MOFELOX

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • MOFELOX 400 MG/250 ML IV INF. SOLUSYONU
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • MOFELOX 400 MG/250 ML IV INF. SOLUSYONU
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • Levofloksasin

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Aktif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699828690047
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 22-12-2015
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1 / 22

KISA ÜRÜN B

LG

S

UYARI:

TEND

N

T

VE

TENDON

YIRTILMASI,

PER

FERAL

NÖROPAT

,

SANTRAL

S

N

R

S

STEM

ETK

LER

VE

MYASTEN

A

GRAV

S’

N

Şİ

DDETLENMES

N

DE

ÇEREN C

DD

ADVERS REAKS

YONLAR

MOFELOX da dâhil olmak üzere florokinolonlar a

ıdaki gibi sakatlı

a yol açan ve geri

dönü

ümsüz advers reaksiyonlara neden olabilir:

Tendinit ve tendon yırtılması

Periferal nöropati

Santral sinir sistemi etkileri

Bu reaksiyonlardan herhangi birinin gözlendi

i hastalarda MOFELOX kullanımı derhal

bırakılmalı ve florokinolon kullanımından kaçınılmalıdır.

MOFELOX

dâhil

olmak

üzere

florokinolonlar,

myastenia

gravisli

hastalarda

güçsüzlü

ünü

iddetlendirebilir. Bilinen myastenia gravis öyküsü olanlarda MOFELOX

kullanımından kaçınılmalıdır.

MOFELOX’un da dâhil oldu

u florokinolon grubu ilaçların ciddi advers reaksiyonlarla

kili oldu

u bilindi

inden a

ıdaki endikasyonlarda ba

ka alternatif yoksa kullanılabilir:

Akut bakteriyel sinüzit

Kronik bron

itin akut bakteriyel alevlenmesi

1.

BE

ER

TIBB

ÜRÜNÜN ADI

MOFELOX 400 mg/250 ml I.V.

nfüzyon

çin Çözelti

çeren Flakon

2.

KAL

TAT

F VE KANT

TAT

F B

LE

Şİ

M

Etkin madde:

Moksifloksasin

400.000 mg (hidroklorür olarak)

Yardımcı maddeler:

Sodyum klorür

2028.000 mg

(250 ml infüzyon çözeltisi 34,70 mmol sodyum içerir.)

Yardımcı maddeler için 6.1.’e bakınız.

3.

FARMASÖT

K FORM

250 ml sarı-berrak infüzyon çözeltisi içeren 250 ml cam

4.

KL

N

K ÖZELL

KLER

4.1.

Terapötik endikasyonlar

Akut bakteriyal sinüzit, kronik bron

itin akut bakteriyel alevlenmesi alternatif tedavi

seçeneklerinin varlı

ında ciddi yan etki riski nedeniyle kullanılmamalıdır.

Bu endikasyonlarda ancak antibiyogramla kanıtlanması, di

er alternatif tedavilerin

uygulanamaması durumlarında enfeksiyon hastalıkları uzmanı onayı ile kullanılabilir.

2 / 22

MOFELOX, duyarlı su

ların neden oldu

u a

ıdaki bakteriyel enfeksiyonların tedavisinde

endikedir.

Streptococcus

pneumoniae,

Haemophilus

influenzae,

Haemophilus

parainfluenzae,

Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Moraxella catarrhalis'in neden oldu

kronik bron

itin akut alevlenmesinde;

Streptococcus pneumoniae (penisilin için M

K de

g/ml olan penisiline dirençli

lar dahil), Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Staphylococcus aureus,

Klebsiella

pneumoniae,

Mycoplasma

pneumoniae,

Chlamydia

pneumoniae'nin

neden

oldu

u toplumdan edinilmi

pnömonide; çoklu ilaç direnci olan su

ların* sebep oldu

toplumdan edinilmi

pnömoni de dahil;

* Penisiline dirençli S. Pneumonia su

ları gibi çoklu ilaç direnci olan Streptococcus

pneumoniae ve a

ıdaki antibiyotiklerden iki ya da daha fazlasına kar

ı dirençli su

lar:

penisilin (M

K de

2 µg/ml olan), 2. jenerasyon sefalosporinler (örn., sefuroksim),

makrolidler, tetrasiklinler ve trimetoprim/sülfametoksazol.

Streptococcus

pneumoniae,

Haemophilus

influenzae,

Moraxella

catarrhalis'in

neden

oldu

u akut sinüzitte;

Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes'in neden oldu

u komplike olmayan deri

ve yumu

ak doku enfeksiyonlarında;

Metisiline

duyarlı

Staphlylococcus

aureus,

Escherichia

coli,

Klebsiella

pneumoniae,

Enterobacter

cloacae’nin

neden

oldu

komplike

deri

ve

yumu

ak

doku

enfeksiyonlarında (diyabetik ayak dahil);

Escherichia

coli,

Bacteroides

fragilis,

Streptococcus

anginosus,

Streptococcus

constellatus,

Enterococcus

faecalis,

Proteus

mirabilis,

Clostridium

perfringens,

Bacteriodes thetaiotaomicron ya da Peptostreptococcus türlerinin neden oldu

u komplike

intraabdominal enfeksiyonlarda (apse gibi polimikrobiyal enfeksiyonlar dahil).

Antibakteriyel

ajanların

uygun

kullanımı

hakkındaki

resmi

kılavuzlar

göz

önünde

bulundurulmalıdır.

4.2.

Pozoloji ve uygulama

ekli

Pozoloji:

Yukarıda belirtilen endikasyonlar için MOFELOX günde bir kez uygulanır (250 ml) ve bu

doz a

ılmamalıdır.

Uygulama sıklı

ı ve süresi:

Tedavinin süresi, endikasyonun

iddetine ya da klinik yanıta göre belirlenmelidir. Üst ve alt

solunum yolu enfeksiyonlarının tedavisi için a

ıdaki genel öneriler yapılmaktadır:

Klinik olarak endike olan durumlarda tedaviye intravenöz uygulama ile ba

lanıp, oral film

kaplı tablet uygulaması ile devam edilebilir.

Kronik bron

itte akut alevlenme: 5 gün

Toplumdan

edinilmi

pnömoni:

Ardı

uygulama

(intravenöz

uygulamayı

takiben

oral

uygulama) için tavsiye edilen tedavi süresi: 7-14 gün

3 / 22

Akut sinüzit: 7 gün

Komplike olmayan deri ve yumu

ak doku enfeksiyonlarında önerilen tedavi süresi: 7 gün

Komplike deri ve yumu

ak doku enfeksiyonlarında önerilen ardı

ık tedavi süresi (intravenöz

uygulamayı takiben oral uygulama): 7-21 gün.

Komplike intraabdominal enfeksiyonlarda önerilen ardı

ık tedavi (intravenöz uygulamayı

takiben oral uygulama): 5-14 gün.

Tedavi

edilmekte

olan

endikasyon

için

tedavi

süresi

ılmamalıdır.

MOFELOX,

klinik

çalı

malarda (komplike deri ve yumu

ak doku enfeksiyonlarında) 21 güne varan tedavi

süresince ara

tırılmı

tır.

Uygulama

ekli:

ntravenöz uygulama için infüzyon süresi 60 dakikadır.

nfüzyon çözeltisi do

rudan veya geçimli oldu

u infüzyon çözeltileriyle birlikte bir T-tüpü ile

uygulanabilir.

ıda belirtilen çözeltilerin, MOFELOX ile birlikte uygulanmasıyla, oda sıcaklı

ında 24

saat stabil kalan karı

ımlar olu

turdu

u görülmü

tür ve MOFELOX ile geçimli oldu

saptanmı

tır.

Enjeksiyonluk su

% 0.9'luk Sodyum klorür

1 molar Sodyum klorür

% 5'lik Glukoz

% 10'luk Glukoz

% 40'lık Glukoz

% 20'lik Ksilitol

Ringer Solüsyonu

Ringer Laktat Solüsyonu

MOFELOX ba

ka bir ilaçla birlikte verilecekse, iki ilaç ayrı ayrı uygulanmalıdır.

Sadece berrak çözeltiler kullanılmalıdır.

Özel popülasyonlara ili

kin ek bilgiler:

Böbrek / karaci

er yetmezli

i:

Böbrek

bozuklu

olan

hastalarda

(kreatinin

klerensi

ml/dakika/1.73m

dahil)

hemodiyaliz ve sürekli ayakta periton diyalizi gibi kronik diyaliz hastalarında doz ayarlaması

gerekmemektedir.

Karaci

er fonksiyon bozuklu

u olan hastalarda yeterli veri mevcut de

ildir (bkz. Bölüm 4.3).

4 / 22

Pediyatrik popülasyon:

Çocuklarda ve adolesanlarda MOFELOX’un etkinli

i ve güvenlili

i kanıtlanmamı

tır. (ayrıca

Bkz. Bölüm 4.3).

Geriyatrik popülasyon:

lılar için doz ayarlaması gerekmemektedir.

Di

er:

Etnik gruplarda doz ayarlaması gerekmemektedir.

4.3.

Kontrendikasyonlar

Moksifloksasine, di

er kinolonlara ya da yardımcı maddelerden herhangi birine kar

bilinen a

ırı duyarlılık durumunda

Gebelik ve emzirme döneminde

18 ya

ın altındaki hastalarda,

Kinolon

tedavisiyle

lantılı

tendon

hastalı

hasarı

öyküsü

olan

hastalarda

kontrendikedir.

Hem klinik öncesi ara

tırmalar hem de insanlar üzerindeki çalı

malarda, moksifloksasine

maruz kaldıktan sonra QT uzaması

eklinde seyreden kardiyak elektrofizyolojide de

iklikler

gözlenmi

tir.

laç güvenlili

i sebebiyle, moksifloksasin a

ıdaki durumlarda kontrendikedir:

tan ya da kazanılmı

QT uzaması

Elektrolit bozukluklar, özellikle de düzeltilmemi

hipokalemi

Klinik olarak anlamlı bradikardi

ük sol ventriküler ejeksiyon fraksiyonu olan klinik olarak anlamlı kalp yetmezli

Semptomatik aritmi öyküsü

Moksifloksasin QT aralı

ını uzatan di

er ilaçlarla e

zamanlı olarak kullanılmamalıdır (ayrıca

Bkz. Bölüm 4.5).

Klinik

verilerin

sınırlı

olması

nedeniyle,

moksifloksasin

aynı

zamanda

ciddi

karaci

fonksiyon bozuklu

u olan (Child Pugh C) hastalarda ve transaminaz düzeyleri normal üst

sınırın 5 katından fazla artmı

hastalarda kontrendikedir.

4.4.

Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Tendinit ve tendon rüptürü, periferal nöropati ve merkezi sinir sistemi etkileri dahil

sakatlı

a sebep olan ve potansiyel geri dönü

ümsüz ciddi advers reaksiyonlar

MOFELOX dâhil florokinolonlar, sakatlı

a sebep olabilen ve potansiyel geri dönü

ümsüz

ciddi advers reaksiyonlarla ili

kilendirilmi

tir. Yaygın olarak görülen advers reaksiyonlar kas-

iskelet

periferal

sinir

sistemi

(tendinit,

tendon

rüptürü,

tendonlarda

veya

enflamasyon, karıncalanma veya uyu

ma, kol

ve bacaklarda uyu

ukluk, kas a

rısı, kas

güçsüzlü

ü, eklem a

rısı, eklemlerde

me gibi) atralji, miyalji, periferal nöropati ve merkezi

5 / 22

sinir sistemi etkileridir (halüsinasyon, anksiyete, depresyon, intihar e

ilimi, insomnia,

iddetli

rısı ve konfüzyon) (bkz. Bölüm 4.8).

Bu reaksiyonlar MOFELOX’a ba

ladıktan sonra saatler ya da haftalar içinde görülebilir. Her

grubundan veya önceden mevcut risk faktörleri olmayan hastalar, bu advers reaksiyonları

amı

tır.

Herhangi bir ciddi advers reaksiyonun ilk bulgularının veya semptomlarının ortaya çıkması

durumunda MOFELOX derhal kesilmelidir. Ayrıca, florokinolonlarla ba

lantılı olarak bu

ciddi

advers

reaksiyonlardan

herhangi

birini

ayan

hastalarda

MOFELOX

dahil

florokinolonların kullanımından kaçınılmalıdır.

Bazı durumlarda, ilk uygulamadan hemen sonra a

ırı duyarlılık ve alerjik reaksiyonlar ortaya

çıkabilir. Bu durumda doktor derhal haberdar edilmelidir.

Çok nadir durumlarda anafilaktik reaksiyonlar ya

amı tehdit edici bir

oka kadar ilerleyebilir

ve bazı olgularda bu durum ilk uygulamadan sonra meydana gelebilir. Bu durumlarda,

MOFELOX tedavisi kesilmeli ve tıbbi tedavi (örn.

ok tedavisi) uygulanmalıdır.

Bazı hastalarda MOFELOX’un elektrokardiyogramda QT aralı

ını uzattı

ı gösterilmi

tir.

Erkekler ile kar

ıla

tırıldı

ında kadınlarda ba

langıç QTc aralıkları daha uzun olma e

ilimi

gösterdi

inden, kadınlar QTc-uzatıcı ilaçlara kar

ı daha duyarlı olabilirler. Ya

lı hastalar da

QT aralı

ı üzerindeki ilaca ba

lı etkilere daha duyarlı olabilirler.

QT uzamasının boyutu, artan ilaç konsantrasyonlarıyla artabilece

inden, önerilen doz ve

infüzyon hızı (60 dakikada 400 mg) a

ılmamalıdır. Bununla birlikte pnömoni

ikayeti olan

hastalarda

moksifloksasin

plazma

konsantrasyonları

uzaması

arasında

hiçbir

korelasyon gözlenmemi

tir. QT uzaması torsades de pointes de dahil olmak üzere ventriküler

aritmiler açısından bir risk artı

ına neden olabilir. 9000’den fazla hastanın katıldı

ı klinik

çalı

malarda

moksifloksasin

tedavisi

sırasında

uzamasına

atfedilebilecek

hiçbir

kardiyovasküler

morbidite

mortalite

izlenmemi

ancak

belirli

bazı

predispozan

tablolar ventriküler aritmi riskini artırabilmektedir.

Dolayısıyla,

klinik

deneyim

bulunmamasına

olarak,

ıdaki

hasta

gruplarında

moksifloksasin tedavisinden kaçınılmalıdır:

QT aralı

ı uzaması oldu

u bilinen hastalar,

Düzeltilmemi

hipokalemisi olan hastalar,

Sınıf IA (örn, kinidin, prokainamid) ya da sınıf III (örn, amiodaron, sotalol) antiaritmik

ajan kullanan hastalar.

ıdaki ko

ullarda, MOFELOX’un QT aralı

ı üzerindeki ilave etkisi dı

lanamadı

ı için,

dikkatle kullanılması önerilmektedir:

Sisaprid, eritromisin, antipsikotikler ve trisiklik antidepreanlar gibi QT aralı

ını uzatan

ilaçlar ile e

zamanlı tedavi uygulanan hastalar,

6 / 22

Klinik açıdan anlamlı bradikardi, akut miyokard iskemisi gibi devam eden proaritmik

tabloları olan hastalar,

Karaci

er sirozu olan hastalar; çünkü bu hastalarda önceden mevcut olan QT uzaması

lanamaz,

QTc’yi uzatan ilaçlara daha duyarlı olabilen kadın ve ya

lı hastalar.

Potasyum

düzeylerini

ürebilen

ilaçlar

MOFELOX

alan

hastalarda

dikkatlice

kullanılmalıdır.

MOFELOX, akut miyokard iskemisi ya da QT uzaması gibi devam eden proaritmik tabloları

olan hastalarda (özellikle kadın ve ya

lı hastalar), ventriküler aritmi (torsade de pointes gibi)

kardiyak

arrest

için

risk

faktörünün

artmasına

neden

olabilece

inden

dikkatli

kullanılmalıdır

(ayrıca

Bkz.

Bölüm

4.3).

uzamasının

boyutu,

artan

ilaç

konsantrasyonlarıyla birlikte artı

gösterebilir. Bu nedenle önerilen doz a

ılmamalıdır.

MOFELOX ile tedavi sırasında kardiyak aritmi belirtileri meydana gelirse, tedavi kesilmeli ve

EKG çekilmelidir.

Moksifloksasin ile potansiyel olarak karaci

er yetmezli

ine (ölümcül olgular da dahil) yol

açan

fulminant

hepatit

olguları

bildirilmi

(Bkz.

Bölüm

4.8).

Hastalar,

karaci

yetmezli

ine ili

kin semptomlar ortaya çıktı

ında tedaviye devam etmeden önce ivedilikle

doktorlarına ba

vurmaları konusunda bilgilendirilmelidir.

Moksifloksasin ile Stevens-Johnson sendromu ya da toksik epidermal nekroliz gibi büllöz

deri reaksiyonu olguları bildirilmi

tir (Bkz. Bölüm 4.8). Hastalar, deri ve/veya mukozada

reaksiyonlar ortaya çıktı

ında tedaviye devam etmeden önce ivedilikle doktorlarıyla temasa

geçmeleri konusunda bilgilendirilmelidir.

Kinolon tedavisi ile nöbetler görülebilir. Nöbetlere e

ilim yaratabilen ya da nöbet e

ürebilen

santral

sinir

sistemi

(SSS)

bozuklukları

oldu

bilinen

veya

üphe

edilen

hastalarda dikkatle kullanılmalıdır.

Moksifloksasini de içeren geni

spektrumlu antibiyotiklerin kullanımıyla antibiyotik ili

kili

kolit

bildirilmi

tir.

nedenle,

MOFELOX

kullanımıyla

kili

ciddi

diyare

geli

hastalarda bu tanının dikkate alınması önemlidir. Bu klinik durumda hemen uygun terapötik

önlemler

alınmalıdır.

Ciddi

diyare

geli

hastalarda

peristaltizmi

inhibe

eden

ilaçların

kullanımı kontrendikedir.

Moksifloksasini de içeren kinolon tedavisiyle, özellikle ya

lı hastalarda ya da aynı zamanda

kortikosteroidlerle tedavi edilmekte olan ki

ilerde tendon enflamasyonu ve rüptür görülebilir;

tedavinin sonlanmasından aylar sonrasında meydana gelmi

olan vakalar bildirilmi

tir.

enflamasyon

belirtisinde,

tedavi

kesilmeli

etkilenen

ekstremite(ler)

dinlendirilmelidir.

Florokinolonlarla

tedavi

gören

hastalarda,

konvülsiyonlar

intrakraniyal

basınçta

artı

(psödotümör serebri dahil) bildirilmi

tir.

7 / 22

Böbrek

bozuklukları

olan

hastalar

yeterli

sıvı

alımına

devam

edemiyorlarsa

MOFELOX’u dikkatli kullanmalıdır, çünkü dehidrasyon böbrek yetmezli

i riskini artırabilir.

Görme bozuklu

u ya da gözlerle ilgili herhangi bir sorun ortaya çıkarsa, hemen bir göz

doktoruna ba

vurulmalıdır.

duyarlılık:

Kinolonların,

hastalarda

duyarlılık

reaksiyonlarına

sebep

oldu

gösterilmi

tir. Bununla birlikte özel olarak düzenlenmi

preklinik ve klinik çalı

malarda,

moksifloksasin ile ı

a duyarlılık reaksiyonları gözlenmemi

tir. Ayrıca, pazara verildi

inden

bu yana da, moksifloksasinin ı

a duyarlılık reaksiyonlarına yol açtı

ı yönünde bir klinik

veri bulunmamaktadır. Yine de, hastalara

iddetli UV radyasyonuna veya güne

ına maruz

kalmamaları tavsiye edilmelidir.

Aile öyküsünde ya da var olan glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikli

i olan hastalar kinolonla

tedavide

hemolitik

reaksiyonlara

ilimlidirler.

nedenle,

MOFELOX

hastalarda

dikkatlice kullanılmalıdır.

Sodyum alımının tıbbi önem ta

ıdı

ı hastalarda (konjestif kalp yetmezli

i, böbrek yetmezli

nefrotik sendrom…vb. olan hastalar) infüzyon solüsyonundaki ek sodyum yükü dikkate

alınmalıdır.

nfüzyon solüsyonunun sodyum klorür içeri

i için lütfen “Kalitatif ve Kantitatif

Bile

enler” bölümüne bakınız.

Myasthenia Gravis’in

iddetlenmesi:

Florokinolonlar nöromüsküler blokaj aktivitesine sahiptirler ve myasthenia gravisli hastalarda

kas güçsüzlü

ünü

iddetlendirebilirler. Florokinolon kullanan myasthenia gravisli hastalarda,

ventilatör

destek

ihtiyacı

ölümü

kapsayan

post

marketing

ciddi

advers

olaylar

florokinolonla

kilendirilmi

tir.

Öyküsünde

myasthenia

gravis

bulunan

hastalar,

florokinolon kullanımından kaçınmalıdır.

Metisiline dirençli S. Aureus (MRSA) enfeksiyonlarının tedavisinde moksifloksasin kullanımı

önerilmez. MRSA’dan kaynaklandı

ı belirlenen veya MRSA enfeksiyonu oldu

undan

üphe

edilen enfeksiyonlarda, uygun antibiyotiklerle tedaviye ba

lanmalıdır (Bkz. Bölüm 5.1).

Moksifloksasinin

in

vitro

aktivitesi,

mikobakteriyel

türlerin

büyümelerini

baskılayarak

Mycobacterium kültür testleri ile etkile

ebilir. Bu nedenle MOFELOX kullanmakta olan

hastalardan alınan kültürlerde yanlı

negatif sonuçlar görülebilir.

Moksifloksasin

dahil

olmak

üzere,

kinolon

grubu

antibiyotikleri

kullanan

hastalarda

parestezi, hipoestezi, disestezi veya güçsüzlü

e neden olabilen duyusal veya duyusal-motor

polinöropati vakaları bildirilmi

tir. MOFELOX tedavisi almakta olan hastaların a

rı, yanma

veya batma hissi, uyu

ukluk veya güçsüzlük gibi nöropati semptomlarının ortaya çıkması

durumunda, tedaviye devam etmeden önce doktorlarını bilgilendirmeleri önerilmelidir (Bkz.

Bölüm 4.8).

Moksifloksasin

dahil

olmak

üzere

kinolon

tedavisi

uygulanan

hastalarda

psikiyatrik

reaksiyonlar görülebilir. Bu durum ilk uygulama sonrasında bile ortaya çıkabilir. Çok nadir

8 / 22

vakalarda, ortaya çıkan depresyon veya psikotik reaksiyonlar intihar dü

üncesi ve intihar

ebbüsü gibi kendine zarar verme davranı

ına kadar ilerleyebilir (Bkz. Bölüm 4.8). Böyle

bir reaksiyonun ortaya çıkması durumunda, MOFELOX tedavisine son verilmeli ve uygun

tedaviye ba

lanmalıdır. Psikozu olan hastalarda veya psikiyatrik hastalık hikayesi olanlarda

MOFELOX dikkatle kullanılmalıdır.

Disglisemi

Tüm florokinolonlarda oldu

u gibi, MOFELOX ile hipoglisemi ve hiperglisemi dahil olmak

üzere kan

glukoz düzeyinde bozulmalar oldu

u bildirilmi

tir. MOFELOX tedavisi

alan

hastalarda disglisemi a

ırlıklı olarak e

zamanlı oral hipoglisemik ilaç (örn. sülfonilüre) veya

insülin tedavisi alan ya

lı diyabetik hastalarda ortaya çıkmı

tır. Diyabetik hastalarda kan

glukoz düzeyinin dikkatle izlenmesi önerilmektedir (Bkz. Bölüm 4.8).

4.5.

Di

er tıbbi ürünler ile etkile

imler ve di

er etkile

im

ekilleri

MOFELOX ile a

ıdaki ilaçlar arasında QT aralık uzaması üzerinde ilave bir etki hariç

tutulamaz; antiaritmikler sınıf IA (örn; kinidin, hidrokinidin, disopiramid) ya da antiaritmikler

sınıf

(örn;

amiodaron,

sotalol,

dofetilid,

ibutilid),

nöroleptikler

(örn;

fenotiyazinler,

pimozid, sertindol, haloperidol, sultoprid), trisiklik antidepresan ilaçlar, bazı antimikrobiyaller

(sparfloksasin,

eritromisin

pentamidin,

antimalaryaller

özellikle

halofantrin),

bazı

antihistaminikler (terfenadin, astemizol, mizolastin) ve di

erleri (sisapridin, vinkamin IV,

bepridil, difemanil). Bu etki özellikle torsade de pointes gibi yüksek ventriküler aritmi riskine

yol açabilir. Bu nedenle bu ilaçlarla tedavi edilen hastalarda MOFELOX kontrendikedir (Bkz.

Bölüm 4.3).

Antidiyabetik ilaçlar (örne

in; insülin, gliburid/glibenklamid):

Kinolonlar ve bir antidiyabetik ilacın e

zamanlı uygulandı

ı hastalarda hiperglisemi ve

hipoglisemi gibi kan glukoz de

erlerinde bozukluklar bildirilmi

oldu

undan, bu ilaçlar ile

birlikte kullanıldı

ı zaman kan glukoz de

erinin dikkatle izlenmesi önerilmektedir.

ıdaki maddeler için, moksifloksasin ile klinik açıdan anlamlı bir etkile

imin söz konusu

olmadı

ı kanıtlanmı

tır; atenolol, ranitidin, kalsiyum içeren preparatları, teofilin, siklosporin,

oral kontraseptifler, glibenklamid, itrakonazol, digoksin, morfin, probenesid. Bu ilaçlar için

doz ayarlamasına gerek yoktur.

Varfarin:

Varfarin ile birlikte tedavi sırasında, protrombin zamanı ve di

er koagülasyon parametreleri

üzerinde hiçbir etkile

im gözlenmemi

tir.

INR (Uluslararası Normalize Oran) de

iklikleri:

Antibiyotikler

(MOFELOX’u

içeren)

aynı

anda

antikoagülan

alan

hastalarda,

antikoagülan aktivitenin arttı

ı vakalar rapor edilmi

tir. Bula

ıcı hastalık (ve e

lik eden

iltihabi

durum),

hastanın

genel

durumu

risk

faktörleridir.

Klinik

çalı

malarda

moksifloksasin ve varfarin arasında bir etkile

im görülmemesine ra

men, INR izlenmeli ve

gerekirse oral antikoagülan dozu uygun

ekilde ayarlanmalıdır.

9 / 22

Digoksin:

Digoksinin farmakokineti

i moksifloksasin ile ve moksifloksasinin farmakokineti

i digoksin

anlamlı

ölçüde

etkilenmemektedir.

lıklı

gönüllülerde

tekrarlı

dozlardan

sonra

moksifloksasin,

digoksinin

maks

’ını

kararlı

durumda,

vadi

seviyelerini

etkilemeksizin yakla

ık % 30 oranında arttırmı

tır.

Aktif kömür:

lacın intravenöz olarak uygulanmasından sonra, aktif kömür sistemik ilaç temasını çok az

azalttı

ından (yakla

ık %20), intravenöz doz a

ımı durumunda kullanımı sınırlıdır.

4.6.

Gebelik ve Laktasyon

Genel tavsiye:

Gebelik kategorisi: C

Çocuk do

urma potansiyeli bulunan kadınlar / Do

um kontrolü (Kontrasepsiyon):

Moksifloksasinin çocuk do

urma potansiyeli bulunan kadınlarda kullanımına ili

kin veri

yoktur. Do

um kontrol ilaçları ile etkile

imi bulunmamaktadır (Bkz. Bölüm 4.5). Do

kontrolü yöntemlerine etkisi bilinmemektedir.

Gebelik dönemi:

Moksifloksasinin gebe kadınlarda kullanımına ili

kin yeterli veri mevcut de

ildir. Hayvanlar

üzerinde yapılan ara

tırmalar üreme toksisitesinin bulundu

unu göstermi

tir (Bkz. Bölüm

5.3).

nsanlara yönelik potansiyel risk bilinmemektedir.

Moksifloksasinin gebe kadınlarda güvenli kullanımı saptanmamı

tır. Geri dönü

ümlü eklem

hasarları kinolon alan çocuklarda görülmü

tür, ancak bu etki ilaca maruz kalan fetuslarda

görülür

eklinde

raporlanmamı

tır.

Hayvan

çalı

maları

üreme

toksisitesi

oldu

göstermi

tir.

nsanlar için potansiyel riskleri bilinmemektedir. Dolayısıyla moksifloksasinin

hamilelik sırasında kullanımı kontrendikedir.

Laktasyon dönemi:

er kinolonlarda oldu

u gibi, moksifloksasinin de immatüre hayvanların a

ırlık ta

ıyıcı

eklemlerinin kıkırda

ında lezyonlara neden oldu

u gösterilmi

tir. Klinik öncesi bulgular, az

miktarda

moksifloksasinin

insan

sütünde

salgılanabilece

göstermektedir.

Emziren

kadınlara ili

kin herhangi bir veri mevcut de

ildir. Bu nedenle, MOFELOX’un emziren

kadınlarda kullanımı kontrendikedir.

Üreme yetene

i / Fertilite:

Sıçan, tav

an ve maymunlarda yapılan üreme ara

tırmaları, moksifloksasinin plasentadan

geçti

ini göstermektedir. Sıçanlarda (oral ve I.V.) ve maymunlarda (oral) gerçekle

tirilen

tırmalar, moksifloksasin uygulamasından sonra teratojenite ya da fertilite bozuklu

kin herhangi bir bulgu ortaya koymamı

tır. 20 mg/kg intravenöz doz ile tedavi edilen

anlarda iskelet malformasyonu gözlenmi

tir. Bu çalı

manın sonuçları, kinolonların iskelet

geli

üzerindeki

etkileri

tutarlıdır.

Maymun

anlarda,

insan

terapötik

konsantrasyonlarında, dü

ük insidansında bir artı

saptanmı

tır. Sıçanlarda, insan terapötik

doz aralı

ındaki plazma konsantrasyonları ile mg/kg bazında önerilen maksimum dozun 63

10 / 22

katı olan dozlarda fetüs a

ırlı

ında azalma, prenatal kayıpta artı

, gebelik süresinde hafif bir

artı

ve bazı erkek ve di

i yavruların spontan aktivitesinde artı

gözlenmi

tir.

4.7.

Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

Moksifloksasinin

aralarında

bulundu

florokinolon

grubu

antibiyotikler,

reaksiyonlarına ba

lı olarak hastaların araç ya da makine kullanma becerilerinde dü

e ve

göz hastalıklarına neden olabilirler (Bkz. Bölüm 4.8)

4.8.

stenmeyen etkiler

400 mg moksifloksasin (oral ve ardı

ık [I.V./oral]/sadece I.V. uygulama) ile yapılan tüm

klinik ara

tırmalara dayanan ve CIOMS III sıklık kategorileri ile sınıflandırılan (n = 4.583’ü

ardı

ık/intravenöz tedavi çalı

masında olan toplam n=17.951; statü: Mayıs 2010) advers ilaç

reaksiyonları

ıda

sıralanmı

tır.

“Yaygın”

altında

listelenen

advers

ilaç

reaksiyonlarının, bulantı ve diyare hariç görülme sıklıkları % 3’ün altındadır.

Pazarlama sonrası raporlardan derlenen advers ilaç reaksiyonları (Mayıs 2010) italik olarak

yazılmı

tır.

Her bir sıklık grubundaki advers reaksiyonlar ciddiyetine göre azalacak

ekilde sıralanmı

tır.

Sıklıklar a

ıdaki

ekilde tanımlanmı

tır.

Çok yaygın (

1/10)

Yaygın (

1/100 ila < 1/10),

Yaygın olmayan (

1/1,000 ila < 1/100),

Seyrek (

1/10,000 ila < 1/1,000),

Çok seyrek (< 1/10,000),

Bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor)

Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar

Yaygın: Mikotik süperenfeksiyonlar

Kan ve lenf sistemi hastalıkları

Yaygın olmayan: Anemi, lökopeni(ler), nötropeni, trombositopeni, trombositemi, protrombin

zamanında uzama/INR artı

Seyrek: Anormal tromboplastin seviyesi

Çok seyrek: Protrombin seviyesinde artı

/ INR azalması, anormal protrombin seviyesi/

anormal INR

Ba

ı

ıklık sistemi hastalıkları

Yaygın olmayan: Alerjik reaksiyonlar, ka

ıntı, döküntü, ürtiker, kanda eozinofili

Seyrek: Anafilaktik/ anafilaktoid reaksiyonlar, alerjik ödem/ anjiyoödem (potansiyel olarak

hayatı tehdit edici larenjiyal ödem dahil)

Çok seyrek: Anafilaktik/anafilaktoid

ok (potansiyel olarak hayatı tehdit edici)

Metabolizma ve beslenme hastalıkları

Yaygın olmayan: Hiperlipidemi

Seyrek: Hiperglisemi, hiperürisemi

11 / 22

Çok seyrek: Hipoglisemi

Psikiyatrik hastalıklar

Yaygın olmayan: Anksiyete reaksiyonları, psikomotor hiperaktivite/ ajitasyon

Seyrek: Duygusal kararsızlık, depresyon (çok ender durumlarda intihar fikri/dü

üncesi ya da

intihar

giri

gibi

potansiyel

olarak

kendine

zarar

verme

sonuçlanabilecek),

halüsinasyonlar

Çok seyrek: Ki

inin gerçeklerden uzakla

ması, psikotik reaksiyonlar (intihar fikri/dü

üncesi

ya da intihar giri

imi gibi potansiyel olarak kendine zarar verme ile sonuçlanabilecek)

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın: Ba

rısı, ba

dönmesi

Yaygın olmayan: Pareztezi/Disestezi, tat bozuklukları (çok nadir vakalarda tat alma hissinin

kaybı da dahil), konfüzyon ve oryantasyon bozuklu

u, uyku bozuklukları, titreme, vertigo,

uyku hali

Seyrek: Hipoestezi, koku bozuklukları (koku alma hissinin kaybı da dahil), anormal rüyalar,

koordinasyon

bozuklu

(özellikle

dönmesi

veya

vertigodan

kaynaklanan

yürüyü

bozuklukları dahil; çok nadir bazı vakalarda yaralanmaya neden olabilecek dü

melere yol

açabilir-özellikle ya

lılarda), çe

itli klinik görünümlerde nöbetler (grand mal konvülsiyonlar

da dahil), dikkat bozuklu

u, konu

ma bozuklukları, amnezi, periferik nöropati ve polinöropati

Çok seyrek: Hiperestezi

Göz hastalıkları

Yaygın

olmayan:

Görsel

bozukluklar

(özellikle

reaksiyonları

esnasında),

diplopi,

bulanık görme

Çok seyrek: Geçici görme kaybı (özellikle MSS reaksiyonları esnasında)

Kulak ve iç kulak hastalıkları

Seyrek: Kulak çınlaması, sa

ırlık da dahil olmak üzere duyma bozuklukları (genellikle geri

dönü

lüdür)

Kardiyak hastalıklar

Yaygın: Hipokalemili hastalarda QT uzaması

Yaygın olmayan: QT uzaması, palpitasyon, ta

ikardi, atriyal fibrilasyon, anjina pektoris

Seyrek: Ventriküler ta

iaritmiler, senkop

Çok seyrek: Spesifik olmayan aritmiler, Torsade de Pointes*, Kardiyak arrest*

(*özellikle klinik olarak anlamlı bradikardi veya akut miyokard iskemisi gibi altta yatan ciddi

proaritmik durumları olan hastalarda)

Vasküler hastalıklar

Yaygın olmayan: Vazodilatasyon

Seyrek: Hipertansiyon, hipotansiyon

Solunum, gö

üs ve mediastinal hastalıklar

Yaygın olmayan: Dispne (astımla ilgili durumlar dahil)

Gastrointestinal hastalıklar

Yaygın: Bulantı, kusma, gastrointestinal ve abdominal a

rılar, diyare

Yaygın olmayan:

İş

tah ve yemek yemenin azalması, konstipasyon, dispepsi, gaz

kinli

gastroenterit (erozif gastroenterit hariç), amilaz artı

12 / 22

Seyrek: Disfaji, stomatit, antibiyotik ili

kili kolit (çok nadir vakalarda hayatı tehdit eden

komplikasyonlar e

inde)

Hepatobiliyer hastalıklar

Yaygın: Transaminazlarda artı

Yaygın olmayan: Hepatik fonksiyon bozuklu

u (LDH artı

ı dahil), bilirubin artı

ı, gamma-

glutamil-transferaz artı

ı, kan alkali fosfataz artı

Seyrek: Sarılık, hepatit (a

ırlıklı olarak kolestatik)

Çok seyrek: Hayati tehlike arz eden karaci

er yetmezli

ine sebep olabilecek fulminan hepatit

(ölümcül vakalar dahil)

Deri ve derialtı dokusu hastalıkları

Çok seyrek: Stevens-Johnson- Sendromu veya toksik epidermal nekroliz (hayati tehlikeye

sebep olabilecek) gibi büllöz deri reaksiyonları

Kas-iskelet bozuklukları, ba

dokusu ve kemik hastalıkları

Yaygın olmayan: Artralji, miyalji

Seyrek: Tendinit, kas tonusunda artı

ve kramp, kas güçsüzlü

Çok

seyrek:

Tendon

rüptürü,

artrit,

yürüyü

bozuklu

(kas,

tendon

veya

eklem

semptomlarından kaynaklanan), Myasthenia gravis

iddetlenmesi

Böbrek ve idrar yolu hastalıkları

Yaygın olmayan: Dehidrasyon (diyare ya da sıvı alımında azalma sonucunda)

Seyrek: Böbrek bozuklu

u, böbrek yetmezli

i (özellikle önceden böbrek bozuklu

u olan

lılarda dehidrasyon sonucunda)

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ili

kin hastalıklar

Yaygın: Enjeksiyon ve infüzyon yeri reaksiyonları

Yaygın olmayan: Hasta hissetme, spesifik olmayan a

rı, terleme, infüzyon yerinde (trombo-)

flebit

Seyrek: Ödem

ıdaki istenmeyen etkiler iv/oral ardı

ık tedavi gören hastaların alt grubunda daha sık

görülmektedir:

Yaygın: Gama-glutamil transferaz artı

Yaygın olmayan: Ventriküler ta

iaritmiler, hipotansiyon, ödem, antibiyotik ili

kili kolit (çok

nadir vakalarda hayatı tehdit eden komplikasyonlar e

inde), çe

itli klinik görünümlerde

nöbetler (grand mal konvülsiyonlar da dahil), halüsinasyonlar, böbrek bozuklu

u ve böbrek

yetmezli

i (özellikle önceden böbrek bozuklu

u olan ya

lılarda dehidrasyon sonucunda).

er florokinolonlar ile tedaviyi takiben çok seyrek olarak görülebilen, moksifloksasin ile

tedavi sırasında da meydana gelme olasılı

ı olan a

ıdaki yan etkiler rapor edilmi

tir: geçici

görme

kaybı,

hipernatremi,

hiperkalsemi,

hemoliz,

rabdomiyoliz,

duyarlılık

reaksiyonları.

üpheli advers reaksiyonların raporlanması

Ruhsatlandırma

sonrası

üpheli

ilaç

advers

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

ımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar / risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

13 / 22

olanak sa

lar. Sa

lık mesle

i mensuplarının herhangi bir

üpheli advers reaksiyonu Türkiye

Farmakovijilans

Merkezi

(TÜFAM)’ne

bildirmeleri

gerekmektedir

(www.titck.gov.tr;

posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99).

4.9.

Doz a

ımı ve tedavisi

Doz a

ımına ili

kin yalnızca sınırlı veri mevcuttur. Sa

lıklı gönüllülere, herhangi bir anlamlı

istenmeyen etki görülmeksizin, 10 gün süreyle 1200 mg’a varan tek dozlar ve 600 mg’lık

tekrarlı moksifloksasin dozları uygulanmı

tır. Doz a

ımı durumunda, EKG ölçümleriyle

birlikte, hastanın klinik durumunun gerektirdi

i uygun destekleyici tedavinin uygulanması

önerilmektedir.

5.

FARMAKOLOJ

K ÖZELL

KLER

5.1.

Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik grubu: Kinolon antibakteriyeller, florokinolonlar

ATC kodu: J01MA14

Etki mekanizması

Moksifloksasin, geni

spektrumlu ve bakterisid aktiviteye sahip, 8-metoksi-fluorokinolon

türevi bir antibiyotiktir. Moksifloksasin, geni

bir aralıkta yer alan gram-pozitif ve gram-

negatif organizmalar, anaeroblar, aside dirençli bakteriler ve Chlamydia spp., Mycoplasma

spp. ve Legionella spp. gibi atipik organizmalara kar

ı in-vitro aktiviteye sahiptir.

Bakterisid

etkisi

topoizomeraz

IV’ün

aktivitesini

inhibe

etmesi

sonucu

görülür.

Topoizomerazlar,

topolojisini

kontrol

eden

replikasyonu,

onarımı

transkripsiyonuna yardım eden çok önemli enzimlerdir.

Moksifloksasin, konsantrasyona ba

lı bakterisid etkinlik göstermektedir. Minimum bakterisid

konsantrasyonlar genellikle minimum inhibe edici konsantrasyonlar ile benzerdir.

Moksifloksasin

-laktam ve makrolide dirençli bakterilere kar

ı etkilidir. Hayvan enfeksiyon

modellerinde gerçekle

tirilen ara

tırmalar, yüksek in-vivo aktivitesini kanıtlamı

tır.

Direnç

Penisilinler, sefalosporinler, aminoglikozidler, makrolidler ve tetrasiklinleri inaktive eden

direnç

mekanizmaları

moksifloksasinin

antibakteriyel

aktivitesini

etkilememektedir.

Moksifloksasin ile bu ajanlar arasında çapraz direnç yoktur. Plazmid kaynaklı direnç bugüne

in gözlenmemi

tir.

C-8'deki metoksi grubu C-8'deki hidrojen grubuna kıyasla, Gram (+) bakterilerdeki dirençli

mutantlara kar

ı aktivite artı

ına ve bu mikroorganizmaların daha dü

ük oranda selekte

edilmesine

katkıda

bulunmaktadır.

C-7'ye

olan

büyük

bisikloamin

sübstitüentinin

varlı

ı, florokinolon direncinin bir mekanizması olan aktif dı

arı akı

ı önler.

n-vitro ara

tırmalar, moksifloksasine kar

ı direncin çok a

amalı mutasyonlarla, yava

geli

göstermi

tir.

Genel

direnç

sıklı

ının

çok

oldu

ortaya

konulmu

tur.

Organizmaların

moksifloksasin

konsantrasyonları

altındaki

konsantrasyona maruz bırakılmaları, moksifloksasinin MIK de

erlerinde yalnızca küçük bir

artı

göstermi

tir.

Kinolonlar arasında çapraz direnç gözlenmi

tir. Ancak, di

er kinolonlara dirençli olan bazı

gram-pozitif ve anaerobik organizmalar moksifloksasine duyarlıdır.

14 / 22

nsanlarda barsak florası üzerindeki etki

Gönüllüler üzerinde yapılan iki ara

tırmada, oral moksifloksasin doz uygulamasından sonra

barsak florasında a

ıdaki de

iklikler görülmü

tür: E. coli, Bacillus spp., Bacteroides

vulgatus,

Enterococci

Klebsiella

spp.’nin

yanı

sıra,

anaeroblar

Bifidobacterium,

Eubacterium ve Peptostreptococcus da azalmı

tır. Bu de

iklikler iki hafta içinde normale

dönmü

tür. Clostridium difficile toksini saptanmamı

tır.

n-vitro Duyarlılık Verileri

Duyarlı

Orta düzeyde

Dirençli

Gram-pozitif bakteriler

Gardnerella vaginalis

Streptococcus pneumoniae*; birçok ilaca

dirençli streptococcus pneumoniae

ları dahil

penisilin ve makrolide dirençli su

lar ve

ıdaki antibiyotiklerden iki veya daha

fazlasına dirençli olan su

lar dahil:

penisilin (MIK

2 µg/ml), 2. ku

sefalosporinler (ör., sefuroksim),

makrolidler, tetrasiklinler ve

trimetoprim/sülfometoksazol

Streptococcus pyogenes (grup A)*

Streptococcus milleri grup

(S.anginosus*, S. constellatus*, ve S.

intermedius*)

Streptococcus viridans grup

(S. viridans, S. mutans, S. mitis,

S. sanguinis, S. salivarius,

S. thermophilus,

S. constellatus)

Streptococcus agalactiae

Streptococcus dysgalactiae

Staphylococcus aureus

(metisiline duyarlı su

lar) *

Staphylococcus aureus

(metisilin/ ofloksasine

dirençli su

lar)

Metisiline

duyarlı

koagülaz

negatif

stafilokok su

lar (Staphylococcus cohnii,

S.

epidermidis,

S.

haemolyticus,

S.

hominis, S. saprophyticus, S. simulans)

Metisiline duyarlı

koagülaz negatif

stafilokok su

(S. cohnii,

S. epidermidis,

S. haemolyticus,

S. hominis,

S. saprophyticus,

S. simulans)

Enterococcus feacalis*

(sadece vankomisin,

gentamisine duyarlı

15 / 22

lar)

Enterococcus avium*

Enterococcus faecium*

*/** Onaylanmı

klinik endikasyonlarda duyarlı su

lar üzerinde klinik etkinli

i gösterilmi

tir.

+ MOFELOX, metisiline dirençli S. aureus (MRSA) enfeksiyonlarının tedavisinde önerilmez.

MRSA’nın etken oldu

u veya etken olmasından

üphelenildi

i enfeksiyonlarda tedaviye

uygun bir antibiyotikle ba

lanmalıdır.

Duyarlı

Orta düzeyde

Dirençli

Gram-negatif bakteriler

Haemophilus influenzae

laktamaz negatif ve pozitif su

dahil)*

Haemophilus parainfluenzae*

Moraxella catarrhalis

laktamaz negatif ve pozitif su

dahil)*

Bordetella pertussis

Legionella pneumophilia

Escherichia coli*

Acinetobacter baumanii

Klebsiella

pneumoniae*

Klebsiella oxytoca

Citrobacter freundii*

Enterobacter türleri

(E. aerogenes,

E. intermedius,

E. sakazaki)

Enterobacter cloacae*

Pantoea agglomerans

Pseudomonas

aeruginosa

Pseudomonas

fluorescens

Burkholderia cepacia

Stenotrophomonas

maltophilia

Proteus mirabilis*

Proteus vulgaris

Morganella morganii

Neisseria gonorrhoea*

Providencia türleri (P.

Rettgeri, P. stuartii

*/** Onaylanmı

klinik endikasyonlarda duyarlı su

lar üzerinde klinik etkinli

i gösterilmi

tir.

Duyarlı

Orta düzeyde

Dirençli

Anaeroblar

Bacteroides sp

(B. fragilis*,

16 / 22

B. distasoni*,

B. thetaiotaomicron*,

B. ovatus*,

B. uniformis*,

B. vulgaris*)

Fusobacterium spp

Peptostreptococcus spp.*

Porphyromonas spp

Prevotella spp

Propionibacterium spp.

Clostridium türleri

*/** Onaylanmı

klinik endikasyonlarda duyarlı su

lar üzerinde klinik etkinli

i gösterilmi

tir.

Duyarlı

Orta düzeyde

Dirençli

Atipik organizmalar

Chlamydia pneumoniae*

Chlamydia trachomatis*

Mycoplasma pneumoniae*

Mycoplasma hominis

Mycoplasma genitalum

Legionella pneumophila*

Coxiella burnettii

*/** Onaylanmı

klinik endikasyonlarda duyarlı su

lar üzerinde klinik etkinli

i gösterilmi

tir.

Edinilmi

direncin sıklı

ı belirli bazı türler için co

rafi olarak ve zamanla de

ebilmektedir.

Özellikle a

ır enfeksiyonları tedavi ederken, organizmaların dirençleri hakkında yerel bilgi

gereklidir. Yukarıdaki bilgiler, bir organizmanın moksifloksasine duyarlı olma olasılı

ına

kin bir kılavuz olarak verilmektedir.

Tek doz 400 mg moksifloksasinin intravenöz ve oral uygulamalarında, farmakokinetik ve

farmakodinamik temsil parametrelerinin kar

ıla

tırması:

Hastane tedavisi gerektiren hastalarda EAA/MIK

parametrelerinin 125'den daha büyük ve

/MIK

= 8-10 olması, klinik iyile

menin öngörücüsüdür. Ayaktan tedavi olan hastalarda,

bu yedek parametreler genellikle daha küçüktür, örn. EAA /MIK

> 30-40.

ıdaki

tablo,

moksifloksasinin

intravenöz

oral

uygulaması

için

verilerinden

hesaplanan

ilgili

farmakokinetik/farmakodinamik

yedek

parametreleri

göstermektedir:

Uygulama yolu

ntravenöz

Oral

Parametre (medyan)

EAA [saat]

/MIK

EAA [saat]

/MIK

0.125 mg/L

0.25 mg/L

0.5 mg/L

32.5

16.2

23.6

11.8

1 saatlik enfüzyon

17 / 22

5.2.

Farmakokinetik özellikler

Emilim:

dozun

intravenöz

olarak

saatlik

infüzyonundan

sonra,

plazmada

oral

uygulamaya

göre

yakla

ortalama

artı

tekabül

eden,

mg/l'lik

konsantrasyonlarına ula

ılır. Yakla

ık 39 mg*saat/l olan EAA (E

ri altındaki alan "AUC")

erine göre, ilaca maruz kalma, yakla

ık %91 oranındaki mutlak biyoyararlanıma uygun

olarak, oral uygulamadan (35 mg*saat/l) sonraki ilaca maruz kalma ile kar

ıla

tırıldı

ında çok

az yüksektir.

Tekrarlı intravenöz doz uygulamasını (bir saatlik infüzyon) takiben, kararlı durumda tepe ve

vadi plazma konsantrasyonları (günde bir defa 400 mg) sırasıyla 4.1 - 5.9 ve 0.43 - 0.84 mg/l

arasındadır. Kararlı durumda, doz uygulama aralı

ında ilaca maruz kalma, ilk dozdan sonraki

erden yakla

ık %30 daha fazladır. Bir saatlik infüzyonun sonunda, hastalarda, 4.4 mg/l

düzeyinde ortalama kararlı durum konsantrasyonları gözlenmi

tir.

ılım:

Moksifloksasin ekstravasküler alanlara son derece hızlı bir da

ılım göstermektedir. EAA

(EAA

norm

= 6 kg*saat/l) ile ifade edilen ilaca maruz kalma düzeyi yüksektir; sabit durumda

ılım hacmi (Vss) yakla

ık 2 l/kg’a varır. Tükürükte, plazmadakinden daha yüksek pik

konsantrasyonlara ula

ılabilir.

n-vitro ve ex-vivo deneylerde, 0.02 – 2 mg/l aralı

ındaki

proteine

lanma

oranı,

ilacın

konsantrasyonundan

ımsız

olarak

yakla

%45’tir.

Moksifloksasin esas olarak serum albüminine ba

lanmaktadır. Bu de

erin dü

ük olmasından

dolayı, yüksek serbest pik konsantrasyonları >10xMIK görülür.

Moksifloksasin

akci

erde

(epitel

sıvısı,

alveolar

makrofajlar,

biyotik

doku),

sinüslerde

(maksiller ve etmoid sinüs, nazal polip) ve enflamasyonlu lezyonlarda (blister sıvısı) yüksek

konsantrasyonlara ula

ır; buralarda plazma konsantrasyonlarını a

an konsantrasyonlar olu

nterstisyel

vücut

sıvılarında

(tükrük,

intramüsküler,

subkutan)

yüksek

serbest

ilaç

konsantrasyonları görülür. Ayrıca, abdominal doku ve sıvılarda ve kadın genital kanalında da

yüksek ilaç konsantrasyonları tespit edilmi

tir.

dozun

intravenöz

uygulamasını

takiben

insan

dokularında

bulunan

konsantrasyonları (geometrik ortalama):

Doku

Konsantrasyon

Plazma oranı

Plazma

4.1 mg/L

Tükrük

5.0 mg/L

0.82-1.37

Kabarcık sıvısı

1.75

mg/L

1.71

nterstisyel sıvı

mg/L

0.8-2.5

Abdominal doku

7.03 mg/kg

1.56

Abdominal eksüda

3.32 mg/L

1.45

Apse sıvısı

1.94 mg/L

0.74

Kadın genital kanalı

10.2 mg/kg

1.72

Plazma

4.1 mg/L

Tükrük

5.0 mg/L

0.82-1.37

Uygulamadan 10 saat sonra,

lanmamı

konsantrasyon

Dozdan sonra 3 saatten 36 saate kadar

18 / 22

nfüzyonun sonunda

Uygulamadan 2 saat sonra

Uygulamadan 3 saat sonra

Tek doz 400 mg moksifloksasinin her iki uygulama

eklinden sonra, çe

itli hedef dokulardaki

pik konsantrasyonları ve bölge plazma konsantrasyon oranları kar

ıla

tırılabilir sonuçlar

vermi

tir.

Biyotransformasyon:

Moksifloksasin Faz II biyotransformasyona u

rar ve de

memi

ilaç ve bir sülfo-bile

(M1) ve bir glukuronid (M2) formunda böbrek ve safra/feçes yollarıyla atılır. M1 ve M2

insanlarda ilgili tek metabolitler olup, her ikisi de mikrobiyolojik olarak inaktiftir.

Ne in-vitro, ne de faz I klinik çalı

malarında, sitokrom P-450 enzimlerini kapsayan faz I

biyotransformasyona u

rayan di

er ilaçlarla herhangi bir metabolik farmakokinetik etkile

gözlenmemi

tir.

Uygulama yolundan ba

ımsız olarak, M1 ve M2 metabolitlerinin plazma konsantrasyonları

ana ilaçtan daha dü

üktür. Preklinik çalı

malarda her iki metabolit de ele alınmı

, böylelikle

güvenlilik ve tolerabiliteye yönelik potansiyel etkile

imler ekarte edilmi

tir.

Eliminasyon:

Moksifloksasinin eliminasyonu, yakla

ık 12 saatlik bir ortalama terminal yarılanma ömrü ile

plazmadan gerçekle

mektedir. 400 mg’lık tek dozu takiben ortalama görünür toplam vücut

klerensi 179 – 246 ml/dakika arasında de

mektedir. Renal klerens

yakla

ık 24 – 53

ml/dakika

olup,

ilacın

böbreklerden

kısmi

tübüler

reabsorpsiyonunu

ündürmektedir.

Ranitidin ve probenesid ile birlikte uygulama ilacın renal klerensini de

tirmemi

tir.

Ana bile

in kütle dengesi ve moksifloksasinin faz II metabolitleri, uygulama yolundan

ımsız

olarak,

oksidatif

metabolizma

verileri

bulunmaksızın,

yakla

%96-98'lik

reabsorpsiyon göstermektedir. Eliminasyon yollarına göre (renal, renal olmayan, metabolik,

metabolik olmayan gibi) kütle dengesinin detaylı incelenmesi ve uygulama yolu a

ıdaki

tabloda verilmi

tir:

400 mg'lık tek dozun reabsorpsiyonu (aritmetik ortalama ± standart sapma (SD))

Moksifloksasin

Sülfo-bile

(M1)

Glukuronid

(M2)

drar p.o.

19.4 ± 1.2

2.5 ± 0.6

13.6 ± 2.8

35.4 ± 1.8

kı p.o

25.4 ± 3.1

35.5 ± 3.2

60.9 ± 5.1

p.o. (n=6)

44.8 ± 3.3

37.9 ± 3.6

13.6 ± 2.8

96.3 ± 4.3

drar i.v.

21.9 ± 3.6

2.5 ± 0.9

13.8 ± 2.0

38.1 ± 2.1

kı i.v

25.9 ± 4.3

34.4 ± 5.6

60.2 ± 9.2

i.v. (n=5)

47.8 ± 7.2

36.8 ± 5.9

13.8 ± 2.0

98.4 ± 10.5

rusallık/Do

rusal olmayan durum:

50-1200 mg arasında tek dozdan sonra ve 10 gün süreyle günlük 600 mg’a kadar dozlarda

farmakokinetik do

rusaldır.

19 / 22

Hastalardaki karakteristik özellikler

Etnik gruplar arasında farklılıklar:

Beyaz,

Japon,

Siyah

etnik

gruplarda

olası

etnik

farklılıklar

incelenmi

tir.

Farmakokinetik açıdan klinik olarak anlamlı herhangi bir etnik farklılık saptanamamı

tır.

Cinsiyet:

Moksifloksasinin farmakokineti

inde (EAA ve C

maks

) erkek ve kadın denekler arasında % 33

farklılık

vardır.

lacın

absorpsiyonu

cinsiyetten

etkilenmemi

tir.

maks

'taki

farklılıklar,

cinsiyete

vücut

ırlı

ındaki

farka

lanmı

tır.

Bunlar

klinik

açıdan

anlamlı bulunmamı

tır.

Karaci

er yetmezli

i olan hastalar:

imdiye

kadar

gerçekle

tirilmi

olan

farmakokinetik

çalı

maların

temelinde,

karaci

bozuklu

u (Child Pugh A, B) olan hastalarda, sa

lıklı hastalar ile kar

ıla

tırıldı

ında herhangi

bir farklılık olup olmadı

ını saptamak mümkün de

ildir. Karaci

er fonksiyon bozuklu

plazmada maruz kalınan daha yüksek sülfo-bile

i (M1) ile ili

kilendirilirken, maruz kalınan

ana ilaç sa

lıklı gönüllüler ile kar

ıla

tırılabilirdir. Karaci

er fonksiyon bozuklu

u olan

hastalarda moksifloksasinin klinik kullanım deneyimi yetersizdir.

Böbrek yetmezli

i olan hastalar:

Moksifloksasin farmakokineti

i böbrek bozuklu

u (kreatinin klerensi < 30 ml/dakika/1.73 m

dahil) ile ve hemodiyaliz ve sürekli ayakta periton diyalizi gibi kronik diyaliz hastalarında

anlamlı olarak de

memektedir.

lılar:

Moksifloksasinin farmakokineti

i ya

tan etkilenmemektedir.

Çocuklar ve adolasanlar hastalar:

Moksifloksasin farmakokineti

i pediyatrik hastalarda ara

tırılmamı

tır.

5.3.

Klinik öncesi güvenlilik verileri:

er kinolonlarda oldu

u gibi, moksifloksasin için de ba

lıca toksikolojik hedef organlar

hematopoetik sistem (köpek ve maymunlarda kemik ili

inin hiposelülaritesi), merkezi sinir

sistemi (maymunlarda konvülsiyonlar) ve karaci

er (sıçan, köpek ve maymunlarda yüksek

karaci

er enzimleri, tek hücre nekrozu) olmu

tur. Bu de

iklikler sıklıkla, yalnızca yüksek

moksifloksasin dozlarından sonra ya da uzun süren tedaviden sonra görülmü

tür.

Köpeklerde

yapılan bir lokal tolerabilite çalı

masında, moksifloksasin intravenöz olarak

uygulandı

ında

lokal

intolerabilite

aretleri

görülmemi

tir.

ntraarteriyel

enjeksiyondan

sonra, periarteriyel yumu

ak dokuyu kapsayan inflamatuvar de

iklikler gözlenmi

tir ki bu

moksifloksasinin

intraarteriyel

olarak

uygulanmasından

kaçınılması

gerekti

ündürmektedir.

Karsinojenite, Mutajenite

Her ne kadar moksifloksasinin karsinojenik potansiyelini belirlemeye yönelik konvansiyonel

uzun süreli ara

tırmalar yapılmamı

sa da, ilaç bir dizi in-vitro ve in-vivo genotoksisite testine

tabi tutulmu

tur. Ayrıca, sıçanlarda insan karsinogenezi için hızlandırılmı

bir biyolojik tayin

20 / 22

latma/ilerletme

testi)

yapılmı

tır.

Ames

testinin

unda,

Çin

hamsteri

over

hücrelerindeki HPRT mutasyon testinde ve sıçan primer hepatositlerindeki UDS testinde

negatif sonuçlar elde edilmi

tir. Di

er kinolonlarla oldu

u gibi, TA 102 ile Ames testi pozitif

olmu

ve Çin hamsteri v79 hücrelerindeki in-vitro test yüksek konsantrasyonlarda (300

mcg/ml) kromozom anormallikleri göstermi

tir. Bununla birlikte, farelerde yapılan in-vivo

mikronükleus tayini negatif olmu

tur. Bir di

er in vivo test, farelerdeki dominant letal testi de

negatif olmu

tur. Negatif in-vivo sonuçların genotoksisite açısından in-vivo durumu yansıttı

sonucuna

varılmı

tır.

Sıçanlarda

yapılan

latma/ilerletme

testinde

herhangi

karsinojenite kanıtı bulunmamı

tır.

Fototoksisite

Moksifloksasin son derece fotostabil olup, çok dü

ük bir fotogenotoksisite potansiyeline

sahiptir.

n-vitro ve hayvan modellerinde moksifloksasinin, fototoksisite ve fotogenotoksisite

indükleme yönüyle, tüm di

er kinolonlardan daha dü

ük potens gösterdi

i dü

ünülmektedir.

Bazı

kinolonların

ultraviyole

maruz

bırakılmı

farelere

zamanlı

olarak

uygulandıklarında

UV-A

kaynaklı

fotokarsinojenite

etkisini

arttırdı

gösterilmi

tir.

Moksifloksasin

herhangi

fotokarsinojenite

tırması

yapılmamı

tır.

Fototoksik

potansiyelin bulunmaması, gönüllülerde yapılan bir Faz I ara

tırmada do

rulanmı

tır.

Yüksek konsantrasyonlarda, moksifloksasin kalbin gecikmi

rektifiye edici potasyum akımını

inhibe eder ve dolayısıyla QT aralı

ının uzamasına yol açabilir. Köpeklerde

16 mg/l plazma

konsantrasyonlarına

yol açan

90 mg/kg’lık oral dozlar kullanılarak yapılan toksikoloji

tırmalarında QT uzamaları saptanmı

ancak aritmi saptanmamı

tır. Ancak insan dozunun

50 kat üzerinde (>300 mg/kg) olan ve

200 mg/l’lik plazma konsantrasyonlarına (intravenöz

uygulamadan sonra terapötik düzeyin 30 katından fazla) yol açan çok yüksek kümülatif

intravenöz

uygulamadan

sonra

geri

dönü

ümlü,

ölümcül

olmayan

ventrikül

aritmileri

görülmü

tür.

Okülotoksisite

Sıçanlarda ve maymunlarda yapılan toksisite çalı

malarında (6 aya kadar tekrarlı dozlar ile)

okülotoksik riske ili

kin herhangi bir belirti görülmemi

tir. Köpeklerde,

20 mg/l plazma

konsantrasyonları olu

turan yüksek dozlarda (

60 mg/kg) elektroretinogramda de

iklikler

ve izole vakalarda retinanın atrofisi görülmü

tür.

Artrotoksisite

Kinolonların immatür hayvanlarda majör diartoidal eklemlerin kıkırda

ında lezyonlara neden

oldu

u bilinmektedir. Moksifloksasinin juvenil köpeklerde eklem toksisitesine neden olan en

ük dozu, mg/kg bazında, önerilen maksimum terapötik dozun dört katı (400 mg/50 kg ki

ve plazma konsantrasyonları önerilen terapötik dozdakinden iki ila üç kat daha yüksek

bulunmu

tur.

Üreme toksisitesi

Sıçan, tav

an ve maymunlarda yapılan üreme ara

tırmaları, moksifloksasinin plasentadan

geçti

ini göstermektedir. Sıçanlarda (oral ve i.v.) ve maymunlarda (oral) gerçekle

tirilen

tırmalar, moksifloksasin uygulamasından sonra teratojenite ya da fertilite bozuklu

kin herhangi bir bulgu ortaya koymamı

tır. 20 mg/kg intravenöz doz ile tedavi edilen

anlarda iskelet malformasyonu gözlenmi

tir. Bu çalı

manın sonuçları kinolonların iskelet

21 / 22

geli

imi üzerindeki etkileri ile tutarlıdır (Bkz. Bölüm 4.6). Maymun ve tav

anlarda, insan

terapötik konsantrasyonlarında, dü

ük insidansında bir artı

saptanmı

tır. Sıçanlarda, insan

terapötik doz aralı

ındaki plazma konsantrasyonları ile mg/kg bazında önerilen maksimum

dozun 63 katı olan dozlarda fetüs a

ırlı

ında azalma, prenatal kayıpta artı

, gebelik süresinde

hafif bir artı

ve bazı erkek ve di

i yavruların spontan aktivitesinde artı

gözlenmi

tir.

6.

FARMASÖT

K ÖZELL

KLER

6.1.

Yardımcı maddelerin listesi

Sodyum klorür

Sodyum hidroksit

Hidroklorik asit konsantre

Enjeksiyonluk su

6.2.

Geçimsizlikler

ıdaki infüzyon çözeltilerinin moksifloksasin ile geçimsiz oldu

u gösterilmi

tir:

% 10'luk Sodyum klorür

% 20'lik Sodyum klorür

% 4.2'lik Sodyum hidrojen karbonat

% 8.4'lük Sodyum hidrojen karbonat

6.3.

Raf ömrü

24 ay

6.4.

Saklamaya yönelik özel tedbirler

C’nin altında oda sıcaklı

ında saklayınız.

Serin saklama derecelerinde (15°C’nin altında), oda sıcaklı

ında tekrar çözünen çökelme

görülebilir. Bu nedenle, MOFELOX’un buzdolabında saklanması tavsiye edilmez.

Orijinal ambalajında saklayınız.

6.5.

Ambalajın niteli

i ve içeri

i

Kauçuk tıpa ile kapatılmı

tip l camdan yapılmı

flip-off kapaklı 250 ml’lik beyaz cam flakon.

6.6.

Be

eri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve di

er özel önlemler

Kullanılmamı

olan ürünler ya da atık materyaller, “Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeli

i” ve

“Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeli

i”ne uygun olarak imha edilmelidir.

gözle

görülebilen

herhangi

partikül

içeriyorsa

veya

bulanıksa,

ürün

kullanılmamalıdır.

7.

RUHSAT SAH

B

Koçak Farma

laç ve Kimya Sanayi A.

larba

ı Gazi cad. 64-66,

Üsküdar /

stanbul

Tel.: 0216 492 57 08

Fax: 0216 334 78 88

22 / 22

8.

RUHSAT NUMARASI

220/17

9.

LK RUHSAT TAR

H

/RUHSAT YEN

LEME TAR

H

lk ruhsat tarihi: 29.07.2009

Ruhsat yenileme tarihi:

10.

KÜB’ÜN YEN

LENME TAR

H

3-2-2014

Danish Pharmacovigilance Update 28 November 2013

Danish Pharmacovigilance Update 28 November 2013

In this issue of Danish Pharmacovigilance Update: Ciprofloxacin and the risk of tendon disorders, risk of blood clots from the use of the cancer medicine ponatinib and reporting of adverse reactions to the Danish Health and Medicines Authority.

Danish Medicines Agency