Taxespira (previously Docetaxel Hospira UK Limited )

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Taxespira (previously Docetaxel Hospira UK Limited )
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Taxespira (previously Docetaxel Hospira UK Limited )
    Unia Europejska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Grupa terapeutyczna:
  • Środki agentów,
  • Dziedzina terapeutyczna:
  • Nowotwory żołądka, gruczołu krokowego, nowotwory, nowotwory piersi, głowy i szyi, nowotwory, nowotwór, niedrobnokomórkowego płuc
  • Wskazania:
  • Rak piersi Taxespira w połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem wskazany w adjuvant terapii pacjentów z: ważny węzeł-dodatni rak piersi; działająca węzła-negatywnym nowotworem piersi. Dla pacjentów z операбельным węzła-negatywnym nowotworem piersi, leczenie uzupełniające powinno być ograniczone prawo pacjentów do otrzymania chemioterapii według międzynarodowych kryteriów w pierwotnym leczeniu wczesnego raka piersi . Taxespira w połączeniu z doksorubicyną jest przeznaczony do leczenia pacjentów z miejscowo-postępowym lub przerzutowym rakiem piersi, wcześniej nie leczonych terapii cytotoksycznej do tego warunki. Taxespira monoterapii jest przeznaczony do leczenia pacjentów z miejscowo-postępowym lub przerzutowym nowotworem piersi nieskuteczność terapii cytotoksycznej. Wcześniejsza chemioterapia powinna zawierać antracyklinę lub środek alkilujący. Taxespira połączeniu z trastuzumabom jest przeznaczony do leczenia pacjentów z przerzutowym rakiem piersi, guzy których za ekspresowe HER2 i którzy uprzednio nie
  • Podsumowanie produktu:
  • Revision: 8

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • EMA - European Medicines Agency
  • Status autoryzacji:
  • Wycofane
  • Numer pozwolenia:
  • EMEA/H/C/003925
  • Data autoryzacji:
  • 28-08-2015
  • Kod EMEA:
  • EMEA/H/C/003925
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 06-01-2019

Sprawozdanie z oceny publicznego

ANEKS I

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Taxespira, 20 mg/1 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Taxespira, 80 mg/4 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Taxespira, 120 mg/6 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 20 mg docetakselu (w postaci

trójwodzianu).

20 mg/1 ml

Jedna fiolka o pojemności 1 ml zawiera 20 mg docetakselu.

80 mg/4 ml

Jedna fiolka o pojemności 4 ml zawiera 80 mg docetakselu.

120 mg/6 ml

Jedna fiolka o pojemności 6 ml zawiera 120 mg docetakselu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

20 mg/1 ml

Każda 1 ml fiolka z koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 0,5 ml (395 mg) etanolu

bezwodnego.

80 mg/4 ml

Każda 4 ml fiolka z koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 2 ml (1580 mg) etanolu

bezwodnego.

120 mg/6 ml

Każda 6 ml fiolka z koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 3 ml (2370 mg) etanolu

bezwodnego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Roztwór o o barwie jasnożółtej do brązowożółtej.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Rak piersi

Taxespira w połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem wskazany jest w leczeniu uzupełniającym u

pacjentów z:

operacyjnym rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych

operacyjnym rakiem piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych.

Leczenie uzupełniające u pacjentów z operacyjnym rakiem piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych

powinno być ograniczone do pacjentów kwalifikujących się do otrzymania chemioterapii zgodnie z

międzynarodowymi kryteriami dotyczącymi leczenia wczesnego raka piersi (patrz punkt 5.1).

Taxespira w skojarzeniu z doksorubicyną jest wskazany w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka piersi

lub raka piersi z przerzutami u pacjentów, którzy nie otrzymywali poprzednio leków cytotoksycznych w tym

wskazaniu.

Taxespira w monoterapii jest wskazany w leczeniu pacjentów z rakiem piersi miejscowo zaawansowanym

lub z przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanych leków cytotoksycznych. Poprzednie leczenie

powinno zawierać antracykliny lub lek alkilujący.

Taxespira w połączeniu z trastuzumabem wskazany jest w leczeniu raka piersi z przerzutami u pacjentów, u

których guzy wykazują nadekspresję genu HER2 i którzy uprzednio nie otrzymywali chemioterapii w

leczeniu przerzutów.

Taxespira w skojarzeniu z kapecytabiną jest wskazany w leczeniu pacjentów z rakiem piersi miejscowo

zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanej chemioterapii. Poprzednie

leczenie powinno zawierać antracykliny.

Niedrobnokomórkowy rak płuc

Taxespira jest wskazany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca miejscowo zaawansowanego lub z

przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanej chemioterapii.

Taxespira w skojarzeniu z cisplatyną jest wskazany w leczeniu pacjentów z nieresekcyjnym

niedrobnokomórkowym rakiem płuca miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami u pacjentów, którzy nie

otrzymywali poprzednio chemioterapii w tym wskazaniu.

Rak gruczołu krokowego

Taxespira w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem wskazany jest do leczenia pacjentów z

hormononiezależnym rakiem gruczołu krokowego z przerzutami.

Gruczolakorak żołądka

Taxespira w połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem wskazany jest w leczeniu gruczolakoraka żołądka z

przerzutami, w tym gruczolakoraka wpustu żołądka u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej

chemioterapii w celu leczenia przerzutów.

Rak głowy i szyi

Taxespira w połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem jest wskazany do leczenia indukcyjnego pacjentów z

miejscowo zaawansowanym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Docetaksel należy stosować wyłącznie na oddziałach wyspecjalizowanych w podawaniu leków

cytotoksycznych i należy go podawać tylko pod kontrolą lekarza mającego odpowiednie kwalifikacje do

stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej (patrz punkt 6.6).

Zalecana dawka

W przypadku raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuc, raka żołądka oraz raka głowy i szyi o ile nie ma

przeciwwskazań (patrz punkt 4.4), może być zastosowana premedykacja, składająca się z doustnego

kortykosteroidu, takiego, jak deksametazon w dawce 16 mg/dobę (np. 8 mg dwa razy na dobę) przez 3 dni,

zaczynając 1 dzień przed rozpoczęciem podawania docetakselu. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia

objawów toksyczności hematologicznej, można profilaktycznie podać G-CSF.

W przypadku raka gruczołu krokowego, jeśli równocześnie podawane są prednizon lub prednizolon,

zalecanym schematem premedykacji jest doustnie podawany deksametazon w dawce 8 mg, 12 godzin,

3 godziny i 1 godzinę przed wlewem docetakselu (patrz punkt 4.4).

Docetaksel podaje się w postaci jednogodzinnego wlewu, raz na trzy tygodnie.

Rak piersi

W leczeniu uzupełniającym operacyjnego raka piersi z przerzutami i bez przerzutów do węzłów chłonnych,

zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m

pc., podawana 1 godzinę po doksorubicynie w dawce

50 mg/m

pc. i cyklofosfamidzie w dawce 500 mg/m

pc, co 3 tygodnie, przez 6 cykli (schemat leczenia

TAC) (patrz także: Dostosowanie dawki w trakcie leczenia).

W przypadku leczenia pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem piersi lub rakiem piersi z

przerzutami, zalecana dawka docetakselu wynosi 100 mg/m

pc. w monoterapii. W leczeniu pierwszego

rzutu, docetaksel w dawce 75 mg/m

pc. stosuje się w skojarzeniu z doksorubicyną (50 mg/m

pc.).

W połączeniu z trastuzumabem, zalecana dawka docetakselu wynosi 100 mg/m

pc. co trzy tygodnie, z

trastuzumabem podawanym co tydzień. W badaniach głównych, po pierwszej dawce trastuzumabu

podawano następnego dnia pierwszy wlew docetakselu. Kolejne dawki docetakselu podawano natychmiast

po zakończeniu wlewu trastuzumabu, jeśli podana poprzednio dawka trastuzumabu była dobrze tolerowana.

Dawka i sposób podawania trastuzumabu, patrz: charakterystyka produktu leczniczego trastuzumabu.

W skojarzeniu z kapecytabiną, zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m

pc. co trzy tygodnie,

jednocześnie z kapecytabiną w dawce 1250 mg/m

pc. dwa razy na dobę (w ciągu 30 minut po jedzeniu)

przez 2 tygodnie, a następnie 1 tydzień przerwy. W celu obliczenia dawki kapecytabiny w przeliczeniu na

powierzchnię ciała – patrz charakterystyka produktu leczniczego zawierającego kapecytabinę.

Niedrobnokomórkowy rak płuc

U pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, którzy dotychczas nie byli poddawani chemioterapii,

zalecany schemat dawkowania to docetaksel w dawce 75 mg/m

pc. jednocześnie z cisplatyną podawaną w

dawce 75 mg/m

pc. przez 30-60 minut. U pacjentów po niepowodzeniu poprzednio stosowanej

chemioterapii produktami platyny, zalecana dawka to 75 mg/m

pc. docetakselu w monoterapii.

Rak gruczołu krokowego

Zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m

pc. Równocześnie podaje się doustnie 5 mg prednizonu lub

prednizolonu, dwa razy na dobę (patrz punkt 5.1).

Gruczolakorak żołądka

Zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m

pc. Lek podaje się w postaci wlewu, trwającego 1 godzinę.

Następnie podaje się cisplatynę w dawce 75 mg/m

pc. w postaci wlewu trwającego od 1 do 3 godzin (oba

leki podaje się wyłącznie w 1. dobie). W kolejnych dniach podaje się 5-fluorouracyl w dawce 750 mg/m

pc., w postaci ciągłego wlewu, trwającego 24 godziny, przez 5 dni. Pierwszą dawkę podaje się po

zakończeniu wlewu cisplatyny. Cykle terapii powtarza się co trzy tygodnie. Pacjenci muszą otrzymywać

premedykację, obejmującą leki przeciwwymiotne oraz być odpowiednio nawodnieni przed podaniem

cisplatyny. Należy profilaktycznie podawać G-CSF, w celu zmniejszenia ryzyka działania toksycznego na

krew i układ krwiotwórczy (patrz także: Dostosowanie dawki w trakcie leczenia).

Rak głowy i szyi

Pacjenci muszą otrzymać leki przeciwwymiotne jako premedykację. Konieczne jest także odpowiednie

nawodnienie (przed i po podaniu cisplatyny). Wskazane jest profilaktyczne stosowanie G-CSF w celu

zmniejszenia ryzyka działania toksycznego na układ krwiotwórczy. Wszyscy pacjenci uczestniczący w

badaniach klinicznych TAX 323 i TAX 324 otrzymywali profilaktycznie antybiotyki.

Chemioterapia indukcyjna, a następnie radioterapia (TAX 323)

Zalecana dawka leku docetakselu w leczeniu indukcyjnym nieoperacyjnego miejscowo

zaawansowanego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (ang. SCCHN) wynosi 75 mg/m

pc. w

postaci wlewu trwającego 1 godzinę, a następnie podanie cisplatyny w dawce 75 mg/m

pc. w

pierwszej dobie cyklu terapii. Następnie podaje się 5-fluorouracyl w postaci ciągłego wlewu, w dawce

750 mg/m

pc. na dobę, przez pięć dni. Ten schemat podaje się co 3 tygodnie, przez 4 kolejne cykle.

Po chemioterapii pacjenci powinni otrzymywać radioterapię.

Chemioterapia indukcyjna, a następnie chemioradioterapia (TAX 324)

W leczeniu indukcyjnym miejscowo zaawansowanego raka (guz nie nadający się do wycięcia, małe

prawdopodobieństwo wyleczenia operacyjnego, próba zachowania narządu) płaskonabłonkowego

głowy i szyi (ang. SCCHN), zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m

pc. w postaci wlewu

trwającego 1 godzinę w pierwszej dobie, a następnie cisplatyna w dawce 100 mg/m

pc. we wlewie

trwającym od 30 minut do 3 godzin. Następnie podaje się 5-fluorouracyl w postaci ciągłego wlewu, w

dawce 1000 mg/m

pc. na dobę, od pierwszej do czwartej doby. Ten schemat podaje się co 3 tygodnie,

przez 3 kolejne cykle. Po chemioterapii pacjenci powinni otrzymywać chemioradioterapię.

Zmiany dawek cisplatyny oraz 5-fluorouracylu przedstawiono w odpowiednich charakterystykach produktu

leczniczego.

Dostosowanie dawki w trakcie leczenia

Ogólne

Docetaksel można podawać, jeśli liczba neutrofilów wynosi ≥ 1500 komórek/mm

U pacjentów, u których podczas leczenia docetakselem wystąpiła gorączka w przebiegu neutropenii, z liczbą

neutrofilów < 500 komórek/mm

przez okres dłuższy niż jeden tydzień i wystąpiły ciężkie lub masywne

odczyny skórne lub objawy ciężkiej neuropatii obwodowej, dawkę docetakselu należy zmniejszyć ze

100 mg/m

pc. do 75 mg/m

pc. i (lub) z 75 mg/m

pc. do 60 mg/m

pc. Jeżeli mimo zmniejszenia dawki leku

do 60 mg/m

pc. objawy powyższe utrzymują się, leczenie należy przerwać.

Leczenie uzupełniające w raku piersi

U pacjentów otrzymujących docetaksel, doksorubicynę i cyklofosfamid (TAC) w leczeniu uzupełniającym

raka piersi, należy rozważyć zastosowanie pierwotnej profilaktyki G-CSF. U pacjentów, u których wystąpiła

gorączka neutropeniczna i (lub) zakażenie z neutropenią, należy zmniejszyć dawkę docetakselu do 60 mg/m

pc. we wszystkich kolejnych cyklach (patrz punkty 4.4 i 4.8). U pacjentów, u których występowało zapalenie

jamy ustnej w stopniu 3. lub 4. należy zmniejszyć dawkę leku do 60 mg/m

W skojarzeniu z cisplatyną

U pacjentów, którym podano początkową dawkę docetakselu 75 mg/m

pc. w skojarzeniu z cisplatyną i u

których najmniejsza liczba płytek krwi oznaczona podczas poprzedniego kursu chemioterapii wynosiła

< 25 000 komórek/mm

, lub u pacjentów, u których wystąpiła gorączka w przebiegu neutropenii, lub u

pacjentów z ciężką niehematologiczną toksycznością w późniejszych cyklach, należy w kolejnych cyklach

zmniejszyć dawkę leku do 65 mg/m

pc. Dostosowanie dawki cisplatyny-patrz odpowiednie charakterystyki

produktu leczniczego.

W leczeniu skojarzonym z kapecytabiną

Modyfikacja dawki kapecytabiny - patrz charakterystyka produktu leczniczego zawierającego

kapecytabinę.

U pacjentów, u których wystąpił po raz pierwszy 2. stopień toksyczności, który utrzymywał się w

czasie następnego cyklu leczenia docetaksel/kapecytabina, należy opóźnić leczenie do momentu

powrotu do stopnia 0-1 i kontynuować leczenie dawkami początkowymi.

U pacjentów, u których wystąpił po raz drugi 2. stopień toksyczności lub po raz pierwszy 3. stopień

toksyczności, podczas któregokolwiek cyklu leczenia, należy opóźnić leczenie aż do powrotu do

stopnia 0-1, a następnie kontynuować leczenie docetakselem w dawce 55 mg/m

W przypadku wystąpienia po raz kolejny któregokolwiek stopnia toksyczności lub w przypadku

wystąpienia 4. stopnia toksyczności, trzeba przerwać podawanie docetakselu.

Dostosowanie dawki trastuzumabu, patrz: charakterystyka produktu leczniczego trastuzumabu.

Leczenie skojarzone z cisplatyną i 5-fluorouracylem

W razie wystąpienia neutropenii z gorączką, przedłużającej się neutropenii albo zakażenia z neutropenią,

pomimo podawania G-CSF, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 75 do 60 mg/m

pc. Gdyby pojawiały

się kolejne epizody neutropenii z powikłaniami, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 60 do 45 mg/m

W razie stwierdzenia małopłytkowości 4. stopnia, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 75 do

60 mg/m

pc. W następnych cyklach nie należy pacjentom podawać docetakselu do czasu, aż liczba

neutrofilów nie zwiększy się do > 1500 komórek/mm

i płytek do > 100 000 komórek/mm

. W razie

utrzymywania się działania toksycznego na układ krwiotwórczy, należy całkowicie zakończyć stosowanie

docetakselu (patrz punkt 4.4).

Poniższa tabela przedstawia zalecane modyfikacje dawki w przypadku wystąpienia objawów toksyczności u

pacjentów przyjmujących docetaksel w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem (5-FU):

Objawy toksyczności

Dostosowanie dawki

Biegunka 3. stopnia

Pierwszy epizod: zmniejszyć dawkę 5-FU o 20%.

Drugi epizod: zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%.

Biegunka 4. stopnia

Pierwszy epizod: zmniejszyć dawki docetakselu i

5-FU o 20%.

Drugi epizod: przerwać terapię.

Zapalenie jamy ustnej/zapalenie błony śluzowej 3.

stopnia

Pierwszy epizod: zmniejszyć dawkę 5-FU o 20%.

Drugi epizod: przerwać jedynie podawanie 5-FU we

wszystkich kolejnych cyklach.

Trzeci epizod: zmniejszyć dawkę docetakselu o

20%.

Zapalenie jamy ustnej/zapalenie błony śluzowej 4.

stopnia

Pierwszy epizod: przerwać jedynie podawanie 5-FU

we wszystkich kolejnych cyklach.

Drugi epizod: zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%.

Informacje na temat dostosowania dawki cisplatyny i 5-fluorouracylu patrz charakterystyki tych produktów

leczniczych.

W głównych badaniach klinicznych SCCHN, u pacjentów z neutropenią z powikłaniami (w tym neutropenią

utrzymującą się długo, z gorączką neutropeniczną lub zakażeniem), zaleca się stosowanie G-CSF w celu

uzyskania najlepszego działania ochronnego (np. w dobach 6 – 15), we wszystkich kolejnych cyklach.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Na podstawie danych farmakokinetycznych uzyskanych po podaniu docetakselu w dawce 100 mg/m

stosowanego w monoterapii u pacjentów, u których wystąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz

alaninowej i (lub) asparaginowej [AlAT i (lub) AspAT] w surowicy krwi > 1,5-krotnej wartości górnej

granicy normy (GGN) i zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej w surowicy > 2,5-krotnej wartości

GGN, zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m

pc. (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów ze

zwiększonym stężeniem bilirubiny w surowicy > GGN i (lub) ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz

(AlAT i AspAT) > 3,5-krotnej wartości GGN oraz ze zwiększoną aktywnością fosfatazy zasadowej

> 6-krotnej wartości GGN, nie zaleca się zmniejszania dawki leku i lek należy stosować ściśle zgodnie z

zaleceniem.

W głównym badaniu klinicznym, dotyczącym stosowania docetakselu w skojarzeniu z cisplatyną i

5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka, zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT lub

AspAT) > 1,5-krotnej wartości GGN, z jednoczesnym zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej >

2,5-krotnej wartości GGN oraz zwiększeniem stężenia bilirubiny > GGN, było kryterium wykluczenia z

udziału w badaniu. Nie zaleca się zmniejszenia dawki w tej grupie pacjentów i nie należy podawać

docetakselu, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to ściśle wskazane. Brak dostępnych danych dotyczących

stosowania docetakselu u pacjentów z niewydolnością wątroby w chemioterapii skojarzonej w innych

wskazaniach.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Taxespira w

leczeniu raka nosogardzieli u dzieci w wieku od 1. miesiąca życia do poniżej 18 lat.

Stosowanie produktu leczniczego Taxespira u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniach: rak

piersi, niedrobnokomórkowy rak płuc, rak gruczołu krokowego, gruczolakorak żołądka i rak głowy i szyi,

wyłączając mało zróżnicowanego raka nosogardzieli typu II i III.

Osoby w podeszłym wieku

Z analizy populacyjnych danych farmakokinetycznych wynika, że nie ma szczególnych zaleceń dotyczących

stosowania leku u osób w podeszłym wieku.

U pacjentów w wieku 60 lat i starszych leczonych docetakselem w skojarzeniu z kapecytabiną, zaleca się

zmniejszenie dawki początkowej kapecytabiny do 75% dawki zalecanej (patrz: charakterystyka produktu

leczniczego zawierającego kapecytabinę).

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie

6.1.

Stosowanie u pacjentów z liczbą neutrofilów < 1 500 komórek/mm

oznaczoną przed rozpoczęciem

podawania produktu;

Stosowanie u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.2 oraz 4.4).

Obowiązują także przeciwwskazania do stosowania innych produktów leczniczych, podawanych w leczeniu

skojarzonym z docetakselem.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W przypadku raka piersi i niedrobnokomórkowego raka płuc, premedykacja składająca się z

kortykosteroidów o ile nie są przeciwwskazane, np. deksametazon w dawce 16 mg/dobę (dawka 8 mg 2 razy

na dobę) podawany doustnie przez 3 dni zaczynając od 1 dnia poprzedzającego podanie docetakselu, może

zmniejszyć częstość występowania i nasilenie zatrzymania płynów w organizmie oraz nasilenie reakcji

nadwrażliwości. W przypadku raka gruczołu krokowego premedykację stanowi doustne podanie 8 mg

deksametazonu, 12 godzin, 3 godziny i 1 godzinę przed wlewem docetakselu (patrz punkt 4.2).

Układ krwiotwórczy

Neutropenia jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym po podaniu docetakselu. Najmniejsza

liczba neutrofilów występowała po około 7 dniach od rozpoczęcia leczenia, ale okres ten może być krótszy u

pacjentów uprzednio intensywnie leczonych chemioterapią. Podczas leczenia docetakselem zaleca się częste

wykonywanie badania morfologii krwi. Kolejnego cyklu leczenia docetakselem nie należy stosować, dopóki

liczba neutrofilów nie osiągnie wartości ≥ 1 500 komórek/mm

(patrz punkt 4.2).

W przypadku ciężkiej neutropenii (< 500 komórek/mm

przez 7 dni lub dłużej) podczas leczenia

docetakselem zalecane jest zmniejszenie dawki leku w kolejnych cyklach leczenia lub rozpoczęcie

odpowiedniego leczenia objawowego (patrz punkt 4.2).

Częstość występowania gorączki neutropenicznej i zakażenia z neutropenią była mniejsza wśród pacjentów

leczonych docetakselem w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem, w sytuacji, gdy podawano im

profilaktycznie G-CSF. Pacjenci leczeni docetakselem z cisplatyną i 5-fluorouracylem (ang. TCF) powinni

otrzymywać profilaktycznie G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka neutropenii z powikłaniami (gorączka

neutropeniczna, przedłużająca się neutropenia lub zakażenie z neutropenią). Pacjenci otrzymujący schemat

leczenia TCF powinni być ściśle monitorowani (patrz punkty 4.2 i 4.8).

U pacjentów leczonych docetakselem w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem (TAC), częstość

występowania gorączki neutropenicznej i (lub) zakażenia z neutropenią była mniejsza, gdy pacjenci

otrzymywali pierwotną profilaktykę z zastosowaniem G-CSF. U pacjentów z rakiem piersi, otrzymujących

leczenie uzupełniające schematem TAC, należy rozważyć zastosowanie pierwotnej profilaktyki G-CSF w

celu zmniejszenia ryzyka neutropenii z powikłaniami (gorączka neutropeniczna, przedłużająca się

neutropenia lub zakażenie z neutropenią). Pacjenci otrzymujący schemat leczenia TAC powinni być ściśle

monitorowani (patrz punkty 4.2 i 4.8).

Reakcje nadwrażliwości

Należy dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie występują reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza w trakcie

pierwszego lub drugiego wlewu dożylnego. Reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić w ciągu kilku minut po

rozpoczęciu wlewu dożylnego docetakselu. Z tego powodu lek można podawać wyłącznie wtedy, gdy

dysponuje się odpowiednim wyposażeniem zapewniającym możliwość leczenia niedociśnienia lub skurczu

oskrzeli. Jeśli wystąpią objawy nadwrażliwości o niewielkim nasileniu takie jak zaczerwienienie lub

miejscowe odczyny skórne, nie jest konieczne przerwanie leczenia docetakselem. W przypadku wystąpienia

ciężkich objawów, takich jak niedociśnienie, skurcz oskrzeli, uogólniona wysypka lub rumień, należy

natychmiast przerwać podawanie docetakselu i zastosować odpowiednie leczenie. Pacjentom, u których

wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości, nie należy ponownie podawać docetakselu.

Reakcje skórne

Obserwowano występowanie miejscowego rumienia kończyn (dłoni i podeszew stóp) z obrzękiem i

następującym po nim złuszczaniem. Stwierdzano ciężkie reakcje w postaci wykwitów skórnych

poprzedzających złuszczanie, które prowadziły do przerwania lub zaprzestania leczenia docetakselem (patrz

punkt 4.2).

Zatrzymanie płynów

Należy dokładnie monitorować pacjentów, u których występuje ciężkie zatrzymanie płynów, takie, jak

wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy lub wodobrzusze.

Zaburzenia układu oddechowego

Zgłaszano występowanie zespołu ostrej niewydolności oddechowej, śródmiąższowego zapalenia płuc,

śródmiąższowej choroby płuc, zwłóknienia płuc oraz niewydolności oddechowej, które mogą być związane

się zgonem. U pacjentów otrzymujących równocześnie radioterapię zgłaszano przypadki występowania

popromiennego zapalenia płuc.

W przypadku wystąpienia nowych lub pogorszenia istniejących objawów ze strony układu oddechowego,

pacjentów należy uważnie monitorować, niezwłocznie zbadać oraz poddać właściwemu leczeniu. Przerwanie

terapii docetakselem jest zalecane do czasu otrzymanie diagnozy. Wczesne zastosowanie środków

podtrzymujących może pomóc poprawić stan pacjenta. Należy uważnie rozważyć korzyści wynikające z

wznowienia terapii docetakselem.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów leczonych docetakselem w monoterapii w dawce 100 mg/m

pc., u których wystąpiło

zwiększenie aktywności aminotransferaz [AlAT i (lub) AspAT] powyżej 1,5-krotnej wartości GGN

jednocześnie ze zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej - powyżej 2,5-krotnej wartości GGN,

zwiększa się ryzyko wystąpienia poważnych reakcji niepożądanych, takich jak zagrażająca życiu posocznica,

zagrażające życiu krwawienie z przewodu pokarmowego, gorączka neutropenicza, zakażenia,

trombocytopenia, zapalenie jamy ustnej i osłabienie. Dlatego u pacjentów, u których występuje zwiększenie

wartości wyników testów czynności wątroby zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m

pc., a parametry

czynności wątroby należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia docetakselem oraz przed rozpoczęciem

każdego kolejnego cyklu leczenia (patrz punkt 4.2).

U chorych ze zwiększonym stężeniem bilirubiny w surowicy powyżej GGN i (lub) ze zwiększoną

aktywnością aminotransferaz (AlAT i AspAT) powyżej 3,5-krotnej wartości GGN oraz ze zwiększoną

aktywnością fosfatazy zasadowej powyżej 6-krotnej wartości GGN, nie zaleca się zmniejszania dawki leku i

nie należy stosować docetakselu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

W głównym badaniu klinicznym, dotyczącym stosowania docetakselu w skojarzeniu z cisplatyną i

5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka, zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT lub

AspAT) powyżej 1,5-krotnej wartości GGN, z jednoczesnym zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej

powyżej 2,5-krotnej wartości GGN oraz zwiększeniem stężenia bilirubiny powyżej GGN, było kryterium

wykluczenia z udziału w badaniu. Nie zaleca się zmniejszenia dawki w tej grupie pacjentów i nie należy

podawać docetakselu, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to ściśle wskazane. Brak danych dotyczących

stosowania docetakselu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w chemioterapii skojarzonej w

innych wskazaniach.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Układ nerwowy

W przypadku wystąpienia objawów ciężkich zaburzeń obwodowego układu nerwowego konieczne jest

zmniejszenie dawki leku (patrz punkt 4.2).

Kardiotoksyczność

U pacjentów otrzymujących docetaksel w połączeniu z trastuzumabem, szczególnie po zastosowaniu

chemioterapii zawierającej antracykliny (doksorubicyna lub epirubicyna), obserwowano niewydolność serca.

Może ona mieć umiarkowany lub ciężki przebieg i związana była z przypadkami zgonu (patrz punkt 4.8).

Pacjentów będących kandydatami do leczenia skojarzonego docetaksel z trastuzumabem należy poddać

podstawowej ocenie kardiologicznej. U pacjentów leczonych takim schematem, należy oceniać następnie w

trakcie leczenia czynność serca (np. co trzy miesiące), tak aby wykryć ewentualnie rozwijające się

zaburzenia czynności serca. Więcej szczegółów, patrz charakterystyka produktu leczniczego trastuzumabu.

Zaburzenia oka

U pacjentów leczonych docetakselem zgłaszano występowanie torbielowatego obrzęku plamki żółtej (ang.

cystoid macular oedema, CMO). U pacjentów z zaburzeniami widzenia należy niezwłocznie przeprowadzić

pełne badanie okulistyczne. W przypadku zdiagnozowania torbielowatego obrzęku plamki żółtej, należy

zakończyć leczenie docetakselem oraz zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

Inne

W trakcie leczenia docetakselem kobiety i mężczyźni muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji oraz

dodatkowo mężczyźni, przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.6).

Należy unikać jednoczesnego stosowania docetakselu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem,

itrakonazolem, klarytromycyną, indynawirem, nefazodonem, nelfinawirem, rytonawirem, sakwinawirem,

telitromycyną i worykonazolem) (patrz punkt 4.5).

Dodatkowe ostrzeżenia dotyczące stosowania w leczeniu uzupełniającym w raku piersi

Neutropenia powikłana

U pacjentów, u których wystąpiła neutropenia powikłana (przedłużająca się neutropenia z gorączką

neutropeniczną lub zakażeniem) należy rozważyć podanie G-CSF i zmniejszenie dawki leku (patrz punkt

4.2).

Reakcje żołądkowo-jelitowe

Wczesne objawy takie jak ból brzucha i tkliwość, gorączka, biegunka z neutropenią i bez neutropenii, mogą

być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności żołądkowo-jelitowej. Dlatego należy je monitorować i

wdrożyć szybko odpowiednie leczenie.

Zastoinowa niewydolność serca (CHF, ang. Congestive heart failure)

Pacjentów należy monitorować podczas leczenia i w okresie obserwacji po leczeniu w zakresie objawów

zastoinowej niewydolności serca. U pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych

leczonych schematem TAC, ryzyko CHF było większe w pierwszym roku po zakończeniu leczenia (patrz

punkty 4.8 i 5.1).

Białaczka

W grupie pacjentek leczonych schematem docetaksel z doksorubicyną i cyklofosfamidem (TAC) ryzyko

opóźnionej mielodysplazji lub białaczki szpikowej wymaga wykonywania kontrolnych testów

hematologicznych.

Pacjenci z liczbą węzłów zajętych 4+

Ponieważ korzyść w przeżyciu bez nawrotu choroby (DFS) oraz całkowitym czasie przeżycia (OS)

obserwowana u pacjentów z liczbą węzłów zajętych 4+ nie była istotna statystycznie, pozytywny

współczynnik korzyści do ryzyka u pacjentów z liczbą zajętych węzłów 4+ leczonych schematem TAC nie

został całkowicie wykazany w końcowej analizie (patrz punkt 5.1).

Pacjenci w podeszłym wieku

Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania docetakselu w połączeniu z doksorubicyną i

cyklofosfamidem u pacjentów w wieku > 70 lat.

W badaniu raka gruczołu krokowego, wśród 333 pacjentów przyjmujących docetaksel co trzy tygodnie, 209

pacjentów było w wieku 65 lat lub powyżej i 68 pacjentów w wieku powyżej 75 lat. U pacjentów leczonych

docetakselem co trzy tygodnie przypadki zmian w obrębie paznokci występowały z częstością o ≥ 10%

większą u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej niż u pacjentów młodszych. Przypadki gorączki, biegunki,

jadłowstrętu i obrzęków obwodowych występowały z częstością o ≥ 10 % większą u pacjentów w wieku

75 lat lub powyżej niż u pacjentów w wieku 65 lat.

Wśród 300 pacjentów leczonych docetakselem w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem z powodu raka

żołądka (w tym 221 pacjentów w części badania należącym do III fazy oraz 79 pacjentów w części badania

należącym do II fazy), 74 pacjentów było w wieku 65 lat lub powyżej, a 4 pacjentów w wieku 75 lat lub

powyżej. Częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych była większa wśród pacjentów w

wieku podeszłym, w porównaniu do osób młodszych. Częstość występowania następujących rodzajów

zdarzeń niepożądanych (wszystkich stopni) wynosiła ≥ 10% wśród pacjentów w wieku 65 lat lub powyżej, w

porównaniu z młodszymi pacjentami: letarg, zapalenie jamy ustnej, neutropenia z zakażeniem. Należy ściśle

monitorować pacjentów w wieku podeszłym, leczonych z zastosowaniem schematu TCF.

Substancje pomocnicze

Ten produkt leczniczy zawiera 50% objętościowych etanolu (alkoholu), tj. do 0,395 (0,5 ml) w jednym ml.

20 mg/1 ml

Jest to równoważne 10 ml piwa lub 4 ml wina na fiolkę o pojemności 1 ml.

80 mg/4 ml

Jest to równoważne 40 ml piwa lub 17 ml wina na fiolkę o pojemności 4 ml.

120 mg/6 ml

Jest to równoważne 60 ml piwa lub 25 ml wina na fiolkę o pojemności 6 ml.

Szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.

Należy wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i u osób z

grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką.

Alkohol zawarty w leku może zmieniać działania innych leków.

Alkohol zawarty w leku może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania in vitro wykazały, że metabolizm docetakselu może być zmieniony przez jednoczesne podawanie

leków, które indukują lub hamują aktywność cytochromu P450-3A lub są przez niego metabolizowane (i

mogą hamować kompetycyjnie aktywność enzymu), takich jak cyklosporyna, ketokonazol i erytromycyna.

Dlatego też należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania docetakselu równocześnie z tymi

produktami leczniczymi, z uwagi na ryzyko wystąpienia znaczących interakcji pomiędzy nimi.

W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4, może zwiększyć się częstość występowania

działań niepożądanych docetakselu w związku ze zmniejszonym metabolizmem. Jeśli nie można uniknąć

jednoczesnego stosowania silnego inhibitora CYP3A4 (np. ketokonazolu, itrakonazolu, klarytromycyny,

indynawiru, nefazodonu, nelfinawiru, rytonawiru, sakwinawiru, telitromycyny i worykonazolu), uzasadniona

jest ścisła obserwacja kliniczna oraz może być wymagane dostosowanie dawki docetakselu podczas

równoczesnego leczenia silnym inhibitorem CYP3A4 (patrz punkty 4.4). W badaniu farmakokinetycznym

przeprowadzonym u 7 pacjentów, jednoczesne podawanie docetakselu i ketokonazolu, silnego inhibitora

CYP3A4 powodowało znaczące zmniejszenie klirensu docetakselu o 49%.

Badano farmakokinetykę docetakselu u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, którym

podawano prednizon. Docetaksel jest metabolizowany z udziałem izoenzymu CYP3A4, a prednizon jest

lekiem o znanym działaniu indukującym aktywność izoenzymu CYP3A4. Nie zaobserwowano statystycznie

znamiennego wpływu prednizonu na farmakokinetykę docetakselu.

Docetaksel wiąże się silnie z białkami (powyżej 95%). Chociaż nie przeprowadzono udokumentowanych

badań dotyczących możliwych interakcji docetakselu z innymi produktami leczniczymi podawanymi

równocześnie w warunkach in vivo, badania in vitro wykazały, że interakcje z substancjami silnie wiążącymi

się z białkami, takimi jak: erytromycyna, difenhydramina, propranolol, propafenon, fenytoina, salicylany,

sulfametoksazol oraz walproinian sodu nie wpływają na stopień wiązania docetakselu z białkami. Ponadto

deksametazon nie wpływa na wiązanie docetakselu z białkami. Docetaksel nie wpływa na stopień wiązania

digoksyny.

Jednoczesne stosowanie docetakselu, doksorubicyny i cyklofosfamidu nie wpływa na farmakokinetykę

żadnego z podawanych leków. Ograniczone dane z pojedynczego niekontrolowanego badania wykazały

możliwość występowania interakcji pomiędzy docetakselem i karboplatyną. Klirens karboplatyny był o

około 50% większy po podawaniu w leczeniu skojarzonym z docetakselem w porównaniu z wartościami

opisanymi uprzednio dla karboplatyny podawanej w monoterapii.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u kobiet w ciąży. Stwierdzono, że docetaksel jest

embriotoksyczny i fetotoksyczny u królików i szczurów oraz wpływa na zmniejszenie płodności u szczurów.

Podobnie jak inne cytotoksyczne produkty lecznicze, docetaksel stosowany u kobiet ciężarnych może

spowodować uszkodzenie płodu. Dlatego też docetakselu nie wolno stosować w ciąży chyba, że stan

kliniczny kobiety wymaga jego podawania.

Kobiety w wieku rozrodczym otrzymujące docetaksel należy poinformować o konieczności zapobiegania

ciąży i zobowiązać do natychmiastowego poinformowania lekarza prowadzącego leczenie o zajściu w ciążę.

Karmienie piersią

Docetaksel jest substancją lipofilną, lecz nie uzyskano potwierdzenia, czy jest wydzielany z mlekiem matki.

Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u dziecka, należy przerwać karmienie piersią w

czasie leczenia docetakselem.

Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Podczas leczenia należy stosować skuteczną metodę antykoncepcji.

Płodność

W badaniach nieklinicznych stwierdzono, że docetaksel wykazuje działanie genotoksyczne i może zmieniać

płodność u mężczyzn (patrz punkt 5.3).

Dlatego zaleca się, aby mężczyźni otrzymujący docetaksel nie płodzili dzieci w trakcie i do 6 miesięcy po

okresie leczenia oraz przed rozpoczęciem leczenia powinni uzyskać poradę w sprawie przechowania

swojego nasienia.

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania

maszyn.

4.8

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa dla wszystkich wskazań

Działania niepożądane uznane za prawdopodobnie lub przypuszczalnie związane z podawaniem docetakselu

zaobserwowane zostały u:

1312 i 121 pacjentów otrzymujących odpowiednio 100 mg/m

pc. i 75 mg/m

pc. docetakselu w

monoterapii.

258 pacjentów otrzymujących docetaksel w chemioterapii skojarzonej z doksorubicyną.

406 pacjentów, którzy otrzymywali docetaksel w skojarzeniu z cisplatyną.

92 pacjentów leczonych docetakselem w połączeniu z trastuzumabem.

255 pacjentów, którzy otrzymywali docetaksel w leczeniu skojarzonym z kapecytabiną.

332 pacjentów, którzy otrzymywali docetaksel w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem

(przedstawiono klinicznie istotne działania niepożądane związane z leczeniem).

1276 pacjentów (744 w TAX 316 i 532 w GEICAM 9805), którzy otrzymywali docetaksel w leczeniu

skojarzonym z doksorubicyną i cyklofosfamidem (przedstawiono klinicznie istotne działania

niepożądane związane z leczeniem).

300 pacjentów z gruczolakorakiem żołądka (w tym 221 pacjentów w części badania należącym do III

fazy oraz 79 pacjentów w części badania należącym do II fazy) leczonych docetakselem w skojarzeniu

z cisplatyną i 5-fluorouracylem (przedstawiono klinicznie istotne zdarzenia niepożądane związane z

leczeniem).

174 pacjentów z rakiem głowy i szyi leczonych docetakselem w skojarzeniu z cisplatyną i

5-fluorouracylem (przedstawiono klinicznie istotne zdarzenia niepożądane związane z leczeniem).

Działania niepożądane zostały opisane wg skali toksyczności NCI (ang. National Cancer Institute) (stopień 3

= G3; stopień 3-4 = G3/4; stopień 4 = G4) oraz wg terminologii COSTART (ang. Coding Symbols for

Thesaurus of Adverse Reaction Terms) i MedDRA.

Częstość występowania jest zdefiniowana następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10);

niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000),

nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie częstości występowania, działania niepożądane zostały przedstawione w kolejności

mniejszego nasilenia występującego działania.

Najczęstszymi działaniami niepożądanym podczas stosowania docetakselu były: przemijająca i

niekumulująca się neutropenia (z najmniejszą liczbą neutrofili około 7. dnia, a średnim czasem trwania

ciężkiej neutropenii (< 500 komórek/mm

) wynoszącym 7 dni, niedokrwistość, wyłysienie, nudności,

wymioty, zapalenie jamy ustnej, biegunka i osłabienie. Nasilenie działań niepożądanych docetakselu może

być większe, kiedy jest on podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami.

Zgłoszone zdarzenia niepożądane (wszystkich stopni) wystąpiły u ≥ 10% pacjentów leczonych terapią

skojarzoną z trastuzumabem. Zwiększyła się częstość występowania ciężkich zdarzeń niepożądanych (40%

w porównaniu z 31%) i zdarzeń niepożądanych 4. stopnia (34% w porównaniu z 23%) w grupie pacjentów

otrzymujących leczenie skojarzone z trastuzumabem w porównaniu z grupą leczoną docetakselem w

monoterapii.

W przypadku leczenia skojarzonego z kapecytabiną przedstawiono najczęstsze działania niepożądane

związane z leczeniem (< 5%) odnotowane w III fazie badań klinicznych u pacjentów z rakiem piersi po

niepowodzeniu leczenia antracykliną (patrz charakterystyka produktu leczniczego kapecytabiny).

Następujące działania niepożądane są często obserwowane po stosowaniu docetakselu:

Zaburzenia układu immunologicznego

Reakcje nadwrażliwości występowały zwykle w kilka minut po rozpoczęciu podawania wlewu docetakselu i

miały zwykle nasilenie niewielkie do umiarkowanego. Najczęściej opisywanymi objawami były:

zaczerwienienie, wysypka ze świądem lub bez świądu, ucisk w klatce piersiowej, ból pleców, duszność i

gorączka polekowa lub dreszcze. Ciężkie reakcje nadwrażliwości charakteryzowały się niedociśnieniem i

(lub) skurczem oskrzeli lub uogólnioną wysypką i (lub) rumieniem (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu nerwowego

Wystąpienie ciężkiej neurotoksyczności obwodowej powoduje konieczność zmniejszenia dawki leku (patrz

punkty 4.2 i 4.4). Objawy czuciowe o nasileniu łagodnym do umiarkowanego występowały pod postacią

parestezji, dysestezji lub bólu włącznie z pieczeniem. Objawy neurologiczne typu zaburzeń ruchowych

występowały głównie pod postacią osłabienia.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Obserwowano przemijające odczyny skórne, których nasilenie uznano jako niewielkie do umiarkowanego.

Reakcje te charakteryzowały się rumieniem obejmującym miejscowe wykwity skórne, głównie na stopach,

dłoniach (w tym ciężki zespół dłoniowo-podeszwowy), jak również na ramionach, twarzy i klatce

piersiowej; zmianom tym często towarzyszył świąd. Wykwity występowały zwykle w ciągu tygodnia po

podaniu wlewu z docetakselem. Rzadziej występowały ciężkie objawy takie jak wykwity z następującym po

nich złuszczaniem, które w sporadycznych przypadkach prowadziły do przerwania lub zaprzestania leczenia

docetakselem (patrz punkty 4.2 i 4.4). Występowały ciężkie zmiany paznokci charakteryzujące się

odbarwieniami lub przebarwieniami, czasem bólem oraz oddzielaniem się płytki paznokciowej od łożyska.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Reakcje w miejscu podania wlewu dożylnego miały zazwyczaj niewielkie nasilenie i występowały pod

postacią przebarwień, zapalenia, zaczerwienienia lub wysuszenia skóry, zapalenia żyły lub wynaczynienia w

miejscu podania i obrzęku żyły.

Opisywano zatrzymanie płynów, w tym takie zdarzenia jak: obrzęki obwodowe, rzadziej wysięk opłucnowy,

wysięk osierdziowy, wodobrzusze i przyrost masy ciała. Obrzęki obwodowe zwykle zaczynają się od

kończyn dolnych i mogą uogólniać się, powodując zwiększenie masy ciała o 3 kg lub więcej. Ciężkość i

nasilenie objawów zatrzymania płynów kumuluje się (patrz punkt 4.4). 14

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego

Taxespira 100 mg/m² pc.w monoterapii raka piersi

Klasyfikacja układów i

narządów MedDRA

Bardzo częste działania

niepożądane

Częste działania

niepożądane

Niezbyt częste

działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenia (G3/4: 5,7%;

w tym posocznica i

zapalenie płuc,

prowadzące do zgonu w

1,7%)

Zakażenia związane z

neutropenią G4 (G3/4:

4,6%)

Zaburzenia krwi i układu

chłonnego

Neutropenia (G4:

76,4%); niedokrwistość

(G3/4: 8,9%); gorączka

neutropeniczna

Trombocytopenia (G4:

0,2%)

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość (G3/4:

5,3%)

Zaburzenia metabolizmu

i odżywiania

Brak łaknienia

Zaburzenia układu

nerwowego

Obwodowa neuropatia

czuciowa (G3: 4,1%);

obwodowa neuropatia

ruchowa (G3/4: 4%)

zaburzenia smaku

(ciężkie: 0,07%

przypadków)

Zaburzenia serca

Zaburzenia rytmu serca

(G3/4: 0,7%)

Niewydolność serca

Zaburzenia naczyniowe

Niedociśnienie;

nadciśnienie tętnicze

krwi;

krwotok

Zaburzenia układu

Duszność (ciężkie

oddechowego, klatki

piersiowej i śródpiersia

przypadki: 2,7%)

Zaburzenia żołądka i

jelit

Zapalenie jamy ustnej

(G3/4: 5,3%);

biegunka (G3/4: 4%);

nudności (G3/4: 4%);

wymioty (G3/4: 3%)

Zaparcia (ciężkie:

0,2%); ból brzucha

(ciężki: 1%); krwawienie

z przewodu

pokarmowego (ciężkie

przypadki: 0,3%)

Zapalenie przełyku

(ciężkie przypadki:

0,4%)

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Łysienie; odczyny

skórne (G3/4: 5,9%);

zmiany w obrębie

paznokci (ciężkie: 2,6%)

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe i

tkanki łącznej

Bóle mięśni (ciężkie

przypadki: 1,4%)

Bóle stawów

i stany w miejscu

podania

Zatrzymanie płynów

(ciężkie: 6,5%)

astenia (ciężkie

przypadki: 11,2%);

ból

Reakcje w miejscu

podania wlewu

dożylnego;

ból w klatce piersiowej

bez związku z układem

krążenia lub układem

oddechowym (ciężkie

przypadki: 0,4%

Badania diagnostyczne

G3/4 zwiększenie

stężenia bilirubiny

(< 5%);

G3/4 zwiększenie

aktywności fosfatazy

zasadowej (< 4%);

G3/4 zwiększenie

aktywności AspAT

(< 3%); G3/4

zwiększenie aktywności

AlAT (< 2%)

Opis wybranych działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego Taxespira

100 mg/m

pc. w monoterapii raka piersi

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Rzadko: przypadki krwawienia związane z trombocytopenią w stopniu 3/4.

Zaburzenia układu nerwowego

U 35,3% pacjentów po podaniu docetakselu w dawce 100 mg/m

pc. w monoterapii obserwowano

odwracalność objawów neurotoksyczności. Objawy te ustępowały samoistnie w ciągu 3 miesięcy.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko: jeden przypadek nieodwracalnego łysienia po zaprzestaniu leczenia. W 73% odczyny skórne

ustępowały w ciągu 21 dni.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Średnia dawka skumulowana prowadząca do przerwania leczenia była większa niż 1 000 mg/m

pc., a średni

czas do ustąpienia objawów zatrzymania płynów wynosił 16,4 tygodnia (od 0 do 42 tygodni). Początek

umiarkowanego i ciężkiego zatrzymania płynów występuje później u pacjentów, u których zastosowano

premedykację (średnia dawka skumulowana: 818,9 mg/m

pc.), w porównaniu z pacjentami, u których nie

zastosowano premedykacji (średnia dawka skumulowana: 489,7 mg/m

pc.). Jednakże zatrzymanie płynów

występowało także u niektórych pacjentów podczas pierwszych kursów chemioterapii.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego

Taxespira 75 mg/m

pc. w monoterapii niedrobnokomórkowego raka płuca

Klasyfikacja układów i

narządów MedDRA

Bardzo częste działania

niepożądane

Częste działania

niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenia (G3/4: 5%)

Zaburzenia krwi i układu

chłonnego

Neutropenia (G4: 54,2%);

niedokrwistość (G3/4: 10,8%);

trombocytopenia (G4: 1,7%)

Gorączka neutropeniczna

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość (brak

ciężkich przypadków)

Zaburzenia metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia

Zaburzenia układu nerwowego

Obwodowa neuropatia czuciowa

(G3/4: 0,8%)

Obwodowa neuropatia

ruchowa (G3/4: 2,5%)

Zaburzenia serca

Zaburzenia rytmu (brak

ciężkich przypadków)

Zaburzenia naczyniowe

Niedociśnienie

Zaburzenia żołądka i jelit

Nudności (G3/4: 3,3%); zapalenie

jamy ustnej (G3/4: 1,7%); wymioty

(G3/4: 0,8%); biegunka (G3/4:

1,7%)

Zaparcia

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

Łysienie; odczyny skórne (G3/4:

0,8%)

Zmiany w obrębie paznokci

(ciężkie: 0,8%)

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe i tkanki

łącznej

Bóle mięśni

Zaburzenia ogólne i stany w

miejscu podania

Astenia (ciężkie przypadki:

12,4%); zatrzymanie płynów

(ciężkie: 0,8%); ból

Badania diagnostyczne

G3/4 Zwiększenie stężenia

bilirubiny (< 2%)

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 75 mg/m

pc. w

skojarzeniu z doksorubicyną w leczeniu raka piersi

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA

Bardzo częste

działania niepożądane

Częste działania

niepożądane

Niezbyt częste

działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenia (G3/4:

7,8%)

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

Neutropenia (G4:

91,7%); niedokrwistość

(G3/4: 9,4%); gorączka

neutropeniczna;

trombocytopenia (G4:

0,8%)

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość (G3/4:

1,2%)

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia

Zaburzenia układu

nerwowego

Obwodowa neuropatia

czuciowa (G3: 0,4%)

Obwodowa neuropatia

ruchowa (G3/4: 0,4%)

Zaburzenia serca

Niewydolność serca;

Zaburzenia rytmu serca

(brak ciężkich

przypadków)

Zaburzenia naczyniowe

Niedociśnienie

Zaburzenia żołądka i

jelit

Nudności (G3/4: 5%);

zapalenie jamy ustnej

(G3/4: 7,8%); biegunka

(G3/4: 6,2%); wymioty

(G3/4: 5%); zaparcia

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Łysienie; zmiany w

obrębie paznokci

(ciężkie przypadki:

0,4%); odczyny skórne

(brak ciężkich

przypadków)

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe

i tkanki łącznej

Bóle mięśni

Zaburzenia ogólne i

stany w miejscu

podania

Astenia (ciężkie

przypadki: 8,1%);

zatrzymanie płynów

(ciężkie: 1,2%);

ból

Reakcja w miejscu

podania wlewu

dożylnego

Badania diagnostyczne

G3/4 zwiększenie

stężenia bilirubiny

(< 2,5%);

G3/4 zwiększenie

aktywności fosfatazy

zasadowej (< 2,5%)

G3/4 zwiększenie

aktywności AspAT

(< 1%);

G3/4 zwiększenie

aktywności AlAT

(< 1%)

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 75 mg/m

pc. w

skojarzeniu z cisplatyną w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA

Bardzo częste

działania

niepożądane

Częste działania

niepożądane

Niezbyt częste działania

niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenia (G3/4:

5,7%)

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

Neutropenia (G4:

51,5%);

niedokrwistość (G3/4:

6,9%);

trombocytopenia

(G4:0,5%)

Gorączka

neutropeniczna

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość

(G3/4: 2,5%)

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia

Zaburzenia układu

nerwowego

Obwodowa

neuropatia czuciowa

(G3: 3,7%);

obwodowa neuropatia

ruchowa (G3/4: 2%)

Zaburzenia serca

Zaburzenia rytmu

serca (G3/4: 0,7%)

Niewydolność serca

Zaburzenia

Niedociśnienie

naczyniowe

(G3/4: 0,7%)

Zaburzenia żołądka i

jelit

Nudności (G3/4:

9,6%); wymioty

(G3/4: 7,6%);

biegunka (G3/4:

6,4%); zapalenie jamy

ustnej (G3/4: 2%)

Zaparcia

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Łysienie; zmiany w

obrębie paznokci

(ciężkie: 0,7%);

odczyny skórne

(G3/4: 0,2%)

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe

i tkanki łącznej

Bóle mięśni (ciężkie

przypadki: 0,5%)

Zaburzenia ogólne i

stany w miejscu

podania

Astenia (ciężkie:

9,9%); zatrzymanie

płynów (ciężkie:

0,7%); gorączka

(G3/4: 1,2%)

Reakcje w miejscu

podania wlewu

dożylnego; ból

Badania diagnostyczne

G3/4 zwiększenie

stężenia bilirubiny

(2,1%);

G3/4 zwiększenie

aktywności AlAT

(1,3%)

G3/4 zwiększenie aktywności

AspAT (0,5%);

G3/4 zwiększenie aktywności

fosfatazy zasadowej (0,3%)

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 100 mg/m² pc. w

skojarzeniu z trastuzumabem w leczeniu raka piersi

Klasyfikacja układów i

narządów MedDRA

Bardzo częste działania

niepożądane

Częste działania

niepożądane

Zaburzenia krwi i układu

chłonnego

Neutropenia (G3/4: 32%); gorączka

neutropeniczna (obejmuje gorączkę

neutropeniczną i stosowanie

antybiotyków) i neutropenia z

posocznicą

Zaburzenia metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia

Zaburzenia psychiczne

Bezsenność

Zaburzenia układu nerwowego

Parestezje, ból głowy, zaburzenia

smaku, niedoczulica

Zaburzenia oka

Nasilenie łzawienia, zapalenie

spojówek

Zaburzenia serca

Niewydolność serca

Zaburzenia naczyniowe

Obrzęk chłonny

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki piersiowej

i śródpiersia

Krwawienie z nosa, ból nosa i

gardła, zapalenie nosa i gardła,

duszność, kaszel, wodnisty wyciek

z nosa

Zaburzenia żołądka i jelit

Nudności, biegunka, wymioty,

zaparcia, zapalenie jamy ustnej,

niestrawność, ból brzucha

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

Łysienie, rumień, wysypka, zmiany

w obrębie paznokci

Zaburzenia

Bóle mięśni, bóle stawów, bóle

mięśniowo-szkieletowe i tkanki

łącznej

kończyn, bóle kości, bóle pleców

Zaburzenia ogólne i stany w

miejscu podania

Astenia, obrzęk obwodowy,

gorączka, zmęczenie, zapalenie

błon śluzowych, ból, objawy

grypopodobne, bóle w klatce

piersiowej, sztywność mięśni

Letarg

Badania diagnostyczne

Zwiększenie masy ciała

Opis wybranych działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 100 mg/m² pc. w

skojarzeniu z trastuzumabem w leczeniu raku piersi

Zaburzenia serca

Donoszono o wystąpieniu objawów niewydolności serca u 2,2% pacjentów otrzymujących docetaksel

jednocześnie z trastuzumabem, w porównaniu z 0% pacjentów otrzymujących sam docetaksel. W grupie

pacjentów otrzymujących docetaksel jednocześnie z trastuzumabem 64% otrzymywało wcześniej

antracyklinę jako leczenie adjuwantowe w porównaniu z 55% w grupie otrzymującej tylko docetaksel.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często: Toksyczność hematologiczna była zwiększona u pacjentów otrzymujących trastuzumab i

docetaksel, w porównaniu z grupą otrzymującą docetaksel w monoterapii (neutropenia w stopniu 3/4 – 32%

w porównaniu z 22%, stosując kryteria wg NCI-CTC). Należy zwrócić uwagę, że dane te są

prawdopodobnie niedoszacowane z uwagi na fakt, że docetaksel podawany w monoterapii w dawce

100 mg/m

pc. powodował wystąpienie neutropenii u 97% pacjentów, u 76% w stopniu 4., w oparciu o nadir

liczby komórek krwi. W grupie pacjentów leczonych trastuzumabem i docetakselem zaobserwowano

większą ilość przypadków neutropenii z gorączką/neutropenii z posocznicą niż w grupie pacjentów

leczonych tylko docetakselem (23% w porównaniu z 17%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 75 mg/m

pc. w

skojarzeniu z kapecytabiną w leczeniu raka piersi

Klasyfikacja układów i

narządów MedDRA

Bardzo częste działania

niepożądane

Częste działania

niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Kandydoza jamy ustnej

(G3/4: < 1%)

Zaburzenia krwi i układu

chłonnego

Neutropenia (G3/4: 63%);

Niedokrwistość (G3/4: 10%)

Trombocytopenia (G3/4:

Zaburzenia metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia (G3/4: 1%);

zmniejszenie apetytu

Odwodnienie (G3/4: 2%);

Zaburzenia układu nerwowego

Zaburzenia smaku (G3/4: <1%);

parestezje (G3/4: <1%)

Zawroty głowy; ból głowy

(G3/4: <1%);

neuropatia obwodowa

Zaburzenia oka

Zwiększone łzawienie

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki piersiowej

i śródpiersia

Ból gardła i krtani (G3/4: 2%)

Duszność (G3/4: 1%); kaszel

(G3/4: <1%); krwawienie z

nosa (G3/4: <1%)

Zaburzenia żołądka i jelit

Zapalenie jamy ustnej (G3/4: 18%);

biegunka (G3/4: 14%); nudności

(G3/4: 6%); wymioty (G3/4: 4%);

zaparcia (G3/4: 1%); ból brzucha

(G3/4: 2%); niestrawność

Ból nadbrzusza; suchość w

ustach

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

Zespół dłoniowo-podeszwowy

(G3/4: 24%)

łysienie (G3/4: 6%);

zmiany w obrębie paznokci (G3/4:

Zapalenie skóry; wysypka

rumieniowata (G3/4: < 1%);

odbarwienie paznokci;

oddzielanie się płytki

paznokciowej od łożyska

(G3/4: 1%)

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe i tkanki

łącznej

Bóle mięśni (G3/4: 2%); bóle

stawów (G3/4: 1%)

Ból kończyny (G3/4: < 1%);

ból pleców (G3/4: 1%);

Zaburzenia ogólne i stany w

miejscu podania

Astenia (G3/4: 3%); gorączka

(G3/4: 1%); zmęczenie/osłabienie

(G3/4: 5%);

obrzęk obwodowy (G3/4: 1%);

Letarg; ból

Badania diagnostyczne

Zmniejszenie masy ciała

G3/4; hiperbilirubinemia

(9%)

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 100 mg/m

pc. w

skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem w leczeniu raka gruczołu krokowego

Klasyfikacja układów i

narządów MedDRA

Bardzo częste działania

niepożądane

Częste działania

niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenia (G3/4: 3,3%)

Zaburzenia krwi i układu

chłonnego

Neutropenia (G3/4: 32%);

niedokrwistość (G3/4: 4,9%)

Trombocytopenia (G3/4:

0,6%); gorączka

neutropeniczna

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość (G3/4: 0,6%)

Zaburzenia metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia (G3/4: 0,6%)

Zaburzenia układu nerwowego

Obwodowa neuropatia czuciowa

(G3/4: 1,2%);

zaburzenia smaku (G3/4: 0%)

Obwodowa neuropatia

ruchowa (G3/4: 0%)

Zaburzenia oka

Zwiększone łzawienie (G3/4:

0,6%)

Zaburzenia serca

Osłabienie czynności lewej

komory serca (G3/4: 0,3%)

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki piersiowej

i śródpiersi

Krwawienie z nosa (G3/4:

0%); duszność (G3/4: 0,6%);

kaszel (G3/4: 0%)

Zaburzenia żołądka i jelit

Nudności (G3/4: 2,4%); biegunka

(G3/4: 1,2%); zapalenie jamy

ustnej/zapalenie gardła (G3/4:

0,9%);

wymioty (G3/4: 1,2%)

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

Łysienie; zmiany w obrębie

paznokci (niezbyt ciężkie)

Złuszczająca się wysypka

(G3/4: 0,3%)

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe i tkanki

łącznej

Bóle stawów (G3/4: 0,3%);

bóle mięśni (G3/4: 0,3%)

Zaburzenia ogólne i stany w

miejscu podania

Zmęczenie (G3/4: 3,9%);

zatrzymanie płynów (ciężkie:

0,6%)

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z leczeniem uzupełniającym Taxespira

75 mg/m

pc. w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem, u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami

do węzłów chłonnych (TAX 316) i bez przerzutów do węzłów chłonnych (GEICAM 9805) – dane zbiorcze

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA

Bardzo częste działania

niepożądane

Częste działania

niepożądane

Niezbyt częste

działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenie (G3/4: 2,4%);

infekcja w przebiegu

neutropenii (G3/4: 2,6%)

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

Niedokrwistość (G3/4:

3,0%);

neutropenia (G3/4:

59,2%); trombocytopenia

(G3/4: 1,6%);

gorączka neutropeniczna

(G3/4:NA)

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość

(G3/4: 0,6%)

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia (G3/4:

1,5%)

Zaburzenia układu

nerwowego

Zaburzenia smaku (G3/4:

0,6%);

obwodowa neuropatia

czuciowa (G3/4: <0,1%)

Obwodowa

neuropatia ruchowa

(G3/4: 0%);

Omdlenie (G3/4: 0%);

neurotoksyczność

(G3/4: 0%);

senność (G3/4: 0%);

Zaburzenia oka

Zapalenie spojówek

(G3/4: <0,1%)

Zwiększone łzawienie

(G3/4: <0,1%);

Zaburzenia serca

Zaburzenia rytmu

serca (G3/4: 0,2%)

Zaburzenia naczyniowe

Uderzenia gorąca (G3/4:

0,5%)

Niedociśnienie (G3/4:

0%);

zapalenie żył (G3/4:

Obrzęk limfatyczny

(G3/4: 0%)

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki

piersiowej i śródpiersia

Kaszel (G3/4: 0%)

Zaburzenia żołądka i

jelit

Nudności (G3/4: 5,0%);

zapalenie jamy ustnej

(G3/4: 6,0%);

wymioty (G3/4: 4,2%);

biegunka (G3/4: 3,4%);

zaparcia (G3/4: 0,5%)

Ból brzucha (G3/4:

0,4%)

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Łysienie (utrzymujące

się: <3%); zaburzenia

skóry (G3/4: 0,6%);

zmiany w obrębie

paznokci (G3/4: 0,4%)

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe

i tkanki łącznej

Bóle mięśni (G3/4:

0,7%);

bóle stawów (G3/4:

0,2%)

Zaburzenia układu

rozrodczego i piersi

Brak miesiączki (G3/4:

Zaburzenia ogólne i

stany w miejscu

podania

Osłabienie (G3/4:

10,0%); gorączka (G3/4:

NA); obrzęk obwodowy

(G3/4: 0,2%)

Badania diagnostyczne

Zwiększenie masy

ciała (G3/4: 0%);

zmniejszenie masy

ciała (G3/4: 0,2%)

Opis wybranych działań niepożądanych związanych z leczeniem uzupełniającym Taxespira 75 mg/m

pc. w

skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem, u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do węzłów

chłonnych (TAX 316) i bez przerzutów do węzłów chłonnych (GEICAM 9805)

Zaburzenia układu nerwowego

W badaniu dotyczącym raka piersi z przerzutami do węzłów chłonnych (TAX 316), u 10 z 84 pacjentów z

neuropatią czuciową występującą pod koniec chemioterapii, zaburzenia te utrzymywały się przez okres

obserwacji po zakończeniu leczenia.

Zaburzenia serca

W badaniu TAX 316, u 26 pacjentów (3,5%) w ramieniu TAC i 17 pacjentów (2,3%) w ramieniu FAC

wystąpiła zastoinowa niewydolność serca. U wszystkich pacjentów z wyjątkiem jednego w każdym ramieniu

badania zdiagnozowano zastoinową niewydolność serca po ponad 30 dniach od zakończenia leczenia.

Dwóch pacjentów w ramieniu TAC i 4 pacjentów w ramieniu FAC zmarło z powodu niewydolności serca.

W badaniu GEICAM 9805, u 3 pacjentów (0,6%) w ramieniu TAC i u 3 pacjentów (0,6%) w ramieniu FAC

rozwinęła się w okresie obserwacji zastoinowa niewydolność serca. Jeden pacjent w ramieniu TAC zmarł z

powodu kardiomiopatii rozstrzeniowej.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

W badaniu TAX 316, łysienie utrzymujące się przez okres obserwacji po zakończeniu chemioterapii

stwierdzono u 687 z 744 pacjentów w ramieniu TAC i u 645 z 736 pacjentów w ramieniu FAC.

Pod koniec okresu obserwacji (rzeczywista mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 96

miesięcy), łysienie utrzymywało się u 29 pacjentów w ramieniu TAC (3,9%) i 16 pacjentów w ramieniu

FAC (2,2%).

W badaniu GEICAM 9805, łysienie utrzymujące się podczas okresu obserwacji po zakończeniu leczenia

(mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wynosiła 10 lat i 5 miesięcy), występowało u 49

pacjentów (9,2%) w ramieniu TAC i 35 pacjentów (6,7%) w ramieniu FAC. Łysienie lub nasilenie łysienia

związane z rozpoczęciem podawania badanego leku, w okresie obserwacji wystąpiło u 42 pacjentów (7,9%)

w ramieniu TAC i 30 pacjentów (5,8%) w ramieniu FAC.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

W badaniu TAX 316, u 121 z 202 pacjentek z brakiem miesiączki na końcu chemioterapii stwierdzono, że

brak ten utrzymywał się przez okres obserwacji po zakończeniu leczenia.

W badaniu GEICAM 9805, brak miesiączki utrzymujący się przez okres obserwacji po zakończeniu leczenia

(mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy), występował u 18

pacjentek (3,4%) w ramieniu TAC i u 5 pacjentek (1,0%) w ramieniu FAC.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

W badaniu TAX 316, obrzęk obwodowy utrzymujący się przez okres obserwacji po zakończeniu leczenia

obserwowano u 19 z 119 pacjentów z obrzękiem obwodowym w ramieniu TAC i u 4 z 23 pacjentów z

obrzękiem obwodowym w ramieniu FAC.

W badaniu GEICAM 9805 obrzęk limfatyczny utrzymywał się po zakończeniu leczenia u 4 z 5 pacjentów w

ramieniu TAC i u 1 z 2 pacjentów w ramieniu FAC, na końcu chemioterapii i nie ustępował w okresie

obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy). Astenia

utrzymująca się przez okres obserwacji po zakończeniu leczenia (mediana okresu obserwacji po zakończeniu

leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy), występowała u 12 pacjentów (2,3%) w ramieniu TAC i u 4 pacjentów

(0,8%) w ramieniu FAC.

Ostra białaczka/zepsoły mielodysplastyczne

Po 10 letnim okresie obserwacji w badaniu TAX 316, ostrą białaczkę stwierdzono u 4 z 744 pacjentów w

ramieniu TAC i u 1 z 736 pacjentów w ramieniu FAC. Zespoły mielodysplastyczne stwierdzono u 2 z 744

pacjentów w ramieniu TAC i u 1 z 736 pacjentów w ramieniu FAC.

Po 10 letnim okresie obserwacji w badaniu GEICAM 9850 ostrą białaczkę stwierdzono u 1 z 532 (0,2%)

pacjentów w ramieniu TAC. Nie odnotowano przypadków ostrej białaczki u pacjentów w ramieniu FAC. W

obu grupach u żadnego pacjenta nie stwierdzono zespołu mielodysplastycznego.

Powikłania związane z neutropenią

Poniższa tabela pokazuje, że częstość występowania neutropenii, gorączki neutropenicznej i zakażenia z

neutropenią w stopniu 4. zmniejszyła się u pacjentów otrzymujących pierwotną profilaktykę G-CSF, po tym

jak stała się ona obowiązkowa w ramieniu TAC - badanie GEICAM.

Powikłania związane z neutropenią u pacjentów otrzymujacych TAC, z lub bez pierwotnej profilaktyki

G-CSF (GEICAM 9805)

Bez pierwotnej profilaktyki

G-CSF

(n=111)

n (%)

Z pierwotną profilaktyką

G-CSF

(n=421)

n (%)

Neutropenia (w stopniu 4.)

104 (93,7)

135 (32,1)

Gorączka neutropeniczna

28 (25,2)

23 (5,5)

Zakażenie z neutropenią

14 (12,6)

21 (5,0)

Zakażenie z neutropenią

(w stopniu 3.-4.)

2 (1,8)

5 (1,2)

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 75 mg/m

pc. w

skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka

Klasyfikacja układów i

narządów MedDRA

Bardzo częste działania

niepożądane

Częste działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenia z neutropenią;

zakażenia (G3/4: 11,7%)

Zaburzenia krwi i układu

chłonnego

Niedokrwistość (G3/4:

20,9%);

neutropenia (G3/4: 83,2%);

trombocytopenia (G3/4:

8,8%);

gorączka neutropeniczna

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość (G3/4: 1,7%)

Zaburzenia metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia (G3/4: 11,7%)

Zaburzenia układu

nerwowego

Obwodowa neuropatia

czuciowa (G3/4: 8,7%)

Zawroty głowy (G3/4: 2,3%);

obwodowa neuropatia ruchowa

(G3/4: 1,3%)

Zaburzenia oka

Zwiększenie łzawienia (G3/4: 0%)

Zaburzenia ucha i błędnika

Upośledzenie słuchu (G3/4: 0%)

Zaburzenia serca

Zaburzenia rytmu serca (G3/4: 1,0%)

Zaburzenia żołądka i jelit

Biegunka (G3/4: 19,7%);

nudności (G3/4: 16%);

zapalenie jamy ustnej (G3/4:

23,7%);

wymioty (G3/4: 14,3%)

Zaparcia (G3/4: 1,0 %);

ból żołądka i jelit (G3/4: 1,0%);

zapalenie przełyku/dysfagia/bolesne

połykanie (G3/4: 0,7%)

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

Łysienie (G3/4: 4,0%)

Wysypka/świąd (G3/4: 0,7%);

zmiany w obrębie paznokci (G3/4:

0,7%);

złuszczanie się skóry (G3/4: 0%)

Zaburzenia ogólne i stany w

miejscu podania

Letarg (G3/4: 19,0%);

gorączka (G3/4: 2,3%);

zatrzymanie płynów

(ciężkie/stanowiące zagrożenie

dla życia: 1%

Opis wybranych działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 75 mg/m

pc. w

skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Gorączka neutropeniczna i zakażenie w przebiegu neutropenii występowały odpowiednio u 17,2% oraz

13,5% pacjentów, niezależnie od stosowania G-CSF. G-CSF stosowano w celu wtórnej profilaktyki u 19,3%

pacjentów (10,7% cykli). Gorączka neutropeniczna i zakażenie w przebiegu neutropenii występowały

odpowiednio u 12,1% i 3,4% pacjentów, otrzymujących profilaktycznie G-CSF oraz u 15,6% i 12,9%

pacjentów nieotrzymujących profilaktycznie G-CSF (patrz punkt 4.2).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem Taxespira 75 mg/m

pc. w

skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu raka głowy i szyi

Chemioterapia indukcyjna, a nastpnie radioterapia (TAX 323)

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA

Bardzo częste

działania niepożądane

Częste działania

niepożądane

Niezbyt częste

działania

niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenie (G3/4:

6,3%);

zakażenie z

neutropenią

Nowotwory łagodne,

złośliwe i nieokreślone

(w tym torbiele i

polipy)

Ból z powodu raka

(G3/4: 0,6%)

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

Neutropenia (G3/4:

76,3%);

niedokrwistość (G3/4:

9,2);

trombocytopenia

(G3/4: 5,2%)

Gorączka

neutropeniczna

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość (brak

ciężkich przypadków)

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia (G3/4:

0,6%)

Zaburzenia układu

nerwowego

Zaburzenia

smaku/zaburzenia

węchu;

obwodowa neuropatia

czuciowa (G3/4:

0,6%).

Zawroty głowy

Zaburzenia oka

Zwiększone łzawienie;

zapalenie spojówek

Zaburzenia ucha i

błędnika

Upośledzenie słuchu

Zaburzenia serca

Niedokrwienie mięśnia

Zaburzenia rytmu

sercowego (G3/4: 1,7%)

(G3/4: 0,6%)

Zaburzenia

naczyniowe

Zaburzenia żylne (G3/4:

0,6%)

Zaburzenia żołądka i

jelit

Nudności (G3/4:

0,6%);

zapalenie jamy ustnej

(G3/4: 4,0%);

biegunka (G3/4: 2,9%);

wymioty (G3/4: 0,6%)

Zaparcia;

zapalenie

przełyku/dysfagia/ból

podczas połykania

(G3/4: 0,6%);

ból brzucha;

niestrawność;

krwawienie z przewodu

pokarmowego (G3/4:

0,6%)

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Łysienie (G3/4: 10,9%)

Wysypka ze świądem;

suchość skóry;

złuszczanie się skóry

(G3/4: 0,6%)

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe

i tkanki łącznej

Bóle mięśni (G3/4:

0,6%)

Zaburzenia ogólne i

stany w miejscu

podania

Letarg (G3/4: 3,4%);

gorączka (G3/4: 0,6%);

zatrzymanie płynów;

obrzęk

Badania diagnostyczne

Zwiększenie masy ciała

Chemioterapia indukcyjna a następnie chemioradioterapia (TAX 324)

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA

Bardzo częste

działania niepożądane

Częste działania

niepożądane

Niezbyt częste

działania

niepożądane

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenie (G3/4:

3,6%)

Zakażenie z neutropenią

Nowotwory łagodne,

złośliwe i nieokreślone

(w tym torbiele i

polipy)

Ból z powodu raka

(G3/4: 1,2%)

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

Neutropenia (G3/4:

83,5%);

niedokrwistość (G3/4:

12,4);

trombocytopenia

(G3/4: 4,0%);

gorączka

neutropeniczna

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Brak łaknienia (G3/4:

12,0%)

Zaburzenia układu

nerwowego

Zaburzenia

smaku/zaburzenia

węchu (G3/4: 0,4%);

obwodowa neuropatia

czuciowa (G3/4: 1,2%)

Zawroty głowy (G3/4:

2,0%);

obwodowa neuropatia

ruchowa (G3/4: 0,4%)

Zaburzenia oka

Zwiększone łzawienie

Zapalenie spojówek

Zaburzenia ucha i

błędnika

Upośledzenie słuchu

(G3/4: 1,2%)

Zaburzenia serca

Zaburzenia rytmu

(G3/4: 2,0%)

Niedokrwienie mięśnia

sercowego

Zaburzenia

naczyniowe

Zaburzenia żylne

Zaburzenia żołądka i

jelit

Nudności (G3/4:

13,9%);

zapalenie jamy ustnej

(G3/4: 20,7%);

wymioty (G3/4: 8,4%);

biegunka (G3/4: 6,8%);

zapalenie

przełyku/dysfagia/ból

podczas połykania

(G3/4: 12,0%);

zaparcie (G3/4: 0,4%)

Niestrawność (G3/4:

0,8%);

ból brzucha (G3/4:

1,2%);

krwawienie z przewodu

pokarmowego (G3/4:

0,4%)

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Łysienie (G3/4: 4,0%);

wysypka ze świądem

Suchość skóry;

złuszczanie się skóry

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe

i tkanki łącznej

Bóle mięśni (G3/4:

0,4%)

Zaburzenia ogólne i

stany w miejscu

podania

Letarg (G3/4: 4,0%);

gorączka (G3/4: 3,6%);

zatrzymanie płynów

(G3/4: 1,2%);

obrzęk (G3/4: 1,2%)

Badania diagnostyczne

Zmniejszenie masy

ciała

Zwiększenie masy

ciała

Doświadczenie po wprowadzeniu produktu do obrotu

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)

Opisano przypadki ostrej białaczki szpikowej i mielodysplazji związane ze stosowaniem docetakselu w

skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami (lub) radioterapią.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Opisywano zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz inne działania niepożądane ze strony układu

krwiotwórczego. Zgłaszano występowanie rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC, ang.

disseminated intravascular coagulation), często w połączeniu z posocznicą lub niewydolnością

wielonarządową.

Zaburzenia układu immunologicznego

Były opisywane przypadki wstrząsu anafilaktycznego, czasami zakończone zgonem.

Zaburzenia układu nerwowego

Podczas podawania docetakselu obserwowano rzadkie przypadki drgawek lub przemijającej utraty

świadomości. Reakcje te niekiedy pojawiają się podczas podawania wlewu dożylnego produktu leczniczego.

Zaburzenia oka

Opisywano bardzo rzadkie przypadki przemijających zaburzeń widzenia (błyski, mroczki), które zwykle

występowały podczas wlewu produktu leczniczego i związane były z reakcjami nadwrażliwości. Te

działania niepożądane były przemijające i ustępowały po zaprzestaniu wlewu. Rzadko obserwowano

przypadki łzawienia z zapaleniem spojówek lub bez zapalenia spojówek, spowodowane niedrożnością

przewodu łzowego. U pacjentów leczonych docetakselem zgłaszano występowanie torbielowatego obrzęku

plamki żółtej (CMO).

Zaburzenia ucha i błędnika

Zgłaszano rzadkie przypadki działania ototoksycznego, upośledzenia słuchu i (lub) utraty słuchu.

Zaburzenia serca

Zgłaszano rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego.

Zaburzenia naczyniowe

Zgłaszano rzadkie przypadki zdarzeń żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Rzadko zgłaszano przypadki zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) oraz przypadki

śródmiąższowego zapalenia płuc, śródmiąższowej choroby płuc, zwłóknienia płuc i niewydolności

oddechowej, niekiedy zakończone zgonem. U pacjentów otrzymujących równocześnie radioterapię

zgłaszano rzadkie przypadki popromiennego zapalenia płuc.

Zaburzenia żołądka i jelit

Zgłaszano rzadkie przypadki odwodnienia w następstwie zaburzeń żołądka i jelit, perforacji żołądka lub jelit,

niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, zapalenia jelita grubego lub zapalenia jelit w przebiegu

neutropenii. Zgłaszano rzadkie przypadki niedrożności jelit.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki zapalenia wątroby, niekiedy prowadzące do zgonu, szczególnie u

pacjentów z wcześniej występującymi chorobami wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko po podaniu docetakselu występowały skórny toczeń rumieniowaty i wysypki pęcherzowe,

takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka. W

niektórych przypadkach na wystąpienie tych działań niepożądanych może mieć wpływ wiele różnych

czynników. Po zastosowaniu docetakselu były opisywane zmiany o typie sklerodermalnym zwykle

poprzedzane przez obrzęk limfatyczny. Zgłaszano przypadki utrzymującego się łysienia.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Zgłaszano przypadki niewydolności nerek i zaburzeń czynności nerek. W około 20% tych przypadków nie

występowały czynniki ryzyka ostrej niewydolności nerek, takie jak jednoczesne stosowanie

nefrotoksycznych produktów leczniczych oraz zaburzenia żołądka i jelit.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Rzadko zgłaszano zjawisko nawrotu objawów popromiennych (ang. radiation recall phenomena).

Zatrzymaniu płynów nie towarzyszyły ostre epizody skąpomoczu lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.

Rzadko zgłaszano odwodnienie i obrzęk płuc.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Zgłaszano przypadki występowania hiponatremii w większości związanej z odwodnieniem, wymiotami oraz

zapaleniem płuc.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie

podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w

załączniku V.

4.9

Przedawkowanie

Istnieje kilka doniesień o przedawkowaniu. Nie jest znane antidotum na docetaksel w przypadku jego

przedawkowania. Po przedawkowaniu pacjent powinien przebywać na specjalistycznym oddziale, gdzie

możliwe jest dokładne kontrolowanie czynności życiowych. W razie przedawkowania może dojść do

nasilenia działań niepożądanych. Główne przewidywane powikłania to: zahamowanie 30

czynności szpiku kostnego, obwodowa neurotoksyczność i zapalenie błon śluzowych. W przypadku

rozpoznania przedawkowania docetakselu należy najszybciej jak to możliwe podać pacjentowi produkt

G-CSF. W razie potrzeby należy wdrożyć inne odpowiednie leczenie objawowe.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: taksoidy, kod ATC: L01CD 02

Mechanizm działania

Docetaksel jest lekiem przeciwnowotworowym, działającym poprzez pobudzanie łączenia tubuliny w trwałe

mikrotubule i hamowanie ich rozpadu, co powoduje znaczne zmniejszenie ilości wolnej tubuliny. Łączenie

docetakselu z mikrotubulami nie zmienia liczby protofilamentów.

Wykazano in vitro, że docetaksel przerywa w komórkach sieć mikrotubularną, która jest niezbędna do

czynności życiowych w komórce w fazie mitozy i interfazy.

Rezultat działania farmakodynamicznego

Wykazano in vitro w testach na klonogenność, że docetaksel działa cytotoksycznie na komórki mysich i

ludzkich różnych linii nowotworowych, również na komórki pochodzące ze świeżo usuniętych guzów

nowotworowych u ludzi. Docetaksel osiąga duże stężenia wewnątrzkomórkowe i utrzymuje się w

komórkach przez dłuższy czas. Dodatkowo wykazano, że docetaksel jest aktywny w wielu, ale nie we

wszystkich, liniach komórkowych charakteryzujących się nadmierną ekspresją p-glikoproteiny kodowanej

przez gen oporności wielolekowej. In vivo aktywność docetakselu nie zależy od schematu podawania. Lek

ma szerokie spektrum doświadczalnie stwierdzonej aktywności przeciwnowotworowej w zaawansowanych

wszczepach linii nowotworów mysich bądź ludzkich in vivo.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Rak piersi

Taxespira w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem: leczenie uzupełniające

Pacjenci z operacyjnym rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych (TAX 316)

Dane pochodzące z wieloośrodkowego, otwartego, randomizowanego badania potwierdzają korzyść z

leczenia uzupełniającego docetakselem pacjentów w wieku 18-70 lat z operacyjnym rakiem piersi z

przerzutami do węzłów chłonnych i KPS ≥ 80%. Po stratyfikacji w zależności od ilości zajętych węzłów

chłonnych (1-3, 4+), 1491 pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących albo docetaksel w dawce

75 mg/m

pc., podawany 1 godzinę po podaniu doksorubicyny w dawce 50 mg/m

pc. i cyklofosfamidu w

dawce 500 mg/m

pc. (grupa TAC), albo doksorubicynę w dawce 50 mg/m

pc., po czym fluorouracyl w

dawce 500 mg/m

pc. i cyklofosfamid w dawce 500 mg/m

pc. (grupa FAC). Oba schematy leczenia

stosowano jeden raz, co 3 tygodnie przez 6 cykli. Docetaksel podawano w postaci 1-godzinnego wlewu,

wszystkie pozostałe produkty lecznicze podawano we wstrzyknięciu dożylnym w postaci bolusa, pierwszego

dnia. Jako wtórną profilaktykę pacjentom, u których wystąpiła neutropenia powikłana (z gorączką

neutropeniczną, przedłużającą się neutropenią lub zakażeniem) podawano G-CSF. Pacjentom w grupie

otrzymującej TAC podawano profilaktycznie cyprofloksacynę doustnie w dawce 500 mg (dwa razy na dobę)

lub inny odpowiedni antybiotyk, przez 10 kolejnych dni, rozpoczynając 5. dnia każdego cyklu. W obu

grupach po ostatnim cyklu chemioterapii pacjenci z dodatnimi receptorami estrogenowymi i (lub)

progesteronowymi otrzymywali tamoksyfen w dawce 20 mg na dobę przez okres aż do 5 lat. Uzupełniające

leczenie napromienianiem zalecano zgodnie z lokalnymi wytycznymi instytucji prowadzących badania i

otrzymywało je 69% pacjentów przyjmujących TAC i 72% pacjentów otrzymujących FAC. Wykonano dwie

analizy pośrednie i jedną analizę końcową. Pierwszą analizę pośrednią zaplanowano na 3 lata od daty, kiedy

wykonano połowę włączenia do badania. Druga analizę pośrednią wykonano po 400 przypadkach przeżycia

bez nawrotu choroby (DFS), które zostały zarejestrowanie ogólnie, co doprowadziło do średniego okresu

obserwacji po zakończeniu leczenia wynoszącego 55 miesięcy. Końcową analizę wykonano, gdy wszyscy

pacjenci zgłosili się na wizytę kontrolną po 10-letnim okresie obserwacji po zakończeniu leczenia (chyba, że

wystąpiło u nich przeżycie bez nawrotu choroby lub pacjenci zmarli przed okresem obserwacji po

zakończeniu leczenia). Pierwszorzędowym punktem końcowym dotyczącym skuteczności było przeżycie

bez nawrotu choroby (DFS) a drugorzędowym punktem końcowym dotyczącym skuteczności był całkowity

czas przeżycia (OS).

Końcową analizę wykonano z rzeczywistym średnim okresem obserwacji po zakończeniu leczenia

wynoszącym do 96 miesięcy. Wykazano istotnie dłuższe przeżycie bezobjawowe w grupie TAC w

porównaniu z grupą FAC. Ryzyko wznów w okresie 10 lat obserwacji było mniejsze u pacjentów

otrzymujących schemat leczenia TAC w porównaniu z pacjentami z grupy FAC (39% w porównaniu z

45%), tj. bezwzględna różnica ryzyka zmniejszona o 6% (p = 0,0043). Całkowite przeżycie w 10-letniej

obserwacji było istotnie dłuższe w grupie TAC w porównaniu z grupą FAC (76% w porównaniu z 69%), tj.

bezwzględna różnica zgonu zmniejszona o 7% (p = 0,002). Ponieważ korzyść w przeżyciu bez nawrotu

choroby (DFS) oraz całkowitym czasie przeżycia (OS) obserwowana u pacjentów z liczbą węzłów zajętych

4+ nie była istotna statystycznie, pozytywny współczynnik korzyści do ryzyka u pacjentów z liczbą zajętych

węzłów 4+ leczonych schematem TAC nie został całkowicie wykazany w końcowej analizie.

Ogólnie, wyniki badania wskazują na pozytywny współczynnik korzyści do ryzyka dla schematu TAC w

porównaniu ze schematem FAC.

Podgrupy pacjentów leczonych schematem TAC analizowano zgodnie z prospektywnie określonymi

głównymi czynnikami ryzyka:

Przeżycie bez nawrotu choroby

(DFS)

Całkowity czas przeżycia (OS)

Podgrupa

pacjentów

Liczba

pacjentów

Współcz.

ryzyka*

95%CI

P =

Współcz.

ryzyka*

95%CI

P =

Liczba węzłów

zajętych

całkowita

0,80

0,68-0,93

0,0043

0,74

0,61-0,90

0,0020

0,72

0,58-0,91

0,0047

0,62

0,46-0,82

0,0008

0,87

0,70-1,09

0,2290

0,87

0,67-1,12

0,2746

*współczynnik ryzyka mniejszy niż 1 wskazuje, że schemat TAC związany jest z dłuższym czasem

przeżycia bez objawów choroby oraz całkowitym czasem przeżycia w porównaniu ze schematem FAC.

Pacjenci z operacyjnym rakiem piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych, którzy kwalifikują się do

otrzymania chemioterapii (GEICAM 9805)

Dane pochodzące z wieloośrodkowego, otwartego, randomizowanego badania potwierdzają korzyść z

zastosowania produktu Taxespira w leczeniu uzupełniającym u pacjentów z operacyjnym rakiem piersi bez

przerzutów do węzłów chłonnych, którzy kwalifikują się do otrzymania chemioterapii. 1060 pacjentów

zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej docetaksel w dawce 75 mg/m

pc., podawanej 1

godzinę po doksorubicynie w dawce 50 mg/m

pc. i cyklofosfamidzie w dawce 500 mg/m

pc. (539

pacjentów w ramieniu TAC), lub doksorubicynę w dawce 50 mg/m

pc. podawanej po fluorouracylu w

dawce 500 mg/m

pc. i cyklofosfamidzie w dawce 500 mg/m

pc. (521 pacjentów w ramieniu FAC) w

leczeniu uzupełniającym operacyjnego raka piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych, z wysokim

ryzykiem nawrotu choroby według kryteriów klasyfikacji St. Gallen 1998 (wielkość guza > 2 cm i (lub) guz

bez receptorów estrogenowych (ER) i progesteronowych (PR) i (lub) wysoki stopień złośliwości

histologicznej/jądrowej guza (stopień 2. do 3.) i (lub) wiek pacjentów < 35 lat). Oba schematy leczenia były

podawane co 3 tygodnie w 6 cyklach. Taxespira był podawany jako 1-godzinny wlew, wszystkie inne

produkty lecznicze były podawane dożylnie w 1. dniu co trzy tygodnie. Pierwotna profilaktyka z

zastosowaniem G -CSF stała się obowiązkowa w ramieniu TAC po randomizowaniu 230 pacjentów.

Częstość występowania neutropenii, gorączki neutropenicznej i zakażenia z neutropenią w stopniu 4.

zmniejszyła się u pacjentów otrzymujących pierwotną profilaktykę G-CSF (patrz punkt 4.8). Po ostatnim

cyklu chemioterapii, pacjenci w obu ramionach badania, z dodatnią obecnością receptora dla estrogenu

(ER+) i (lub) progesteronu (PgR+) w guzie, otrzymywali tamoksyfen w dawce 20 mg raz na dobę przez

okres do 5 lat. Leczenie uzupełniające radioterapią było podawane zgodnie z wytycznymi obowiązującymi w

instytucjach uczestniczących w badaniu i zostało zastosowane u 57,3% pacjentów otrzymujących TAC i u

51,2% pacjentów otrzymujących FAC.

Przeprowadzono główną i zaktualizowaną analizę. Analiza główna została wykonana, gdy okres obserwacji

po zakończeniu leczenia dla wszystkich pacjentów wynosił więcej niż 5 lat (mediana okresu obserwacji po

zakończeniu leczenia wyniosła 77 miesięcy). Zaktualizowana analiza została przeprowadzona, gdy okres

obserwacji po zakończeniu leczenia dla wszystkich pacjentów (oprócz pacjentów, którzy doświadczyli

okresu przeżycia bez nawrotu choroby lub przestali podlegać obserwacji) wyniósł 10 lat (mediana okresu

obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy). Głównym punktem końcowym oceny

skuteczności leczenia był okres przeżycia bez nawrotu choroby. Drugim punktem końcowym oceny

skuteczności leczenia był całkowity czas przeżycia (OS).

Dla mediany okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wynoszącej 77 miesięcy wykazano znamiennie

dłuższe przeżycie bez nawrotu choroby w ramieniu TAC w porównaniu do ramienia FAC. U pacjentów

leczonych schematem TAC stwierdzono zmniejszenie ryzyka nawrotu choroby o 32% w porównaniu do

pacjentów leczonych schematem FAC (współczynnik ryzyka = 0,68, 95% CI (0,49-0,93), p = 0,01). Dla

mediany okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wynoszącej 10 lat i 5 miesięcy, u pacjentów leczonych

schematem TAC stwierdzono zmniejszenie ryzyka nawrotu choroby o 16,5%, w porównaniu do pacjentów

leczonych schematem FAC (współczynnik ryzyka = 0.84, 95% CI (0,65-1,08), p = 0,1646). Dane dotyczące

przeżycia bez nawrotu choroby były nieistotne statystycznie, ale wykazywały pozytywny trend w kierunku

leczenia schematem TAC.

Dla mediany okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wynoszącej 77 miesięcy całkowity czas przeżycia

(OS) był dłuższy w ramieniu TAC, u pacjentów leczonych schematem TAC ze zmniejszeniem ryzyka zgonu

o 24%, w porównaniu z FAC (współczynnik ryzyka = 0,76; 95% CI (0,46-1,26, p = 0,29). Jednakże

rozłożenie OS nie różniło się istotnie między dwiema grupami.

Dla mediany okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wynoszącej 10 lat i 5 miesięcy, u pacjentów

leczonych schematem TAC stwierdzono zmniejszenie ryzyka zgonu o 9%, w porównaniu do pacjentów

leczonych schematem FAC (współczynnik ryzyka = 0,91, 95% CI (0,63-1,32)).

Wskaźnik przeżycia wynosił 93,7% w ramieniu TAC i 91,4% w ramieniu FAC dla okresu obserwacji po

zakończeniu leczenia wynoszącego 8 lat oraz 91,3% w ramieniu TAC i 89% w ramieniu FAC dla okresu

obserwacji po zakończeniu leczenia wynoszącego 10 lat.

Dodatni stosunek korzyści do ryzyka dla schematu TAC w porównaniu do schematu FAC nie zmienił się.

Podgrupy pacjentów leczonych schematem TAC, w analizie głównej przeanalizowano zgodnie z

prospektywną oceną głównych czynników prognostycznych (dla mediany okresu obserwacji po zakończeniu

leczenia wynoszącej 77 miesięcy) (patrz tabela poniżej):

Analizy podgrupy – Badanie dotyczące leczenia uzupełniającego u pacjentów z rakiem piersi bez przerzutów

do węzłów chłonnych (Analiza zgodna z zamiarem leczenia)

Podgrupa pacjentów

Liczba pacjentów w

grupie TAC

Przeżycie bez nawrotu choroby (DFS)

Współczynnik

ryzyka*

95% CI

Ogółem

0,68

0,49-0,93

1.

kategoria

wiekowa

< 50 lat

≥ 50 lat

0,67

0,67

0,43-1,05

0,43-1,05

2. kategoria wiekowa

< 35 lat

≥ 35 lat

0,31

0,73

0,11-0,89

0,52-1,01

Status receptorów

hormonalnych

Negatywny

Pozytywny

0,62

0,45-1,1

0,4-0,97

Rozmiar guza

≤ 2 cm

> 2 cm

0,69

0,68

0,43-1,1

0,45-1,04

Stopień złośliwości

histologicznej

Stopień 1. (włączając

stopień

nieoszacowany)

Stopień 2.

Stopień 3.

0,79

0,77

0,59

0,24-2,6

0,46-1,3

0,39-0,9

Status menopauzalny

Przed menopauzą

Po menopauzie

0,64

0,72

0,40-1

0,47-1,12

* współczynnik ryzyka (TAC/FAC) mniejszy niż 1 wskazuje, że schemat TAC jest związany z dłuższym

czasem przeżycia bez nawrotu choroby w porównaniu ze schematem FAC.

Przeprowadzone analizy podgrup badawczych dotyczące przeżycia bez nawrotu choroby u pacjentów

spełniających kryteria wg klasyfikacji St. Gallen 2009 - (populacja ITT) zostały przedstawione poniżej:

TAC

FAC

Wspólczynnik

ryzyka

(TAC/FAC)

Podgrupy

(n=539)

(n=521)

(95% CI)

wartość p

Spełnia kryteria

odnośnie

wskazania

do zastosowania

chemioterapii

18/214

(8,4%)

26/227

(11,5%)

0,796

(0,434-1,459)

0,4593

48/325

(14,8%)

69/294

(23,5%)

0,606

(0,42-0,877)

0,0072

TAC = docetaksel, doksorubicyna i cyklofosfamid

FAC = 5-fluorouracyl, doksorubicyna i cyklofosfamid

CI = przedział ufności; ER = receptor estrogenowy

PR = receptor progesteronowy

a guz bez receptora ER/PR lub guz III stopnia histologicznego lub wielkość guza > 5 cm

Współczynnik ryzyka został oszacowany przy użyciu modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa z grupą

leczoną jako czynnikiem.

Taxespira w monoterapii

Przeprowadzono dwa porównawcze badania randomizowane III fazy z udziałem pacjentów z rakiem piersi z

przerzutami: 326 pacjentów po niepowodzeniu leczenia produktami alkilującymi i 392 pacjentów po

niepowodzeniu leczenia antracyklinami. W badaniach tych docetaksel stosowany był w zalecanej dawce

100 mg/m

pc. co 3 tygodnie.

W grupie pacjentów po niepowodzeniu leczenia lekami alkilującymi, porównywano docetaksel z

doksorubicyną podawaną w dawce 75 mg/m

pc. co 3 tygodnie. Docetaksel powodował większy odsetek

odpowiedzi na leczenie (odpowiednio 52% i 37%, p = 0,01) i krótszy czas do wystąpienia odpowiedzi na

leczenie (odpowiednio 12 tygodni i 23 tygodnie, p = 0,007). Nie wpływał jednak na ogólny czas przeżycia

(docetaksel - 15 miesięcy, doksorubicyna - 14 miesięcy, p = 0,38) ani na czas do wystąpienia progresji

choroby w trakcie leczenia (docetaksel - 27 tygodni, doksorubicyna - 23 tygodnie, p = 0,54). Przerwano

leczenie u trzech pacjentów (2%) otrzymujących docetaksel – z powodu zatrzymania płynów oraz u 15

pacjentów otrzymujących doksorubicynę (9%) - z powodu kardiotoksyczności (w tym trzy przypadki

zakończone zgonem z powodu zastoinowej niewydolności serca).

W grupie pacjentów po niepowodzeniu leczenia antracyklinami, porównywano skuteczność leczenia

docetakselem z leczeniem skojarzonym mitomycyną C i winblastyną (stosowanymi w dawkach

odpowiednio: 12 mg/m

pc. co 6 tygodni i 6 mg/m

pc. co 3 tygodnie). W grupie leczonej docetakselem

zaobserwowano większy odsetek odpowiedzi na leczenie (który wynosił odpowiednio 33% i 12%, p <

0,0001), dłuższy czas do wystąpienia progresji choroby (wynosił odpowiednio 19 tygodni i 11 tygodni,

p = 0,0004) oraz dłuższy ogólny czas przeżycia (wynosił odpowiednio 11 miesięcy i 9 miesięcy, p = 0,01).

Podczas tych dwóch badań III fazy profil bezpieczeństwa stosowania docetakselu był zgodny z

obserwowanym podczas badań II fazy (patrz punkt 4.8).

Przeprowadzono wieloośrodkowe randomizowane, otwarte badanie III fazy, porównujące docetaksel w

monoterapii z paklitakselem w leczeniu zaawansowanego raka piersi u pacjentów, których wcześniejsze

leczenie zawierało antracyklinę. Całkowita liczba 449 pacjentów została włączona do grupy otrzymującej

albo docetaksel w monoterapii w dawce 100 mg/m

pc. w postaci wlewu trwającego 1 godzinę, albo do

grupy otrzymującej paklitaksel w dawce 175 mg/ m

pc. w postaci wlewu trwającego 3 godziny. Obydwa

schematy leczenia podawano co 3 tygodnie.

Nie wpływając na główny punkt końcowy, ogólny odsetek odpowiedzi na leczenie (32% w porównaniu z

25%; p = 0,10), docetaksel wydłużał średni czas do wystąpienia progresji (24,6 tygodnia w porównaniu z

15,6 tygodnia; p < 0,01) i średni czas przeżycia (15,3 miesiąca w porównaniu z 12,7 miesiąca; p = 0,03).

Więcej działań niepożądanych o stopniu nasilenia 3/4 obserwowano po stosowaniu docetakselu w

monoterapii (55,4%) w porównaniu do paklitakselu (23,0%).

Taxespira w chemioterapii skojarzonej z doksorubicyną

Przeprowadzono jedno, duże randomizowane badanie III fazy, obejmujące 429 uprzednio nieleczonych

pacjentek z chorobą przerzutową, którym podawano doksorubicynę w dawce 50 mg/m

pc. w skojarzeniu z

docetakselem w dawce 75 mg/m

pc. (grupa badana), w porównaniu z doksorubicyną podawaną w dawce

60 mg/m

pc. w skojarzeniu z cyklofosfamidem w dawce 600 mg/m

pc. (grupa kontrolna). W obydwu

grupach stosowano leczenie w cyklach, co 3 tygodnie.

Czas do wystąpienia progresji był dłuższy w grupie badanej w porównaniu z grupą kontrolną, p =

0,0138. Mediana czasu do wystąpienia progresji wynosiła odpowiednio 37,3 tygodnia (33,4 - 42,1;

przedział ufności 95%) w grupie badanej oraz 31,9 tygodnia (27,4 - 36,0; przedział ufności 95%) w

grupie kontrolnej.

Ogólny odsetek odpowiedzi był statystycznie znamiennie większy w grupie badanej niż w grupie

kontrolnej, p = 0,009 i wynosił 59,3% (52,8 – 65,9; przedział ufności 95%) w grupie badanej oraz

46,5% (39,8 – 53,2; przedział ufności 95%) w grupie kontrolnej.

W wyżej omawianym badaniu, stwierdzano większą częstość występowania w grupie badanej niż w grupie

kontrolnej następujących działań niepożądanych: ciężka neutropenia (odpowiednio 90% i 68,6%), gorączka

neutropeniczna (odpowiednio 33,3% i 10%), zakażenia (odpowiednio 8% i 2,4%), biegunka (odpowiednio

7,5% i 1,4%), astenia (odpowiednio 8,5% i 2,4%) i ból (odpowiednio 2,8% i 0%). Z drugiej strony, w grupie

kontrolnej w porównaniu z grupą badaną stwierdzano częstsze występowanie ciężkiej niedokrwistości

(odpowiednio 15,8% i 8,5%) oraz częste występowanie ciężkiej kardiotoksyczności: zastoinowej

niewydolności serca (odpowiednio 3,8% i 2,8%), zmniejszenie całkowitej wartości frakcji wyrzutowej lewej

komory (LVEF, ang. Left Ventricular Ejection Fraction) ≥ 20% (odpowiednio 13,1% i 6,1%) oraz

zmniejszenie całkowitej wartości LVEF ≥ 30% (odpowiednio 6,2% i 1,1%). W grupie badanej wystąpił

jeden zgon z powodu kardiotoksyczności (zastoinowa niewydolność serca), a w grupie kontrolnej

zanotowano cztery zgony (u jednej pacjentki z powodu wstrząsu septycznego, a u trzech pacjentek z powodu

zastoinowej niewydolności serca).

W obu grupach, jakość życia oceniana za pomocą kwestionariusza Europejskiej Organizacji Naukowych

Badań Terapii Chorób Nowotworowych (EORTC, ang. European Organization for Reseach into the

Tratment of Cancer) była porównywalna i nie zmieniała się w trakcie leczenia oraz w okresie obserwacji po

zakończeniu leczenia.

Taxespira w połączeniu z trastuzumabem

Docetaksel w połączeniu z trastuzumabem badano u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami, u których guz

wykazywał nadekspresję genu HER2 i którzy uprzednio nie otrzymywali chemioterapii w leczeniu

przerzutów. Stu osiemdziesięciu sześciu pacjentów przydzielono metodą randomizacji do grupy

otrzymującej docetaksel (100 mg/m

pc.) z trastuzumabem lub bez; 60% pacjentów otrzymywało wcześniej

leczenie adjuwantowe z zastosowaniem antracyklin. Docetaksel z trastuzumabem wykazywał skuteczność,

niezależnie od tego czy pacjenci otrzymywali wcześniej leczenie adjuwantowe antracyklinami, czy też nie

stosowano tego leczenia. W badaniu tym wykorzystano jako główną metodę immunohistochemiczną (IHC),

ukierunkowaną na wykazanie dodatniego stanu receptora HER2. Mniejszą część pacjentów badano techniką

hybrydyzacji fluorescencyjnej in situ (FISH). U 87% pacjentów stwierdzono stan choroby określany jako

ICH 3+, a u 95% pacjentów uczestniczących w badaniu – jako ICH 3+ i (lub) FISH dodatni. Dane na temat

skuteczności podsumowano w poniższej tabeli:

Parametr

Docetaksel i trastuzumab

1

= 92

Docetaksel

1

n = 94

Współczynnik odpowiedzi

(CI 95%)

(50-71)

(25-45)

Mediana czasu trwania

odpowiedzi

(miesiące)

(CI 95%)

11,4

(9,2-15,0)

(4,4-6,2)

Mediana TTP (miesiące)

(CI 95%)

10,6

(7,6-12,9)

(5,0-6,5)

Mediana przeżycia (miesiące)

(CI 95%)

30,5

(26,8-nw)

22,1

(17,6-28,9)

TTP = czas wolny od progresji (time to progression): „nw” wskazuje, że nie można było wyznaczyć lub czas

nie został jeszcze osiągnięty.

Pełna analiza (intent-to-treat)

Oszacowana mediana czasu przeżycia

Taxespira w skojarzeniu z kapecytabiną

Przeprowadzono wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie kliniczne III fazy, w którym

stosowano docetaksel w leczeniu skojarzonym z kapecytabiną w leczeniu pacjentek z miejscowo

zaawansowanym rakiem piersi lub rakiem piersi z przerzutami po niepowodzeniu leczenia chemioterapią

cytotoksyczną, włączając stosowanie antracyklin. W badaniu tym wybrano losowo 255 pacjentek do leczenia

docetakselem (w dawce 75 mg/m

pc. w jednogodzinnym wlewie dożylnym co 3 tygodnie) i kapecytabiną

(w dawce 1250 mg/m

pc. dwa razy na dobę przez 2 tygodnie, z następującą po tym 1-tygodniową przerwą).

Natomiast 256 pacjentek wybrano do grupy leczonej docetakselem w monoterapii (w dawce 100 mg/m

w jednogodzinnym wlewie dożylnym co 3 tygodnie). Mediana czasu przeżycia była dłuższa w grupie, w

której stosowano docetaksel w skojarzeniu z kapecytabiną (p = 0,0126). Mediana czasu przeżycia wynosiła

442 dni (w grupie docetaksel + kapecytabina) w porównaniu z 352 dniami (w grupie docetaksel w

monoterapii). Ogólny obiektywny odsetek odpowiedzi na leczenie (wg oceny badacza) w obu

randomizowanych grupach wynosił odpowiednio 41,6% (w grupie otrzymującej docetaksel i kapecytabinę) i

29,7% (w grupie otrzymującej docetaksel w monoterapii); p = 0,0058. Czas do wystąpienia progresji

choroby był dłuższy w grupie pacjentek leczonych docetakselem w skojarzeniu z kapecytabiną (p < 0,0001).

Średni czas do wystąpienia progresji choroby wynosił 186 dni (w grupie docetaksel + kapecytabina) w

porównaniu z 128 dniami (docetaksel w monoterapii).

Niedrobnokomórkowy rak płuca

Pacjenci uprzednio leczeni chemioterapią z radioterapią lub bez radioterapii

W badaniu III fazy, u pacjentów uprzednio leczonych, oceniany czas do wystąpienia progresji wynosił

odpowiednio 12,3 tygodni i 7 tygodni, a ogólny czas przeżycia był statystycznie znamiennie dłuższy w

grupie osób otrzymujących docetaksel w dawce 75 mg/m

pc. w porównaniu z grupą osób leczonych wg

najlepszych uznanych standardów leczenia paliatywnego (BSC, ang. Best Supportive Care). Odsetek czasu

przeżycia po 1. roku był także znacząco dłuższy u pacjentów leczonych docetakselem (40%) w porównaniu

z grupą leczoną wg BSC (16%). Zużycie leków przeciwbólowych z grupy morfiny (p < 0,01), leków

przeciwbólowych niemorfinowych (p < 0,01), innych leków związanych z chorobą (p = 0,06) oraz

stosowanie radioterapii (p < 0,01) było mniejsze w grupie pacjentów leczonych docetakselem w dawce

75 mg/m

pc. w porównaniu z grupą leczoną wg standardów BSC.

Ogólny odsetek odpowiedzi na leczenie u ocenianych pacjentów wynosił 6,8%, a średni czas trwania

odpowiedzi na leczenie wynosił 26,1 tygodnia.

Taxespira w skojarzeniu z pochodnymi platyny u pacjentów nieleczonych dotąd chemioterapią

W badaniu III fazy spośród 1218 pacjentów z nieresekcyjnym niedrobnokomórkowym rakiem płuca

(NSCLC, ang. Non Small Cell Lung Cancer) w stadium IIIB lub IV ze stanem ogólnym wg skali Karnofsky

(KPS, ang. Karnofsky Performance Status) wynoszącym 70% lub więcej, którzy nie otrzymywali dotąd

chemioterapii w tym wskazaniu, wybrano chorych do dwóch grup. Pierwsza grupa otrzymywała docetaksel

(T) w dawce 75 mg/m

pc. w jednogodzinnym wlewie dożylnym, po którym następnie podawano cisplatynę

(Cis) w dawce 75 mg/m

pc. przez 30 – 60 min co 3 tygodnie lub docetaksel w dawce 75 mg/m

pc. w

jednogodzinnym wlewie dożylnym w skojarzeniu z karboplatyną (AUC 6 mg/mlmin.) podawaną przez

30 - 60 min co 3 tygodnie. Druga grupa otrzymywała winorelbinę (V) w dawce 25 mg/m

pc. podawaną

przez 6 - 10 min w dniach 1., 8., 15. i 22. cyklu, po której podawano cisplatynę w dawce 100 mg/m

każdego pierwszego dnia cyklu leczenia powtarzanego co 4 tygodnie.

Dane dotyczące czasu przeżycia, średniego czasu do wystąpienia progresji oraz odsetków odpowiedzi na

leczenie przedstawia poniższa tabela:

TCis

n = 408

VCis

n = 404

Analiza statystyczna

Całkowity czas przeżycia

(Główny punkt końcowy):

Mediana czasu przeżycia (miesiące)

Roczny czas przeżycia (%)

2-letni czas przeżycia (%)

11,3

10,1

Współczynnik ryzyka: 1,122

[97,2% przedział ufności: 0,937; 1,342]*

Różnice w leczeniu: 5,4%

[95% przedział ufności: - 1,1; 12,0]

Różnice w leczeniu: 6,2%

[95% przedział ufności: 0,2; 12,3]

Mediana czasu do wystąpienia

progresji (w tygodniach):

22,0

23,0

Współczynnik ryzyka: 1,032

[95% przedział ufności: 0,876; 1,216]

Ogólny odsetek odpowiedzi na

leczenie (%):

31,6

24,5

Różnice w leczeniu: 7,1%

[95% przedział ufności: 0,7; 13,5]

*: Właściwe przy wielokrotnych porównaniach i dostosowane do czynników stratyfikacyjnych w obrębie

ocenianej grupy pacjentów (stadium choroby oraz obszar leczenia).

Wtórne punkty końcowe obejmowały zmiany bólu, ogólnego oszacowania jakości życia (QoL, ang. Quality

of Life) i zostały ocenione za pomocą Euro QoL-5D, oceny objawów klinicznych w skali oceniającej objawy

raka płuca (ang. Lung Cancer Symptom Scale) oraz oceny stanu ogólnego wg skali Karnofsky (KPS).

Wyniki te potwierdziły wyniki głównych punktów końcowych.

Nie udowodniono równoważności, ani mniejszej skuteczności leczenia skojarzonego docetakselu z

karboplatyną wobec leczenia referencyjnego VCis.

Rak gruczołu krokowego

Bezpieczeństwo i skuteczność docetakselu w skojarzeniu z prednizonem i prednizolonem u pacjentów z

hormononiezależnym rakiem gruczołu krokowego oceniano w wieloośrodkowym randomizowanym badaniu

III fazy. Ogółem 1006 pacjentów z KPS ≥ 60 przydzielono losowo do grup o następujących schematach

leczenia:

docetaksel 75 mg/m

pc. co 3 tygodnie przez 10 cykli.

docetaksel 30 mg/m

pc. podawane co tydzień przez pierwsze 5 tygodni, w 6-tygodniowym cyklu,

przez 5 cykli.

mitoksantron 12 mg/m

pc. co 3 tygodnie przez 10 cykli.

Wszystkie 3 schematy podawane były w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem podawanymi stale po

5 mg dwa razy na dobę.

Przeżycie całkowite u pacjentów otrzymujących docetaksel co trzy tygodnie było znamiennie dłuższe w

porównaniu z leczonymi mitoksantronem. Wydłużenie przeżycia obserwowane w ramieniu z docetakselem

podawanym co tydzień nie było istotne statystycznie w porównaniu z ramieniem kontrolnym z

mitoksantronem. Punkty końcowe badania dotyczące skuteczności w ramieniu z docetakselem w

porównaniu z ramieniem kontrolnym streszczono w następującej tabeli:

Punkt końcowy

Docetaksel

co trzy tygodnie

Docetaksel

co tydzień

Mitoksantron

co trzy tygodnie

Liczba pacjentów

Mediana czasu przeżycia (miesiące)

95% CI

Współczynnik ryzyka

95% CI

wartość p†*

18,9

(17,0-21.2)

0,761

(0.619-0,936)

0,0094

17,4

(15,7-19,0)

0,912

(0,747-1,113)

0,3624

16,5

(14,4-18,6)

Liczba pacjentów

Współczynnik odpowiedzi PSA** (%)

95% CI

wartość p*

45,4

(39,5-51,3)

0,0005

47,9

(41,9-53,9)

< 0,0001

31,7

(26,4-37,3)

Liczba pacjentów

Współczynnik odpowiedzi bólowej (%)

95% CI

wartość p*

34,6

(27,1-42,4)

0,0107

31,2

(24,0-39,1)

0.0798

21,7

(15,5-28,9)

Liczba pacjentów

współczynnik odpowiedzi

współczynnik odpowiedzi ze strony guza

wartość p*

12,1

(7,2-18,6)

0,1112

(4,2-14,2)

0,5853

(3,0-12,1)

†Stratyfikowany test log-rank

*Próg istotności statystycznej = 0,0175

**PSA: antygen swoisty gruczołu krokowego

Biorąc pod uwagę fakt, że docetaksel podawany co tydzień wykazywał nieznacznie lepszy profil

bezpieczeństwa niż docetaksel podawany co 3 tygodnie, jest możliwe że niektórzy pacjenci mogą odnieść

korzyść z leczenia docetakselem podawanym co tydzień.

Nie obserwowano statystycznie istotnych różnic w ogólnej jakości życia pomiędzy badanymi grupami.

Gruczolakorak żołądka

Przeprowadzono wieloośrodkowe randomizowane badanie kliniczne bez ślepej próby, którego celem było

określenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności docetakselu w leczeniu gruczolakoraka żołądka z

przerzutami, w tym gruczolakoraka okolicy wpustu żołądka, u pacjentów, którzy nie otrzymali wcześniej

chemioterapii w terapii przerzutów. Ogółem 445 pacjentów ze wskaźnikiem KPS > 70 było leczonych albo

docetakselem (T) (75 mg/m

pc.w pierwszej dobie) w skojarzeniu z cisplatyną (C) (75 mg/m

pc. w pierwszej

dobie) oraz 5-fluorouracylem (F) (750 mg/m

pc. na dobę, przez 5 dni) lub cisplatyną (100 mg/m

pc. w

pierwszej dobie) i 5-fluorouracylem (1000 mg/m

pc. na dobę, przez 5 dni). Czas trwania leczenia wynosił 3

tygodnie w grupie TCF oraz 4 tygodnie w grupie CF. Średnia liczba cykli podawanych pacjentowi wynosiła

6 (zakres od 1 do 16) w grupie TCF w porównaniu z 4 (zakres od 1 do 12) w grupie CF. Podstawowym

punktem końcowym był czas do wystąpienia progresji (ang. time to progression, TTP). Zmniejszenie ryzyka

progresji wynosiło 32,1% i było związane ze znamiennie dłuższym TTP (p = 0,0004) na korzyść grupy TCF.

Całkowite przeżycie również było znamiennie dłuższe (p = 0,0201) na korzyść grupy TCF, ze

zmniejszeniem ryzyka zgonu o 22,7%. Poniższa tabela przedstawia wyniki skuteczności leczenia: 39

Skuteczność docetakselu w leczeniu pacjentów z gruczolakorakiem żołądka

Punkt końcowy

TCF

n = 221

CF

n = 224

Mediana TTP (miesiące)

(95% CI)

Współczynnik ryzyka (95% CI)

Wartość p*

(4,86-5.91)

(3,45-4,47)

1,473

(1,189-1,825)

0,0004

Mediana czasu przeżycia

(miesiące) (95% CI)

Wskaźnik szacunkowy dla

okresu 2 lat (%)

Współczynnik ryzyka

(95% CI)

Wartość p*

(8,38-10.58)

(7,16-9,46)

18,4

1,293

(1,041-1,606)

0,0201

Ogólny wskaźnik odpowiedzi

(CR+PR) (%)

Wartość p*

36,7

25,4

0,0106

Wpływ na progresję choroby

jako najlepszy ogólny wskaźnik

odpowiedzi (%)

16,7

25,9

*Nie stratyfikowany test log-rank

CI oznacza przedział ufności (ang. confidence interval).

Analizy w podgrupach, z uwzględnieniem wieku, płci i rasy wykazywały stale przewagę grupy TCF nad

grupą CF.

Uaktualnienie analizy przeżycia przeprowadzono po okresie obserwacji, którego średni czas wynosił 41,6

miesiąca. Nie stwierdzono statystycznie znamiennej różnicy, jednakże wyniki były stale bardziej korzystne

w grupie TCF. W okresie od 18 do 30 miesięcy obserwacji schemat TCF był jednoznacznie bardziej

skuteczny od schematu CF.

Ogólnie, wyniki dotyczące jakości życia (QoL) oraz korzyści klinicznych stale wskazywały na przewagę

schematu TCF. U pacjentów leczonych schematem TCF uzyskano dłuższy czas do pogorszenia ogólnego

stanu zdrowia o 5% w skali kwestionariusza QLQ-C30 (p = 0,0121) oraz dłuższy okres do ostatecznego

pogorszenia wskaźnika sprawności Karnofsky’ego (p = 0,0088) w porównaniu z pacjentami leczonymi

schematem CF.

Rak głowy i szyi

Chemioterapia indukcyjna, a następnie radioterapia (TAX 323)

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania docetakselu w leczeniu indukcyjnym pacjentów z rakiem

płaskonabłonkowym głowy i szyi określano w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu III fazy bez

ślepej próby (TAX 323). W badaniu tym, 358 pacjentów z nieoperacyjnym, miejscowo zaawansowanym

rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi oraz wskaźnikiem czynnościowym według WHO, wynoszącym 0

lub 1, randomizowano do jednego z dwóch ramion leczenia. Pacjentom w ramieniu docetakselu podawano

docetaksel (T) w dawce 75 mg/m

pc., a następnie cisplatynę (P) w dawce 75 mg/m

pc. i kolejno

5-fluorouracyl (F) w dawce 750 mg/m

pc. na dobę w ciągłym wlewie trwającym 5 dni. Ten schemat

leczenia podawano co trzy tygodnie, przez cztery cykle, w przypadkach występowania co najmniej małej

odpowiedzi na leczenie (zmniejszenie wielkości guza mierzonego w dwóch wymiarach o ≥ 25%) po dwóch

cyklach. Na zakończenie chemioterapii, po okresie przerwy w leczeniu wynoszącym minimalnie 4 tygodnie i

maksymalnie 7 tygodni, pacjenci bez progresji choroby otrzymywali radioterapię zgodnie z wytycznymi

obowiązującymi w poszczególnych zakładach medycznych, przez okres 7 tygodni (schemat TPF/RT).

Pacjenci w ramieniu porównawczym przyjmowali cisplatynę (P) w dawce 100 mg/m

pc. i kolejno

5-fluorouracyl (F) w dawce 1000 mg/m

pc. na dobę przez 5 dni (schemat PF). Leki w tym schemacie

podawano co trzy tygodnie, przez 4 cykle, w przypadkach wystąpienia co najmniej jednego przypadku mniej

wyraźnej odpowiedzi na leczenie (zmniejszenie wymiaru guza zmierzonego w dwóch wymiarach o ≥ 25 %)

zaobserwowane po 2 cyklach. Na zakończenie chemioterapii po okresie przerwy, wynoszącym od 4 tygodni

do maksymalnie 7 tygodni, pacjenci, u których nie wystąpiła progresja, otrzymywali przez 7 tygodni

radioterapię (RT), zgodnie z zaleceniami obowiązującymi w danym zakładzie opieki medycznej (PF/RT).

Leczenie miejscowe w postaci napromieniania stosowano z użyciem frakcjonowania konwencjonalnego

(1,8 Gy – 2,0 Gy raz na dobę, przez 5 dni w tygodniu, z dawką całkowitą 66-70 Gy) albo w postaci

schematów napromieniania przyspieszonych i (lub) hyperfrakcjonowanych (dwa razy na dobę, z

minimalnym okresem między frakcjami, wynoszącym 6 godzin, przez 5 dni w tygodniu). Ogólna zalecana

dawka w schematach przyspieszonych wynosiła 70 Gy, a w schematach hyperfrakcjonowanych 74 Gy.

Operacyjne wycięcie guza jest dozwolone po chemioterapii, przed lub po radioterapii. Pacjenci w grupie

leczonej schematem TPF otrzymywali profilaktycznie antybiotyk cyprofloksacynę w dawce 500 mg

podawaną doustnie, albo inny odpowiedni antybiotyk, dwa razy na dobę, przez 10 dni, zaczynając od 5. dnia

w każdym cyklu. Podstawowym punktem końcowym w tym badaniu było przeżycie bez progresji (PFS, ang.

progression-free survival). Było ono statystycznie znamiennie dłuższe w grupie pacjentów otrzymujących

schemat leczenia TPF w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących schemat PF, p = 0,0042 (mediana

PFS odpowiednio: 11,4 w porównaniu z 8,3 miesiąca). Mediana ogólnego okresu obserwacji wynosiła 33,7

miesiąca. Mediana ogólnego przeżycia (ang. overall survival, OS) była także znamiennie większa w grupie

TPF w porównaniu z grupą PF (mediana OS wynosiła odpowiednio: 18,6 w porównaniu z 14,5 miesiąca).

Stwierdzono zmniejszenie ryzyka zgonu o 28% (p = 0,0128). W poniższej tabeli przedstawiono wyniki

skuteczności leczenia:

Skuteczność docetakselu w leczeniu indukcyjnym pacjentów z nieoperacyjnym miejscowo zaawansowanym

rakiem głowy i szyi (analiza populacji zgodnej z zamiarem leczenia)

Punkt końcowy

Docetaksel+Cis+5-FU

n = 177

Cis+5-FU

n = 181

Mediana przeżycia bez

progresji (miesiące)

(95% CI)

11,4

(10,1-14,0)

(7,4-9,1)

Skorygowany współczynnik

ryzyka

(95% CI)

Wartość p*

0,70

(0,55-0,89)

0,0042

Mediana przeżycia (miesiące)

(95%CI)

18,6

(15,7-24,0)

14,5

(11,6-18,7)

Współczynnik ryzyka

(95%CI)

Wartość p**

0,72

(0,56-0,93)

0,0128

Najlepsza całkowita odpowiedź

na chemioterapię (%)

(95% CI)

67,8

(60,4-74,6)

53,6

(46,0-61,0)

Wartość p***

0,006

Najlepsza całkowita odpowiedź

na badany schemat

leczenia [chemioterapia

+/- radioterapia] (%)

(95% CI)

72,3

(65,1-78,8)

58,6

(51,0-65,8)

Wartość p***

0,006

Mediana czasu trwania

odpowiedzi na chemioterapię ±

radioterapię (miesiące)

(95% CI)

n = 128

15,7

13,4-24,6)

n = 108

11,7

(10,2-17,4)

Współczynnik ryzyka

(95%CI)

Wartość p**

0 ,72

(0,52-0,99)

0,0457

Współczynnik ryzyka poniżej 1 oznacza przewagę schematu docetakselu + cisplatyna + 5-FU

*Model Coxa (z uwzględnieniem poprawek na lokalizację guza pierwotnego, stadia kliniczne T i N oraz

PSWHO)

**Test log-rank

***Test chi kwadrat

Parametry dotyczące jakości życia

Pacjenci leczeni schematem TPF zgłaszali znamienne statystycznie mniejsze pogorszenie stopnia Ogólnego

Wskaźnika Zdrowia (ang. Global health score) w porównaniu z pacjentami leczonymi schematem PF (p =

0,01; przy ocenie stosowano skalę kwestionariusza EORTC QLQ-C30).

Parametry dotyczące korzyści klinicznych

W grupie pacjentów leczonych schematem TPF stwierdzono lepsze wyniki leczenia w porównaniu z grupą

leczona schematem PF w oparciu o skalę sprawności czynnościowej obejmujące podskale dotyczące głowy i

szyi (PSS-HN, ang. performance status scale for head and neck) przeznaczone do pomiaru, czy mowa

pacjenta jest zrozumiała, czy może jeść w miejscu publicznym oraz czy może stosować zwykłą dietę.

Mediana czasu do wystąpienia pierwszego pogorszenia w skali sprawności czynnościowej według WHO

była znamiennie dłuższa w grupie TPF w porównaniu z grupą PF. W obu grupach stwierdzono poprawę

wskaźnika nasilenia bólu podczas leczenia, co wskazuje na skuteczne łagodzenie bólu.

Chemioterapia indukcyjna, a następnie chemioradioterapia (TAX324)

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność docetakselu w leczeniu indukcyjnym pacjentów z miejscowo

zaawansowanym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi (SCCHN) określano w randomizowanym,

wieloośrodkowym badaniu III fazy bez ślepej próby (TAX324). W badaniu tym wzięło udział 501 pacjentów

z miejscowo zaawansowanym SCCHN oraz wskaźnikiem czynnościowym według WHO wynoszącym 0 lub

1. Populacja badana obejmowała pacjentów z guzem, który nie nadawał się do wycięcia, pacjentów z małym

prawdopodobieństwem wyleczenia operacyjnego i pacjentów, u których zamierzano zachować narząd.

Analiza skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dotyczyła wyłącznie punktów końcowych w zakresie

przeżycia i nie badano powodzenia leczenia pod względem zachowania narządu. Pacjentów randomizowano

do jednego z dwóch ramion. Pacjentom w ramieniu docetakselu podawano docetaksel (T) w dawce

75 mg/m

pc. we wlewie dożylnym, w pierwszej dobie, a następnie cisplatynę (P) w dawce 100 mg/m

we wlewie dożylnym trwającym od 30 minut do trzech godzin. Kolejno podawano 5-fluorouracyl (F) w

postaci ciągłego wlewu dożylnego w dawce 1000 mg/m

pc. na dobę, od pierwszej do czwartej doby. Cykle

powtarzano co trzy tygodnie, przez 3 cykle. Wszystkim pacjentom, u których nie występowała progresja

choroby, podawano chemioradioterapię (CRT) według protokołu (TPF/CRT). Pacjenci w ramieniu

porównawczym przyjmowali cisplatynę (P) w dawce 100 mg/m

pc. we wlewie dożylnym trwającym od

30 minut do trzech godzin, w pierwszej dobie. Kolejno podawano 5-fluorouracyl (F) w postaci ciągłego

wlewu dożylnego w dawce 1000 mg/m

pc. na dobę, od pierwszej do piątej doby. Cykle powtarzano co trzy

tygodnie, przez 3 cykle. Wszystkim pacjentom, u których nie występowała progresja choroby, podawano

chemioradioterapię (CRT) według protokołu (PF/CRT).

Pacjentom w obu ramionach leczenia podawano schemat CRT przez 7 tygodni, a następnie chemioterapię

indukcyjną, z minimalnym odstępem 3 tygodni i nie później niż 8 tygodni po rozpoczęciu ostatniego cyklu

(od 22 do 56 doby ostatniego cyklu). Podczas radioterapii, karboplatynę (AUC 1,5) podawano raz na

tydzień, we wlewie dożylnym trwającym jedną godzinę, do maksymalnie 7 dawek. Do radioterapii

stosowano aparaturę megawoltową, z użyciem frakcji raz na dobę (2 Gy na dobę, 5 dni w tygodniu, przez

7 tygodni; dawka całkowita 70 – 72 Gy). Leczenie pierwotnej lokalizacji nowotworu głowy i (lub) szyi

można rozważyć w dowolnym czasie po zakończeniu CRT. Wszyscy pacjenci w ramieniu przyjmującym

docetaksel przyjmowali antybiotyki profilaktycznie. Podstawowy punkt końcowy dotyczący skuteczności,

stosowany w tym badaniu, ogólne przeżycie (ang. overall survival, OS) było znamiennie większe (test

log-rank, p = 0,0058) w grupie przyjmującej docetaksel, w porównaniu do grupy PF (mediana OS:

odpowiednio, 70,6 w porównaniu z 30,1 miesiąca), ze zmniejszeniem ryzyka zgonu o 30% w porównaniu do

schematu PF (współczynnik ryzyka [ang. hazard ratio, HR] = 0,70; 95% przedział ufności [ang. confidence

interval, CI] = 0,54 do 0,90) z ogólną medianą okresu dalszej obserwacji wynoszącą 41,9 miesiąca.

Drugorzędowy punkt końcowy, przeżycie bez progresji (ang. progression free survival, PFS) wykazał

zmniejszenie ryzyka progresji lub zgonu u 29% oraz poprawę mediany przeżycia bez progresji o 22 miesiące

(35,5 miesiąca w ramieniu TPF oraz 13,1 miesiąca w ramieniu PF). Różnica była statystycznie znamienna,

współczynnik ryzyka wyniósł 0,71; 95% CI 0,56 - 0,90; test log-rank p = 0,004. Wyniki dotyczące

skuteczności przedstawiono w tabeli poniżej: 42

Skuteczność docetakselu w leczeniu indukcyjnym pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem

płaskonabłonkowym głowy i szyi (analiza populacji zgodnej z zamiarem leczenia)

Punkt końcowy

Docetaksel+Cis+5-FU

n = 255

Cis+5-FU

n = 246

Mediana ogólnego przeżycia

(miesiące)

(95% CI)

Skorygowany współczynnik

ryzyka

(95% CI)

Wartość p*

70,6

(49,0-ND)

30,1

(20,9-51,5)

0,70

(0,54-0,90)

0,0058

Mediana przeżycia bez

progresji

(miesiące)

(95% CI)

Współczynnik ryzyka

(95%CI)

Wartość p**

35,5

(19,3-ND)

13,1

(10,6-20,2)

0,71

(0,56-0,90)

0,004

Najlepsza całkowita odpowiedź

na chemioterapię (%)

(95% CI)

Wartość p***

71,8

(65,8-77,2)

64,2

(57,9-70,2)

0,070

Najlepsza całkowita odpowiedź

na badany schemat

leczenia [chemioterapia

+/- radioterapia] (%)

(95% CI)

76,5

(70,8-81,5)

71,5

(65,5-77,1)

Wartość p***

0,209

Współczynnik ryzyka poniżej 1 oznacza przewagę schematu docetaksel + cisplatyna + fluorouracyl

*nieskorygowany test log-rank

**nieskorygowany test log-rank, bez korekty na wielokrotne porównania

***test chi-kwadrat, bez korekty na wielokrotne porównania

ND - nie dotyczy

CI - przedział ufności (ang. confidence interval)

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Taxespira

we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży we wskazaniach: rak piersi, niedrobnokomórkowy

rak płuca, rak gruczołu krokowego, gruczolakorak żołądka i rak głowy i szyi, z wyłączeniem mało

zróżnicowanego raka nosogardzieli typu II i III (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Farmakokinetykę docetakselu oceniano w badaniach I fazy, w których pacjentom z rakiem podawano lek w

dawce 20-115 mg/m

pc. Profil kinetyczny docetakselu nie zależy od wielkości dawki i odpowiada

farmakodynamicznemu modelowi trójkompartmentowemu z okresami półtrwania w fazach α, β i γ

wynoszącymi odpowiednio 4 min, 36 min i 11,1 godziny. Długi okres trwania fazy późnej wynika częściowo

ze względnie powolnego uwalniania docetakselu z kompartmentu obwodowego.

Dystrybucja

Po podaniu dawki 100 mg/m

pc. w 1-godzinnym wlewie dożylnym średnie maksymalne stężenie w

surowicy wynosiło 3,7 µg/ml, a wartość AUC - 4,6 h.µg/ml. Klirens całkowity wynosił średnio 21 l/h/m

pc.,

a objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym - średnio 113 l. Różnice wartości klirensu całkowitego leku

między poszczególnymi pacjentami wynosiły około 50%. Docetaksel wiąże się w ponad 95% z białkami

osocza.

Eliminacja

U trzech pacjentów z rakiem przeprowadzono badania stosując docetaksel znakowany węglem

Docetaksel był metabolizowany z udziałem cytochromu P-450 poprzez utlenianie tert-butylowych grup

estrowych, a następnie w ciągu 7 dni wydalany, zarówno w moczu, jak i z kałem. W moczu i w kale

wykrywano odpowiednio 6% i 75% radioaktywności. Około 80% substancji radioaktywnej stwierdzonej w

kale zostało wydalone w ciągu pierwszych 48 godzin w postaci nieaktywnych metabolitów (jednego

głównego i trzech innych) oraz w bardzo małych ilościach w postaci niezmienionego produktu leczniczego.

Specjalne grupy pacjentów

Wiek i płeć

Analiza populacyjna farmakokinetyki docetakselu została przeprowadzona w grupie 577 pacjentów.

Uzyskane w tej grupie badanych parametry farmakokinetyczne, były bardzo zbliżone do parametrów

uzyskanych w czasie badań I fazy. Wiek i płeć pacjentów nie miały wpływu na farmakokinetykę

docetakselu.

Zaburzenia czynności wątroby

U niewielkiej liczby pacjentów (n = 23), u których wyniki badań biochemicznych wskazywały na niewielką

lub umiarkowaną niewydolność wątroby (AlAT i AspAT ≥ 1,5-krotnej wartości górnej granicy normy i

fosfataza zasadowa ≥ 2,5- krotnej wartości górnej granicy normy), klirens całkowity leku był zmniejszony

średnio o 27% (patrz punkt 4.2).

Zatrzymanie płynów

Klirens docetakselu nie różnił się u pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zatrzymaniem płynów. Brak

danych dotyczących pacjentów z ciężkim zatrzymaniem płynów.

Leczenie skojarzone

Doksorubicyna

W przypadku stosowania docetakselu w chemioterapii skojarzonej z doksorubicyną, docetaksel nie wpływał

na klirens doksorubicyny oraz na stężenie doksorubicynolu (metabolitu doksorubicyny) w surowicy.

Jednoczesne stosowanie docetakselu, doksorubicyny i cyklofosfamidu nie wpływa na farmakokinetykę

podawanych leków.

Kapecytabina

Badanie I fazy, w którym oceniano wpływ kapecytabiny na farmakokinetykę docetakselu i wpływ

docetakselu na farmakokinetykę kapecytabiny, nie wykazało wpływu kapecytabiny na farmakokinetykę

docetakselu (C

i AUC) oraz wpływu docetakselu na farmakokinetykę istotnego metabolitu kapecytabiny

5’-DFUR.

Cisplatyna

Klirens docetakselu w leczeniu skojarzonym z cisplatyną był podobny do obserwowanego w monoterapii.

Profil farmakokinetyczny cisplatyny podawanej zaraz po wlewie dożylnym docetakselu jest podobny do

obserwowanego podczas stosowania samej cisplatyny.

Cisplatyna i 5-fluorouracyl

Podczas jednoczesnego podawania docetakselu, cisplatyny i 5-fluorouracylu w grupie 12 pacjentów z

guzami litymi nie stwierdzono zmiany właściwości farmakokinetycznych poszczególnych produktów

leczniczych.

Prednizon i deksametazon

U 42 pacjentów badano wpływ prednizonu na farmakokinetykę docetakselu, podawanego ze standardową

premedykacją deksametazonem.

Prednizon

Nie obserwowano wpływu prednizonu na farmakokinetykę docetakselu.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego rakotwórczego działania docetakselu.

Docetaksel wykazywał in vitro działanie mutagenne w testach: mikrojąderkowym i aberracji

chromosomowej w komórkach CHO-K1 i w badaniach in vivo w teście mikrojąderkowym u myszy.

Jednakże nie wykazywał działania mutagennego w teście Amesa ani w badaniu mutacji genowej

CHO/HGPRT. Wyniki uzyskane w tych badaniach są spójne z aktywnością farmakologiczną docetakselu.

Niepożądane działania na jądra, obserwowane w badaniach toksyczności na gryzoniach sugerują, że

docetaksel może zaburzać płodność u mężczyzn.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Polisorbat 80

Etanol (bezwodny)

Kwas cytrynowy jednowodny

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

6.3

Okres ważności

Nie otwarta fiolka

24 miesięcy.

Po otwarciu fiolki

Każda fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku i należy ją zużyć natychmiast po

otwarciu. Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i

warunki przechowywania.

Po dodaniu do worka z płynem infuzyjnym

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, odtworzenie i (lub) rozcieńczenie produktu leczniczego należy

wykonywać w kontrolowanych i aseptycznych warunkach a produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po

przygotowaniu. W przeciwnym wypadku użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki

przechowywania.

Po dodaniu, jak zalecono, do worka z płynem infuzyjnym, roztwór docetakselu do infuzji, przechowywany

w temperaturze poniżej 25°C, jest stabilny przez 6 godzin. Należy go zużyć w ciągu 6 godzin (włączając

czas trwania wlewu dożylnego, wynoszący 1 godzinę).

Ponadto, wykazano stabilność fizyczną i chemiczną roztworu do infuzji po rozcieńczeniu roztworem chlorku

sodu 9 mg/ml (0,9%) lub 5% glukozą w workach infuzyjnych innych niż wykonane z PVC lub 5% glukozą

w szklanych butelkach, przez okres do 48 godzin podczas przechowywania w temperaturze od 2°C do 8°C i

do 6 godzin podczas przechowywania w temperaturze poniżej 25°C.

Docetaksel w postaci roztworu do infuzji jest roztworem przesyconym i z czasem może krystalizować. Jeśli

pojawią się kryształy, roztworu nie wolno używać i należy go usunąć.

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolka z przezroczystego szkła (typu I) zamknięta szarym korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym

uszczelnieniem i wieczkiem typu flip-off.

20 g/1ml zawiera 1 ml koncentratu.

80 g/1ml zawiera 4 ml koncentratu.

120 g/1ml zawiera 6 ml koncentratu.

Wielkość opakowań:

Każde pudełko zawiera 1 fiolkę.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Taxespira jest lekiem przeciwnowotworowym i - podobnie jak w przypadku innych potencjalnie

toksycznych substancji - należy zachować ostrożność podczas obchodzenia się z nim i przygotowywania

jego roztworów. Zaleca się używanie rękawiczek.

W przypadku, gdy dojdzie do kontaktu ze skórą koncentratu Taxespira lub roztworu do infuzji,

zanieczyszczone miejsce należy natychmiast dokładnie umyć dużą ilością wody z mydłem. W przypadku

kontaktu z błoną śluzową, miejsce zanieczyszczone należy natychmiast dokładnie zmyć wodą.

Przygotowanie roztworu do stosowania dożylnego

Przygotowanie roztworu do infuzji

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 20 mg/1 ml koncentrat do sporządzania roztworu

do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi docetaksel w 2 fiolkach

(koncentrat i rozpuszczalnik).

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 80 mg/4 ml koncentrat do sporządzania roztworu

do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi docetaksel w 2 fiolkach

(koncentrat i rozpuszczalnik).

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 120 mg/6 ml koncentrat do sporządzania roztworu

do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi docetaksel w 2 fiolkach

(koncentrat i rozpuszczalnik).

Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji NIE wymaga wcześniejszego rozcieńczenia

rozpuszczalnikiem i jest gotowy do dodania do roztworu do infuzji.

Każda fiolka przeznaczona jest do jednorazowego użytku i należy ją zużyć natychmiast po otwarciu.

Jeśli fiolki są przechowywane w obniżonej temperaturze, potrzebną liczbę opakowań Taxespira koncentrat

do sporządzania roztworu do infuzji należy na 5 minut przed użyciem umieścić w temperaturze poniżej

25°C.

Do uzyskania wymaganej dawki dla pacjenta może być potrzebna więcej niż jedna fiolka produktu

Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Odpowiednią ilość produktu Taxespira,

koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, należy pobrać w warunkach aseptycznych przy użyciu

skalowanej strzykawki z igłą 21G.

Stężenie docetakselu w fiolce Taxespira 20 mg/1 ml, 80 mg/4 ml i 120 mg/6 ml wynosi 20 mg/ml.

Odpowiednią objętość Taxespira koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji należy wstrzyknąć jako

pojedyncze wstrzyknięcie (metoda jednego strzału) do worka lub butelki z płynem infuzyjnym

zawierających 250 ml 5% roztworu glukozy lub 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do infuzji.

W razie konieczności podania dawki większej, niż 190 mg docetakselu, należy stosować większą objętość

płynu infuzyjnego tak, aby stężenie docetakselu nie było większe niż 0,74 mg/ml.

Worek lub butelkę z płynem infuzyjnym należy mieszać ręcznie ruchem obrotowym.

Roztwór do infuzji w worku należy zużyć w ciągu 6 godzin w temperaturze poniżej 25ºC, włączając

1 godzinę przeznaczoną na podanie pacjentowi wlewu dożylnego.

Podobnie jak w przypadku wszystkich produktów przeznaczonych do podawania pozajelitowego, roztwór do

infuzji produktu Taxespira należy przed zastosowaniem obejrzeć - roztwory zawierające osad należy usunąć.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi

przepisami.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU

Hospira UK Limited

Horizon,

Honey Lane,

Hurley,

Maidenhead,

SL6 6RJ

Wielka Brytania

8.

NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/15/1017/001

EU/1/15/1017/002

EU/1/15/1017/003

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 28 Sierpień 2015

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI

PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

ANEKS II

A.

WYTWÓRCY ODPOWIEDZIALNI ZA ZWOLNIENIE SERII

B.

WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE

ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA

C.

INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE

DOPUSZCZENIA DO OBROTU

D.

WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE

BEZPIECZNEGO I SKUTECZNEGO STOSOWANIA PRODUKTU

LECZNICZEGO

A.

WYTWÓRCY ODPOWIEDZIALNI ZA ZWOLNIENIE SERII

Nazwa i adres wytwórców odpowiedzialnych za zwolnienie serii

Hospira UK Limited

Horizon,

Honey Lane,

Hurley,

Maidenhead,

SL6 6RJ

Wielka Brytania

Hospira Enterprises B.V.

Randstad 22-11

NL-1316 BN Almere

Holandia

Wydrukowana ulotka dla pacjenta musi zawierać nazwę i adres wytwórcy odpowiedzialnego za zwolnienie

danej serii produktu leczniczego.

B.

WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA

Produkt leczniczy wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania (patrz aneks I: Charakterystyka

Produktu Leczniczego, punkt 4.2).

C.

INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOPUSZCZENIA DO OBROTU

Okresowy raport o bezpieczeństwie stosowania

Podmiot odpowiedzialny przedłoży okresowe raporty o bezpieczeństwie stosowania tych produktów zgodnie

z wymogami określonymi w wykazie unijnych dat referencyjnych, o którym mowa w art. 107c ust. 7

dyrektywy 2001/83/WE i który jest ogłaszany na europejskiej stronie internetowej dotyczącej leków.

D.

WARUNKI I OGRANICZENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZNEGO I SKUTECZNEGO

STOSOWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO

Plan zarządzania ryzykiem (ang. Risk Management Plan, RMP)

Podmiot odpowiedzialny podejmie wymagane działania i interwencje z zakresu nadzoru nad bezpieczeństwem

farmakoterapii wyszczególnione w RMP, przedstawionym w module 1.8.2 dokumentacji do pozwolenia na

dopuszczenie do obrotu, i wszelkich jego kolejnych aktualizacjach.

Uaktualniony RMP należy przedstawiać:

na żądanie Europejskiej Agencji Leków;

w razie zmiany systemu zarządzania ryzykiem, zwłaszcza w wyniku uzyskania nowych informacji,

które mogą istotnie wpłynąć na stosunek ryzyka do korzyści, lub w wyniku uzyskania istotnych

informacji, dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego lub odnoszących się do

minimalizacji ryzyka.

ANEKS III

OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ I ULOTKA DLA PACJENTA

A. OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

Pudełko

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Taxespira, 20 mg/1 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Docetaksel

2.

ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ

Każdy ml koncentratu zawiera 20 mg docetakselu (w postaci trójwodzianu).

3.

WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH

Substancje pomocnicze: polisorbat 80, etanol bezwodny, kwas cytrynowy jednowodny.

Dalsze informacje, patrz ulotka.

4.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

1 fiolka

5.

SPOSÓB I DROGA PODANIA

Podanie dożylne.

Produkt gotowy do dodania do roztworu do infuzji.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

6.

OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W

MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

7.

INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE

Lek cytotoksyczny.

8.

TERMIN WAŻNOŚCI

Termin ważności (EXP):

9.

WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

10.

SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO

PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI

WŁAŚCIWE

Fiolki jednorazowego użytku.

11.

NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

Hospira UK Limited

Hurley,

SL6 6RJ

Wielka Brytania

12.

NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/15/1017/001 Fiolka 20 mg/1 ml x 1 fiolka

13.

NUMER SERII

Nr serii (Lot):

14.

OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI

15.

INSTRUKCJA UŻYCIA

16.

INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A

Zaakceptowano uzasadnienie braku informacji systemem Braille’a.

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

Pudełko

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Taxespira, 80 mg/4 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Docetaksel

2.

ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ

Każdy ml koncentratu zawiera 20 mg docetakselu (w postaci trójwodzianu).

3.

WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH

Substancje pomocnicze: polisorbat 80, etanol bezwodny, kwas cytrynowy jednowodny.

Dalsze informacje, patrz ulotka.

4.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

1 fiolka

5.

SPOSÓB I DROGA PODANIA

Podanie dożylne.

Produkt gotowy do dodania do roztworu do infuzji.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

6.

OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W

MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

7.

INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE

Lek cytotoksyczny.

8.

TERMIN WAŻNOŚCI

Termin ważności (EXP):

9.

WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

10.

SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO

PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI

WŁAŚCIWE

Fiolki jednorazowego użytku.

11.

NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

Hospira UK Limited

Hurley,

SL6 6RJ

Wielka Brytania

12.

NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/15/1017/002 Fiolka 80 mg/4 ml x 1 fiolka

13.

NUMER SERII

Nr serii (Lot):

14.

OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI

15.

INSTRUKCJA UŻYCIA

16.

INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A

Zaakceptowano uzasadnienie braku informacji systemem Braille’a.

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

Pudełko

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Taxespira, 120 mg/6 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Docetaksel

2.

ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ

Każdy ml koncentratu zawiera 20 mg docetakselu (w postaci trójwodzianu).

3.

WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH

Substancje pomocnicze: polisorbat 80, etanol bezwodny, kwas cytrynowy jednowodny.

Dalsze informacje, patrz ulotka.

4.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

1 fiolka

5.

SPOSÓB I DROGA PODANIA

Podanie dożylne.

Produkt gotowy do dodania do roztworu do infuzji.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

6.

OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W

MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

7.

INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE

Lek cytotoksyczny.

8.

TERMIN WAŻNOŚCI

Termin ważności (EXP):

9.

WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

10.

SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO

PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI

WŁAŚCIWE

Fiolki jednorazowego użytku.

11.

NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

Hospira UK Limited

Hurley,

SL6 6RJ

Wielka Brytania

12.

NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/15/1017/003 Fiolka 120 mg/6 ml x 1 fiolka

13.

NUMER SERII

Nr serii (Lot):

14.

OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI

15.

INSTRUKCJA UŻYCIA

16.

INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A

Zaakceptowano uzasadnienie braku informacji systemem Braille’a.

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH

BEZPOŚREDNICH

Etykieta fiolki

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA

Taxespira, 20 mg/1 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Docetaksel

2.

SPOSÓB PODAWANIA

3.

TERMIN WAŻNOŚCI

EXP:

4.

NUMER SERII

Lot:

5.

ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY

JEDNOSTEK

20 mg/1 ml

(20 mg/ml)

6.

INNE

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH

BEZPOŚREDNICH

Etykieta fiolki

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA

Taxespira, 80 mg/4 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Docetaksel

2.

SPOSÓB PODAWANIA

3.

TERMIN WAŻNOŚCI

EXP:

4.

NUMER SERII

Lot:

5.

ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY

JEDNOSTEK

80 mg/4 ml

(20 mg/ml)

6.

INNE

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH

BEZPOŚREDNICH

Etykieta fiolki

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA

Taxespira, 120 mg/6 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Docetaksel

2.

SPOSÓB PODAWANIA

3.

TERMIN WAŻNOŚCI

EXP:

4.

NUMER SERII

Lot:

5.

ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY

JEDNOSTEK

120 mg/6 ml

(20 mg/ml)

6.

INNE

B. ULOTKA DLA PACJENTA

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Taxespira, 20 mg/1 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Taxespira, 80 mg/4 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Taxespira, 120 mg/6 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Docetaksel

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty szpitalnego lub

pielęgniarki.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie szpitalnemu lub

pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Taxespira i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Taxespira

Jak stosować lek Taxespira

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Taxespira

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Taxespira i w jakim celu się go stosuje

Nazwa leku to Taxespira, a jego nazwa powszechnie stosowana to docetaksel. Docetaksel jest substancją

otrzymywaną z igieł cisu. Docetaksel należy do grupy leków przeciwnowotworowych nazywanych

taksoidami.

Taxespira jest przepisywany przez lekarza do leczenia raka piersi, szczególnych postaci raka płuca

(niedrobnokomórkowy rak płuca), raka gruczołu krokowego, raka żołądka lub raka głowy i szyi:

w leczeniu zaawansowanego raka piersi Taxespira może być podawany zarówno w monoterapii jak i

w leczeniu skojarzonym z doksorubicyną lub trastuzumabem, lub kapecytabiną,

w leczeniu wczesnego stadium raka piersi z przerzutami lub bez przerzutów do węzłów chłonnych

Taxespira może być podawany w połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem,

w leczeniu raka płuca Taxespira może być podawany zarówno w monoterapii jak i w leczeniu

skojarzonym z cisplatyną,

w leczeniu raka gruczołu krokowego Taxespira podawany jest w połączeniu z prednizonem lub

prednizolonem,

w leczeniu raka żołądka z przerzutami Taxespira podawany jest w połączeniu z cisplatyną i

5-fluorouracylem,

w leczeniu raka głowy i szyi Taxespira podawany jest w połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Taxespira

Kiedy nie stosować leku Taxespira:

jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na docetaksel lub którykolwiek z pozostałych

składników leku Taxespira;

jeśli liczba białych krwinek jest za mała;

jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed każdym podaniem leku Taxespira zostaną przeprowadzone badania krwi, aby sprawdzić czy liczba

komórek krwi i czynność wątroby są odpowiednie do podania leku Taxespira. W razie wystąpienia zaburzeń

liczby białych krwinek, może dojść do związanej z tym gorączki lub zakażeń.

Jeśli u pacjenta występują zaburzenia widzenia należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie szpitalnemu

lub pielęgniarce. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, w szczególności nieostrego widzenia należy

niezwłocznie przeprowadzić badania oczu oraz wzroku.

W przypadku wystąpienia ostrych objawów lub pogorszenia objawów ze strony płuc (gorączka, skrócenie

oddechu lub kaszel) należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie szpitalnemu lub

pielęgniarce. Lekarz może zdecydować o natychmiastowym zaprzestaniu leczenia.

Jeden dzień przed podaniem leku Taxespira oraz jeden do dwóch dni po jego podaniu, zostanie zlecone

leczenie profilaktyczne składające się z doustnych kortykosteroidów, takich jak deksametazon, w celu

zmniejszenia nasilenia objawów niepożądanych. Działania niepożądane mogące wystąpić po wlewie

dożylnym Taxespira to w szczególności reakcje alergiczne i zatrzymanie płynów (objawiające się

swędzeniem rąk, stóp, nóg lub zwiększeniem masy ciała).

Podczas leczenia może być zalecone przyjmowanie leków utrzymujących prawidłową liczbę komórek krwi.

Lek Taxespira zawiera alkohol. Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu lub ma zaburzenie czynności

wątroby, powinien porozmawiać o tym z lekarzem.

Lek Taxespira a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie

lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty. Wynika to stąd, że lek Taxespira lub inne leki

mogą nie działać tak, jak należy się tego spodziewać albo może zwiększać się ryzyko wystąpienia działań

niepożądanych.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza.

Leku Taxespira NIE należy podawać w ciąży chyba, że stan kliniczny kobiety wymaga jego podawania.

Podczas leczenia kobieta nie powinna zajść w ciążę i musi stosować skuteczną metodę antykoncepcji,

ponieważ Taxespira może być szkodliwy dla nienarodzonego dziecka. W przypadku zajścia w ciążę w

trakcie leczenia należy natychmiast poinformować o tym lekarza.

Nie wolno karmić piersią podczas leczenia lekiem Taxespira.

Jeśli lek Taxespira przyjmuje mężczyzna, to zaleca się, aby nie płodził dzieci w trakcie i do 6 miesięcy po

okresie leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia powinien także zasięgnąć porady w sprawie przechowania

swojego nasienia, ponieważ docetaksel może zmieniać płodność u mężczyzn.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania

maszyn.

Lek Taxespira zawiera etanol (alkohol)

Ten produkt leczniczy zawiera 50% objętościowych etanolu (alkoholu), tj. do 0,395 (0,5 ml) w jednym ml,

co odpowiada10 ml piwa lub 4 ml wina na fiolkę o pojemności 1 ml, 40 ml piwa lub 17 ml wina na fiolkę o

pojemności 4 ml lub 60 ml piwa lub 25 ml wina na fiolkę o pojemności 6 ml.

Szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.

Należy wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i u osób

z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką.

Alkohol zawarty w leku może zmieniać działania innych leków.

Alkohol zawarty w leku może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

3.

Jak stosować lek Taxespira

Taxespira jest lekiem do podawania przez personel medyczny.

Zazwyczaj stosowana dawka

Dawka zależy od masy ciała oraz od stanu ogólnego pacjenta. Lekarz dokonuje obliczenia pola powierzchni

ciała w metrach kwadratowych (m

) i na tej podstawie określa wielkość dawki do podania.

Sposób stosowania i droga podania

Taxespira jest podawany we wlewie do jednej z żył pacjenta (podanie dożylne). Wlewu dożylnego, który

trwa około jedną godzinę, dokonuje się w szpitalu.

Częstość stosowania

Wlewu dożylnego zwykle dokonuje się co 3 tygodnie.

Lekarz może zmienić dawkę i częstość podawania w zależności od wyników badań krwi, stanu ogólnego

oraz reakcji pacjenta na leczenie lekiem Taxespira. W szczególności, należy poinformować lekarza w razie

wystąpienia biegunki, owrzodzeń w jamie ustnej, uczucia drętwienia, uczucia kłucia szpilkami lub igłami,

gorączki oraz o wynikach badań krwi. Informacja taka pozwoli lekarzowi na podjęcie decyzji, czy potrzebne

jest zmniejszenie dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku

należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Lekarz omówi to z pacjentem i wyjaśni możliwe ryzyko i korzyści wynikające z leczenia.

Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi po stosowaniu wyłącznie leku Taxespira są: zmniejszenie

liczby krwinek czerwonych lub krwinek białych, utrata włosów, nudności, wymioty, owrzodzenia w jamie

ustnej, biegunka i zmęczenie.

W razie przyjmowania leku Taxespira w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami działania niepożądane

mogą być bardziej nasilone.

Podczas wlewu dożylnego w szpitalu mogą wystąpić następujące reakcje uczuleniowe (mogą dotyczyć

więcej niż 1 na 10 osób):

zaczerwienienie, odczyny skórne, swędzenie

ucisk w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu

gorączka lub dreszcze

ból pleców

obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.

Mogą wystąpić cięższe reakcje.

Z tego powodu stan pacjenta będzie ściśle monitorowany podczas leczenia. Należy natychmiast

poinformować personel szpitala, jeśli zaobserwuje się którykolwiek z tych objawów.

Pomiędzy wlewami dożylnymi leku Taxespira mogą wystąpić następujące objawy niepożądane, a częstość

ich występowania może być różna, w zależności od przyjmowanego schematu leczenia:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

zakażenia, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość) lub białych krwinek (które są

konieczne do zwalczania zakażeń) oraz zmniejszenie liczby płytek krwi (ważnych w krzepnięciu krwi)

gorączka: w przypadku wzrostu temperatury należy natychmiast poinformować lekarza

reakcje alergiczne, jak opisane powyżej

utrata apetytu (jadłowstręt)

bezsenność

uczucie drętwienia lub mrowienia oraz ból stawów lub mięśni

ból głowy

zmiana odczuwania smaku

zapalenie oka lub nasilone łzawienie oczu

obrzęk spowodowany przez nieprawidłowy odpływ chłonki

duszność

upośledzenie drożności nosa; zapalenie gardła i nosa; kaszel

krwawienie z nosa

owrzodzenie jamy ustnej

rozstrój żołądka, włączając nudności, wymioty oraz biegunkę, zaparcia

ból brzucha

niestrawność

utrata włosów (w większości przypadków prawidłowy wzrost włosów powinien powrócić)

zaczerwienienie i obrzęk dłoni i podeszew stóp, co może powodować łuszczenie się skóry (może to

także wystąpić na ramionach, twarzy lub na tułowiu)

zmiana koloru paznokci, które mogą następnie oddzielać się od łożyska

ból mięśni, ból pleców lub ból kości

zmiana cyklu lub brak miesiączki

obrzęk rąk, stóp, kończyn dolnych

zmęczenie lub objawy przypominające grypę

zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

grzybica jamy ustnej

odwodnienie

zawroty głowy

zaburzenia słuchu

obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, nierówne lub szybkie bicie serca

niewydolność serca

zapalenie przełyku (zgaga)

suchość w ustach

trudności lub ból podczas przełykania

krwotok (krwawienie)

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (konieczne jest regularne wykonywanie testów krwi).

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

omdlenie

odczyny skórne, zapalenie żył lub obrzęk w miejscu podania

zapalenie okrężnicy, jelita cienkiego; perforacja jelita

zakrzepy krwi.

Częstość nieznana

śródmiąższowa choroba płuc (stan zapalny płuc powodujący kaszel oraz utrudnienia w oddychaniu.

Stan zapalny płuc może także wystąpić u pacjentów, u których terapia docetakselem jest stosowana

razem z radioterapią)

zapalenie płuc (zakażenie płuc)

zwłóknienie płuc (bliznowacenie oraz pogrubienie w płucach wraz ze skróceniem oddechu)

niewyraźne widzenie z powodu obrzęku siatkówki w oku (torbielowaty obrzęk plamki żółtej)

zmniejszenie stężenia sodu we krwi

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w

ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie szpitalnemu lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki

zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa

stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Taxespira

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie po: Termin

ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Zużyć fiolkę natychmiast po otwarciu. Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, użytkownik ponosi

odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, odtworzenie i (lub) rozcieńczenie produktu leczniczego należy

wykonywać w kontrolowanych i aseptycznych warunkach.

Zużyć natychmiast po dodaniu do worka z płynem infuzyjnym. Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast

zużyty, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania, które prawidłowo nie

powinny być dłuższe niż 6 godzin w temperaturze poniżej 25°C, włączając czas trwania wlewu dożylnego,

wynoszący 1 godzinę.

Wykazano stabilność fizyczną i chemiczną gotowego roztworu do infuzji przygotowanego według zaleceń,

w workach infuzyjnych innych niż wykonane z PVC, przez okres do 48 godzin podczas przechowywania w

temperaturze od 2°C do 8°C.

Docetaksel w postaci roztworu do infuzji jest roztworem przesyconym i z czasem może krystalizować. Jeśli

pojawią się kryształy, roztworu nie wolno używać i należy go usunąć.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Taxespira

Substancją czynną leku jest docetaksel. Każdy ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji

zawiera 20 mg docetakselu (w postaci trójwodzianu).

20 mg/1 ml

Jedna fiolka o pojemności 1 ml zawiera 20 mg docetakselu.

80 mg/4 ml

Jedna fiolka o pojemności 4 ml zawiera 80 mg docetakselu.

120 mg/6 ml

Jedna fiolka o pojemności 6 ml zawiera 120 mg docetakselu.

Pozostałe składniki to: polisorbat 80, etanol (bezwodny), kwas cytrynowy jednowodny

Jak wygląda lek Taxespira i co zawiera opakowanie

Lek Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji jest jasnożółtym do brązowożółtego

roztworem, dostarczanym w szklanych fiolkach.

Fiolki zawierające 20 mg/1 ml, 80 mg/ 4 ml i 120 mg/6 ml dostępne są w opakowaniach zawierających jedną

fiolkę.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Hospira UK Limited

Horizon,

Honey Lane,

Hurley,

Maidenhead,

SL6 6RJ

Wielka Brytania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela

podmiotu odpowiedzialnego:

AT / DE

Hospira Deutschland GmbH

Tel: + 49 (0) 89 43 77 77 0

BE / LX / NL

Hospira Benelux BVBA

Tél/Tel: + 32 3 231 90 09

BG / CZ / EE / EL / HR/ HU / IE / LT / LV /

MT / PL / RO / SI / SK / UK

Hospira UK Limited

Tel: + 44 (0) 1926 820820

CY

Pharmaceutical Trading Co Ltd

Tel: 24656165

DK / FI / IS / NO / SE

Hospira Nordic AB

Tel: + 46 (0) 8 672 85 00

ES

Hospira Productos Farmacéuticos y Hospitalarios

S.L.

Tel: + 34 914847100

FR

Hospira France

Tél: + 33 (0) 1 40 83 82 00

IT

Hospira Italia Srl

Tel: + 39 0812405912

PT

Hospira Portugal Lda

Tel: + 351 214857434

AT / DE

Hospira Deutschland GmbH

Tel: + 49 (0) 89 43 77 77 0

BE / LX / NL

Hospira Benelux BVBA

Tél/Tel: + 32 3 231 90 09

BG / CZ / EE / EL / HR/ HU / IE / LT / LV /

MT / PL / RO / SI / SK / UK

Hospira UK Limited

CY

Pharmaceutical Trading Co Ltd

Tel: 24656165

Tel: + 44 (0) 1926 820820

DK / FI / IS / NO / SE

Hospira Nordic AB

Tel: + 46 (0) 8 672 85 00

ES

Hospira Productos Farmacéuticos y Hospitalarios

S.L.

Tel: + 34 914847100

FR

Hospira France

Tél: + 33 (0) 1 40 83 82 00

IT

Hospira Italia Srl

Tel: + 39 0812405912

PT

Hospira Portugal Lda

Tel: + 351 214857434

AT / DE

Hospira Deutschland GmbH

Tel: + 49 (0) 89 43 77 77 0

BE / LX / NL

Hospira Benelux BVBA

Tél/Tel: + 32 3 231 90 09

BG / CZ / EE / EL / HR/ HU / IE / LT / LV /

MT / PL / RO / SI / SK / UK

Hospira UK Limited

Tel: + 44 (0) 1926 820820

CY

Pharmaceutical Trading Co Ltd

Tel: 24656165

DK / FI / IS / NO / SE

Hospira Nordic AB

Tel: + 46 (0) 8 672 85 00

ES

Hospira Productos Farmacéuticos y Hospitalarios

S.L.

Tel: + 34 914847100

FR

Hospira France

Tél: + 33 (0) 1 40 83 82 00

IT

Hospira Italia Srl

Tel: + 39 0812405912

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków

http://www.ema.europa.eu.

Ta ulotka jest dostępna we wszystkich językach UE/EOG na stronie internetowej Europejskiej Agencji

Leków.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

INSTRUKCJA PRZYGOTOWANIA PRODUKTU Taxespira KONCENTRAT

I ROZPUSZCZALNIK DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO INFUZJI

Przed przystąpieniem do przygotowania roztworu do infuzji Taxespira należy zapoznać się z całą treścią tej

instrukcji.

Zalecenia dotyczące bezpiecznego postępowania z produktem leczniczym

Taxespira jest lekiem przeciwnowotworowym i - podobnie jak w przypadku innych potencjalnie

toksycznych substancji - należy zachować ostrożność podczas obchodzenia się z nim i przygotowywania

jego roztworów. Zaleca się używanie rękawiczek.

W przypadku, gdy dojdzie do kontaktu ze skórą koncentratu Taxespira lub roztworu do infuzji,

zanieczyszczone miejsce należy natychmiast dokładnie umyć dużą ilością wody z mydłem. W przypadku

kontaktu z błoną śluzową, miejsce zanieczyszczone należy natychmiast dokładnie zmyć wodą.

Przygotowanie roztworu do stosowania dożylnego

Przygotowanie roztworu do infuzji

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 20 mg/1 ml koncentrat do sporządzania roztworu

do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi docetaksel w 2 fiolkach

(koncentrat i rozpuszczalnik).

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 80 mg/4 ml koncentrat do sporządzania roztworu

do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi docetaksel w 2 fiolkach

(koncentrat i rozpuszczalnik).

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 120 mg/6 ml koncentrat do sporządzania roztworu

do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi docetaksel w 2 fiolkach

(koncentrat i rozpuszczalnik).

Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji NIE wymaga wcześniejszego rozcieńczenia

rozpuszczalnikiem i jest gotowy do dodania do roztworu do infuzji.

Każda fiolka przeznaczona jest do jednorazowego użytku i należy ją zużyć natychmiast po otwarciu.

Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i

warunki przechowywania. Do uzyskania wymaganej dawki dla pacjenta może być potrzebna więcej

niż jedna fiolka produktu Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Przykładowo:

aby uzyskać dawkę 140 mg docetakselu potrzebne jest 7 ml produktu Taxespira w dawce 20 mg/1 ml.

Odpowiednią ilość produktu Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, należy pobrać

w warunkach aseptycznych przy użyciu skalowanej strzykawki z igłą 21G.

Stężenie docetakselu w fiolce Taxespira 20 mg/1 ml, 80 mg/4 ml i 120 mg/6 ml wynosi 20 mg/ml.

Odpowiednią dawkę (w mg) produktu Taxespira należy wstrzyknąć jako pojedyncze wstrzyknięcie

(metoda jednego strzału) do worka infuzyjnego, innego, niż wykonany z PVC, zawierającego 250 ml

5% roztworu glukozy lub 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do infuzji lub butelki z płynem

infuzyjnym, zawierającej 250 ml 5% roztworu glukozy. W razie konieczności podania dawki

większej, niż 190 mg docetakselu, należy stosować większą objętość płynu infuzyjnego tak, aby

stężenie docetakselu nie było większe niż 0,74 mg/ml.

Worek lub butelkę z płynem infuzyjnym należy mieszać ręcznie ruchem obrotowym.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, odtworzenie i (lub) rozcieńczenie produktu leczniczego

należy wykonywać w kontrolowanych i aseptycznych warunkach a produkt leczniczy należy zużyć

natychmiast po przygotowaniu. W przeciwnym wypadku użytkownik ponosi odpowiedzialność za

czas i warunki przechowywania.

Po dodaniu, jak zalecono, do worka z płynem infuzyjnym, roztwór docetakselu do infuzji,

przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, jest stabilny przez 6 godzin. Należy go zużyć w ciągu

6 godzin (włączając czas trwania wlewu dożylnego, wynoszący 1 godzinę).

Ponadto, wykazano stabilność fizyczną i chemiczną gotowego roztworu do infuzji przygotowanego

według zaleceń, w workach infuzyjnych innych niż wykonane z PVC lub butelkach, przez okres do 48

godzin podczas przechowywania w temperaturze od 2°C do 8°C i do 6 godzin podczas

przechowywania w temperaturze poniżej 25°C.

Docetaksel w postaci roztworu do infuzji jest roztworem przesyconym i z czasem może krystalizować.

Jeśli pojawią się kryształy, roztworu nie wolno używać i należy go usunąć.

Podobnie jak w przypadku wszystkich produktów przeznaczonych do podawania pozajelitowego,

roztwór do infuzji produktu Taxespira należy przed zastosowaniem obejrzeć - roztwory zawierające

osad należy usunąć.

Usuwanie pozostałości

Wszelkie materiały medyczne używane podczas rozcieńczania i podawania produktu należy usuwać zgodnie

z obowiązującymi standardowymi sposobami postępowania. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji.

Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

B. ULOTKA DLA PACJENTA

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Taxespira, 20 mg/1 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Taxespira, 80 mg/4 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Taxespira, 120 mg/6 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Taxespira, 140 mg/7 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Taxespira, 160 mg/8 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Docetaksel

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty szpitalnego lub

pielęgniarki.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie szpitalnemu lub

pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Taxespira i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Taxespira

Jak stosować lek Taxespira

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Taxespira

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Taxespira i w jakim celu się go stosuje

Nazwa leku to Taxespira, a jego nazwa powszechnie stosowana to docetaksel. Docetaksel jest

substancją otrzymywaną z igieł cisu. Docetaksel należy do grupy leków przeciwnowotworowych

nazywanych taksoidami.

Taxespira jest przepisywany przez lekarza do leczenia raka piersi, szczególnych postaci raka płuca

(niedrobnokomórkowy rak płuca), raka gruczołu krokowego, raka żołądka lub raka głowy i szyi:

w leczeniu zaawansowanego raka piersi Taxespira może być podawany zarówno w monoterapii

jak i w leczeniu skojarzonym z doksorubicyną lub trastuzumabem, lub kapecytabiną,

w leczeniu wczesnego stadium raka piersi z przerzutami lub bez przerzutów do węzłów

chłonnych Taxespira może być podawany w połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem,

w leczeniu raka płuca Taxespira może być podawany zarówno w monoterapii jak i w leczeniu

skojarzonym z cisplatyną,

w leczeniu raka gruczołu krokowego Taxespira podawany jest w połączeniu z prednizonem lub

prednizolonem,

w leczeniu raka żołądka z przerzutami Taxespira podawany jest w połączeniu z cisplatyną i

5-fluorouracylem,

w leczeniu raka głowy i szyi Taxespira podawany jest w połączeniu z cisplatyną i

5-fluorouracylem

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Taxespira

Kiedy nie stosować leku Taxespira:

jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na docetaksel lub którykolwiek z pozostałych

składników leku Taxespira (wymienionych w punkcie 6);

jeśli liczba białych krwinek jest za mała;

jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed każdym podaniem leku Taxespira zostaną przeprowadzone badania krwi, aby sprawdzić czy

liczba komórek krwi i czynność wątroby są odpowiednie do podania leku Taxespira. W razie

wystąpienia zaburzeń liczby białych krwinek, może dojść do związanej z tym gorączki lub zakażeń.

Należy natychmiast poinformować lekarza, farmaceutę w szpitalu lub pielęgniarkę, jeśli u pacjenta

wystąpi ból lub tkliwość brzucha, biegunka, krwawienie z odbytu, krew w stolcu lub gorączka.

Objawy te mogą być pierwszymi oznakami ciężkiej toksyczności żołądkowo-jelitowej, która może

doprowadzić do zgonu. Lekarz prowadzący powinien natychmiast je zdiagnozować.

Jeśli u pacjenta występują zaburzenia widzenia należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie

szpitalnemu lub pielęgniarce. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, w szczególności

nieostrego widzenia należy niezwłocznie przeprowadzić badania oczu oraz wzroku.

Jeśli u pacjenta występują problemy z sercem należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie

szpitalnemu lub pielęgniarce.

Jeśli u pacjenta występowała reakcja alergiczna podczas wcześniejszego leczenia paklitakselem należy

powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie szpitalnemu lub pielęgniarce.

W przypadku wystąpienia ostrych objawów lub pogorszenia objawów ze strony płuc (gorączka,

skrócenie oddechu lub kaszel) należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie

szpitalnemu lub pielęgniarce. Lekarz może zdecydować o natychmiastowym zaprzestaniu leczenia.

Jeden dzień przed podaniem leku Taxespira oraz jeden do dwóch dni po jego podaniu, zostanie

zlecone leczenie profilaktyczne składające się z doustnych kortykosteroidów, takich jak

deksametazon, w celu zmniejszenia nasilenia objawów niepożądanych. Działania niepożądane mogące

wystąpić po wlewie dożylnym Taxespira to w szczególności reakcje alergiczne i zatrzymanie płynów

(objawiające się swędzeniem rąk, stóp, nóg lub zwiększeniem masy ciała).

Podczas leczenia może być zalecone przyjmowanie leków utrzymujących prawidłową liczbę komórek

krwi.

Lek Taxespira zawiera alkohol. Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, ma padaczkę lub

zaburzenie czynności wątroby, powinien porozmawiać o tym z lekarzem. Patrz punkt “Lek Taxespira

zawiera etanol (alkohol)” poniżej.

Lek Taxespira a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty. Wynika to stąd, że lek Taxespira

lub inne leki mogą nie działać tak, jak należy się tego spodziewać albo może zwiększać się ryzyko

wystąpienia działań niepożądanych.

Ilość alkoholu obecna w leku może wpływać na działanie innych leków.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza.

Leku Taxespira NIE należy podawać w ciąży chyba, że stan kliniczny kobiety wymaga jego

podawania.

Podczas leczenia kobieta nie powinna zajść w ciążę i musi stosować skuteczną metodę antykoncepcji,

ponieważ Taxespira może być szkodliwy dla nienarodzonego dziecka. W przypadku zajścia w ciążę w

trakcie leczenia należy natychmiast poinformować o tym lekarza.

Nie wolno karmić piersią podczas leczenia lekiem Taxespira.

Jeśli lek Taxespira przyjmuje mężczyzna, to zaleca się, aby nie płodził dzieci w trakcie i do 6 miesięcy

po okresie leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia powinien także zasięgnąć porady w sprawie

przechowania swojego nasienia, ponieważ docetaksel może zmieniać płodność u mężczyzn.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Ilość alkoholu obecna w leku może upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania

maszyn.

Mogą wystąpić działania niepożądane tego leku, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia

pojazdów, posługiwania się narzędziami lub obsługiwania maszyn (patrz punkt 4 Możliwe działania

niepożądane). Jeśli tak się stanie, nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać

maszyn przed skonsultowaniem tego z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą w szpitalu.

Lek Taxespira zawiera etanol (alkohol)

20 mg/1 ml:

Ten produkt leczniczy zawiera 50% objętościowych etanolu bezwodnego (alkoholu), tj. do 395 mg w

jednej fiolce o pojemności 1 ml, co odpowiada 10 ml piwa lub 4 ml wina.

80 mg/4 ml:

Ten produkt leczniczy zawiera 50% objętościowych etanolu bezwodnego (alkoholu), tj. do 1580 mg w

jednej fiolce o pojemności 4 ml, co odpowiada 40 ml piwa lub 17 ml wina.

120 mg/6 ml:

Ten produkt leczniczy zawiera 50% objętościowych etanolu bezwodnego (alkoholu), tj. do 2370 mg w

jednej fiolce o pojemności 6 ml, co odpowiada 60 ml piwa lub 25 ml wina.

140 mg/7 ml:

Ten produkt leczniczy zawiera 50% objętościowych etanolu bezwodnego (alkoholu), tj. do 2765 mg w

jednej fiolce o pojemności 7 ml, co odpowiada 70 ml piwa lub 29 ml wina.

160 mg/8 ml:

Ten produkt leczniczy zawiera 50% objętościowych etanolu bezwodnego (alkoholu), tj. do 3160 mg w

jednej fiolce o pojemności 8 ml, co odpowiada 80 ml piwa lub 33 ml wina.

Ilość alkoholu obecna w leku może mieć wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (część układu

nerwowego, obejmująca mózg i rdzeń kręgowy).

Szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.

Należy wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i u

osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką.

3.

Jak stosować lek Taxespira

Taxespira jest lekiem do podawania przez personel medyczny.

Zazwyczaj stosowana dawka

Dawka zależy od masy ciała oraz od stanu ogólnego pacjenta. Lekarz dokonuje obliczenia pola

powierzchni ciała w metrach kwadratowych (m

) i na tej podstawie określa wielkość dawki do

podania.

Sposób stosowania i droga podania

Taxespira jest podawany we wlewie do jednej z żył pacjenta (podanie dożylne). Wlewu dożylnego,

który trwa około jedną godzinę, dokonuje się w szpitalu.

Częstość stosowania

Wlewu dożylnego zwykle dokonuje się co 3 tygodnie.

Lekarz może zmienić dawkę i częstość podawania w zależności od wyników badań krwi, stanu

ogólnego oraz reakcji pacjenta na leczenie lekiem Taxespira. W szczególności, należy poinformować

lekarza w razie wystąpienia biegunki, owrzodzeń w jamie ustnej, uczucia drętwienia, uczucia kłucia

szpilkami lub igłami, gorączki oraz o wynikach badań krwi. Informacja taka pozwoli lekarzowi na

podjęcie decyzji, czy potrzebne jest zmniejszenie dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości

związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Lekarz omówi to z pacjentem i wyjaśni możliwe ryzyko i korzyści wynikające z leczenia.

Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi po stosowaniu wyłącznie leku Taxespira są:

zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub krwinek białych, utrata włosów, nudności, wymioty,

owrzodzenia w jamie ustnej, biegunka i zmęczenie.

W razie przyjmowania leku Taxespira w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami działania

niepożądane mogą być bardziej nasilone.

Podczas wlewu dożylnego w szpitalu mogą wystąpić następujące reakcje uczuleniowe (mogą

dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

zaczerwienienie, odczyny skórne, swędzenie

ucisk w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu

gorączka lub dreszcze

ból pleców

obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.

Mogą wystąpić cięższe reakcje.

Jeżeli u pacjenta wystąpiły reakcje uczuleniowe na paklitaksel, pacjent może także doświadczyć

reakcji alergicznej na docetaksel, która może być bardziej nasilona.

Z tego powodu stan pacjenta będzie ściśle monitorowany podczas leczenia. Należy natychmiast

poinformować personel szpitala, jeśli zaobserwuje się którykolwiek z tych objawów.

Pomiędzy wlewami dożylnymi leku Taxespira mogą wystąpić następujące objawy niepożądane, a

częstość ich występowania może być różna, w zależności od przyjmowanego schematu leczenia:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

zakażenia, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość) lub białych krwinek

(które są konieczne do zwalczania zakażeń) oraz zmniejszenie liczby płytek krwi (ważnych w

krzepnięciu krwi)

gorączka: w przypadku wzrostu temperatury należy natychmiast poinformować lekarza

reakcje alergiczne, jak opisane powyżej

utrata apetytu (jadłowstręt)

bezsenność

uczucie drętwienia lub mrowienia oraz ból stawów lub mięśni

ból głowy

zmiana odczuwania smaku

zapalenie oka lub nasilone łzawienie oczu

obrzęk spowodowany przez nieprawidłowy odpływ chłonki

duszność

upośledzenie drożności nosa; zapalenie gardła i nosa; kaszel

krwawienie z nosa

owrzodzenie jamy ustnej

rozstrój żołądka, włączając nudności, wymioty oraz biegunkę, zaparcia

ból brzucha

niestrawność

utrata włosów: w większości przypadków prawidłowy wzrost włosów powinien powrócić.

W niektórych przypadkach (z częstością nieznaną) obserwowano trwałą utratę włosów

zaczerwienienie i obrzęk dłoni i podeszew stóp, co może powodować łuszczenie się skóry

(może to także wystąpić na ramionach, twarzy lub na tułowiu)

zmiana koloru paznokci, które mogą następnie oddzielać się od łożyska

ból mięśni, ból pleców lub ból kości

zmiana cyklu lub brak miesiączki

obrzęk rąk, stóp, kończyn dolnych

zmęczenie lub objawy przypominające grypę

zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

grzybica jamy ustnej

odwodnienie

zawroty głowy

zaburzenia słuchu

obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, nierówne lub szybkie bicie serca

niewydolność serca

zapalenie przełyku (zgaga)

suchość w ustach

trudności lub ból podczas przełykania

krwotok (krwawienie)

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (konieczne jest regularne wykonywanie testów

krwi).

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

omdlenie

odczyny skórne, zapalenie żył lub obrzęk w miejscu podania

zakrzepy krwi.

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

zapalenie okrężnicy, jelita cienkiego, które mogą prowadzić do zgonu (częstość nieznana);

perforacja jelita.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

śródmiąższowa choroba płuc (stan zapalny płuc powodujący kaszel oraz utrudnienia w

oddychaniu. Stan zapalny płuc może także wystąpić u pacjentów, u których terapia

docetakselem jest stosowana razem z radioterapią)

zapalenie płuc (zakażenie płuc)

zwłóknienie płuc (bliznowacenie oraz pogrubienie w płucach wraz ze skróceniem oddechu)

niewyraźne widzenie z powodu obrzęku siatkówki w oku (torbielowaty obrzęk plamki żółtej)

zmniejszenie stężenia sodu, potasu, magnezu i (lub) wapnia we krwi (zaburzenia równowagi

elektrolitowej)

komorowe zaburzenia rytmu serca lub częstoskurcz komorowy (objawiające się nieregularnym

i (lub) szybkim biciem serca, ciężką dusznością, zawrotami głowy i (lub) omdleniami). Niektóre

z tych objawów mogą być bardzo poważne. Jeśli tego typu objawy wystąpią, należy o nich

niezwłocznie powiadomić lekarza

reakcje w miejscu wstrzyknięcia w miejscu poprzedniej reakcji.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie szpitalnemu lub pielęgniarce. Działania

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w

załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji

na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Taxespira

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie po:

Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Zużyć fiolkę natychmiast po otwarciu. Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, użytkownik

ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, odtworzenie i (lub) rozcieńczenie produktu leczniczego

należy wykonywać w kontrolowanych i aseptycznych warunkach.

Zużyć natychmiast po dodaniu do worka z płynem infuzyjnym. Jeżeli produkt nie zostanie

natychmiast zużyty, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania, które

prawidłowo nie powinny być dłuższe niż 6 godzin w temperaturze poniżej 25°C, włączając czas

trwania wlewu dożylnego, wynoszący 1 godzinę.

Wykazano stabilność fizyczną i chemiczną gotowego roztworu do infuzji przygotowanego według

zaleceń, w workach infuzyjnych innych niż wykonane z PVC, przez okres do 48 godzin podczas

przechowywania w temperaturze od 2°C do 8°C.

Docetaksel w postaci roztworu do infuzji jest roztworem przesyconym i z czasem może krystalizować.

Jeśli pojawią się kryształy, roztworu nie wolno używać i należy go usunąć.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Taxespira

Substancją czynną leku jest docetaksel. Każdy ml koncentratu do sporządzania roztworu do

infuzji zawiera 20 mg docetakselu (w postaci trójwodzianu).

20 mg/1 ml

Jedna fiolka o pojemności 1 ml zawiera 20 mg docetakselu.

80 mg/4 ml

Jedna fiolka o pojemności 4 ml zawiera 80 mg docetakselu.

120 mg/6 ml

Jedna fiolka o pojemności 6 ml zawiera 120 mg docetakselu.

140 mg/7 ml

Jedna fiolka o pojemności 7 ml zawiera 140 mg docetakselu.

160 mg/8 ml

Jedna fiolka o pojemności 8 ml zawiera 160 mg docetakselu.

Pozostałe składniki to: polisorbat 80, etanol bezwodny (patrz punkt 2), kwas cytrynowy

jednowodny

Jak wygląda lek Taxespira i co zawiera opakowanie

Lek Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji jest jasnożółtym do brązowożółtego

roztworem, dostarczanym w szklanych fiolkach.

Fiolki zawierające 20 mg/1 ml, 80 mg/ 4 ml, 120 mg/6 ml, 140 mg/7 ml i 160 mg/8 ml dostępne są w

opakowaniach zawierających jedną fiolkę.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Hospira UK Limited

Horizon,

Honey Lane,

Hurley,

Maidenhead,

SL6 6RJ

Wielka Brytania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

BE / LU

Pfizer SA/NV

Tél/Tel: +32 2 554 62 11

LV

Pfizer Luxembourg SARL filiāle Latvijā

Tel.: + 371 670 35 775

BG / EL / MT / RO / UK

Hospira UK Limited

Tel: + 44 (0) 1628 515500

LT

Pfizer Luxembourg SARL filialas Lietuvoje

Tel. + 370 52 51 4000

CZ

Pfizer, spol. s r.o.

Tel: +420-283-004-111

HU

Pfizer Kft.

Tel: + 36 1 488 37 00

DK

Pfizer ApS

Tlf: + 45 44 20 11 00

NL

Pfizer bv

Tel: +31 (0)10 406 43 01

DE

Pfizer Pharma PFE GmbH

Tel: + 49 (0)800 8535555

NO

Pfizer AS

Tlf: +47 67 52 61 00

EE

Pfizer Luxembourg SARL Eesti filiaal

Tel: +372 666 7500

AT

Pfizer Corporation Austria Ges.m.b.H.

Tel: +43 (0)1 521 15-0

ES

Pfizer GEP, S.L.

Tel: +34 91 490 99 00

PL

Pfizer Polska Sp. z o.o.

Tel: +48 22 335 61 00

FR

Pfizer PFE France

Tél: + 33 (0)1 58 07 34 40

PT

Laboratórios Pfizer, Lda.

Tel: +351 21 423 55 00

HR

Pfizer Croatia d.o.o.

Tel: +385 1 3908 777

SI

Pfizer Luxembourg SARL

Pfizer, podružnica za svetovanje s področja

farmacevtske dejavnosti, Ljubljana

Tel: +386 (0)1 52 11 400

IE

Hospira Ireland Sales Limited

Tel: 1800 633 363 (toll free)

+44 (0) 1304 616161

SK

Pfizer Luxembourg SARL, organizačná zložka

Tel: +421–2–3355 5500

IS

Icepharma hf.

Sími: +354 540 8000

FI

Pfizer PFE Finland Oy

Puh/Tel: +358 (0)9 430 040

IT

Pfizer Italia Srl

Tel: +39 06 33 18 21

SE

Pfizer AB

Tel: +46 (0)8 550 520 00

CY

Pharmaceutical Trading Co Ltd

Τηλ: 24656165

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków

http://www.ema.europa.eu

Ta ulotka jest dostępna we wszystkich językach UE/EOG na stronie internetowej Europejskiej Agencji

Leków.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

INSTRUKCJA PRZYGOTOWANIA PRODUKTU Taxespira KONCENTRAT

I ROZPUSZCZALNIK DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO INFUZJI

Przed przystąpieniem do przygotowania roztworu do infuzji Taxespira należy zapoznać się z całą

treścią tej instrukcji.

Zalecenia dotyczące bezpiecznego postępowania z produktem leczniczym

Taxespira jest lekiem przeciwnowotworowym i - podobnie jak w przypadku innych potencjalnie

toksycznych substancji - należy zachować ostrożność podczas obchodzenia się z nim i

przygotowywania jego roztworów. Zaleca się używanie rękawiczek.

W przypadku, gdy dojdzie do kontaktu ze skórą koncentratu Taxespira lub roztworu do infuzji,

zanieczyszczone miejsce należy natychmiast dokładnie umyć dużą ilością wody z mydłem. W

przypadku kontaktu z błoną śluzową, miejsce zanieczyszczone należy natychmiast dokładnie zmyć

wodą.

Przygotowanie roztworu do stosowania dożylnego

Przygotowanie roztworu do infuzji

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 20 mg/1 ml koncentrat do sporządzania

roztworu do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi

docetaksel w 2 fiolkach (koncentrat i rozpuszczalnik).

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 80 mg/4 ml koncentrat do sporządzania

roztworu do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi

docetaksel w 2 fiolkach (koncentrat i rozpuszczalnik).

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 120 mg/6 ml koncentrat do sporządzania

roztworu do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi

docetaksel w 2 fiolkach (koncentrat i rozpuszczalnik).

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 140 mg/7 ml koncentrat do sporządzania

roztworu do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi

docetaksel w 2 fiolkach (koncentrat i rozpuszczalnik).

NIE STOSOWAĆ produktu leczniczego (Taxespira 160 mg/8 ml koncentrat do sporządzania

roztworu do infuzji, zawierającego tylko 1 fiolkę) z innymi produktami zawierającymi

docetaksel w 2 fiolkach (koncentrat i rozpuszczalnik).

Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji NIE wymaga wcześniejszego

rozcieńczenia rozpuszczalnikiem i jest gotowy do dodania do roztworu do infuzji.

Każda fiolka przeznaczona jest do jednorazowego użytku i należy ją zużyć natychmiast po

otwarciu. Jeżeli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, użytkownik ponosi odpowiedzialność

za czas i warunki przechowywania. Do uzyskania wymaganej dawki dla pacjenta może być

potrzebna więcej niż jedna fiolka produktu Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do

infuzji. Przykładowo: aby uzyskać dawkę 140 mg docetakselu potrzebne jest 7 ml produktu

Taxespira w dawce 20 mg/1 ml.

Odpowiednią ilość produktu Taxespira, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, należy

pobrać w warunkach aseptycznych przy użyciu skalowanej strzykawki z igłą 21G.

Stężenie docetakselu w fiolce Taxespira 20 mg/1 ml, 80 mg/4 ml, 120 mg/6 ml, 140 mg/7 ml i 160

mg/8 ml wynosi 20 mg/ml.

Odpowiednią dawkę (w mg) produktu Taxespira należy wstrzyknąć jako pojedyncze

wstrzyknięcie (metoda jednego strzału) do worka infuzyjnego, innego, niż wykonany z PVC,

zawierającego 250 ml 5% roztworu glukozy lub 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do

infuzji lub butelki z płynem infuzyjnym, zawierającej 250 ml 5% roztworu glukozy. W razie

konieczności podania dawki większej, niż 190 mg docetakselu, należy stosować większą

objętość płynu infuzyjnego tak, aby stężenie docetakselu nie było większe niż 0,74 mg/ml.

Worek lub butelkę z płynem infuzyjnym należy mieszać ręcznie ruchem obrotowym.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, odtworzenie i (lub) rozcieńczenie produktu leczniczego

należy wykonywać w kontrolowanych i aseptycznych warunkach a produkt leczniczy należy

zużyć natychmiast po przygotowaniu. W przeciwnym wypadku użytkownik ponosi

odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania.

Po dodaniu, jak zalecono, do worka z płynem infuzyjnym, roztwór docetakselu do infuzji,

przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, jest stabilny przez 6 godzin. Należy go zużyć w

ciągu 6 godzin (włączając czas trwania wlewu dożylnego, wynoszący 1 godzinę).

Ponadto, wykazano stabilność fizyczną i chemiczną gotowego roztworu do infuzji

przygotowanego według zaleceń, w workach infuzyjnych innych niż wykonane z PVC lub

butelkach, przez okres do 48 godzin podczas przechowywania w temperaturze od 2°C do 8°C i

do 6 godzin podczas przechowywania w temperaturze poniżej 25°C.

Docetaksel w postaci roztworu do infuzji jest roztworem przesyconym i z czasem może

krystalizować. Jeśli pojawią się kryształy, roztworu nie wolno używać i należy go usunąć.

Podobnie jak w przypadku wszystkich produktów przeznaczonych do podawania

pozajelitowego, roztwór do infuzji produktu Taxespira należy przed zastosowaniem obejrzeć -

roztwory zawierające osad należy usunąć.

Usuwanie pozostałości

Wszelkie materiały medyczne używane podczas rozcieńczania i podawania produktu należy usuwać

zgodnie z obowiązującymi standardowymi sposobami postępowania. Leków nie należy wyrzucać do

kanalizacji. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

4-2-2019

Taxotere (Aventis Pharma S.A.)

Taxotere (Aventis Pharma S.A.)

Taxotere (Active substance: Docetaxel) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2019)861 of Mon, 04 Feb 2019

Europe -DG Health and Food Safety

28-11-2018

Docetaxel Zentiva (Zentiva k.s.)

Docetaxel Zentiva (Zentiva k.s.)

Docetaxel Zentiva (Active substance: Docetaxel) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)8039 of Wed, 28 Nov 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/808/T/56

Europe -DG Health and Food Safety

22-11-2018

Levetiracetam Hospira (Hospira UK Limited)

Levetiracetam Hospira (Hospira UK Limited)

Levetiracetam Hospira (Active substance: levetiracetam) - Centralised - Renewal - Commission Decision (2018)7895 of Thu, 22 Nov 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/2783/R/18

Europe -DG Health and Food Safety

16-11-2018

Daptomycin Hospira (Hospira UK Limited)

Daptomycin Hospira (Hospira UK Limited)

Daptomycin Hospira (Active substance: daptomycin) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)7678 of Fri, 16 Nov 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/004310/T/0008

Europe -DG Health and Food Safety

1-11-2018

Taxespira (Hospira UK Limited)

Taxespira (Hospira UK Limited)

Taxespira (Active substance: docetaxel) - Centralised - Withdrawal - Commission Decision (2018)7368 of Thu, 01 Nov 2018

Europe -DG Health and Food Safety

16-10-2018

Dexxience (Portola Pharma UK Limited)

Dexxience (Portola Pharma UK Limited)

Dexxience (Active substance: betrixaban) - Refusal of authorisation - Commission Decision (2018)6226 of Tue, 16 Oct 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4309

Europe -DG Health and Food Safety

2-10-2018

Imraldi (Samsung Bioepis UK Limited)

Imraldi (Samsung Bioepis UK Limited)

Imraldi (Active substance: adalimumab) - Centralised - 2-Monthly update - Commission Decision (2018)6458 of Tue, 02 Oct 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4279/IB/14

Europe -DG Health and Food Safety

2-10-2018

Docetaxel Teva (Teva B.V.)

Docetaxel Teva (Teva B.V.)

Docetaxel Teva (Active substance: Docetaxel) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)6463 of Tue, 02 Oct 2018

Europe -DG Health and Food Safety

10-9-2018

Retacrit (Hospira UK Limited)

Retacrit (Hospira UK Limited)

Retacrit (Active substance: epoetin zeta) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)5946 of Mon, 10 Sep 2018

Europe -DG Health and Food Safety

28-8-2018

EU/3/18/2057 (Pharm Research Associates (UK) Limited)

EU/3/18/2057 (Pharm Research Associates (UK) Limited)

EU/3/18/2057 (Active substance: 1-(2-hydroxyethyl)-8-{[5-(4-methylpiperazin-1-yl)-2-(trifluoromethoxy) phenyl]amino}-4,5-dihydro-1H-pyrazolo[4,3-h]quinazoline-3-carboxamide fumarate salt) - Orphan designation - Commission Decision (2018)5729 of Tue, 28 Aug 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMA/OD/051/18

Europe -DG Health and Food Safety

7-8-2018

Duloxetine Mylan (Generics [UK] Limited)

Duloxetine Mylan (Generics [UK] Limited)

Duloxetine Mylan (Active substance: Duloxetine) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)5417 of Tue, 07 Aug 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/3981/T/14

Europe -DG Health and Food Safety

3-8-2018

EU/3/18/2042 (MeiraGTx UK II Limited)

EU/3/18/2042 (MeiraGTx UK II Limited)

EU/3/18/2042 (Active substance: Adenovirus associated viral vector serotype 2/8 containing the human CNGA3 gene) - Orphan designation - Commission Decision (2018)5274 of Fri, 03 Aug 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMA/OD/048/18

Europe -DG Health and Food Safety

27-7-2018

EU/3/18/2019 (Reata UK Limited)

EU/3/18/2019 (Reata UK Limited)

EU/3/18/2019 (Active substance: Bardoxolone methyl) - Transfer of orphan designation - Commission Decision (2018)5055 of Fri, 27 Jul 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMA/OD/011/18/T/01

Europe -DG Health and Food Safety

23-7-2018

Qarziba (EUSA Pharma (UK) Limited)

Qarziba (EUSA Pharma (UK) Limited)

Qarziba (Active substance: dinutuximab beta) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)4886 of Mon, 23 Jul 2018

Europe -DG Health and Food Safety

4-7-2018

Docetaxel Accord (Accord Healthcare Limited)

Docetaxel Accord (Accord Healthcare Limited)

Docetaxel Accord (Active substance: Docetaxel) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)4341 of Wed, 04 Jul 2018

Europe -DG Health and Food Safety

29-5-2018

Rubraca (Clovis Oncology UK Limited)

Rubraca (Clovis Oncology UK Limited)

Rubraca (Active substance: rucaparib) - Centralised - Authorisation - Commission Decision (2018)3344 of Tue, 29 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4272

Europe -DG Health and Food Safety

29-5-2018

EU/3/18/2026 (Alnylam UK Limited)

EU/3/18/2026 (Alnylam UK Limited)

EU/3/18/2026 (Active substance: Synthetic double-stranded siRNA oligonucleotide targeted against transthyretin mRNA, with six phosphorothioate linkages in the backbone, and nine 2'-fluoro and thirty-five 2'-O-methyl nucleoside residues in the sequence, which is covalently linked via a phosphodiester group to a ligand containing three N-acetylgalactosamine residues) - Orphan designation - Commission Decision (2018)3394 of Tue, 29 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMA/OD/019/18

Europe -DG Health and Food Safety

18-5-2018

Juluca (ViiV Healthcare UK Limited)

Juluca (ViiV Healthcare UK Limited)

Juluca (Active substance: dolutegravir / rilpivirine) - Centralised - Authorisation - Commission Decision (2018)3161 of Fri, 18 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4427

Europe -DG Health and Food Safety

16-5-2018

Docetaxel Kabi (Fresenius Kabi Deutschland GmbH)

Docetaxel Kabi (Fresenius Kabi Deutschland GmbH)

Docetaxel Kabi (Active substance: Docetaxel) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3053 of Wed, 16 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/2325/T/19

Europe -DG Health and Food Safety

16-5-2018

Inflectra (Hospira UK Limited)

Inflectra (Hospira UK Limited)

Inflectra (Active substance: Infliximab) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)3054 of Wed, 16 May 2018

Europe -DG Health and Food Safety

15-5-2018

Flixabi (Samsung Bioepis UK Limited)

Flixabi (Samsung Bioepis UK Limited)

Flixabi (Active substance: infliximab) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)3056 of Tue, 15 May 2018

Europe -DG Health and Food Safety

15-5-2018

Pemetrexed Hospira (Hospira UK Limited)

Pemetrexed Hospira (Hospira UK Limited)

Pemetrexed Hospira (Active substance: pemetrexed) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)3059 of Tue, 15 May 2018

Europe -DG Health and Food Safety