VASTAREL 35MG/TAB ΔΙΣΚΙΟ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗΣ

Ελλάδα - Ελληνικά - Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων

Αγόρασέ το τώρα

Αρχείο Π.Χ.Π. Αρχείο Π.Χ.Π. (SPC)
10-05-2022
Δραστική ουσία:
TRIMETAZIDINE DIHYDROCHLORIDE
Διαθέσιμο από:
ΣΕΡΒΙΕ ΕΛΛΑΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ Ε.Π.Ε. (0000000404) Φραγκοκλησιάς 7, Μαρούσι, 151 25
Φαρμακολογική κατηγορία (ATC):
C01EB15
INN (Διεθνής Όνομα):
TRIMETAZIDINE DIHYDROCHLORIDE
Δοσολογία:
35MG/TAB
Φαρμακοτεχνική μορφή:
ΔΙΣΚΙΟ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗΣ
Σύνθεση:
INEOF01902 TRIMETAZIDINE DIHYDROCHLORIDE 35.000000 MG
Οδός χορήγησης:
ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ
Τρόπος διάθεσης:
ΜΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ
Θεραπευτική περιοχή:
TRIMETAZIDINE
Περίληψη προϊόντος:
Τύπος διαδικασίας: Εθνική; Νομικό καθεστώς: ΜΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ; Συσκευασίες: 2801162804011 01 BTX30 (PVC. ALUM) 30.00 ΤΕΜΑΧΙΟ Εγκεκριμένο (ΕΟΦ) ΦΑΡΜΑΚΕIOY ; Συσκευασίες: 2801162804028 02 BTX60 (PVC. ALUM) 60.00 ΤΕΜΑΧΙΟ Εγκεκριμένο (ΕΟΦ) ΦΑΡΜΑΚΕIOY 7.65
Καθεστώς αδειοδότησης:
Εγκεκριμένο (ΕΟΦ)
Αριθμό άδειας:
1162804

Διαβάστε το πλήρες έγγραφο

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

1.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

VASTAREL

35 mg, δισκίο ελεγχόμενης αποδέσμευσης

2.

ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε δισκίο περιέχει 35 mg trimetazidine dihydrochloride.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3.

ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Δισκίο ελεγχόμενης αποδέσμευσης.

4.

ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1

Θεραπευτικές ενδείξεις

Η Τριμεταζιδίνη ενδείκνυται σε ενήλικες ως επιπρόσθετη θεραπεία για τη συμπτωματική

αντιμετώπιση ασθενών με σταθερή στηθάγχη οι οποίοι δεν ελέγχονται επαρκώς ή έχουν δυσανεξία σε

αντιστηθαγχικές θεραπείες πρώτης γραμμής.

4.2

Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Χορήγηση από το στόμα.

Η δόση είναι ένα δισκίο των 35 mg τριμεταζιδίνης δύο φορές την ημέρα κατά τη διάρκεια των

γευμάτων.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική έκπτωση (κάθαρση κρεατινίνης [30-60]ml/min) (βλ. παραγράφους 4.4

και 5.2), η προτεινόμενη δόση είναι 1 δισκίο των 35 mg κατά τη διάρκεια του πρωϊνού.

Μεγαλύτερης ηλικίας άτομαΟι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν μεγαλύτερη έκθεση στη

τριμεταζιδίνη λόγω της σχετικής με την ηλικία μείωσης της νεφρικής λειτουργίας (βλ. παράγραφο

5.2). Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, (κάθαρση κρεατινίνης [30-60]ml/min) η

προτεινόμενη δόση είναι 1 δισκίο των 35 mg κατά τη διάρκεια του πρωϊνού.

Η τιτλοποίηση της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς θα πρέπει να γίνεται με προσοχή (βλ. παράγραφο

4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της τριμεταζιδίνης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν

έχει τεκμηριωθεί.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

4.3

Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην

παράγραφο 6.1

Νόσος του Πάρκινσον, συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, τρόμος, σύνδρομο ανήσυχων

ποδιών, και άλλες σχετικές με την κινητικότητα διαταραχές.

Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min).

4.4

Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Το φάρμακο αυτό δεν αποτελεί θεραπευτική αγωγή των στηθαγχικών κρίσεων, ούτε ενδείκνυται ως

αρχική αγωγή για την ασταθή στηθάγχη ή το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Σε περίπτωση εμφράγματος

του μυοκαρδίου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την προ-νοσοκομειακή φάση, ούτε κατά τις

πρώτες ημέρες νοσηλείας.

Στην περίπτωση στηθαγχικής κρίσης, η στεφανιαία νόσος πρέπει να αξιολογείται εκ νέου και να

συζητείται προσαρμογή της θεραπευτικής αγωγής (φαρμακευτική αγωγή και πιθανά επαναγγείωση).

Θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας.

Η τριμεταζιδίνη μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον

(τρόμος, ακινησία, υπερτονία), τα οποία θα πρέπει να εξετάζονται τακτικά, κυρίως σε ηλικιωμένους

ασθενείς. Σε περιπτώσεις που δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα θα πρέπει να γίνεται

παραπομπή σε νευρολόγο ώστε να γίνονται οι κατάλληλες εξετάσεις.

Η εμφάνιση κινητικών διαταραχών όπως συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, σύνδρομο

ανήσυχων ποδιών, τρόμος, αστάθεια κατά το βάδισμα θα πρέπει να οδηγήσουν σε οριστική διακοπή

της τριμεταζιδίνης.

Αυτά τα συμβάματα έχουν χαμηλό επιπολασμό και είναι συνήθως αναστρέψιμα μετά τη διακοπή της

αγωγής. Για την πλειονότητα των ασθενών που ανάρρωσαν, τα συμπτώματά εξαφανίστηκαν εντός 4

μηνών μετά τη διακοπή της τριμεταζιδίνης. Εάν τα συμπτώματα όπως της νόσου του Πάρκινσον

επιμένουν για πάνω από 4 μήνες μετά την διακοπή του φαρμάκου, θα πρέπει να αναζητείται η γνώμη

νευρολόγου.

Πτώσεις στο έδαφος, μπορεί να συμβούν, οφειλόμενες κυρίως στην αστάθεια κατά το βάδισμα ή σε

υπόταση, κυρίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντυπερτασική αγωγή (βλ. παράγραφο 4.8).

Συστήνεται προσοχή όταν η τριμεταζιδίνη συνταγογραφείται σε ασθενείς για τους οποίους αναμένεται

εκτεταμένη έκθεση:

μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2)

ηλικιωμένοι ασθενείς μεγαλύτεροι των 75 ετών (βλ. παράγραφο 4.2)

Ειδικές προειδοποιήσεις σχετικά με τα έκδοχα:

Περιέχουν γλυκερόλη, ένα πιθανώς επιβλαβές έκδοχο σε υψηλές δόσεις. Μπορεί να προκαλέσει

κεφαλαλγίες, στομαχικές διαταραχές και διάρροια.

4.5

Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Δεν έχει αναφερθεί φαρμακευτική αλληλεπίδραση. Συγκεκριμένα, η τριμεταζιδίνη μπορεί να

χορηγηθεί σε συνδυασμό με ηπαρίνη, καλσιπαρίνη, αντιβιταμίνες Κ, υπολιπιδαιμικούς παράγοντες

από το στόμα, ασπιρίνη, β-αποκλειστές, αναστολείς ασβεστίου, δακτυλίτιδα (η τριμεταζιδίνη δεν

επηρεάζει τα επίπεδα διγοξίνης στο πλάσμα).

4.6

Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γονιμότητα

Μελέτες αναπαραγωγής σε αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους δεν έδειξαν επίδραση στη

γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3).

Κύηση

Μελέτες σε πειραματόζωα δεν έχουν δείξει τερατογενετική δράση. Ωστόσο, λόγω απουσίας κλινικών

στοιχείων, δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος δυσμορφιών. Επομένως, για λόγους ασφάλειας, είναι

προτιμότερο να αποφεύγεται η χορήγηση κατά την κύηση. Να χορηγείται μόνο σε περιπτώσεις κατά

τις οποίες το αναμενόμενο όφελος αντισταθμίζει τους πιθανούς για το έμβρυο κινδύνους.

Γαλουχία

Λόγω έλλειψης στοιχείων σχετικά με την απέκκριση στο μητρικό γάλα, δεν ενδείκνυται η γαλουχία

κατά τη διάρκεια της φαρμακευτικής αγωγής με VASTAREL.

4.7

Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Η τριμεταζιδίνη δεν εμφανίζει αιμοδυναμικές δράσεις σε κλινικές μελέτες, παρόλα αυτά περιπτώσεις

ζάλης και υπνηλίας έχουν παρατηρηθεί με την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου (βλ.

παράγραφο 4.8), που μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

4.8

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια αγωγής με τριμεταζιδίνη

και έχουν καταταχθεί σύμφωνα με την ακόλουθη συχνότητα:

Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10), όχι συχνές (≥1/1000, <1/100), σπάνιες (≥1/10000,

<1/1000), πολύ σπάνιες (<1/10000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα

δεδομένα).

Kατηγορία Οργανικό Σύστημα Συχνότητα

Προτιμώμενος Όρος

Διαταραχές του νευρικού

συστήματος

Συχνές

Ζάλη, κεφαλαλγία

Μη γνωστές

Συμπτώματα όπως της νόσου του

Πάρκινσον, (τρόμος, ακινησία, υπερτονία),

αστάθεια στο βάδισμα, σύνδρομο ανήσυχων

ποδιών, άλλες σχετικές με την κινητικότητα

διαταραχές, συνήθως αναστρέψιμα μετά τη

διακοπή της θεραπείας.

Μη γνωστές

Διαταραχές ύπνου (αϋπνία, υπνηλία)

Διαταραχές του ωτός και του

λαβυρίνθου

Μη γνωστές

Ίλιγγος

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες

Αίσθημα παλμών, έκτακτες συστολές,

ταχυκαρδία

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες

Αρτηριακή υπόταση, ορθοστατική υπόταση

η οποία μπορεί να σχετίζεται με

εξασθένιση, ζάλη ή πτώση κυρίως σε

ασθενείς που λαμβάνουν αντιυπερτασική

αγωγή, έξαψη

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές

Κοιλιακός πόνος, διάρροια, δυσπεψία,

ναυτία και έμετος

Μη γνωστές

Δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του δέρματος και

του υποδόριου ιστού

Συχνές

Εξάνθημα, κνησμός, κνίδωση

Μη γνωστές

Οξεία γενικευμένη εξανθηματική

φλυκταίνωση (AGEP), αγγειοοίδημα.

Γενικές διαταραχές και

καταστάσεις της οδού

χορήγησης

Συχνές

Εξασθένιση

Διαταραχές του αιμοποιητικού

και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές

Ακοκκιοκυτταραιμία

Θρομβοπενία

Θρομβοπενική πορφύρα

Διαταραχές του ήπατος και των

χοληφόρων

Μη γνωστές

Ηπατίτιδα

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας

του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης

οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της

υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες

απευθείας στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός,

ηλ.: +30 213

2040380 /337,

: +30 210 6549585, Ιστότοπος:

http

4.9

Υπερδοσολογία

Το ευρύ θεραπευτικό περιθώριο καθιστά απίθανες τις περιπτώσεις σοβαρής δηλητηρίασης. Τα

φαρμακολογικά στοιχεία δείχνουν ότι η υπερδοσολογία μπορεί να χαρακτηρίζεται από μείωση των

περιφερικών αρτηριακών αντιστάσεων με υπόταση και εξάψεις. Στις περιπτώσεις αυτές, δεδομένου

ότι δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο, συνιστάται συμπτωματική αγωγή, πλύση στομάχου και

παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης.

5.

ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: άλλο καρδιαγγειακό αντιστηθαγχικό φάρμακο (άλλα καρδιολογικά

σκευάσματα)

Κωδικός ATC: C01EB15

Μηχανισμός δράσης

Η τριμεταζιδίνη, προφυλάσσοντας τον ενεργειακό μεταβολισμό του κυττάρου που εκτίθεται σε υποξία

ή ισχαιμία, αποτρέπει τη μείωση των ενδοκυτταρικών συγκεντρώσεων τριφωσφορικής αδενοσίνης

(ΑΤΡ), εξασφαλίζοντας έτσι τη σωστή λειτουργία των αντλιών ιόντων και τη διαμεμβρανική ροή

νατρίου – καλίου, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την ομοιοστασία του κυττάρου.

Η τριμεταζιδίνη αναστέλλει τη β-οξείδωση των λιπαρών οξέων, με την αναστολή της μακράς αλύσου

του συνενζύμου 3-κετοακυλ- Α θειολάση (3-ΚΑΤ αναστολέας), με το οποίο αυξάνεται η οξείδωση

της γλυκόζης. Σε ένα ισχαιμικό κύτταρο, η ενέργεια που λαμβάνεται με την οξείδωση της γλυκόζης

απαιτεί μικρότερη κατανάλωση οξυγόνου σε σχέση με τη διαδικασία της β-οξείδωσης. Η ενδυνάμωση

της οξείδωσης της γλυκόζης βελτιστοποιεί τις ενεργειακές διαδικασίες του κυττάρου, οπότε και

διατηρείται ο κατάλληλος ενεργειακός μεταβολισμός κατά την ισχαιμία.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο, η τριμεταζιδίνη δρα ως μεταβολικός παράγοντας,

διατηρώντας το υψηλό ενεργειακό των ενδοκυτταρικών επιπέδων φωσφορικών στο μυοκάρδιο. Οι

αντιισχαιμικές δράσεις επιτυγχάνονται χωρίς επακόλουθες αιμοδυναμικές επιδράσεις.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Κλινικές μελέτες έχουν δείξει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της τριμεταζιδίνης στη

θεραπεία ασθενών με χρόνια στηθάγχη, είτε ως μονοθεραπεία ή όταν η ωφέλεια από άλλα

αντιστηθαγχικά φαρμακευτικά προϊόντα ήταν ανεπαρκής.

Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά – τυφλή , ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 426 ασθενείς

(TRIMPOL – II), που λάμβαναν μετοπρολόλη 100mg ημερησίως (50 mg b.i.d) η προσθήκη

τριμεταζιδίνης (60 mg/ημέρα) για 12 εβδομάδες βελτίωσε σημαντικά τις παραμέτρους των

δοκιμασιών κόπωσης και των κλινικών συμπτωμάτων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο: συνολική

διάρκεια άσκησης +20,1s, p=0,023, συνολικό έργο +0,54 METs, p=0,001, χρόνος εμφάνισης

κατάσπασης του διαστήματος ST κατά 1mm +33,4s, p=0,003, χρόνος εμφάνισης της στηθάγχης

+33,9s, p<0,001, στηθαγχικές κρίσεις / εβδομάδα -073, p=0,014 και κατανάλωση βραχείας δράσης

νιτρωδών/ εβδομάδα, -0,63, p=0,032, χωρίς αιμοδυναμικές μεταβολές.

Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά – τυφλή , ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 223 ασθενείς

(Sellier), που λάμβαναν ατενολόλη 50mg (o.d.) η προσθήκη 35 mg (b.i.d) ελεγχόμενης αποδέσμευσης

δισκίου τριμεταζιδίνης για 8 εβδομάδες προκάλεσε μια σημαντική αύξηση (+34,4s, p=0,03) του

χρόνου εμφάνισης κατάσπασης του διαστήματος ST κατά 1mm σε δοκιμασίες κόπωσης σε μια

υποομάδα ασθενών (n=173), σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, 12 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου.

Στατιστικά σημαντική διαφορά στοιχειοθετήθηκε και στο χρόνο εμφάνισης της στηθάγχης (p=0,049).

Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στα άλλα δευτερεύοντα τελικά

σημεία (ολική διάρκεια άσκησης, ολικό φορτίο έργου και κλινικά τελικά σημεία).

Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά – τυφλή , με 1962 ασθενείς (μελέτη Vasco), σε συνδυασμό με

ατενολόλη 50 mg/ ημέρα, δύο δόσεις τριμεταζιδίνης (70 mg/ ημέρα και 140 mg/ ημέρα) μελετήθηκαν

έναντι εικονικού φαρμάκου. Στο συνολικό πληθυσμό, περιλαμβανομένων τόσο των ασυμπτωματικών

όσο και των συμπτωματικών ασθενών, η τριμεταζιδίνη απέτυχε να δείξει όφελος τόσο στα

εργομετρικά (ολική διάρκεια άσκησης, χρόνος εμφάνισης κατάσπασης του διαστήματος ST κατά

1mm και χρόνος εμφάνισης στηθάγχης) όσο και στα κλινικά σημεία. Παρόλα αυτά, στην υποομάδα

συμπτωματικών ασθενών (n= 1574) που καθορίστηκε σε μία post-hoc ανάλυση, η τριμεταζιδίνη (140

mg) βελτίωσε σημαντικά την ολική διάρκεια άσκησης (+23,8 s έναντι +13,1 s του εικονικού

φαρμάκου, p=0,001) και το χρόνο εμφάνισης στηθάγχης (+46,3 s έναντι +32,5s του εικονικού

φαρμάκου, p=0,005).

5.2

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Μετά την από του στόματος χορήγηση, η μέγιστη συγκέντρωση επιτυγχάνεται, κατά μέσο όρο, σε 5

ώρες από τη λήψη του δισκίου. Κατά τη διάρκεια του 24ώρου, η συγκέντρωση στο πλάσμα παραμένει

σε επίπεδα ίσα ή μεγαλύτερα του 75% της μέγιστης συγκέντρωσης για 11 ώρες. Η σταθερή

κατάσταση επιτυγχάνεται μέχρι την 60στή ώρα το αργότερο.

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του VASTAREL

35 mg δεν επηρεάζονται από τα γεύματα.

Ο φαινόμενος όγκος κατανομής είναι 4,8 l/kg. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι χαμηλή: μετρήσεις in

vitro δίνουν τιμή 16%.

Η τριμεταζιδίνη απεκκρίνεται κυρίως από τα ούρα, ως επί το πλείστον ως αμετάβλητη μορφή.

Η ημιπερίοδος ζωής του VASTAREL

35 mg είναι κατά μέσο όρο 7 ώρες σε υγιείς εθελοντές και 12

ώρες σε άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών. Η απέκκριση της τριμεταζιδίνης γίνεται κυρίως από τη

νεφρική οδό, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την κάθαρση κρεατινίνης, και, σε μικρότερο βαθμό, με

την απέκκριση από την ηπατική οδό, η οποία μειώνεται όσο αυξάνει η ηλικία.

Ειδικοί πληθυσμοί

Μεγαλύτερης ηλικίας άτομα

Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν μεγαλύτερη έκθεση στη τριμεταζιδίνη λόγω της

σχετικής με την ηλικία μείωσης της νεφρικής λειτουργίας

Μια φαρμακοκινητική μελέτη που

πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά με ηλικιωμένους (75-84 ετών) ή πολύ ηλικιωμένους (>85 ετών)

συμμετέχοντες, κατέδειξε ότι η μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 και

60ml/min), αύξησε την έκθεση στην Τριμεταζιδίνη κατά 1,0 και 1,3 φορές αντίστοιχα, σε σύγκριση με

νεότερης ηλικίας (30-65 ετών) συμμετέχοντες με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.

Μια κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε ειδικά σε πληθυσμό ηλικιωμένων (άνω των 75 ετών) με

τη δοσολογία των 2 δισκίων τριμεταζιδίνης MR 35mg σε 2 δόσεις ημερησίως, στην οποία η ανάλυση

έγινε με τη μέθοδο του κινούμενου πληθυσμού, κατέδειξε κατά μέσον όρο μια διπλάσια αύξηση

έκθεσης στο πλάσμα στους ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης κάτω

από 30 ml/min) σε σύγκριση με αυτούς των οποίων η κάθαρση κρεατινίνης ήταν πάνω από 60ml/min.

Δεν παρατηρήθηκε ανησυχία για την ασφάλεια του πληθυσμού των ηλικιωμένων σε σύγκριση με το

γενικό πληθυσμό.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η έκθεση στην τριμεταζιδίνη αυξάνεται κατά μέσον όρο κατά 1,7 φορές σε ασθενείς με μέτρια

νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 και 60 ml/min) και κατά 3,1 φορές σε

ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30 ml/min) σε σύγκριση

με υγιείς εθελοντές με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.

Δεν παρατηρήθηκε ανησυχία για την ασφάλεια αυτού του πληθυσμού σε σύγκριση με το γενικό

πληθυσμό

5.3

Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση σε σκύλους σε δόση έως 40 φορές μεγαλύτερη της θεραπευτικής και

σε αρουραίους σε δόση έως 200 φορές μεγαλύτερη της θεραπευτικής δεν προκάλεσε θανάτους, ούτε

φυσικές, βιολογικές, ανατομο-βιολογικές ή συμπεριφοριολογικές μεταβολές.

Η από του στόματος χορήγηση δόσης 100 φορές ανώτερης της θεραπευτικής για τον άνθρωπο δεν

επηρέασε την αναπαραγωγική λειτουργία, τη γονιμότητα, τη γονιμοποίηση, την κύηση, την

εμβρυογένεση, τη γαλουχία, την περι- και μετα-γεννητική ανάπτυξη και την αναπαραγωγική απόδοση

των πειραματόζωων.

6.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1

Κατάλογος εκδόχων

Πυρήνας: ασβέστιο φωσφορικό όξινο διϋδρικό, υπρομελλόζη, ποβιδόνη, πυριτίου διοξείδιο

κολλοειδές, μαγνήσιο στεατικό, πολυαιθυλενογλυκόλη 6000.

Επικάλυψη: τιτανίου διοξείδιο E171, γλυκερόλη, υπρομελλόζη, πολυαιθυλενογλυκόλη 6000, σιδήρου

οξείδιο ερυθρό E172, μαγνήσιο στεατικό.

6.2

Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3

Διάρκεια ζωής

3 χρόνια.

6.4

Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες προφυλάξεις.

6.5

Φύση και συστατικά του περιέκτη

Κουτί των 30 και 60 δισκίων σε θήκες (PVC/αλουμίνιο).

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6

Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις.

7.

ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

ΣΕΡΒΙΕ ΕΛΛΑΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΕΠΕ

Εθνικής Αντιστάσεως 72 & Αγαμέμνονος

152 31 Χαλάνδρι

8.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

43588/07/12-6-2008

9.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία Πρώτης Άδειας: 3/8/2005

Ημερομηνία Τελευταίας Ανανέωσης: 12 /6/2008

10.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Διαβάστε το πλήρες έγγραφο

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

1.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

VASTAREL

35 mg, δισκίο ελεγχόμενης αποδέσμευσης

2.

ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε δισκίο περιέχει 35 mg trimetazidine dihydrochloride.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3.

ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Δισκίο ελεγχόμενης αποδέσμευσης.

4.

ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1

Θεραπευτικές ενδείξεις

Η Τριμεταζιδίνη ενδείκνυται σε ενήλικες ως επιπρόσθετη θεραπεία για τη συμπτωματική

αντιμετώπιση ασθενών με σταθερή στηθάγχη οι οποίοι δεν ελέγχονται επαρκώς ή έχουν δυσανεξία σε

αντιστηθαγχικές θεραπείες πρώτης γραμμής.

4.2

Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Χορήγηση από το στόμα.

Η δόση είναι ένα δισκίο των 35 mg τριμεταζιδίνης δύο φορές την ημέρα κατά τη διάρκεια των

γευμάτων.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική έκπτωση (κάθαρση κρεατινίνης [30-60]ml/min) (βλ. παραγράφους 4.4

και 5.2), η προτεινόμενη δόση είναι 1 δισκίο των 35 mg κατά τη διάρκεια του πρωϊνού.

Μεγαλύτερης ηλικίας άτομαΟι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν μεγαλύτερη έκθεση στη

τριμεταζιδίνη λόγω της σχετικής με την ηλικία μείωσης της νεφρικής λειτουργίας (βλ. παράγραφο

5.2). Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, (κάθαρση κρεατινίνης [30-60]ml/min) η

προτεινόμενη δόση είναι 1 δισκίο των 35 mg κατά τη διάρκεια του πρωϊνού.

Η τιτλοποίηση της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς θα πρέπει να γίνεται με προσοχή (βλ. παράγραφο

4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της τριμεταζιδίνης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν

έχει τεκμηριωθεί.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

4.3

Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην

παράγραφο 6.1

Νόσος του Πάρκινσον, συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, τρόμος, σύνδρομο ανήσυχων

ποδιών, και άλλες σχετικές με την κινητικότητα διαταραχές.

Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min).

4.4

Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Το φάρμακο αυτό δεν αποτελεί θεραπευτική αγωγή των στηθαγχικών κρίσεων, ούτε ενδείκνυται ως

αρχική αγωγή για την ασταθή στηθάγχη ή το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Σε περίπτωση εμφράγματος

του μυοκαρδίου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την προ-νοσοκομειακή φάση, ούτε κατά τις

πρώτες ημέρες νοσηλείας.

Στην περίπτωση στηθαγχικής κρίσης, η στεφανιαία νόσος πρέπει να αξιολογείται εκ νέου και να

συζητείται προσαρμογή της θεραπευτικής αγωγής (φαρμακευτική αγωγή και πιθανά επαναγγείωση).

Θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας.

Η τριμεταζιδίνη μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον

(τρόμος, ακινησία, υπερτονία), τα οποία θα πρέπει να εξετάζονται τακτικά, κυρίως σε ηλικιωμένους

ασθενείς. Σε περιπτώσεις που δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα θα πρέπει να γίνεται

παραπομπή σε νευρολόγο ώστε να γίνονται οι κατάλληλες εξετάσεις.

Η εμφάνιση κινητικών διαταραχών όπως συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, σύνδρομο

ανήσυχων ποδιών, τρόμος, αστάθεια κατά το βάδισμα θα πρέπει να οδηγήσουν σε οριστική διακοπή

της τριμεταζιδίνης.

Αυτά τα συμβάματα έχουν χαμηλό επιπολασμό και είναι συνήθως αναστρέψιμα μετά τη διακοπή της

αγωγής. Για την πλειονότητα των ασθενών που ανάρρωσαν, τα συμπτώματά εξαφανίστηκαν εντός 4

μηνών μετά τη διακοπή της τριμεταζιδίνης. Εάν τα συμπτώματα όπως της νόσου του Πάρκινσον

επιμένουν για πάνω από 4 μήνες μετά την διακοπή του φαρμάκου, θα πρέπει να αναζητείται η γνώμη

νευρολόγου.

Πτώσεις στο έδαφος, μπορεί να συμβούν, οφειλόμενες κυρίως στην αστάθεια κατά το βάδισμα ή σε

υπόταση, κυρίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντυπερτασική αγωγή (βλ. παράγραφο 4.8).

Συστήνεται προσοχή όταν η τριμεταζιδίνη συνταγογραφείται σε ασθενείς για τους οποίους αναμένεται

εκτεταμένη έκθεση:

μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2)

ηλικιωμένοι ασθενείς μεγαλύτεροι των 75 ετών (βλ. παράγραφο 4.2)

Ειδικές προειδοποιήσεις σχετικά με τα έκδοχα:

Περιέχουν γλυκερόλη, ένα πιθανώς επιβλαβές έκδοχο σε υψηλές δόσεις. Μπορεί να προκαλέσει

κεφαλαλγίες, στομαχικές διαταραχές και διάρροια.

4.5

Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Δεν έχει αναφερθεί φαρμακευτική αλληλεπίδραση. Συγκεκριμένα, η τριμεταζιδίνη μπορεί να

χορηγηθεί σε συνδυασμό με ηπαρίνη, καλσιπαρίνη, αντιβιταμίνες Κ, υπολιπιδαιμικούς παράγοντες

από το στόμα, ασπιρίνη, β-αποκλειστές, αναστολείς ασβεστίου, δακτυλίτιδα (η τριμεταζιδίνη δεν

επηρεάζει τα επίπεδα διγοξίνης στο πλάσμα).

4.6

Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γονιμότητα

Μελέτες αναπαραγωγής σε αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους δεν έδειξαν επίδραση στη

γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3).

Κύηση

Μελέτες σε πειραματόζωα δεν έχουν δείξει τερατογενετική δράση. Ωστόσο, λόγω απουσίας κλινικών

στοιχείων, δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος δυσμορφιών. Επομένως, για λόγους ασφάλειας, είναι

προτιμότερο να αποφεύγεται η χορήγηση κατά την κύηση. Να χορηγείται μόνο σε περιπτώσεις κατά

τις οποίες το αναμενόμενο όφελος αντισταθμίζει τους πιθανούς για το έμβρυο κινδύνους.

Γαλουχία

Λόγω έλλειψης στοιχείων σχετικά με την απέκκριση στο μητρικό γάλα, δεν ενδείκνυται η γαλουχία

κατά τη διάρκεια της φαρμακευτικής αγωγής με VASTAREL.

4.7

Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Η τριμεταζιδίνη δεν εμφανίζει αιμοδυναμικές δράσεις σε κλινικές μελέτες, παρόλα αυτά περιπτώσεις

ζάλης και υπνηλίας έχουν παρατηρηθεί με την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου (βλ.

παράγραφο 4.8), που μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

4.8

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια αγωγής με τριμεταζιδίνη

και έχουν καταταχθεί σύμφωνα με την ακόλουθη συχνότητα:

Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10), όχι συχνές (≥1/1000, <1/100), σπάνιες (≥1/10000,

<1/1000), πολύ σπάνιες (<1/10000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα

δεδομένα).

Kατηγορία Οργανικό Σύστημα Συχνότητα

Προτιμώμενος Όρος

Διαταραχές του νευρικού

συστήματος

Συχνές

Ζάλη, κεφαλαλγία

Μη γνωστές

Συμπτώματα όπως της νόσου του

Πάρκινσον, (τρόμος, ακινησία, υπερτονία),

αστάθεια στο βάδισμα, σύνδρομο ανήσυχων

ποδιών, άλλες σχετικές με την κινητικότητα

διαταραχές, συνήθως αναστρέψιμα μετά τη

διακοπή της θεραπείας.

Μη γνωστές

Διαταραχές ύπνου (αϋπνία, υπνηλία)

Διαταραχές του ωτός και του

λαβυρίνθου

Μη γνωστές

Ίλιγγος

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες

Αίσθημα παλμών, έκτακτες συστολές,

ταχυκαρδία

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες

Αρτηριακή υπόταση, ορθοστατική υπόταση

η οποία μπορεί να σχετίζεται με

εξασθένιση, ζάλη ή πτώση κυρίως σε

ασθενείς που λαμβάνουν αντιυπερτασική

αγωγή, έξαψη

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές

Κοιλιακός πόνος, διάρροια, δυσπεψία,

ναυτία και έμετος

Μη γνωστές

Δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του δέρματος και

του υποδόριου ιστού

Συχνές

Εξάνθημα, κνησμός, κνίδωση

Μη γνωστές

Οξεία γενικευμένη εξανθηματική

φλυκταίνωση (AGEP), αγγειοοίδημα.

Γενικές διαταραχές και

καταστάσεις της οδού

χορήγησης

Συχνές

Εξασθένιση

Διαταραχές του αιμοποιητικού

και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές

Ακοκκιοκυτταραιμία

Θρομβοπενία

Θρομβοπενική πορφύρα

Διαταραχές του ήπατος και των

χοληφόρων

Μη γνωστές

Ηπατίτιδα

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας

του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης

οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της

υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες

απευθείας στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός,

ηλ.: +30 213

2040380 /337,

: +30 210 6549585, Ιστότοπος:

http

4.9

Υπερδοσολογία

Το ευρύ θεραπευτικό περιθώριο καθιστά απίθανες τις περιπτώσεις σοβαρής δηλητηρίασης. Τα

φαρμακολογικά στοιχεία δείχνουν ότι η υπερδοσολογία μπορεί να χαρακτηρίζεται από μείωση των

περιφερικών αρτηριακών αντιστάσεων με υπόταση και εξάψεις. Στις περιπτώσεις αυτές, δεδομένου

ότι δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο, συνιστάται συμπτωματική αγωγή, πλύση στομάχου και

παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης.

5.

ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: άλλο καρδιαγγειακό αντιστηθαγχικό φάρμακο (άλλα καρδιολογικά

σκευάσματα)

Κωδικός ATC: C01EB15

Μηχανισμός δράσης

Η τριμεταζιδίνη, προφυλάσσοντας τον ενεργειακό μεταβολισμό του κυττάρου που εκτίθεται σε υποξία

ή ισχαιμία, αποτρέπει τη μείωση των ενδοκυτταρικών συγκεντρώσεων τριφωσφορικής αδενοσίνης

(ΑΤΡ), εξασφαλίζοντας έτσι τη σωστή λειτουργία των αντλιών ιόντων και τη διαμεμβρανική ροή

νατρίου – καλίου, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την ομοιοστασία του κυττάρου.

Η τριμεταζιδίνη αναστέλλει τη β-οξείδωση των λιπαρών οξέων, με την αναστολή της μακράς αλύσου

του συνενζύμου 3-κετοακυλ- Α θειολάση (3-ΚΑΤ αναστολέας), με το οποίο αυξάνεται η οξείδωση

της γλυκόζης. Σε ένα ισχαιμικό κύτταρο, η ενέργεια που λαμβάνεται με την οξείδωση της γλυκόζης

απαιτεί μικρότερη κατανάλωση οξυγόνου σε σχέση με τη διαδικασία της β-οξείδωσης. Η ενδυνάμωση

της οξείδωσης της γλυκόζης βελτιστοποιεί τις ενεργειακές διαδικασίες του κυττάρου, οπότε και

διατηρείται ο κατάλληλος ενεργειακός μεταβολισμός κατά την ισχαιμία.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο, η τριμεταζιδίνη δρα ως μεταβολικός παράγοντας,

διατηρώντας το υψηλό ενεργειακό των ενδοκυτταρικών επιπέδων φωσφορικών στο μυοκάρδιο. Οι

αντιισχαιμικές δράσεις επιτυγχάνονται χωρίς επακόλουθες αιμοδυναμικές επιδράσεις.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Κλινικές μελέτες έχουν δείξει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της τριμεταζιδίνης στη

θεραπεία ασθενών με χρόνια στηθάγχη, είτε ως μονοθεραπεία ή όταν η ωφέλεια από άλλα

αντιστηθαγχικά φαρμακευτικά προϊόντα ήταν ανεπαρκής.

Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά – τυφλή , ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 426 ασθενείς

(TRIMPOL – II), που λάμβαναν μετοπρολόλη 100mg ημερησίως (50 mg b.i.d) η προσθήκη

τριμεταζιδίνης (60 mg/ημέρα) για 12 εβδομάδες βελτίωσε σημαντικά τις παραμέτρους των

δοκιμασιών κόπωσης και των κλινικών συμπτωμάτων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο: συνολική

διάρκεια άσκησης +20,1s, p=0,023, συνολικό έργο +0,54 METs, p=0,001, χρόνος εμφάνισης

κατάσπασης του διαστήματος ST κατά 1mm +33,4s, p=0,003, χρόνος εμφάνισης της στηθάγχης

+33,9s, p<0,001, στηθαγχικές κρίσεις / εβδομάδα -073, p=0,014 και κατανάλωση βραχείας δράσης

νιτρωδών/ εβδομάδα, -0,63, p=0,032, χωρίς αιμοδυναμικές μεταβολές.

Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά – τυφλή , ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 223 ασθενείς

(Sellier), που λάμβαναν ατενολόλη 50mg (o.d.) η προσθήκη 35 mg (b.i.d) ελεγχόμενης αποδέσμευσης

δισκίου τριμεταζιδίνης για 8 εβδομάδες προκάλεσε μια σημαντική αύξηση (+34,4s, p=0,03) του

χρόνου εμφάνισης κατάσπασης του διαστήματος ST κατά 1mm σε δοκιμασίες κόπωσης σε μια

υποομάδα ασθενών (n=173), σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, 12 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου.

Στατιστικά σημαντική διαφορά στοιχειοθετήθηκε και στο χρόνο εμφάνισης της στηθάγχης (p=0,049).

Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στα άλλα δευτερεύοντα τελικά

σημεία (ολική διάρκεια άσκησης, ολικό φορτίο έργου και κλινικά τελικά σημεία).

Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά – τυφλή , με 1962 ασθενείς (μελέτη Vasco), σε συνδυασμό με

ατενολόλη 50 mg/ ημέρα, δύο δόσεις τριμεταζιδίνης (70 mg/ ημέρα και 140 mg/ ημέρα) μελετήθηκαν

έναντι εικονικού φαρμάκου. Στο συνολικό πληθυσμό, περιλαμβανομένων τόσο των ασυμπτωματικών

όσο και των συμπτωματικών ασθενών, η τριμεταζιδίνη απέτυχε να δείξει όφελος τόσο στα

εργομετρικά (ολική διάρκεια άσκησης, χρόνος εμφάνισης κατάσπασης του διαστήματος ST κατά

1mm και χρόνος εμφάνισης στηθάγχης) όσο και στα κλινικά σημεία. Παρόλα αυτά, στην υποομάδα

συμπτωματικών ασθενών (n= 1574) που καθορίστηκε σε μία post-hoc ανάλυση, η τριμεταζιδίνη (140

mg) βελτίωσε σημαντικά την ολική διάρκεια άσκησης (+23,8 s έναντι +13,1 s του εικονικού

φαρμάκου, p=0,001) και το χρόνο εμφάνισης στηθάγχης (+46,3 s έναντι +32,5s του εικονικού

φαρμάκου, p=0,005).

5.2

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Μετά την από του στόματος χορήγηση, η μέγιστη συγκέντρωση επιτυγχάνεται, κατά μέσο όρο, σε 5

ώρες από τη λήψη του δισκίου. Κατά τη διάρκεια του 24ώρου, η συγκέντρωση στο πλάσμα παραμένει

σε επίπεδα ίσα ή μεγαλύτερα του 75% της μέγιστης συγκέντρωσης για 11 ώρες. Η σταθερή

κατάσταση επιτυγχάνεται μέχρι την 60στή ώρα το αργότερο.

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του VASTAREL

35 mg δεν επηρεάζονται από τα γεύματα.

Ο φαινόμενος όγκος κατανομής είναι 4,8 l/kg. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι χαμηλή: μετρήσεις in

vitro δίνουν τιμή 16%.

Η τριμεταζιδίνη απεκκρίνεται κυρίως από τα ούρα, ως επί το πλείστον ως αμετάβλητη μορφή.

Η ημιπερίοδος ζωής του VASTAREL

35 mg είναι κατά μέσο όρο 7 ώρες σε υγιείς εθελοντές και 12

ώρες σε άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών. Η απέκκριση της τριμεταζιδίνης γίνεται κυρίως από τη

νεφρική οδό, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την κάθαρση κρεατινίνης, και, σε μικρότερο βαθμό, με

την απέκκριση από την ηπατική οδό, η οποία μειώνεται όσο αυξάνει η ηλικία.

Ειδικοί πληθυσμοί

Μεγαλύτερης ηλικίας άτομα

Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν μεγαλύτερη έκθεση στη τριμεταζιδίνη λόγω της

σχετικής με την ηλικία μείωσης της νεφρικής λειτουργίας

Μια φαρμακοκινητική μελέτη που

πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά με ηλικιωμένους (75-84 ετών) ή πολύ ηλικιωμένους (>85 ετών)

συμμετέχοντες, κατέδειξε ότι η μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 και

60ml/min), αύξησε την έκθεση στην Τριμεταζιδίνη κατά 1,0 και 1,3 φορές αντίστοιχα, σε σύγκριση με

νεότερης ηλικίας (30-65 ετών) συμμετέχοντες με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.

Μια κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε ειδικά σε πληθυσμό ηλικιωμένων (άνω των 75 ετών) με

τη δοσολογία των 2 δισκίων τριμεταζιδίνης MR 35mg σε 2 δόσεις ημερησίως, στην οποία η ανάλυση

έγινε με τη μέθοδο του κινούμενου πληθυσμού, κατέδειξε κατά μέσον όρο μια διπλάσια αύξηση

έκθεσης στο πλάσμα στους ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης κάτω

από 30 ml/min) σε σύγκριση με αυτούς των οποίων η κάθαρση κρεατινίνης ήταν πάνω από 60ml/min.

Δεν παρατηρήθηκε ανησυχία για την ασφάλεια του πληθυσμού των ηλικιωμένων σε σύγκριση με το

γενικό πληθυσμό.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η έκθεση στην τριμεταζιδίνη αυξάνεται κατά μέσον όρο κατά 1,7 φορές σε ασθενείς με μέτρια

νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 και 60 ml/min) και κατά 3,1 φορές σε

ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30 ml/min) σε σύγκριση

με υγιείς εθελοντές με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.

Δεν παρατηρήθηκε ανησυχία για την ασφάλεια αυτού του πληθυσμού σε σύγκριση με το γενικό

πληθυσμό

5.3

Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση σε σκύλους σε δόση έως 40 φορές μεγαλύτερη της θεραπευτικής και

σε αρουραίους σε δόση έως 200 φορές μεγαλύτερη της θεραπευτικής δεν προκάλεσε θανάτους, ούτε

φυσικές, βιολογικές, ανατομο-βιολογικές ή συμπεριφοριολογικές μεταβολές.

Η από του στόματος χορήγηση δόσης 100 φορές ανώτερης της θεραπευτικής για τον άνθρωπο δεν

επηρέασε την αναπαραγωγική λειτουργία, τη γονιμότητα, τη γονιμοποίηση, την κύηση, την

εμβρυογένεση, τη γαλουχία, την περι- και μετα-γεννητική ανάπτυξη και την αναπαραγωγική απόδοση

των πειραματόζωων.

6.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1

Κατάλογος εκδόχων

Πυρήνας: ασβέστιο φωσφορικό όξινο διϋδρικό, υπρομελλόζη, ποβιδόνη, πυριτίου διοξείδιο

κολλοειδές, μαγνήσιο στεατικό, πολυαιθυλενογλυκόλη 6000.

Επικάλυψη: τιτανίου διοξείδιο E171, γλυκερόλη, υπρομελλόζη, πολυαιθυλενογλυκόλη 6000, σιδήρου

οξείδιο ερυθρό E172, μαγνήσιο στεατικό.

6.2

Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3

Διάρκεια ζωής

3 χρόνια.

6.4

Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες προφυλάξεις.

6.5

Φύση και συστατικά του περιέκτη

Κουτί των 30 και 60 δισκίων σε θήκες (PVC/αλουμίνιο).

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6

Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις.

7.

ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

ΣΕΡΒΙΕ ΕΛΛΑΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΕΠΕ

Εθνικής Αντιστάσεως 72 & Αγαμέμνονος

152 31 Χαλάνδρι

8.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

43588/07/12-6-2008

9.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία Πρώτης Άδειας: 3/8/2005

Ημερομηνία Τελευταίας Ανανέωσης: 12 /6/2008

10.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Παρόμοια προϊόντα

Αναζήτηση ειδοποιήσεων που σχετίζονται με αυτό το προϊόν

Προβολή ιστορικού εγγράφων

Μοιραστείτε αυτές τις πληροφορίες