Dutaprostam 0,5 mg + 0,4 mg kapsułki twarde

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Dutasterydum; Tamsulosini hydrochloridum
Dostępny od:
Alvogen Malta Operations (ROW) Ltd.
Kod ATC:
G04CA52
INN (International Nazwa):
Dutasteridum + Tamsulosini hydrochloridum
Dawkowanie:
0,5 mg + 0,4 mg
Forma farmaceutyczna:
kapsułki twarde
Podsumowanie produktu:
7 kaps., 05909991382322, Rp; 30 kaps., 05909991382339, Rp; 90 kaps., 05909991382346, Rp
Numer pozwolenia:
25185

ULOTKA DLA PACJENTA

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dlapacjenta

Dutaprostam, 0,5 mg + 0,4 mg, kapsułki, twarde

Dutasteridum + Tamsulosini hydrochloridum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub

farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Dutaprostam i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed przyjęciem leku Dutaprostam

Jak stosować lek Dutaprostam

Możliwe działania niepożądane

Jak stosować lek Dutaprostam

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Dutaprostam i w jakim celu się go stosuje

Lek Dutaprostam jest stosowany u mężczyzn z powiększonym gruczołem krokowym (łagodnym

rozrostem gruczołu krokowego) - nienowotworowym rozrostem gruczołu krokowego

spowodowanym nadmiernym wytwarzaniem hormonu zwanego dihydrotestosteronem, u których

objawy są już kontrolowane poprzez jednoczesne stosowanie tamsulosyny i dutasterydu.

Lek Dutaprostam jest połączeniem dwóch różnych leków, dutasterydu i tamsulosyny. Dutasteryd

należy do grupy leków zwanych

inhibitorami enzymu 5-alfa-reduktazy

, a tamsulosyna do grupy leków

zwanych antagonistami

receptorów alfa adrenergicznych

Powiększenie gruczołu krokowego może prowadzić do wystąpienia problemów z oddawaniem moczu,

takich jak utrudnione oddawanie moczu i częstsze oddawanie moczu, również zwolnienia i osłabienia

przepływu moczu. W przypadku niepodjęcia leczenia, może nastąpić całkowite zablokowanie

przepływu moczu (

ostre zatrzymanie moczu

). Taka sytuacja wymaga natychmiastowego rozpoczęcia

leczenia. W niektórych przypadkach potrzebny jest zabieg chirurgiczny, mający na celu usunięcie

gruczołu krokowego lub zmniejszenie jego wielkości.

Dutasteryd zmniejsza wytwarzanie hormonu zwanego dihydrotestosteronem, co powoduje zmniejszenie

gruczołu krokowego i złagodzenie objawów. Poprzez takie działanie dutasteryd zmniejsza ryzyko ostrego

zatrzymania moczu i konieczności interwencji chirurgicznej. Działanie tamsulosyny polega na

rozluźnianiu mięśni w obrębie gruczołu krokowego, co ułatwia przepływ moczu i powoduje szybkie

złagodzenie objawów.

2.

Informacje ważne przed przyjęciem leku Dutaprostam

Kiedy nie przyjmować leku Dutaprostam

jeśli pacjent ma uczulenie na dutasteryd, inne leki z grupy inhibitorów 5-alfa-reduktazy,

tamsulosynę, soję, orzeszki ziemne

lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6.)

jeśli pacjent mdleje z powodu zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi podczas zmiany pozycji

ciała (siadania i wstawania) (niedociśnienie ortostatyczne).

jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby.

jeśli pacjentem jest kobieta, dziecko lub osoba w wieku poniżej 18 lat.

Należy zwrócić się do lekarza

, jeśli powyższe stwierdzenia dotyczą pacjenta.

Ten lek stosuje się wyłącznie u mężczyzn.

Nie należy stosować go u kobiet, dzieci i młodzieży w wieku

poniżej 18 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dutaprostam należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

W niektórych badaniach klinicznych, stwierdzono występowanie niewydolności serca u większej

liczby pacjentów przyjmujących dutasteryd razem z lekiem należącym do grupy zwanej antagonistami

receptorów alfa adrenergicznych (takim jak tamsulosyna), niż u pacjentów przyjmujących sam

dutasteryd lub sam lek z grupy antagonistów receptorów alfa adrenergicznych. Niewydolność serca

oznacza nieprawidłowe pompowanie krwi przez serce.

Jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby. Jeśli u pacjenta wystąpiła choroba wątroby, może być

konieczne wykonywanie dodatkowych badań podczas stosowania leku Dutaprostam.

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek.

Jeśli u pacjent planowany jest zabieg chirurgicznego usunięcia zmętnienia soczewki oka (zaćmy),

należy poinformować okulistę o przyjmowaniu leku Dutaprostam lub tamsulosyny (należy

poinformować również o stosowaniu tych leków w przeszłości). Lekarz zastosuje odpowiednie środki

ostrożności, aby zapobiec powikłaniom podczas operacji.

Kobietom, dzieciom i młodzieży nie wolno dotykać uszkodzonych kapsułek leku Dutaprostam,

ponieważ substancja czynna może być wchłaniana przez skórę. W przypadku kontaktu ze skórą,

zanieczyszczoną powierzchnię należy niezwłocznie umyć wodą z mydłem.

Należy stosować prezerwatywę podczas stosunku płciowego. Stwierdzono obecność dutasterydu

w nasieniu mężczyzn stosujących lek Dutaprostam. Jeśli partnerka jest w ciąży lub może być w ciąży

należy unikać narażania jej na kontakt z nasieniem, ponieważ dutasteryd może zaburzyć rozwój dziecka

płci męskiej. Wykazano, że dutasteryd powoduje zmniejszenie liczby plemników, objętości nasienia

i ruchliwości plemników. Może to prowadzić do zmniejszenia płodności.

Lek Dutaprostam wpływa na oznaczenie stężenia antygenu swoistego dla prostaty (ang.

Prostatę

specific antigen

- PSA), które jest czasem przeprowadzane w celu zdiagnozowania raka gruczołu

krokowego. Pomimo tego lekarz może świadomie zlecić wykonanie tego badania. Jeżeli u pacjenta

oznaczane jest stężenie PSA, należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Dutaprostam.

U pacjentów przyjmujących lek Dutaprostam należy regularnie badać stężenie PSA.

W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów ze zwiększonym ryzykiem raka gruczołu krokowego,

u pacjentów przyjmujących dutasteryd diagnozowano ciężką postać raka gruczołu krokowego częściej

niż u pacjentów, którzy nie przyjmowali dutasterydu. Wpływ dutasterydu na rozwój ciężkiej postaci

raka gruczołu krokowego nie jest poznany.

Lek Dutaprostam może powodować powiększenie i bolesność piersi. Jeżeli objawy te staną się

dokuczliwe lub gdy pojawią się guzki w piersi lub wydzielina z brodawki sutkowej należy

skontaktować się z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy poważnego stanu, takiego jak rak piersi.

Lek Dutaprostam a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,

a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków dostępnych bez recepty.

Nie należy stosować leku Dutaprostam z następującymi lekami:

inne leki z grupy antagonistów receptorów alfa adrenergicznych

(stosowane w leczeniu

rozrostu gruczołu krokowego lub wysokiego ciśnienia krwi).

Nie zaleca się stosowania leku Dutaprostam z następującymi lekami:

ketokonazol

(stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych).

Niektóre leki mogą oddziaływać z lekiem Dutaprostam i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia

działań niepożądanych. Do tych leków należą:

inhibitory PDE5

(stosowane w celu wywołania lub podtrzymania erekcji (wzwodu)), takie jak

wardenafil, cytrynian sildenafilu i tadalafil,

werapamil

diltiazem

(stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi),

rytonawir

indynawir

(stosowane w leczeniu zakażenia HIV),

itrakonazol

ketokonazol

(stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych),

nefazodon

(lek przeciwdepresyjny),

cymetydyna

(stosowana w leczeniu choroby wrzodowej),

warfaryna

(stosowana w leczeniu zakrzepów krwi),

erytromycyna

(antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji) w połączeniu z paroksetyną (lek

przeciwdepresyjny) lub w połączeniu z

terbinafiną

(stosowana w leczeniu zakażeń grzybiczych),

terbinafina

(stosowana w leczeniu zakażeń grzybiczych),

diklofenak

(stosowany w leczeniu stanów zapalnych i bólu).

Należy poinformować lekarza

o stosowaniu któregokolwiek z tych leków.

Stosowanie leku Dutaprostam z jedzeniem i piciem

Lek Dutaprostam należy przyjmować 30 minut po tym samym posiłku każdego dnia.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Lek Dutaprostam nie może być stosowany przez kobiety.

Kobietom w ciąży (lub mogącym być w ciąży) nie wolno dotykać uszkodzonych kapsułek.

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę i może zaburzyć rozwój dziecka płci męskiej. Szczególne ryzyko

istnieje w trakcie pierwszych 16 tygodni ciąży.

Należy stosować prezerwatywę podczas stosunku płciowego.

Stwierdzono obecność dutasterydu

w nasieniu mężczyzn stosujących lek Dutaprostam. Jeśli partnerka jest w ciąży lub może być w ciąży należy

unikać narażania jej na kontakt z nasieniem.

Wykazano, że lek Dutaprostam powoduje zmniejszenie liczby plemników, objętości nasienia

i ruchliwości plemników. Może to prowadzić do zmniejszenia płodności u mężczyzn.

Jeśli kobieta w ciąży miała kontakt z lekiem Dutaprostam,

należy skontaktować się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

U niektórych pacjentów lek Dutaprostam powoduje zawroty głowy, co może negatywnie wpływać na

zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jeśli wystąpią takie objawy,

nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Lek Dutaprostam zawiera lecytynę pochodzącą z soi

Ten lek zawiera lecytynę pochodzącą z soi i może zawierać olej sojowy. Nie należy przyjmować tego leku,

jeśli pacjent ma uczulenie na orzeszki ziemnie lub soję.

3.

Jak stosować lek Dutaprostam

Lek Dutaprostam należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla

pacjenta lub według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub

farmaceuty.

Nieregularne przyjmowanie leku może mieć wpływ na wyniki kontrolne stężenia PSA.

Ile leku należy stosować

Zalecana dawka leku to jedna kapsułka przyjmowana raz na dobę, 30 minut po tym samym

posiłku każdego dnia.

Jak przyjmować lek

Kapsułkę należy połknąć w całości popijając wodą.

Kapsułek nie należy rozgryzać ani otwierać. Kontakt

z zawartością kapsułek może spowodować ból w jamie ustnej lub ból gardła.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dutaprostam

W razie przyjęcia większej niż zalecana ilości kapsułek leku Dutaprostam należy zwrócić się do lekarza

lub farmaceuty.

Pominięcie przyjęcia leku Dutaprostam

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć następną kapsułkę

o zwykłej porze.

Przerwanie przyjmowania leku Dutaprostam

Nie należy przerywać stosowania leku Dutaprostam bez konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy

zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek Dutaprostam może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one

wystąpią.

Reakcja alergiczna

Objawy reakcji alergicznej mogą obejmować:

wysypkę skórną

(która może być swędząca)

pokrzywkę

obrzęk powiek, twarzy, warg, rąk lub nóg

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy

natychmiast skontaktować się z lekarzem

i przerwać stosowanie leku Dutaprostam.

Zawroty głowy, uczucie oszołomienia i omdlenie

Lek Dutaprostam może wywoływać zawroty głowy, uczucie oszołomienia lub w rzadkich przypadkach

omdlenie. Do czasu upewnienia się, jak lek działa na danego pacjenta, należy zachować ostrożność podczas

zmieniania pozycji ciała z leżącej lub siedzącej na siedzącą lub stojącą, w szczególności w przypadku

przebudzenia się w nocy. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub uczucia oszołomienia,

kiedykolwiek podczas leczenia,

należy usiąść lub położyć się i poczekać na ustąpienie objawów.

Ciężkie reakcje skórne

Objawy ciężkiej reakcji skórnej mogą obejmować:

rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, szczególnie w okolicy jamy ustnej,

nosa, oczu i narządów płciowych

(zespół Stevensa-Johnsona).

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy

natychmiast skontaktować się

z lekarzem i przerwać stosowanie leku Dutaprostam.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)

niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu (impotencja), stan ten może utrzymywać się po

przerwaniu przyjmowania leku Dutaprostam,

zmniejszenie popędu płciowego (libido)*,

trudności z wytryskiem nasienia*,

powiększenie lub bolesność gruczołów sutkowych,

zawroty głowy.

*U niewielkiej liczby pacjentów, niektóre z tych objawów mogą utrzymywać się po przerwaniu

przyjmowania leku Dutaprostam.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób)

niewydolność serca (pompowanie krwi przez serce staje się mniej wydajne). Mogą wystąpić

objawy takie jak płytki oddech, skrajne zmęczenie oraz obrzęk kostek i nóg).

niskie ciśnienie krwi w pozycji stojącej,

szybkie bicie serca (palpitacje),

zaparcia, biegunka, wymioty, nudności,

osłabienie lub utrata siły,

ból głowy,

swędzenie lub zatkanie nosa, katar (nieżyt nosa),

wysypka skórna, pokrzywka, świąd,

utrata włosów (zwykle owłosienia ciała) lub porost włosów.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób)

nagły lokalny obrzęk tkanek miękkich (np. gardła lub języka), trudności w oddychaniu i (lub)

świąd i wysypka, charakterystyczne dla reakcji alergicznej (obrzęk naczynioruchowy),

Omdlenie.

Bardzo rzadkie działania niepożądane

(mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

długotrwały, bolesny wzwód prącia (priapizm),

ciężka reakcja skórna (zespół Stevensa-Johnsona).

Inne działania niepożądane

(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

nieprawidłowy lub przyspieszony rytm serca (arytmia, tachykardia lub migotanie przedsionków),

utrudnione oddychanie (duszność),

depresja,

ból i obrzęk jąder.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C,

02-222 Warszawa,

tel.: +48 22 49-21-301,

fax: +48 22 49-21-309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Dutaprostam

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i butelce po EXP.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dutaprostam

Substancjami czynnymi są dutasteryd i tamsulosyny chlorowodorek. Każda kapsułka zawiera 0,5 mg

dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku. Pozostałe składniki to:

Osłonka kapsułki twardej:

Żelaza tlenek czarny (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek

żółty (E 172), żelatyna.

Kapsułki miękkie z dutasterydem

Zawartość kapsułki:

Mono-di-glicerydy kwasu kaprylowego, Typ II

Butylohydroksytoluen (E321)

Osłonka kapsułki:

Żelatyna (Typ B, 150 Bloom)

Tytanu dwutlenek (E171)

Glicerol

Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha

Lecytyna sojowa

Peletki z tamsulosyną

Celuloza mikrokrystaliczna

Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30% (zawiera sodu laurylosiarczan,

polisorbat 80)

Dibutylu sebacynian

Polisorbat 80

Krzemionka koloidalna uwodniona

Wapnia stearynian

Tusz czarny:

Szelak

Glikol propylenowy

Żelaza tlenek czarny (E172)

Potasu wodorotlenek

Amonowy wodorotlenek stężony

Jak wygląda lek Dutaprostam i co zawiera opakowanie

Lek ma postać podłużnych kapsułek twardych rozmiaru 0 o brązowym korpusie i pomarańczowym wieczku,

z czarnym nadrukiem „C001”.

Wielkość opakowania: 7, 30 i 90 kapsułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w danym kraju.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Alvogen Malta Operations (ROW) Ltd.

Malta Life Sciences Park, Building 1, Level 4

Sir Temi Zammit Buildings

San Gwann Industrial Estate

San Gwann, SGN 3000

Malta

Wytwórca:

Laboratorios León Farma, S.A.

c/La Vallina s/n, Polígono Industrial Navatejera

24008 Villaquilambre, León

Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach

członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:

Alvogen Pharma Sp. z o.o.

ul. Kniaźnina 4a lok 7

01-607 Warszawa

tel. 22 460 92 00

[Alvogen (logo)]

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

luty 2019

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Dutaprostam,0,5 mg + 0,4 mg,kapsułki, twarde

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka twarda zawiera 0,5 mg dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku

(co odpowiada 0,367 mg tamsulosyny).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każda kapsułka zawiera śladowe ilości lecytyny (która może zawierać olej sojowy).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka twarda.

Produkt leczniczy Dutaprostam to podłużne kapsułki twarde rozmiaru 0 o brązowym korpusie

i pomarańczowym wieczku, z czarnym nadrukiem „C001”.

Każda kapsułka twarda zawiera jedną, miękką żelatynową kapsułkę dutasterydu i peletki

o zmodyfikowanym uwalnianiu tamsulosyny.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Leczenie jest wskazane u pacjentów, u których jednoczesne stosowanie tamsulosyny i dutasterydu

w tych samych dawkach pozwala na właściwą kontrolę umiarkowanych do ciężkich objawów

łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang.

benignprostatichyperplasia

, BPH).

Zmniejszenie ryzyka ostrego zatrzymania moczu i konieczności leczenia zabiegowego u pacjentów

z umiarkowanymi do ciężkich objawami łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Informacje dotyczące wyników leczenia i populacji pacjentów biorących udział w badaniach

klinicznych, patrz punkt 5.1.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku)

Zalecana dawka produktu leczniczego Dutaprostam to jedna kapsułka (0,5 mg + 0,4 mg) raz na

dobę.

Produkt leczniczy Dutaprostam jest stosowany w celu zastąpienia leczenia dwoma osobnymi

produktami leczniczymi zawierającymi dustasteryd i tamsulosynę, w celu uproszczenia

dawkowania.

Szczególne populacje pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę

dutasterydu. Nie przewiduje się konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów

z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę

dutasterydu w połączeniu z tamsulosyną, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku

pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4

i 5.2). Dostosowanie dawki tamsulosyny nie jest wymagane u pacjentów z łagodnymi do

umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności

wątroby stosowanie produktu leczniczego Dutaprostam jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Dzieci i młodzież

Nie ma właściwego wskazania do stosowania produktu leczniczego Dutaprostam u dzieci

i młodzieży. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności dutasterydu i tamsulosyny

u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Należy poinstruować pacjenta, że powinien połknąć kapsułkę około 30 minut po tym samym

posiłku każdego dnia. Kapsułki należy połknąć w całości i nie należy ich żuć ani otwierać, ponieważ

może to zakłócić modyfikowane uwalnianie tamsulosyny.

Kontakt z zawartością kapsułki z dutasterydem, znajdującej się wewnątrz kapsułki twardej, może

skutkować podrażnieniem błony śluzowej jamy ustnej.

4.3

Przeciwwskazania

Produkt leczniczyDutaprostam jest przeciwwskazany:

u kobiet, dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.6),

u pacjentów z nadwrażliwością na dutasteryd, inne inhibitory 5-α-reduktazy, tamsulosynę (również

w przypadku obrzęku naczynioruchowego wywołanego przez tamsulosynę), soję, orzeszki ziemne

lub na którąkolwiek z innych substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1,

u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie,

u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Leczenie skojarzone należy zalecać po starannej analizie stosunku korzyści do ryzyka, ze względu

na możliwość zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych (w tym niewydolności serca),

oraz po rozważeniu wszystkich opcji terapeutycznych, w tym również monoterapii.

Rak gruczołu krokowego i guzy o wysokim stopniu złośliwości

Celem badania REDUCE, będącego badaniem 4-letnim, wieloośrodkowym, randomizowanym,

podwójnie zaślepionym i przeprowadzanym z użyciem placebo, było obserwowanie wpływu

podawania 0,5 mg dutasterydu pacjentom z grupy wysokiego ryzyka zachorowania na raka

gruczołu krokowego (grupa obejmowała mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z poziomem PSA

(z ang.

prostate-specificantigen

- swoisty antygen sterczowy) od 2,5 do 10 ng/ml oraz negatywną

biopsją gruczołu krokowego wykonaną 6 miesięcy przed włączeniem pacjenta do badania

klinicznego) w stosunku do placebo. Wyniki tego badania wykazały zwiększoną częstość

występowania raka gruczołu krokowego, klasyfikowanego na 8-10 punktów w skali Gleasona,

wśród mężczyzn stosujących dutasteryd (n=29, 0,9%) w porównaniu do grupy przyjmującej

placebo (n=19, 0,6%). Związek pomiędzy przyjmowaniem dutasterydu i występowaniem raka

gruczołu krokowego, klasyfikowanego na 8-10 punktów w skali Gleasona, jest niejasny. Dlatego

też, mężczyźni przyjmujący ten produkt leczniczy, powinni być regularnie monitorowani pod

względem możliwości wystąpienia raka gruczołu krokowego (patrz punkt 5.1).

Wpływ na swoisty antygen sterczowy i wykrywanie raka gruczołu krokowego

Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Dutaprostam należy zbadać pacjenta w celu

wykluczenia obecności innych stanów, które mogą dawać takie same objawy jak łagodny rozrost

gruczołu krokowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie

per rectum

, oraz, jeśli

jest to konieczne, oznaczyć stężenie swoistego antygenu sterczowego (PSA), a następnie regularnie

powtarzać te badania.

Oznaczanie stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA) w surowicy stanowi istotny wskaźnik

w wykrywaniu raka gruczołu krokowego. Produkt leczniczy Dutaprostam powoduje zmniejszenie

średniego stężenia tego antygenu w surowicy o około 50% po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący produkt leczniczy Dutaprostam powinni mieć ponownie oznaczone nowe

wyjściowe stężenie PSA po 6 miesiącach terapii, stężenie to powinno być również regularnie

monitorowane. Jakikolwiek potwierdzony wzrost stężenia antygenu w trakcie leczenia produktem

leczniczym Dutaprostam w stosunku do najniższego jego poziomu, może świadczyć o wystąpieniu

raka gruczołu krokowego (szczególnie raka wysokiego stopnia) lub o niestosowaniu się pacjenta do

zaleceń dotyczących leczenia produktem leczniczym Dutaprostam. Taka sytuacja powinna być

dokładnie oceniona, nawet jeśli zmienione wartości zawierają się w zakresie wyników badań

uzyskiwanych standardowo u mężczyzn nie przyjmujących inhibitora 5-α-reduktazy (patrz

punkt 5.1).W trakcie wykonywania porównania stężenia PSA u pacjenta przyjmującego dutasteryd

należy również wziąć pod uwagę jego wcześniejsze wyniki PSA.

Po ustaleniu nowego wyjściowego stężenia PSA, leczenie produktem leczniczym Dutaprostam nie

będzie miało wpływu na możliwość stosowania PSA jako wskaźnika w diagnozowaniu wystąpienia

raka gruczołu krokowego (patrz punkt 5.1).

Całkowite stężenie PSA w osoczu wraca do wartości wyjściowej w ciągu 6 miesięcy od

zakończenia leczenia. Nawet pod wpływem produktu leczniczego Dutaprostam, stosunek wolnego

PSA do całkowitego PSA pozostaje stały. Jeśli lekarz zdecyduje się używać wartości wolnego PSA

wyrażonej w procentach w diagnostyce raka gruczołu krokowego u mężczyzn stosujących produkt

Dutaprostam, nie jest wymagane skorygowanie otrzymanej wartości.

Niewydolność serca

W dwóch, trwających 4 lata badaniach klinicznych częstość występowania niewydolności serca

(wspólna nazwa określająca zgłoszone zdarzenia, głównie niewydolność serca i zastoinową

niewydolność serca) była nieznacznie większa wśród pacjentów przyjmujących w skojarzeniu

dutasteryd i antagonistę receptora α1-adrenergicznego, głównie tamsulosynę, niż wśród pacjentów,

u których nie stosowano leczenia skojarzonego. Jednakże, częstość występowania niewydolności

serca w tych badaniach była niższa we wszystkich aktywnie leczonych grupach w porównaniu

z grupą stosującą placebo, a inne dostępne dane dotyczące stosowania dutasterydu lub antagonistów

receptora α1-adrenergicznego nie potwierdzają twierdzenia o zwiększonym ryzyku dla układu

sercowo-naczyniowego (patrz punkt 5.1).

Nowotwory gruczołu sutkowego

W trakcie badań klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu

zanotowano rzadkie przypadki zgłoszeń wystąpienia nowotworów gruczołu sutkowego u mężczyzn

stosujących dutasteryd. Jednakże badania epidemiologiczne nie wykazały wzrostu ryzyka

zachorowania na nowotwór gruczołu sutkowego u mężczyzn przyjmujących antagonistów

receptoraα

-adrenergicznego (patrz punkt 5.1). Lekarz powinien poinstruować pacjenta, że należy

niezwłocznie zgłosić wszelkie zmiany zauważone w tkance sutka, takie jak pojawienie się guzków

czy też wydzielina z brodawki sutkowej.

Uszkodzone kapsułki

Dutasteryd wchłaniany jest przez skórę, dlatego kobiety, dzieci i młodzież muszą unikać kontaktu

z uszkodzonymi kapsułkami (patrz punkt 4.6). W przypadku kontaktu z uszkodzonymi kapsułkami,

powierzchnię kontaktu należy natychmiast przemyć wodą z mydłem.

Zaburzenia czynności wątroby

Produkt leczniczy Dutaprostam nie był badany u pacjentów z chorobami wątroby. Należy zachować

ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Dutaprostam u pacjentów z łagodnymi do

umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

(klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min), ponieważ nie prowadzono badań w tej grupie pacjentów.

Niedociśnienie

Podobnie jak w przypadku innych antagonistów receptora α

-adrenergicznego, podczas leczenia

tamsulosyną mogą wystąpić spadki ciśnienia tętniczego, w wyniku których rzadko mogą wystąpić

omdlenia. Pacjentom należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia pierwszych objawów

niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy, uczucie osłabienia) przyjęli pozycję siedzącą lub

leżącą, do czasu ustąpienia objawów.

Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

Podczas operacji usunięcia zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących aktualnie lub

w przeszłości tamsulosynę zaobserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang.

IntraoperativeFloppyIris Syndrome,

IFIS; typ zespołu małej źrenicy). Śródoperacyjny zespół

wiotkiej tęczówki może zwiększać ryzyko powikłań okulistycznych podczas oraz po wykonanej

operacji.

Nie zaleca się rozpoczynania leczenia tamsulosyną u pacjentów, u których planowana jest operacja

usunięcia zaćmy. Podczas kwalifikacji do zabiegu chirurgicznego chirurdzy operujący zaćmę

i okuliści powinni zebrać wywiad czy pacjenci z zaplanowanymi zabiegami usunięcia zaćmy

otrzymują lub otrzymywali tamsulosynę, aby zabezpieczyć odpowiednie środki na wypadek

wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki.

Istnieją pojedyncze doniesienia o celowości zaprzestania stosowania tamsulosyny na 1-2 tygodni

przed zabiegiem usunięcia zaćmy, ale ani korzyści wynikające z takiego postępowania, ani czas

zaprzestania leczenia nie zostały określone. Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki zgłaszano

również u pacjentów, którzy zaprzestali stosowania tamsulosyny na dłuższy czas przed zabiegiem

usunięcia zaćmy.

Inhibitory CYP3A4 i CYP2D6

Nie należy stosować tamsulosyny chlorowodorku w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4

u pacjentów, którzy słabo metabolizują CYP2D6. Należy zachować ostrożność podczas stosowania

tamsulosyny chlorowodorku w połączeniu z silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (patrz

punkt 4.5)

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają dostępne informacje dotyczące poszczególnych substancji

czynnych.

Dutasteryd

Informacje dotyczące zmniejszenia stężenia PSA w surowicy w trakcie przyjmowania dutasterydu

oraz zalecenia dotyczące diagnostyki raka stercza przedstawiono w punkcie 4.4.

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę dutasterydu

Stosowanie z inhibitorami CYP3A4 i (lub) glikoproteiny P (P-gp):

Dutasteryd jest eliminowany głównie poprzez przemiany metaboliczne. W badaniach

in vitro

wykazano, że głównymi enzymami uczestniczącymi w metabolizowaniu dutasterydu są CYP3A4

oraz CYP3A5. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4.

Jednakże w populacyjnych badaniach farmakokinetycznych stwierdzono zwiększenie stężenia

dutasterydu w surowicy odpowiednio o około 1,6 do 1,8 u niewielkiej liczby pacjentów

przyjmujących równocześnie werapamil lub diltiazem (umiarkowane inhibitory CYP3A4 i

inhibitory glikoproteiny P) w porównaniu z innymi pacjentami.

Długotrwałe stosowanie dutasterydu jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np.: rytonawir,

indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol przyjmowane doustnie) może spowodować

zwiększenie stężenia dutasterydu w surowicy. Zwiększona ekspozycja na dutasteryd

prawdopodobnie nie powoduje nasilenia zahamowania 5-α-reduktazy. Należy jednak brać pod

uwagę zmniejszenie częstości podawania dutasterydu w przypadku wystąpienia działań

niepożądanych.

Zahamowanie enzymów powoduje wydłużenie okresu półtrwania, w wyniku czego uzyskanie stanu

stacjonarnego w leczeniu skojarzonym może trwać dłużej niż 6 miesięcy.

Przyjęcie 12 g cholestyraminy godzinę po podaniu pojedynczej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływa

na farmakokinetykę dutasterydu.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych

W badaniu obejmującym małą liczbę zdrowych mężczyzn (n=24) dutasteryd stosowany przez dwa

tygodnie w dawce 0,5 mg na dobę nie wywierał wpływu na farmakokinetykę tamsulosyny ani

terazosyny. W badaniu tym nie stwierdzono również oznak interakcji farmakodynamicznych.

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny i digoksyny. Zjawisko to wskazuje, że

produkt leczniczy nie hamuje, a także nie aktywuje CYP2C9 ani glikoproteiny P. W badaniach

in

vitro

oceniających interakcje wykazano, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6,

CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4.

Tamsulosyna

Jednoczesne stosowanie tamsulosyny i innych antagonistów receptora α

-adrenergicznego może

prowadzić do działania hipotensyjnego.

Jednoczesne stosowanie tamsulosyny chlorowodorku i silnych inhibitorów CYP3A4 może

prowadzić do zwiększonej ekspozycji na tamsulosyny chlorowodorek. Jedoczesne stosowanie

z ketokonazolem (znany silny inhibitor CYP3A4) skutkowało zwiększeniem AUC oraz C

tamsulosyny chlorowodorku odpowiednio o 2,8 oraz 2,2.

Nie należy stosować tamsulosyny chlorowodorku w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4

u pacjentów, którzy słabo metabolizują CYP2D6.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania tamsulosyny chlorowodorku w połączeniu

z silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Jednoczesne stosowanie tamsulosyny

chlorowodorku oraz paroksetyny (silnego inhibitora CYP2D6) skutkowało zwiększeniem C

oraz

AUC tamsulosyny chlorowodorku odpowiednio o 1,3 i 1,6, jednak to zwiększenie nie ma znaczenia

klinicznego.

Nie stwierdzono interakcji w czasie skojarzonego stosowania tamsulosyny chlorowodorku

z atenololem, enalaprylem, nifedypiną ani teofiliną. Jednoczesne stosowanie z cymetdyną powoduje

wzrost stężenia tamsulosyny w osoczu, natomiast z furosemidem zmniejszenie, jednak ponieważ

stężenia tamsulosyny pozostają w zakresie normy, zmiana dawkowania nie jest konieczna.

W badaniach

in vitro

diazepam, propranolol, trichlorometiazyd, chlormadynon, amitryptylina,

diklofenak, glibenklamid, symwastatyna i warfaryna nie wpływają na stężenie wolnej frakcji

tamsulosyny w osoczu ludzkim. Podobnie, tamsulosyna nie zmienia stężenia w osoczu wolnej

frakcji diazepamu, propranololu, trichlorometiazydu i chlormadynonu.

Diklofenak i warfaryna mogą jednak zwiększać szybkość wydalania tamsulosyny.

W niewielkim badaniu (n=24) przeprowadzonym w grupie zdrowych, chińskich ochotników,

tamsulosyna w dawce 0,2 mg na dobę nie miała wpływu na farmakokinetykę dutasterydu. Nie

odnotowano wyraźnych zmian w AUC i C

dutasterydu niezależnie od jednoczesnego stosowania

lub niestosowania tamsulosyny.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Produkt leczniczy Dutaprostam jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet. Nie prowadzono

badań oceniających wpływ produktu leczniczego Dutaprostam na przebieg ciąży, laktację

i płodność. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają informacje dostępne z badań poszczególnych

substancji czynnych (patrz punkt 5.3).

Ciąża

Podobnie jak inne inhibitory 5-α-reduktazy, dutasteryd hamuje przekształcanie testosteronu do

dihydrotestosteronu, przez co podawany kobietom w ciąży, może potencjalnie hamować rozwój

zewnętrznych narządów płciowych u płodu płci męskiej (patrz punkt 4.4). Niewielkie stężenia

dutasterydu stwierdzono w nasieniu pacjentów przyjmujących dutasteryd. Nie wiadomo czy w

przypadku, gdy kobieta w ciąży ma kontakt z nasieniem mężczyzny leczonego dutasterydem

wystąpi niekorzystny wpływ na płód płci męskiej (największe ryzyko w pierwszych 16 tygodniach

ciąży).

Tak jak w przypadku stosowania wszystkich inhibitorów 5-α-reduktazy, w celu uniknięcia kontaktu

z nasieniem, zalecane jest stosowanie prezerwatywy przez mężczyznę, którego partnerka jest lub

może być w ciąży.

Dane przedkliniczne, patrz punkt 5.3.

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy dutasteryd przenika do mleka ludzkiego.

Płodność

Zgłaszano przypadki wpływu dutasterydu na cechy nasienia (zmniejszenie liczebności plemników,

objętości nasienia i ruchliwości plemników) u zdrowych mężczyzn (patrz punkt 5.1). Nie można

wykluczyć zmniejszenia płodności u mężczyzn.

Wpływ tamsulosyny chlorowodorku na koncentrację i aktywność plemników nie był oceniany.

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie oczekuje się, aby leczenie dutasterydem wpływało na zdolność prowadzenia pojazdów lub

obsługiwania maszyn.

Należy jednak pouczyć pacjentów, że podczas stosowania tamsulosyny mogą wystąpić objawy

takie jak zawroty głowy.

4.8

Działania niepożądane

Dutasteryd w połączeniu z antagonistą receptora α1-adrenergicznego tamsulosyną

Dane obejmujące cztery lata leczenia, pochodzące z badania CombAT, (ang.

Combination of Avodart

and Tamsulosin

), w którym porównywano stosowanie dutasterydu w dawce 0,5 mg (n=1623)

i tamsulosyny w dawce 0,4 mg (n=1611) podawanych raz na dobę przez 4 lata pojedynczo lub

w skojarzeniu (n=1610) wykazały, że częstość występowania zdarzeń niepożądanych, uznanych przez

badacza za związane ze stosowanym leczeniem, wynosiła w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym

roku terapii odpowiednio 22%, 6%, 4% i 2% dla leczenia skojarzonego dutasterydem i tamsulosyną,

15%, 6%, 3% i 2% dla monoterapii dutasterydem oraz 13%, 5%, 2% i 2% dla monoterapii

tamsulosyną. Większa częstość występowania zdarzeń niepożądanych w grupie leczenia skojarzonego

w pierwszym roku leczenia wynikała z większej liczby zaburzeń układu rozrodczego, zwłaszcza

zaburzeń wytrysku nasienia, stwierdzanych w tej grupie.

Poniższe zdarzenia niepożądane, uznane przez badacza za związane z leczeniem, wystąpiły

z częstością większą lub równą 1% podczas pierwszego roku leczenia w badaniu CombAT, częstość

występowania tych zdarzeń w okresie czterech lat leczenia przedstawiono w poniższej tabeli.

Klasyfikacja układów i

narządów

Działania niepożądane

Częstość występowania podczas

leczenia

Rok 1

Rok 2

Rok 3

Rok 4

Leczenie skojarzone

(n=1610)

(n=142

(n=128

(n=120

Dutasteryd

(n=1623)

(n=146

(n=132

(n=120

Tamsulosyna

(n=1611)

(n=146

(n=128

(n=111

Zaburzenia układu

nerwowego

Zawroty głowy

Leczenie skojarzone

1,4%

0,1%

<0,1%

0,20%

Dutasteryd

0,7%

0,1%

<0,1%

<0,1%

Tamsulosyna

1,3%

0,4%

<0,1%

Zaburzenia serca

Niewydolność serca (termin

złożony

Leczenie skojarzone

0,2%

0,4%

0,2%

0,2%

Dutasteryd

<0,1%

0,1%

<0,1%

Tamsulosyna

0,1%

<0,1%

0,4%

0,2%

Zaburzenia układu

rozrodczego i piersi

Impotencja

Leczenie skojarzone

6,3%

1,8%

0,9%

0,4%

Dutasteryd

5,1%

1,6%

0,6%

0,3%

Tamsulosyna

3,3%

1,0%

0,6%

1,1%

Zmienione (zmniejszone)

libido

Leczenie skojarzone

5,3%

0,8%

0,2%

Dutasteryd

3,8%

1,0%

0,2%

Tamsulosyna

2,5%

0,7%

0,2%

<0,1%

Zaburzenia ejakulacji

Leczenie skojarzone

9,0%

1,0%

0,5%

<0,1%

Dutasteryd

1,5%

0,5%

0,2%

0,3%

Tamsulosyna

2,7%

0,5%

0,2%

0,3%

Zaburzenia piersi

Leczenie skojarzone

2,1%

0,8%

0,9%

0,6%

Dutasteryd

1,7%

1,2%

0,5%

0,7%

Tamsulosyna

0,8%

0,4%

0,2%

Leczenie skojarzone = dutasteryd 0,5 mg raz na dobę z tamsulosyną 0,4 mg raz na dobę.

Niewydolność serca - wspólna nazwa obejmująca zastoinową niewydolność serca,

niewydolność serca, niewydolność lewokomorową, ostrą niewydolność serca, wstrząs

kardiogenny, ostrą niewydolność lewokomorową, niewydolność prawokomorową, ostrą

niewydolność prawokomorową, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-

oddechową, kardiomiopatię rozstrzeniową.

Działania niepożądane dotyczące sfery seksualnej są związane z działaniem dutasterydu

(zarówno w monoterapii jak i w skojarzeniu z tamsulosyną). Te działania niepożądane

mogą się utrzymywać nawet po zakończeniu leczenia. Nie wiadomo, w jaki sposób

dutasteryd wpływa na utrzymanie się tych objawów.

Obejmuje tkliwość piersi oraz powiększenie piersi. Ponadto, informacje o działaniach

niepożądanych pojedynczych substancji czynnych, pochodzą z danych dostępnych

w domenie publicznej. Częstość występowania działań niepożądanych może być

zwiększona podczas stosowania leczenia skojarzonego.

Ponadto, informacje o działaniach niepożądanych substancji czynnych stosowanych osobno,

pochodzą z danych dostępnych w domenie publicznej. Częstość występowania działań

niepożądanych może być zwiększona podczas stosowania leczenia skojarzonego.

Częstość występowania działań niepożądanych zidentyfikowanych w badaniach klinicznych.

Często: ≥1/100 d o <1/10, niezbyt często: ≥1/1000 d o<1/100, rzadko: ≥1/10,000to <1/1000, bardzo

rzadko:<1/10,000.W obrębie każdej grupy, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze

zmniejszającym się nasileniem.

Klasyfikacja układów i

narządów

Działanie

niepożądane

Dutasteryd

a

Tamsulosyna

b

Zaburzenia układu

nerwowego

Omdlenia

Rzadko

Zawroty głowy

Często

Ból głowy

Niezbyt często

Zaburzenia serca

Niewydolność serca

(termin złożony

Niezbyt często

Kołatanie serca

Niezbyt często

Zaburzenia naczyniowe

Niedociśnienie

ortostatyczne

Niezbyt często

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki

piersiowej i śródpiersia

Nieżyt nosa

Niezbyt często

Zaburzenia żołądka i jelit

Zaparcia

Niezbyt często

Biegunka

Niezbyt często

Nudności

Niezbyt często

Wymioty

Niezbyt często

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

Obrzęk

naczynioruchowy

Rzadko

Zespół Stevensa-

Johnsona

Bardzo rzadko

Pokrzywka

Niezbyt często

Wysypka

Niezbyt często

Świąd

Niezbyt często

Zaburzenia układu

Priapizm

Bardzo rzadko

rozrodczego i piersi

Impotencja

Często

Zmienione

(zmniejszone) libido

Często

Zaburzenia

ejakulacji

Często

Często

Zaburzenia piersi

Często

Zaburzenia ogólne i stany w

miejscu podania

Astenia

Niezbyt często

Dutasteryd: na podstawie badań klinicznych monoterapii BPH.

Tamsulosyna:na podstawie

EU CoreSafety Profile

dla tamsulosyny

Badanie REDUCE (patrz punkt 5.1).

Niewydolność serca - wspólna nazwa obejmująca zastoinową niewydolność serca,

niewydolność serca, niewydolność lewokomorową, ostrą niewydolność serca, wstrząs

kardiogenny, ostrą niewydolność lewokomorową, niewydolność prawokomorową, ostrą

niewydolność prawokomorową, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-oddechową,

kardiomiopatię rozstrzeniową.

Obejmuje tkliwość piersi oraz powiększenie piersi.

Działania niepożądane dotyczące sfery seksualnej są związane z działaniem dutasterydu

(zarówno w monoterapii jak i w skojarzeniu z tamsulosyną). Te działania niepożądane mogą

się utrzymywać nawet po zakończeniu leczenia. Nie wiadomo, w jaki sposób dutasteryd

wpływa na utrzymanie się tych objawów.

Inne dane

Badanie REDUCE wykazało większą częstość występowania raka gruczołu krokowego o stopniu

złośliwości 8-10 punktów w skali Gleasona u pacjentów leczonych dutasterydem w porównaniu

z grupą placebo (patrz punkty 4.4 i 5.1). Nie ustalono czy na wyniki badania miało wpływ działanie

dutasterydu prowadzące do zmniejszenia objętości gruczołu krokowego, czy czynniki związane

z badaniem.

Zgłaszano następujące przypadki podczas badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu

leczniczego do obrotu: rak gruczołu piersiowego u mężczyzn (patrz punkt 4.4).

Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu

Informacje na temat działań niepożądanych uzyskane po wprowadzeniu do międzynarodowego

obrotu pochodzą ze zgłoszeń spontanicznych i dlatego nie można określić rzeczywistej częstości

występowania tych zdarzeń.

Dutasteryd:

Zaburzenia układu immunologicznego

Częstość nieznana: reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd, pokrzywka, miejscowy obrzęk

i obrzęk naczynioruchowy.

Zaburzenia psychiczne

Częstość nieznana: depresja.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często: łysienie (głównie utrata owłosienia ciała), nadmierne owłosienie.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Częstość nieznana: ból oraz obrzęk jąder.

Tamsulosyna

W związku ze stosowaniem tamsulosyny zgłaszano migotanie przedsionków, tachykardię oraz

duszność. Nie można wiarygodnie określić częstości występowania tych zdarzeń oraz związku

z przyjmowaniem tamsulosyny.

Podczas nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano przypadki

śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS), typu zespołu małej źrenicy, występujące w czasie

operacji usunięcia zaćmy, związane ze stosowaniem tamsulosyny (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za Departamentu Monitorowania Niepożądanych

Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów

Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C,

02-222 Warszawa,

tel.: + 48 22 49-21-301,

fax: +48 22 49-21-309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają dostępne informacje dotyczące poszczególnych substancji

czynnych.

Dutasteryd

W badaniach na ochotnikach podawanie dutasterydu w pojedynczej dawce dobowej do 40 mg (80 -

krotność dawki leczniczej) przez 7 dni nie wywołało istotnych działań niepożądanych. W badaniach

klinicznych dawka 5 mg na dobę stosowana przez 6 miesięcy nie powodowała innych działań

niepożądanych niż obserwowane w grupie przyjmującej produkt leczniczy w dawce 0,5 mg na dobę.

Nie ma specyficznego antidotum, dlatego w przypadku podejrzenia przedawkowania dutasterydu

zaleca się zastosowanie leczenia objawowego.

Tamsulosyna

Objawy

Przedawkowanie tamsulosyny chlorowodorku może potencjalnie prowadzić do silnego działania

hipotensyjnego. Silne działanie hipotensyjne obserwowano na różnych poziomach przedawkowania.

Leczenie

W przypadku ciężkiego niedociśnienia po przedawkowaniu należy wdrożyć leczenie wspierające

układ krążenia. Ułożenie pacjenta w pozycji leżącej może spowodować powrót prawidłowego

ciśnienia i doprowadzić do normalizacji częstości pracy serca. Gdy takie postępowanie nie jest

skuteczne, należy zastosować produkty lecznicze zwiększające objętość krwi krążącej i w razie

konieczności zwężające naczynia. Należy monitorować czynność nerek i stosować leczenie

objawowe. Mało prawdopodobne, by dializa była skuteczna w leczeniu przedawkowania,

ponieważ tamsulosyna bardzo silnie wiąże się z białkami osocza.

W celu zmniejszenia wchłaniania można prowokować wymioty. W przypadku zażycia dużych

ilości produktu leczniczego można przeprowadzić płukanie żołądka oraz podać węgiel leczniczy

i osmotyczne środki przeczyszczające, takie jak siarczan sodu.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA52

Dutasteryd z tamsulosyną jest połączeniem dwóch substancji czynnych: dutasterydu, podwójnego

inhibitora 5-α-reduktazy (5 ARI) i tamsulosyny chlorowodorku, antagonisty receptorów

adrenergicznych α

i α

. Oba leki mają komplementarny mechanizm działania i łagodzą objawy,

zwiększają przepływ cewkowy i zmniejszają ryzyko ostrego zatrzymania moczu i konieczności

zastosowania leczenia chirurgicznego łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Dutasteryd hamuje obydwa typy izoenzymów (1 i 2) 5-α-reduktazy, które biorą udział

w konwersji testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT). DHT jest androgenem, który przede

wszystkim odpowiada za powiększenie gruczołu krokowego i rozwój łagodnego rozrostu

gruczołu krokowego (BPH). Tamsulosyna blokuje receptory α1 i α1d-adrenergiczne mięśniówki

gładkiej podścieliska gruczołu krokowego i szyi pęcherza moczowego. Około 75% receptorów

α1 gruczołu krokowego należy do podtypu α1a. Tamsulosyna wiąże się selektywnie

i kompetycyjnie z postsynaptycznymi receptorami α1-adrenergicznymi, w szczególności podtypu

α1A i α1D. Powoduje rozluźnienie mięśni gładkich gruczołu krokowego i cewki moczowej.

Dutasteryd w połączeniu z tamsulosyną

Badania kliniczne oceniające leczenie skojarzone inhbitorem 5a-reduktazy dutasterydem

i antagonistą receptora α1-adrenergicznego tamsulosyną wykazały znaczącą poprawę

w porównaniu do stanu początkowego w porównaniu do stosowania tych produktów leczniczych

pojedynczo.

Przeprowadzono wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie kliniczne,

prowadzone przez 4 lata w równoległych grupach na zasadzie podwójnie ślepej próby, w którym

oceniano stosowanie dutasterydu w dawce 0,5 mg/dobę (n=1623) i tamsulosyny w dawce

0,4 mg/dobę (n=1611) w monoterapii lub w terapii skojarzonej (n=1610) u mężczyzn

z umiarkowanym i ciężkim stopniem nasilenia objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

(BPH), z wielkością gruczołu >30 ml i wartością PSA w granicach 1,5 - 10 ng/ml.Około 53%

pacjentów uczestniczących w badaniu stosowało wcześniej produkty lecznicze z grupy inhibitorów

5-α-reduktazy lub antagonistów receptora α1-adrenergicznego. Głównym punktem końcowym

skuteczności w pierwszych dwóch latach terapii była zmiana wartości wskaźnika IPSS

(ang.

International Prostate Symptom Score

), kwestionariusz zawierający 8 pytań, oparty na

kwestionariuszu AUA-SI z dodatkowym pytaniem dotyczącym jakości życia.

Drugorzędowe punkty końcowe skuteczności po dwóch latach terapii obejmują zmiany

maksymalnego przepływu cewkowego (Q

) oraz wielkości gruczołu krokowego. Dla terapii

skojarzonej uzyskano znamienność w skali IPSS od 3 miesiąca w porównaniu do dutasterydu i od

9 miesiąca w porównaniu do tamsulosyny. Dla terapii skojarzonej uzyskano znamienność dla Q

od 6 miesiąca w porównaniu zarówno do dutasterydu jak i tamsulosyny.

Skojarzone stosowanie dutasterydu i tamsulosyny zapewnia lepsze złagodzenie objawów choroby

w porównaniu ze stosowaniem tych produktów leczniczych w monoterapii. Po dwóch latach

leczenia w przypadku leczenia skojarzonego stwierdzono statystycznie znamienną poprawę średniej

skorygowanej wartości wskaźnika w skali oceny objawów o -6,2 jednostki w stosunku do wartości

początkowej.

Uśredniona poprawa (skorygowana średnia poprawy) wskaźnika przepływu od punktu

początkowego wynosiła 2,4 ml/s w terapii skojarzonej, 1,9 ml/s dla dutasterydu i 0,9 ml/s dla

tamsulosyny. Uśredniona poprawa (skorygowana średnia poprawy) wskaźnika BPH (BII) od

punktu początkowego wynosiła -2,1 jednostek dla terapii skojarzonej, -1,7 dla dutasterydu i -1,5 dla

tamsulosyny.

Poprawa wskaźnika przepływu oraz BII była statystycznie znamienna w przypadku leczenia

skojarzonego w porównaniu ze stosowaniem każdego z produktów leczniczych w monoterapii.

Redukcja całkowitej objętości gruczołu krokowego i objętości strefy przejściowej po 2 latach

leczenia była statystycznie znamienna w przypadku leczenia skojarzonego w porównaniu

z podawaniem tamsulosyny w monoterapii.

Głównym punktem końcowym skuteczności w okresie 4 lat leczenia był czas do pierwszego

przypadku ostrego zatrzymania moczu lub konieczności leczenia zabiegowego związanego z BPH.

Po 4 latach leczenia, stosowanie terapii skojarzonej statystycznie istotnie zmniejszało ryzyko

ostrego zatrzymania moczu lub konieczności leczenia zabiegowego związanego z BPH; 65,8%

zmniejszenie ryzyka p <0,001 (95% CI 54,7% do 74,1%) w porównaniu do tamsulosyny

stosowanej w monoterapii. Częstość występowania ostrego zatrzymania moczu lub leczenia

zabiegowego związanego z BPH do 4. roku wynosiła 4,2% dla terapii skojarzonej i 11,9% dla

tamsulosyny (p<0,001). W porównaniu do monoterapii dutasterydem, leczenie skojarzone

zmniejszało ryzyko ostrego zatrzymania moczu lub konieczności leczenia zabiegowego związanego

z BPH o 19,6%; p=0,18 (95% CI -10,9% do 41,7%) Częstość występowania ostrego zatrzymania

moczu lub leczenia zabiegowego związanego z BPH do 4. roku wynosiła 5,2% dla monoterapii

dutasterydem.

Drugorzędowe punkty końcowe skuteczności po 4 latach leczenia obejmowały czas do wystąpienia

progresji klinicznej (zdefiniowana jako zbiór: pogorszenia IPSS o ≥4 punkty, wystąpienia

związanych z BPH przypadków ostrego zatrzymania moczu, nietrzymania moczu, zakażeń układu

moczowego, i niewydolność nerek) zmiana w skali IPSS, zmiany maksymalnego przepływu

cewkowego (Q

) i zmiany objętości gruczołu krokowego. Wskaźnik IPSS jest kwestionariuszem

zawierającym 8 pytań, opartym na kwestionariuszu AUA-SI z dodatkowym pytaniem dotyczącym

jakości życia. Wyniki po 4 latach leczenia przedstawiono poniżej:

Parametr

Punkt czasowy

Leczenie

skojarzone

Dutasteryd

Tamsulosyna

Ostre

zatrzymanie

moczu lub

leczenie

zabiegowe

związane

z BPH (%)

Występowanie w

48. miesiącu

11,9

Progresja

kliniczna*

Miesiąc 48

12,6

17,8

21,5

IPSS(jednostki)

[wartość początkowa]

Miesiąc 48 (zmiana od

wartości początkowej)

[16,6]

-6,3

[16,4]

-5,3

[16,4]

-3,8

(ml/s)

[wartość początkowa]

Miesiąc 48 (zmiana od

wartości początkowej)

[10,9]

[10,6]

[10,7]

Objętość

gruczołu

[wartość początkowa]

Miesiąc 48 (% zmiana od

[54,7]

-27,3

[54,6]

-28,0

[55,8]

+4,6

Wartości początkowe są wartościami średnimi i zmiany względem wartości początkowej są

również uśrednione.

Progresja kliniczna została zdefiniowana jako zbiór: pogorszenia IPSS o > 4 punkty,

wystąpienia związanych z BPH przypadków ostrego zatrzymania moczu, nietrzymania

moczu, zakażeń układu moczowego, i niewydolność nerek.

Mierzone w wybranych ośrodkach (13% w grupie zrandomizowanych pacjentów).

Dla terapii skojarzonej uzyskano znamienność statystyczną (p<0,001) w porównaniu do tamsulosyny

po 48 miesiącach.

Dla terapii skojarzonej uzyskano znamienność statystyczną (p<0,001) w porównaniu do dutasterydu

po 48 miesiącach.

Wpływ na funkcje seksualne

Wpływ złożonego produktu leczniczego zawierającego dutasteryd i tamsulosynę na funkcje

seksualne został oceniony w podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu,

przeprowadzonym na seksualnie aktywnych mężczyznach z BPH (n=243 połączenie

dutasterydu i tamsulosyny, n=246 placebo).Znacząca statystycznie (p<0,001) zwiększona

redukcja (pogorszenie) w wynikach z kwestionariusza MSHQ (ang.

Men's Sexual Health

Questionnaire

) została zauważona w grupie stosującej produkt złożony po 12 miesiącach.

Redukcja była zwykle powiązana z pogorszeniem się ejakulacji i ogólnym spadku seksualnej

satysfakcji niż z samą domeną erekcji. Wyniki te nie miały wpływu na to, w jaki sposób

pacjenci postrzegali produkt złożony, co do którego ocena w czasie trwania badania była

statystycznie wyższa w porównaniu z placebo (p<0,05). W powyższym badaniu działania

niepożądane związane z funkcjami seksualnymi występowały w trakcie 12 miesięcy leczenia

i mniej więcej połowa z nich ustąpiła w ciągu 6 miesięcy od zakończenia leczenia.

Wiadome jest, że połączenie dutasterydu i tamsulosyny oraz monoterapia dutasterydem

powodują działania niepożądane powiązane z funkcjami seksualnymi (patrz punkt 4.8).

Jak zaobserwowano w innych badaniach, w tym w badaniach CombAT i REDUCE, częstość

występowania działań niepożądanych dotyczących funkcji seksualnych zmniejsza się z czasem

w trakcie stosowania leczenia.

Dutasteryd

Wpływ na DHT/testosteron

Wpływ dutasterydu stosowanego w sposób ciągły na zmniejszenie stężenia DHT jest zależny od

dawki i widoczny po 1-2 tygodniach (zmniejszenie stężenia o odpowiednio 85% i 90%).

U pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego otrzymujących dutasteryd w dawce

0,5 mg na dobę, mediana zmniejszenia stężenia DHT w surowicy wynosiła 94% po pierwszym roku

krokowego (ml)

wartości początkowej)

Objętość strefy

przejściowej

w obrębie

gruczołu

krokowego (ml)#

[wartość początkowa]

Miesiąc 48 (% zmiana od

wartości początkowej)

[27,7]

-17,9

[30,3]

-26,5

[30,5]

18,2

Wskaźnik

wpływu BPH

(BII)

(jednostki)

[wartość początkowa]

Miesiąc 48 (zmiana od

wartości początkowej)

[5,3]

-2,2

[5,3]

-1,8

[5,3]

-1,2

Pytanie 8

w IPSS (Stan

zdrowia

w związku

z BPH)

(jednostki)

[wartość początkowa]

Miesiąc 48 (zmiana od

wartości początkowej)

[3,6]

-1,5

[3,6]

-1,3

[3,6]

-1,1

leczenia oraz 93% po dwóch latach, natomiast mediana zwiększenia stężenia testosteronu

w surowicy wynosiła 19%, zarówno po pierwszym, jak i drugim roku.

Wpływ na objętość gruczołu krokowego

Obserwowano znaczące zmniejszenie objętości gruczołu krokowego już po miesiącu od

rozpoczęcia leczenia i to zmniejszenie utrzymywało się do 24. miesiąca (p<0,001). Leczenie

dutasterydem prowadziło do średniego zmniejszenia całkowitej objętości gruczołu krokowego

o 23,6% (z 54,9 ml na początku leczenia do 42,1 ml) w 12. miesiącu, w porównaniu do

zmniejszenia o 0,5% (z 54,0 ml do 53,7 ml) w grupie placebo. Obserwowano również znaczące

zmniejszenie objętości strefy przejściowej gruczołu krokowego już po miesiącu od rozpoczęcia

leczenia i to zmniejszenie utrzymywało się do 24. miesiąca (p<0,001). Średnie zmniejszenie

objętości strefy przejściowej gruczołu krokowego wynosiło 17,8% (z 26,8 ml na początku leczenia

do 21,4 ml) w grupie otrzymującej dutasteryd, w porównaniu do średniego zwiększenia objętości

strefy przejściowej o 7,9% (z 26,8 ml do 27,5 ml) w grupie placebo w 12. miesiącu. Zmniejszenie

objętości gruczołu krokowego obserwowane podczas pierwszych 2 lat podwójnie zaślepionego

leczenia została utrzymana przez kolejne 2 lata w fazie otwartej badania. Zmniejszenie wielkości

gruczołu krokowego prowadzi do poprawy kontroli objawów i zmniejsza ryzyko ostrego

zatrzymania moczu i leczenia zabiegowego łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania dutasterydu

Skuteczność dutasterydu w dawce 0,5 mg na dobę w porównaniu z placebo oceniono

w 3 dwuletnich, wieloośrodkowych, międzynarodowych badaniach prowadzonych metodą

podwójnie ślepej próby, kontrolowanych placebo. W badaniach tych uczestniczyło

4325 mężczyzn zgłaszających umiarkowane lub ciężkie objawy łagodnego rozrostu gruczołu

krokowego, z objętością gruczołu krokowego nie mniejszą niż 30 ml i stężeniem PSA w surowicy

w zakresie 1,5 -10 ng/ml. U wszystkich pacjentów, którzy ukończyli tę fazę badań kontynuowano

je następnie na zasadzie próby otwartej przez kolejne dwa lata, stosując taką samą dawkę 0,5 mg

dutasterydu. Czteroletni okres obserwacji ukończyło 37% pacjentów pierwotnie przydzielonych

do grupy placebo oraz 40% pacjentów pierwotnie przyjmujących dutasteryd. Większość (71%)

spośród 2340 pacjentów uczestniczących w badaniach prowadzonych na zasadzie próby otwartej

ukończyło dwuletni okres obserwacji.

Skuteczność produktu leczniczego oceniono głównie na podstawie następujących parametrów:

kwestionariusza AUA-SI (

American Urological Association Symptom Index

), maksymalnego

przepływu cewkowego (Q

) oraz częstości występowania ostrego zatrzymania moczu i wskazań

do leczenia zabiegowego.

AUA-SI jest kwestionariuszem punktowej oceny dolegliwości zgłaszanych przez pacjentów,

składającym się z 7 pytań (maksymalny wynik 35 punktów).Wyjściowa wartość AUA-SI

wynosiła średnio 17 punktów. Po upływie 6 miesięcy, 1 roku i 2 lat leczenia w grupie pacjentów

otrzymujących placebo obserwowano zmniejszenie nasilenia objawów średnio odpowiednio

o 2,5; 2,5 i 2,3 punktu, a w grupie pacjentów otrzymujących dutasteryd odpowiednio o 3,2; 3,8

i 4,5 punktu. Uzyskane różnice były znamienne statystycznie. Poprawa wartości AUA-SI,

stwierdzona w pierwszych dwóch latach podczas badań prowadzonych na zasadzie podwójnie

ślepej próby, utrzymywała się w kolejnych dwóch latach podczas kontynuacji tych badań na

zasadzie próby otwartej.

Q

max

(maksymalny przepływ cewkowy)

Średnia wyjściowa wartość maksymalnego przepływu cewkowego wyniosła około 10 ml/s,

(wartość prawidłowa 15 ml/s). U pacjentów otrzymujących placebo, po upływie roku i dwóch lat,

stwierdzono poprawę średniej wartości maksymalnego przepływu cewkowego o odpowiednio 0,8

i 0,9 ml/s, natomiast w grupie przyjmującej dutasteryd, o odpowiednio 1,7 ml/s i 2,0 ml/s.

Uzyskane różnice były statystycznie znamienne w czasie od 1 do 24 miesięcy. Zwiększenie

maksymalnego przepływu cewkowego, stwierdzone w pierwszych dwóch latach podczas badań

prowadzonych na zasadzie podwójnie ślepej próby, utrzymywało się w kolejnych dwóch latach

podczas kontynuacji tych badań na zasadzie próby otwartej.

Ostre zatrzymanie moczu i interwencje chirurgiczne

Po upływie 2 lat leczenia częstość występowania ostrego zatrzymania moczu u pacjentów

przyjmujących placebo wyniosła 4,2%, w porównaniu z częstością 1,8% u pacjentów leczonych

dutasterydem (57% zmniejszenie ryzyka). Uzyskane różnice są znamienne statystycznie

i oznaczają, że w celu uniknięcia jednego epizodu ostrego zatrzymania moczu należy leczyć

42 pacjentów przez dwa lata (95% CI: 30-73).

Prawdopodobieństwo zabiegu chirurgicznego z powodu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

w grupie przyjmującej placebo wyniosło po 2 latach 4,1%, natomiast w grupie leczonej

dutasterydem - 2,2% (48% zmniejszenie ryzyka). Uzyskane różnice są znamienne statystycznie

i oznaczają, że w celu uniknięcia jednego zabiegu chirurgicznego należy leczyć 51 pacjentów

przez dwa lata (95% CI: 33-109).

Wpływ na włosy

W badaniach III fazy formalnie nie oceniano wpływu dutasterydu na wzrost włosów, jednakże

inhibitory 5-α-reduktazy mogą zmniejszyć utratę włosów i indukować wzrost włosów

w typowym łysieniu męskim androgenowym.

Wpływ na czynność tarczycy

Czynność tarczycy oceniono w grupie zdrowych mężczyzn w badaniu klinicznym trwającym jeden rok.

Przyjmowanie dutasterydu nie wpłynęło na stężenie wolnej tyroksyny, jednak pod koniec rocznego

okresu leczenia obserwowano umiarkowane zwiększenie (o 0,4 MCIU/ml) stężenia TSH

w porównaniu z placebo. Pomimo zmienności wartości stężenia TSH, średnie stężenia

(1,4-1,9 MCIU/ml) mieściły się w zakresie wartości prawidłowych (0,5-5/6 MCIU/ml). Stężenie

wolnej tyroksyny było prawidłowe i porównywalne w obu grupach mężczyzn, przyjmujących

dutasteryd lub placebo. Zmiany stężenia TSH nie były istotne. W żadnym z badań klinicznych nie

stwierdzono niekorzystnego wpływu dutasterydu na czynność gruczołu tarczowego.

Nowotwory gruczołu sutkowego

Przez dwa lata zebrano dane obejmujące 3374 pacjentolat leczenia dutasterydem w badaniach

klinicznych oraz dane z dwuletniego otwartego badania, w których rozpoznano 2 przypadki raka

gruczołu sutkowego u mężczyzn będących pacjentami przyjmującymi dutasteryd i jeden przypadek

u pacjenta otrzymującego placebo. W ciągu czterech lat badań klinicznych CombAT i REDUCE,

podczas których zebrano dane obejmujące 17 489 pacjentolat leczenia dutasterydem

i 5 027 pacjentolat leczenia dutasterydem w skojarzeniu z tamsulosyną, nie odnotowano

przypadków raka piersi w żadnej z badanych grup.

W dwóch badaniach kliniczno-kontrolnych, jednym przeprowadzonym w Stanach Zjednoczonych

(n=339 przypadków nowotworu gruczołu sutkowego i n=6 780 przypadków kontrolnych), a drugim

w Wielkiej Brytanii (n=398 przypadków nowotworu gruczołu sutkowego oraz

n=3 930 przypadków kontrolnych) na podstawie baz danych dotyczących stanu zdrowia

mieszkańców nie wykazano wzrostu ryzyka zachorowania na nowotwór gruczołu sutkowego

u mężczyzn stosujących inhibitory 5-α-reduktazy (patrz punkt 4.4).Wyniki z pierwszego badania

nie wskazują na związek pomiędzy wystąpieniem nowotworu gruczołu sutkowego, a stosowaniem

inhibitorów 5-α-reduktazy (względne ryzyko ≥1 roku stosowania terapii przed zdiagnozowaniem

nowotworu gruczołu sutkowego w stosunku do <1 roku stosowania: 0,70 : 95% (CI 0,34; 1,45).

W drugim badaniu, szacowany iloraz szans wystąpienia nowotworu gruczołu sutkowego przy

stosowaniu inhibitorów 5-α-reduktazy w stosunku do ich nie stosowania wynosił 1,08 : 95%

(CI 0,62; 1,87).

Związek przyczynowy pomiędzy występowaniem raka gruczołu piersiowego u mężczyzn,

a długotrwałym stosowaniem dutasterydu nie został określony.

Wpływ na płodność u mężczyzn

Wpływ stosowania dutasterydu w dawce 0,5 mg na dobę na cechy nasienia oceniany był u zdrowych

ochotników w wieku 18-52 lat (n=27 dutasteryd, n=23 placebo), w okresie 52 tygodni podawania produktu

leczniczego i w kolejnych 24 tygodniach okresu obserwacji. W 52. tygodniu średnie procentowe

zmniejszenie liczebności plemników, objętości nasienia i ruchliwości plemników w porównaniu do

wartości początkowych w grupie pacjentów otrzymujących dutasteryd wynosiło odpowiednio 23%, 26%

i 18%, po uwzględnieniu różnic w stosunku do wartości początkowych w grupie placebo. Koncentracja

i morfologia plemników nie uległy zmianie. Po 24 tygodniach okresu obserwacji, średnie procentowe

zmniejszenie całkowitej liczebności plemników w grupie pacjentów otrzymujących dutasteryd wynosiło

23% w porównaniu do wartości początkowych. Średnie wartości wszystkich parametrów nasienia

w trakcie całego badania mieściły się w granicach normy i nie spełniały wcześniej zdefiniowanych

kryteriów zmiany klinicznie znamiennej (30%), jednakże u dwóch pacjentów z grupy dutasterydu

w 52. tygodniu nastąpiło zmniejszenie liczebności plemników większe niż 90% w porównaniu do

wartości początkowych, które było częściowo odwracalne w trakcie 24-tygodniowego okresu

obserwacji. Nie można zatem wykluczyć zmniejszenia płodności u mężczyzn.

Niewydolność serca

W czteroletnim badaniu BPH z zastosowaniem dutasterydu w połączeniu z tamsulosyną z udziałem

4 844 mężczyzn (badanie CombAT), częstość występowania zdarzeń określonych wspólną nazwą -

niewydolność serca w grupie poddanej terapii skojarzonej była większa (14 na 1 610 badanych,

0,9%) niż w grupach poddanych monoterapii: dutasterydem (4 na 1 623 badanych, 0,2%)

i tamsulosyną (10 na 1 611 badanych, 0,6%).

W niezależnym, czteroletnim badaniu z udziałem 8 231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat,

z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji w kierunku raka gruczołu krokowego

i wyjściowym stężeniem PSA od 2,5 ng/ml do 10,0 ng/ml u mężczyzn pomiędzy 50. a 60. rokiem

życia, oraz od 3 ng/ml do 10,0 ng/ml dla mężczyzn powyżej 60 lat (badanie REDUCE),

odnotowano większą częstość zdarzeń objętych wspólną nazwą - niewydolność serca, u badanych

przyjmujących dutasteryd 0,5 mg raz na dobę (30 na 4 105 badanych, 0,7%) w porównaniu z grupą

przyjmującą placebo (16 na 4 129 badanych, 0,4%).Retrospektywna analiza badania wykazała

większą częstość występowania zdarzeń pod wspólną nazwą - niewydolność serca, u badanych

przyjmujących dutasteryd w połączeniu z antagonistą receptora α1-adrenergicznego (12 na

1 152 badanych, 1,0%), w porównaniu z badanymi przyjmującymi dutasteryd bez antagonisty

receptora α1-adrenergicznego (18 na 2 953 badanych, 0,6%), placebo i antagonistę receptora α1-

adrenergicznego (1 na 1 399 badanych, <0,1%) czy placebo bez antagonisty receptora α1-

adrenergicznego (15 na 2 727 badanych, 0,6%).

W metaanalizie 12 randomizowanych badań klinicznych przeprowadzonych z zastosowaniem

placebo lub komparatora (n=18 802), których celem było określenie ryzyka wystąpienia

niepożądanych działań związanych z układem sercowo-naczyniowym u pacjentów stosujących

dutasteryd (w stosunku do grup kontrolnych), nie wykazano statystycznie istotnego wzrostu ryzyka

wystąpienia niewydolności serca (RR 1,05; 95% CI 0,71, 1,57), ostrego zawału mięśnia sercowego

(RR 1,00; 95% CI 0,77; 1,30) czy udaru (RR 1.20; 95% CI 0,88; 1,64).

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o wysokim stopniu złośliwości

W trwającym cztery lata badaniu porównującym placebo z dutasterydem z udziałem

8 231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat, z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji

w kierunku raka gruczołu krokowego oraz wyjściowym stężeniem PSA od 2,5 ng/ml do 10,0 ng/ml

u mężczyzn pomiędzy 50. a 60. rokiem życia i od 3 ng/ml do 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku

powyżej 60 lat (badanie REDUCE), dostępne były wyniki przeprowadzonych biopsji igłowych dla

6 706 badanych (głównie wymaganych przez protokół) celem określenia stopnia w skali Gleasona.

W badaniu zdiagnozowano 1 517 przypadków raka gruczołu krokowego. Większość przypadków

raka gruczołu krokowego zdiagnozowanego na podstawie biopsji, w obu badanych grupach

dotyczyła nowotworów niskiego stopnia (5-6 punktów w skali Gleasona, 70%).

Większą częstość raka gruczołu krokowego o stopniu złośliwości 8-10 w skali Gleasona

odnotowano w grupie otrzymującej dutasteryd (n=29, 0,9%) w porównaniu z grupą placebo (n=19,

0,6%; p= 0,15). W latach 1-2, liczba badanych z rakiem o stopniu złośliwości 8-10 punktów w skali

Gleasona była podobna zarówno w grupie otrzymującej dutasteryd (n=17, 0,5%) jak i w grupie

placebo (n=18, 0,5%). W latach 3-4, zdiagnozowano większą ilość przypadków raka o stopniu

złośliwości 8-10 punktów w skali Gleasona w grupie otrzymującej dutasteryd (n=12, 0,5%)

w porównaniu z grupą placebo (n=1, <0,1%; p=0,0035). Brak dostępnych danych dotyczących

dłuższego niż cztery lata działania dutasterydu u mężczyzn będących w grupie ryzyka raka gruczołu

krokowego. Procentowa liczba badanych ze zdiagnozowanym rakiem o stopniu złośliwości 8-

10 punktów w skali Gleasona była stała dla badanych okresów czasu (lata 1-2 i lata 3-4) w grupie

leczonej dutasterydem (0,5% w każdym okresie czasu), podczas gdy w grupie placebo, procentowa

liczba badanych ze zdiagnozowanym rakiem o stopniu złośliwości 8-10 punktów w skali Gleasona

była niższa w latach 3-4 niż w latach 1-2 (odpowiednio <0,1% wobec 0,5%); (patrz punkt 4.4).Nie

odnotowano różnicy w częstości występowania raka o stopniu złośliwości 7-10 punktów w skali

Gleasona (p=0,81).

Dodatkowe badanie kontrolne wykonywane po 2 latach w ramach badania REDUCE nie wykazało

nowych przypadków raka gruczołu krokowego klasyfikowanych na 8-10 punktów w skali

Gleasona.

W czteroletnim badaniu BPH (CombAT), w którym biopsje nie były wymagane przez protokół

badania i wszystkie diagnozy raka gruczołu krokowego były oparte na biopsjach ze wskazań,

odsetek przypadków raka 8-10 punktów w skali Gleasona wynosił (n=8, 0,5%) dla dutasterydu,

(n=11, 0,7%) dla tamsulosyny i (n=5, 0,3%) dla leczenia skojarzonego.

Cztery różne populacyjne badania epidemiologiczne (dwa z nich były oparte o populację

174 895 osób, jedno o populację 13 892 osób i jedno o populację 38 058 osób) wykazały, że

stosowanie inhibitorów 5-α- reduktazy nie jest związane z występowaniem nowotworów gruczołu

krokowego o wysokim stopniu złośliwości ani też śmiertelnością związaną z wystąpieniem raka

gruczołu krokowego czy ogólną śmiertelnością.

Związek pomiędzy dutasterydem i rakiem gruczołu krokowego o wysokim stopniu złośliwości nie

jest jasny.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania tamsulosyny

Tamsulosyna zwiększa maksymalny przepływ cewkowy moczu. Dzięki rozkurczowi mięśniówki

gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej, zmniejsza zwężenie drogi odpływu moczu i tym

samym zmniejsza objawy z opróżniania. Ponadto zmniejsza objawy z napełniania, w powstawaniu

których istotną rolę odgrywa niestabilność pęcherza. Zmniejszenie objawów z napełniania

i opróżniania utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia. Znacząco opóźnia się konieczność

zastosowania leczenia chirurgicznego lub cewnikowania.

Antagoniści receptora α1-adrenergicznego mogą obniżać ciśnienie krwi poprzez zmniejszanie

obwodowego oporu naczyniowego. Nie obserwowano klinicznie istotnego obniżenia ciśnienia

tętniczego krwi w czasie badań klinicznych tamsulosyny.

Dzieci i młodzież

U dzieci z pęcherzem neurogennym przeprowadzono randomizowane badanie kliniczne

kontrolowane placebo, z podwójnie ślepą próbą i ze zróżnicowanym dawkowaniem. Grupę

161 dzieci (w wieku od 2 do 16 lat) losowo przydzielono do grup, w których podawano jedną

z trzech dawek tamsulosyny (małą [0,001 do 0,002 mg/kg mc.], średnią [0,002 do 0,004 mg/kg mc.]

i dużą [0,004 do 0,008 mg/kg mc.]) lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym była

liczba pacjentów, u których wartość LPP (ang.

Leak Point Pressure

,- ciśnienie wyciekania moczu

podczas nadaktywnego skurczu wypieracza) zmniejszyła się do <40 cm H

O, w oparciu o

dwukrotny pomiar w ciągu doby. Drugorzędowymi punktami końcowymi były: rzeczywista

i procentowa zmiana ciśnienia wyciekania moczu w odniesieniu do stanu wyjściowego, poprawa

lub stabilizacja wodonercza i wodniaka moczowodu oraz zmiana objętości moczu uzyskanego

podczas cewnikowania i liczba wycieków moczu w czasie cewnikowania, odnotowanych

w dzienniczku cewnikowania. Nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic pomiędzy grupą

przyjmującą placebo, a żadną z 3 grup leczonych tamsulosyną zarówno dla pierwszo- jak

i drugorzędowych punktów końcowych. Nie zaobserwowano odpowiedzi na żadną z dawek.

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

W trzech różnych badaniach przeprowadzonych na zdrowych ochotnikach wykazano

porównywalną biodostępność produktu Dutaprostam i jednoczesnego stosowania dutasterydu

i tamsulosyny w osobnych kapsułkach.

Przeprowadzono badanie porównawcze biodostępności po podaniu pojedynczej dawki na czczo i po

posiłku. Stwierdzono <50% zmniejszenie C

tamsulosyny zawartej w kapsułkach dutasteryd-

tamsulosyna w przypadku podawania po posiłku w porównaniu z zastosowaniem na czczo. Pokarm

miał niewielki (<10%) wpływ na AUC tamsulosyny.

Badanie porównawcze biodostępności po podaniu wielokrotnym wykazało, że produkt Dutaprostam

wykazuje równoważną szybkość i zakres wchłaniania w porównaniu z produktem referencyjnym

u zdrowych ochotników, w stanie stacjonarnym, przy podawaniu po posiłku.

Wchłanianie

Dutasteryd

Czas do uzyskania maksymalnego stężenia w surowicy po doustnym przyjęciu pojedynczej dawki

0,5 mg dutasterydu wynosi od 1 do 3 godzin. Całkowita dostępność biologiczna wynosi około

60%.Spożycie posiłku nie wpływa na biodostępność.

Tamsulosyna

Tamsulosyna jest wchłaniana z przewodu pokarmowego i wykazuje prawie całkowitą dostępność

biologiczną. Wchłanianie tamsulosyny chlorowodorku jest zmniejszone krótko po spożyciu posiłku.

Dla zapewnienia porównywalnego stopnia wchłaniania zaleca się przyjmowanie produktu

Dutaprostam zawsze po tym samym posiłku. Tamsulosyna wykazuje kinetykę o charakterze

liniowym.

Po przyjęciu jednorazowej dawki tamsulosyny po posiłku, maksymalne stężenie w osoczu

występuje po około 6 godzinach. W stanie stacjonarnym, który osiągany jest po 5 dniach

leczenia, średnie wartości C

są o około dwie trzecie większe niż po zastosowaniu dawki

pojedynczej. Dane te dotyczą pacjentów w podeszłym wieku, jednakże należy oczekiwać, że takie same

wartości występują u młodszych pacjentów.

Stężenie tamsulosyny zarówno po podaniu pojedynczej jak i wielokrotnej dawki wykazuje

znaczną zmienność osobniczą.

Dystrybucja

Dutasteryd

Dutasteryd charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (300-500 l) i jest w większości

wiązany przez białka osocza krwi (>99,5%). Dobowe doustne dawkowanie dutasterydu

umożliwia uzyskanie stężenia w surowicy stanowiącego 65% stężenia w stanie stacjonarnym

po 1 miesiącu i 90% po 3 miesiącach.

Stężenie w stanie stacjonarnym (C

) około 40 ng/ml osiągane jest po upływie 6 miesięcy

stosowania produktu leczniczego w dawce 0,5 mg na dobę. Stężenie dutasterydu w nasieniu

stanowi około 11,5% stężenia w surowicy krwi.

Tamsulosyna

U człowieka tamsulosyna wiąże się w blisko 99% z białkami osocza. Objętość dystrybucji jest mała

(około 0,21 l/kg).

Metabolizm

Dutasteryd

Dutasteryd jest intensywnie metabolizowany

in vivo. In vitro

dutasteryd jest metabolizowany przez

cytochrom P-450 3A4 i 3A5 do trzech monohydroksylowych metabolitów i jednego dihydroksylowego

metabolitu.

Podczas stosowania doustnie dutasterydu w dawce dobowej 0,5 mg po uzyskaniu stanu

stacjonarnego, od 1,0% do 15,4% (średnio 5,4%) produktu leczniczego jest wydalane

w postaci niezmienionej z kałem. Pozostała część produktu leczniczego jest wydalana z kałem

w postaci 4 głównych metabolitów stanowiących odpowiednio 39%, 21%, 7% i 7%

wszystkich produktów przemiany dutasterydu, oraz 6 pozostałych metabolitów (każdy z nich

stanowi mniej niż 5% produktów przemiany).W moczu wykryto jedynie śladowe ilości

niezmienionego dutasterydu (poniżej 0,1% dawki).

Tamsulosyna

Tamsulosyna w niewielkim stopniu podlega efektowi pierwszego przejścia, gdyż jest wolno

metabolizowana. Większa część tamsulosyny występuje w osoczu w postaci niezmienionej.

Tamsulosyna jest metabolizowana w wątrobie. U szczurów w zasadzie nie obserwowano

pobudzenia enzymów mikrosomalnych wątroby przez tamsulosynę. Wyniki badań

in vitro

wskazują, że cytochromy CYP3A4 i CYP2D6 biorą udział w metabolizmie tamsulosyny

chlorowodorku, możliwy jest również niewielki udział innych izoenzymów CYP. Zablokowanie

enzymów cytochromów CYP3A4 i CYP2D6 metabolizujących produkt może prowadzić do

zwiększenia ekspozycji na tamsulosyny chlorowodorek (patrz punkty 4.4 i 4.5). Żaden z

metabolitów nie wykazuje większej aktywności niż substancja wyjściowa.

Eliminacja

Dutasteryd

Podczas stosowania doustnie dutasterydu w dawce dobowej 0,5 mg po uzyskaniu stanu stacjonarnego,

od 1,0% do 15,4% (średnio 5,4%) produktu leczniczego jest wydalane w postaci niezmienionej

z kałem. Pozostała część produktu leczniczego jest wydalana z kałem w postaci 4 głównych

metabolitów stanowiących odpowiednio 39%, 21%, 7% i 7% wszystkich produktów przemiany

dutasterydu, oraz 6 pozostałych metabolitów (każdy z nich stanowi mniej niż 5% produktów

przemiany). W moczu wykryto jedynie śladowe ilości niezmienionego dutasterydu (poniżej 0,1%

dawki).

Wydalanie dutasterydu jest uzależnione od dawki i przebiega równolegle poprzez dwie drogi metaboliczne.

Jedna droga ulega nasyceniu w stężeniach klinicznie istotnych, druga nie ulega nasyceniu.W przypadku

małych stężeń w surowicy (poniżej 3 ng/ml) dutasteryd jest szybko eliminowany poprzez obie drogi

metaboliczne: zależną i niezależną od stężenia. Pojedyncze dawki 5 mg lub mniejsze ulegają szybkiej

eliminacji z czasem półtrwania od 3 do 9 dni.

W przypadku stężeń terapeutycznych, po podawaniu wielokrotnym dawki 0,5 mg na dobę, przeważa

powolna liniowa droga eliminacji z okresem półtrwania od 3 do 5 tygodni.

Tamsulosyna

Tamsulosyna i jej metabolity są wydalanie głównie z moczem, przy czym około 9% podanej dawki

pozostaje w postaci niezmienionej substancji czynnej.

Po podaniu pojedynczej dawki 0,4 mg tamsulosyny po posiłku okres półtrwania w osoczu wynosi

około 10 godzin, a po dawkach wielokrotnych (w stanie stacjonarnym) około 13 godzin.

Pacjenci w podeszłym wieku:

Dutasteryd

Farmakokinetykę dutasterydu, po podaniu jednorazowej dawki 5 mg, oceniono u 36 zdrowych

mężczyzn w wieku 24-87 lat. Nie obserwowano znamiennego wpływu wieku na metabolizm

produktu leczniczego, jednak okres półtrwania był krótszy u mężczyzn w wieku poniżej 50 lat. Nie

stwierdzono istotnych statystycznie różnic okresu półtrwania dutasterydu w grupie wiekowej

50-69 lat w porównaniu z pacjentami powyżej 70 lat.

Zaburzenia czynności nerek

Dutasteryd

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę

dutasterydu. Ponieważ po uzyskaniu stanu stacjonarnego podczas stosowania dawki 0,5 mg na dobę,

jedynie około 0,1% dutasterydu wydalane jest z moczem, nie przewiduje się zwiększenia stężenia

dutasterydu w osoczu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby

Dutasteryd

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę

dutasterydu (patrz punkt 4.3). Ponieważ dutasteryd wydalany jest głównie w postaci metabolitów,

to w przypadku zaburzeń czynności wątroby można oczekiwać zwiększenia stężenia produktu

leczniczego w osoczu i wydłużenia okresu półtrwania (patrz punkty 4.2 i 4.4).

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają dostępne informacje dotyczące poszczególnych substancji

czynnych.

Dutasteryd

Aktualne badania oceniające ogólną toksyczność, genotoksyczność i rakotwórczość nie wykazały

szczególnego ryzyka dla ludzi.

W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję u samców szczurów stwierdzono zmniejszenie

masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, zmniejszenie wydzielania przez gruczoły

płciowe dodatkowe oraz zmniejszenie wskaźników płodności (spowodowane działaniem

farmakologicznym dutasterydu). Znaczenie kliniczne tych zmian nie jest znane.

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów 5-α-reduktazy, podanie dutasterydu w czasie ciąży

powodowało cechy feminizacji płodów płci męskiej szczurów i królików. We krwi samic szczurów

wykrywano dutasteryd po kopulacji z samcem, któremu podawano dutasteryd. W przypadku

naczelnych nie obserwowano feminizacji płodów płci męskiej w wyniku podawania dutasterydu w

czasie ciąży, w dawkach powodujących osiągnięcie we krwi stężenia o wartości przekraczającej

stężenie spodziewane u ludzi po ekspozycji na nasienie. Jest mało prawdopodobne, aby kontakt

z dutasterydem zawartym w nasieniu powodował szkodliwy wpływ na płód płci męskiej.

W literaturze zgłaszano przypadki zwiększonej częstości występowania gruczolaka komórek

Leydiga u szczurów, którym podawano dutasteryd.

Tamsulosyna

Prowadzono badania toksyczności po podaniu pojedynczej jak i wielokrotnej dawki u myszy, szczurów

i psów. Ponadto badano toksyczny wpływ na reprodukcję u szczurów, działanie rakotwórcze u myszy

i szczurów oraz genotoksyczność

in vivo

in vitro.

Ogólny profil toksyczności po zastosowaniu dużych dawek tamsulosyny nie odbiega od profilu znanego

dla produktów blokujących receptory α1-adrenergiczne.

Po zastosowaniu bardzo dużych dawek obserwowano zmiany zapisu EKG u psów. Nie stwierdzono

istotności klinicznej tego efektu. Tamsulosyna nie wykazuje istotnych właściwości genotoksycznych.

Obserwowano zwiększenie częstości zmian proliferacyjnych gruczołów sutkowych u samic szczurów

i myszy. Efekt ten, prawdopodobnie spowodowany hiperprolaktynemią, występował tylko po

zastosowaniu dużych dawek. Uznano, że nie ma on znaczenia klinicznego.

Ocena ryzyka dla środowiska

Substancja czynna dutasteryd stanowi zagrożenie dla środowiska wodnego, szczególnie ryb.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Osłonka kapsułki twardej:

Żelaza tlenek czarny (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza

tlenek żółty (E 172), żelatyna.

Kapsułki miękkie z dutasterydem

Zawartość kapsułki:

Mono-di-glicerydy kwasu kaprylowego, Typ II

Butylohydroksytoluen (E321)

Osłonka kapsułki:

Żelatyna (Typ B, 150 Bloom)

Tytanu dwutlenek (E171)

Glicerol

Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha

Lecytyna sojowa

Peletki z tamsulosyną

Celuloza mikrokrystaliczna

Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30% (zawiera sodu

laurylosiarczan, polisorbat 80)

Dibutylu sebacynian

Polisorbat 80

Krzemionka koloidalna uwolniona

Wapnia stearynian

Tusz czarny:

Szelak

Glikol propylenowy

Żelaza tlenek czarny (E172)

Potasu wodorotlenek

Amonowy wodorotlenek stężony

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

2 lata

Produkt należy zużyć w ciągu 90 dni od pierwszego otwarcia.

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka HDPE z zamknięciem z PP, zawierającym środek pochłaniający wilgoć, w

tekturowym pudełku.

7 kapsułek twardych w butelce 35 ml

30 kapsułek twardych w butelce 100 ml

90 kapsułek twardych w butelce 250 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego należy unikać bezpośredniego kontaktu z uszkodzonymi

kapsułkami.W przypadku kontaktu z uszkodzonymi kapsułkami, powierzchnię kontaktu należy

natychmiast przemyć wodą z mydłem (patrz punkt 4.4).

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie

z lokalnymi przepisami.

Ten produkt leczniczy może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego (patrz punkt 5.3).

7

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Alvogen Malta Operations (ROW) Ltd.

Malta Life Sciences Park, Building 1, Level 4

Sir Temi Zammit Buildings

San Gwann Industrial Estate

San Gwann, SGN 3000

Malta

8.

NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację