Dermitopic 0,1% maść

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Tacrolimusum monohydricum
Dostępny od:
PharmaSwiss Česká republika s.r.o.
Kod ATC:
D11AH01
INN (International Nazwa):
Tacrolimusum
Dawkowanie:
0,1%
Forma farmaceutyczna:
maść
Podsumowanie produktu:
1 tuba 10 g, 3830044949808, Rpz; 1 tuba 30 g, 3830044949815, Rpz; 1 tuba 60 g, 3830044949822, Rpz
Numer pozwolenia:
24671

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Dermitopic, 0,1%, maść

Takrolimus

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek

może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis tre

ści ulotki

Co to jest lek Dermitopic i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dermitopic

Jak stosować lek Dermitopic

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Dermitopic

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Dermitopic i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku Dermitopic jest takrolimus jednowodny, który jest środkiem

immunomodulującym.

Dermitopic 0,1 % maść jest stosowany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich postaci atopowego

zapalenia skóry (wyprysk) u dorosłych, którzy nie reagowali lub nie tolerowali leczenia

konwencjonalnego, takiego jak miejscowe stosowanie kortykosteroidów.

Jeżeli, po leczeniu umiarkowanej do ciężkiej postaci atopowego zapalenia skóry trwającym do

6 tygodni, zmiany całkowicie ustąpiły lub prawie całkowicie ustąpiły i jeśli choroba często się zaostrza

(tj. 4 razy w roku lub częściej), można zapobiegać nawrotom zaostrzenia choroby lub przedłużyć

okres bez nawrotów stosuj

ąc dwa razy w tygodniu Dermitopic 0,1 % maść.

W atopowym zapaleniu skóry wzmożona reakcja układu odpornościowego skóry wywołuje jej stan

zapalny (swędzenie, zaczerwienienie, suchość). Dermitopic zmienia nieprawidłową odpowiedź

immunologiczną likwidując stan zapalny i świąd.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dermitopic

Kiedy nie stosować leku

Dermitopic

jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na takrolimus lub którykolwiek z pozostałych

składników leku Dermitopic (wymienionych w punkcie 6), albo na antybiotyki makrolidowe

(np. azytromycyna, klarytromycyna, erytromycyna).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta:

występuje

niewydolność wątroby,

występują jakiekolwiek

nowotwory skóry

(guzy) lub

osłabienie układu odpornoś

ciowego

(upośledzenie odporności) z jakiejkolwiek przyczyny.

występuje

genetyczna wada bariery naskórkowej

, taka jak zespół Nethertona, rybia łuska

blaszkowata (nasilone łuszczenie skóry z powodu ścieńczenia zewnętrznej warstwy skóry) lub

uogólniona erytrodermia

(zaczerwienienie zapalne i łuszczenie całej skóry).

występuje skórna choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (reakcja immunologiczna skóry,

która jest częstym powikłaniem u pacjentów po przeszczepieniu szpiku kostnego).

w czasie rozpoczęcia leczenia występuje

obrzęk węzłów chłonnych

. Jeżeli w trakcie leczenia

lekiem Dermitopic wystąpi obrzęk węzłów chłonnych, należy skonsultować się z lekarzem.

występują

zakażone zmiany skórne

. Nie należy stosować maści na zakażone zmiany skórne.

zauważy się jakiekolwiek

zmiany w wyglą

dzie skóry

, należy poinformować o tym lekarza.

Bezpieczeństwo stosowania takrolimusu w maści przez długi czas nie jest znane. U bardzo małej

liczby osób, które stosowały takrolimus w maści wystąpiły nowotwory złośliwe (np. skóry lub

chłoniak). Jednakże nie stwierdzono związku z leczeniem takrolimusem w maści.

Należy unikać wystawiania skóry na dłuższe działanie światła słonecznego lub sztucznego

światła słonecznego, jak na przykład łóżka opalające. Jeśli spędza się czas na dworze po

zastosowaniu leku Dermitopic, należy używać kosmetyków z filtrem przeciwsłonecznym i nosić

luźną odzież chroniącą skór

ę przed słońcem. Ponadto należy zapytać lekarza o inne metody

ochrony przed słońcem. W przypadku zalecenia leczenia światłem należy poinformować lekarza

prowadzącego o stosowaniu leku Dermitopic, ponieważ nie zaleca się stosowania leku

Dermitopic i leczenia światłem w tym samym czasie.

Jeżeli lekarz zaleci stosowanie leku Dermitopic dwa razy w tygodniu w celu zapobieżenia

nawrotom atopowego zapalenia skóry, przynajmniej co 12 miesięcy należy zgłosić się do lekarza

na wizytę kontrolną, nawet jeśli nie ma nawrotu choroby. U dzieci należy wstrzymać leczenie

podtrzymujące po 12 miesiącach, aby ocenić czy nadal istnieje potrzeba kontynuowania leczenia.

Nie należy kąpać się, brać prysznica lub pływać zaraz po zastosowaniu maści, ponieważ woda

może zmyć lek ze skóry.

Dzieci

Dermitopic 0,1 % maść

nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 16

lat.

Dlatego nie należy stosować maści w tej grupie wiekowej. Należy skonsultować się z lekarzem.

Nie ustalono, jaki jest wpływ leczenia lekiem Dermitopic na rozwijający się układ

odpornościowy u dzieci, szczególnie małych.

Dermitopic a inne leki i kosmetyki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które są wydawane bez recepty.

Można stosować kremy nawilżające i płyny kosmetyczne w czasie leczenia lekiem Dermitopic, lecz

nie należy ich używać w ciągu dwóch godzin po zastosowaniu leku Dermitopic.

Nie badano skutków stosowania w tym samym czasie takrolimusu z innymi lekami stosowanymi na

skórę lub z doustnie przyjmowanymi kortykosteroidami (np. kortyzonem), ani z lekami, które

wpływają na układ odpornościowy.

Dermitopic z alkoholem

W czasie stosowania leku Dermitopic picie alkoholu może powodować zarumienienie lub

zaczerwienienie skóry lub twarzy oraz uczucie gorąca.

Ciąża i karmienie piersią

Nie stosować leku Dermitopic w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

3.

Jak stosować lek Dermitopic

Lek Dermitopic należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy

zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Nanieść cienką warstwę leku Dermitopic na zmienioną powierzchnię skóry.

Dermitopic można stosować na większość powierzchni ciała, w tym na twarz i szyję oraz na

zgięcia w okolicy kolan i łokci.

Unikać przedostania się maści do nosa, jamy ustnej czy do oka. Jeśli maść dostanie się w

któreś z tych miejsc, należy ją dokładnie zetrzeć i (lub) spłukać wodą.

Nie przykrywać leczonego obszaru skóry bandażami, opatrunkami ani innymi materiałami

opatrunkowymi.

Umyć r

ęce po zastosowaniu leku Dermitopic, o ile nie są one objęte leczeniem.

Przed zastosowaniem leku Dermitopic po kąpieli lub prysznicu należy upewnić się, czy skóra

jest całkowicie sucha.

Nie należy kąpać się, brać prysznica lub pływać zaraz po zastosowaniu maści. Woda może

zmyć lek ze skóry.

Dorośli (w wieku 16 lat i powyżej)

Dla dorosłych pacjentów (w wieku 16 lat i powyżej) takrolimus w maści jest dostępny w dwóch

mocach (takrolimus w maści 0,03% i takrolimus w maści 0,1%). Lekarz prowadzący zdecyduje, która

z nich jest odpowiednia dla danego pacjenta.

Zwykle leczenie rozpoczyna się od stosowania leku Dermitopic 0,1% maść dwa razy w ciągu dnia,

jeden raz rano i jeden raz wieczorem, do czasu ustąpienia wyprysku. W zależności od odpowiedzi na

leczenie lekarz zdecyduje, czy można zmniejszyć częstość stosowania leku lub stosować maści o

mniejszej mocy - 0,03% maści z takrolimusem.

Każdy zmieniony obszar skóry należy leczyć do czasu ustąpienia wyprysku. Poprawa widoczna jest

zwykle w ciągu jednego tygodnia. Jeśli w okresie dwóch tygodni nie widać poprawy, należy udać się

do lekarza w celu zastosowania innego możliwego leczenia.

Lekarz może zalecić stosowanie leku Dermitopic 0,1% maść dwa razy w tygodniu, jeżeli zmiany

wywołane atopowym zapaleniem skóry całkowicie ustąpiły lub prawie całkowicie ustąpiły.

Dermitopic 0,1% maść należy nanosić raz na dobę dwa razy w tygodniu (np. w poniedziałek i w

czwartek) na powierzchnię zazwyczaj objętą atopowym zapaleniem skóry. Należy zachować 2- lub 3-

dniowe przerwy w leczeniu między stosowaniem leku .

W przypadku nawrotu objawów lek Dermitopic należy stosować dwa razy w ciągu dnia, tak jak

podano powyżej, i umówić się na wizytę do lekarza w celu omówienia sposobu leczenia.

W przypadku pomyłkowego połknięcia maści

W przypadku pomyłkowego poł

knięcia maści należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem lub

farmaceutą. Nie wywoływać wymiotów.

Pominięcie zastosowania leku Dermitopic

W przypadku zapomnienia nałożenia maści w przewidzianym czasie, należy zastosować ją jak

najszybciej, a następnie powrócić do poprzedniego schematu leczenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Dermitopic może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one

wystąpią.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

uczucie pieczenia i swędzenie

Objawy te mają zwykle łagodny lub umiarkowany charakter i przemijają w ciągu pierwszego tygodnia

stosowania leku Dermitopic.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób):

zaczerwienienie

uczucie gorąca

ból

wzmożona wrażliwość skóry (szczególnie na gorąco i zimno)

mrowienie skóry i podrażnienie

wysypka

miejscowe zakażenie skóry niezależne od określonej przyczyny, w tym: stan zapalny

lub zakażenie mieszków włosowych, opryszczka wargowa, uogólnione zakażenia

wirusem

Herpes simplex

występują często również uderzenia gorąca w obr

ębie twarzy lub podrażnienie skóry po

wypiciu alkoholu

nadwrażliwość w miejscu podania

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób):

trądzik

Po stosowaniu maści dwa razy w tygodniu u dorosłych zgłaszano zakażenia w miejscu podania.

Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano trądzik różowaty (zaczerwienienie twarzy), zapalenie

skóry podobne do trądziku różowatego, plamy soczewicowate (obecność płaskich, brązowych plam na

skórze), obrzęk w miejscu podania i zakażenia oka wirusem opryszczki.

Od czasu wprowadzenia do obrotu u bardzo małej liczby osób stosujących takrolimus w maści

wystąpiły nowotwory (na przykład chłoniak, w tym chłoniak skóry i inne nowotwory skóry). Jednakże

w oparciu o dostępne dane dotychczas nie potwierdzono ani nie wykluczono związku z leczeniem

maścią z takrolimusem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

tel.: 22 49-21-301

fax: 22 49-21-309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Dermitopic

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Dermitopic po upływie terminu ważności zamieszczonego na tubie i pudełku po

Termin ważnoś

ci:. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Okres ważności po pierwszym otwarciu tuby: 90 dni

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dermitopic

Substancją czynną leku jest takrolimus jednowodny.

Jeden gram maści Dermitopic 0,1% zawiera 1 mg takrolimusu (w postaci takrolimusu

jednowodnego).

Pozostałe składniki to: wazelina biała, parafina ciekła, propylenu węglan, wosk biały, parafina

stała.

Jak wygląda lek Dermitopic i co zawiera opakowanie

Dermitopic jest białą lub lekko żółtawą maścią. Lek ten jest dostępny w tubie aluminiowej pokrytej od

wewnątrz LDPE, zamkniętej zakrę

tką z PP, zawierającej 10 g, 30 g lub 60 g maści, umieszczonej w

tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

PharmaSwiss Česká republika s.r.o.

Jankovcova 1569/2c

170 00 Praga 7

Republika Czeska

Wytwórca/Importer

Laboratori Fundació Dau

Pol. Ind. Consorci Zona Franca, c/ C, 12-14

08040 Barcelona

Hiszpania

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

styczeń 2019 r.

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Dermitopic, 0,1%, maść

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 g maści zawiera 1 mg takrolimusu w postaci takrolimusu jednowodnego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Maść

Maść biała do lekko żółtawej.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Dermitopic 0,1% maść jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży (16 lat

i powyżej).

Leczenie fazy ostrej

Dorośli i młodzież (w wieku 16 lat i powyżej)

Leczenie umiarkowanych i ciężkich postaci atopowego zapalenia skóry u dorosłych w przypadkach

braku dostatecznej odpowiedzi lub braku tolerancji na leczenie konwencjonalne, takie jak miejscowe

stosowanie kortykosteroidów.

Leczenie podtrzymujące

Leczenie umiarkowanych do ciężkich postaci atopowego zapalenia skóry w celu zapobiegania

nawrotom i przedłużenia okresów bez nawrotów u pacjentów, u których z dużą częstością występuje

zaostrzenie choroby (tj. 4 razy w roku lub częściej) i którzy początkowo odpowiadali na leczenie

takrolimusem w maści dwa razy na dobę przez okres maksymalnie 6 tygodni (zmiany całkowicie

ustąpiły, prawie całkowicie ustąpiły lub są łagodne).

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem Dermitopic powinno być zapoczątkowane przez lekarzy z doświadczeniem

w rozpoznawaniu i leczeniu atopowego zapalenia skóry.

Takrolimus, maść dostępny jest w dwóch mocach – w 0,03% i 0,1% maści.

Dawkowanie

Leczenie fazy ostrej

Dermitopic może być stosowana w krótkotrwałym leczeniu lub długotrwałym leczeniu przerywanym.

Leczenie nie powinno przebiegać w sposób ciągły długotrwale.

Leczenie produktem Dermitopic należy rozpocząć, gdy wystąpią pierwsze przedmiotowe i

podmiotowe objawy choroby. Dermitopic należy stosować na każdy chorobowo zmieniony obszar

skóry do czasu, gdy zmiany całkowicie ustąpią, prawie całkowicie ustąpią lub staną się łagodne.

Następnie rozważa się, czy u pacjentów właściwe jest zastosowanie leczenia podtrzymującego (patrz

poniżej).

W przypadku pierwszego nawrotu objawów choroby, należy wznowić leczenie.

Dorośli i młodzież (w wieku 16 lat i powyżej)

Leczenie należy rozpocząć od stosowania produktu Dermitopic 0,1% maść dwa razy na dobę

i kontynuować do czasu ustąpienia zmian. Jeżeli objawy choroby powrócą, należy ponownie

rozpocząć leczenie stosując Dermitopic 0,1% maść dwa razy na dobę. Jeżeli pozwala na to stan

kliniczny, należy podjąć próbę zmniejszenia częstości nanoszenia maści lub zastosować maść

zawierającą takrolimus o mniejszej mocy - maść 0,03%.

Ogólnie poprawę obserwuje się w ciągu jednego tygodnia od rozpoczęcia leczenia. Jeżeli po dwóch

tygodniach od rozpoczęcia leczenia nie obserwuje się objawów poprawy, należy rozważyć inne opcje

leczenia.

Osoby w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono określonych badań u osób

w podeszłym wieku. Jednakże dostępne dane

kliniczne dotyczące tej grupy pacjentów, nie wskazują na konieczność jakiegokolwiek dostosowania

dawki.

Populacja dzieci i młodzieży

U dzieci w wieku od 2 do 16 lat należy stosować wyłącznie 0,03% maść z takrolimusem . Do czasu

uzyskania dalszych danych, nie należy stosować produktu Dermitopic u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Leczenie podtrzymujące

U pacjentów, którzy stosowali maść z takrolimusem 2 razy na dobę i odpowiadali na leczenie trwające

do 6 tygodni (zmiany całkowicie ustąpiły, prawie całkowicie ustąpiły lub są łagodne) właściwe jest

wdrożenie leczenia podtrzymującego.

Dorośli i młodzież (w wieku 16 lat i powyżej)

Pacjenci dorośli (w wieku 16 lat i powyżej) powinni stosować produkt Dermitopic 0,1% maść.

Dermitopic, aby zapobiec zaostrzeniu choroby, należy nanosić raz na dobę przez dwa dni w tygodniu

(np. w poniedziałek i w czwartek) na powierzchnię skóry zazwyczaj objętą atopowym zapaleniem.

Należy zachować 2–3 dniowe przerwy w leczeniu między nanoszeniem produktu Dermitopic.

Po 12 miesiącach leczenia lekarz powinien ocenić stan pacjenta i zdecydować, czy kontynuować

leczenie podtrzymujące pomimo braku danych o bezpieczeństwie leczenia podtrzymującego,

prowadzonego dłużej niż przez 12 miesięcy.

W przypadku nawrotu objawów należy powrócić do leczenia maścią dwa razy na dobę (patrz powyżej

„Leczenie fazy ostrej”).

Osoby w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono określonych badań u osób w podeszłym wieku (patrz powyżej „Leczenie fazy

ostrej”).

Populacja dzieci i młodzieży

U dzieci w wieku od 2 do 16 lat należy stosować wyłącznie produkt Dermitopic 0,03% maść.

Do czasu uzyskania dalszych danych, nie należy stosować produktu Dermitopic u dzieci w wieku

poniżej 2 lat.

Sposób podawania

Cienką warstwę produktu Dermitopic należy nanieść na chorobowo zmienioną lub zazwyczaj

zmienioną powierzchnię skóry. Dermitopic można stosować na każdą część ciała, w tym na twarz,

szyję oraz na zgięcia, z wyjątkiem błon śluzowych. Produktu Dermitopic nie należy stosować pod

opatrunkiem okluzyjnym, ponieważ nie badano u pacjentów tego sposobu podawania (patrz punkt

4.4).

Należy poinformować pacjentów, że nie powinni kąpać się, brać prysznica lub pływać zaraz po

zastosowaniu maści, ponieważ woda może zmyć lek ze skóry.

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, makrolidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą

wymienioną w punkcie 6.1.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W czasie leczenia maścią należy ograniczać narażanie skóry na działanie promieniowania

słonecznego oraz unikać promieniowania ultrafioletowego pochodzącego z solarium, leczenia UVB

lub UVA w skojarzeniu z psoralenami (PUVA) (patrz punkt 5.3). Lekarz powinien zalecić pacjentom

odpowiednie metody ochrony przed promieniowaniem słonecznym, takie jak ograniczenie do

minimum czasu przebywania na słońcu, stosowanie produktów zawierających filtry przeciwsłoneczne

oraz okrywanie skóry odpowiednią odzieżą. Produktu Dermitopic nie należy stosować na zmienioną

chorobowo powierzchnię skóry, jeżeli uważa się, że mogą to być zmiany nowotworowe lub

przednowotworowe.

Jeżeli na skórze wystąpi jakakolwiek nowa zmiana, inna niż dotychczasowy wyprysk w obrębie

leczonej powierzchni skóry, powinien ją ocenić lekarz.

Nie zaleca się stosowania maści zawierającej takrolimus u pacjentów z wadą bariery skórnej, taką jak

zespół Nethertona, rybia łuska blaszkowata, uogólniona erytrodermia lub skórną chorobą przeszczep

przeciw gospodarzowi. Te choroby skóry mogą zwiększyć wchłanianie takrolimusu. W leczeniu tych

chorób skóry nie zaleca się również stosowania takrolimusu doustnie. W przypadku występowania

powyższych chorób, po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki zwiększonego

stężenia takrolimusu we krwi.

Należy zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania produktu Dermitopic u pacjentów

z rozległymi zmianami chorobowymi skóry, zwłaszcza u dzieci (patrz punkt 4.2).

Pacjenci, zwłaszcza dzieci i młodzież powinni w czasie leczenia produktem Dermitopic pozostawać

pod stałą kontrolą, w celu oceny odpowiedzi na leczenie i konieczności kontynuacji leczenia.

Po 12 miesiącach ocena ta powinna uwzględniać wstrzymanie leczenia produktem Dermitopic u dzieci

(patrz punkt 4.2).

Istnieje możliwość miejscowego działania immunosupresyjnego na skórze, co może leżeć u podstaw

występowania bakteryjnego i wirusowego zakażenia skóry, w tym także w związku z terapią

takrolimusem w postaci maści zgłaszano przypadki nowotworów złośliwych skóry (patrz punkt 5.1).

Lekarz przepisujący lek powinien mieć świadomość istnienia takiej ewentualności i w związku z tym

zastosować strategie mające na celu zminimalizowanie ryzyka, w tym użycie najsłabszej mocy

produktu leczniczego, najmniejszą możliwą częstość podawania oraz najkrótszy możliwy okres terapii

wystarczający do kontrolowania objawów.

Dermitopic zawiera substancję czynną takrolimus, inhibitor kalcyneuryny. U pacjentów po

przeszczepieniu narządów długotrwałe narażenie na silną immunosupresję w czasie układowego

stosowania inhibitorów kalcyneuryny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju chłoniaków

i nowotworów złośliwych skóry. U pacjentów, którzy stosują maść zawierającą takrolimus

obserwowano przypadki nowotworów złośliwych, w tym chłoniaka skóry (np. chłoniak z limfocytów

T) i inne rodzaje chłoniaków oraz raki skóry (patrz punkt 4.8). Produktu Dermitopic nie należy

stosować u pacjentów z wrodzonym lub nabytym upośledzeniem odporności lub pacjentów leczonych

lekami immunosupresyjnymi.

U pacjentów z atopowym zapaleniem skóry leczonych maścią z takrolimusem nie stwierdzono

znaczącego układowego stężenia takrolimusu.

Powiększenie węzłów chłonnych w badaniach klinicznych zgłaszano niezbyt często (0,8%).

Większość tych przypadków była związana z zakażeniem (skóra, układ oddechowy, zęby) i

ustępowała pod wpływem odpowiedniego leczenia antybiotykami. Chorzy po przeszczepach

poddawani leczeniu immunosupresyjnemu (np. takrolimus stosowany ogólnie) narażeni są na

zwiększone ryzyko rozwoju chłoniaka, dlatego też pacjenci otrzymujący produkt Dermitopic,

u których wystąpiło powiększenie węzłów chłonnych, powinni pozostawać pod kontrolą w celu

upewnienia się, że zmiany węzłów chłonnych całkowicie ustąpiły. Powiększenie węzłów chłonnych

występujące w chwili zapoczątkowania leczenia powinno być zbadane i monitorowane. W przypadku

utrzymywania się powiększenia węzłów chłonnych należy wyjaśnić jego etiologię. Jeśli brak

pewności co do etiologii powiększenia węzłów chłonnych lub wystąpiła ostra mononukleoza zakaźna,

należy rozważyć przerwanie leczenia produktem Dermitopic.

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa maści z takrolimusem w leczeniu atopowego zapalenia

skóry z towarzyszącym zakażeniem. Przed rozpoczęciem stosowania produktu Dermitopic należy

zlikwidować zakażenie w miejscu leczenia. Pacjenci z atopowym zapaleniem skóry wykazują

skłonność do powierzchniowych zakażeń skóry. Leczenie produktem Dermitopic może się wiązać ze

zwiększonym narażeniem na zapalenie mieszków włosowych oraz zakażenie skóry wywołane

wirusem Herpes simplex (wyprysk opryszczkowy, opryszczka zwykła, opryszczka wargowa, wysiew

ospopodobny Kaposiego) (patrz punkt 4.8). W przypadku występowania tych zakażeń należy ocenić

stosunek ryzyka do korzyści związany z zastosowaniem produktu Dermitopic.

W ciągu 2 godzin od zastosowania produktu Dermitopic nie należy stosować środków zmiękczających

na tę samą powierzchnię. Nie oceniano wpływu równoczesnego stosowania innych środków

stosowanych

miejscowo. Brak doświadczenia z równoczesnym stosowaniem układowo działających steroidów lub

środków immunosupresyjnych.

Należy zwrócić uwagę, aby unikać kontaktu z oczami lub błonami śluzowymi. Jeśli maść

przypadkowo zastosowana zostanie na te powierzchnie, należy ją starannie zetrzeć i (lub) spłukać

wodą.

Stosowanie maści z takrolimusem pod opatrunkiem okluzyjnym nie było badane u pacjentów.

Opatrunki okluzyjne nie są zalecane.

Podobnie jak przy innych produktach leczniczych stosowanych miejscowo, pacjenci powinni umyć

ręce po naniesieniu maści, o ile ręce nie są celem leczenia.

Takrolimus jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie i pomimo że stężenia we krwi są

małe po leczeniu miejscowym, maść powinna być ostrożnie stosowana u pacjentów z niewydolnością

wątroby (patrz punkt 5.2).

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono typowych badań dotyczących interakcji takrolimusu w postaci maści.

Takrolimus nie ulega metabolizmowi w skórze ludzkiej, co wskazuje, że nie ma możliwości

wystąpienia przezskórnych interakcji, które mogłyby wpływać na metabolizm takrolimusu.

Takrolimus stosowany ogólnie metabolizowany jest przez wątrobowy cytochrom P450 3A4

(CYP3A4). Działanie ogólnoustrojowe po miejscowym zastosowaniu maści zawierającej takrolimus

jest niewielkie (< 1,0 ng/ml) i jest mało prawdopodobne, aby podlegało wpływom innych

stosowanych równocześnie substancji o znanym działaniu hamującym na CYP3A4. Jednak nie można

wykluczyć możliwości interakcji i należy zachować ostrożność przy równoczesnym podawaniu

znanych inhibitorów CYP3A4 (np. erytromycyna, itrakonazol, ketokonazol i diltiazem) u pacjentów

z uogólnioną chorobą i (lub) erytrodermią.

Populacja dzieci i młodzieży

U dzieci w wieku 2–11 lat badano interakcje ze szczepionką przeciwko Neisseria meningitidis

grupy C, skoniugowaną z białkiem. Nie zaobserwowano wpływu na bezpośrednią odpowiedź na

szczepienie,

wytworzenie pamięci immunologicznej lub odporność typu humoralnego i komórkowego

(patrz

punkt 5.1).

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Płodność

Brak danych dotyczących płodności.

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania maści z takrolimusem u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po podaniu ogólnym (patrz

punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane.

Produktu Dermitopic nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią

Dane uzyskane po zastosowaniu u ludzi wskazują, że po podaniu układowym takrolimus przenika do

mleka. Chociaż dane kliniczne wykazały, że narażenie ogólnoustrojowe na takrolimus zastosowany

w maści jest niewielkie, nie zaleca się karmienia piersią w czasie leczenia maścią z takrolimusem.

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Dermitopic nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn.

4.8

Działania niepożądane

W badaniach klinicznych, około 50% pacjentów doświadczyło różnego rodzaju reakcji niepożądanych

pod postacią podrażnienia skóry w miejscu zastosowania. Uczucie pieczenia i świąd były bardzo

częste, zazwyczaj łagodne do umiarkowanych, z tendencją do ustępowania w ciągu tygodnia od

rozpoczęcia leczenia. Rumień był częstą reakcją niepożądaną. Uczucie ciepła, parestezje i wysypka w

miejscu zastosowania były również często obserwowane. Często występowała nietolerancja alkoholu

(wypieki lub podrażnienie skóry po spożyciu napojów alkoholowych).

Pacjenci mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia mieszków włosowych,

trądziku lub zakażenia wirusem Herpes.

Działania niepożądane o prawdopodobnym związku z leczeniem wymieniono poniżej zgodnie

z klasyfikacją układów i narządów. Częstość występowania określono następująco: bardzo często

(≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). W obrębie każdej grupy

o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym

się nasileniem.

Klasyfikacja

układów

i narządów

Bardzo

często

≥1/10

Często

≥1/100,

<1/10

Niezbyt często

≥1/1000,

<1/100

Nieznana

(częstość nie

może być

określona na

podstawie

dostępnych

danych)

Zakażenia

i zarażenia

pasożytnicze

Miejscowe zakażenie

skóry niezależnie od

specyficznej etiologii

obejmujące m.in.:

wyprysk opryszczkowy,

zapalenie mieszków

włosowych, zakażenie

skóry wywołane

wirusem Herpes simplex,

zakażenie wywołane

wirusami Herpes,

wysiew ospopodobny

Kaposiego*

Zakażenie oka

wirusem

opryszczki*

Zaburzenia

metabolizmu

i odżywiania

Nietolerancja alkoholu

(wypieki lub

podrażnienie skóry po

spożyciu napojów

alkoholowych)

Zaburzenia

układu

nerwowego

Parestezje i dyzestezje

(zwiększona wrażliwość

skóry, uczucie pieczenia)

Zaburzenia skóry

i tkanki

podskórnej

Świąd,

Podrażnienia skóry

Trądzik *

Trądzik

różowaty *

Plamy

soczewicowate *

Zaburzenia

ogólne i stany w

miejscu podania

Pieczenie

w miejscu

podania,

świąd

w miejscu

podania

Ciepło w miejscu

podania,

Rumień w miejscu

podania,

Ból w miejscu podania,

Podrażnienie w miejscu

podania,

Parestezja w miejscu

podania,

Wysypka w miejscu

podania,

Nadwrażliwość w

miejscu podania

obrzęk w

miejscu

podania*

Badania

zwiększone

stężenie

leku* (patrz

punkt 4.4)

*Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu

Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych fazy III dla produktu Dermitopic 0,1%

maść

Po wprowadzeniu do obrotu

U pacjentów stosujących maść zawierającą takrolimus zgłaszano przypadki nowotworów złośliwych,

w tym chłoniaka skóry (np. chłoniak z limfocytów T) i wystąpienie innego rodzaju chłoniaków oraz

raka skóry (patrz punkt 4.4).

Leczenie podtrzymujące

W badaniu klinicznym oceniającym leczenie podtrzymujące (stosowanie maści dwa razy w tygodniu)

u dorosłych i u dzieci z umiarkowaną i ciężką postacią atopowego zapalenia skóry obserwowano

zdarzenia niepożądane, które występowały z częstością większą niż w grupie kontrolnej: liszajec

w miejscu podania (7,7% u dzieci) i zakażenia w miejscu podania (6,4% u dzieci i 6,3% u dorosłych).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie po podaniu miejscowym jest mało prawdopodobne.

W przypadku połknięcia odpowiednie może być ogólne postępowanie podtrzymujące. Może ono

obejmować monitorowanie objawów czynności życiowych i stanu klinicznego. Z uwagi na charakter

podłoża maści nie zaleca się prowokowania wymiotów lub płukania żołądka.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki dermatologiczne, kod ATC: D11AH01

Mechanizm działania i rezultat działania farmakodynamicznego

Mechanizm działania takrolimusu w atopowym zapaleniu skóry nie jest w pełni zrozumiały.

Poczyniono następujące obserwacje, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji w atopowym

zapaleniu skóry nie jest znane.

Poprzez wiązanie się ze specyficzną cytoplazmatyczną immunofiliną

(FKBP12) takrolimus hamuje zależne od wapnia kaskady przenoszenia sygnałów w limfocytach T,

zapobiegając w ten sposób transkrypcji i syntezie IL-2, IL-3, IL-4, IL-5 i innych cytokin, takich jak

GM-CSF, TNF-α i IFN-γ.

In vitro

, w izolowanych ze zdrowej ludzkiej skóry komórkach Langerhansa, takrolimus hamował ich

aktywujące działanie na limfocyty T. Wykazano także, że takrolimus hamuje uwalnianie mediatorów

zapalenia z komórek tucznych skóry, bazofili i eozynofili.

U zwierząt maść z takrolimusem hamowała reakcje zapalne w doświadczalnych i spontanicznych

modelach przypominających atopowe zapalenia skóry u ludzi. U zwierząt takrolimus nie zmniejszał

grubości skóry i nie powodował jej zaniku.

U pacjentów z atopowym zapaleniem skóry gojenie uszkodzeń skóry w czasie leczenia takrolimusem

w maści związane było ze zmniejszeniem ekspresji receptora Fc na komórkach Langerhansa i

hamowaniem ich aktywującego działania na limfocyty T. Takrolimus w maści nie wpływał na syntezę

kolagenu u ludzi.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania takrolimusu w maści oceniono u ponad 18 500 pacjentów

leczonych innowacyjną maścią z takrolimusem w maści w badaniach klinicznych fazy I do III. Poniżej

przedstawiono wyniki sześciu dużych badań klinicznych.

W sześciomiesięcznym, wieloośrodkowym, podwójnie ślepym, randomizowanym badaniu klinicznym

stosowano 0,1% takrolimus maść dwa razy na dobę u dorosłych z umiarkowanym do ciężkiego

atopowym zapaleniem skóry i porównano z modelem miejscowo stosowanych kortykosteroidów

(0,1% maślan hydrokortyzonu na tułów i kończyny, 1% octan hydrokortyzonu na twarz i szyję).

Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość odpowiedzi w 3. miesiącu, zdefiniowana jako

odsetek pacjentów, u których uzyskano co najmniej 60% poprawę ocenianą za pomocą

Zmodyfikowanego Indeksu Powierzchni i Zaawansowania Wyprysku (ang:

mEASI modified Eczema

Area and Severity Index

), pomiędzy stanem wyjściowym a miesiącem 3. Częstość odpowiedzi w

grupie otrzymującej 0,1% takrolimus (71,6%) była znamiennie wyższa od częstości odpowiedzi

uzyskanej w grupie leczonej miejscowo kortykosteroidami (50,8%; p<0,001; Tabela 1). Częstości

odpowiedzi po 6 miesiącach były porównywalne do wyników po 3 miesiącach.

Tabela 1 Skuteczność 0,1% maści z takrolimusem w porównaniu do miejscowego leczenia

kortykosteroidami w 3. miesiącu

Miejscowe leczenie

kortykosteroidami § (N=485)

Takrolimus 0,1 %

(N=487)

Częstość odpowiedzi, poprawa

mEASI o ≥ 60% (pierwszorzędowy

punkt końcowy)§§

50,8%

71,6%

Poprawa ≥ 90% w ogólnej ocenie

lekarza

28,5%

47,7%

§ Miejscowe leczenie kortykosteroidami = 0,1% maślan hydrokortyzonu na tułów i kończyny, 1%

octan hydrokortyzonu na twarz i szyję

§§ wyższe wartości = większa poprawa

Częstość występowania i charakter większości objawów niepożądanych były podobne w obydwóch

grupach. Pieczenie skóry, opryszczka zwykła, nietolerancja alkoholu (wypieki i nadwrażliwość skóry

po spożyciu alkoholu), mrowienie skóry, przeczulica, trądzik, zapalenia grzybicze występowały

częściej w grupie leczonej takrolimusem. Nie było znaczących klinicznie zmian w badaniach

laboratoryjnych lub objawach czynności życiowych w obu grupach leczenia przez cały okres badania.

W drugim badaniu, dzieci w wieku od 2 do 15 lat z umiarkowanym do ciężkiego atopowym

zapaleniem skóry otrzymywały dwa razy na dobę przez trzy tygodnie 0,03% maść z takrolimusem,

0,1% maść z takrolimusem lub 1% maść z octanem hydrokortyzonu. Pierwszorzędowym punktem

końcowym było pole pod krzywą AUC mEASI, wyrażone jako odsetek wartości początkowej,

uśrednione dla okresu leczenia. Wyniki tego wieloośrodkowego, podwójnie zaślepionego,

randomizowanego badania wykazały, że maść z takrolimusem 0,03% i 0,1% jest znacząco bardziej

skuteczna (p<0,001 dla obu mocy) niż 1% maść z octanem hydrokortyzonu (Tabela 2).

Tabla 2 Skuteczność maści z takrolimusem w porównaniu do leczenia 1% maścią octanu

hydrokortyzonu 1% w 3. tygodniu

Octan

hydrokortyzonu

1% (N=185)

Takrolimus 0.03 %

(N=189)

Takrolimus 0.1 %

(N=186)

Mediana mEASI jako procent

wyjściowej średniej wartości AUC

(pierwszorzędowy punkt końcowy)§

64,0%

44,8%

39,8%

Poprawa ≥ 90 % w ogólnej ocenie

lekarza

15,7%

38,5%

48,4%

§ mniejsze wartości = większa poprawa

Częstość występowania pieczenia skóry była wyższa w grupie leczonej takrolimusem niż w grupie

leczonej hydrokortyzonem. Świąd zmniejszał się w czasie badania w grupie otrzymującej takrolimus,

ale nie w grupie otrzymującej hydrokortyzon. Nie było znaczących klinicznie zmian w badaniach

laboratoryjnych lub objawach czynności życiowych w żadnej z leczonych grup przez cały okres

badania klinicznego.

Celem trzeciego, wieloośrodkowego, podwójnie zaślepionego, randomizowanego badania była ocena

skuteczności i bezpieczeństwa 0,03% maści z takrolimusem nakładanej dwa razy na dobę, w stosunku

do podawanej 2 razy na dobę 1% maści z octanem hydrokortyzonu u dzieci z umiarkowanym do

ciężkiego atopowym zapaleniem skóry. Czas trwania leczenia wynosił do trzech tygodni.

Table 3 Skuteczność maści z takrolimusem w porównaniu do leczenia 1% maścią octanu

hydrokortyzonu w 3. tygodniu

Octan

hydrokortyzonu 1%

Nakladany dwa razy

na dobę (N=207)

Takrolimus 0,03 %

Nakladany raz na

dobę (N=207)

Takrolimus 0,03 %

Nakladany dwa razy

na dobę (N=210)

Mediana procentu

zmniejszenia mEASI

(pierwszorzędowy punkt

końcowy)§

47,2%

70,0%

78,7%

Poprawa ≥ 90% w ogólnej

ocenie lekarza

13,6%

27,8%

36,7%

§ wyższe wartości = większa poprawa

Pierwszorzędowy punkt końcowy zdefiniowano jako procentowe zmniejszenie indeksu mEASI od

wartości wyjściowej do końca leczenia. Większą i znamienną statystycznie poprawę wykazano dla

maści takrolimus 0,03%, stosowanej raz i dwa razy na dobę (p<0,001 dla obu), w porównaniu do

octanu hydrokortyzonu stosowanego dwa razy na dobę. Stosowanie maści takrolimus 0,03% dwa razy

na dobę było bardziej skuteczne aniżeli stosowanie raz na dobę (Tabela 3). Występowanie

miejscowego pieczenia skóry zdarzało się częściej w grupie otrzymującej takrolimus niż w grupie

otrzymującej hydrokortyzon. Nie obserwowano znaczących klinicznie zmian w badaniach

laboratoryjnych ani w objawach czynności życiowych w żadnej z grup przez cały okres badania.

W czwartym, otwartym badaniu oceniającym bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w okresie do

czterech lat, około 800 pacjentów (w wieku ≥ 2 lat) otrzymywało 0,1% maść z takrolimusem w sposób

przerywany lub ciągły; w tym 300 pacjentów otrzymywało leczenie przez co najmniej trzy lata i 79

otrzymywało leczenie przez co najmniej 42 miesiące. U pacjentów, niezależnie od wieku,

obserwowano poprawę atopowego zapalenia skóry we wszystkich kolejnych punktach czasowych,

polegającą na zmianie punktów EASI i powierzchni zmian skórnych w stosunku do wartości

wyjściowych. Ponadto, nie zaobserwowano utraty skuteczności leku podczas trwania badania.

Całkowita częstość występowania zdarzeń niepożądanych wykazywała tendencję spadkową w miarę

trwania badania klinicznego u wszystkich pacjentów, niezależnie od wieku. Trzy najczęściej zgłaszane

działania niepożądane to objawy grypopodobne (uczucie zimna, przeziębienie, grypowe zakażenie

górnych dróg oddechowych, itp.), świąd i pieczenie skóry. W tym długotrwałym badaniu nie

zaobserwowano żadnych działań niepożądanych, które nie byłyby opisane wcześniej w badaniach

krótkotrwałych i (lub) w poprzednich badaniach.

Skuteczność i bezpieczeństwo maści z takrolimusem w leczeniu podtrzymującym umiarkowanych i

ciężkich postaci atopowego zapalenia skóry były oceniane u 524 pacjentów w dwóch

wieloośrodkowych badaniach klinicznych fazy III o podobnym profilu; jedno badanie prowadzono w

grupie dorosłych pacjentów (≥16 lat), drugie w grupie dzieci i młodzieży (od 2 do 15 lat). W obu

badaniach pacjentów z aktywną chorobą włączono do otwartej fazy badania (ang. open-label period,

OLP), w której w leczeniu zmian chorobowych stosowano maść z takrolimusem dwa razy na dobę do

czasu, gdy poprawa osiągnęła zdefiniowany wcześniej punkt (ang. Investigator’s Global Assessment,

IGA ≤ 2, tj. zmiany całkowicie ustąpiły, prawie całkowicie ustąpiły lub są łagodne) przez

maksymalnie 6 tygodni leczenia. Następnie pacjentów włączono do fazy badania, w której

kontrolowano przebieg choroby metodą podwójnie ślepej próby (ang. double-blind disease control

period, DCP) przez okres do 12 miesięcy. Pacjentów randomizowano, w grupie leczonej stosowano

maść z takrolimusem (u dorosłych o mocy 0,1%, u dzieci o mocy 0,03%), a w grupie kontrolnej

podłoże maści raz na dobę, przez dwa dni w tygodniu, w poniedziałek i czwartek. Jeśli choroba

nasilała się, pacjentów leczono jak w otwartej fazie badania, stosując maść z takrolimusem dwa razy

na dobę przez maksymalnie 6 tygodni, dopóki wartość IGA nie powróciła do ≤ 2.

Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach była liczba przypadków zaostrzenia

choroby, wymagających „istotnej interwencji terapeutycznej” w fazie DCP, zdefiniowanych jako

zaostrzenie z IGA wynoszącym 3-5 (tj. choroba umiarkowana, ciężka i bardzo ciężka) w pierwszym

dniu zaostrzenia choroby, i wymagających leczenia dłuższego niż 7 dni. Wyniki obu badań,

prowadzonych przez 12 miesięcy w łącznej populacji pacjentów z umiarkowaną i ciężką postacią

atopowego zapalenia skóry, wykazały znaczące korzyści z leczenia maścią z takrolimusem dwa razy

w tygodniu, w odniesieniu do pierwszorzędowego i kluczowych drugorzędowych punktów

końcowych. W przeprowadzonych subanalizach łącznej populacji pacjentów z umiarkowaną i ciężką

postacią atopowego zapalenia skóry różnice te były znamienne statystycznie (Tabela 4). W tych

badaniach nie zaobserwowano żadnych innych działań niepożądanych, niż dotychczas zgłaszane.

Tabela 4 Skuteczność (subpopulacja z umiarkowaną i ciężką postacią atopowego zapalenia skóry)

Dorośli ≥ 16 lat

Dzieci od 2 do 15 lat

Takrolimus

0,1 %

dwa razy w

tygodniu

(N=80)

Podłoże maści

dwa razy w

tygodniu

(N=73)

Takrolimus

0,03 %

dwa razy w

tygodniu

(N=78)

Podłoże maści

dwa razy w

tygodniu

(N=75)

Mediana liczby przypadków

zaostrzenia choroby (DE),

które wymagały istotnej

interwencji, dostosowana dla

czasu narażenia (%

pacjentów

bez zaostrzenia choroby (DE),

którzy nie wymagali istotnej

interwencji)

1,0 (48.8%)

5,3 (17,8%)

1,0 (46,2%)

2,9 (21,3%)

Mediana czasu do

pierwszego zaostrzenia

choroby (DE), wymagającego

istotnej interwencji

142 dni

15 dni

217 dni

36 dni

Mediana liczby

przypadków zaostrzenia

choroby (DE), dostosowana

dla czasu narażenia (%

pacjentów, u których

nie wystąpiły okresy

zaostrzenia choroby (DE))

1,0 (42,5%)

6,8 (12,3%)

1,5 (41,0%)

3,5 (14,7%)

Mediana czasu do

pierwszego zaostrzenia

choroby (DE)

123 dni

14 dni

146 dni

17 dni

Średni odsetek dni

leczenia zaostrzenia

choroby (DE)

16,1 (23,6)

39,0 (27,8)

16,9 (22,1)

29,9 (26,8)

DE: zaostrzenie choroby

p<0,001 na korzyść maści z takrolimusem o mocy 0,1% (dorośli) i 0,03% (dzieci) dla pierwszorzędowych

i kluczowych drugorzędowych punktów końcowych

W siedmiomiesięcznym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, randomizowanym badaniu w

grupach równoległych oceniono odpowiedź immunologiczną na szczepionkę u dzieci i młodzieży (od

2 do 11 lat) z umiarkowanym do ciężkiego atopowym zapaleniem skóry. W jednej grupie pacjenci

otrzymywali takrolimus w 0,03% maści (n=121) dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie raz na

dobę do czasu ustąpienia objawów. W grupie porównawczej pacjenci otrzymywali 1% maść z

octanem hydrokortyzonu na twarz i szyję oraz 0,1% maść z maślanem hydrokortyzonu na tułów i

kończyny (n=111) dwa razy na dobę przez 2 tygodnie, a następnie 1% maść z octanem

hydrokortyzonu dwa razy na dobę na wszystkie miejsca chorobowo zmienione. W tym czasie wszyscy

pacjenci i grupa kontrolna (n=44) otrzymywali immunizację podstawową, a następnie prowokację w

postaci szczepionki przeciwko Neisseria meningitidis grupy C, skoniugowanej z białkiem.

Pierwszorzędowym punktem końcowym tego badania był współczynnik odpowiedzi na szczepionkę,

definiowany jako odsetek pacjentów o mianie przeciwciał bakteriobójczych (ang. serum bactericidal

antibody, SBA) w surowicy ≥8, oznaczonym na wizycie w 5. tygodniu. Analiza współczynnika

odpowiedzi uzyskanego w 5. tygodniu wykazała równoważność obu grup terapeutycznych

(hydrokortyzon 98,3%, maść takrolimus 95,4%; 7–11 lat: 100% w obu grupach). Podobne wyniki

otrzymano w grupie kontrolnej.

Nie stwierdzono wpływu na podstawową odpowiedź na szczepienie.

Skuteczność kliniczna oraz dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu

Dermitopic 0,1%

W randomizowanej, podwójnie zaślepionej, kontrolowanej placebo, trzyramiennej, wieloośrodkowej,

prowadzonej w grupach równoległych próbie równoważności leczniczej wzięło udział 650 dorosłych

pacjentów z atopowym zapaleniem skóry w nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Leczenie trwało

do 6 tygodni. 650 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grup i w stosunku 2:2:1 podano im

dawkę maści Dermitopic 0,1%, innowacyjnej 0,1% maści z takrolimusem lub placebo (podłoże

maści). Pacjentom podawano po jednym z badanych produktów dwa razy na dobę przez 6 tygodni w

stosunku 2:2:1. Ramię badania było uzależnione od harmonogramu randomizacji. Pacjenci odwiedzili

klinikę dziewięciokrotnie w celu porównawczej oceny bezpieczeństwa i skuteczności.

Do oceny pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych wzięto pod uwagę pacjentów z

populacji zgodnej z protokołem (PP) oraz zgodnej z zaplanowanym leczeniem (ITT). Spośród 650

pacjentów, 547 pacjentów zakwalifikowano do grupy PP , a 630 do grupy ITT. Pierwszorzędny punkt

końcowy określono jako średnie zmiany w % wobec wartości wyjściowych (% CFB) w skali EASI dla

grup PP i ITT.

Tabela 5 Średni wynik w skali EASI dla grupy PP:

Parametr

Maść

Dermitopic 0,1%

(N=220)

Maść innowacyjna

0,1 %

(N=224)

Placebo

(N=103)

Średni (SD) wynik w skali EASI w

punkcie wyjściowym

15,35 (12,150)

15,51 (11,486)

14,73 (12,203)

Średni (SD) wynik w skali EASI na

koniec terapii (tydzień 6)

3,25 (4,899)

3,03 (4,962)

8,71 (10,593)

Zmiana bezwzględna w skali EASI

12,307 (10,2213)

12,525 (9,9890)

6,282 (5,9339)

począwszy od punktu wyjściowego

do końca terapii

Tabela 6 Średni wynik w skali EASI dla grupy ITT:

Parametr

Maść

Dermitopic 0,1%

(N=253)

Maść innowacyjna

0,1 %

(N=251)

Placebo

(N=126)

Średni (SD) wynik w skali EASI w

punkcie wyjściowym

15,28 (11,835)

15,28 (11,356)

14,63 (11,501)

Średni (SD) wynik w skali EASI na

koniec terapii (tydzień 6)

3,68 (5,968)

3,20 (5,461)

9,84 (11,863)

Zmiana bezwzględna w skali EASI

począwszy od punktu wyjściowego

do końca terapii

11,975 (9,9381)

12,012 (9,9221)

6,636 (6,7981)

Tabela 7 Porównanie skuteczność maści Dermitopic 0,1% i maści innowacyjnej 0,1% w tygodniu 6

Parametry

Maść Dermitopic 0,1%, a maść innowacyjna 0,1%

podawane dwa razy na dobę

Średnia CFB w % w skali EASI

dla grupy PP

-2,23 % (95 % CI: -8,60 % do 4,13 %)

(N=547)

Średnia CFB w % w skali EASI

dla grupy ITT

-3,52 % (95 % CI: -11,01 % do 3,97 %)

(N=630)

95% CI dla różnicy średniej zmiany w % wobec wartości wyjściowych w skali EASI dla produktu

testowanego w porównaniu do produktu innowacyjnego mieści się w ustalonych progach (-15,00 %,

15,00%) dla równoważności leczniczej.

Tabela 8 Porównanie skuteczność maści Dermitopic 0,1% i maści innowacyjnej 0,1% do placebo w

tygodniu 6

Parametry

Maść Dermitopic 0,1%

podawana dwa razy na dobę

Maść innowacyjna 0,1%

podawana dwa razy na dobę

Średnia CFB w % w skali

EASI

grupy

porównaniu do placebo

28,46 %

(97,5 % CI: 19,62 % do

37,30 %)

(N=547)

30,70 %

(97,5 % CI: 21,88 % do

39,51 %)

(N=547)

Średnia CFB w % w skali

EASI

grupy

porównaniu do placebo

35,26 %

(97,5 % CI: 25,12 % do

45,41 %)

(N=630)

38,78 %

(97,5 % CI: 28,62 % do

48,95 %)

(N=630)

Dolna wartość progowa 97,5 % CI dla różnicy średniej zmiany w % wobec wartości wyjściowych w

skali EASI dla maści Dermitopic 0,1% wobec placebo oraz innowacyjnej 0,1% maści z takrolimusem

wobec placebo jest większa niż 0 dla grupy PP, co dowodzi o wyższości maści Dermitopic 0,1% i

innowacyjnej 0,1% maści z takrolimusem nad placebo.

Częstość występowania i charakter większości objawów niepożądanych były podobne w obu grupach,

w których podjęto leczenie maścią z takrolimusem. Wśród najczęściej odnotowywanych objawów

niepożądanych były ból w miejscu nakładania maści, świąd w miejscu nakładania maści, świąd,

uczucie pieczenia na skórze, nadwrażliwość miejsca nakładania maści, podrażnienie skóry, grudki w

miejscu nakładania maści, ciepło w miejscu nakładania maści oraz atopowe zapalenie skóry Nie

odnotowano klinicznie istotnych zmian w wynikach badań laboratoryjnych ani funkcjach życiowych

w żadnej z badanych grup przez cały okres trwania badania.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Dane kliniczne wykazują, że po zastosowaniu miejscowym stężenia takrolimusu w krążeniu

ogólnoustrojowym są niskie i jeśli są możliwe do oznaczenia, mają charakter przemijający.

Wchłanianie

Dane uzyskane od zdrowych osób wskazują, że po jednorazowym lub wielokrotnym zastosowaniu

takrolimusu w postaci maści ekspozycja układowa na takrolimus jest niewielka lub nie występuje.

U większości pacjentów z atopowym zapaleniem skóry (dorośli i dzieci), leczonych jednorazowym

lub wielokrotnym zastosowaniem takrolimusu w maści (0,03 - 0,1%) oraz u niemowląt powyżej 5.

miesiąca leczonych takrolimusem w maści (0,03%), stężenie we krwi wynosiło < 1,0 ng/ml. Stężenia

wyższe niż 1,0 ng/ml, jeśli wystąpiły, miały charakter przemijający. Ekspozycja układowa wzrasta

wraz ze wzrostem leczonej powierzchni. Jednak zarówno stopień jak i szybkość miejscowego

wchłaniania takrolimusu zmniejszają się w miarę poprawy stanu skóry. Zarówno u dorosłych, jak i u

dzieci, u których leczono średnio 50% powierzchni ciała, układowa ekspozycja (tj. AUC) na

takrolimus z maści z takrolimusem jest około 30-krotnie mniejsza niż obserwowana po

immunosupresyjnym leczeniu doustnym u pacjentów z przeszczepami nerek i wątroby. Najmniejsze

stężenie takrolimusu we krwi, przy którym można zaobserwować działania ogólne, jest nieznane.

Nie było dowodów narządowej kumulacji takrolimusu u pacjentów (dorosłych i dzieci) leczonych

maścią z takrolimusem przez dłuższy czas.

Dystrybucja

Ponieważ ekspozycja układowa związana ze stosowaniem takrolimusu w maści jest niska, uważa się,

że jego znaczne wiązanie z białkami osocza (> 98,8%) nie ma klinicznie istotnego znaczenia.

Po miejscowym zastosowaniu maści takrolimus, takrolimus w sposób swoisty przechodzi do skóry z

minimalną dyfuzją do krążenia ogólnego.

Metabolizm

Nie wykryto metabolizmu takrolimusu w ludzkiej skórze. Dostępny układowo takrolimus podlega

intensywnemu metabolizmowi w wątrobie przy udziale CYP3A4.

Eliminacja

Wykazano, że klirens takrolimusu po podaniu dożylnym jest niski. Średni klirens całkowity wynosi

około 2,25 l/h. Klirens wątrobowy dostępnego układowo takrolimusu może być obniżony u pacjentów

z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby lub u pacjentów równocześnie leczonych silnymi

inhibitorami cytochromu CYP3A4.

Po wielokrotnym miejscowym zastosowaniu maści średni okres półtrwania takrolimusu oceniono na

75 godzin u dorosłych i 65 godzin u dzieci.

Populacja dzieci i młodzieży

Farmakokinetyka takrolimusu po podaniu na skórę jest podobna do farmakokinetyki odnotowanej u

dorosłych, z minimalną ekspozycją układową i brakiem dowodów na kumulację (patrz powyżej).

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność po podaniu wielokrotnym i tolerancja miejscowa

Wielokrotne miejscowe zastosowanie takrolimusu w maści lub podłoża maściowego u szczurów,

królików i świń miniaturowych związane było z niewielkimi zmianami skórnymi, takimi jak

zaczerwienienie, obrzęk i grudki. Długotrwałe miejscowe leczenie takrolimusem szczurów prowadziło

do toksyczności układowej, obejmującej zmiany w nerkach, trzustce, oczach i układzie nerwowym.

Zmiany spowodowane były dużą ekspozycją układową u gryzoni, wynikającą ze znacznego

wchłaniania takrolimusu przez skórę. Nieco mniejszy przyrost masy ciała u samic był jedyną zmianą

obserwowaną u świń miniaturowych przy wysokich stężeniach maści (3%). Wykazano, że króliki były

szczególnie wrażliwe na dożylne podanie takrolimusu. Obserwowano u nich odwracalne efekty

kardiotoksyczne.

Mutagenność

Badania

in vitro

oraz

in vivo

nie wykazały potencjału genotoksycznego takrolimusu.

Rakotwórczość

Ogólnoustrojowe badania rakotwórczości u myszy (18 miesięcy) i szczurów (24 miesiące) nie

wykazały potencjału rakotwórczego takrolimusu.

W 24-miesięcznym badaniu rakotwórczości przeprowadzonym u myszy z użyciem 0,1% maści, nie

obserwowano nowotworów skóry. W tym samym badaniu obserwowano zwiększoną częstość

przypadków chłoniaków, związaną ze znacznym narażeniem układowym.

W badaniach fotorakotwórczości takrolimus w postaci maści podawano przewlekle białym bezwłosym

myszom równocześnie z naświetlaniem promieniowaniem UV. Zwierzęta, którym podawano

takrolimus w maści wykazywały statystycznie istotne skrócenie czasu do wystąpienia nowotworu

skóry (rak płaskokomórkowy) i wzrost liczby nowotworów. Nie jest jasne, czy działanie takrolimusu

jest zależne od ogólnoustrojowej immunosupresji, czy działania miejscowego. Nie można całkowicie

wykluczyć ryzyka u ludzi, ponieważ możliwość wystąpienia miejscowej immunosupresji w wyniku

długotrwałego stosowania maści zawierającej takrolimus nie jest znana.

Toksyczny wpływ na rozród

U szczurów i królików obserwowano toksyczne działanie na zarodki/płody, lecz tylko w dawkach

powodujących znaczące działanie toksyczne na rodzicielskie zwierzęta. U szczurów samców po

dużych dawkach podskórnych takrolimusu obserwowano szkodliwy wpływ na plemniki.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Wazelina biała

Parafina ciekła

Propylenu węglan

Wosk biały

Parafina stała

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

3 lata

Po pierwszym otwarciu tuby: 90 dni

6.4

Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25

6.5

Rodzaj i zawartość pojemnika

Tuba

aluminiowa pokryta od wewnątrz LDPE, zamknięta zakrętką z PP, w tekturowym

pudełku

Wielkości opakowań: 10 g, 30 g i 60 g. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w

obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

PharmaSwiss Česká republika s.r.o.

Jankovcova 1569/2c

170 00 Praga 7

Republika Czeska

8.

NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr:

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację