LAMICTAL

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • LAMICTAL DC 25 MG COZUNUR 30 CIGNEME TABLETI
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • LAMICTAL DC 25 MG COZUNUR 30 CIGNEME TABLETI
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • karbamazepin

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Aktif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699522072538
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 29-01-2013
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

KISA ÜRÜN BİLGİSİ

1.

BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

LAMICTAL DC 25 mg çözünür / çiğneme tableti

2.

KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin madde:

Her tablet 25 mg lamotrijin içerir.

Yardımcı maddeler:

Sodyum nişasta glikolat

2 mg

Sakarin sodyum

0,62 mg

Diğer yardımcı maddeler için bölüm 6.1’e bakınız.

3.

FARMASÖTİK FORM

Çözünür çiğneme tableti.

Frenk üzümü kokulu, beyaz ile beyaza yakın tablet. Çok yüzlü, belirgin oval biçimli, çentiksiz

tabletin bir tarafında “GSCL5” baskısı, diğer tarafında “25” yazısı vardır. Tabletler hafif benekli

olabilir.

4.

KLİNİK ÖZELLİKLER

4.1

Terapötik endikasyonlar

Epilepsi

Adölesanlar ve Yetişkinler (12 yaş üzeri)

LAMICTAL epilepsi tedavisinde, parsiyel nöbetlerde ve tonik-klonik nöbetleri ve Lennox-

Gastaut Sendromu ile ilişkili nöbetleri de içeren

generalize nöbetlerde, ek tedavi veya

monoterapi olarak endikedir.

Çocuklar (2 - 12 yaş arası)

LAMICTAL epilepsi tedavisinde, parsiyel nöbetlerde ve tonik-klonik nöbetleri ve Lennox-

Gastaut Sendromu ile ilişkili nöbetleri de içeren generalize nöbetlerde, ek-tedavi olarak

endikedir.

Ek tedavi sırasında epileptik kontrol sağlandıktan sonra beraberinde kullanılan antiepileptik

ilaçlar (AEİ’lar) bırakılabilir ve hastalar LAMICTAL monoterapisine devam edebilir.

LAMICTAL tipik absans nöbetlerinin tedavisinde monoterapi olarak endikedir.

Bipolar Bozukluk

Yetişkinler (18 yaş ve üzeri)

LAMICTAL,

bipolar

bozukluğu

olan

hastalarda,

özellikle

depresif

atakları

önleyerek,

duygudurum ataklarının önlenmesinde endikedir .

4.2

Pozoloji ve uygulama şekli

Pozoloji:

Hesaplanan lamotrijin dozu (sadece epilepsi tedavisinde) çocuklarda veya karaciğer yetmezliği

olan hastalarda kullanım için tam tablet sayısına eşdeğer değilse uygulanacak doz daha düşük

miktarda ilaç içeren tam tablet sayısına eşitlenir.

Tedaviye yeniden başlama

Hekimler, daha önce herhangi bir nedenden dolayı LAMICTAL’i kesen hastalarda yeniden

LAMICTAL’e başlayacakları zaman idame doza kadar doz artırımına gerek olup olmadığını

değerlendirmelidir, çünkü ciddi döküntü riski yüksek başlangıç dozlarıyla ve LAMICTAL için

önerilen doz artırımının atlanmasıyla ilişkilidir (bkz

.

bölüm 4.4). Bir önceki dozdan sonra geçen

süre ne kadar uzunsa, idame doza ulaşmak için gereken doz artırımı konusunda o kadar fazla

dikkat gereklidir. LAMICTAL’in kesilmesinden sonra geçen süre 5 yarı ömrü geçerse ilaç

miktarı uygun program doğrultusunda idame dozuna kadar artırılmalıdır (bkz

.

bölüm 5.2).

Daha önceki LAMICTAL tedavisi döküntü nedeniyle kesilen hastalarda, potansiyel yararı,

riskinden açıkça daha fazla değilse, LAMICTAL’in yeniden başlanması önerilmemektedir.

Epilepsi

Önerilen doz arttırımı ve idame dozlar 12 yaş ve üzeri adölesanlar ve yetişkinler için Tablo 1’de

ve 2 ila 12 yaş arasındaki adölesanslar ve çocuklar için Tablo 2’de verilmektedir.

LAMICTAL

monoterapisine

geçmek

için

beraberinde

kullanılan

antiepileptik

ilaçlar

bırakıldığında veya lamotrijin içeren tedavi rejimlerine diğer antiepileptik ilaçlar eklendiğinde

lamotrijin farmakokinetiği üzerine olabilecek etkiler dikkate alınmalıdır (bkz. bölüm 4.5).

Adölesanlar ve Yetişkinler (12 yaş üzeri) (bkz

.

Tablo 1)

Epilepsi monoterapisinde doz:

Monoterapide LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 25 mg, takip eden

iki hafta için günde bir kez 50 mg'dır. Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2

haftada maksimum 50 - 100 mg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu günde bir

kez veya iki doza bölünmüş olarak 100 - 200 mg/gün'dür. Bazı hastalar beklenen cevaba

ulaşmak için 500 mg/gün LAMICTAL'e ihtiyaç duyarlar.

Başlangıç dozu ve sonraki doz artırımı döküntü riski nedeniyle atlanmamalıdır. (bkz. bölüm

4.4).

Epilepsi ek tedavisinde doz:

Valproatı tek başına veya başka herhangi bir antiepileptik ilaçla birlikte alan hastalarda,

LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için gün aşırı 25 mg, takip eden iki hafta için günde

bir kez 25 mg'dır. Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2 haftada maksimum 25

- 50 mg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu günde bir kez veya iki doza

bölünmüş olarak 100 - 200 mg/gün'dür.

Diğer antiepileptik ilaçlarla (valproat hariç) veya antiepileptik ilaçlar olmaksızın lamotrijin

glukuronidasyonunu indükleyen antiepileptik ilaçları veya diğer ilaçları (bkz

.

bölüm 4.5)

birlikte alan hastalarda, LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 50 mg,

takibeden iki hafta için iki doza bölünmüş olarak 100 mg/gün'dür. Daha sonra, optimal cevabı

alana kadar doz her 1 - 2 haftada maksimum 100 mg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için

idame dozu iki doza bölünmüş olarak 200 - 400 mg/gün'dür.

Bazı hastalar beklenen cevaba ulaşmak için 700 mg/gün LAMICTAL'e ihtiyaç duyarlar.

Lamotrijin glukuronidasyonunu belirgin olarak indüklemeyen veya inhibe etmeyen ilaçları alan

hastalarda, LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 25 mg, takip eden iki

hafta için günde bir kez 50 mg’dır (bkz. bölüm 4.5). Daha sonra, optimal cevabı alana kadar

doz her 1 - 2 haftada maksimum 50 - 100 mg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame

doz günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 100 - 200 mg/gün’dür.

Tablo 1: Epilepsi tedavisi gören 12 yaş üzeri yetişkinler için önerilen tedavi rejimi

Tedavi rejimi

Hafta 1 - 2

Hafta 3 - 4

İdame Dozu

Monoterapi

25 mg

(günde bir

kez)

50 mg

(günde bir kez)

100 - 200 mg

(günde bir kez veya iki doza

bölünmüş olarak)

İdame duruma ulaşmak için

dozlar her 1 - 2 haftada 50 -

100 mg artırılabilir.

Bazı hastalar beklenen cevaba

ulaşmak için 500 mg/gün'e

ihtiyaç duyarlar.

Valproat ile ek tedavi

(lamotrijin glukuronidasyon inhibitörü – bkz. Bölüm 4.5)

Birlikte alınan ilaçlara

bakılmaksızın valproat ile ek tedavi

12.5 mg

(gün aşırı

25mg)

25 mg

(günde bir kez)

100 - 200 mg

(günde bir kez veya iki doza

bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak için

dozlar her 1 - 2 haftada 25 -

50 mg artırılabilir.

Valproat olmadan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri ile ek tedavi

(bkz. Bölüm 4.5)

Bu doz rejimi valproat olmadan

aşağıdakilerle kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Rifampisin

Lopinavir/ritonavir

50 mg

(günde bir

kez)

100 mg

(ikiye

bölünmüş

dozlarda)

200 - 400 mg

(iki doza bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak için

dozlar her 1 - 2 haftada 100

mg artırılabilir.

Bazı hastalar beklenen cevaba

ulaşmak için 700 mg/gün'e

ihtiyaç duyarlar.

Valproat olmadan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri olmadan ek tedavi

(bkz. Bölüm

4.5)

Bu doz rejimi lamotrijinin

glukuronidasyonunu anlamlı derecede

inhibe etmeyen veya indüklemeyen

diğer ilaçlarla birlikte uygulanmalıdır

25 mg

(günde bir

kez)

50 mg

(günde bir kez)

100 - 200mg

(günde bir kez veya iki

doza bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak

için dozlar her 1 - 2

haftada 50 - 100 mg

artırılabilir.

LAMICTAL ile farmakokinetik etkileşimi henüz bilinmeyen AEİ’ları alan hastalarda (bkz

.

bölüm 4.5),

LAMICTAL ile valproat birlikte alınırken önerilen tedavi rejimi uygulanmalıdır.

Döküntü riski nedeniyle başlangıç dozu ve sonraki doz artırımı aşılmamalıdır (bkz

.

bölüm 4.4).

Çocuklar (2 - 12 yaş arası) (bkz

.

Tablo 2)

Tipik absans nöbetinde monoterapi olarak lamotrijin başlanmasında başlangıç dozu ilk iki hafta

için günde bir ya da iki kez uygulanmak üzere toplam 0.3 mg/kg/gün olup sonraki 2 hafta günde

bir ya da iki kez uygulanmak üzere toplam 0.6 mg/kg/gün doz ile sürdürülür. Ardından doz her

1-2 haftada olmak üzere en fazla 0.6 mg/kg artırılarak optimal doza ulaşılır. Genellikle optimal

yanıtın alındığı idame dozu günde 1 ya da iki kez olmak üzere toplam 1-10 mg/kg/gün

olmaktadır; tipik absans nöbeti olan bazı hastalarda istenen yanıtın alınması için daha yüksek

dozlar gerekebilir.

Valproatı tek başına veya başka herhangi bir antiepileptik ilaçla birlikte alan hastalarda,

LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 0.15 mg/kg/gün, takibeden iki hafta

için günde bir kez 0.3 mg/kg/gün'dür. Daha sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2

haftada maksimum 0.3 mg/kg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu maksimum

200 mg/gün olmak üzere günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 1-5 mg/kg/gün'dür.

Diğer antiepileptik ilaçlarla (valproat hariç) veya antiepileptik ilaçlar olmaksızın lamotrijin

glukuronidasyonunu indükleyen antiepileptik ilaçları veya diğer ilaçları (bkz

.

bölüm 4.5)

birlikte alan hastalarda, LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için iki doza bölünmüş olarak

0.6 mg/kg/gün, takibeden iki hafta için iki doza bölünmüş olarak 1.2 mg/kg/gün'dür. Daha

sonra, optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2 haftada maksimum 1.2 mg/kg artırılmalıdır.

Optimal cevabı almak için idame dozu maksimum 400 mg/gün olmak üzere iki doza bölünmüş

olarak 5 - 15 mg/kg/gün'dür.

Lamotrijin glukuronidasyonunu belirgin olarak indüklemeyen veya inhibe etmeyen ilaçları alan

hastalarda, LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez veya iki doza bölünmüş

olarak 0.3 mg/kg/gün, takibeden iki hafta için günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 0.6

mg/kg/gün’dür. Daha sonra optimal cevabı alana kadar doz her 1 - 2 haftada maksimum 0.6

mg/kg artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için idame dozu maksimum 200 mg/gün olmak

üzere günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 1 - 10 mg/kg/gün’dür.

Terapötik dozun devam ettiğinden emin olmak için çocuğun ağırlığı izlenmeli ve ağırlık

değiştikçe doz gözden geçirilmelidir.

Tablo 2: Epilepsi tedavisi gören 2-12 yaş arası çocuklar için kombine ilaç tedavisinde önerilen

tedavi rejimi (mg/kg vücut ağırlığı/gün olarak toplam günlük doz)

Tedavi rejimi

Hafta 1 - 2

Hafta 3 - 4

İdame Dozu

Tipik absans nöbetinde

monoterapi

0.3 mg/kg

(günde bir kez

ya da iki doza

bölünmüş)

0.6 mg/kg

(günde bir kez

ya da iki doza

bölünmüş)

1 - 15 mg/kg

(günde bir kez ya da iki doz

bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak doz için

optimal yanıt alınana kadar doz, her 1

- 2 haftada maksimum 0.6 mg/kg/gün

artışlarla maksimum idame doz

200 mg/gün olmak üzere arttırılabilir.

Valproat ile ek tedavi

(lamotrijin glukuronidasyon inhibitörü – bkz. Bölüm 4.5)

Bu doz rejimi, birlikte alınan

diğer ilaçlara bakılmaksızın

valproat ile kullanılmalıdır.

0.15 mg/kg*

(günde bir

kez)

0.3 mg/kg

(günde bir

kez)

1 - 5 mg/kg

(günde bir kez veya iki doza

bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak için optimal

yanıt alınana kadar doz, her 1 - 2

haftada maksimum 0.3 mg/kg/gün

artışlarla ; maksimum idame doz

200 mg/gün olmak üzere arttırılabilir.

Valproat olmadan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri ile ek tedavi

(bkz. Bölüm 4.5)

Bu doz rejimi valproat olmadan

aşağıdakilerle kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Rifampisin

Lopinavir/ritonavir

0.6 mg/kg/gün

(iki doza

bölünmüş)

1.2 mg/kg/gün

(iki doza

bölünmüş )

5 - 15 mg/kg

(Günde bir kez veya iki doza

bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak için optimal

yanıt alınana kadar doz, her 1 - 2

haftada maksimum 1.2 mg/kg/gün

artışlarla ; maksimum idame doz

400 mg/gün olmak üzere arttırılabilir.

Valproat olmadan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri olmadan ek tedavi

(bkz. Bölüm 4.5)

Bu doz rejimi lamotrijinin

glukuronidasyonu-nu anlamlı

derecede inhibe etmeyen veya

indüklemeyen diğer ilaçlarla

birlikte uygulanmalıdır.

0.3 mg/kg

(günde bir kez

veya iki doza

bölünmüş)

0.6 mg/kg

(günde bir kez

veya iki doza

bölünmüş)

1-10 mg/kg

(günde bir kez veya iki doza

bölünmüş)

İdame duruma ulaşmak için optimal

yanıt alınana kadar doz, her 1 - 2

haftada maksimum 0.6 mg/kg/gün

artışlarla ; maksimum idame doz

200 mg/gün olmak üzere arttırılabilir.

Lamotrijin ile farmakokinetik etkileşimi henüz bilinmeyen AEİ’ları alan hastalarda (bkz

.

Bölüm 4.5)

lamotrijin ile valproat birlikte alınırken önerilen tedavi rejimi uygulanmalıdır.

* Eğer valproat kullanan hastalarda hesaplanan günlük doz 1 mg veya fazla ama 2 mg’dan daha az ise, ilk iki

haftada iki günde bir Lamictal 2 mg tablet alınabilir. Eğer valproat kullanan hastalarda hesaplanan günlük doz

1 mg’ın altında ise Lamictal verilmemelidir.

Döküntü riski nedeniyle başlangıç dozu ve sonraki doz artırımı aşılmamalıdır (bkz

.

bölüm 4.4).

Terapötik dozun idame edildiğinden emin olmak için, çocuğun ağırlığı izlenmeli ve ağırlık

değişimi olması durumunda doz değerlendirilmelidir. 2 - 6 yaş arasındaki hastaların önerilen

en yüksek idame dozuna ihtiyaç duymaları beklenir.

Ek tedavi sırasında epileptik kontrol sağlandıktan sonra beraberinde kullanılan antiepileptik

ilaçlar (AEİ’lar) bırakılabilir ve hastalar LAMICTAL monoterapisine devam edebilir.

2 yaşın altındaki çocuklar:

Lamotrijin, 2 yaşın altındaki çocuklarda monoterapi veya 1 aylıktan daha küçük çocuklarda ek

tedavi olarak incelenmemiştir. Lamotrijinin 1 aylık ila 2 yaş arasındaki çocuklarda parsiyel

nöbetlerin ek tedavisinde güvenilirlik ve etkinliği gösterilmemiştir (bkz.

Klinik Çalışmalar). Bu

nedenle, LAMICTAL’in iki yaşın altındaki çocuklarda kullanılması önerilmemektedir

.

Bipolar Bozukluk

Yetişkinler (18 yaş ve üzeri)

Döküntü riski nedeniyle başlangıç dozu ve sonraki doz artırımı aşılmamalıdır (bkz. bölüm 4.4).

LAMICTAL, ileride depresif atak gelişme riski bulunan bipolar hastalarda kullanım için

önerilmektedir.

Depresif atakların tekrarlanmasını önlemek için aşağıdaki geçiş rejimi izlenmelidir. Geçiş

rejimi,

altı

hafta

boyunca

lamotrijin

dozunu

idame

stabilizasyon

dozuna

artırmayı

içermektedir (bkz. Tablo 3). Bundan sonra klinik olarak endike ise diğer psikotropik ve/veya

antiepileptik ilaçlar kesilebilir (bkz

.

Tablo 4).

Manik atakların önlenmesi için ek tedavi yapılması düşünülmelidir, çünkü manik ataklarda

LAMICTAL’in etkinliği kesin olarak belirlenmemiştir.

Tablo 3: Bipolar bozukluk tedavisi gören yetişkinler için (18 yaş ve üstü) idame toplam günlük

stabilizasyon dozuna ulaşmak için önerilen doz artırımı

Tedavi rejimi

Hafta 1 - 2

Hafta 3 - 4

Hafta 5

Hedef stabilizasyon

dozu (Hafta 6)**

a) Valproat ile ek tedavi

(lamotrijin glukuronidasyon inhibitörü – bkz. Bölüm 4.5)

Bu doz rejimi, birlikte alınan

diğer ilaçlara bakılmaksızın

valproat ile kullanılmalıdır

12,5 mg

(gün aşırı

25 mg)

25 mg

(günde bir kez)

50 mg

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

100 mg

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

(klinik yanıta göre

maksimum günlük

doz 200 mg)

b) Valproat olmadan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri ile ek tedavi

(bkz. Bölüm 4.5)

Bu doz rejimi valproat olmadan

aşağıdakilerle kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Rifampisin

Lopinavir/ritonavir

50 mg/gün

(günde bir

kez)

100 mg/gün

(iki doza

bölünmüş)

200 mg/gün

(iki doza bölünmüş)

Hafta 6’da 300

mg/gün, optimum

yanıt almak için

gerekliyse hafta 7’de

400 mg/güne artırılır.

(iki doza bölünmüş)

c) Valproat olmadan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri olmadan lamotrijin monoterapisi

VEYA ek tedavi

(bkz. Bölüm 4.5)

Bu doz rejimi lamotrijinin

glukuronidasyonu-nu anlamlı

derecede inhibe etmeyen veya

indüklemeyen diğer ilaçlarla

birlikte uygulanmalıdır.

25 mg/gün

(günde bir

kere)

50 mg/gün

(günde bir kez

veyaiki doza

bölünmüş)

100 mg/gün

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

200 mg/gün

(günde bir kez veya

iki doza bölünmüş)

(100-400 mg/gün

klinik çalışmalardaki

doz aralığı)

NOT: LAMICTAL ile farmakokinetik etkileşimi henüz bilinmeyen AEİ’ları alan hastalarda, LAMICTAL ile

valproat birlikte alınırken önerilen doz artırımı uygulanmalıdır.

** Hedef stabilizasyon dozu klinik cevaba göre ayarlanır.

a) Lamotrijin glukuronidasyon inhibitörleri ile ek tedavi, örneğin Valproat

Valproat gibi glukuronidasyonu inhibe eden ilaçları birlikte alan hastalarda LAMICTAL

başlangıç dozu ilk iki hafta için gün aşırı 25 mg, takibeden iki hafta için günde bir kez 25

mg’dır. Doz, 5. haftada günde bir kez (veya iki doza bölünmüş olarak) 50 mg’a artırılmalıdır.

Optimal cevabı almak için hedef doz, günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak 100

mg/gün’dür. Ancak, klinik cevaba bağlı olarak, maksimum günlük doz 200 mg’a kadar

artırılabilir.

Valproat

gibi

inhibitörleri

ALMAYAN

hastalarda

lamotrijin

glukuronidasyon

indükleyicileri ile ek tedavi

rejimi

fenitoin,

karbamazepin,

fenobarbiton,

primidon

lamotrijin

glukuronidasyonunu indüklediği bilinen diğer ilaçlarla kullanılmalıdır (bkz. bölüm 4.5).

Halen

lamotrijin

glukuronidasyonunu

indükleyen

ilaçları

alan

valproat

ALMAYAN

hastalarda, LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 50 mg, takip eden iki

hafta için iki doza bölünmüş olarak 100 mg/gün’dür. Doz, 5. haftada iki doza bölünmüş olarak

200 mg/gün’e artırılmalıdır. Doz, 6. haftada 300 mg/gün’e artırılabilir, ancak optimal cevabı

almak için gerekliyse hedef doz, 7. haftadan itibaren verilebilen iki doza bölünmüş olarak 400

mg/gün’dür.

c) LAMICTAL ile monoterapi veya lamotrijin glukuronidasyonunu anlamlı derecede inhibe

etmeyen veya indüklemeyen diğer ilaçları alan hastalarda ek tedavi

LAMICTAL başlangıç dozu ilk iki hafta için günde bir kez 25 mg, takip eden iki hafta için

günde bir kez (veya iki doza bölünmüş olarak) 50 mg’dır. Doz, 5. haftada 100 mg/gün’e

artırılmalıdır. Optimal cevabı almak için hedef doz günde bir kez veya iki doza bölünmüş olarak

mg/gün’dür.

Bununla

birlikte,

mg’lık

aralığı

klinik

çalışmalarda

kullanılmıştır.

Hedef günlük idame stabilizasyon dozuna ulaşıldığında aşağıdaki doz şemasında belirtildiği

gibi diğer psikotropik ilaçlar kesilebilir (bkz

.

Tablo 4).

Tablo

Bipolar

bozuklukta

birlikte

kullanılan

psikotropik

veya

antiepileptik

ilaçların

kesilmesini takiben toplam günlük idame stabilizasyon dozu

Tedavi rejimi

Mevcut

Lamotrijin

stabilizasyon

dozu

(kesilmeden

önce)

Hafta 1

Hafta 2

Hafta 3’ten itibaren*

a) Valproat’ın kesilmesi

(lamotrijin glukuronidasyon inhibitörü – bkz. Bölüm 4.5), lamotrijin orijinal dozuna göre

Valproat’ın kesilmesi durumunda,

stabilizasyon dozu, 100 mg/haftayı

aşmayacak şekilde iki katına

çıkarılır

100 mg/gün

200 mg/gün

Bu dozu devam ettirin (200 mg/gün)

(iki doza bölünmüş)

200 mg/gün

300 mg/gün

400 mg/gün

Bu dozu devam

ettirin (400 mg/gün)

b) Lamotrijin glukuronidasyon indükleyicilerinin kesilmesi

(lamotrijin glukuronidasyon inhibitörü – bkz. Bölüm

4.5), lamotrijin orijinal dozuna göre

Bu doz rejimi aşağıdakiler

kesildiğinde kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Rifampisin

Lopinavir/ritonavir

400 mg/gün

400 mg/gün

300 mg/gün

200 mg/gün

300 mg/gün

300 mg/gün

mg/gün

150 mg/gün

200 mg/gün

200 mg/gün

150 mg/gün

100 mg/gün

c) Lamotrijin glukuronidasyonunu anlamlı derecede inhibe etmeyen veya indüklemeyen ilaçların kesilmesi

(bkz. Bölüm 4.5)

Bu doz rejimi Lamotrijin

glukuronidasyonunu anlamlı

derecede inhibe etmeyen veya

indüklemeyen ilaçların kesilmesi

durumunda kullanılmalıdır. (bkz.

bölüm 4.5)

Doz artırımında elde edilen hedef dozu devam ettirin (200 mg/gün) (iki doza

bölünmüş)

(100 - 400 mg doz aralığı)

NOT: LAMICTAL ile farmakokinetik etkileşimi henüz bilinmeyen AEİ’ları alan hastalarda başlangıçta doz sabit

tutularak klinik yanıta göre lamotrijin tedavisi ayarlanır.

* Doz, gerekli olduğunda 400 mg/gün’e artırılabilir.

a) Lamotrijin glukuronidasyon inhibitörleriyle olan ek tedavinin kesilmesini takiben, örneğin

valproat

Valproatın kesilmesini takiben LAMICTAL dozu, orijinal hedef stabilizasyon dozunun iki

katına çıkarılmalıdır ve bu seviyede korunmalıdır.

b) Lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri ile ek tedavinin orijinal doza bağlı olarak

kesilmesini takiben:

rejim

fenitoin,

karbamazepin,

fenobarbiton,

primidon

veya

LAMICTAL

glukuronidasyonunu indüklediği bilinen diğer ilaçlarla kullanılmalıdır (bkz. bölüm 4.5).

LAMICTAL dozu, lamotrijin glukuronidasyon indükleyici ajan kesilirken 3 hafta boyunca

kademeli olarak düşürülmelidir.

Lamotrijin glukuronidasyonunu anlamlı derecede inhibe etmeyen veya indüklemeyen

ilaçların bırakılmasını takiben

(bkz. bölüm 4.5)

Doz artırım programında ulaşılan hedef doz, diğer ilacın kesilmesi sırasında korunmalıdır.

Bipolar Bozukluğu olan hastalarda diğer ilaçların eklenmesinden sonra lamotrijin günlük

dozunun ayarlanması:

Diğer ilaçların eklenmesinden sonra lamotrijin günlük dozunun ayarlanması konusunda klinik

deneyim yoktur. Ancak, ilaç etkileşim çalışmalarına dayanarak aşağıdaki öneriler yapılabilir

(bkz

.

Tablo 5):

Tablo 5. Bipolar bozukluğu olan hastalarda diğer ilaçların eklenmesinden sonra LAMICTAL

günlük dozunun ayarlanması:

Tedavi rejimi

Mevcut

LAMICTAL

stabilizasyon

dozu

(eklemeden

önce)

Hafta 1

Hafta 2

Hafta 3’ten

itibaren

a) Valproat eklenmesi

(lamotrijin glukuronidasyon inhibitörü – bkz. Bölüm 4.5), lamotrijin orijinal

dozuna göre

Bu doz rejimi, birlikte alınan ilaçlara

bakılmaksızın valproat eklenmesi

durumunda kullanılmalıdır

200 mg/gün

100 mg/gün

Bu dozu devam ettirin (100

mg/gün)

300 mg/gün

150 mg/gün

Bu dozu devam ettirin (150

mg/gün)

400 mg/gün

200 mg/gün

Bu dozu devam ettirin (200

mg/gün)

b) Valproat ALMAYAN hastalarda lamotrijin glukuronidasyon indükleyicilerin eklenmesi

(bkz. Bölüm 4.5), lamotrijin orijinal dozuna göre

Bu dozaj rejimi valproat olmadan

aşağıdakilerle kullanılmalıdır:

Fenitoin

Karbamazepin

Fenobarbiton

Primidon

Rifampisin

Lopinavir/ritonavir

Veya diğer lamotrijin glukuronidasyon

indükleyicileri

(bkz. bölüm 4.5)

200 mg/gün

200 mg/gün

mg/gün

400 mg/gün

150 mg/gün

150 mg/gün

mg/gün

300 mg/gün

100 mg/gün

100 mg/gün

mg/gün

200 mg/gün

c) Lamotrijin glukuronidasyonunu anlamlı derecede inhibe etmeyen veya indüklemeyen diğer

ilaçların ilave edilmesi

(bkz

.

bölüm 4.5)

Bu doz rejimi

lamotrijinin glukuronidasyonunu

anlamlı derecede inhibe etmeyen veya

indüklemeyen diğer ilaçlarla birlikte

uygulanmalıdır

Doz artırımında elde edilen hedef dozu devam ettirin (200

mg/gün)

(100-400 mg doz aralığı)

NOT: LAMICTAL ile farmakokinetik etkileşimi henüz bilinmeyen AEİ’ları alan hastalarda,

LAMICTAL ile valproat birlikte alınırken önerilen doz artırımı uygulanmalıdır.

Bipolar bozukluğu olan hastalarda LAMICTAL’in kesilmesi

Klinik çalışmalarda, plasebo ile karşılaştırıldığında LAMICTAL’in aniden kesilmesinden sonra

advers olayların insidansı, şiddeti veya tipi ile ilgili artış olmamıştır. Bu nedenle, hastalar, dozu

adım adım azaltmadan LAMICTAL’i kesebilirler.

Uygulama sıklığı ve süresi:

Uygulama sıklığı ve süresi hastaların durumuna, tedaviye vereceği yanıta ve ilacın monoterapi

şeklinde veya başka ilaçlarla birlikte alınıp alınmayacağına bağlı olarak değişir. Daha ayrıntılı

bilgi için Tablo 1 2, 3, 4 ve 5’e bakınız.

Uygulama şekli:

LAMICTAL çözünür çiğneme tabletleri çiğnenebilir, az miktar su içinde (en az tableti

kaplayacak kadar) çözündürülebilir veya az miktar su ile bütün olarak yutulabilir.

Özel hasta popülasyonlarına ilişkin ek bilgiler:

Böbrek yetmezliği:

LAMICTAL böbrek yetmezliği olan hastalara verilirken dikkatli olunmalıdır. Son aşamada

böbrek yetmezliği olan hastalar için, LAMICTAL başlangıç dozları, hastaların eş zamanlı

kullandığı ilaçlara dayandırılmalıdır; azaltılmış idame dozları, belirgin böbrek fonksiyon

bozukluğu olan hastalar için etkili olabilir (bkz

.

bölüm 4.4 ve 5.2).

Karaciğer yetmezliği:

Başlangıç, artırma ve idame dozları, genel olarak karaciğer bozukluğu orta derecede (Child-

Pugh derecesi B) olan hastalarda yaklaşık % 50 ve şiddetli (Child-Pugh derecesi C) olanlarda

yaklaşık % 75 azaltılmalıdır. Artırma ve idame dozları, klinik cevaba göre ayarlanmalıdır (bkz

.

bölüm 5.2).

Pediyatrik popülasyon:

Epilepsi tedavisinde:

2 yaşın altındaki çocuklar:

2 yaşın altındaki çocuklarda LAMICTAL kullanımıyla ilgili henüz

yeterli bilgi bulunmamaktadır.

Bipolar bozukluk tedavisinde:

Çocuklar ve adolesanlar (18 yaş altı):

LAMICTAL 18 yaş altı çocuk ve adolesanlarda bipolar

bozuklukta kullanım için endike değildir (bkz

.

bölüm 4.4). Randomize bir geri çekme çalışması

anlamlı

etkililik

göstermediğinden

intihar

eğilimi

bildirimlerinde

artış

olduğunu

gösterdiğinden, LAMİCTAL’in 18 yaşın altındaki çocuklarda kullanımı önerilmemektedir.

Geriyatrik popülasyon (65 yaş üstü):

Önerilen şemadan farklı doz ayarlaması gerekmemektedir. Bu yaş grubunda lamotrijinin

farmakokinetiği,

yaşlı

olmayan

yetişkin

popülasyonundan

anlamlı

derecede

farklılık

göstermemektedir. (bkz. bölüm 5.2)

Diğer:

Hormonal kontraseptif alan kadınlar:

Etinil östradiol/levonorgestrel (30 mikrogram/150mikrogram) kombinasyonunun kullanımı

lamotrijinin klerensini yaklaşık iki misli artırarak lamotrijin düzeylerinin azalmasına yol

açmaktadır. Titrasyonu takiben, maksimal bir terapötik yanıt için lamotrijinin daha yüksek

idame dozları (2 misli kadar) gerekebilir. İlaçsız haftada, lamotrijin düzeylerinde iki misli artış

gözlenmiştir. Dozla ilişkili advers olaylar göz ardı edilemez. Bu sebeple, ilk seçenek tedavi

olarak, ilaçsız hafta içermeyen bir kontrasepsiyon kullanılması (örneğin sürekli hormonal

konstraseptifler veya hormonal olmayan metotlar) değerlendirilmelidir (bkz Bölüm 4.4 ve 4.5).

a) Halen hormonal kontraseptifleri alan hastalarda LAMICTAL’e başlanması:

Oral kontraseptifin lamotrijinin klerensini artırdığı gösterilmişse de (bkz

.

bölüm 4.4) sadece

hormonal

kontraseptif

kullanımına

dayanarak

LAMICTAL

için

önerilen

artırım

kılavuzunda ayarlama tavsiye edilmez (bkz

.

Epilepsi için Tablo 1 ve Bipolar Bozukluk için

Tablo

artırımı

lamotrijinin

lamotrijin

glukuronidasyon

inhibitörüne

eklenip

eklenmediğine örn. valproat, lamotrijinin lamotrijin glukuronidasyon indükleyicisine eklenip

eklenmediğine,

örn.

karbamazepin,

fenitoin,fenobarbital,

primidon

veya

rifampin

veya

lamotrijinin

valproat,

karbamazepin,

fenitoin,

fenobarbital,

primidon

veya

rifampisin

olmaksızın eklenip eklenmediğine dayanarak önerilen kılavuzlara göre yapılmalıdır.

b) Halen LAMICTAL idame dozlarını alan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicilerini

ALMAYAN hastalarda hormonal kontraseptiflerin başlanması:

Çoğu durumda LAMICTAL idame dozunun iki misli kadar artırılması gerekecektir. (bkz.

bölüm 4.4 ve 4.5). Hormonal kontraseptif kullanımına başlanmasından sonra lamotrijin

dozunun bireysel klinik yanıta göre her hafta 50 ila 100 mg artırılması önerilmektedir. Klinik

yanıt daha yüksek doz artırımlarını desteklemediği sürece doz artırımları bu hızı aşmamalıdır.

Bazal

lamotrijin

konsantrasyonunun

korunduğunu

teyit

etmek

açısından,

hormonal

kontraseptiflere başlamadan önce ve başladıktan sonra, serum lamotrijin konsantrasyonlarının

ölçülmesi düşünülmelidir. Gerekirse doz ayarlaması yapılmalıdır. Bir haftalık inaktif tedavi

("ilaçsız hafta") içeren hormonal bir kontraseptif kullanan kadınlarda, aktif tedavinin 3.

haftasında,

yani hap döngüsünün 15.

günü 21. günü arasında, serum lamotrijin düzeyi

izlenmelidir. Bu sebeple, ilk seçenek tedavi olarak, ilaçsız hafta içermeyen bir kontrasepsiyon

kullanılması (örneğin sürekli hormonal konstraseptifler veya hormonal olmayan metotlar)

değerlendirilmelidir (bkz Bölüm 4.4 ve 4.5).

c) Halen LAMICTAL idame dozlarını alan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri

ALMAYAN hastalarda hormonal kontraseptiflerin kesilmesi:

Çoğu durumda LAMICTAL idame dozunun %50 kadar azaltılması gerekecektir (bkz. bölüm

4.4 ve 4.5). Klinik yanıt aksini gerektirmedikçe, günlük lamotrijin dozunun 3 haftalık bir

periyotta kademeli şekilde her hafta 50 ila 100 mg (bir haftada en fazla toplam günlük dozun

%25’i

oranında)

düşürülmesi

önerilmektedir.

Bazal

lamotrijin

konsantrasyonunun

korunduğunu teyit etmek açısından, hormonal kontraseptiflere başlamadan önce ve başladıktan

sonra, serum lamotrijin konsantrasyonlarının ölçülmesi düşünülmelidir. Bir haftalık inaktif

tedavi

("ilaçsız

hafta")

içeren

hormonal

kontraseptif

kullanmayı

bırakmak

isteyen

kadınlarda, aktif tedavinin 3. haftasında, yani hap döngüsünün 15. günü 21. günü arasında,

serum lamotrijin düzeyi izlenmelidir.

d) Halen LAMICTAL idame dozlarını alan ve lamotrijin glukuronidasyon indükleyicileri

ALAN hastalarda hormonal kontraseptiflerin başlanması ve kesilmesi:

Lamotrijin için önerilen idame dozunda değişiklik yapılması gerekmeyebilir.

Atazanavir/ritonavir ile kullanım:

Lamotrijin mevcut atazanavir/ritonavir tedavisine eklendiğinde, lamotrijinin önerilen doz

artırma şemasında değişiklik yapılması gerekmez.

İdame dozunda lamotrijin kullanırken glukuronidasyon indükleyici kullanmayan hastalarda

lamotrijin dozunun atazanavir/ritonavir eklendiğinde artırılması ya da kesildiğinde azaltılması

gerekebilir.

Lamotrijin

ayarlamasının

gerekliliğini

görmek

için,

atazanavir/ritonavir

tedavisinin başlamasından veya bırakılmasından önce ve 2 hafta içinde plazma lamotrijin

izlemesi yapılmalıdır (bkz. Bölüm 4.5).

Lopinavir/ritonavir ile kullanım:

Lamotrijin

mevcut

lopinavir/ritonavir

tedavisine

eklendiğinde,

lamotrijinin

önerilen

artırma şemasında değişiklik yapılması gerekmez.

İdame dozunda lamotrijin kullanırken glukuronidasyon indükleyici kullanmayan hastalarda

lamotrijin dozunun lopinavir /ritonavir eklendiğinde artırılması ya da kesildiğinde azaltılması

gerekebilir. Lamotrijin doz ayarlamasının gerekliliğini görmek için, lopinavir/ritonavir

tedavisinin başlamasından veya bırakılmasından önce ve 2 hafta içinde plazma lamotrijin

izlemesi yapılmalıdır (bkz. Bölüm 4.5).

4.3

Kontrendikasyonlar

LAMICTAL, lamotrijine veya ilacın bileşimindeki diğer maddelerden herhangi birine karşı

aşırı duyarlı olduğu bilinen kişilerde kontrendikedir.

4.4

Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Deri döküntüsü

LAMICTAL tedavisi başlangıcından sonra genellikle ilk 8 hafta içinde oluşan advers deri

reaksiyonları bildirilmiştir. Bu döküntülerin büyük kısmı hafif ve sınırlıdır, ancak hastaneye

yatırmayı ve LAMICTAL tedavisinin kesilmesini gerektiren ciddi döküntüler de bildirilmiştir.

Bunlar; Stevens Johnson sendromu (SJS) ve toksik epidermal nekroliz (TEN) veya Eozinofili

ve Sistemik Semptomlarla Görülen İlaç Reaksiyonu (DRESS) gibi potansiyel olarak yaşamı

tehdit edici döküntüleri de içerir. (bkz

.

bölüm 4.8).

Tavsiye edilen mevcut LAMICTAL dozlarının kullanıldığı çalışmalara katılan yetişkinlerde

ciddi deri döküntüleri insidansı 500 epilepsi hastasında 1’dir. Bu vakaların yaklaşık yarısı

Stevens Johnson sendromu olarak bildirilmiştir (1/1000).

Bipolar bozukluğu olan hastalarda yapılan klinik çalışmalarda, ciddi döküntü insidansı yaklaşık

1/1000’dir.

Çocuklarda ciddi deri döküntüleri riski yetişkinlerdekinden yüksektir.

Bazı çalışmalardan elde edilen mevcut veriler epileptik çocuklarda hastaneye yatma ile ilişkili

döküntü insidansının 1/300 ile 1/100 arasında olduğunu göstermektedir.

Çocuklarda, döküntünün ilk oluşumu enfeksiyon ile karıştırılabilir. Hekim, tedavinin ilk 8

haftasında döküntü semptomları ve ateş gelişen çocuklarda ilaç reaksiyonu olasılığını göz

önünde bulundurmalıdır.

Ayrıca genel döküntü riskinin aşağıdakilerle güçlü ilişkisi olduğu gösterilmiştir.

Yüksek

LAMICTAL

başlangıç

dozları

LAMICTAL

tedavisinde

önerilen

artırımının aşılması (bkz

.

Bölüm 4.2)

Beraberinde valproat kullanımı (bkz

.

Bölüm 4.2)

Diğer antiepileptik ilaçlara karşı alerji veya döküntü öyküsü olan hastaların tedavisinde de

dikkatli olmak gerekir. Zira LAMICTAL tedavisi sırasında ciddi olmayan döküntü sıklığı bu

hastalarda bu tür öyküsü bulunmayanlara göre yaklaşık üç kat daha sıktır.

Döküntü gelişen tüm hastalar (yetişkin ve çocuk) derhal değerlendirilmeli ve döküntünün

LAMICTAL’e

bağlı

olmadığı

açık

değilse

kullanımı

hemen

kesilmelidir.

Daha

önce

LAMICTAL ile tedaviye bağlı döküntü nedeniyle tedavisi kesilen hastalarda beklenen yararları

riskinden açık olarak fazla değilse tekrar LAMICTAL tedavisine başlanması önerilmez. Eğer

hastada LAMICTAL kullanımı ile birlikte SJS, TEN veya DRESS gelişmişse, bu hastalarda

hiçbir zaman LAMICTAL tedavisine yeniden başlanmamalıdır.

Döküntü; ateş, lenfadenopati, yüz ödemi ve kan ve karaciğer anormallikleri ve aseptik menenjit

dahil çeşitli sistemik semptomlarla birlikte görülen aşırı duyarlılık sendromunun bir parçası

olarak da bildirilmektedir (bkz

.

bölüm 4.8). Sendrom, klinik şiddet açısından geniş bir yayılım

gösterebilir ve nadiren dissemine intravasküler koagülasyona ve çoklu organ yetmezliğine

neden olabilir. Dikkat edilmesi gereken nokta, döküntü olmasa dahi aşırı duyarlılığın erken

belirtilerinin (örneğin ateş, lenfadenopati) olabileceğidir. Eğer bu gibi belirtiler ve bulgular

varsa

hasta

hemen

değerlendirilmelidir

eğer

alternatif

etiyoloji

mevcut

değilse

LAMICTAL kesilmelidir.

Aseptik menenjit olguların çoğunda ilaç kesildiğinde geri dönüşlüdür fakat bazı olgularda

tekrar lamotrijin başlandığında tekrarlamıştır. Tekrar lamotrijin başlanması semptomların hızla

ve sıklıkla daha şiddetli olarak tekrarlamasına yol açmıştır. Lamotrijin önceden aseptik

menenjit nedeniyle lamotrijin tedavisi kesilen hastalarda tekrar başlanmamalıdır.

Bipolar bozuklukta klinik kötüleşme

İntihar riski

Epilepsi hastalarında depresyon ve/veya bipolar bozukluk semptomları meydana gelebilir;

epilepsi ve bipolar bozukluk hastalarında intihar riskinin arttığına ilişkin kanıt mevcuttur

.

Bipolar bozukluğu olan hastaların % 25 - 50’si en az bir kez intihar girişiminde bulunmuştur

ve bipolar bozukluk için LAMICTAL dahil ilaç alsın veya almasın depresif belirtilerin

kötüleşmesi ve/veya intihar düşüncesi ve davranışı (intihar eğilimi) ortaya çıkabilir. Epilepsi

hastalarının da intihar riskinin artmış olduğuna dair kanıtlar bulunmaktadır.

Anti epileptik ilaçlarla tedavi edilen hastalarda intihar düşüncesi ve davranışı bildirilmiştir. Bu

nedenle

hastalar

intihar

düşüncesi

davranışı

açısından

yakından

izlenmelidir.

İntihar

düşüncesi ve davranışı açısından yakından izlenmelidir. İntihar düşüncesi ve davranışı ortaya

çıktığında, hasta ve hasta yakınının tıbbi destek alması önerilmelidir.

Antiepileptik ilaçların (lamotrijin dahil) randomize plasebo kontrollü bir meta-analizi, ayrıca

intihar düşüncesi ve davranışında küçük ölçekli bir artış göstermiştir. Bu riskin mekanizması

bilinmemekte olup mevcut veriler lamotrijin için risk artışı olasılığını elimine etmemektedir.

Bipolar bozukluk için LAMICTAL alan hastalar, özellikle tedavinin başlangıcında veya doz

değişikliği sırasında klinik kötüleşme (yeni belirtilerin ortaya çıkması) ve intihar eğilimi

bakımından yakından izlenmelidir. İntihar davranışı veya intihar düşüncesi hikayesi olanlar,

genç yetişkinler ve tedavi başlamadan önce belirgin olarak intihar düşüncesi olan bazı hastalar

daha fazla risk taşırlar ve tedavi boyunca dikkatle izlenmeleri gereklidir.

Hastalar (ve hastaların bakıcıları), durumlarında herhangi bir kötüleşme (yeni belirtilerin ortaya

çıkması

dahil)

ve/veya

intihar

düşüncesi/davranışı

veya

kendine

zarar

verme

düşüncesi

konusunda izlenmeleri gerektiği ve bu belirtiler oluştuğunda hemen tıbbi yardım aramaları

konusunda uyarılmalıdır.

Klinik kötüleşme (yeni belirtilerin gelişmesi dahil) ve/veya intihar düşüncesi/davranışı ortaya

çıkan hastalarda ve özellikle eğer bu belirtiler şiddetliyse, aniden ortaya çıktıysa, veya hastanın

mevcut belirtilerinin bir parçası değilse, tedavinin bırakılma olasılığı da dahil tedavi rejiminin

değiştirilmesi düşünülmelidir.

Hormonal kontraseptifler

Hormonal kontraseptiflerin LAMICTAL etkinliğine etkisi:

Etinil östradiol/levonorgestrel (30 mikrogram/150 mikrogram) kombinasyonunun lamotrijinin

klerensini

yaklaşık

misli

artırarak

lamotrijin

düzeylerinin

azalmasına

açtığı

gösterilmiştir (bkz

.

bölüm 4.5). Lamotrijin düzeylerinde azalma, nöbet kontrolündeki kayıpla

ilişkilendirilmiştir. Titrasyonu takiben, maksimal bir terapötik yanıt için çoğu durumda daha

yüksek idame dozları (2 misli kadar) gerekecektir. Hormonal kontraseptifler bırakıldığında,

lamotrijin klerensi yarılanabilir. Lamotrajin konsantrasyonundaki artışlar, doz ile ilişkili advers

reaksiyonlarla ilgili olabilir. Hastalar buna göre izlenmelidir.

Lamotrijin glukuronidasyon indükleyicisi almayan ve bir haftalık inaktif ilaç içeren (ör. ilaçsız

hafta) bir hormonal kontraseptif alan kadınlarda, inaktif ilaç haftasında lamotrijin düzeylerinde

kademeli olarak geçici artışlar meydana gelebilir. (bkz Bölüm 4.2). Bu düzendeki lamotrijin

seviyelerindeki artışlar, advers etkiler ile ilişkili olabilir. Bu sebeple, ilk seçenek tedavi olarak,

ilaçsız

hafta

içermeyen

kontrasepsiyon

kullanılması

(örneğin

sürekli

hormonal

konstraseptifler veya hormonal olmayan metotlar) değerlendirilmelidir.

Klinisyenler LAMICTAL tedavisi sırasında hormonal kontraseptiflere başlayan veya durduran

kadınların klinik tedavisini uygun şekilde yönetmelidir ve çoğu durumda lamotrijin doz

ayarlaması gerekecektir.

Diğer oral kontraseptifler ve hormon replasman tedavileri (HRT) çalışılmamıştır, ancak bunlar

da lamotrijinin farmakokinetiğini benzer şekilde etkileyebilirler.

LAMICTAL’in hormonal kontraseptif etkinliğine etkisi:

16 sağlıklı gönüllüde yapılan bir etkileşim çalışması lamotrijin ve hormonal kontraseptif

(etinilöstradiol/levonorgestrel

kombinasyonu)

birlikte

uygulandığında,

levonorgestrel

klerensinde önemsiz artışlar ve serum FSH ve LH’da değişiklikler olduğunu göstermiştir (bkz

.

bölüm 4.5). Bu değişikliklerin overlerin ovülasyon aktivitesine etkisi bilinmemektedir. Ancak,

hormonal preparatlarla birlikte LAMICTAL alan bazı hastalarda bu değişikliklerin kontraseptif

etkinliğin azalmasına yol açma olasılığı göz ardı edilemez. Bu nedenle hastalar beklenmeyen

kanamalar gibi menstrual düzendeki değişiklikleri hemen bildirmeleri konusunda uyarılmalıdır.

Lamotrijinin organik katyonik taşıyıcı 2 (OCT 2) maddelerine etkisi

Lamotrijin OCT 2 proteinleri aracılığıyla bir renal tübüler sekresyon inhibitörüdür (bkz. bölüm

4.5). Bu nedenle esas olarak bu yol ile atılan bazı ilaçların plazma düzeylerinde artışa yol

açabilir. Lamotrijinin dofetilid gibi dar terapötik indekse sahip OCT 2 maddeleri ile eşzamanlı

kullanımı önerilmez.

Dihidrofolat redüktaz

Lamotrijin dihidrofolat redüktazın zayıf bir inhibitörüdür, bu nedenle uzun süreli tedavide folat

metabolizmasıyla etkileşim gösterme olasılığı vardır. Buna rağmen, LAMICTAL, insanda uzun

süreli

uygulama

sırasında,

hemoglobin

konsantrasyonunda,

ortalama

korpüsküler

hacim

(MCV) veya serum veya eritrosit folat konsantrasyonlarında bir yıla kadar veya eritrosit folat

konsantrasyonlarında beş yıla kadar belirgin değişiklikler oluşturmamıştır.

Böbrek yetmezliği

Son dönem böbrek yetmezliği olan bireylerde yapılan tek doz çalışmalarında lamotrijin plazma

konsantrasyonları anlamlı derecede değişmemiştir. Ancak, glukuronid metabolitinin birikmesi

beklenebileceğinden, böbrek yetmezliği olan hastalar tedavi edilirken dikkatli olunmalıdır.

Lamotrijin içeren başka preparatları alan hastalar

LAMICTAL, lamotrijin içeren bir başka preparatla tedavi edilen hastalara doktora danışmadan

verilmemelidir.

Çocuklarda gelişim

Lamotrijinin çocuklarda büyüme, cinsel olgunlaşma ile bilişsel, duygusal ve davranışsal

gelişim üzerindeki etkisine dair veri bulunmamaktadır.

Epilepsi ile ilgili önlemler:

Diğer antiepileptik ilaçlarda olduğu gibi LAMICTAL'in aniden kesilmesi nöbetlerin geri

dönmesini tetikleyebilir. Eğer güvenilirliği ilgilendiren bir nedenle (örneğin döküntü) ani ilaç

kesilmesi

gerekmiyorsa,

LAMICTAL

dozu

haftalık

sürede

kademeli

olarak

azaltılmalıdır.

Literatürde, status epileptikus dahil çok şiddetli konvülzif nöbetlerin rabdomiyolizis, çoklu

organ yetmezliği ve dissemine intravasküler koagülasyona neden olabileceğine dair raporlar

bulunmaktadır. Bunlar bazen ölümle sonuçlanabilir. Benzer vakalar LAMICTAL kullanımı ile

de oluşabilir.

Nöbet sıklığında düzelme yerine klinik olarak anlamlı bir kötüleşme görülebilir. Birden fazla

nöbet tipinin söz konusu olduğu hastalarda, bir nöbet tipindeki kontrolün gözlenen faydası,

başka bir nöbet tipinde gözlenen kötüleşme karşısında değerlendirilmelidir.

Myoklonik nöbetlerde lamotrijin ile kötüleşme olabilir.

Veriler, enzim indükleyicileri ile kombinasyondan alınan cevapların enzim indükleyiciler hariç

antiepileptik

ilaçlar

kombinasyona

göre

daha

olduğunu

önermektedir.

Nedeni

bilinmemektedir.

Tipik absans nöbetlerin tedavisi için lamotrijin kullanan çocuklardaki etkililik, tüm hastalarda

sürdürülemeyebilir.

Bipolar Bozukluk

Çocuklar ve adolesanlar (18 yaş altı):

Antidepresanlarla tedavi, majör depresif bozukluğu ve diğer psikiyatrik bozukluğu olan

çocuklarda ve adolesanlarda intihar düşüncesi ve davranışı riskinde artış ile ilişkilidir.

Bu tıbbi ürün her dozunda 1 mmol (23 mg)’dan daha az sodyum ihtiva eder; yani esasında

“sodyum içermediği kabul edilebilir”.

4.5

Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Etkileşim çalışmaları sadece yetişkinlerde yürütülmüştür.

UDP-glukuronil

transferazlar

lamotrijin

metabolizmasından

sorumlu

enzimler

olarak

belirlenmiştir. Lamotrijinin hepatik oksidatif ilaç metabolize edici enzimleri klinikte belirgin

olarak inhibe ettiğine veya indüklediğine dair herhangi bir kanıt bulunmamaktadır ve lamotrijin

sitokrom

P450

enzimleri

tarafından

metabolize

olan

ilaçlar

arasında

etkileşme

beklenmez. Lamotrijin kendi metabolizmasını indükleyebilirse de, bu etki önemli oranda

değildir ve belirgin klinik sonuçlara neden olması beklenmez.

Tablo 6. Diğer ilaçların lamotrijin glukuronidasyonu üzerine etkileri

Lamotrijin

glukuronidasyonunu

önemli

derecede inhibe eden ilaçlar

Lamotrijin glukuronidasyonunu önemli

derecede indükleyen ilaçlar

Lamotrijin glukuronidasyonunu

önemli derecede inhibe

etmeyen veya indüklemeyen

ilaçlar

Valproat

Karbamazepin

Lityum

Fenitoin

Primidon

Fenobarbiton

Rifampisin

Lopinavir/ritonavir

Atazanavir/ritonavir*

Etinilöstradiol/levonorgestrel

kombinasyonu**

Bupropiyon

Olanzapin

Okskarbazepin

Felbamat

Gabapentin

Levetirasetam

Pregabalin

Topiramat

Zonisamid

Aripiprazol

Doz şeması için bkz. bölüm 4.2 — Özel hasta popülasyonlarına ilişkin ek bilgiler

Diğer oral kontraseptifler ve HRT tedavileri çalışılmamıştır, ancak bunlar lamotrijin

farmakokinetik parametrelerini benzer şekilde etkileyebilirler (bkz. bölüm 4.2 (Hormonal

kontraseptif kullanan kadınlarda dozlama); bölüm 4.2 – Hormonal kontraseptifler).

Antiepileptik ilaçlarla etkileşim (bkz

.

bölüm 4.2)

Lamotrijinin glukuronidasyonunu inhibe eden valproat, lamotrijin metabolizmasını azaltır ve

lamotrijinin ortalama yarı ömrünü yaklaşık iki kat artırır. Valproat ile eş zamanlı tedavi gören

hastalarda, uygun tedavi rejimi kullanılmalıdır (bkz

.

Bölüm 4.2).

Hepatik ilaç metabolize edici enzimleri indükleyen belirli antiepileptik ilaçlar (örneğin

fenitoin,

karbamazepin,

fenobarbiton

primidon)

lamotrijinin

glukuronidasyon

metabolizmasını

indükler

lamotrijin

metabolizmasını

artırır.

Fenitoin,

karbamazepin,

feonbarbiton veya primidon ile eş zamanlı tedavi gören hastalarda, uygun tedavi rejimi

kullanılmalıdır (bkz

.

Bölüm 4.2).

Karbamazepin almakta olan hastalarda LAMICTAL tedavisinin başlangıcını takiben baş

dönmesi, ataksi, diplopi, bulanık görme ve bulantı gibi merkezi sinir sistemine ait bulgular

kaydedilmiştir. Bu bulgular genellikle, karbamazepin dozunun azaltılması ile ortadan kalkar.

Benzer bir etki lamotrijin ve okskarbazepin alan sağlıklı yetişkin gönüllülerdeki bir çalışmada

da görülmüştür, fakat doz azaltımı araştırılmamıştır.

Lamotrijinin okskarbazepin ile birlikte verilmesi durumunda, lamotrijin seviyelerinde azalmayı

gösteren literatür raporları bulunmaktadır. Ancak, sağlıklı yetişkin gönüllülerde 200 mg

lamotrijin ve 1200 mg okskarbazepin kullanılan prospektif bir çalışmada, okskarbazepin

lamotrijin metabolizmasını ve lamotrijin de okskarbazepin metabolizmasını değiştirmemiştir.

Bu sebeple, okskarbazepin ile eş zamanlı tedavi gören hastalarda, valproat olmadan ve

lamotrijin glukronidasyonunun indükleyici olmadan lamotrijin ek tedavisi için tedavi rejimi

kullanılmalıdır (bkz

.

Bölüm 4.2).

Sağlıklı gönüllüler üzerinde yapılan bir çalışmada birlikte uygulanan felbamat (günde 2 kez

1.200

LAMICTAL’in

gün

boyunca

günde

lamotrijinin

farmakokinetiği üzerinde klinik olarak ilişkili bir etkisinin olmadığı ortaya çıkmıştır.

LAMICTAL’i tek başına veya gabapentin ile birlikte alan hastaların plazma seviyelerinin

retrospektif

analizlerine

dayanarak,

gabapentinin

lamotrijinin

görünen

klerensini

değiştirmediği görülmektedir.

Plasebo kontrollü klinik çalışmalar sırasında levetirasetam ve lamotrijin arasındaki olası ilaç

etkileşimi her iki ajanın da serum konsantrasyonlarının değerlendirilmesiyle belirlenmiştir. Bu

veriler

lamotrijinin

levetirasetamın

farmakokinetiğini

levetirasetamın

lamotrijinin

farmakokinetiğini etkilemediğini göstermiştir.

Lamotrijinin kararlı durum plazma konsantrasyonları pregabalinin birlikte uygulanmasından

(günde 3 kez 200 mg) etkilenmemiştir. Lamortijin ve pregabalin arasında farmakokinetik

etkileşim bulunmamaktadır.

Topiramat lamotrijinin plazma konsantrasyonlarında değişime yol açmamıştır. LAMICTAL’in

uygulanması topiramat konsantrasyonlarında % 15 artış ile sonuçlanmıştır.

Epilepsi hastalarında yapılan bir çalışmada 35 gün boyunca zonisamidin (200 – 400 mg/gün)

LAMICTAL (150 – 500 mg/gün) ile birlikte uygulanması, lamotrijinin farmakokinetiğini

anlamlı düzeyde etkilememiştir.

Diğer antiepileptik ilaçların plazma konsantrasyonlarında değişiklikler bildirilmiş olmasına

rağmen kontrollü çalışmalarda lamotrijinin birlikte uygulandığı antiepileptik ilaçların plazma

konsantrasyolarını etkilediğine dair bir kanıta rastlanmamıştır.

In vitro

çalışmalardan elde

edilen kanıtlar lamotrijinin protein bağlanma noktalarından diğer antiepileptik ilaçların yerine

geçmediğini göstermiştir.

Diğer psikoaktif ajanlarla etkileşmeler (bkz. bölüm 4.2)

20 sağlıklı deneğe altı gün süreyle günde iki kez verilen 2 g anhidröz lityum glukonattan sonra

lityum farmakokinetiği, 100 mg/gün LAMICTAL’in birlikte verilmesiyle değişmemiştir.

12 denekte çoklu oral bupropiyon dozları, tek doz LAMICTAL’in farmakokinetiği üzerine

istatistiksel olarak anlamlı etkilere yol açmamıştır ve sadece lamotrijin glukuronide ait eğri

altında kalan alanda hafif bir artışa neden olmuştur.

Sağlıklı yetişkin gönüllülerdeki bir çalışmada 15 mg olanzapin lamotrijinin C

maks

ve EAA

değerlerini sırasıyla % 20 ve % 24 azaltmıştır. Bu büyüklükte bir etkinin klinik olarak anlamlı

olması beklenmez. 200 mg Lamotrijin olanzapinin farmakokinetiğini etkilemez.

Günde 400 mg LAMICTAL’in çoklu oral dozlar halinde uygulanması 14 sağlıklı yetişkin

gönüllüde 2 mg risperidonun tek doz farmakokinetiği üzerinde klinik olarak anlamlı etki

göstermemiştir. 2 mg risperidonun lamotrijin ile birlikte uygulanmasını takiben 14 gönüllünün

12’sinde somnolans bildirilmiştir, buna karşın risperidon tek başına uygulandığında 20 hastanın

1’inde somnolans bildirilirken LAMICTAL tek başına uygulandığında hiç bir hastada bu bulgu

gözlenmemiştir.

Bipolar I bozukluğu olan ve belirlenmiş lamotrijin (100 - 400 mg/gün) tedavisi gören 18

yetişkin içeren bir çalışmada 10 mg/gün olan aripiprazol dozu 7 günde hedef doza (30 mg/gün)

çıkarılmış ve 7 gün daha tedaviye devam edilmiştir. Lamotrijinin ortalama C

maks

ve EEA

değerlerinde yaklaşık %10 azalma gözlenmiştir. Bu etki büyüklüğünün klinik bir sonuca yol

açması beklenmemektedir.

In

vitro

inhibisyon

deneyleri,

lamotrijinin

primer

metaboliti

olan

2-N-glukuronidin

oluşumunun,

amitriptilin,

bupropiyon,

klonazepam,

haloperidol

veya

lorazepamla

enkübasyonu

minimal

olarak

etkilendiğini

göstermiştir.

İnsan

karaciğeri

mikrozomu

kullanılarak

yapılan çalışmalardan

elde

edilen

bufuralol metabolizması ile ilgili veriler,

lamotrijinin başlıca CYP2D6 tarafından elimine edilen ilaçların klerensini azaltmadığını

düşündürmüştür.

In vitro

deneylerin sonuçları, lamotrijin klerensinin, klozapin, fluoksetin,

fenelzin,

risperidon,

sertralin

veya

trazodon

tarafından

etkilenmesinin

olası

olmadığını

göstermektedir.

Hormonal kontraseptiflerle etkileşim

Hormonal kontraseptiflerin lamotrijin farmakokinetiği üzerine etkisi:

16 kadın gönüllüdeki bir çalışmada 30 mikrogram etinilöstradiol/150 mikrogram levonorgestrel

içeren oral bir kontraseptif kombinasyonu, lamotrijinin oral klerensinde yaklaşık iki misli artışa

neden olarak lamotrijin EAA ve C

maks

değerlerinde sırasıyla ortalama % 52 ve % 39 azalmaya

neden olmuştur. Serum lamotrijin konsantrasyonları inaktif ilaç haftası süresince (“ilaçsız

hafta”yı da içeren) yükselmiştir; inaktif tedavi haftası sonunda doz öncesi konsantrasyonlara

göre, kombine tedavi sırasındakinden yaklaşık iki misli yüksek olmuştur (bkz

.

bölüm 4.4).

Yalnızca hormonal kontraseptiflerin kullanımına dayalı olarak lamotrijin için önerilen doz

yükseltme

kılavuzlarında

ayarlamalar

gerekli

değildir;

fakat

çoğu

vakada

hormonal

kontraseptifler başlatılırken ya da kesilirken lamotrijinin idame dozunun arttırılması ya da

azaltılması gerekecektir (bkz. bölüm 4.2).

Lamotrijinin hormonal kontraseptif farmakokinetiğine etkisi:

16 kadın gönüllüdeki bir çalışmada, 300 mg lamotrijin kararlı durum dozunun kombine oral

kontraseptifin

etinilöstradiol

komponentinin

farmakokinetiğine

hiçbir

etkisi

olmamıştır.

Levonorgestrel komponentinin oral klerensinde, levonorgestrel EAA ve Cmaks değerlerinde

sırasıyla ortalama % 19 ve % 12 azalmaya yol açan önemsiz bir artış gözlenmiştir. Çalışma

sırasında serum FSH ve LH ve östradiol ölçümleri bazı kadınlarda overlerin hormonal

aktivitesinde bir miktar baskılanmaya işaret etmişse de serum progesteron ölçümü 16 deneğin

hiçbirinde

ovülasyona

hormonal

kanıt

göstermemiştir.

Levonorgestrel

klerensinin

miktarda artışının ve serum FSH ve LH değişikliklerinin overlerin ovülasyon aktivitesi

üzerindeki etkisi bilinmemektedir (bkz. bölüm 4.4). 300 mg/gün dışındaki lamotrijin dozlarının

etkisi çalışılmamıştır ve diğer kadın hormon preparatları ile çalışmalar yapılmamıştır.

Diğer ilaçlarla etkileşimler

erkek

gönüllüdeki

çalışmada,

rifampisin

lamotrijinin

klerensini

artırmış

glukuronidasyondan

sorumlu

hepatik

enzimlerin

indüksiyonuna

bağlı

olarak

lamotrijin

yarılanma

ömrünü

azaltmıştır.

Birlikte

rifampisin

alan

hastalarda,

uygun

tedavi

rejimi

kullanılmalıdır (bkz

.

bölüm 4.2).

Sağlıklı

gönüllülerde

yapılan

çalışmada

lopinavir/ritonavir

büyük

ihtimalle

glukuronidasyonu indükleyerek lamotrijinin plazma konsantrasyonlarını yaklaşık olarak yarıya

indirmiştir. Lopinavir/ritonavir ile birlikte tedavi gören hastalara da uygun tedavi rejimi

uygulanmalıdır (bkz

.

bölüm 4.2).

Sağlıklı gönüllülerle yapılan bir çalışmada atazanavir/ritonavir (300 mg/100 mg) lamotrijinin

(tek 100 mg doz) plazma EAA ve Cmaks değerlerini sırasıyla yaklaşık %32 ve %6 oranında

düşürmüştür (bkz. bölüm 4.2 ) Atazanavir/ritonavir ile birlikte tedavi gören hastalarda, uygun

tedavi rejimi kullanılmalıdır (bkz

.

Bölüm 4.2).

Lamotrijinin OCT 2 üzerindeki etkisini değerlendiren in vitro veriler lamotrijinin (N(2)-

glukuronid metabolitinin değil) klinik olarak anlamlı konsantrasyonlarda OCT 2 inhibisyon

potansiyelini

göstermiştir.

veriler

lamotrijinin

inhibitörü

olduğunu

göstermektedir (IC50 değeri 53.8 μM) (bkz. bölüm 4.4). Lamotrijinin, OCT2 substratı olan,

renal yolla atılan ürünlerle (metformin, gabapentin ve vareniklin gibi) birlikte kullanılması, bu

tıbbi ürünlerin plazma seviyelerinde artışa neden olabilir. Bunun klinik önemi tam olarak

tanımlanmamıştır, ancak bu tıbbi ürünleri birlikte kullanan hastalarda dikkatli olunmalıdır.

Laboratuvar testlerinde etkileşim

Lamotrijinin

özellikle

fensiklidin

(PCP)

olmak

üzere

bazı

idrarda

hızlı

ilaç

taraması

tayinlerinde yalancı pozitif sonuca yol açabildiği bildirilmiştir. Pozitif sonucun doğrulanması

için daha spesifik bir alternatif kimyasal yöntem kullanılmalıdır.

4.6

Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik Kategorisi: C

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)

Çocuk doğurma potansiyeline sahip kadınlar uzman tavsiyesi almalıdır. Bir kadın gebe kalmayı

planlarken antiepileptik tedavisi gözden geçirilmelidir. Epilepsi için tedavi edilen kadınlarda,

kadın ve doğmamış çocuk için ciddi sonuçlara sahip nöbet alevlenmelerine yol açabileceğinden

Antiepileptik ilaç tedavisinin aniden kesilmesinden kaçınılmalıdır. Kombine preperatlar ilgili

antiepileptiklere bağlı olarak monoterapiden daha yüksek konjenital malformasyon riski ile

ilişkili olabileceğinden mümkün olduğunda monoterapi tercih edilmelidir.

Gebelik dönemi

Lamotrijinin gebe kadınlarda kullanımına ilişkin yeterli veri mevcut değildir. İnsanlara yönelik

potansiyel risk bilinmemektedir.

LAMICTAL gerekli olmadıkça gebelik döneminde kullanılmamalıdır.

Gebeliğin ilk trimestresi sırasında lamotrijin monoterapisine maruz kalan gebe kadınlara ilişkin

verilerin büyük kısmı (8700’den fazla) oral yarık dahil majör konjenital malformasyonlar

açısından riskte önemli bir artışı düşündürmemektedir. Hayvan çalışmaları gelişimsel toksisite

göstermiştir (bkz. bölüm 5.3).

LAMICTAL ile tedavinin gebelik sırasında gerekli olduğu düşünülüyorsa, en düşük olası

terapötik doz önerilir.

Lamotrijin

dihidrofolik

asit

redüktaz

üzerinde

miktar

inhibe

edici

etkiye

sahip

olabileceğinden teoride folik asit düzeylerini azaltarak artmış embriyofötal hasar riskine yol

açabilir (bkz. bölüm 4.4). Gebelik planlanırken ve erken gebelik sırasında folik asit alımı

düşünülebilir.

Gebelik

sırasında

fizyolojik

değişiklikler

lamotrijin

düzeylerini

ve/veya

terapötik

etkiyi

bozabilir. Gebelik sırasında potansiyel nöbet kontrolü kaybı riski ile azalmış lamotrijin plazma

düzeylerine dair raporlar alınmıştır. Doğumdan sonra lamotrijin düzeyleri dozla ilişkili advers

olaylar

açısından

risk

birlikte

hızla

artabilir.

nedenle

lamotrijin

serum

konsantrasyonları gebelikten sonra, gebelik sırasında ve sonrasında, yine doğumdan hemen

sonra izlenmelidir. Gerekli olduğunda doz, lamotrijin serum konsantrasyonu gebelikten önceki

ile aynı düzeyde tutulacak şekilde ayarlanmalı veya klinik yanıta göre adapte edilmelidir.

Ayrıca, doğumdan sonra dozla ilişkili istenmeyen etkiler izlenmelidir.

Laktasyon dönemi

Lamotrijinin anne sütüne oldukça değişken konsantrasyonlarda geçtiği ve bebeklerde annedeki

düzeyin yaklaşık %50’sine varan total lamotrijin düzeylerine neden olduğu bildirilmiştir. Bu

nedenle emzirilen bazı bebeklerde lamotrijin serum konsantrasyonları farmakolojik etkilerin

meydana geldiği düzeylere erişebilir. Maruz kalan sınırlı bir grup bebekte, advers etki

gözlenmemiştir.

Emzirmenin potansiyel faydaları, bebekte oluşabilecek potansiyel advers etki riski karşısında

değerlendirilmelidir. Bir kadın lamotrijin ile tedavi sırasında emzirmeye karar verirse, bebek

advers etkiler için izlenmelidir.

Üreme yeteneği /Fertilite

Hayvan deneyleri, lamotrijin ile fertilite bozukluğu göstermemiştir (bkz Bölüm 5.3).

4.7

Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler hakkında herhangi bir çalışma bulunmamaktadır.

Gönüllülerle yapılan iki çalışmada LAMICTAL’in ince görsel motor koordinasyonu, göz

hareketleri, vücut sallanması ve subjektif sedatif etkiler üzerine olan etkilerinin plasebodan

farksız olduğu gösterilmiştir. LAMICTAL ile yapılan klinik çalışmalarda, baş dönmesi ve

diplopi gibi nörolojik özellik taşıyan advers olaylar bildirilmiştir. Bu nedenle, hastalar, araç

veya

makine

kullanmadan

önce

LAMICTAL

tedavisinin

kendilerini

nasıl

etkilediğini

görmelidir.

Epilepsi

Tüm antiepileptik ilaç tedavilerinin

kişilere göre değişkenlik gösteren cevabından dolayı,

hastalar araç kullanma ve epilepsi konusunu kendi hekimine danışmalıdır.

4.8

İstenmeyen etkiler

Epilepsi ve bipolar endikasyonlar için istenmeyen etkiler kontrollü klinik çalışmalar ve diğer

klinik deneyimlerle elde edilmiş verileri temel alır ve aşağıda listelenmiştir. Sıklık kategorileri

kontrollü klinik çalışmalardan elde edilir (epilepsi monoterapisi (

ile tanımlanan) ve bipolar

bozukluk (

ile tanımlanan)). Sıklık kategorilerinin epilepsi ve bipolar bozukluktan klinik

veriler arasında farklı olduğu durumlarda, en konservatif sıklık gösterilmektedir. Bununla

birlikte kontrollü klinik çalışma verilerinin mevcut olmadığı durumlarda, sıklık kategorileri

diğer klinik deneyimleri temel almıştır.

İstenmeyen etkilerin sınıflandırılmasında MedDRA sınıflandırma sistemi kullanılmıştır:

Çok yaygın (≥1/10); yaygın (≥1/100 ila <1/10); yaygın olmayan (≥1/1.000 ila <1/100); seyrek

(≥1/10.000 ila <1/1.000); çok seyrek (<1/10.000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle

tahmin edilemiyor).

Kan ve lenf sistemi hastalıkları

Çok seyrek:

Nötropeni, lökopeni, anemi, trombositopeni, pansitopeni, aplastik

anemi, agranülositoz dahil hematolojik anomaliler

Bilinmiyor:

Lenfadenopati

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Çok seyrek:

Aşırı duyarlılık sendromu

(ateş, lenfadenopati, yüz ödemi, kan ve

karaciğer anomalileri, dissemine intravasküler koagülasyon, çoklu organ

yetmezliği gibi semptomlar dahil).

Psikiyatrik hastalıklar

Yaygın:

Agresyon, iritabilite

Çok seyrek:

Tik, halüsinasyon, konfüzyon.

Bilinmiyor:

Kabus görme (klinik deneyim sırasında gözlenmiştir.)

Sinir sistemi bozuklukları

Çok yaygın:

Baş ağrısı.

Yaygın

:

Somnolans

†§

, baş dönmesi

†§

, titreme

, uykusuzluk

, ajitasyon

Yaygın olmayan:

Ataksi

Seyrek:

Göz titremesi

†,

Aseptik menenjit (bkz. bölüm 4.4)

Çok seyrek:

Kararsızlık, hareket bozuklukları, Parkinson hastalığında kötüleşme

ekstrapiramidal etkiler, koreoatetoz

, nöbet sıklığında artış

Göz bozuklukları

Yaygın olmayan:

Çift görme

, bulanık görme

Seyrek:

Konjunktivit.

Gastrointestinal bozuklukları

Yaygın:

Bulantı

, kusma

, diyare

, ağız kuruluğu

Hepato-biliyer hastalıklar

Çok seyrek:

Hepatik yetmezlik, hepatik fonksiyon bozukluğu

, karaciğer fonksiyon

testlerinde yükselme

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Çok yaygın:

Deri döküntüsü

5†§

Yaygın olmayan:

Alopesi

Seyrek:

Stevens-Johnson Sendromu

Çok seyrek:

Toksik epidermal nekroliz, eozinofili ve sistemik semptomlarla

görülen ilaç reaksiyonu

Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları

Yaygın:

Eklem ağrısı

Çok seyrek:

Lupus-benzeri reaksiyonlar

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin bozukluklar

Yaygın:

Yorgunluk

, ağrı

, sırt ağrısı

Seçili advers reaksiyonların açıklaması

Hematolojik anomaliler ve lenfadenopati aşırı duyarlılık sendromu ile ilişkili olabilir ya da

olmayabilir (bkz., Bağışıklık sistemi bozuklukları).

Döküntü ateş, lenfadenopati, yüz ödemi ve kan ve karaciğer anomalileri dahil değişken

sistemik

semptomlar

paterni

ilişkili

aşırı

duyarlılık

sendromunun

parçası

olarak

bildirilmiştir.

Sendrom

geniş

klinik

şiddet

spektrumu

gösterir

nadiren

dissemine

intravasküler

koagülasyon ve çoklu organ yetmezliğine yol açabilir. Döküntü belirgin olmasa da erken aşırı

duyarlılık göstergelerinin (ateş, lenfadenopati) mevcut olabileceğine dikkat edilmelidir. Bu tip

belirti

semptomlar

mevcutsa,

hasta

derhal

değerlendirilmeli

alternatif

etiyoloji

belirlenemezse LAMICTAL bırakılmalıdır.

Bu etkiler diğer klinik deneyimler sırasında bildirilmiştir. Lamotrijinin önceden Parkinson

hastalığı mevcut olan hastalarda parkinsonian semptomları kötüleştirebileceğine dair raporlar

ve bu altta yatan rahatsızlığın görüldüğü hastalarda ekstrapiramidal etkiler ve koreoatetoza

ilişkin izole raporlar alınmıştır.

Hepatik

fonksiyon

bozukluğu

genellikle

aşırı

duyarlılık

reaksiyonları

ilişkili

olarak

meydana gelmekle birlikte, aşikar aşırı duyarlılık belirtileri yokluğunda da izole vakalar

bildirilmiştir.

Yetişkinlerde yürütülen klinik çalışmalarda, deri döküntüleri lamotrijin kullanan hastaların

%8-12’sine

kadarında

plasebo

alan

hastaların

%5-6’sında

meydana

gelmiştir.

Deri

döküntüleri hastaların %2’sinde lamotrijin tedavisinin kesilmesine yol açmıştır. Genellikle

makulopapüler görüntüde döküntü tedavi başlatıldıktan sonraki sekiz hafta içinde ortaya çıkar

ve lamotrijinin kesilmesi ile düzelir (bkz., bölüm 4.4).

Nadiren, Stevens-Johnson sendromu ve toksik epidermal nekroliz (Lyell sendormu) dahil

olmak üzere ciddi potansiyel olarak yaşamı tehdit eden deri döküntüleri ve eozinofili ile

sistemik semptomların eşlik ettiği ilaç reaksiyonu (DRESS) bildirilmiştir. Her ne kadar çoğu

ilaç kesildiğinde düzelse de, bazı hastalarda geri dönüşümsüz skarlaşma görülmüş ve nadir

ilişkili ölüm vakaları bildirilmiştir (bkz., bölüm 4.4).

Genel döküntü riski aşağıdakilerle güçlü ilişki göstermektedir:

Lamotrijinden

yüksek

başlangıç

dozları

lamotrijin

tedavisi

için

önerilen

artırımının aşılması (bkz., bölüm 4.2)

Eşzamanlı valproat kullanımı (bkz., bölüm 4.2)

Döküntü ayrıca değişken sistemik semptomlar paterni ile ilişkili aşırı duyarlılık sendromunun

bir parçası olarak bildirilmiştir (bkz., İmmün sistem bozuklukları).

Lamotrijin ile uzun vadeli tedavi gören hastalarda kemik mineral yoğunluğunda azalma,

osteopeni,

osteoporoz

kırık

raporları

alınmıştır.

Lamotrijinin

kemik

metabolizmasını

etkilediği metabolizma belirlenmemiştir.

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması

Ruhsatlandırma

sonrası

şüpheli

ilaç

advers

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar / risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye

Farmakovijilans

Merkezi

(TÜFAM)’ne

bildirmeleri

gerekmektedir.

(www.titck.gov.tr;

posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99)

4.9

Doz aşımı ve tedavisi

Maksimum terapötik dozu 10 - 20 kat aşan dozların akut olarak alımı bildirilmiş olup, ölümle

sonuçlanan olgular da buna dahildir. Doz aşımı sonucunda meydana gelen semptomlar arasında

nistagmus, ataksi, bilinç bozukluğu, grand mal konvülsiyon ve koma yer almaktadır. Doz aşımı

hastalarında QRS genişlemesi (intraventriküler ileti gecikmesi) de gözlenmiştir. QRS süresinin

100 ms’den daha fazla uzaması, daha şiddetli toksisite ile ilişkilendirilebilir.

Doz aşımı durumunda, hasta hastaneye yatırılmalı ve uygun destekleyici tedavi uygulanmalıdır.

Eğer gösterilmişse, absorpsiyonda azalmayı hedefleyen tedavi (aktif kömür) uygulanmalıdır.

Diğer yönetim klinik olarak belirtildiği gibi olmalıdır. Doz aşımı tedavisinde hemodiyaliz

deneyimi bulunmamaktadır. Böbrek yetmezliği olan 6 gönüllüde, 4 seanslık bir hemodiyaliz

seansında lamotrijinin %20’si uzaklaştırılmıştır (bkz

Bölüm 5.2

5. FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1

Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik grup: Antiepileptikler / Diğer Antiepileptikler

ATC kodu:

N03AX09

Etki mekanizması:

Farmakolojik

araştırmaların

sonuçları,

lamotrijinin,

voltaj

kapılı

sodyum

kanalları

için

kullanıma bağlı ve voltaja bağlı bir bloker olduğunu ortaya koymaktadır. Lamotrijin, nöronların

uzun süreli tekrarlayan ateşlenmesini inhibe eder, ve glutamatın (epileptik nöbetlerin ortaya

çıkmasında rolü olan bir aminoasit) patolojik salımını inhibe etmenin yanında, glutamatın

meydana getirdiği aksiyon potansiyeli deşarjlarını da inhibe eder.

Farmakodinamik etkiler:

İlaçların merkezi sinir sistemi üzerindeki etkilerini değerlendirmek için tasarlanmış testlerde,

sağlıklı gönüllülere 240 mg lamotrijin kullanımının sonuçları, plasebodan farklı olmamış;

ancak gerek 1000 mg fenitoin, gerekse 10 mg diazepam ince görsel motor koordinasyonu ve

göz hareketlerini anlamlı ölçüde bozmuş, vücut sallanmasını artırmış ve sübjektif sedatif etkiler

yaratmıştır.

Başka bir çalışmada, 600 mg tek doz oral karbamazepin ince görsel motor koordinasyonu ve

göz hareketlerini anlamlı ölçüde bozarken, vücut sallanmasını ve kalp atım hızını da artırmış,

ancak 150 mg ve 300 mg dozlarındaki lamotrijinle elde edilen sonuçlar plasebodan farklı

olmamıştır.

Klinik Çalışmalar

1-24 aylık çocuklarda klinik etkililik ve güvenlilik

1 ila 24 aylık hastalardaki parsiyal nöbetlerin ek tedavisinin etkililik ve güvenliliği, küçük

ölçekli, çift kör, plasebo kontrollü bir geri çekme çalışmasında incelenmiştir. 177 denekte

tedavi başlatılmıştır ve 2 ila 12 yaşındaki çocuklarınkine benzer bir titrasyon programı

uygulanmıştır. Lamotrijin 2 mg tabletleri mevcut olan en düşük dozdur; bu nedenle, titrasyon

fazı sırasında bazı olgularda standart doz programı adapte edilmiştir (örneğin, hesaplanan doz

2 mg'ın altında olduğunda, iki günde bir 2 mg tabl uygulaması yapılmıştır). Titrasyonun 2.

haftasının sonunda serum düzeyleri ölçülmüştür ve konsantrasyon bu noktada erişkinlerde

beklenen konsantrasyon olan 0.41 mikrogram/mL değerini aşıyorsa, doz azaltılmış ya da

yükseltilmemiştir.

haftanın

sonunda

bazı

hastalarda

dozun

%90'a

kadar

oranlarda

düşürülmesi gerekmiştir. Yanıt veren 38 hasta (nöbet sıklığında >%40 düşüş), plaseboya ya da

lamotrijin tedavisinin devamına randomize edilmiştir. Tedavisi başarısız olan deneklerin oranı,

plasebo kolunda %84 (16/19 denek), lamotrijin kolunda %58'dir (11/19 denek). Fark istatistik

açıdan anlamlı değildir: %26.3, %95 GA -%2.6 <> %50.2, p=0.07.

1 ila 24 aylık toplam 256 denek, 72 haftaya kadar sürelerde 1 ila 15 mg/kg/gün aralığında

lamotrijin dozuna maruz kalmıştır. Lamotrijinin 1 aylık ila 2 yaşındaki çocuklarda güvenlilik

profili daha büyük çocuklara benzerdir; yalnızca, daha büyük çocuklarla karşılaştırıldığında

(%14) 2 yaşından küçük çocuklardaki (%26) nöbetlerin klinik belirgin kötüleşmesi daha sık

olarak (>=%50) bildirilmiştir.

Lennox-Gastaut Sendromu’nda klinik etkililik ve güvenlilik:

Lennox-Gastaut Sendromu ile ilişkili nöbetlerde monoterapi için veri bulunmamaktadır.

Bipolar bozukluğu olan hastalarda depresif atakların önlenmesindeki klinik etkililik

Bipolar I bozukluğu olan hastalarda depresif atakların önlenmesindeki etkinliği iki temel

çalışmada gösterilmiştir.

SCAB20003, bipolar I bozukluğu olan ve yakın zamanda ya da o sırada majör depresif atak

geçirmekte olan hastalarda depresyon ve/veya maninin nüksünü veya yinelemesini uzun vadede

önlemeye yönelik çok merkezli, çift kör, ikili plasebo ve lityum kontrollü, randomize sabit doz

değerlendirmeli

klinik

çalışmadır.

LAMICTAL

monoterapisi

veya

LAMICTAL

psikotropik

tedavi

kullanarak

stabilize

edilen

hastalar,

beş

tedavi

grubundan

birine

randomize edilmişlerdir: Maksimum 76 hafta (18 ay) süreyle LAMICTAL (50, 200, 400

mg/gün), lityum (serum seviyesi 0.8 – 1.1 mMol/L) veya plasebo. Depresif veya manik bir

ataktan dolayı ek ilaç tedavisi ya da elektrokonvülsif tedavi (EKT) ile müdahale etmek

gerekmedikçe tedavi rejimlerine devam edilmiştir.

Birincil

sonlanma

noktası

gerek

ilaç

tedavisi

veya

şeklinde

müdahalelerde

“Duygudurum Atağı için Müdahaleye kadar geçen Zaman [TIME-(DAMZ)]” olmuştur. Bu

sonlanma noktasının analizinde müdahale yapılmadan çalışmadan çıkan hastalarda elde edilen

verilerin kullanıldığı üç yöntem uygulanmıştır. Bu analizlerde p-değerleri 0.003 ile 0.029

arasında değişmiştir. İlk depresif atağa kadar geçen zaman ile ilk manik/hipomanik ya da mikst

atağa kadar geçen zamanın destekleyici analizlerinde LAMICTAL alan hastalarda ilk depresif

atağa kadar geçen süre plasebo alan hastalara göre daha uzun olmuş (p=0.047), tedavide de

manik/hipomanik ya da mikst ataklarda zamanla ilgili olarak istatistiksel anlamlı bir farklılık

bulunmamıştır.

SCAB2006, bipolar I bozukluğu olan ve yakın zamanda mani veya hipomani atağı geçiren ya

da o sırada geçirmekte olanlar hastalarda mani ve/veya depresyonun nüks veya yinelemesinin

uzun süreli önlenmesinde LAMICTAL’in çok merkezli, çift kör, ikili plasebo, lityum kontrollü,

randomize, esnek dozlu değerlendirilmesini kapsayan bir klinik çalışmadır. Hastalar bir kez

LAMICTAL monoterapisi ya da LAMICTAL ve beraberinde psikotrop ilaç tedavisi ile

stabilize

edildikten

sonra,

aşağıdaki

üç

gruptan

birine

rastgele

dağıtılmışlardır

Hepsi

maksimum 76 haftaya (18 ay) süreyle olmak üzere LAMICTAL (100 – 400 mg/gün), lityum

(serum seviyesi 0.8 – 1.1 mMol/L) veya plasebo. Bir duygudurum atağından (depresif ya da

manik) dolayı ek ilaç tedavisi veya elektrokonvülsif tedavi (EKT) ile müdahale etmek

gerekmedikçe tedavi şemalarına devam edilmiştir.

Birincil son nokta gerek ek ilaç tedavisi veya EKT şeklinde müdahalelerde “Duygudurum Atağı

için Müdahaleye kadar geçen Zamanı [TIME-(DAMZ)]” olmuştur. Bu ölçütün analizinde

müdahale yapılmadan çalışmadan çıkan hastalarda elde edilen verilerin kullanıldığı üç yöntem

uygulanmıştır. Bu analizlerde p- değerleri 0.003 ile 0.023 arasında değişmiştir. İlk depresif

atağa kadar geçen zaman ile ilk manik/hipomanik ya da mikst atağa kadar geçen zamanın

destekleyici analizlerinde LAMICTAL alan hastalarda ilk depresif atağa kadar geçen süre

plasebo alan hastalara göre daha uzun olmuş (p=0.015), tedavide de manik/hipomanik ya da

mikst ataklarda zamanla ilgili olarak istatistiksel anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.

Klinik çalışmalarda destabilizasyon, mani veya hipomaniyi uyarma eğilimi, LAMICTAL

tedavisi sırasında plasebodan istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermemiştir.

Tablo 7

Bipolar

bozukluğu

olan

hastalarda

duygudurum

atakların

önlenmesinde

lamotrijinin etkisinin araştırıldığı çalışmaların sonuçlarının özeti

76. Haftada olaysız kalan hastaların ‘Proporsiyonu’

Çalışma SCAB2003

Bipolar I

Çalışma SCAB2006

Bipolar I

İnklüzyon kriteri

Majör depresif episod

Major manik episod

Lamotrijin

Lityum

Plasebo

Lamotrijin

Lityum

Plasebo

Müdahalesiz

0.22

0.21

0.12

0.17

0.24

0.04

p-değeri Log sıra testi

0.004

0.006

0.023

0.006

Depresyonsuz

0.51

0.46

0.41

0.82

0.71

0.40

p- değeri Log sıra testi

0.047

0.209

0.015

0.167

Mani olmayan

0.70

0.86

0.67

0.53

0.64

0.37

p- değeri Log sıra testi

0.339

0.026

0.280

0.006

Lamotrijinin

duygudurum

dengeleyicileri

birlikte

kullanımının

etkililiği

yeterince

araştırılmamıştır.

Bipolar Bozukluğu Olan Çocuklar (10-12 yaş) ve Adölesanlar (13-17 yaş)

Çok

merkezli,

paralel

gruplu,

plasebo

kontrollü,

çift

kör,

randomize

geri

çekme

çalışmasında, bipolar I bozukluk tanısı alan ve eşzamanlı antipsikotik veya başka duygudurum

stabilize edici ajanlarla kombinasyon halinde lamotrijin ile tedavi edilirken hastalığı gerileyen

ya da durumunda düzelme olan erkek ve kız çocuk ve adölesanlarda (10-17 yaş) duygudurum

epizotlarını geciktirme amaçlı olarak ek tedavi şeklinde kullanılan lamotrijin IR’nin etkililiği

ve güvenliliği değerlendirilmiştir. Birincil etkililik analizinin (bipolar olayın ortaya çıkışına

kadar geçen süre - TOBE) sonucu istatistiksel anlamlılığa ulaşmamış (p=0.0717), dolayısıyla

etkililik gösterilmemiştir. Ek olarak, güvenlilik sonuçları, lamotrijin ile tedavi edilen hastalarda

intihar davranışları bildiriminde artış olduğunu göstermiştir: plasebo ile 0 karşısında lamotrijin

kolunda %5 (4 hasta) (bkz. bölüm 4.2).

Lamotrijinin kardiyak iletimine etkisi çalışması

Sağlıklı yetişkin gönüllülerdeki bir çalışma, lamotrijinin tekrarlayan dozlarının (400 mg/gün’e

kadar) kardiyak iletimi üzerine olan etkisini, 12 derivasyonlu EKG ile değerlendirerek,

incelemiştir. Plasebo ile kıyaslandığında, lamotrijinin QT aralığı üzerinde klinik olarak anlamlı

bir etkisi bulunmamıştır.

5.2 Farmakokinetik özellikler

Genel özellikler

Lamotrijin feniltriazin sınıfına dahildir, beyazdan açık krem rengine değişen renklerde bir

tozdur ve suda az oranda çözünür.

Emilim:

Lamotrijin önemli bir ilk geçiş metabolizması olmaksızın barsaktan hızla ve tamamen emilir.

Doruk plazma konsantrasyonlarına ilacın oral yoldan alınmasından yaklaşık 2.5 saat sonra

ulaşılır. Maksimum konsantrasyona ulaşma süresi yemekten sonra alındığında hafif gecikirse

de, emilim derecesi besinlerden etkilenmez. Kararlı durum maksimum konsantrasyonu, kişiler

arasında fazla değişkenlik gösterirse de aynı kişide konsantrasyon nadiren değişir.

Besinlerin etkisi:

Maksimum konsantrasyona ulaşma süresi yemekten sonra alındığında hafif gecikirse de,

emilim derecesi besinlerden etkilenmez.

Dağılım:

Plazma proteinlerine bağlanma oranı yaklaşık % 55’tir. Plazma proteinlerinden ayrılmanın

toksisiteyle sonuçlanma olasılığı hemen hiç yoktur.

Dağılım hacmi 0.92 ile 1.22 L/kg arasında değişir.

Biyotransformasyon:

UDP-glukuronil

transferazlar

lamotrijinin

metabolizmasından

sorumlu

enzimler

olarak

tanımlanmıştır.

Lamotrijin kendi metabolizmasını doza bağlı olarak çok az indükler. Ancak, lamotrijinin diğer

antiepileptik ilaçların farmakokinetiğini etkilediğine ilişkin kanıt olmayıp, eldeki veriler

lamotrijin ve P450

enzimleri

tarafından metabolize edilen ilaçlar arasında etkileşim olasılığının

pek bulunmadığını göstermektedir.

Eliminasyon:

Sağlıklı yetişkinlerde ortalama kararlı durum klerensi yaklaşık 30 mL/dak’dır. Lamotrijinin

klerensi esas olarak metaboliktir ve glukuronid ile konjüge olmuş materiyelin ardından idrarla

eliminasyonu şeklindedir. İlacın % 10’undan azı değişmemiş olarak idrarla atılır. İlaçla ilgili

maddenin sadece % 2 kadarı feçesle atılır. Klerensi ve yarı ömrü dozdan bağımsızdır. Sağlıklı

yetişkinlerdeki ortalama eliminasyon yarı ömrü yaklaşık 33 saattir (14 ila 103 saat arasında).

Gilbert Sendromu olan hastalarda yapılan bir çalışmada, görünür ortalama klerens normal

kontrol kişileriyle karşılaştırıldığında % 32 oranında azalmıştır, ancak bu değerler genel

popülasyon için geçerli olan yayılım aralığı içindedir.

Lamotrijinin yarı ömrü beraberinde kullanılan ilaçlardan büyük ölçüde etkilenir. Ortalama yarı

ömrü karbamazepin ve fenitoin gibi glukuronidasyon indükleyici ilaçlarla birlikte verildiğinde

yaklaşık 14 saate düşmekte, tek başına valproat ile birlikte verildiğinde ortalama yaklaşık 70

saate çıkmaktadır (bkz

.

bölüm 4.2).

Doğrusallık/Doğrusal olmayan durum:

İlacın farmakokinetik özellikleri, test edilen en yüksek tek doz olan 450 mg’a kadar lineerdir.

Hastalardaki karakteristik özellikler

Böbrek yetmezliği olan hastalarda

Kronik böbrek yetmezliği olan 12 gönüllüye ve hemodiyalize giren başka 6 bireye tek doz 100

mg lamotrijin verilmiştir. Ortalama klerensler, sağlıklı gönüllülerdeki 0.58 mL/dak/kg’a kıyasla

0.42 mL/dak/kg (kronik böbrek yetmezliği), 0.33 mL/dak/kg (hemodiyaliz arasında) ve 1.57

mL/dak/kg (hemodiyaliz sırasında) olarak gerçekleşmiştir. Ortalama plazma yarı ömürleri ise

sağlıklı gönüllülerdeki 26.2 saate kıyasla 42.9 saat (kronik böbrek yetmezliği), 57.4 saat

(hemodiyaliz arasında) ve 13.0 saat (hemodiyaliz sırasında) olarak gerçekleşmiştir. Ortalama

olarak, vücutta mevcut olan lamotrijin miktarının yaklaşık % 20’si (yayılım aralığı = 5.6 - 35.1)

4 saatlik bir hemodiyaliz sırasında elimine olmuştur. Bu hasta popülasyonu için, başlangıç

LAMICTAL dozları için hastaların antiepileptik ilaç rejimi esas alınmalıdır. Azaltılmış idame

dozları, anlamlı böbrek fonksiyon bozukluğu bulunan hastalarda etkili olabilir (bkz bölüm 4.2

ve 4.4).

Karaciğer yetmezliği olan hastalarda

Çeşitli derecelerde karaciğer bozukluğu olan 24 gönüllü ve kontrol grubu olarak 12 sağlıklı

gönüllü üzerinde tek dozluk bir farmakokinetik çalışma gerçekleştirilmiştir. Lamotrijinin

medyan

görünür

klerensi

Derece

veya

(Child-Pugh

Sınıflandırması)

karaciğer

bozukluğu olan hastalarda sırasıyla 0.31, 0.24 veya 0.10 mL/dak/kg iken, sağlıklı kontrollerde

0.34 mL/dak/kg olmuştur. Başlangıç, artırım ve idame dozları genellikle orta (Child-Pugh

Derece B) veya şiddetli karaciğer bozukluğu olan hastalarda yaklaşık % 50, ağır (Child-Pugh

Derece C) karaciğer bozukluğu olan hastalarda ise yaklaşık % 75 azaltılmalıdır (bkz bölüm

4.2). Artırım ve idame dozları klinik yanıta göre ayarlanmalıdır.

Pediyatrik hastalarda kullanım

Vücut ağırlığına göre ayarlanmış klerens, çocuklarda yetişkinlerde olduğundan daha yüksek

olup, en yüksek değerlere beş yaş altı çocuklarda ulaşılmaktadır. Lamotrijinin yarı ömrü

çocuklarda yetişkinlerde olduğundan daha kısa olup karbamazepin ve fenitoin gibi enzim

indükleyici ilaçlarla birlikte verildiğinde ortalama değeri yaklaşık 7 saat olmakta, tek başına

sodyum valproat ile birlikte uygulandığında ise ortalama 45 ile 50 saat arası değerlere

ulaşmaktadır (bkz

.

bölüm 4.2).

2 ila 26 aylık bebeklerde kullanım

Vücut ağırlıkları 3 ila 16 kg arasında değişen, 2 ila 26 aylık 143 pediatrik hastada, aynı vücut

ağırlığına sahip, kg vücut ağırlığı başına 2 yaşından daha büyük çocuklarla benzer oral dozlar

alan daha büyük çocuklarla karşılaştırıldığında klerens azalmıştır. Ortalama yarı ömrün, enzim

indükleyici tedavi gören 26 aylıktan küçük bebeklerde 23 saat, valproat ile eşzamanlı uygulama

durumunda 136 saat ve enzim indükleyicileri/inhibitörleri olmadan tedavi edilmiş gönüllülerde

38 saat olduğu hesaplanmıştır. Oral klerens için bireyler arası değişkenlik, 2 ila 26 aylık

pediatrik hastalardan oluşan grupta yüksektir (%47). 2 ila 26 aylık çocuklarda öngörülen serum

konsantrasyon düzeyleri, genel olarak daha büyük çocuklardakiyle aynı aralıktadır; fakat büyük

olasılıkla 10 kg’ın altında vücut ağırlığına sahip bazı çocuklarda daha yüksek Cmax düzeyleri

gözlenecektir.

Geriyatrik hastalarda kullanım

Aynı çalışmalara katılan epilepsi hastası gençlerin ve yaşlıların dahil edildiği farmakokinetik

analizden elde edilen klinik sonuçlar, lamotrijin klerensinin klinik açıdan önemli derecede

değişmediğini göstermiştir. Tek dozdan sonra görünür klerens 20 yaşlarında 35 mL/dak’dan 70

yaşlarında 31 mL/dak’ya %12 oranında azalmıştır. 48 haftalık tedaviden sonraki azalma, genç

yaşlı

gruplar

arasında

mL/dak’dan

mL/dak’ya

olmak

üzere

olarak

gerçekleşmiştir. Buna ilaveten, lamotrijinin farmakokinetik özellikleri 150 mg’lık tek dozu

takiben

sağlıklı

yaşlı

gönüllüde

incelenmiştir.

Yaşlılardaki

ortalama

klerens

(0.39

mL/dak/kg), 30 ile 450 mg arası tek dozlar sonrası yaşlı olmayan yetişkinlerle yapılan 9

çalışmadan elde edilen ortalama klerens (0.31 - 0.65 mL/dak/kg) değerleri yayılım aralığında

bulunmaktadır.

5.3

Klinik öncesi güvenlilik verileri

Güvenlilik farmakolojisi, yinelenen doz toksisitesi, genotoksisite ve karsinojenik potansiyelle

ilgili çalışmalara göre, klinik dışı veriler insanlarda özel bir tehlike ortaya koymamaktadır.

Kemirgenler

tavşanlarda

gerçekleştirilen

üreme

gelişim

toksisitesi

çalışmalarında,

beklenen klinik maruziyetin altındaki ya da benzer maruziyet düzeylerinde teratojenik etki

görülmemiştir ama fetüs ağırlığında düşüş ve iskelet kemikleşmesinde gerilik gözlemlenmiştir.

Maternal

toksisite

şiddeti

nedeniyle

hayvanlarda

daha

yüksek

maruziyet

düzeyleri

test

edilemediği için, lamotrijinin teratojenik potansiyeli klinik maruziyet düzeyinin üzerinde

karakterize edilmemiştir.

Sıçanlarda, gebeliğin geç döneminde ve erken postnatal dönemde lamotrijin uygulandığında,

fetal

postnatal

mortalitede

artış

görülmüştür.

etkiler,

beklenen

klinik

maruziyet

düzeyinde gözlemlenmiştir.

Jüvenil sıçanlarda, erişkin insanlardaki terapötik maruziyetlerden yaklaşık iki hat daha yüksek

maruziyet düzeylerindeki F1 hayvanlarında, Biel labirent testindeki öğrenme üzerinde etki,

balanoprepusiyal ayrılmada ve vajina açılmasında hafif bir gecikme, postnatal vücut ağırlığı

artışında düşüş görülmüştür.

Hayvanlar

üzerinde

yapılan

deneklerde,

lamotrijin

için

doğurganlık

bozukluğu

etkisi

görülmemişti.

Sıçanlarda

lamotrijin

fetal

folik

asit

düzeylerini

düşürmüştür.

Folik

asit

yetmezliğinin, hayvanlarda ve insanlardaki konjenital malformasyon riski artışıyla ilişkili

olduğu varsayılmaktadır.

Lamotrijin, insan embriyonik böbrek hücrelerinde hERG kanalı kuyruk akışının dozla ilişkili

inhibisyonuna yol açmıştır. IC

değeri maksimum terapötik serbest konsantrasyonun yaklaşık

dokuz

katı

üzerindedir.

Lamotrijin,

hayvanlarda

maksimum

terapötik

serbest

konsantrasyonunun yaklaşık iki katına kadar maruziyetlerde QT uzamasına yol açmamıştır.

Klinik bir çalışmada, sağlıklı erişkin gönüllülerin QT aralığı üzerinde lamotrijinin klinik açıdan

anlamlı bir etkisi olmamıştır (bkz. Bölüm 5.1).

6.

FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

6.1

Yardımcı maddelerin listesi

Kalsiyum karbonat

Hidroksipropil selüloz

Alüminyum magnezyum silikat

Sodyum nişasta glikolat

Povidon K30

Sakarin sodyum

Frenk üzümü aroması 502.009/AP 0551

Magnezyum stearat

Saf su.

6.2

Geçimsizlikler

Bilinen bir geçimsizliği bulunmamaktadır.

6.3

Raf ömrü

36 ay

6.4

Saklamaya yönelik özel tedbirler

30º C’nin altındaki oda sıcaklığında, kuru yerde ve ışıktan korunarak saklanmalıdır.

6.5

Ambalajın niteliği ve içeriği

Her kutuda çocuk korumalı blisterler içerisinde 30 tablet bulunmaktadır.

6.6

Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Özel bir gereksinim yoktur.

Çocuk korumalı blisterli tabletlerin kullanma talimatı:

Çocuk korumalı blisterin arka yüzünün görünüşü:

Şekil 1

Şekil 2

1 nolu oklar ile gösterilen tırtıklı çizgi boyunca koparılarak

tableti içeren blister yuvası ayrılır.

Şekil 3

Blister yuvası altındaki kağıt, 2 nolu ok ile gösterilen renkli

üçgenin olduğu köşeden çekilerek çıkarılır. Kağıdın altında

yer alan alüminyum folyo görünür hale gelir.

Şekil 4

Blister yuvasının üstünden bastırılarak tablet çıkarılır.

7.

RUHSAT SAHİBİ

Adı:

GlaxoSmithKline İlaçları San. ve Tic. A.Ş.

Adresi:

Büyükdere Cad. No.173, 1.Levent Plaza

B Blok 34394 1.Levent/İstanbul

Tel. no:

212 – 339 44 00

Fax. no:

212 – 339 45 00

8.

RUHSAT NUMARASI (LARI)

10.12.1998 – 105/9

9.

İLK RUHSAT TARİHİ/RUHSAT YENİLEME TARİHİ

İlk ruhsatlandırma tarihi: 10.12.1998

Son yenileme tarihi: 24.04.2002

10. KÜB’ÜN YENİLENME TARİHİ

3-5-2018

FDA Drug Safety Communication: FDA warns of serious immune system reaction with seizure and mental health medicine lamotrigine (Lamictal)

FDA Drug Safety Communication: FDA warns of serious immune system reaction with seizure and mental health medicine lamotrigine (Lamictal)

The Food and Drug Administration (FDA) is warning that the medicine lamotrigine (Lamictal) for seizures and bipolar disorder can cause a rare but very serious reaction that excessively activates the body’s infection-fighting immune system.

FDA - U.S. Food and Drug Administration

25-4-2018

Lamictal (lamotrigine): Drug Safety Communication - Serious Immune System Reaction

Lamictal (lamotrigine): Drug Safety Communication - Serious Immune System Reaction

The FDA is warning that the medicine lamotrigine (Lamictal) for seizures and bipolar disorder can cause a rare but very serious reaction that excessively activates the body’s infection-fighting immune system. This can cause severe inflammation throughout the body and lead to hospitalization and death, especially if the reaction is not diagnosed and treated quickly. As a result, we are requiring a new warning about this risk be added to the prescribing information in the lamotrigine drug labels. The immun...

FDA - U.S. Food and Drug Administration