LATRIGAL

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • LATRIGAL 100 MG 30 CIGNEME TABLETI
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • LATRIGAL 100 MG 30 CIGNEME TABLETI
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • karbamazepin

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Pasif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8680008070520
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 20-02-2018
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1 / 29

KISA ÜRÜN BİLGİSİ

1.

BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

LATRİGAL 100 mg çiğneme tableti

2.

KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin madde:

Her tablet 100 mg lamotrijin içerir.

Yardımcı maddeler:

Mannitol DC

48.25 mg

Sodyum nişasta glikolat

10.0 mg

Sodyum sakkarin

10.0 mg

Yardımcı maddeler için 6.1’e bakınız.

3.

FARMASÖTİK FORM

Çözünür çiğneme tableti.

Kirli beyaz renginde tabletler.

4.

KLİNİK ÖZELLİKLER

4.1.

Terapötik endikasyonlar

Epilepsi

Yetişkinler (12 yaş üzeri)

LATRİGAL epilepsi tedavisinde, parsiyel nöbetlerde ve tonik-klonik nöbetleri ve Lennox-

Gastaut Sendromu ile ilişkili nöbetleri de içeren

generalize nöbetlerde, ek tedavi veya

monoterapi olarak endikedir.

Çocuklar (2 - 12 yaş arası)

LATRİGAL epilepsi tedavisinde, parsiyel nöbetlerde ve tonik-klonik nöbetleri ve Lennox-

Gastaut Sendromu ile ilişkili nöbetleri de içeren generalize nöbetlerde, ek-tedavi olarak

endikedir.

Ek tedavi sırasında epileptik kontrol sağlandıktan sonra beraberinde kullanılan antiepileptik

ilaçlar (AEİ’lar) bırakılabilir ve hastalar LATRİGAL monoterapisine devam edebilir.

LATRİGAL tipik absans nöbetlerinin tedavisinde monoterapi olarak endikedir.

Bipolar bozukluk

Yetişkinler (18 yaş ve üzeri)

LATRİGAL, bipolar bozukluğu olan hastalarda, özellikle depresif atakları önleyerek, duygu-

durum ataklarının önlenmesinde endikedir.

2 / 29

4.2.

Pozoloji ve uygulama şekli

Pozoloji:

Hesaplanan lamotrijin dozu çocuklarda (sadece epileptik) veya karaciğer yetmezliği olan

hastalarda kullanım için tam tablet sayısına eşdeğer değilse uygulanacak doz daha düşük

miktarda ilaç içeren tam tablet sayısına eşitlenir.

Tedaviye yeniden başlama

Hekimler, daha önce herhangi bir nedenden dolayı LATRİGAL’ı kesen hastalarda yeniden

LATRİGAL’e başlayacakları zaman idame doza kadar doz artırımına gerek olup olmadığını

değerlendirmelidir, çünkü ciddi döküntü riski yüksek başlangıç dozlarıyla ve LATRİGAL için

önerilen doz artırımının atlanmasıyla ilişkilidir (

bkz.

Özel kullanım uyarıları ve önlemleri).

Bir önceki dozdan sonra geçen süre ne kadar uzunsa, idame doza ulaşmak için gereken doz

artırımı konusunda o kadar fazla dikkat gereklidir. LATRİGAL’in kesilmesinden sonra geçen

süre 5 yarı ömrü geçerse ilaç miktarı uygun program doğrultusunda idame dozuna kadar

artırılmalıdır (

bkz.

Farmakokinetik özellikler).

Daha önceki LATRİGAL tedavisi döküntü nedeniyle kesilen hastalarda, potansiyel yararı,

riskinden açıkça daha fazla değilse, LATRİGAL’in yeniden başlanması önerilmemektedir.

Epilepsi

LATRİGAL

monoterapisine

geçmek

için

beraberinde

kullanılan

antiepileptik

ilaçlar

bırakıldığında veya lamotrijin içeren tedavi rejimlerine diğer antiepileptik ilaçlar eklendiğinde

lamotrijin farmakokinetiği üzerine olabilecek etkiler dikkate alınmalıdır (

bkz.

Diğer tıbbi

ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).

Yetişkinler (12 yaş üzeri) (

bkz.

Tablo 1)

Epilepsi monoterapisinde doz:

Monoterapide LATRİGAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 25 mg, takibeden

iki hafta için günde bir kez 50 mg'dır. Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2

haftada maksimum 50 - 100 mg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu günde

bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 100 - 200 mg/gün'dür. Bazı hastalar beklenen cevaba

ulaşmak için 500 mg/gün LATRİGAL’e ihtiyaç duyarlar.

Başlangıç dozu ve sonraki doz artırımı döküntü riski nedeniyle atlanmamalıdır (

bkz

. Özel

kullanım uyarıları ve önlemleri).

Epilepsi ek tedavisinde doz:

Valproatı tek başına veya başka herhangi bir antiepileptik ilaçla birlikte alan hastalarda,

LATRİGAL başlangıç dozu ilk iki hafta için gün aşırı 25 mg, takibeden iki hafta için günde

bir kez 25 mg'dır. Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2 haftada maksimum 25

- 50 mg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu günde bir kez veya iki doza

bölünmüş olarak 100 - 200 mg/gün'dür.

3 / 29

Diğer antiepileptik ilaçlarla (valproat hariç) veya antiepileptik ilaçlar olmaksızın lamotrijin

glukuronidasyonunu indükleyen antiepileptik ilaçları veya diğer ilaçları (

bkz.

Diğer tıbbi

ürünlerle

ekileşimler

diğer

etkileşim

şekilleri)

birlikte

alan

hastalarda,

LATRİGAL

başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 50 mg, takip eden iki hafta için iki doza

bölünmüş olarak 100 mg/gün'dür. Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2

haftada maksimum 100 mg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu iki doza

bölünmüş olarak 200 - 400 mg/gün'dür.

Bazı hastalar beklenen cevaba ulaşmak için 700 mg/gün LATRİGAL’e ihtiyaç duyarlar.

Lamotrijin glukuronidasyonunu belirgin olarak indüklemeyen veya inhibe etmeyen ilaçları

alan hastalarda, LATRİGAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 25 mg, takibeden

iki hafta için günde bir kez 50 mg’dır (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle etkileşimler ve diğer

etkileşim şekilleri). Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2 haftada maksimum

50 - 100 mg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame doz günde bir kez veya iki doza

bölünmüş olarak 100 - 200 mg/gün’dür.

Tablo 1: Epilepsi tedavisi gören 12 yaş üzeri yetişkinler için önerilen tedavi rejimi

Tedavi rejimi

Hafta 1 - 2

Hafta 3 - 4

İdame dozu

Monoterapi

25 mg

(günde bir

kez)

50 mg

(günde bir

kez)

100 - 200 mg

(günde bir kez veya iki

doza bölünmüş olarak)

İdame duruma ulaşmak

için dozlar her 1 - 2

haftada 50 - 100 mg

artırılabilir.

Birlikte alınan ilaçlara bakılmaksızın valproat

ile ek tedavi

12.5 mg

(gün aşırı

25 mg)

25 mg

(günde bir

kez)

100 - 200 mg

(günde bir kez veya iki

doza bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak

için dozlar her 1 - 2

haftada 25 - 50 mg

artırılabilir.

Valproat

olmaksızın

ek-tedavi

Bu doz rejimi

aşağıdakilerle

kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Veya diğer lamotrijin

glukuronidasyon

indükleyicileri (

bkz

Diğer tıbbi ürünlerle

etkileşimler ve diğer

etkileşim şekilleri )

50 mg

(günde bir

kez)

100 mg

(ikiye

bölünmüş

dozlarda)

200 - 400 mg

(iki doza bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak

için dozlar her 1 - 2

haftada 100 mg

artırılabilir.

4 / 29

Bu doz rejimi

lamotrijinin

glukuronidasyonunu

anlamlı derecede inhibe

etmeyen veya

indüklemeyen diğer

ilaçlarla birlikte

uygulanmalıdır (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle

etkileşimler ve diğer

etkileşim şekilleri).

25 mg

(günde bir

kez)

50 mg

(günde bir

kez)

100 - 200mg

(günde bir kez veya iki

doza bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak

için dozlar her 1

haftada

artırılabilir.

Lamotrijin ile farmakokinetik etkileşimi henüz bilinmeyen AEİ’ları alan hastalarda (

bkz.

Diğer tıbbi

ürünlerle

etkileşimler

diğer

etkileşim

şekilleri),

LATRİGAL

valproat

birlikte

alınırken

önerilen tedavi rejimi uygulanmalıdır.

Döküntü riski nedeniyle başlangıç dozu ve sonraki doz artırımı aşılmamalıdır (

bkz.

Özel

kullanım uyarıları ve önlemleri).

Çocuklar (2 - 12 yaş arası) (

bkz.

Tablo 2)

Tipik absans nöbetinde monoterapi olarak lamotrijin başlanmasında başlangıç dozu günde bir

ya da iki kez uygulanmak üzere toplam 0.3 mg/kg/gün olup sonraki 2 hafta günde bir ya da

iki kez uygulanmak üzere toplam 0.6 mg/kg/gün doz ile sürdürülür. Ardından doz her 1-2

haftada olmak üzere en fazla 0.6 mg/kg artırılarak optimal doza ulaşılır. Genellikle optimal

yanıtın alındığı idame dozu günde 1 ya da iki kez olmak üzere toplam 1-10 mg/kg/gün

olmaktadır; tipik absans nöbeti olan bazı hastalarda istenen yanıtın alınması için daha yüksek

dozlar gerekebilir.

Valproatı tek başına veya başka herhangi bir antiepileptik ilaçla birlikte alan hastalarda,

LATRİGAL

başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 0.15 mg/kg/gün, takibeden iki

hafta için günde bir kez 0.3 mg/kg/gün'dür. Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1

- 2 haftada maksimum 0.3 mg/kg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu

maksimum 200 mg/gün olmak üzere günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 1-5

mg/kg/gün'dür.

Diğer antiepileptik ilaçlarla (valproat hariç) veya antiepileptik ilaçlar olmaksızın lamotrijin

glukuronidasyonunu indükleyen antiepileptik ilaçları veya diğer ilaçları (

bkz.

Diğer tıbbi

ürünlerle

etkileşimler

diğer

etkileşim

şekilleri)

birlikte

alan

hastalarda,

LATRİGAL

başlangıç dozu ilk iki hafta için iki doza bölünmüş olarak 0.6 mg/kg/gün, takibeden iki hafta

için iki doza bölünmüş olarak 1.2 mg/kg/gün'dür. Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz

her 1 - 2 haftada maksimum 1.2 mg/kg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu

maksimum 400 mg/gün olmak üzere iki doza bölünmüş olarak 5 - 15 mg/kg/gün'dür.

Lamotrijin glukuronidasyonunu belirgin olarak indüklemeyen veya inhibe etmeyen ilaçları

alan hastalarda, LATRİGAL

başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez veya iki doza

bölünmüş olarak 0.3 mg/kg/gün, takibeden iki hafta için günde bir kez veya iki doza

5 / 29

bölünmüş olarak 0.6 mg/kg/gün’dür. Daha sonra optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2

haftada

maksimum

mg/kg

artırılmalıdır.

Optimal

cevabı

almak

için

idame

dozu

maksimum 200 mg/gün olmak üzere günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 1 - 10

mg/kg/gün’dür.

Terapötik dozun devam ettiğinden emin olmak için çocuğun ağırlığı izlenmeli ve ağırlık

değiştikçe doz gözden geçirilmelidir.

Tablo 2: Epilepsi tedavisi gören 2-12 yaş arası çocuklar için kombine ilaç tedavisinde önerilen

tedavi rejimi (mg/kg vücut ağırlığı/gün olarak toplam günlük doz)

Tedavi rejimi

Hafta 1 - 2

Hafta 3 - 4

İdame dozu

Tipik absans nöbetinde monoterapi

0.3 mg/kg

(günde bir

kez ya da iki

bölünmüş)

0.6 mg/kg

(günde bir

kez ya da iki

bölünmüş)

İdame doz için 1-2

hafta ara ile 0.6

mg/kg artışlarla

optimal doza ulaşma

(1 - 10 mg/kg; günde

bir kez ya da iki doz

bölünmüş);

maksimum doz 200

mg/gün.

Birlikte

alınan

ilaçlara

bakılmaksızın

valproat ile ek tedavi

0.15 mg/kg*

(günde bir

kez)

0.3 mg/kg

(günde bir

kez)

1 - 5 mg/kg

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

idame duruma

ulaşmak için dozlar

her 1 - 2 haftada 0.3

mg/kg artırılabilir

(maksimum 200

mg/gün).

Valproat

olmaksızın

ek tedavi

Bu doz rejimi

aşağıdakilerle

kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Veya diğer lamotrijin

glukuronidasyon

indükleyicileri (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle

etkileşimler ve diğer

etkileşim şekilleri)

0.6 mg/kg

(iki doza

bölünmüş)

1.2 mg/kg

(iki doza

bölünmüş )

5 - 15 mg/kg

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

idame duruma

ulaşmak için dozlar

her 1 - 2 haftada 1.2

mg/kg artırılabilir

(maksimum 400

mg/gün).

6 / 29

Bu doz rejimi

lamotrijinin

glukuronidasyonunu

anlamlı derecede inhibe

etmeyen veya

indüklemeyen diğer

ilaçlarla birlikte

uygulanmalıdır (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle

etkileşimler ve diğer

etkileşim şekilleri).

0.3 mg/kg

(günde bir

kez veya iki

doza

bölünmüş)

0.6 mg/kg

(günde bir

kez veya iki

doza

bölünmüş)

1-10 mg/kg

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

idame duruma

ulaşmak için dozlar

her 1-2 haftada 0.6

mg/kg artırılabilir

(maksimum 200

mg/gün).

Lamotrijin ile farmakokinetik etkileşimi henüz bilinmeyen AEİ’ları alan hastalarda (

bkz.

Diğer tıbbi

ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri) lamotrijin ile valproat birlikte alınırken önerilen

tedavi rejimi uygulanmalıdır.

*Eğer valproat kullanan hastalarda hesaplanan günlük doz 1 ila 2 mg ise, ilk iki haftada iki günde bir

2 mg lamotrijin alınabilir. Eğer valproat kullanan hastalarda hesaplanan günlük doz 1 mg’ın altında

ise lamotrijin uygulanmamalıdır.

Döküntü riski nedeniyle başlangıç dozu ve sonraki doz artırımı aşılmamalıdır (

bkz.

Özel

kullanım uyarıları ve önlemleri).

2 - 6 yaş arasındaki hastaların önerilen en yüksek idame dozuna ihtiyaç duymaları beklenir.

2 yaşın altındaki çocuklar:

Lamotrijin, 2 yaşın altındaki çocuklarda monoterapi veya 1 aylıktan daha küçük çocuklarda

ek tedavi olarak incelenmemiştir. Lamotrijinin 1 aylık ila 2 yaş arasındaki çocuklarda parsiyel

nöbetlerin ek tedavisinde güvenliliği ve etkililiği gösterilmemiştir (

bkz.

Klinik çalışmalar). Bu

nedenle, LATRİGAL’in

iki yaşın altındaki çocuklarda kullanılması önerilmemektedir

.

Bipolar bozukluk

Yetişkinler (18 yaş ve üzeri)

Döküntü riski nedeniyle başlangıç dozu ve sonraki doz artırımı aşılmamalıdır (

bkz.

Özel

kullanım uyarıları ve önlemleri).

LATRİGAL, ileride depresif atak gelişme riski bulunan bipolar hastalarda kullanım için

önerilmektedir.

Depresif atakların tekrarlanmasını önlemek için aşağıdaki geçiş rejimi izlenmelidir. Geçiş

rejimi,

altı

hafta

boyunca

lamotrijin

dozunu

idame

stabilizasyon

dozuna

artırmayı

içermektedir (

bkz.

Tablo 3). Bundan sonra klinik olarak endike ise diğer psikotropik ve/veya

antiepileptik ilaçlar kesilebilir (

bkz.

Tablo 4).

Manik atakların önlenmesi için ek tedavi yapılması düşünülmelidir, çünkü manik ataklarda

Lamotrijinin etkililiği kesin olarak belirlenmemiştir.

7 / 29

Tablo 3: Bipolar bozukluk tedavisi gören yetişkinler için (18 yaş üstü) idame toplam günlük

stabilizasyon dozuna ulaşmak için önerilen doz artırımı

Tedavi rejimi

Hafta 1 - 2

Hafta 3 - 4

Hafta 5

Hedef stabilizasyon

dozu (Hafta 6)**

a) Lamotrijin glukuronidasyon

inhibitörleri ile ek tedavi,

örneğin Valproat

12.5 mg

(gün aşırı

25 mg)

25 mg

(günde bir

kez)

50 mg

(günde bir

kez veya

iki doza

bölünmüş)

100 mg

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

(maksimum günlük

doz 200 mg)

b) Valproat gibi inhibitörleri

ALMAYAN hastalarda lamotrijin

glukuronidasyon indükleyicileri

ile ek- tedavi

Bu doz rejimi aşağıdakilerle

kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Veya diğer lamotrijin

glukuronidasyon indükleyicileri

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle

etkileşimler ve diğer etkileşim

şekilleri)

50 mg

(günde bir

kez)

100 mg

(iki doza

bölünmüş

200 mg

(iki doza

bölünmüş)

Hafta 6’da 300 mg,

gerekliyse hafta 7’de

400 mg/güne

artırılır.

(iki doza bölünmüş)

c) LATRİGAL ile monoterapi

veya lamotrijinin

glukuronidasyonunu anlamlı

derecede inhibe etmeyen veya

indüklemeyen diğer ilaçları alan

hastalarda ek tedavi

25 mg

(günde bir

kere)

50 mg

(günde bir

kez veya

iki doza

bölünmüş

100 mg

(günde bir

kez veya

iki doza

bölünmüş)

200 mg

(100-400 mg doz

aralığı)

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

NOT:

Lamotrijin

farmakokinetik

etkileşimi

henüz

bilinmeyen

AEİ’ları

alan

hastalarda,

LATRİGAL ile valproat birlikte alınırken önerilen doz artırımı uygulanmalıdır.

** Hedef stabilizasyon dozu klinik cevaba göre ayarlanır.

a) Lamotrijin glukuronidasyon inhibitörleri ile ek tedavi, örneğin Valproat

Valproat gibi glukuronidasyonu inhibe eden ilaçları birlikte alan hastalarda LATRİGAL

başlangıç dozu ilk iki hafta için gün aşırı 25 mg, takibeden iki hafta için günde bir kez 25

mg’dır. Doz, 5. haftada günde bir kez (veya iki doza bölünmüş olarak) 50 mg’a artırılmalıdır.

Optimal cevabı almak için hedef doz, günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 100

mg/gün’dür. Ancak, klinik cevaba bağlı olarak, maksimum günlük doz 200 mg’a kadar

artırılabilir.

8 / 29

Valproat

gibi

inhibitörleri

ALMAYAN

hastalarda

lamotrijin

glukuronidasyon

indükleyicileri ile ek tedavi

rejimi

fenitoin,

karbamazepin,

fenobarbiton,

primidon

lamotrijin

glukuronidasyonunu

indüklediği

bilinen

diğer

ilaçlarla

kullanılmalıdır

bkz.

Diğer

tıbbi

ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).

Halen

lamotrijin

glukuronidasyonunu

indükleyen

ilaçları

alan

valproat

ALMAYAN

hastalarda, LATRİGAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 50 mg, takibeden iki

hafta için iki doza bölünmüş olarak 100 mg/gün’dür. Doz, 5. haftada iki doza bölünmüş

olarak 200 mg/gün’e artırılmalıdır. Doz, 6. haftada 300 mg/gün’e artırılabilir, ancak optimal

cevabı almak için hedef doz, 7. haftadan itibaren verilebilen iki doza bölünmüş olarak 400

mg/gün’dür.

c) LATRİGAL ile monoterapi veya lamotrijin glukuronidasyonunu anlamlı derecede inhibe

etmeyen veya indüklemeyen diğer ilaçları alan hastalarda ek tedavi

LATRİGAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 25 mg, takibeden iki hafta için

günde bir kez (veya iki doza bölünmüş olarak) 50 mg’dır. Doz, 5. haftada 100 mg/gün’e

artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için hedef doz günde bir kez veya iki doza bölünmüş

olarak 200 mg/gün’dür. Bununla birlikte, 100 - 400 mg’lık doz aralığı klinik çalışmalarda

kullanılmıştır.

Hedef günlük idame stabilizasyon dozuna ulaşıldığında aşağıdaki doz şemasında belirtildiği

gibi diğer psikotropik ilaçlar kesilebilir (

bkz.

Tablo 4).

Tablo

Bipolar

bozuklukta

birlikte

kullanılan

psikotropik

veya

antiepileptik

ilaçların

kesilmesini takiben toplam günlük idame stabilizasyon dozu

Tedavi rejimi

Hafta 1

Hafta 2

Hafta

3’ten

itibaren*

a) Lamotrijin glukuronidasyon

inhibitörlerinin kesilmesini

takiben örneğin valproat

100 mg/haftayı aşmayacak şekilde

stabilizasyon dozunun iki katı

örneğin 100 mg/gün hedef stabilizasyon

dozu, 1. haftada 200 mg/güne

artırılacaktır

Bu dozu devam ettirin

(200 mg/gün)

(iki doza bölünmüş)

b) Lamotrijin glukuronidasyon

indükleyicilerinin orijinal doza

bağlı olarak kesilmesini

takiben.

Bu doz rejimi aşağıdakilerle

kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

400 mg

300 mg

200 mg

300 mg

225 mg

150 mg

200 mg

150 mg

100 mg

9 / 29

Veya diğer lamotrijin

glukuronidasyon

indükleyicileri ile (

bkz

. Diğer

tıbbi ürünlerle etkileşimler ve

diğer etkileşim şekilleri)

c) Lamotrijin

glukuronidasyonunu anlamlı

derecede inhibe etmeyen veya

indüklemeyen ilaçların

bırakılmasını takiben (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle

etkileşimler ve diğer etkileşim

şekilleri)

Doz artırımında elde edilen hedef dozu devam ettirin (200 mg/gün)

(iki doza bölünmüş)

(100 - 400 mg doz aralığı)

NOT: Lamotrijin ile farmakokinetik etkileşimi henüz bilinmeyen AEİ’ları alan hastalarda başlangıçta

doz sabit tutularak klinik yanıta göre lamotrijin tedavisi ayarlanır.

* Doz, gerekli olduğunda 400 mg/gün’e artırılabilir.

a) Lamotrijin glukuronidasyon inhibitörleriyle olan ek tedavinin kesilmesini takiben, örneğin

valproat

Valproatın kesilmesini takiben LATRİGAL dozu, orijinal hedef stabilizasyon dozunun iki

katına çıkarılmalıdır ve bu seviyede korunmalıdır.

b) Lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri ile ek tedavinin orijinal doza bağlı olarak

kesilmesini takiben:

Bu rejim fenitoin, karbamazepin, fenobarbiton, primidon veya

Lamotrijin

glukuronidasyonunu

indüklediği bilinen diğer ilaçlarla kullanılmalıdır (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle etkileşimler ve

diğer etkileşim şekilleri).

LATRİGAL dozu, lamotrijin glukuronidasyon indükleyici ajan kesilirken 3 hafta boyunca

kademeli olarak düşürülmelidir.

Lamotrijin glukuronidasyonunu

anlamlı derecede inhibe etmeyen veya indüklemeyen

ilaçların bırakılmasını takiben (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim

şekilleri)

Doz artırım programında ulaşılan hedef doz, diğer ilacın kesilmesi sırasında korunmalıdır.

Bipolar Bozukluğu olan hastalarda diğer ilaçların eklenmesinden sonra lamotrijin günlük

dozunun ayarlanması:

Diğer ilaçların eklenmesinden sonra lamotrijin günlük dozunun ayarlanması konusunda klinik

deneyim yoktur. Ancak, ilaç etkileşim çalışmalarına dayanarak aşağıdaki öneriler yapılabilir

bkz.

Tablo 5):

10 / 29

Tablo 5. Bipolar bozukluğu olan hastalarda diğer ilaçların eklenmesinden sonra LATRİGAL

günlük dozunun ayarlanması:

Tedavi rejimi

Mevcut LATRİGAL

stabilizasyon dozu

(mg/gün)

Hafta 1

Hafta 2

Hafta 3’ten

itibaren

a) LATRİGAL’in original dozuna

bağlı olarak lamotrijin

glukuronidasyon inhibitörlerinin,

örneğin valproate eklenmesi

200 mg

100 mg

Bu dozu devam ettirin

(100 mg/gün)

300 mg

150 mg

Bu dozu devam ettirin

(150 mg/gün)

400 mg

200 mg

Bu dozu devam ettirin

(200 mg/gün)

b) Valproat ALMAYAN

hastalarda ve LATRİGAL

original dozuna bağlı olarak

lamotrijin glukuronidasyon

indükleyicilerin eklenmesi.

Bu dozaj rejimi aşağıdakilerle

kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Veya diğer lamotrijin

glukuronidasyon indükleyicileri

bkz

. Diğer tıbbi ürünlerle

etkileşimler ve diğer etkileşim

şekilleri)

200 mg

200 mg

300 mg

400 mg

150 mg

150 mg

225 mg

300 mg

100 mg

100 mg

150 mg

200 mg

c) Lamotrijin glukuronidasyonunu

anlamlı derecede inhibe etmeyen

veya indüklemeyen diğer ilaçların

ilave edilmesi (

bkz.

Diğer tıbbi

ürünlerle etkileşim ve diğer

etkileşim şekilleri)

artırımında

elde

edilen

hedef

dozu

devam

ettirin

(200

mg/gün)

(100-400 mg doz aralığı)

NOT:

Lamotrijin

farmakokinetik

etkileşimi

henüz

bilinmeyen

AEİ’ları

alan

hastalarda,

LATRİGAL ile valproat birlikte alınırken önerilen doz artırımı uygulanmalıdır.

Bipolar bozukluğu olan hastalarda LATRİGAL’in kesilmesi

Klinik çalışmalarda, plasebo ile karşılaştırıldığında

Lamotrijinin

aniden kesilmesinden sonra

advers olayların insidansı, şiddeti veya tipi ile ilgili artış olmamıştır. Bu nedenle, hastalar,

dozu adım adım azaltmadan LATRİGAL’i kesebilirler.

11 / 29

Uygulama sıklığı ve süresi:

Uygulama

sıklığı

süresi

hastaların

durumuna,

tedaviye

vereceği

yanıta

ilacın

monoterapi şeklinde veya başka ilaçlarla birlikte alınıp alınmayacağına bağlı olarak değişir.

Daha ayrıntılı bilgi için Tablo 1, Tablo 2, Tablo 3, Tablo 4 ve Tablo 5’e bakınız.

Uygulama şekli:

LATRİGAL tabletleri çiğnenebilir, az miktar su içinde (en az tableti kaplayacak kadar)

çözündürülebilir veya az miktar su ile bütün olarak yutulabilir.

Özel hasta popülasyonlarına ilişkin ek bilgiler:

Böbrek yetmezliği:

LATRİGAL böbrek yetmezliği olan hastalara verilirken dikkatli olunmalıdır. Son aşamada

böbrek yetmezliği olan hastalar için, LATRİGAL başlangıç dozları, hastaların antiepileptik

ilaçlar

rejimine

dayandırılmalıdır;

azaltılmış

idame

dozları,

belirgin

böbrek

fonksiyon

bozukluğu olan hastalar için etkili olabilir (

bkz.

Özel kullanım uyarıları ve önlemleri). Daha

ayrıntılı farmakokinetik bilgi için (

bkz.

Farmakokinetik özellikler).

Karaciğer yetmezliği:

Başlangıç, artırma ve idame dozları, genel olarak karaciğer bozukluğu orta derecede (Child-

Pugh derecesi B) olan hastalarda yaklaşık %50 ve şiddetli (Child-Pugh derecesi C) olanlarda

yaklaşık %75 azaltılmalıdır. Artırma ve idame dozları, klinik cevaba göre ayarlanmalıdır (

bkz.

Farmakokinetik özellikler).

Pediyatrik popülasyon:

Epilepsi tedavisinde:

2 yaşın altındaki çocuklar: 2 yaşın altındaki çocuklarda lamotrijin kullanımıyla ilgili henüz

yeterli bilgi bulunmamaktadır.

Bipolar bozukluk tedavisinde:

Çocuklar ve adolesanlar (18 yaş altı): LATRİGAL 18 yaş altı çocuk ve adolesanlarda bipolar

bozuklukta kullanım için endike değildir (

bkz.

Özel kullanım uyarıları ve önlemleri). Bipolar

bozuklukta lamotrijinin güvenliliği ve etkililiği bu yaş grubunda değerlendirilmemiştir. Bu

nedenle bir doz önerisi yapılamamaktadır.

Geriyatrik popülasyon (65 yaş üstü):

Önerilen şemadan farklı doz ayarlaması gerekmemektedir. Bu yaş grubunda lamotrijinin

farmakokinetiği,

yaşlı

olmayan

yetişkin

popülasyonundan

anlamlı

derecede

farklılık

göstermemektedir.

Hormonal kontraseptif alan kadınlar:

a) Halen hormonal kontraseptifleri alan hastalarda LATRİGAL’e başlanması:

Oral kontraseptifin lamotrijinin klerensini artırdığı gösterilmişse de (

bkz.

Özel kullanım

uyarıları ve önlemleri) sadece hormonal kontraseptif kullanımına dayanarak LATRİGAL için

önerilen doz artırım kılavuzunda ayarlama tavsiye edilmez (

bkz.

Epilepsi için Tablo 1 ve

Bipolar

bozukluk

için

Tablo

artırımı

lamotrijinin

lamotrijin

glukuronidasyon

inhibitörüne eklenip eklenmediğine örn. valproat, lamotrijinin lamotrijin glukuronidasyon

12 / 29

indukleyicisine eklenip eklenmediğine, örn. karbamazepin, fenitoin, fenobarbital, primidon

veya rifampin veya lamotrijinin valproat, karbamazepin, fenitoin, fenobarbital, primidon veya

rifampisin

olmaksızın

eklenip

eklenmediğine

dayanarak

onerilen

kılavuzlara

gore

yapılmalıdır.

b) Halen LATRİGAL idame dozlarını alan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicilerini

ALMAYAN hastalarda hormonal kontraseptiflerin başlanması:

Çoğu durumda LATRİGAL idame dozunun iki misli kadar artırılması gerekecektir (

bkz

. Özel

kullanım uyarıları ve önlemleri; Diğer tıbbi ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).

Hormonal kontraseptif kullanımına başlanmasından sonra lamotrijin dozunun bireysel klinik

yanıta göre her hafta 50 ila 100 mg artırılması önerilmektedir. Klinik yanıt daha yüksek doz

artırımlarını desteklemediği sürece doz artırımları bu hızı aşmamalıdır.

c) Halen LATRİGAL idame dozlarını alan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri

ALMAYAN hastalarda hormonal kontraseptiflerin kesilmesi:

Çoğu durumda LATRİGAL idame dozunun %50 kadar azaltılması gerekecektir (

bkz

. Özel

kullanım uyarıları ve önlemleri; Diğer tıbbi ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).

Klinik

yanıt

aksini

gerektirmedikçe,

günlük lamotrijin dozunun 3 haftalık bir periyotta

kademeli şekilde her hafta 50 ila 100 mg (bir haftada en fazla toplam günlük dozun %25’i

oranında) düşürülmesi önerilmektedir.

Atazanavir/ritonavir ile kullanım:

Atazanavir/ritonavirin lamotrijin plazma konsantrasyonunu düşürdüğü gösterilmiş olmakla

birlikte

(bkz.

Bölüm

4.5)

yalnızca

atazanavir/ritonavir

kullanımı

nedeniyle

lamotrijinin

önerilen doz artırma şemasında değişiklik yapılması gerekmez. Doz artırımı için lamotrijin

tedavisine

valproat

(lamotrijin

glukuronidasyonu

inhibitörü)

lamotrijin

glukuronidasyon indükleyicisi eklenmesi veya lamotrijinin valproat ya da bir lamotrijin

glukuronidasyon indükleyicisi olmadan verilmesine göre önerilen şema izlenmelidir.

İdame dozunda lamotrijin kullanırken glukuronidasyon indükleyici kullanmayan hastalarda

lamotrijin dozunun atazanavir/ritonavir eklendiğinde artırılması ya da kesildiğinde azaltılması

gerekebilir.

4.3.

Kontrendikasyonlar

LATRİGAL, lamotrijine veya ilacın bileşimindeki diğer maddelerden herhangi birine karşı

aşırı duyarlı olduğu bilinen kişilerde kontrendikedir.

4.4.

Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Deri döküntüsü

Lamotrijin tedavisi başlangıcından sonra genellikle ilk 8 hafta içinde oluşan advers deri

reaksiyonları bildirilmiştir. Bu döküntülerin büyük kısmı hafif ve sınırlıdır, ancak hastaneye

yatırmayı ve LATRİGAL tedavisinin kesilmesini gerektiren ciddi döküntüler de bildirilmiştir.

Bunlar; Stevens Johnson sendromu (SJS) ve toksik epidermal nekroliz (TEN) gibi potansiyel

olarak yaşamı tehdit edici döküntüleri de içerir (

bkz.

İstenmeyen etkiler).

13 / 29

Tavsiye edilen mevcut lamotrijin dozlarının kullanıldığı çalışmalara katılan yetişkinlerde

ciddi deri döküntüleri insidansı 500 epilepsi hastasında 1’dir. Bu vakaların yaklaşık yarısı SJS

olarak bildirilmiştir (1/1000).

Bipolar

bozukluğu

olan

hastalarda

yapılan

klinik

çalışmalarda,

ciddi

döküntü

insidansı

yaklaşık 1/1000’dir.

Çocuklarda ciddi deri döküntüleri riski yetişkinlerdekinden yüksektir.

Bazı çalışmalardan elde edilen mevcut veriler epileptik çocuklarda hastaneye yatma ile ilişkili

döküntü insidansının 1/300 ile 1/100 arasında olduğunu göstermektedir.

Çocuklarda, döküntünün ilk oluşumu enfeksiyon ile karıştırılabilir. Hekim, tedavinin ilk 8

haftasında döküntü semptomları ve ateş gelişen çocuklarda ilaç reaksiyonu olasılığını göz

önünde bulundurmalıdır.

Ayrıca genel döküntü riskinin aşağıdakilerle güçlü ilişkisi olduğu gösterilmiştir.

Yüksek

LATRİGAL

başlangıç

dozları

LATRİGAL

tedavisinde

önerilen

artırımının aşılması (

bkz.

Pozoloji ve uygulama şekli)

Beraberinde valproat kullanımı (

bkz.

Pozoloji ve uygulama şekli)

Diğer antiepileptik ilaçlara karşı allerji veya döküntü öyküsü olan hastaların tedavisinde de

dikkatli olmak gerekir. Zira LATRİGAL tedavisi sırasında ciddi olmayan döküntü sıklığı bu

hastalarda bu tür öyküsü bulunmayanlara göre yaklaşık üç kat daha sıktır.

Döküntü gelişen tüm hastalar (yetişkinse ve çocuk) derhal değerlendirilmeli ve döküntünün

LATRİGAL’e

bağlı

olmadığı

açık

değilse

kullanımı

hemen

kesilmelidir.

Daha

önce

LATRİGAL

tedaviye

bağlı

döküntü

nedeniyle

tedavisi

kesilen

hastalarda

beklenen

yararları

riskinden

açık

olarak

fazla

değilse

tekrar

LATRİGAL

tedavisine

başlanması

önerilmez.

Döküntü; ateş, lenfadenopati,

yüz ödemi ve kan ve karaciğer anormallikleri ve aseptik

meninjit dahil çeşitli sistemik semptomlarla birlikte görülen aşırı duyarlılık sendromunun bir

parçası olarak da bildirilmektedir (

bkz.

İstenmeyen etkiler). Sendrom, klinik şiddet açısından

geniş bir yayılım gösterebilir ve nadiren dissemine intravasküler koagülasyona ve çoklu organ

yetmezliğine

neden

olabilir.

Dikkat

edilmesi

gereken

nokta,

döküntü

olmasa

dahi

aşırı

duyarlılığın erken belirtilerinin (örneğin ateş, lenfadenopati) olabileceğidir. Eğer bu gibi

belirtiler ve bulgular varsa hasta hemen değerlendirilmelidir ve eğer alternatif bir etyoloji

mevcut değilse LATRİGAL kesilmelidir.

Aseptik meninjit olguların çoğunda ilaç kesildiğinde geri dönüşlüdür fakat bazı olgularda

tekrar lamotrijin başlandığında tekrarlamıştır. Tekrar lamotrijin başlanması semptomların

hızla ve sıklıkla daha şiddetli olarak tekrarlamasına yol açmıştır. Lamotrijin önceden aseptik

meninjit nedeniyle lamotrijin tedavisi kesilen hastalarda tekrar başlanmamalıdır.

Bipolar bozuklukta klinik kötüleşme

İntihar riski

Epilepsi hastalarında depresyon ve/veya bipolar bozukluk semptomları meydana gelebilir ve

epilepsi ve bipolar bozukluk hastalarında intihar riskinin arttığına ilişkin kanıt mevcuttur

.

14 / 29

Bipolar bozukluğu olan hastaların % 25 - 50’si en az bir kez intihar girişimde bulunmuştur ve

bipolar

bozukluk

için

LATRİGAL

dahil

ilaç

alsın

veya

almasın

depresif

belirtilerin

kötüleşmesi ve/veya intihar düşüncesi ve davranışı (intihar eğilimi) ortaya çıkabilir. Epilepsi

hastalarının da intihar riskinin artmış olduğuna dair kanıtlar bulunmaktadır.

Bu ilaçla tedavi edilen hastalarda intihar düşüncesi ve davranışı bildirilmiştir. Bu nedenle

hastalar intihar düşüncesi ve davranışı açısından yakından izlenmelidir. İntihar düşüncesi ve

davranışı açısından yakından izlenmelidir. İntihar düşüncesi ve davranışı ortaya çıktığında,

hasta ve hasta yakınının tıbbi destek alması önerilmelidir.

Antiepileptik ilaçların (lamotrijin dahil) randomize plasebo kontrollü bir meta-analizi, ayrıca

intihar düşüncesi ve davranışında küçük ölçekli bir artış göstermiştir. Bu riskin mekanizması

bilinmemekte olup mevcut veriler lamotrijin için risk artışı olasılığını elimine etmemektedir.

Bipolar bozukluk için LATRİGAL alan hastalar, özellikle tedavinin başlangıcında veya doz

değişikliği sırasında klinik kötüleşme (yeni belirtilerin ortaya çıkması) ve intihar eğilimi

bakımından yakından izlenmelidir. İntihar davranışı veya intihar düşüncesi hikayesi olanlar,

genç yetişkinler ve tedavi başlamadan önce belirgin olarak intihar düşüncesi olan bazı hastalar

intihar düşüncesi veya intihar girişimi bakımından daha fazla risk taşırlar ve tedavi boyunca

dikkatle izlenmeleri gereklidir.

Hastalar (ve hastaların bakıcıları), durumlarında herhangi bir kötüleşme (yeni belirtilerin

ortaya çıkması dahil) ve/veya intihar düşüncesi/davranışı veya kendine zarar verme düşüncesi

konusunda izlenmeleri gerektiği ve bu belirtiler oluştuğunda hemen tıbbi yardım aramaları

konusunda uyarılmalıdır.

Klinik kötüleşme (yeni belirtilerin gelişmesi dahil) ve/veya intihar düşüncesi/davranışı ortaya

çıkan hastalarda ve özellikle eğer bu belirtiler şiddetliyse, aniden ortaya çıktıysa, veya

hastanın mevcut belirtilerinin bir parçası değilse, tedavinin bırakılma olasılığı da dahil tedavi

rejiminin değiştirilmesi düşünülmelidir.

Hormonal kontraseptifler

Hormonal kontraseptiflerin LATRİGAL etkililiğine etkisi:

Etinil östradiol/levonorgestrel (30 mikrogram/150 mikrogram) kombinasyonunun lamotrijinin

klerensini

yaklaşık

misli

artırarak

lamotrijin

düzeylerinin

azalmasına

açtığı

gösterilmiştir (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri). Titrasyonu

takiben, maksimal bir terapötik yanıt için çoğu durumda daha yüksek idame dozları (2 misli

kadar) gerekecektir. Lamotrijin glukuronidasyon indükleyicisi almayan ve bir haftalık inaktif

ilaç içeren (ör. ilaçsız hafta) bir hormonal kontraseptif alan kadınlarda, inaktif ilaç haftasında

lamotrijin

düzeylerinde

kademeli

olarak

geçici

artışlar

meydana

gelebilir.

artışlar

lamotrijin doz artışları inaktif ilaç haftasından önceki günlerde veya bu hafta içinde yapılırsa

daha

fazla

olacaktır.

talimatları

için

‘Pozoloji

uygulama

şekli,

Özel

hasta

popülasyonları için genel doz önerileri’ne bakınız.

Klinisyenler LATRİGAL tedavisi sırasında hormonal kontraseptiflere başlayan veya durduran

kadınların klinik tedavisini uygun şekilde yönetmelidir ve çoğu durumda lamotrijin doz

ayarlaması gerekecektir.

15 / 29

Diğer oral kontraseptifler ve hormon replasman tedavileri (HRT) çalışılmamıştır, ancak

bunlar da lamotrijinin farmakokinetiğini benzer şekilde etkileyebilirler.

LATRİGAL’in hormonal kontraseptif etkililiğine etkisi:

16 sağlıklı gönüllüde yapılan bir etkileşim çalışması lamotrijin ve hormonal kontraseptif

(etinilöstradiol/levonorgestrel

kombinasyonu)

birlikte

uygulandığında,

levonorgestrel

klerensinde önemsiz artışlar ve serum FSH ve LH’da değişiklikler olduğunu göstermiştir (

bkz.

Diğer tıbbi ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri). Bu değişikliklerin overlerin

ovülasyon

aktivitesine

etkisi

bilinmemektedir.

Ancak,

hormonal

preparatlarla

birlikte

lamotrijin alan bazı hastalarda bu değişikliklerin kontraseptif etkililiğin azalmasına yol açma

olasılığı göz ardı edilemez. Bu nedenle hastalar beklenmeyen kanamalar gibi menstrual

düzendeki değişiklikleri hemen bildirmeleri konusunda uyarılmalıdır.

Lamotrijinin organik katyonik taşıyıcı 2 (OCT 2) maddelerine etkisi Lamotrijin OCT 2

proteinleri aracılığıyla bir renal tübüler sekresyon inhibitörüdür (bkz. Bölüm 4.5). Bu nedenle

esas olarak bu yol ile atılan bazı ilaçların plazma düzeylerinde artışa yol açabilir. Lamotrijinin

dofetilid gibi dar terapötik indekse sahip OCT 2 maddeleri ile eşzamanlı kullanımı önerilmez.

Dihidrofolat redüktaz

Lamotrijin dihidrofolat redüktazın zayıf bir inhibitörüdür, bu nedenle uzun süreli tedavide

folat metabolizmasıyla etkileşim gösterme olasılığı vardır. Buna rağmen, lamotrijin, insanda

uzun süreli uygulama sırasında, hemoglobin konsantrasyonunda, ortalama korpüsküler hacim

(MCV) veya serum veya eritrosit folat konsantrasyonlarında bir yıla kadar veya eritrosit folat

konsantrasyonlarında beş yıla kadar belirgin değişiklikler oluşturmamıştır.

Böbrek yetmezliği

Son dönem böbrek yetmezliği olan bireylerde yapılan tek doz çalışmalarında lamotrijin

plazma konsantrasyonları anlamlı derecede değişmemiştir. Ancak, glukuronid metabolitinin

birikmesi

beklenebileceğinden,

böbrek

yetmezliği

olan

hastalar

tedavi

edilirken

dikkatli

olunmalıdır.

Lamotrijin içeren başka preparatları alan hastalar

LATRİGAL, lamotrijin içeren bir başka preparatla tedavi edilen hastalara doktora danışmadan

verilmemelidir.

Epilepsi

Diğer antiepileptik ilaçlarda olduğu gibi LATRİGAL’in aniden kesilmesi nöbetlerin geri

dönmesini tetikleyebilir. Eğer güvenliliği ilgilendiren bir nedenle (örneğin döküntü) ani ilaç

kesilmesi

gerekmiyorsa,

LATRİGAL

dozu

haftalık

sürede

kademeli

olarak

azaltılmalıdır.

Literatürde, status epileptikus dahil çok şiddetli konvülzif nöbetlerin rabdomiyolizis, çoklu

organ yetmezliği ve dissemine intravasküler koagülasyona neden olabileceğine dair raporlar

bulunmaktadır. Bunlar bazen ölümle sonuçlanabilir. Benzer vakalar LATRİGAL kullanımı ile

de oluşabilir.

16 / 29

Bipolar Bozukluk

Çocuklar ve adolesanlar (18 yaş altı):

Antidepresanlarla tedavi, majör depresif bozukluğu ve diğer psikiyatrik bozukluğu olan

çocuklarda ve adolesanlarda intihar düşüncesi ve davranışı riskinde artış ile ilişkilidir.

Bu tıbbi ürün her dozunda 1 mmol (23 mg)’dan daha az sodyum ihtiva eder; yani esasında

“sodyum içermez”.

Bu tıbbi ürün yardımcı madde olarak mannitol içermektedir. Dozu nedeniyle herhangi bir

uyarı gerekmemektedir.

4.5.

Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

UDP-glukuronil

transferazlar

lamotrijin

metabolizmasından

sorumlu

enzimler

olarak

belirlenmiştir. Lamotrijinin hepatik oksidatif ilaç metabolize edici enzimleri klinikte belirgin

olarak

inhibe

ettiğine

veya

indüklediğine

dair

herhangi

kanıt

bulunmamaktadır

lamotrijin

sitokrom

P450

enzimleri

tarafından

metabolize

olan

ilaçlar

arasında

etkileşme beklenmez. Lamotrijin kendi metabolizmasını indükleyebilirse de, bu etki önemli

oranda değildir ve belirgin klinik sonuçlara neden olması beklenmez.

Tablo

Diğer

ilaçların

lamotrijin

glukuronidasyonu

üzerine

etkileri

bkz.

Pozoloji

uygulama şekli)

Lamotrijin

glukuronidasyonunu önemli

derecede inhibe eden ilaçlar

Lamotrijin glukuronidasyonunu

önemli derecede indükleyen

ilaçlar

Lamotrijin glukuronidasyonunu

önemli derecede inhibe etmeyen

veya indüklemeyen ilaçlar

Valproat

Karbamazepin

Fenitoin

Primidon

Fenobarbiton

Rifampisin

Lopinavir/ritonavir

Atazanavir/ritonavir*

Etinilçstradiol/levonorgestrel

kombinasyonu**

Lityum

Bupropiyon

Olanzapin

Okskarbazepin

Felbamat

Gabapentin

Levetirasetam

Pregabalin

Topiramat

Zonisamid

Aripiprazol

* Doz şeması için bkz. Bölüm 4.2 — Özel hasta popülasyonlarına ilişkin ek bilgiler

**Diğer oral kontraseptifler ve HRT çalışılmamıştır, ancak bunlar lamotrijin farmakokinetik

parametrelerini benzer şekilde etkileyebilirler (

bkz

. Pozoloji ve uygulama şekli - Özel hasta

popülasyonlarında LATRİGAL için genel doz önerileri (Hormonal kontraseptif kullanan

kadınlarda dozlama); Özel kullanım uyarıları ve önlemleri – Hormonal kontraseptifler).

Antiepileptik ilaçlarla etkileşim (

bkz.

Kullanım şekli ve dozu)

Lamotrijinin glukuronidasyonunu inhibe eden valproat, lamotrijin metabolizmasını azaltır ve

lamotrijinin ortalama yarı ömrünü yaklaşık iki kat artırır.

17 / 29

Hepatik

ilaç

metabolize

edici

enzimleri

indükleyen

belirli

antiepileptik

ilaçlar

(örneğin

fenitoin,

karbamazepin,

fenobarbiton

primidon)

lamotrijinin

glukuronidasyon

metabolizmasını indükler ve lamotrijin metabolizmasını artırır.

Karbamazepin

almakta

olan

hastalarda

lamotrijin

tedavisinin

başlangıcını

takiben

baş

dönmesi, ataksi, diplopi, bulanık görme ve bulantı gibi merkezi sinir sistemine ait bulgular

kaydedilmiştir. Bu bulgular genellikle, karbamazepin dozunun azaltılması ile ortadan kalkar.

Benzer bir etki lamotrijin ve okskarbazepin alan sağlıklı yetişkin gönüllülerdeki bir çalışmada

da görülmüştür, fakat doz azaltımı araştırılmamıştır.

Sağlıklı yetişkin gönüllülerde 200 mg lamotrijin ve 1200 mg okskarbazepin kullanılan bir

çalışmada,

okskarbazepin

lamotrijin

metabolizmasını

lamotrijin

okskarbazepin

metabolizmasını değiştirmemiştir.

Sağlıklı gönüllüler üzerinde yapılan bir çalışmada birlikte uygulanan felbamat (günde 2 kez

1.200 mg) ve lamotrijinin (10 gün boyunca günde 2 kez 100 mg) lamotrijinin farmakokinetiği

üzerinde klinik olarak ilişkili bir etkisinin olmadığı ortaya çıkmıştır.

Lamotrijini tek başına

veya

gabapentin ile birlikte alan hastaların plazma seviyelerinin

retrospektif

analizlerine

dayanarak,

gabapentinin

lamotrijinin

görünen

klerensini

değiştirmediğini söyleyebiliriz.

Plasebo kontrollü klinik çalışmalar sırasında levetirasetam ve lamotrijin arasındaki olası ilaç

etkileşimi her iki ajanın da serum konsantrasyonlarının değerlendirilmesiyle belirlenmiştir.

Bu veriler lamotrijinin levetirasetamın farmakokinetiğini ve levetirasetamın da lamotrijinin

farmakokinetiğini etkilemediğini göstermiştir.

Lamotrijinin kararlı durum plazma konsantrasyonları pregabalinin birlikte uygulanmasından

(günde 3 kez 200 mg) etkilenmemiştir. Lamortijin ve pregabalin arasında farmakokinetik

etkileşim bulunmamaktadır.

Topiramat lamotrijinin plazma konsantrasyonlarında değişime yol açmamıştır. Lamotrijinin

uygulanması topiramat konsantrasyonlarında % 15 artış ile sonuçlanmıştır.

Epilepsi hastalarında yapılan bir çalışmada 35 gün boyunca zonisamidin (200 – 400 mg/gün)

Lamotrijin

(150

mg/gün)

birlikte

uygulanması,

lamotrijinin

farmakokinetiğini

anlamlı düzeyde etkilememiştir.

Diğer antiepileptik ilaçların plazma konsantrasyonlarında değişiklikler bildirilmiş olmasına

rağmen kontrollü çalışmalarda lamotrijinin birlikte uygulandığı antiepileptik ilaçların plazma

konsantrasyolarını etkilediğine dair bir kanıta rastlanmamıştır.

In vitro

çalışmalardan elde

edilen kanıtlar lamotrijinin protein bağlanma noktalarından diğer antiepileptik ilaçların yerine

geçmediğini göstermiştir.

Diğer psikoaktif ajanlarla etkileşmeler (

bkz

. Pozoloji ve uygulama şekli)

20 sağlıklı deneğe altı gün süreyle günde iki kez verilen 2 g anhidröz lityum glukonattan

sonra lityum farmakokinetiği, 100 mg/gün lamotrijinin birlikte verilmesiyle değişmemiştir.

12 denekte çoklu oral bupropiyon dozları, tek doz lamotrijinin farmakokinetiği üzerine

istatistiksel olarak anlamlı etkilere yol açmamıştır ve sadece lamotrijin glukuronide ait eğri

18 / 29

altında kalan alanda hafif bir artışa neden olmuştur.

Sağlıklı yetişkin gönüllülerdeki bir çalışmada 15 mg olanzapin lamotrijinin C

maks

ve EAA

değerlerini sırasıyla %20 ve %24 azaltmıştır. Bu büyüklükte bir etkinin klinik olarak anlamlı

olması beklenmez. Lamotrijin 200 mg olanzapinin farmakokinetiğini etkilemez.

Günde 400 mg lamotrijinin çoklu oral dozlar halinde uygulanması 14 sağlıklı yetişkin

gönüllüde 2 mg risperidonun tek doz farmakokinetiği üzerinde klinik olarak anlamlı etki

göstermemiştir. 2 mg risperidonun lamotrijin ile birlikte uygulanmasını takiben 14 gönüllünün

12’sinde

somnolans

bildirilmiştir,

buna

karşın

risperidon

başına

uygulandığında

hastanın

1’inde

somnolans

bildirilirken

lamotrijin

başına

uygulandığında

hiç

bildirilmemiştir.

Bipolar I bozukluğu olan ve saptanmış lamotrijin (≥100 mg/gün) tedavisi gören 18 yetişkin

içeren bir çalışmada 10 mg/gün olan aripiprazol dozu 7 günde hedef doza (30 mg/gün)

çıkarılmış ve 7 gün daha tedaviye devam edilmiştir. Lamotrijinin ortalama C

maks

ve EEA

değerlerinde yaklaşık %10 azalma gözlenmiştir. Bu etki büyüklüğünün klinik bir sonuca yol

açması beklenmemektedir.

In

vitro

inhibisyon

deneyleri,

lamotrijinin

primer

metaboliti

olan

2-N-glukuronidin

oluşumunun, amitriptilin, bupropiyon, klonazepam, fluoksetin, haloperidol veya lorazepamla

ko-enkübasyonu ile minimal olarak etkilendiğini göstermiştir. İnsan karaciğeri mikrozomunda

bufuralol metabolizması ile ilgili veriler, lamotrijinin başlıca CYP2D6 tarafından elimine

edilen ilaçların klerensini azaltmadığını öne sürmektedir.

In vitro

deneylerinin sonuçları,

lamotrijin

klerensinin,

klozapin,

fenelzin,

risperidon,

sertralin

veya

trazodon

tarafından

etkilenmesinin mümkün olmadığını göstermektedir.

Hormonal kontraseptiflerle etkileşim

Hormonal kontraseptiflerin lamotrijin farmakokinetiği üzerine etkisi:

kadın

gönüllüdeki

çalışmada

mikrogram

etinilöstradiol/150

mikrogram

levonorgestrel

içeren

oral

kontraseptif

kombinasyonu,

lamotrijinin

oral

klerensinde

yaklaşık iki misli artışa neden olarak lamotrijin EAA ve C

maks

değerlerinde sırasıyla ortalama

%52 ve %39 azalmaya neden olmuştur. Serum lamotrijin konsantrasyonları inaktif ilaç haftası

süresince (örneğin “ilaçsız hafta”) kademeli olarak artarak inaktif ilaç haftası sonunda doz

öncesi konsantrasyonlar ile, birlikte tedavi sırasındakinden yaklaşık iki misli yüksek olmuştur

(bkz. Pozoloji ve uygulama şekli - Özel hasta popülasyonlarında LATRİGAL için genel doz

önerileri (Hormonal kontraseptif kullanan kadınlarda dozlama); Özel kullanım uyarıları ve

önlemleri – Hormonal kontraseptifler).

Lamotrijinin hormonal kontraseptif farmakokinetiğine etkisi:

16 kadın gönüllüdeki bir çalışmada, 300 mg lamotrijin kararlı durum dozunun kombine oral

kontraseptifin

etinilöstradiol

komponentinin

farmakokinetiğine

hiçbir

etkisi

olmamıştır.

Levonorgestrel komponentinin oral klerensinde, levonorgestrel EAA ve C

maks

değerlerinde

sırasıyla ortalama %19 ve %12 azalmaya yol açan önemsiz bir artış gözlenmiştir. Çalışma

sırasında serum FSH ve LH ve östradiol ölçümleri bazı kadınlarda overlerin hormonal

aktivitesinde bir miktar baskılanmaya işaret etmişse de serum progesteron ölçümü 16 bireyin

19 / 29

hiçbirinde

ovülasyona

hormonal

kanıt

göstermemiştir.

Levonorgestrel

klerensinin

miktarda artışının ve serum FSH ve LH değişikliklerinin overlerin ovülasyon aktivitesi

üzerindeki etkisi bilinmemektedir (bkz. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri). 300 mg/gün

dışındaki lamotrijin dozlarının etkisi çalışılmamıştır ve diğer kadın hormone preparatları ile

çalışmalar yapılmamıştır.

Diğer ilaçlarla etkileşmeler

erkek

gönüllüdeki

çalışmada,

rifampisin

lamotrijinin

klerensini

artırmış

glukuronidasyondan sorumlu hepatik enzimlerin indüksiyonundan ötürü lamotrijin yarılanma

ömrünü azaltmıştır. Birlikte rifampisin alan hastalarda, lamotrijin ile birlikte glukuronidasyon

indükleyicisi alanlar için önerilen tedavi rejimi kullanılmalıdır (

bkz.

Pozoloji ve uygulama

şekli).

Sağlıklı

gönüllülerde

yapılan

çalışmada

lopinavir/ritonavir

büyük

ihtimalle

glukuronidasyonu

indükleyerek

lamotrijinin

plazma

konsantrasyonlarını

yaklaşık

olarak

yarıya

indirmiştir.

Lopinavir/ritonavir

birlikte

tedavi

gören

hastalarada

lamotrijin

glukuronidasyon

indükleyicileri

birlikte

uygulandığında

tavsiye

edilen

tedavi

rejimi

uygulanmalıdır (

bkz.

Pozoloji ve uygulama şekli).

Sağlıklı gönüllülerle yapılan bir çalışmada atazanavir/ritonavir (300 mg/100 mg) lamotrijinin

(tek 100 mg doz) plazma EAA ve C

maks

değerlerini sırasıyla yaklaşık %32 ve %6 oranında

düşürmüştür (bkz. Bölüm 4.2 — Özel hasta popülasyonlarına ilişkin ek bilgiler).

Lamotrijinin OCT 2 üzerindeki etkisini değerlendiren

in vitro

veriler lamotrijinin (N(2)-

glukuronid metabolitinin değil) klinik olarak anlamlı konsantrasyonlarda OCT 2 inhibisyon

potansiyelini

göstermiştir.

veriler

lamotrijinin

simetidinden

daha

güçlü

inhibitörü

olduğunu

göstermektedir

(IC50

değerleri

sırasıyla

53.8

mikromolar

mikromolar) (bkz. Bölüm 4.4).

Laboratuvar testlerinde etkileşim

Lamotrijinin

özellikle

fensiklidin

(PCP)

olmak

üzere

bazı

idrarda

hızlı

ilaç

taraması

tayinlerinde yalancı pozitif sonuca yol açabildiği bildirilmiştir. Pozitif sonucun doğrulanması

için daha spesifik bir alternatif kimyasal yöntem kullanılmalıdır.

4.6.

Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik kategorisi C

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)

Hayvanlar üzerinde yapılan reprodüksiyon çalışmalarında lamotrijin uygulaması fertiliteye

zarar vermemiştir.

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlarda lamotrijinin kullanımıyla ilgili herhangi bir

veri yoktur.

20 / 29

Gebelik dönemi

Lamotrijinin

gebe

kadınlarda

kullanımına

ilişkin

yeterli

veri

mevcut

değildir.

İnsanlara

yönelik potansiyel risk bilinmemektedir.

LATRİGAL gerekli olmadıkça gebelik döneminde kullanılmamalıdır.

Çok sayıda prospektif gebelik kayıtlarından elde edilen pazarlama sonrası veriler, gebeliğin

üç

ayında

lamotrijin

monoterapisine

maruz

kalan

2000’in

üzerinde

kadının

gebelik

sonuçlarını içermektedir. Toplamda bu veriler, sınırlı sayıdaki kayıtlardan izole damak yarığı

malformasyonu riskinde artış bildirilmişse de, majör konjenital malformasyon riskinde büyük

ölçüde bir artış ortaya koymamaktadır. Bir vaka kontrol çalışması, lamotrijine maruziyet

sonrasında oluşan defektlerle karşılaştırıldığında, damak yarığı riskinde artış göstermemiştir.

Lamotrijinin çoklu ilaç kombinasyonları içinde kullanımından elde edilen veriler, diğer

ajanlarla

ilişkili

malformasyon

riskinin

eşzamanlı

lamotrijin

kullanımı

etkilenip

etkilenmediğini değerlendirmek için yetersizdir.

LATRİGAL gebelikte ancak beklenen yararın, fetüse olan potansiyel riskten daha fazla

olduğu durumlarda kullanılmalıdır.

Gebelik sırasındaki fizyolojik değişiklikler lamotrijin düzeylerini ve/veya terapötik etkisini

etkileyebilir. Gebelik sırasında lamotrijin düzeylerinin azaldığına dair raporlar bildirilmiştir.

LATRİGAL tedavisi sırasında gebe kadınlara uygun klinik tedavi sağlanmalıdır.

Laktasyon dönemi

Lamotrijinin

anne

sütüne

oldukça

değişken

konsantrasyonlarda

geçtiği

bebeklerde

annedeki

düzeyin

yaklaşık

%50’sine

varan

total

lamotrijin

düzeylerine

neden

olduğu

bildirilmiştir.

nedenle

emzirilen

bazı

bebeklerde

lamotrijin

serum

konsantrasyonları

farmakolojik etkilerin meydana geldiği düzeylere erişebilir.

Emzirmenin potansiyel faydaları, bebekte oluşabilecek potansiyel advers etki riski karşısında

değerlendirilmelidir.

Üreme yeteneği (fertilite)

Lamotrijinin insan fertilitesi üzerine etkisi hakkında hiçbir deneyim bulunmamaktadır.

4.7.

Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

Gönülülerle

yapılan

çalışmada

lamotrijinin

ince

görsel

motor

koordinasyonu,

göz

hareketleri, vücut sallanması ve subjektif sedatif etkiler üzerine olan etkilerinin plasebodan

farksız olduğu gösterilmiştir. Lamotrijin ile yapılan klinik çalışmalarda, baş dönmesi ve

diplopi gibi nörolojik özellik taşıyan advers olaylar bildirilmiştir. Bu nedenle, hastalar, araç

veya

makine

kullanmadan

önce

LATRİGAL

tedavisinin

kendilerini

nasıl

etkilediğini

görmelidir.

Epilepsi

Tüm antiepileptik ilaç tedavilerinin kişilere göre değişkenlik gösteren cevabından dolayı,

hastalar araç kullanma ve epilepsi konusunu kendi hekimine danışmalıdır.

21 / 29

4.8.

İstenmeyen etkiler

Epilepsi ve bipolar endikasyonlar için istenmeyen etkiler kontrollü klinik çalışmalar ve diğer

klinik deneyimlerle elde edilmiş verileri temel alır ve aşağıda listelenmiştir.

Sıklık kategorileri kontrollü klinik çalışmalardan elde edilir (epilepsi monoterapisi (

tanımlanan) ve bipolar bozukluk (

ile tanımlanan)). Sıklık kategorilerinin epilepsi ve bipolar

bozukluktan

klinik

veriler

arasında

farklı

olduğu

durumlarda,

konservatif

sıklık

gösterilmektedir.

Bununla

birlikte

kontrollü

klinik

çalışma

verilerinin

mevcut

olmadığı

durumlarda, sıklık kategorileri diğer klinik deneyimleri temel almıştır.

İstenmeyen etkilerin sınıflandırılmasında şu sistem kullanılmıştır: Çok yaygın (≥1/10); yaygın

(≥1/100 ila <1/10); yaygın olmayan (≥1/1.000 ila <1/100); seyrek (≥1/10.000 ila <1/1.000);

çok seyrek (<1/10.000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor).

Kan ve lenfatik sistem bozuklukları

Çok seyrek:

Nötropeni, lökopeni, anemi, trombositopeni, pansitopeni, aplastik

anemi,

agranülositoz dahil hematolojik anomaliler

Bilinmiyor:

Lenfadenopati

Bağışıklık sistemi bozuklukları

Çok seyrek:

Aşırı

duyarlılık

sendromu

(ateş,

lenfadenopati,

yüz

ödemi,

karaciğer anomalileri, dissemine intravasküler koagülasyon, çoklu organ

yetmezliği gibi semptomlar dahil).

Psikiyatrik bozukluklar

Yaygın:

Agresyon, iritabilite

Çok seyrek:

Tik, halüsinasyon, konfüzyon.

Sinir sistemi bozuklukları

Çok yaygın:

Baş ağrısı.

Yaygın

:

Somnolans

†§

, baş dönmesi

†§

, titreme

, uykusuzluk

, ajitasyon

Yaygın olmayan:

Ataksi

Seyrek:

Göz titremi

, Aseptik menenjit (bkz. Bölüm 4.4)

Çok seyrek:

Kararsızlık,

hareket

bozuklukları,

Parkinson

hastalığında

kötüleşme

ekstrapiramidal etkiler, koreoatetoz

, nöbet sıklığında artış

Göz bozuklukları

Yaygın olmayan:

Çift görme

, bulanık görme

Seyrek:

Konjunktivit.

22 / 29

Gastrointestinal bozukluklar

Yaygın:

Bulantı

, kusma

, diyare

, ağız kuruluğu

Hepato-biliyer bozukluklar

Çok seyrek:

Hepatik yetmezlik, hepatic fonksiyon

bozukluğu

karaciğer

fonksiyon

testlerinde yükselme

Deri ve deri altı doku bozuklukları

Çok yaygın:

Deri döküntüsü

†§

Seyrek:

Stevens-Johnson Sendromu

Çok seyrek:

Toksik epidermal nekroliz

Kas-iskelet bozuklukları ve bağ dokusu bozuklukları

Yaygın:

Eklem ağrısı

Çok seyrek:

Lupus-benzeri reaksiyonlar

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin bozukluklar

Yaygın:

Yorgunluk

, ağrı

, sırt ağrısı

Seçili advers reaksiyonların açıklaması

Hematolojik anomaliler ve lenfadenopati aşırı duyarlılık sendromu ile ilişkili olabilir ya da

olmayabilir (bkz. Bağışıklık sistemi bozuklukları).

Döküntü ateş, lenfadenopati, yüz ödemi ve kan ve karaciğer anomalileri dahil değişken

sistemik

semptomlar

paterni

ilişkili

aşırı

duyarlılık

sendromunun

parçası

olarak

bildirilmiştir.

Sendrom

geniş

klinik

şiddet

spektrumu

gösterir

nadiren

dissemine

intravasküler

koagülasyon ve çoklu organ yetmezliğine yol açabilir. Döküntü belirgin olmasa da erken aşırı

duyarlılık göstergelerinin (ateş, lenfadenopati) mevcut olabileceğine dikkat edilmelidir. Bu tip

belirti

semptomlar

mevcutsa,

hasta

derhal

değerlendirilmeli

alternatif

etiyoloji

belirlenemezse LATRİGAL bırakılmalıdır.

Bu etkiler diğer klinik deneyimler sırasında bildirilmiştir. Lamotrijinin önceden Parkinson

hastalığı mevcut olan hastalarda parkinsonian semptomları kötüleştirebileceğine dair raporlar

ve bu altta yatan rahatsızlığın görüldüğü hastalarda ekstrapiramidal etkiler ve koreoatetoza

ilişkin izole raporlar alınmıştır.

Hepatik fonksiyon bozukluğu genellikle aşırı duyarlılık reaksiyonları ile ilişkili olarak

meydana gelmekle birlikte, aşikar aşırı duyarlılık belirtileri yokluğunda da izole vakalar

bildirilmiştir.

Yetişkinlerde yürütülen klinik çalışmalarda, deri döküntüleri lamotrijin kullanan hastaların

%8-12’sine

kadarında

plasebo

alan

hastaların

%5-6’sında

meydana

gelmiştir.

Deri

döküntüleri hastaların %2’sinde lamotrijin tedavisinin kesilmesine yol açmıştır. Genellikle

23 / 29

makulopapüler görüntüde döküntü tedavi başlatıldıktan sonraki sekiz hafta içinde ortaya çıkar

ve lamotrijinin kesilmesi ile düzelir (bkz. bölüm 4.4).

Nadiren, Stevens-Johnson sendromu ve toksik epidermal nekroliz (Lyell sendormu) dahil

olmak üzere ciddi potansiyel olarak yaşamı tehdit eden deri döküntüleri bildirilmiştir. Her ne

kadar çoğu ilaç kesildiğinde düzelse de, bazı hastalarda geri dönüşümsüz skarlaşma görülmüş

ve nadir ilişkili ölüm vakaları bildirilmiştir (bkz. bölüm 4.4).

Genel döküntü riski aşağıdakilerle güçlü ilişki göstermektedir:

Lamotrijinden

yüksek

başlangıç

dozları

lamotrijin

tedavisi

için

önerilen

artırımının aşılması (bkz. bölüm 4.2)

Eşzamanlı valproat kullanımı (bkz. bölüm 4.2)

Döküntü ayrıca değişken sistemik semptomlar paterni ile ilişkili aşırı duyarlılık sendromunun

bir parçası olarak bildirilmiştir (bkz. İmmün sistem bozuklukları).

Lamotrijin ile uzun vadeli tedavi gören hastalarda kemik mineral yoğunluğunda azalma,

osteopeni,

osteoporoz

kırık

raporları

alınmıştır.

Lamotrijinin

kemik

metabolizmasını

etkilediği metabolizma belirlenmemiştir.

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması

Ruhsatlandırma

sonrası

şüpheli

ilaç

advers

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye

Farmakovijilans

Merkezi

(TÜFAM)’ne

bildirmeleri

gerekmektedir

(www.titck.gov.tr;

e-posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99).

4.9.

Doz aşımı ve tedavisi

Maksimum terapötik dozu 10 - 20 kat aşan dozların akut olarak alımı bildirilmiş olup, ölümle

sonuçlanan olgular da buna dahildir. Doz aşımı sonucunda meydana gelen semptomlar

arasında nistagmus, ataksi, bilinç bozukluğu, grand mal konvülsiyon ve koma yer almaktadır.

Doz aşımı hastalarında QRS genişlemesi (intraventriküler ileti gecikmesi) de gözlenmiştir.

aşımı

durumunda,

hasta

hastaneye

yatırılmalı

uygun

destekleyici

tedavi

uygulanmalıdır.

5.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1.

Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik grup: Antiepileptikler

ATC kodu: N03AX09

Etki mekanizması:

Farmakolojik

araştırmaların

sonuçları,

lamotrijinin,

voltaj

kapılı

sodyum

kanalları

için

kullanıma bağlı bir bloker olduğunu ortaya koymaktadır. Lamotrijin, nöron kültürlerinde,

uzun süreli tekrarlayan uyarılarda, kullanıma ve voltaja bağlı bir blokaj meydana getirir ve

glutamatın (epileptik nöbetlerin ortaya çıkmasında önemli bir rol oynayan bir aminoasit)

patolojik salımını inhibe etmenin yanında, glutamatın meydana getirdiği aksiyon potansiyeli

deşarjlarını da inhibe eder.

24 / 29

Farmakodinamik etkiler:

İlaçların merkezi sinir sistemi üzerindeki etkilerini değerlendirmek için tasarlanmış testlerde,

sağlıklı gönüllülere 240 mg lamotrijin kullanımının sonuçları, plasebodan farklı olmamış;

ancak gerek 1000 mg fenitoin, gerekse 10 mg diazepam ince görsel motor koordinasyonu ve

göz hareketlerini anlamlı ölçüde bozmuş, vücut sallanmasını artırmış ve sübjektif sedative

etkiler yaratmıştır.

Başka bir çalışmada, 600 mg tek doz oral karbamazepin ince görsel motor koordinasyonu ve

göz hareketlerini anlamlı ölçüde bozarken, vücut sallanmasını ve kalp atım hızını da artırmış,

ancak 150 mg ve 300 mg dozlarındaki lamotrijinle elde edilen sonuçlar plasebodan farklı

olmamıştır.

Klinik çalışmalar:

1-24 aylık parsiyel nöbetli hastalarda ek tedavinin klinik etkililiği ve güvenliliği

1-24 aylık parsiyel nöbetli hastalarda ek tedavi olarak lamotrijinin etkinliği bir çok merkezli,

çift

kör,

plasebo

kontrollü

çalışmada

değerlendirilmiştir

(LAM20006

Çalışması).

Lamotrijin bir açık faz sırasında 1 veya 2 antiepileptik ilaca eklenmiştir (n=177).

Lamotrijin, başlangıç toplam dozu veya 2 mg’ın altında bir doz titrasyon basamağına ihtiyaç

duyulması

halinde

günde

veya

günde

verilmiştir.

İki

haftalık

titrasyon

periyodunun sonunda serum düzeyleri ölçülmüş ve konsantrasyon, bu zaman noktasında

erişkinlerde beklenen konsantrasyon değerini (0.41 µg/mL) aştığı takdirde sonraki dozlar

azaltılmış

veya

artırılmamıştır.

Antiepileptik

ilaç

olarak

valproat

kullanıldığı

takdirde,

lamotrijin ancak bir bebekte karaciğer fonksiyon test anomalileri olmaksızın 6 ay süreyle

valproat kullanıldığında eklenmiştir. Vücut ağırlığı 6.7 kg’nin altında olan ve valproat veya

karbamazepin, fenitoin, fenobarbital veya primidon dışında bir antiepileptik verilen hastalarda

lamotrijinin güvenilirlik ve etkinliği değerlendirilmemiştir.

Parsiyel nöbet frekansında %40 veya üstünde bir düşüş sağlanan hastalar (n=38) kademeli

olarak tedavi kesilerek plaseboya geçmek (n=19) veya 8 haftaya kadar lamotrijin tedavisine

devam etmek üzere (n=19) randomize edilmiştir. Primer etkinlik sonlanma noktası, lamotrijin

ve plasebo verilen ve çıkış kriterlerini yerine getiren deneklerin oranındaki farka dayanmıştır.

Primer sonlanma noktasında istatistiksel anlamlılığa erişilmemesine karşın plaseboya kıyasla

(%84) lamotrijin grubundaki daha az sayıda hastada (%58) çıkış kriterleri yerine getirilmiş ve

bu kriterlerin yerine getirilmesi için daha uzun bir süre gerekmiştir (22 güne karşı 42 gün).

Yan etki profili daha büyük çocuklarda görülene benzerdi.

Bipolar bozukluğu olan hastalarda depresif atakların önlenmesindeki klinik etkililik

Bipolar I bozukluğu olan hastalarda depresif atakların önlenmesindeki etkinliği iki temel

çalışmada gösterilmiştir.

SCAB20003, bipolar I bozukluğu olan ve yakın zamanda ya da o sırada majör depresif atak

geçirmekte olan hastalarda depresyon ve/veya maninin nüksünü veya yinelemesini uzun

vadede önlemeye yönelik çok merkezli, çift kör, ikili plasebo ve lityum kontrollü, randomize

sabit doz değerlendirmeli bir klinik çalışmadır. Lamotrijin monoterapisi veya lamotrijin +

psikotropik

tedavi

kullanarak

stabilize

edilen

hastalar,

beş

tedavi

grubundan

birine

25 / 29

randomize edilmişlerdir: Maksimum 76 hafta (18 ay) süreyle

Lamotrijin (50, 200, 400

mg/gün), lityum (serum seviyesi 0.8 – 1.1 mMol/L) veya plasebo. Depresif veya manik bir

ataktan dolayı ek ilaç tedavisi ya da elektrokonvülsif tedavi (EKT) ile müdahale etmek

gerekmedikçe tedavi rejimlerine devam edilmiştir.

Birincil

sonlanma

noktası

gerek

ilaç

tedavisi

veya

şeklinde

müdahalelerde

“Duygudurum Atağı için Müdahaleye kadar geçen Zaman [TIME-(DAMZ)]” olmuştur. Bu

sonlanma noktasının analizinde müdahale yapılmadan çalışmadan çıkan hastalarda elde edilen

verilerin kullanıldığı üç yöntem uygulanmıştır. Bu analizlerde p-değerleri 0.003 ile 0.029

arasında değişmiştir. İlk depresif atağa kadar geçen zaman ile ilk manik/hipomanik ya da

mikst atağa kadar geçen zamanın destekleyici analizlerinde lamotrijin alan hastalarda ilk

depresif atağa kadar geçen süre plasebo alan hastalara göre daha uzun olmuş (p=0.047),

tedavide de manik/hipomanik ya da mikst ataklarda zamanla ilgili olarak istatistiksel anlamlı

bir farklılık bulunmamıştır.

SCAB2006, bipolar I bozukluğu olan ve yakın zamanda mani veya hipomani atağı geçiren ya

da o sırada geçirmekte olanlar hastalarda mani ve/veya depresyonun nüks veya yinelemesinin

uzun süreli önlenmesinde lamotrijinin çok merkezli, çift kör, ikili plasebo, lityum kontrollü,

randomize, esnek dozlu değerlendirilmesini kapsayan bir klinik çalışmadır. Hastalar bir kez

lamotrijin monoterapisi ya da lamotrijin ve beraberinde psikotrop ilaç tedavisi ile stabilize

edildikten sonra, aşağıdaki üç gruptan birine rastgele dağıtılmışlardır: Hepsi maksimum 76

haftaya (18 ay) süreyle olmak üzere lamotrijin (100 – 400 mg/gün), lityum (serum seviyesi

0.8 – 1.1 mMol/L) veya plasebo. Bir duygudurum atağından (depresif ya da manik) dolayı ek

ilaç tedavisi veya elektrokonvülsif tedavi (EKT) ile müdahale etmek gerekmedikçe tedavi

şemalarına devam edilmiştir.

Birincil son nokta gerek ek ilaç tedavisi veya EKT şeklinde müdahalelerde “Duygudurum

Atağı

için

Müdahaleye

kadar

geçen

Zamanı

[TIME-(DAMZ)]”

olmuştur.

ölçütün

analizinde müdahale yapılmadan çalışmadan çıkan hastalarda elde edilen verilerin kullanıldığı

üç yöntem uygulanmıştır. Bu analizlerde p- değerleri 0.003 ile 0.023 arasında değişmiştir. İlk

depresif atağa kadar geçen zaman ile ilk manik/hipomanik ya da mikst atağa kadar geçen

zamanın destekleyici analizlerinde lamotrijin alan hastalarda ilk depresif atağa kadar geçen

süre plasebo alan hastalara göre daha uzun olmuş (p=0.015), tedavide de manik/hipomanik ya

da mikst ataklarda zamanla ilgili olarak istatistiksel anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.

Klinik

çalışmalarda

destabilizasyon,

mani

veya

hipomaniyi

uyarma

eğilimi,

lamotrijin

tedavisi sırasında plasebodan istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermemiştir.

5.2.

Farmakokinetik özellikler

Genel özellikler

Lamotrijin feniltriazin sınıfına dahildir, beyazdan açık krem rengine değişen renklerde bir

tozdur ve suda az oranda çözünür.

Emilim:

Lamotrijin önemli bir ilk geçiş metabolizması olmaksızın barsaktan hızla ve tamamen emilir.

Doruk plazma konsantrasyonlarına ilacın oral yoldan alınmasından yaklaşık 2.5 saat sonra

ulaşılır. Maksimum konsantrasyona ulaşma süresi yemekten sonra alındığında hafif gecikirse

26 / 29

de, emilim derecesi besinlerden etkilenmez. İlacın farmakokinetik özellikleri, test edilen en

yüksek tek doz olan 450 mg’a kadar lineerdir. Kararlı durum maksimum konsantrasyonu,

kişiler arasında fazla değişkenlik gösterirse de aynı kişide konsantrasyon nadiren değişir.

Dağılım:

Plazma proteinlerine bağlanma oranı yaklaşık % 55’tir. Plazma proteinlerinden ayrılmanın

toksisiteyle sonuçlanma olasılığı hemen hiç yoktur.

Dağılım hacmi 0.92 ile 1.22 L/kg arasında değişir.

Biyotransformasyon:

UDP-glukuronil

transferazlar

lamotrijinin

metabolizmasından

sorumlu

enzimler

olarak

tanımlanmıştır.

Lamotrijin kendi metabolizmasını doza bağlı olarak çok az indükler. Ancak, lamotrijinin diğer

antiepileptik ilaçların farmakokinetiğini etkilediğine ilişkin kanıt olmayıp, eldeki veriler

lamotrijin

P450

enzimleri

tarafından

metabolize

edilen

ilaçlar

arasında

etkileşim

olasılığının pek bulunmadığını göstermektedir.

Eliminasyon:

Sağlıklı yetişkinlerde ortalama kararlı durum klerensi 39 ± 14 mL/dak’dır. Lamotrijinin

klerensi esas olarak metaboliktir ve glukuronid ile konjüge olmuş materiyelin ardından idrarla

eliminasyonu şeklindedir. İlacın %10’undan azı değişmemiş olarak idrarla atılır. İlaçla ilgili

maddenin sadece %2 kadarı feçesle atılır. Klerensi ve yarı ömrü dozdan bağımsızdır. Sağlıklı

yetişkinlerdeki ortalama eliminasyon yarı ömrü 24 ile 35 saat arasındadır. Gilbert Sendromu

olan hastalarda yapılan bir çalışmada, görünür ortalama klerens normal kontrol kişileriyle

karşılaştırıldığında %32 oranında azalmıştır, ancak bu değerler genel popülasyon için geçerli

olan yayılım aralığı içindedir.

Lamotrijinin yarı ömrü beraberinde kullanılan ilaçlardan büyük ölçüde etkilenir. Ortalama

yarı

ömrü

karbamazepin

fenitoin

gibi

glukuronidasyon

indükleyici

ilaçlarla

birlikte

verildiğinde yaklaşık 14 saate düşmekte, tek başına valproat ile birlikte verildiğinde ortalama

yaklaşık 70 saate çıkmaktadır (

bkz.

Pozoloji ve uygulama şekli ve Diğer tıbbi ürünlerle

etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).

Doğrusallık/doğrusal olmayan durum:

İlacın farmakokinetik özellikleri, test edilen en yüksek tek doz olan 450 mg’a kadar lineerdir.

Besinlerin etkisi:

Maksimum konsantrasyona ulaşma süresi yemekten sonra alındığında hafif gecikirse de,

emilim derecesi besinlerden etkilenmez.

Hastalarda karakteristik özellikler

Böbrek yetmezliği olan hastalarda:

Kronik böbrek yetmezliği olan 12 gönüllüye ve hemodiyalize giren başka 6 bireye tek doz

100 mg lamotrijin verilmiştir. Ortalama CL/F, sağlıklı gönüllülerdeki 0.58 mL/dak/kg’a

kıyasla 0.42 mL/dak/kg (kronik böbrek yetmezliği), 0.33 mL/dak/kg (hemodiyaliz arasında)

27 / 29

ve 1.57 mL/dak/kg (hemodiyaliz sırasında) olarak gerçekleşmiştir. Ortalama plazma yarı

ömürleri ise sağlıklı gönüllülerdeki 26.2 saate kıyasla 42.9 saat (kronik böbrek yetmezliği),

57.4 saat (hemodiyaliz arasında) ve 13.0 saat (hemodiyaliz sırasında) olarak gerçekleşmiştir.

Ortalama olarak, vücutta mevcut olan lamotrijin miktarının yaklaşık %20’si (yayılım aralığı

5.6 - 35.1) 4 saatlik bir hemodiyaliz sırasında elimine olmuştur. Bu hasta popülasyonu için,

başlangıç

LATRİGAL

dozları

için

hastaların

antiepileptik

ilaç

rejimi

esas

alınmalıdır.

Azaltılmış idame dozları, anlamlı böbrek fonksiyon bozukluğu bulunan hastalarda etkili

olabilir.

Karaciğer yetmezliği olan hastalarda:

Çeşitli derecelerde karaciğer bozukluğu olan 24 gönüllü ve kontrol grubu olarak 12 sağlıklı

gönüllü üzerinde tek dozluk bir farmakokinetik çalışma gerçekleştirilmiştir. Lamotrijinin

medyan

görünür

klerensi

Derece

veya

(Child-Pugh

Sınıflandırması)

karaciğer

bozukluğu olan hastalarda sırasıyla 0.31, 0.24 veya 0.10 mL/dak/kg iken, sağlıklı kontrollerde

0.34 mL/dak/kg olmuştur. Başlangıç, artırım ve idame dozları genellikle orta şiddette (Child-

Pugh Derece B) karaciğer bozukluğu olan hastalarda yaklaşık % 50, ağır (Child-Pugh Derece

C) karaciğer bozukluğu olan hastalarda ise yaklaşık %75 azaltılmalıdır. Artırım ve idame

dozları klinik yanıta göre ayarlanmalıdır.

Pediyatrik hastalarda kullanım:

Vücut ağırlığına göre ayarlanmış klerens, çocuklarda yetişkinlerde olduğundan daha yüksek

olup, en yüksek değerlere beş yaş altı çocuklarda ulaşılmaktadır. Lamotrijinin yarı ömrü

çocuklarda yetişkinlerde olduğundan daha kısa olup karbamazepin ve fenitoin gibi enzim

indükleyici ilaçlarla birlikte verildiğinde ortalama değeri yaklaşık 7 saat olmakta, tek başına

sodyum valproat ile birlikte uygulandığında ise ortalama 45 ile 50 saat arası değerlere

ulaşmaktadır (

bkz.

Pozoloji ve uygulama şekli).

Geriyatrik hastalarda kullanım:

Aynı çalışmalara katılan epilepsi hastası gençlerin ve yaşlıların dahil edildiği farmakokinetik

analizden elde edilen klinik sonuçlar, yaşlılarda lamotrijin klerensinin klinik açıdan önemli

derecede değişmediğini göstermiştir. Tek dozdan sonra görünür klerens 20 yaşlarında 35

mL/dak’dan 70 yaşlarında 31 mL/dak’ya %12 oranında azalmıştır. 48 haftalık tedaviden

sonraki azalma, genç ve yaşlı gruplar arasında 41 mL/dak’dan 37 mL/dak’ya olmak üzere

%10 olarak gerçekleşmiştir. Buna ilaveten, lamotrijinin farmakokinetik özellikleri 150 mg’lık

tek dozu takiben 12 sağlıklı yaşlı gönüllüde incelenmiştir. Yaşlılardaki ortalama klerens (0.39

mL/dak/kg), 30 ile 450 mg arası tek dozlar sonrası yaşlı olmayan yetişkinlerle yapılan 9

çalışmadan elde edilen ortalama klerens (0.31 - 0.65 mL/dak/kg) değerleri yayılım aralığında

bulunmaktadır.

5.3.

Klinik öncesi güvenlilik verileri

Hayvanlarda lamotrijinin insanlardaki terapötik dozlarından daha yüksek dozlarla yapılan

reprodüktif toksikoloji çalışmalarında teratojenik etkiler görülmemiştir. Ancak, lamotrijin

zayıf bir dihidrofolat redüktaz inhibitörü olduğundan, anne gebelik süresince folat inhibitörü

ile tedavi gördüğünden teorik de olsa insan fetal malformasyon riski vardır.

28 / 29

Geniş bir yelpaze oluşturan mutajenisite çalışmaları lamotrijin kullanımının insanlar üzerinde

genetik risk oluşturmadığını göstermiştir.

Fare ve sıçanlar üzerinde yapılan uzun süreli çalışmalar lamotrijinin karsinojenik özelliği

olmadığını göstermiştir.

6.

FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

6.1.

Yardımcı maddelerin listesi

Kalsiyum karbonat

Krospovidon

Sodyum nişasta glikolat

Sodyum sakkarin

Magnezyum stearat

Mannitol DC

Magnezyum alüminyum silikat

Çilek aroması

Koloidal anhidri silika

6.2.

Geçimsizlikler

Bilinen bir geçimsizliği bulunmamaktadır.

6.3.

Raf ömrü

24 ay.

6.4.

Saklamaya yönelik özel tedbirler

25º C’nin altındaki oda sıcaklığında saklanmalıdır.

Kuru bir yerde saklayınız.

Işıktan koruyunuz.

6.5.

Ambalajın niteliği ve içeriği

Karton kutuda, PVC/PE/PVDC/Al blister ambalajda 30 tablet halinde bulunmaktadır.

6.6.

Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Özel bir gereklilik yoktur.

Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller “Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği” ve

“Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği”ne uygun olarak imha edilmelidir.

7.

RUHSAT SAHİBİ

Helba İlaç İç ve Dış San. Tic. Ltd. Şti.

Yenibosna Merkez Mah. 29 Ekim Cad.

İstanbul Vizyon Park A1 Plaza No: 17/1

Bahçelievler / İstanbul

Tel:

0212 465 09 46

Faks:

0212 465 09 47

E-posta: helba@helba.com.tr

29 / 29

8.

RUHSAT NUMARASI

248 / 54

9.

İLK RUHSAT TARİHİ / RUHSAT YENİLEME TARİHİ

İlk ruhsatlandırma tarihi: 15.02.2013

Ruhsat yenileme tarihi: ---

10.

KÜB’ÜN YENİLENME TARİHİ

---

3-5-2018

FDA Drug Safety Communication: FDA warns of serious immune system reaction with seizure and mental health medicine lamotrigine (Lamictal)

FDA Drug Safety Communication: FDA warns of serious immune system reaction with seizure and mental health medicine lamotrigine (Lamictal)

The Food and Drug Administration (FDA) is warning that the medicine lamotrigine (Lamictal) for seizures and bipolar disorder can cause a rare but very serious reaction that excessively activates the body’s infection-fighting immune system.

FDA - U.S. Food and Drug Administration

25-4-2018

Lamictal (lamotrigine): Drug Safety Communication - Serious Immune System Reaction

Lamictal (lamotrigine): Drug Safety Communication - Serious Immune System Reaction

The FDA is warning that the medicine lamotrigine (Lamictal) for seizures and bipolar disorder can cause a rare but very serious reaction that excessively activates the body’s infection-fighting immune system. This can cause severe inflammation throughout the body and lead to hospitalization and death, especially if the reaction is not diagnosed and treated quickly. As a result, we are requiring a new warning about this risk be added to the prescribing information in the lamotrigine drug labels. The immun...

FDA - U.S. Food and Drug Administration