MIRCERA

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • MIRCERA ROCHE 150 MCG/0,3 ML SC/IV ENJ. ICIN KULLANIMA HAZIR SIRINGA
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • MIRCERA ROCHE 150 MCG/0,3 ML SC/IV ENJ. ICIN KULLANIMA HAZIR SIRINGA
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • methoxy polietilen glikol-epoetin beta

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Pasif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699505952208
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 20-02-2018
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1

KISA ÜRÜN BİLGİSİ

1.

BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

MIRCERA 150 mikrogram/0.3 mL S.C./I.V. kullanıma hazır şırınga

2.

KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin madde: Bir kullanıma hazır şırınga 0.3 mL’de 150 mcg metoksi polietilen glikol-

epoetin beta* içerir. Dozaj formu, metoksi polietilen glikol-epoetin beta molekülünün protein

parçacığı miktarını gösterir.

Yardımcı maddeler:

Sodyum dihidrojen fosfat monohidrat

0.414 mg

Sodyum sülfat

1.704 mg

* Etkin madde metoksi polietilen glikol-epoetin beta, Çin Hamsteri Yumurtalık hücrelerinde

rekombinant DNA teknolojisiyle üretilen bir protein ile doğrusal metoksi-polietilen glikolün

(PEG) kovalent konjugatıdır. Bunun sonucunda yaklaşık 60 kDa moleküler ağırlık elde edilir.

Mikrogram cinsinden dozaj yitiliği, glikozilasyon dikkate alınmaksızın, metoksi polietilen

glikol-epoetin beta’nın protein parçacığının miktarını belirtmektedir.

Yardımcı maddeler için, Bölüm 6.1’e bakınız.

3.

FARMASÖTİK FORM

Enjeksiyonluk çözelti içeren kullanıma hazır şırınga

Çözelti berraktır ve renksiz ile hafif sarımsı arasındadır.

4.

KLİNİK ÖZELLİKLER

4.1

Terapötik endikasyonlar

Antianemiktir.

Diyalize giren hastalarda kronik böbrek yetmezliği ile ilgili anemi (renal anemi) tedavisi,

Prediyaliz hastalarda semptomatik renal anemi tedavisi,

MIRCERA ve diğer ESA (Eritropoiez Stimüle edici Ajan)’ların kullanımında hedef

hemoglobin

(Hb)

düzeyi

10-12

g/dL’dir.

Hedef

hemoglobin

Hb>12

g/dL

üzerine

çıkarılmamalıdır. ESA’lar Hb=12 g/dL olunca kesilmelidir.

4.2

Pozoloji ve uygulama şekli

Pozoloji/uygulama sıklığı ve süresi:

Kronik böbrek hastalığı olan yetişkinlerde semptomatik aneminin tedavisi

MIRCERA

tedavi

renal

yetmezlikli

hastaların

tedavisinde

deneyimli

hekimin

gözetiminde başlatılmalıdır.

2

Yaş, cinsiyet ve hastalığın toplam yüküne göre anemi semptomları ve sekeli çeşitli olabilir;

bireysel hastanın klinik gidişatı ve durumunun bir hekim tarafından incelenmesi gereklidir.

Hastalar arası değişkenlikten dolayı, istenilen hemoglobin düzeyinin üzeri veya altında olan

hasta

için

geçici

bireysel

hemoglobin

değerleri

gözlenmelidir.

Hemoglobin

değişkenliğinde, 10 g/dL (6.21 mmol/L) ile 12 g/dL (7.5 mmol/L) hedef hemoglobin aralığı göz

önünde tutularak, doz ayarlanmasına gidilmelidir. Sürekli bir 12 g/dL (7.5 mmol/L)’den yüksek

hemoglobin düzeyinden kaçınılmalıdır; 12 g/dL (7.5 mmol/L)’yi aşan hemoglobin değerleri

gözlendiğinde uygun doz ayarlaması kılavuzu aşağıda tanımlanmaktadır.

Dört haftalık bir süre zarfında 2 g/dL (1.25 mmol/L)’den fazla bir hemoglobin artışından

kaçınılmalıdır. Eğer meydana gelirse, belirtilen uygun doz ayarlaması yapılmalıdır.

Anemi semptomlarının yeterince kontrolünün sağlanması ve hemoglobin konsantrasyonunun

12 g/dL (7.5 mmol/L) veya altında tutulması amacıyla, onaylı en düşük düşük ve etkili

MIRCERA

dozunun

kullanılmasını

garanti

altına

almak

için,

hastalar

yakından

takip

edilmelidir.

Kronik renal yetmezliği olan hastalarda MIRCERA dozunun yükseltilmesi sırasında dikkatli

olunmalıdır. MIRCERA’ya zayıf hemoglobin yanıtı gösteren hastalarda zayıf hemoglobin

yanıtı oluşturabilecek alternatif olasılıklar düşünülmelidir.

Hemoglobinin, stabilize olana kadar iki haftada bir ve bundan sonra da periyodik olarak

izlenmesi önerilir.

Şu an bir Eritropoiez Stimüle edici Ajan (ESA) ile tedavi edilmeyen hastalar

Diyalize girmeyen hastalar:

MIRCERA için önerilen başlangıç dozu, hemoglobin düzeyini 10 g/dL’nin (6.21 mmol/L)

üzerine çıkarmak için tek bir s.c. enjeksiyon olarak ayda bir uygulanan 1.2 mikrogram/kg

vücut ağırlığı şeklindedir. Alternatif olarak, 0.6 mikrogram/kg vücut ağırlığı başlangıç dozu

tek bir i.v. veya s.c. enjeksiyon olarak iki haftada bir uygulanabilir.

Diyalize giren hastalar:

MIRCERA için önerilen 0.6 mcg/kg vücut ağırlığı başlangıç dozu, hemoglobin düzeyini 10

g/dL’nin (6.21 mmol/L) üzerine çıkarmak için tek bir i.v. veya s.c. enjeksiyon olarak iki

haftada bir uygulanabilir.

Hemoglobin artış hızı bir ay boyunca 1.0 g/dL’den (0.621 mmol/L) az olursa, doz önceki

dozun yaklaşık %25’i kadar artırılabilir. Bireysel hedef hemoglobin düzeyi elde edilene

kadar, birer ay aralıklarla yaklaşık %25’lik ilave artışlar yapılabilir.

Hemoglobin artış hızı bir ay içinde 2 g/dL’den (1.24 mmol/L) fazla olursa veya hemoglobin

düzeyi yükseliyor ve 12 g/dL (7.5 mmol/L) değerine yaklaşıyorsa, doz yaklaşık %25 oranında

azaltılmalıdır.

Eğer

hemoglobin

düzeyi

yükselmeye

devam

ederse,

hemoglobin

düzeyi

düşmeye başlayana kadar tedavi kesilmeli ve hemoglobin düzeyi düşmeye başladığı zaman

uygulanan

dozun

yaklaşık

azı

tedaviye

yeniden

başlanmalıdır.

Dozun

kesilmesinden sonra hemoglobin düzeyinde yaklaşık 0.35 g/dL/hafta’lık bir düşüş beklenir.

İki haftada bir tedavi edilen ve hemoglobin konsantrasyonu 10 g/dL’nin (6.21 mmol/L)

üzerine ulaşan hastalara, MIRCERA önceki iki haftada bir uygulanan dozun iki katına

3

eşdeğer dozda ayda bir kez uygulanabilir. Doz ayarlamaları ayda bir kereden daha sık

yapılmamalıdır.

Şu an bir ESA ile tedavi edilen hastalar

Şu an bir ESA ile tedavi gören hastalar, ayda bir tek intravenöz veya subkutan enjeksiyon

şeklinde uygulanan MIRCERA’ya geçirilebilir. Metoksi polietilen glikol-epoetin beta’nın

başlangıç

dozu,

Tablo

1’de

açıklandığı

gibi,

tedavi

değişikliği

sırasında

verilen

önceki

haftalık

darbepoetin

alfa

veya

epoetin

dozuna

dayanarak

hesaplanır.

İlk

MIRCERA

enjeksiyonu, önceden uygulanan darbepoetin alfa veya epoetin tedavisinin bir sonraki planlı

dozunda başlamalıdır.

Tablo 1:

MIRCERA başlangıç dozları

Önceki haftalık

darbepoetin alfa

intravenöz veya

subkutan dozu

(mikrogram/hafta)

Önceki haftalık epoetin

intravenöz veya subkutan

dozu (IU/hafta)

Aylık MIRCERA intravenöz

veya subkutan dozu

(mikrogram/ayda bir kez)

<40

<8000

40-80

8000-16000

>80

>16000

Hedef hemoglobin konsantrasyonunu 10 g/dL’nin (6.21 mmol/L) üzerinde tutmak için doz

ayarlaması gerekirse, aylık doz yaklaşık %25 artırılabilir.

Bir ay boyunca hemoglobin artış hızı 2 g/dL’den (1.24 mmol/L) fazla olursa veya hemoglobin

düzeyi yükseliyor ve 12 g/dL (7.5 mmol/L) değerine yaklaşıyorsa, doz yaklaşık %25 oranında

azaltılmalıdır.

Eğer

hemoglobin

düzeyi

yükselmeye

devam

ederse,

hemoglobin

düzeyi

düşmeye başlayana kadar tedavi kesilmeli ve hemoglobin düzeyi düşmeye başladığı zaman

uygulanan

dozun

yaklaşık

azı

tedaviye

yeniden

başlanmalıdır.

Dozun

kesilmesinden sonra hemoglobin düzeyinde yaklaşık 0.35 g/dL (0.22 mmol/l) haftalık bir

düşüş beklenir. Doz ayarlamaları ayda bir kereden daha sık yapılmamalıdır.

Peritoneal diyaliz hastalarında tedavi deneyimi kısıtlı olduğundan, bu hastalarda düzenli Hb

takibine ve doz ayarlama kılavuzuna sıkı bir şekilde bağlı kalınması tavsiye edilir.

Tedaviye ara verilmesi

MIRCERA tedavisi normal olarak uzun süreli bir tedavidir. Bununla birlikte, gerekirse,

herhangi bir zamanda tedaviye ara verilebilir.

Atlanan doz

Bir MIRCERA dozu atlanırsa, atlanan doz en kısa zamanda uygulanmalı ve MIRCERA

uygulamasına önerilen dozlama sıklığında yeniden başlanmalıdır.

Uygulama şekli:

4

Hemoglobini 12 g/dL (7.5 mmol/L) üzerine çıkmayacak şekilde artırmak için MIRCERA

subkutan veya intravenöz olarak uygulanabilir. Periferal damarların delinmesinden sakınmak

için hemodiyalize girmeyen hastalarda subkutan kullanım tercih edilir.

MIRCERA karın, kol veya uyluktan subkutan yolla enjekte edilebilir. Üç enjeksiyon bölgesi

de MIRCERA uygulaması için aynı derece uygundur.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

Böbrek/Karaciğer yetmezliği:

MIRCERA

kronik

böbrek

hastalarında,

görülen

semptomatik

aneminin

tedavisinde

kullanıldığından, kısa ürün bilgilerinin tamamı bu hasta grubuna yönelik bilgiler içermektedir.

Bu sebeple, bu bölümde böbrek yetmezlikli hastalar için ayrıca özel bir bilgi verilmemektedir.

Karaciğer

yetmezliği

olan

hastalarda

başlangıç

dozunda

modifikasyonu

kurallarında ayarlama yapmak gerekmemektedir (bkz. bölüm 5.2).

Pediyatrik popülasyon:

Güvenlilik ve etkililik verilerinin olmaması nedeniyle, MIRCERA’nın çocuklarda ve 18 yaş

altı adolesanlarda kullanılması önerilmez.

Geriyatrik popülasyon:

Klinik çalışmalarda MIRCERA ile tedavi edilen hastaların %20’si 75 yaş ve üzerindeyken,

%24’ü 65 ile 74 yaş arasındadır. 65 yaş ve üzeri hastalarda doz ayarlaması gerekmemektedir.

4.3

Kontrendikasyonlar

Etkin maddeye veya yardımcı maddelerin herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda

kontrendikedir.

Kontrol edilemeyen hipertansiyonlu hastalarda kontrendikedir.

Kanser ve kansere bağlı anemilerde ve kanser kemoterapisine bağlı anemilerde ESA

(Eritropoiez Stimüle edici Ajan)’ların kullanılmasının morbidite ve mortaliteyi artırdığı

gözlenmiştir. Bu nedenle kanser, kansere bağlı ve kanser kemoterapisine bağlı anemilerde

ESA (epoetin alfa, epoetin beta, darboepoetin alfa, metoksi polietilen glikol-epoetin beta

ve benzeri ajanlar) kontrendikedir.

4.4

Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

UYARI:

ESA’LAR

ÖLÜM,

MİYOKARD

ENFARKTÜSÜ,

İNME,

VENÖZ

TROMBOEMBOLİZM,

VASKÜLER

GİRİŞ

YOLU

TROMBOZU

TÜMÖR

PROGRESYONU VE NÜKSETMESİ RİSKİNİ ARTIRIR.

Kronik böbrek hastalarında eritropoezis stimüle edici ajanlar ile tedaviye hemoglobin düzeyi

10 g/dL’nin altında başlanması düşünülmeli ve 12 g/dL’nin üzerinde tedavi kesilmelidir.

Doz bireyselleştirilmeli ve kırmızı kan hücreleri transfüzyonu ihtiyacını azaltmak için yeterli

olan en düşük doz kullanılmalıdır.

5

Özellikle, tedaviye yeterli cevap vermeyen hastalarda hedef hemoglobin düzeyine (10-12

g/dL) ulaşmak için yapılacak doz artışında dikkatli olunmalıdır.

Serum ferritin değeri 100 mcg/L’nin altında veya transferrin doygunluğu %20’nin altında

olan tüm hastalar için destekleyici demir tedavisi önerilir. Etkili eritropoiezin sağlanması için,

tedaviden önce ve tedavi sırasında tüm hastaların demir durumu değerlendirilmelidir.

MIRCERA

tedavisine

cevap

alınmasındaki

başarısızlık

durumunda

nedensel

faktörler

araştırılmalıdır. Demir, folik asit veya B12 vitamini eksikliği ESA’ların etkinliğini azaltır ve

bu sebeple düzeltilmelidir. Araya giren enfeksiyonlar, inflamatuvar veya travmatik episodlar,

gizli kan kaybı, hemoliz, ciddi alüminyum toksisitesi, altta yatan hematolojik hastalıklar veya

kemik

iliği

fibrozu

eritropoetik

cevabı

tehlikeye

sokabilir.

Retikülosit

sayımı

değerlendirmenin bir bölümü olarak düşünülmelidir. Belirtilen tüm koşullar hariç tutulursa ve

hasta retikülositopeni ve anti-eritropoietin antikorlarıyla ilişkili ani bir hemoglobin düzeyinde

düşüş yaşarsa, Saf Kırmızı Hücre Aplazisi (PRCA) tanısı için kemik iliğinin incelenmesi

düşünülmelidir. PRCA tanısı koyulursa, MIRCERA tedavisi kesilmeli ve hastalar başka bir

ESA’ya geçirilmemelidir.

MIRCERA da dahil olmak üzere ESA’lar ile ilişkili olarak, anti-eritropoietin antikorlarının

neden olduğu Saf Kırmızı Hücre Aplazisi rapor edilmiştir. Bu antikorların tüm ESA’lar ile

çapraz reaksiyona girdiği gösterilmiştir ve eritropoietin antikorları olduğundan şüphe edilen

veya bu durumu doğrulanan hastalarda MIRCERA tedavisine başlanılmamalıdır.

Hepatit C’li hastalarda Saf Kırmızı Hücre Aplazisi (PRCA): Hemoglobin seviyesinde çelişkili

bir düşüş ve düşük retikülosit sayılı ağır aneminin gelişmesi durumunda eritropoietin tedavisi

kesilmeli

anti-eritropoietin

antikor

testi

yapılmalıdır.

İnterferon

ribavirin

tedavisi

yanında eritropoietinlerin uygulandığı Hepatit C’li hastalarda bildirilmiştir. Eritropoietinlerin

Hepatit C’ye bağlı anemilerin tedavisinde kullanımı onaylanmamıştır.

Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda idame hemoglobin konsantrasyonu, bölüm 4.2’de

tavsiye

edilen

hedef

hemoglobin

konsantrasyonlarının

üst

limitini

aşmamalıdır.

Kronik

böbrek hastaları ile yapılan kontrollü çalışmalarda, eritropoezis-stimüle edici ajanlar hedef

hemoglobin

seviyesi

g/dL’nin

üzerinde

uygulandığında

hastalarda

ölüm,

ciddi

kardiyovasküler reaksiyonlar ve inme riskinde artış görülmüştür. Kronik böbrek hastalarında

ESA (eritropoez stimüle edici ajan) tedavisine hemoglobin düzeyi 10 g/dL’nin altında olduğu

zaman

başlanılması

düşünülmelidir.

bireyselleştirilmeli

kırmızı

hücreleri

transfüzyonu

ihtiyacını

azaltmak

için

yeterli

olan

düşük

kullanılmalıdır.

Hedef

hemoglobin

düzeyi

10-12

g/dL

arasındadır.

Özellikle,

tedaviye

yeterli

cevap

vermeyen

hastalarda

hedef

hemoglobin

düzeyine

ulaşmak

için

yapılacak

artışında

dikkatli

olunmalıdır.

Kronik renal yetmezliği olan hastalarda MIRCERA dozunun yükseltilmesi sırasında yüksek

kümülatif epoetin dozları mortalite riskine, ciddi karsiyovasküler ve serebrovasküler olaylara

neden olabileceğinden dikkatli olunmalıdır. MIRCERA’ya zayıf hemoglobin yanıtı gösteren

hastalarda zayıf hemoglobin yanıtı oluşturabilecek alternatif olasılıklar düşünülmelidir.

Kontrollü klinik çalışmalar, hemoglobin konsantrasyonu anemi semptomlarının kontrolü ve

kan transfüzyonundan kaçınmak için ihtiyaç duyulan düzeyin üzerine çıktığında, epoetinlerin

kullanılmasının belirgin faydası olmadığını göstermiştir.

6

Diğer tüm ESA’larda olduğu gibi, MIRCERA

ile anemi tedavisi sırasında kan basıncı

yükselebilir.

MIRCERA

tedavisine

başlanmadan

önce,

başlandığı

sırada

MIRCERA

tedavisi süresince tüm hastalarda kan basıncı yeterince kontrol edilmelidir. İlaç tedavisiyle

veya

diyet

önlemleriyle

yüksek

basıncını

kontrol

etmek

güçse,

MIRCERA

dozu

azaltılmalı veya verilmemelidir (bkz. bölüm 4.2).

Hemoglobinopatileri bulunan, felçli, kanamalı veya yakın geçmişte transfüzyon gerektiren

kanama hikayesi olan veya trombosit düzeyi 500 x 10

/L üzerinde olan hastalarda MIRCERA

tedavisinin

güvenliliği

etkililiği

belirlenmemiştir.

nedenle,

hastalarda

dikkatli

olunmalıdır.

MIRCERA’nın

sağlıklı

insanlar

tarafından

suistimali

hemoglobin

değerinin

aşırı

yükselmesine yol açabilir. Bu yaşamı tehdit edici kardiyovasküler komplikasyonlara neden

olabilir.

Yardımcı maddeler: Bu tıbbi ürün her ml’sinde 1 mmol (23 mg)’dan daha az sodyum ihtiva

eder; yani esasında “sodyum içermediği kabul edilir”.

4.5

Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Herhangi

etkileşim

çalışması

yapılmamıştır.

MIRCERA’nın

diğer

tıbbi

ürünlerin

metabolizmasını değiştirdiğine ilişkin kanıt yoktur.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler

Özel popülasyonlara ilişkin herhangi bir etkileşim çalışması yapılmamıştır.

Pediyatrik popülasyon:

Pediyatrik popülasyona ilişkin herhangi bir etkileşim çalışması yapılmamıştır.

4.6

Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik kategorisi: C

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (kontrasepsiyon)

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlarda ve doğum kontrolü (kontrasepsiyon)

uygulayanlarda ilacın kullanımı yönünden bir öneri bulunmamaktadır.

Gebelik dönemi

Metoksi polietilen glikol-epoetin beta’nın gebe kadınlarda kullanımına ilişkin yeterli veri

mevcut değildir.

Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar, gebelik/embriyonal/ fetal gelişim/doğum ya da doğum

sonrası

gelişim

ilgili

olarak

doğrudan

dolaylı

zararlı

etkiler

olduğunu

göstermemektedir. Ancak, fetal ağırlıkta bu sınıf ilaçlara bağlı olan geri dönüşlü bir azalma

görülmüştür (bkz. bölüm 5.3). İnsanlara yönelik potansiyel risk bilinmemektedir. Bu yüzden

gebelik sırasında ilaç tedavisinin faydaları fetusda meydana gelebilecek muhtemel riske karşı

incelenerek, gebelik döneminde kullanımında dikkatli olunmalıdır.

7

Laktasyon dönemi

Metoksi polietilen glikol-epoetin beta’nın insan sütüyle atılıp atılmadığı bilinmemektedir. Bir

hayvan çalışması, metoksi polietilen glikol-epoetin beta’nın sütle atıldığını göstermektedir.

Emzirmenin

durdurulup

durdurulmayacağına

MIRCERA

tedavisinin

durdurulup

durdurulmayacağına

ilişkin

karar

verilirken,

emzirmenin

çocuk

açısından

faydası

MIRCERA tedavisinin emziren anne açısından faydası dikkate alınmalıdır.

Üreme yeteneği/Fertilite

Hayvanlarda

yapılan

çalışmalarda,

MIRCERA

uygulandığında,

üreme

performansı,

doğurganlık ve sperm değerlendirme parametreleri etkilenmemiştir. İnsanlardaki potansiyel

risk bilinmemektedir.

4.7

Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

MIRCERA’nın araç ve makine kullanım yeteneği üzerine etkisi yoktur veya önemsizdir.

4.8

İstenmeyen etkiler

a) Güvenlilik profili özeti

MIRCERA için klinik çalışmalardan elde edilen güvenlilik veritabanı, MIRCERA ile tedavi

edilen 1939 hasta ve bir ESA ile tedavi edilen 1103 hastayı içeren 3042 Kronik Böbrek

Yetmezliği hastasından oluşur.

MIRCERA ile tedavi edilen hastaların yaklaşık %6’sının advers ilaç reaksiyonları yaşaması

beklenmektedir. En sık rapor edilen advers reaksiyon hipertansiyon olmuştur (yaygın).

b) Advers etkilerin listelendiği tablo

Advers ilaç reaksiyonları aşağıda tanımlanan sıklığa göre listelenmiştir:

Çok yaygın (≥1/10); yaygın (≥1/100 ile <1/10), yaygın olmayan (≥1/1.000 ile <1/100); seyrek

(≥1/10.000 ile <1/1.000); çok seyrek (<1/10.000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle

tahmin edilemiyor).

Tablo 2: KBY hastalarında yapılan MIRCERA tedavisine bağlı olarak görülen advers ilaç

reaksiyonları. Sadece pazarlama sonrasında gözlemlenen advers reaksiyonlar (*) işaretli

olarak gösterilmiştir.

Sistem organ sınıfı

Görülme sıklığı

İstenmeyen etki

lenfatik

sistem

hastalıkları

Bilinmiyor

Trombositopeni*

Bilinmiyor

Saf kırmızı hücre aplazisi*

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Seyrek

Aşırı duyarlılık

Bilinmiyor

Anaflaktik reaksiyon*

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın olmayan

Baş ağrısı

Seyrek

Hipertansif ensefalopati

Vasküler hastalıklar

Yaygın

Hipertansiyon

Seyrek

Sıcak basması

Bilinmiyor

Tromboz*, Pulmoner

emboli*

Deri

derialtı

doku

Seyrek

Makulopapüler döküntü

8

hastalıkları

Bilinmiyor

Stevens-Johnson

sendromu/toksik epidermal

nekroliz*

Zedelenme,

zehirlenme

uygulama komplikasyonları

Yaygın olmayan

Vasküler trombozu

c) Seçilmiş advers reaksiyonların açıklaması

Sıklığı bilinmeyen trombositopeni vakaları spontan olarak bildirilmiştir. Klinik çalışmalarda,

normal aralık içinde kalan hafif bir trombosit sayımı düşüşü gözlenmiştir.

MIRCERA ile tedavi edilen hastaların %7’sinde ve diğer ESA’lar ile tedavi edilen hastaların

%4’ünde 100 x 10

/L’nin altında bir trombosit sayımı gözlenmiştir.

Epoetin alfa veya darbepoetin alfa ile yapılan kontrollü klinik çalışmadan elde edilen veriler

inme insidansının yaygın olduğunu göstermiştir.

MIRCERA’ya bağlanan diğer tüm olaylar seyrek sıklıkla rapor edilmiş olup, çoğunluğu hafif

ila orta şiddettedir. Bu olaylar, popülasyonda bilinen komorbiditeler ile tutarlılık göstermiştir.

Pazarlama sonrası deneyim:

Pazarlama

sonrası

deneyimlerde,

MIRCERA

tedavisine

bağlı

olarak,

nötrolizan

anti-

eritropoietin antikorları sebebiyle saf kırmızı hücre aplazisi (PRCA) raporlanmıştır (bkz.

bölüm 4.4), görülme sıklığı bilinmemektedir. PRCA teşhisi koyulan durumlarda MIRCERA

tedavisi kesilmeli ve hastalar başka bir rekombinant eritropoietik proteine geçmemelidir.

Diğer eritropoietinlerde olduğu gibi, pazarlama sonrası deneyimlerde pulmoner emboli dahil

tromboz vakaları bildirilmiştir, görülme sıklığı bilinmemektedir.

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması

Ruhsatlandırma

sonrası

şüpheli

ilaç

advers

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye

Farmakovijilans

Merkezi

(TÜFAM)’ne

bildirmeleri

gerekmektedir

(www.titck.gov.tr;

posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks:0 312 218 35 99).

4.9

Doz aşımı ve tedavisi

MIRCERA’nın terapötik aralığı geniştir. Tedaviye başlandığında bireysel cevap

dikkate

alınmalıdır. Doz aşımı, abartılı farmakodinamik bir etkinin kendini göstermesine (örn. aşırı

eritropoiez) neden olabilir. Hemoglobin düzeylerinin aşırı olması durumunda, geçici olarak

MIRCERA

verilmemelidir

(bkz.

bölüm

4.2).

Klinik

açıdan

endike

flebotomi

uygulanabilir.

5.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ

5.1

Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik grup: Kan ve kan yapıcı organlar

ATC kodu: B03XA03

9

Etki mekanizması

MIRCERA’nın

etkin

maddesi

olan

metoksi

polietilen

glikol

epoetin

beta

Devamlı

Eritropoietin Reseptör Aktivatörüdür. Eritropoietinin aksine, MIRCERA reseptörle daha yavaş

birleşme ve reseptörden daha hızlı ayrılma, in vitro düşük spesifik aktivite ve in vivo yüksek

aktivite ve bunların yanı sıra yarılanma ömründe artış gibi özelliklerle karakterize, reseptör

düzeyinde farklı bir aktivite sergiler. Bu ayırt edici farmakolojik özellikler, hastalara ayda bir

kez dozlama rejimi ile MIRCERA verilebilmesinde önem taşır. Ortalama moleküler kütlesi

yaklaşık 60 kDA olup, yaklaşık 30 kDA’sı protein parçacığı ve karbonhidrat kısmından

oluşmaktadır.

Farmakodinamik etkiler

MIRCERA,

kemik

iliğindeki

progenitör

hücrelerde

eritropoietin

reseptörüyle

etkileşime

girerek eritropoiezi uyarır. Eritroid gelişim için primer büyüme faktörü olarak doğal hormon

eritropoietin, böbrekte üretilir ve hipoksiye cevap olarak kan dolaşımına salınır. Hipoksiye

cevap vermek üzere alyuvar üretimini artırır.

Klinik etkililik ve güvenlilik

Düzeltme çalışmalarından elde edilen veriler, hemoglobin (Hb) cevap oranlarının düzeltme

süresi

sonunda

MIRCERA

grubunda

yüksek

(çalışmalarda

diyalize

giren

diyalize

girmeyen hastalar için sırasıyla % 93.3 ve % 97.5) ve de diğer tedavilerle (sırasıyla % 91.3 ve

% 96.3) karşılaştırılabilir olduğunu göstermiştir. Cevap için medyan süre, MIRCERA çalışma

kolunda 43 gün ve karşılaştırma çalışma kolunda 29 gün olup, hemoglobin artışı ilk 6 haftada

sırasıyla 0.2 g/dL/hafta ve 0.3 g/dL/hafta’dır.

Darbepoetin

alfa

veya

epoetin

tedavisi

görmekte

olan

diyaliz

hastaları

üzerinde

dört

randomize,

kontrollü

çalışma

yapılmıştır.

Stabil

hemoglobin

düzeylerine

ulaşabilmek

amacıyla,

hastalar

mevcut

tedavilerinde

kalmak

veya

MIRCERA’ya

geçirilmek

üzere

randomize edilmiştir. Değerlendirme döneminde (29-36. hafta), MIRCERA ile tedavi edilen

hastaların ortalama ve medyan hemoglobin düzeyi, başlangıç hemoglobin düzeyleriyle hemen

hemen aynı çıkmıştır.

Tip 2 diyabetli ve hemoglobin seviyeleri ≤11 g/dl olan, diyalize girmeyen 4038 KBY

hastasının katıldığı randomize, çift kör, plasebo kontrollü klinik çalışmada hastalar 13 g/dl’lik

hemoglobin seviyesine ulaşmak için darbepoetin veya plasebo almışlardır (bkz. Bölüm 4.4).

Çalışma, tüm nedenlere bağlı ölüm, kardiyovasküler ölüm veya son evre böbrek yetmezliği

riskinde azalmayı gösteren primer noktaya ulaşamamıştır. Kompozit sonlanım noktalarının

bireysel bileşenlerinin analizi şu risk oranlarını göstermiştir (GA: %95): Ölüm 1.05 (0.92,

1.21), inme 1.92 (1.38, 2.68), konjestif kalp yetmezliği 0.89 (0.74, 1.08), miyokard enfarktüsü

0.96 (0.75, 1.23), miyokardiyal iskemi için hospitalizasyon 0.84 (0.55, 1.27), son evre böbrek

yetmezliği 1.02 (0.87, 1.18).

Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda (diyalize giren, diyalize girmeyen, diyabetik olan

veya

diyabetik

olmayan

hastalarda)

klinik

çalışmaların

toplu

post

analizi

gerçekleştirilmiştir. Tüm nedenlere bağlı ölüm ile diyabet veya diyaliz durumundan bağımsız

olarak daha yüksek kümülatif ESA dozları ile ilişkili kardiyovasküler ve serebrovasküler

olaylar için artan risk tahmini eğilimi gözlenmiştir (bkz. Bölüm 4.2 ve Bölüm 4.4).

10

Eritroprotein

öncelikli

olarak

kırmızı

hücresi

üretimini

stimule

eden

büyüme

faktörüdür.

Eritroprotein

reseptörleri

birçok

tümör

hücresinin

yüzeyinde

eksprese

edilebilir.

Sağkalım ve tümör progresyonu, dördü çift kör plasebo kontrollü ve biri açık olmak üzere

toplamda

2833

hastanın

katıldığı

beş

büyük

kontrollü

çalışmada

incelenmiştir.

çalışmalardan ikisi kemoterapi tedavisi gören hastalar üzerinde yapılmıştır. İki çalışmadaki

hedef hemoglobin konsantrasyonu >13 g/dl olup kalan diğer üç çalışmada bu hedef 12-14 g/dl

olarak belirlenmiştir. Açık çalışmada genel sağkalımda rekombinant insan eritroproteini ile

tedavi edilen hastalar ve kontrol grubu arasında bir fark görülmemiştir. Plasebo kontrollü dört

çalışmada

genel

sağkalım

için

risk

oranı

kontrol

grubu

lehine

1.25

2.47

arasında

değişmiştir.

çalışmalar,

kontrol

grubu

karşılaştırıldığında,

rekombinant

insan

eritroproteini kullanan ve çeşitli yaygın kanser ile ilişkili anemisi olan hastalarda devamlı

açıklanamayan

istatiksel

olarak

anlamlı

ölüm

artışı

göstermiştir.

Çalışmalardaki

genel

sağkalım

verileri

rekombinant

insan

eritroproteini

kullananlar

kontrol

grubundakiler

arasındaki

tromboz

ilişkili

komplikasyonların

insidansındaki

farklar

yeteri

kadar

açıklanamamıştır.

Hasta seviyesinde bir veri analizi de yapılmıştır. Bu analizde, birkaç epoetin içeren 53

kontrollü klinik çalışmada toplamda 13900’den fazla kanser hastası (kemoterapi, radyoterapi,

kemoradyoterapi gören veya tedavi görmeyen) yer almıştır. Genel sağkalım verilerinin meta

analizi kontrol grubu lehine 1.06 risk oranı ile sonuçlanmış (%95 GA: 1.00, 1.12; 53 çalışma

ve 13933 hasta) ve kemoterapi tedavisi gören kanser hastaları için genel sağkalım risk oranı

1.04 olmuştur (%95 GA: 0,97, 1.11; 38 çalışma ve 10441 hasta). Meta analizleri, rekombinant

insan eritroproteini kullanan kanser hastalarında (bkz. Bölüm 4.4) tromboembolik olayların

anlamlı olarak artmış ilgili risk oranını tutarlı bir biçimde göstermiştir. MIRCERA tedavisi

gören hastalar bu veri analizine dahil edilmemiştir.

MIRCERA, kemoterapi sonucu oluşan aneminin tedavisi için onaylanmamıştır (bkz. Bölüm

4.1 ve Bölüm 4.4)

5.2

Farmakokinetik özellikler

Genel özellikler

MIRCERA’nın farmakokinetiği, sağlıklı gönüllülerde ve diyalize girenler ve girmeyenler

dahil KBY’li anemik hastalarda incelenmiştir.

KBY hastalarında, metoksi polietilen glikol-epoetin beta’nın klerensi ve dağılım hacmi doza

bağlı olmamıştır.

MIRCERA’nın farmakokinetiği KBY hastalarında ilk dozdan sonra ve 9. haftadaki ve 19

veya 21. haftadaki uygulamalardan sonra incelenmiştir. Çoklu doz uygulamasının, metoksi

polietilen glikol-epoetin beta’nın klerensi, dağılım hacmi ve biyoyararlanımı üzerinde hiçbir

etkisi olmamıştır. KBY hastalarına 4 haftada bir doz uygulanmasından sonra, 1.03 birikme

oranı ile de gösterildiği gibi MIRCERA ile neredeyse hiç birikme olmadığı gözlenmiştir. 2

haftada bir doz uygulamasından sonra birikme oranı 1.12 olarak bulunmuştur.

41 KBY hastasında hemodiyalizden önce ve sonra ölçülen metoksi polietilen glikol-epoetin

beta serum konsantrasyonlarının karşılaştırılması, hemodiyalizin metoksi polietilen glikol-

epoetin beta’nın farmakokinetiği üzerinde hiçbir etkisinin olmadığını göstermiştir.

11

126 KBY hastası üzerinde yapılan bir analiz, diyalize giren veya girmeyen hastalar arasında

farmakokinetik açıdan herhangi bir fark olmadığını göstermiştir.

42 sağlıklı gönüllüde yapılan bir çalışmanın sonuçları, subkutan enjeksiyon bölgesinin (karın,

kol ve uyluk) MIRCERA’nın farmakokinetiği, farmakodinamiği veya lokal toleransı üzerine

klinik olarak ilgili bir etkisi olmadığını göstermiştir. Bu sonuçlara dayanarak, üç enjeksiyon

bölgesinin de subkutan MIRCERA uygulaması için uygun olduğu düşünülmektedir.

Emilim:

Subkutan uygulamadan sonra emilim

hastalarına

s.c.

uygulamanın

ardından,

metoksi

polietilen

glikol-epoetin

beta’nın

maksimum serum konsantrasyonları, diyalize giren hastalarında uygulamadan 72 saat sonra

(medyan değer) ve diyalize girmeyen hastalarda uygulamadan 95 saat sonra gözlenmiştir.

Subkutan

uygulama

sonrasında

metoksi

polietilen

glikol-epoetin

beta’nın

mutlak

biyoyararlanımı, diyalize giren veya girmeyen hastalarda sırasıyla %62 ve %54 bulunmuştur.

Dağılım:

400 KBY hastası üzerinde yapılan bir çalışma, MIRCERA’nın dağılım hacminin yaklaşık 5 L

olduğunu göstermiştir.

Biyotransformasyon:

MIRCERA

metoksi

polietilen

zincirinin

glikoprotein

(Epoetin

beta)

konjugasyonundan oluşmaktadır. Protein metabolizması genel olarak anlaşıldığından (ör.

daha küçük peptitlere ve amino asitlere enzimatik olarak degradasyon), sitokrom P450’nin

katıldığı bir biyotransformasyon beklenmemektedir. Sonuç olarak, klasik biyotransformasyon

çalışmalarının

yapılmasına

gerek olmadığı düşünülmüş ve biyotransformasyon çalışması

yapılmamıştır.

Eliminasyon:

KBY hastalarına i.v. uygulama sonrasında, MIRCERA’nın yarı ömrü 134 saat [veya 5.6 gün]

ve toplam sistemik klerens kg başına 0.494 mL/saat çıkmıştır. S.c. uygulamanın ardından

diyalize giren KBY hastalarında gözlenen terminal eliminasyon yarı ömrü 139 saat, diyalize

girmeyen KBY hastalarında gözlenen terminal eliminasyon yarı ömrü 142 saattir.

Doğrusallık/Doğrusal Olmayan Durum:

Sağlıklı gönüllülerde test edilen doz aralığında (0.4 ila 3.2 µg/kg) çoklu dozlardan sonra,

MIRCERA’nın farmakokinetiği (Cmaks ve EAA) dozla orantılıdır. Tek dozlardan sonra

doğrusal farmakokinetikte küçük bir sapma gözlenmiştir; ancak MIRCERA farmakokinetiği

bakımından denekler arasında gözlenen yüksek değişkenlik karşısında, bunun klinik açıdan

anlamlı olmadığı kabul edilmektedir. Ayrıca, KBY hastalarında, klerens ve dağılım hacminin

doza bağımlı olmadığı gösterilmiştir.

Hastalardaki karakteristik özellikler

Böbrek yetmezliği:

MIRCERA

kronik

böbrek

hastalarında

görülen

semptomatik

aneminin

tedavisinde

kullanıldığından, kısa ürün bilgilerinin tamamı bu hasta grubuna yönelik bilgiler içermektedir.

Bu sebeple, bu bölümde böbrek yetmezlikli hastalar için ayrıca özel bir bilgi verilmemektedir.

12

Karaciğer yetmezliği:

Bir tek doz çalışmasında, IV uygulamadan sonra, MIRCERA’nın farmakokinetiği, ciddi

karaciğer yetmezliği olan hastalarla sağlıklı olgular karşılaştırıldığında benzerdir (bkz. bölüm

4.2).

Diğer özel popülasyonlar:

Demografik

özelliklerin

MIRCERA’nın

farmakokinetiği

üzerine

potansiyel

etkileri

popülasyon analizlerinde değerlendirilmiştir. Bu analizlerin sonuçları yaş, cinsiyet veya ırka

göre

başlangıç

dozunun

ayarlanmasına

gerek

olmadığını

göstermiştir.

popülasyon

farmakokinetik

çalışması

diyalize

giren

girmeyen

hastalar

arası

farmakokinetik

farklılıklar göstermemiştir.

5.3

Klinik öncesi güvenlilik verileri

Geleneksel kardiyovasküler güvenlilik farmakolojisi, tekrarlanan doz toksisitesi ve üreme

toksisitesi

çalışmalarına

dayalı

klinik

dışı

veriler

insanlar

için

özel

tehlike

ortaya

koymamaktadır.

MIRCERA’nın

karsinojenik

potansiyeli

uzun

süreli

hayvan

çalışmalarında

değerlendirilmemiştir. MIRCERA, in vitro hematolojik olmayan tümör hücresi dizilerinde

proliferatif bir cevabı indüklememiştir. Altı ay süreli bir sıçan toksisitesi çalışmasında,

hematolojik olmayan dokularda herhangi bir tümörijenik veya beklenmeyen mitojenik cevap

gözlenmemiştir.

Ayrıca,

insan

dokusu

paneli

kullanılarak

MIRCERA’nın

in

vitro

bağlanmasının

yalnızca

hedef

hücrelerde

(kemik

iliği

progenitör

hücreleri)

oluştuğu

gözlenmiştir.

Sıçanlarda MIRCERA’nın belirgin bir plasental geçişi gözlenmemiştir ve hayvanlar üzerinde

yapılan çalışmalar gebelik, embriyonal/fetal gelişim, doğum veya doğum sonrası gelişim

üzerinde MIRCERA’nın herhangi bir zararlı etkisi olduğunu göstermemiştir. Ancak, bu sınıf

ilaçlara bağlı fetal ağırlıkta geri dönüşlü bir azalma ve annelerde abartılı farmakodinamik

etkilere yol açan dozlarda doğum sonrası yavrunun kilo almasında azalma olmuştur. Gebelik

ve laktasyon dönemlerinde MIRCERA alan annelerin yavrularının, fiziksel, kognitif veya

seksüel gelişmeleri etkilenmemiştir. Çiftleşme öncesinde ve çiftleşme sırasında erkek ve dişi

sıçanlara subkutan yoldan MIRCERA uygulandığında, üreme performansı, doğurganlık ve

sperm değerlendirme parametreleri etkilenmemiştir.

6.

FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

6.1

Yardımcı maddelerin listesi

Sodyum dihidrojen fosfat monohidrat

Sodyum sülfat

Mannitol (E421)

Metionin

Poloksamer 188

Enjeksiyonluk su

6.2

Geçimsizlikler

Geçimsizlik çalışmaları yapılmadığından MIRCERA başka tıbbi ürünlerle karıştırılmamalıdır.

13

6.3

Raf ömrü

36 ay.

6.4

Saklamaya yönelik özel tedbirler

Buzdolabında (2-8°C’de) saklanmalıdır.

Dondurmamalıdır.

Kullanıma hazır şırıngayı ışıktan korumak için karton kutusunun içinde tutulmalıdır.

Hasta, ürünü oda sıcaklığında (30°C’nin altında) saklamak amacıyla, bir kereye mahsus

olmak üzere 1 aylık dönem için buzdolabından çıkarabilir. Ürün buzdolabından çıkarıldıktan

sonra bu dönem içerisinde kullanılmalıdır.

6.5

Ambalajın niteliği ve içeriği

1’lik ambalaj boyutunda, lamine edilmiş piston tapa ve iğne ucu ile birlikte kullanıma hazır

şırınga (tip I cam) içinde 0.3 mL enjeksiyonluk çözelti ve 27G1/2 iğne.

6.6

Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

MIRCERA diğer ürünler ile karıştırılmamalıdır.

Steril MIRCERA kullanıma hazır şırınga hiçbir koruyucu madde içermez.

Kullanıma hazır şırınga başına yalnızca bir doz uygulanmalıdır.

Yalnızca berrak, renksiz ile hafif sarımsı arası renkte ve hiç görünen partikül bulunmayan

çözeltiler enjekte edilmelidir.

Çalkalanmamalıdır.

Enjekte etmeden önce kullanıma hazır şırınganın oda sıcaklığına ulaşması beklenmelidir.

Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller ‘Tıbbi atıkların kontrolü yönetmeliği’ ve

‘Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü yönetmelikleri’ne uygun olarak imha edilmelidir.

7.

RUHSAT SAHİBİ

Roche Müstahzarları Sanayi Anonim Şirketi,

Uniq İstanbul

Ayazağa Cad. No:4

D/101 Maslak 34396

Sarıyer- İstanbul

Tel: (0212) 366 90 00

Faks: (0 212) 285 22 00

8.

RUHSAT NUMARASI

127/48

9.

İLK RUHSAT TARİHİ/RUHSAT YENİLEME TARİHİ

İlk ruhsat tarihi: 18.05.2009

Ruhsat yenileme tarihi: 19.10.2016

14

10.

KÜB’ÜN YENİLENME TARİHİ