KLAMAXIN

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • KLAMAXIN 250 MG/5 ML ORAL SUSPANSIYON ICIN GRANUL 50 ML
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • KLAMAXIN 250 MG/5 ML ORAL SUSPANSIYON ICIN GRANUL 50 ML
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • klaritromisin

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Aktif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699508280193
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 02-10-2013
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1/22

KISA ÜRÜN BİLGİSİ

1.

BEŞERİ

TIBBİ

ÜRÜNÜN ADI

KLAMAXİN 125 mg/5 ml oral süspansiyon hazırlamak için granül

2.

KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİMİ

Etkin madde

Klaritromisin 125 mg (5 ml’sinde)

Yardımcı madde:

Toz şeker

2967,4 mg (5 ml)

Potasyum sorbat

21 mg (5 ml)

Yardımcı maddeler için 6.1’e bakınız.

3.

FARMASÖTİK FORMU

Süspansiyon için granül

Müstahzar sulandırıldığında krem-beyaz renginde bir süspansiyon oluşturan, beyazımsı granüller

halindedir.

4.

KLİNİK ÖZELLİKLER

4.1. Terapötik Endikasyonlar

12 yaşından küçük pediatrik hastalar

yaş

arasındaki

çocuklarda

yürütülen

klinik

çalışmalar

klaritromisin

pediatrik

süspansiyon ile yapılmıştır. Bu nedenle 12 yaşından küçük çocuklar klaritromisin pediatrik

süspansiyon (oral süspansiyon için granül) kullanmalıdır.

KLAMAXİN oral süspansiyon aşağıdaki durumlarda, duyarlı organizmaların sebep olduğu

enfeksiyonların tedavisinde endikedir:

1.

Haemophilus

influenzae,

Moraxella

catarrhalis,

Streptococcus

pneumoniae

Streptococcus pyogenes’

kaynaklanan farenjit, tonsilit ve akut maksiler sinüzit gibi

üst solunum yolu enfeksiyonları.

2.

Haemophilus

influenzae

Haemophilus

parainfluenzae,

Moraxella

catarrhalis,

Streptococcus

pneumoniae,

Mycoplasma

pneumoniae

Chlamydophila

pneumoniae’

kaynaklanan pnömoni, kronik bronşit gibi alt solunum yolu enfeksiyonları.

3.

Haemophilus

influenzae,

Moraxella

catarrhalis,

Streptococcus

pneumoniae

’den

kaynaklanan akut otitis media.

4.

Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes’

kaynaklanan impetigo, folikülit, selülit,

erizipel, abseler gibi komplike olmayan deri ve yumuşak doku enfeksiyonları (abseler

genellikle cerrahi drenaj gerektirir).

2/22

5.

Klaritromisin,

Mycobacterium avium

veya

Mycobacterium intracellulare'

bağlı yaygın

veya

lokal

mikobakteriyel

enfeksiyonların

Mycobacterium

chelonae,

Mycobacterium

fortuitum

Mycobacterium

kansasii'

bağlı

lokal

enfeksiyonların

tedavisinde endikedir.

4.2. Pozoloji ve Uygulama Şekli

Pozoloji:

KLAMAXİN oral süspansiyon (125 mg/5 ml) çocuklarda tavsiye edilen dozu günde iki defa 7,5

mg/kg olup mikobakteriyel olmayan enfeksiyonlar için maksimum doz günde iki defa 500

mg'dır. Dozajı belirlemek için aşağıdaki tablo yol gösterici olabilir:

ÇOCUKLARDA KLAMAXİN SÜSPANSİYON (125 mg/5 ml) DOZ TAYİNİ

Vücut Ağırlığına Göre

ŞIRINGA DOZ TABLOSU

Vücut Ağırlığı*

Günde 2 kez uygulanan

standart şırınga dozu

Doz

8 – 11 kg

2.5 ml

62.5 mg

12 – 19 kg

5 ml

125 mg

20 – 29 kg

7.5 ml

187.5 mg

30 – 40 kg

10 ml

250 mg

*Vücut ağırlığı (kg) esas alınarak hazırlanmıştır (yaklaşık 7,5 mg/kg, günde 2 defa).

KAŞIK DOZ TABLOSU

Vücut Ağırlığı*

Günde 2 kez uygulanan

standart kaşık dozu

Doz

8 – 11 kg

½ kaşık

62.5 mg

12 – 19 kg

1 kaşık

125 mg

20 – 29 kg

1 + ½ kaşık

187.5 mg

30 – 40 kg

2 kaşık

250 mg

* Vücut ağırlığı (kg) esas alınarak hazırlanmıştır.

Mikobakteriyel Enfeksiyonları Olan Hastalarda Dozaj

Yaygın

veya

lokalize

mikobakteriyel

enfeksiyonları

olan

çocuklarda

M.

avium,

M.intracellulare,

M.

chelonae,

M.

fortuitum,

M.

kansasii

önerilen

doz,

günde

doza

bölünmüş olarak 15 - 30 mg/kg klaritromisindir.

Klinik

yarar

gösterildiği

sürece

klaritromisin

tedavisine

devam

edilmelidir.

Başka

antimikobakteriyel ajanların ilave edilmesi yararlı olabilir.

Uygulama sıklığı ve süresi:

Normal tedavi süresi, ilgili patojene ve hastalığın şiddetine bağlı olarak 5 ila 10 gün arasındadır.

3/22

Uygulama şekli

Sulandırılmış ilaç aç veya tok karnına verilebilir; ayrıca sütle de alınabilir.

Süspansiyonun Hazırlanması

1.

Açmadan önce şişeyi iki-üç kez sallayınız.

2.

Şişeye, beraberinde verilen çözücü saf suyun yarısını ilave edip, iyice çalkalayınız.

3.

Birkaç dakika bekleyiniz. Kalan çözücü saf suyu ilave ediniz ve bu suretle elde edilen

süspansiyon iyice homojen oluncaya kadar yeniden çalkalayınız.

İlacınız şimdi kullanıma hazırdır. Aşağıda belirtilen şekilde kullanınız. Her kullanımdan önce

şişeyi iyice çalkalayınız.

Hazırlanmış süspansiyondaki klaritromisin konsantrasyonu 5 ml’de 125 mg’dır.

İlacın alınması:

İlacı kaşık veya şırınga ile çocuğunuza verebilirsiniz.

1.

İlacı çocuğunuza kaşık ile verecekseniz doktorunuzun önerdiği şekilde kaşık tablosunu esas

alınız.

2.

İlacı çocuğunuza şırınga ile verecekseniz aşağıdaki talimatlara uyunuz.

Şekil 1

Şekil 2

Şekil 3

4/22

Şekil 4

Şekil 5

Şekil 6

a.

Şişeyi açınız. Plastik ampul içindeki çözücü saf suyun yarısını şişeye boşaltınız ve şişeyi iyice

çalkalayınız, bekleyiniz. Kalan suyu ilave ediniz ve şişeyi iyice çalkalayınız (Bkz. Şekil 1).

b.

Plastik şırıngayı plastik koruyucu kılıfından ayırınız (Bkz. Şekil 2).

c.

Hazırladığınız süspansiyonun şişesindeki kapağı açınız ve plastik şırıngayı üzerindeki kapağı

ile şişeye takınız (Bkz. Şekil 3).

d.

Plastik şırınganın içindeki pistonu yukarı doğru çekerek, doktor tarafından belirtilen dozu

şırıngaya çekiniz (Bkz. Şekil 4).

e.

Şırıngayı şişeden geri çekiniz ve ilacı çocuğunuzun ağzına doğrudan şırınga ile veya şırıngaya

çektiğiniz ilacı kaşığa aktararak verebilirsiniz (Bkz. Şekil 5).

f.

Şişenin ağzını kendi kapağı ile kapatınız. Plastik şırıngayı, kapağı ile birlikte duruladıktan

sonra kılıfına yerleştiriniz. Her kullanımdan önce şişeyi iyice çalkalayınız (Bkz. Şekil 6).

g.

İlacın alımından sonra bir miktar sıvı verebilirsiniz.

h.

Sulandırılan

ilaç

25ºC’nin

altındaki

sıcaklığında

gün

saklanabilir.

ml’lik

süspansiyona ilave edilen toplam su miktarı 37 ml’dir. 100 ml’lik süspansiyona ilave edilen

toplam su miktarı 52 ml’dir.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler

Böbrek yetmezliği/Karaciğer yetmezliği:

Kreatinin klerensi 30 ml/dak'dan az olan çocuklarda klaritromisin dozu yarıya düşürülmelidir.

Örneğin günde bir defa 250 mg'a kadar veya daha şiddetli vakalarda günde 2 defa 250 mg. Bu

hastalarda tedavi süresi 14 günü geçmemelidir. Orta dereceden şiddetli dereceye kadar böbrek

bozukluğu olan hastalarda da dikkatle uygulanmalıdır.

Karaciğer fonksiyonu bozuk olan hastalara klaritromisin uygulanırken dikkatli olunmalıdır.

Bununla birlikte, şiddetli böbrek yetmezliği durumlarında, beraberinde karaciğer yetmezliği

olsun veya olmasın, dozun azaltılması veya doz aralarının uzatılması uygun olabilir.

5/22

4.3. Kontrendikasyonlar

KLAMAXİN

oral

süspansiyon,

makrolid

antibiyotiklere

karşı

bilinen

aşırı

duyarlığı

olan

hastalarda kontrendikedir.

Klaritromisinin şu ilaçlardan biri ile beraber kullanılması QT uzaması ve ventriküler taşikardi,

ventriküler fibrilasyon ve torsades de pointes gibi kardiyak aritmilere neden olabileceğinden

kontrendikedir: Astemizol, sisaprid, pimozid ve terfenadin.

Klaritromisinin ergotamin ve dihidroergotamin ile beraber kullanılması ergot toksisitesine neden

olabileceğinden kontrendikedir.

Klaritromisin, rabdomiyolizi de içeren miyopati artışı riski sebebiyle, CYP3A4 ile büyük ölçüde

metabolize olan HMG-CoA redüktaz inhibitörleri (statinler; lovastatin veya simvastatin) ile

eşzamanlı olarak kullanılmamalıdır.

Kolşisin P-glikoprotein ya da güçlü bir CYP3A4 inhibitörü kullanan renal ya da hepatik

yetmezliği olan hastalarda kontrendikedir (bkz. Bölüm 4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

ve Bölüm 4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).

Klaritromisin QT uzaması ya da Torsades de Pointes dahil ventriküler kardiyak aritmi öyküsü

olan hastalara verilmemelidir (bkz. Bölüm 4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri ve Bölüm

4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).

Hipokalemi (QT aralık uzaması riski) olan hastalara klaritromisin verilmemelidir.

Böbrek

bozukluğu

birlikte

şiddetli

karaciğer

yetmezliği

olan

hastalarda

klaritromisin

kullanılmamalıdır.

4.4. Özel kullanım uyarları ve önlemleri

KLAMAXİN oral süspansiyon ergenlik çağını aşan hastalarda kullanılacağında, eğer gebelik

mevcut veya şüpheleniliyorsa, hekim tarafından yarar / risk faktörleri özenle tartılmalıdır.

Diğer antibiyotik kullanımlarında görüldüğü gibi uzun dönem kullanımı duyarlı olmayan bakteri

ve mantarların sayısında artışa yol açar. Eğer süperinfeksiyon meydana gelirse, uygun tedaviye

başlanmalıdır.

H. pylori infeksiyonunda ilaç direnci gelişmiş organizmalar için klaritromisin gibi herhangi bir

antimikrobiyal tedavi seçilebilir.

Klaritromisin

triazolam

midazolam

gibi

triazolobenzodiazepinlerin

eşzamanlı

kullanımında dikkatli olunmalıdır (bkz. Bölüm 4.5. Diğer tibbi ürünler ile etkileşimler ve diğer

etkileşim şekilleri).

QT uzaması riski nedeniyle, klaritromisin koroner arter hastalığı, şiddetli kalp yetmezliği,

hipomagnezemi, bradikardi (<50 vuru/dk) durumunda ya da QT uzaması ile ilişkili diğer tıbbi

ürünler

eşzamanlı

kullanımında

dikkatli

olunmalıdır

(bkz.

Diğer

tıbbi

ürünler

etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).

6/22

Klaritromisin konjenital ya da belgelenmiş kazanılmış QT uzaması ya da ventriküler aritmi

öyküsü olan hastalarda kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3 Kontrendikasyonlar).

Psödomembranöz kolit

Makrolidler dahil olmak üzere hemen hemen bütün antibakteriyel ajanlarla psödomembranöz

kolit görülmüştür ve şiddeti hafiften hayatı tehdit eden dereceye kadar uzanabilir. Dolayısıyla,

antibakteriyel

ajanların

uygulanmasından

önce,

diyaresi

bulunan

hastalarda

teşhisin

değerlendirmeye alınması önem taşır.

Clostridium difficile

ile ilişkili diyare (CDAD) klaritromisin de dahil olmak üzere hemen hemen

tüm antibakteriyel ajanların kullanımında bildirilmiştir ve diyarenin şiddeti hafiften ölümcül

kolite kadar değişmektedir. Antibakteriyel ajanların tedavisi

C. difficile

’nin çoğalmasına yol

açabilecek olan kolonun normal florasında değişikliğe yol açar. CDAD antibiyotik kullanımını

takiben

gelişen

diyare

olan

tüm

hastalarda

dikkate

alınmalıdır.

Antibakteriyel

ajanların

uygulanmasını takiben 2 aydan uzun süre sonra bile CDAD oluşumunun rapor edilmesi dikkatli

bir medikal öykü alınmasını gerektirir.

Antibakteriyel ajanlarla tedavi, kalın barsağın normal florasını değiştirir ve klostridyumların aşırı

üremesine sebep olabilir. Çalışmalar,

Clostridium difficile

’nin ürettiği bir toksinin antibiyotiğe

bağlı kolitin esas nedeni olduğunu göstermiştir.

Psödomembranöz kolit teşhisi konulduktan sonra tedaviye yönelik önlemler başlatılmalıdır.

Hafif

derecede

psödomembranöz

kolit

vakaları

genellikle

sadece

ilacın

kesilmesine

yanıt

verirler. Orta ile şiddetli durumlarda sıvı, elektrolit tedavisi, protein desteği ve

Clostridium

difficile

kolitine karşı etkili bir antibakteriyel ilaçla tedavi uygulanmalıdır.

Klaritromisin tedavisi alan hastalarda myastenia gravis belirtilerinin şiddetlendiği bildirilmiştir.

Böbrek ve karaciğer yetmezliği

Klaritromisin

başlıca

karaciğer

tarafından

atılır.

Dolayısıyla

bozuk

karaciğer

fonksiyonlu

hastalara

klaritromisin

uygulanırken

dikkatli

olunmalıdır.

Klaritromisin

karaciğer

enzimlerinde artış ve sarılık ile ya da tek başına hepatosellüler ve/veya kolestatik hepatiti de

içeren hepatik disfonksiyon bildirilmiştir. Bu hepatik disfonksiyon şiddetli olabilir ve genellikle

geri dönüşümlüdür. Bazı olgularda, ölümcül hepatik yetmezlik bildirilmiştir ve genellikle altta

yatan şiddetli hastalık ve/veya eşzamanlı ilaç kullanımı ile ilişkilidir. Anoreksi, sarılık, koyu

renkli idrar, kaşıntı ya da karında hassasiyet gibi hepatit belirti ve semptomları ortaya çıktığında

klaritromisin hemen kesilmelidir.

Orta

dereceden

şiddetli

dereceye

kadar

böbrek

bozukluğu

olan

hastalarda

dikkatle

uygulanmalıdır. Bununla birlikte, şiddetli böbrek yetmezliği durumlarında, beraberinde karaciğer

yetmezliği olsun veya olmasın, dozun azaltılması veya doz aralarının uzatılması uygun olabilir.

Kolşisin toksisitesi

Klaritromisin ve kolşisin birlikte kullanıldığında, özellikle yaşlılarda olmak üzere ve bazıları

böbrek yetmezliği olan hastalarda ortaya çıkan kolşisin toksisitesi bildirimleri bulunmaktadır. Bu

hastaların bazılarında ölümler bildirilmiştir (bkz. bölüm 4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler

ve diğer etkileşim şekilleri). Klaritromisin ve kolşisinin birlikte uygulanması gereken durumlarda

hastalar kolşisin toksisitesi klinik belirtileri açısından gözlenmelidir. Kolşisin dozu, kolşisin ve

klaritromisini birlikte alan tüm hastalarda azaltılmalıdır. Klaritromisin ve kolşisinin birlikte

uygulanması, böbrek veya karaciğer yetmezliği olan hastalarda kontrendikedir (bkz. Bölüm 4.3).

7/22

Makrolid Antibiyotikler

Klaritromisin ile linkomisin ve klindamisinde olduğu gibi diğer makrolid antibiyotiklerle çapraz

rezistans olasılığı da düşünülmelidir.

Klaritromisin ile diğer ototoksik ilaçlar ve özellikle aminoglikozitlerin eşzamanlı kullanımında

dikkatli olunmalıdır. Tedavi sırasında ve sonrasında vestibular ve işitme işlevleri izlenmelidir.

Oral Hipoglisemik Ajanlar/İnsülin

Klaritromisinin ve oral hipoglisemik ajanların ve/veya insülinin eşzamanlı kullanımı, önemli

ölçüde hipoglisemiye neden olabilir. Nateglinid, pioglitazon, repaglinid ve rosiglitazon gibi

belirli hipoglisemik ilaçlarla eşzamanlı olarak kullanıldığında, klaritromisin CYP3A enziminin

inhibisyonuna ve sonuç olarak da hipoglisemiye neden olabilir. Bu gibi durumlarda glikoz

seviyesinin dikkatle izlenmesi tavsiye edilir.

Oral Antikoagülanlar

Klaritromisin varfarin ile birlikte uygulandığında, ciddi bir hemoraji riski ve INR, protrombin

zamanında önemli artış riski vardır. Hastalar eşzamanlı olarak klaritromisin ve antikoagülan

kullanırken, INR ve protrombin zamanları sık sık kontrol edilmelidir.

HMG-CoA Redüktaz İnhibitörleri (Statinler)

Klaritromisinin lovastatin ya da simvastatin ile eşzamanlı kullanımı, bu statinlerin büyük ölçüde

CYP3A4

tarafından

metabolize

edilmesi

klaritromisin

eşzamanlı

tedavinin

plazma

konsantrasyonlarını

arttırarak

rabdomiyaliz

dahil

miyopati

riskini

arttırması

nedeniyle

kontrendikedir

(bkz.

Bölüm

4.3.

Kontrendikasyonlar).

Diğer

makrolidlerde

olduğu

gibi,

klaritromisin için de HMG-CoA redüktaz inhibitörlerinin konsantrasyonunda artış bildirilmiştir.

Bu ilaçları eşzamanlı alan hastalarda nadir olarak rabdomiyoliz bildirilmiştir. Hastalar miyopati

işaretleri ve belirtileri açısından izlenmelidir.

Klaritromisini statinler ile birlikte reçetelerken dikkatli olunmalıdır. Klaritromisinin statinler ile

eşzamanlı kullanımının kaçınılmaz olduğu durumlarda, statinin kayıtlı olan en düşük dozunun

yazılması önerilmektedir. CYP3A metabolizmasına bağımlı olmayan statinlerin (örn. fluvastatin)

kullanımı değerlendirilebilir.

Klaritromisin,

sitokrom

CYP3A4

enzimini

indükleyen

ilaçlarla

eşzamanlı

kullanıldığında

dikkatli olunmalıdır (bkz. Bölüm 4.5. Diğer tibbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim

şekilleri).

Pnömoni

Streptococcus

pneumoninin

makrolidlere

karşı

direnç

geliştirmesi

açısından,

toplumda

kazanılmış pnömoni için klaritromisin verilmeden önce duyarlılık testi yapılması önemlidir.

Hastanede kazanılmış pnömonide klaritromisin uygun ek antibiyotiklerle kombinasyon halinde

kullanılmalıdır.

Hafif ve orta şiddette deri ve yumuşak doku enfeksiyonları

enfeksiyonlara

sıklıkla

makrolidlere

direnç

geliştirebilen

Staphylococcus

aureus

Streptococcus pyogenes ya da her ikisi birlikte neden olur. Bu nedenle duyarlılık testinin

yapılması

önemlidir.

Beta–laktam

antibiyotiklerin

kullanılamadığı

(örn.

allerji

nedeniyle)

olgularda,

klindamisin

gibi

diğer

antibiyotikler

seçenek

ilaç

olabilir.

Güncel

olarak

makrolidlerin yalnızca Corynebacterium minutissimum (eritrazma) kaynaklı enfeksiyonlar, akne

8/22

vulgaris ve erizipel gibi bazı deri ve yumuşak doku enfeksiyonlarda ve penisilin tedavisinin

kullanılamadığı durumlarda rol oynadığı düşünülmektedir.

Anafilaksi, Stevens-Johnson Sendromu, toksik epidermal nekroliz, DRESS ve Henoch-Schonlein

purpurası

gibi

şiddetli

akut

hipersensitivite

reaksiyonları

durumunda,

hemen

klaritromisin

tedavisi kesilmeli ve uygun tedaviye başlanmalıdır.

tıbbi

ürün

şeker

ihtiva

eder.

Nadir

kalıtımsal

früktoz

intoleransı,

glikoz-galaktoz

malabsorpsiyon

veya

sükraz-izomaltaz

yetmezliği

problemi

olan

hastaların

ilacı

kullanmamaları gerekir.

Bu tıbbi ürün her dozunda 1 mmol (39 mg)’dan daha az potasyum ihtiva eder; yani bu dozda,

potasyuma bağlı herhangi bir yan etki beklenmez.

4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Aşağıda yer alan ilaçların kullanımı ciddi ilaç etkileşimleri dolayısıyla kontrendikedir.

Sisaprid, pimozid, astemizol ve terfenadin:

Klaritromisin sisaprid ile birlikte uygulandığında, sisaprid seviyeleri yükselebilir. Bu durum

özellikle kalp hastalarında QT aralığı genişlemesi ile ventriküler taşikardi, ventriküler fibrilasyon

ve Torsades de Pointes dahil kardiyak aritmilerle sonuçlanabilir. Klaritromisin pimozid ile

birlikte kullanıldığında da benzer etkiler ortaya çıkabilir (bkz. bölüm 4.3. Kontrendikasyonları).

Makrolidler, terfenadin ile uygulandıklarında, terfenadin seviyeleri yükselebilir ve terfenadin

metabolizması etkilenebilir. Bu etkilenme sonucu kalp hastalarında QT aralığı genişlemesi,

ventriküler taşikardi, ventriküler fibrilasyon ve Torsades de Pointes dahil kardiyak aritmiler

gelişebilir

(bkz.

bölüm

4.3.

Kontrendikasyonları).

dört

sağlıklı

gönüllüde

yapılan

çalışmada

klaritromisin

tablet

terfenadinin

birlikte

uygulanması,

terfenadinin

asit

metabolitinin serum düzeyinde 2-3 kat artışlarla ve QT aralığında klinik açıdan saptanabilir bir

etkiye

açmayan

uzamayla

sonuçlanmıştır.

Astemizol

diğer

makrolidlerin

birlikte

uygulanmasıyla benzer etkiler görülmüştür.

Ergotamin/dihidroergotamin:

Pazarlama sonrası raporlarda klaritromisinin ergotamin veya dihidroergotaminin eş zamanlı

uygulanmasının kol ve bacaklarda ve merkezi sinir sistemi dahil diğer dokularda vazospazm ve

iskemiyle karakterize akut ergot toksisitesiyle ilişkili olduğuna işaret edilmektedir. Klaritromisin

ve bu tıbbi ürünlerin eş zamanlı verilmesi kontrendikedir (bkz. bölüm 4.3. Kontrendikasyonlar).

Etravirin:

Klaritromisin

maruziyeti

etravirin

azalmıştır;

bununla

birlikte

aktif

metabolit

14-OH-

klaritromisin konsantrasyonu artmıştır. 14-OH-klaritromisin Mycobacterium avium kompleksine

(MAC) karşı etkinliği azalttığından, bu patojene karşı toplam aktivite değişebilir; bu nedenle

MAC tedavisi için klaritromisinin alternatifleri düşünülmelidir.

Diğer İlaçların Klaritromisin Üzerindeki Etkileri

CYP3A indükleyici ilaçlar:

CYP3A (örn. rifampisin, fenitoin, karbamazepin, fenobarbital, St John Bitkisi) indükleyicisi

ilaçlar klaritromisin metabolizmasını artırabilir. Bu durum etkinliğinin azalmasına yol açan

9/22

subterapötik klaritromisin düzeylerine neden olabilir. Ayrıca, CYP3A indükleyicisinin plazma

düzeyinin de izlenmesi gerekebilir; klaritromisinin CYP3A inhibisyonuna bağlı olarak bu ilacın

düzeyi artabilir (bkz. kullanılan CYP3A4 indükleyicisi ürün bilgisi). Rifabutin ve klaritromisinin

eşzamanlı kullanımında, rifabutin serum düzeyi artarken klaritromisin serum düzeyi azalarak

üveit riski artışına yol açar.

Aşağıdaki ilaçlar dolaşımdaki klaritromisin konsantrasyonları üzerinde bilinen veya şüpheli etki

gösterir; klaritromisin doz ayarlaması veya alternatif tedaviye geçiş gerekli olabilir.

Efavirenz, nevirapin, rifampisin, rifabutin ve rifapentin:

Sitokrom

P450

metabolizma

sisteminin

kuvvetli

uyaranları,

örneğin

efavirenz,

nevirapin,

rifampisin, rifabutin ve rifapentin klaritromisinin metabolizmasını hızlandırabilir ve böylece

mikrobiyolojik olarak aktif olan 14(R)-hidroksi-klaritromisini (14-OH-klaritromisin) arttırarak

klaritromisinin

plazma

seviyelerini

düşürür.

Klaritromisin

14-OH-klaritromisinin

mikrobiyolojik aktiviteleri farklı bakteriler için farklılık gösterir. Klaritromisin ile birlikte enzim

uyaranlarının verilmesiyle amaçlanan terapötik aktivite bozulabilir.

Flukonazol:

21 sağlıklı gönüllüye flukonazol 200 mg/gün ile birlikte klaritromisin 500 mg/günde 2 kez

verilmiştir.

Klaritromisinin

ortalama

sabit

durum

minimum

konsantrasyonu

eğri

altındaki alan (AUC) sırası ile %33 ve %18 olarak ölçülmüştür. Flukonazol ile eş zamanlı

verilmesinden

aktif

metabolit

14-OH-klaritromisinin sabit

durum konsantrasyonları

anlamlı

derecede etkilenmemiştir. Klaritromisin için doz ayarlaması yapılmasına gerek yoktur.

Ritonavir:

8 saatte bir 200 mg ritonavir ile 12 saatte bir 500 mg klaritromisinin birlikte uygulandığı bir

çalışma, klaritromisin metabolizmasında belirgin bir inhibisyonla sonuçlanmıştır. Ritonavir ile

birlikte uygulanmasıyla klaritromisin C

maks

%31, C

%182 ve EAA %77 artmıştır. 14-[R]-

hidroksikla-ritromisin oluşumunun tamamen inhibe olduğu görülmüştür. Klaritromisinin geniş

terapötik aralığı nedeniyle böbrek fonksiyonu normal olan hastalarda dozun azaltılmasına gerek

yoktur. Bununla birlikte, böbrek bozukluğu olan hastalarda şu doz ayarı yapılmalıdır: CL

< 30-

60 ml/dak. olan hastalarda klaritromisin dozu %50 azaltılmalıdır. CL

< 30 ml/dak. olan

hastalarda doz %75 azaltılmalıdır. Günde 1 g'dan daha yüksek klaritromisin dozları ritonavir ile

uygulanmamalıdır.

Renal

işlevleri

azalmış

hastalarda

farmakolojik

artırıcı

olarak

ritonavir,

atazanavir

sakinavir gibi diğer HIV proteaz inhibitörleri ile birlikte kullanıldığında benzer doz ayarlamaları

düşünülmelidir (bkz. bölüm Çift-yönlü İlaç Etkileşimleri).

Klaritromisinin Diğer İlaçlar Üzerindeki Etkileri

Antiaritmikler

Klaritromisin ile kinidin veya disopiramid ile birlikte kullanımıyla oluşan Torsades de Pointes

bildiren

pazarlama

sonrası

raporları

vardır.

Hastaların,

ilaçlar

birlikte

klaritromisin

verilmesi sırasında QTc uzaması açısından elektrokardiyografi ile izlenmesi gereklidir. Bu

ilaçların serum düzeyleri klaritromisin tedavisi sırasında izlenmelidir.

CYP3A-kaynaklı Etkileşimler

CYP3A’yı inhibe ettiği bilinen klaritromisin ile öncelikli olarak CYP3A tarafından metabolize

edilen bir ilacın birlikte verilmesi, bu ilaçların konsantrasyonlarında hem terapötik ve hem de

10/22

advers etkilerin artışına veya uzamasına yol açabilecek artışlara neden olabilir. CYP3A enzim

substratları olarak bilinen, özellikle eğer CYP3A substratı dar güvenlik sınırına sahipse (örneğin

karbamezapin) ve/veya substrat bu enzim tarafından geniş çaplı olarak metabolize ediliyorsa,

diğer ilaç tedavileri alan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Eğer mümkünse, CYP3A tarafından

öncelikli olarak metabolize edilen ilaçların serum konsantrasyonları klaritromisin alan hastalarda

yakından izlenmeli ve doz ayarlaması düşünülmelidir.

Aşağıdaki ilaçların veya ilaç sınıflarının aynı CYP3A izozimi tarafından metabolize edildiği

bilinmekte veya bundan kuşkulanılmaktadır:

Alfentanil, bromokriptin, alprazolam, astemizol, karbamazepin, silostazol, sisaprid, siklosporin,

disopiramid,

ergot

alkaloidleri,

lovastatin,

metilprednizolon,

midazolam,

omeprazol,

oral

antikoagülanlar (örn. varfarin), pimozid, kinidin, rifabutin, sildenafil, simvastatin, sirolimus,

takrolimus, terfenadin, triazolam, vinblastin, fenitoin, heksobarbital, teofilin ve valproat.

Teofilin, Karbamazepin:

Klinik çalışmalar, teofilin ve karbamazepinin klaritromisinle birlikte uygulanması sonucunda,

kanda bu ilaçların seviyelerinde orta derecede ama istatistiki olarak anlamlı (P ≤ 0.05) bir artış

olduğunu göstermiştir. Dozun azaltılması gerekebilir.

Omeprazol:

Sağlıklı erişkin kişilere klaritromisin (500 mg/8 saatte bir) omeprazol (40 mg/gün) ile kombine

edilerek verilmiştir. Omeprazolün sabit durum plazma konsantrasyonları (C

, AUC

0-24

ve t

sırası ile %30, %89 ve %34) klaritromisinin eş zamanlı verilmesi ile yükselmiştir. Omeprazolün

tek başına verildiği durumda ortalama 24 saatlik gastrik pH 5,2 olarak bulunurken klaritromisin

ile eş zamanlı verilmesinde ise 5,7 olarak tespit edilmiştir.

Ranitidin bizmut sitrat:

Klinik

olarak

önemsiz

olmakla

birlikte,

ranitidin

bizmut

sitrat

klaritromisinin

birlikte

uygulanması ranitidin, bizmut ve 14-hidroksiklaritromisinin plazma konsantrasyonlarının artışı

ile sonuçlanmıştır.

Sildenafil, tadalafil ve vardenafil:

Fosfodiesteraz

inhibitörlerin

herbiri,

azından

kısmi

olarak,

CYP3A

metabolize

edilmektedir ve CYP3A klaritromisinin eş zamanlı verilmesi ile inhibe edilebilir. Klaritromisinin

sildenafil,

tadalafil

veya

vardenafil

birlikte

verilmesi

artmış

fosfodiesteraz

inhibitör

maruziyetine yol açabilir. Sildenafil, tadalafil ve vardenafil ile birlikte klaritromisin verildiği

zaman bu ilaçların dozlarının azaltılması düşünülmelidir.

Tolterodin:

Tolterodin’in öncelikli metabolizma yolu sitokrom P450’nin 2D6 izoformu (CYP2D6) aracılığı

iledir. Fakat, CYP2D6’sı bulunmayan bir alt grup topluluk için tespit edilmiş olan metabolizma

yolu CYP3A aracılığı iledir. Bu topluluk alt grubunda CYP3A’nın inhibisyonu anlamlı derecede

yüksek serum tolterodin konsantrasyonlarına yol açar. Tolterodin dozajındaki bir düşüş CYP3A

inhibitörleri, örneğin CYP2D6’yı zayıf metabolize eden toplulukta klaritromisin kullanımı,

varlığında gerekli olabilir.

Triazolobenzodiazepinler (örneğin, alprazolam, midazolam, triazolam)

Midazolam klaritromisin tablet (500 mg/günde 2 kez) ile birlikte verildiğinde, midazolamın

AUC değeri intravenöz uygulamadan sonra 2,7 kat ve oral verilmesinden sonra ise 7 kat

artmıştır. Oral midazolam ile klaritromisinin eş zamanlı olarak verilmesinden kaçınılmalıdır.

11/22

Eğer klaritromisin ile birlikte intravenöz midazolam veriliyorsa, hasta doz ayarlaması için

yakından

izlenmelidir.

Aynı

önlemler

CYP3A

tarafından

metabolize

edilen

diğer

benzodiazepinler

için

uygulanmalıdır.

Eliminasyon

için

CYP3A’ya

bağımlı

olmayan

benzodiazepinler (temazepam, nitrazepam, lorazepam) için klaritromisin ile klinik olarak önemli

etkileşim

söz

konusu

değildir.

Pazarlama

sonrası

klaritromisin

triazolamın

zamanlı

kullanımında ilaç etkileşimleri ve merkezi sinir sistemi (MSS) etkileri (örneğin uykululuk hali ve

konfüzyon) bildirilmiştir. Hastaların artmış MSS farmakolojik etkileri açısından izlenmeleri

önerilmektedir.

Diğer İlaç Etkileşimleri

Kolşisin:

Kolşisin

CYP3A’nın

dışarıya-akış

taşıyıcısı

olan

P-glikoprotein’in

(Pgp)

substratıdır.

Klaritromisin

diğer

makrolidlerin

CYP3A

Pgp’yi

inhibe

ettikleri

bilinmektedir. Klaritromisin ve kolşisin birlikte uygulandıklarında Pgp ve/veya CYP3A’nın

klaritromisin tarafından inhibisyonu, kolşisine maruziyette artışa öncülük edebilir. Hastalar

kolşisin toksisitesinin klinik semptomları yönüyle izlenmelidir (bkz. bölüm 4.4. Özel kullanım

uyarıları ve önlemleri).

Digoksin:

Digoksinin dışarı akış taşıyıcısı (

efflux transporter

) olan P-glikoprotein (Pgp) için bir substrat

olduğu düşünülmektedir. Klaritromisinin Pgp’yi inhibe ettiği bilinmektedir. Klaritromisin ile

digoksin birlikte verildikleri zaman Pgp’nin klaritromisin tarafından inhibe edilmesi digoksin

maruziyetinde artışa yol açar. Klaritromisin ile eş zamanlı olarak digoksin alan hastalarda artmış

serum digoksin konsantrasyonları pazarlama sonrası gözlem çalışmalarında bildirilmiştir. Bazı

hastalarda potansiyel fatal aritmileri de kapsayan digoksin toksisitesi ile uyumlu klinik bulgular

gözlenmiştir.

Hastalar

digoksin

klaritromisini

birlikte

kullanırlarken

serum

digoksin

konsantrasyonları dikkatli izlenmelidir.

Zidovudin:

HIV-enfeksiyonlu

yetişkinlere

sürekli

olarak

oral

klaritromisin

zidovudin

uygulanması,

zidovudinin

kararlı

durum

seviyelerinde

düşüşe

sebep

olabilir.

Klaritromisin

eşzamanlı

uygulanan oral zidovudin emilimini engellediğinden, bu etkileşim klaritromisin ve zidovudin

dozlarının

saatlik

aralarla

kullanılması

sonucu

önlenebilir.

etkileşim,

klaritromisin

süspansiyon ile birlikte zidovudin veya dideoksinozin alan paediyatrik HIV-enfekte hastalarda

gözlenmemiştir. Bu etkileşim klaritromisin, intravenöz infüzyon ile uygulandığında muhtemel

değildir.

Fenitoin ve Valproat:

Klaritromisin

dahil

olmak

üzere

CYP3A

inhibitörleri

CYP3A

metabolize

olduğu

düşünülmeyen ilaçlar (örn. fenitoin ve valproat) arasındaki etkileşime ilişkin spontan ya da

yayınlanmış bildirimler mevcuttur. Bu ilaçlar klaritromisin ile eşzamanlı kullanıldığında serum

düzeylerinin saptanması önerilir. Serum düzeylerinin artışı bildirilmiştir.

Klaritromisinin, aşağıdaki ilaçlarla etkileşimine dair in-vivo insan verisi bulunmamaktadır;

aprepitant, eletriptan, halofantrine ve ziprasidon. Fakat, in-vitro verilerin bu ilaçların CYP3A

sübstratları olduğunu önermesi sebebiyle klaritromisinin bu ilaçlarla birlikte uygulanmasında

dikkatli

olunmalıdır.

Eletriptan,

klaritromisin

gibi

CYP3A

inhibitörleri

birlikte

uygulanmamalıdır.

Klaritromisin dahil CYP3A inhibitörleri ile siklosporin, takrolimus, metilprednisolon, vinblastin

ve silostazol etkileşimlerine dair spontane veya yayınlanmış raporlar olmuştur.

12/22

Çift-yönlü İlaç Etkileşimleri

Atazanavir

Klaritromisin ve atazanavirin her ikisi de CYP3A’nın substrat ve inhibitörleridir ve çift yönlü

ilaç etkileşimine yol açtığı yönünde kanıt mevcuttur. Klaritromisinin (500 mg/günde 2 kez)

atazanavir (400 mg/günde 1 kez) ile birlikte verilmesi klaritromisine maruziyette 2 kat artışa ve

14-OH-klaritromisin maruziyetinde %70 azalmaya ve atazanavirin AUC değerinde %28 artışa

yol açar. Klaritromisinin geniş terapötik penceresi nedeni ile böbrek fonksiyonları normal olan

hastalarda doz düşürülmesi gerekmez. Orta dereceli böbrek fonksiyonu olan hastalarda (kreatinin

klerensi 30-60 ml/dak), klaritromisin dozu %50 azaltılmalıdır. Kreatinin klerensi <30 ml/dak

olan

hastalarda

uygun

klaritromisin

formülasyonu

kullanılarak

klaritromisin

dozu

azaltılmalıdır. 1000 mg’dan yüksek günlük dozlarda klaritromisin proteaz inhibitörleri ile birlikte

verilmemelidir.

İtrakonazol

Klaritromisin ve itrakonazolün her ikisi de CYP3A’nın substrat ve inhibitörleridir ve çift yönlü

ilaç etkileşimine yol açar. Klaritromisin itrakonazolün plazma seviyelerini yükseltebilirken

itrakonazol klaritromisinin plazma seviyelerini yükseltebilir.

İtrakonazol ve klaritromisini eş zamanlı olarak alan hastalar artmış veya uzamış farmakolojik

etki belirtileri açısından yakından izlenmelidir.

Sakuinavir

Klaritromisin ve sakuinavirin her ikisi de CYP3A’nın substrat ve inhibitörleridir ve çift yönlü

ilaç etkileşimine yol açtıkları yönünde delil vardır.

Klaritromisin (500 mg/günde 2 kez) ve sakuinavir (yumuşak jel kapsüller, 1200 mg/günde 3 kez)

eş zamanlı olarak 12 sağlıklı gönüllüye verilmiştir. Sakuinavirin ortalama sabit durum eğri

altındaki alan (AUC) ve minimum konsantrasyonu (C

) tek başına sakuinavir alımına göre

%177

%187

olarak

saptanmıştır.

Klaritromisin

değerleri

başına

klaritromisin

alımına

göre

yaklaşık

daha

yüksek

olarak

bulunmuştur.

ilacın

çalışılmış olan dozlarda/formülasyonlarda sınırlı bir zaman için eş zamanlı olarak verilmesi

halinde doz ayarlamasına gerek yoktur. Yumuşak jelatin kapsül formülasyonu kullanımında ilaç

etkileşim çalışmalarının gözlemleri sakuinavir sert jelatin kapsül kullanımındaki etkileri temsil

etmeyebilir.

başına

sakuinavir

tedavisi

ilaç

etkileşim

çalışmalarındaki

gözlemler

sakuinavir/ritonavir tedavisindeki etkileri temsil etmeyebilir. Sakuinavir ritonavir ile birlikte eş

zamanlı

olarak

verildiğinde,

ritonavirin

klaritromisin

üzerindeki

potansiyel

etkileri

düşünülmelidir (bkz. ÖNLEMLER,

İlaç Etkileşimleri

Didanosin

Klacid

didanosin

zamanlı

olarak

enfekte

yetişkinlere

uygulandığında

didanosinin farmakokinetiğinde istatistiksel olarak önemli bir değişiklik olmadığı kaydedilmiştir.

Verapamil

Eşzamanlı olarak klaritromisin ve verapamil alan hastalarda hipotansiyon, bradiaritmi ve laktik

asidoz gözlemlenmiştir.

13/22

4.6. Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye:

Gebelik kategorisi C.

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon):

Herhangi bir veri bulunmamaktadır.

Gebelik dönemi:

Klaritromisinin gebe kadınlarda kullanımına ilişkin yeterli veri mevcut olmadığından gebelik

sırasında kullanımının güvenliliği saptanmamıştır. Bu nedenle, KLAMAXİN oral süspansiyonun

dikkatli biçimde yarar risk değerlendirmesi yapılmadan kullanılması önerilmez.

Laktasyon dönemi:

Klaritromisinin emzirilen bebeklerdeki güvenliliği saptanmamıştır. Klaritromisin anne sütüne

geçer.

Üreme yeteneği / Fertilite:

Fertilite ve üreme çalışmalarında, 150-160 mg/kg/günlük dozlar erkek ve dişi sıçanların, estrus

siklusunda, fertilitede, doğumda ve yavruların sayı ve yaşamasında hiçbir advers etkiye sebep

olmamıştır (bkz. bölüm 5.3. Klinik öncesi güvenlilik çalışmaları).

4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

Klaritromisinin araç ve makina kullanımı üzerine etkisi hakkında veri bulunmamaktadır. İlaç ile

baş dönmesi, vertigo, konfüzyon ve dezoryantasyon ortaya çıkma potansiyeli hastaların araç ya

da makine kullanması öncesinde dikkate alınmalıdır.

4.8. İstenmeyen Etkiler

Klaritromisin tedavisinin yetişkinlerde ve pediatrik popülasyonda en sık ve yaygın görülen

advers reaksiyonları karın ağrısı, diyare, bulantı, kusma ve tat değişiklikleridir. Bu advers

reaksiyonlar genellikle hafif şiddette olup makrolid antibiyotiklerinin bilinen güvenirlik profili

ile uyumludur.

Klinik

çalışmalarda

saptanan

gastrointestinal

advers

reaksiyonların

insidansı

açısından

önceden mikobakteriyel enfeksiyon olan ve olmayan hasta popülasyonları arasında anlamlı fark

bulunmamıştır.

Klaritromisin ile en azından ilişkisi olası bulunan reaksiyonlar sistem organ sınıfına ve aşağıdaki

sıklığa göre gösterilmiştir: çok yaygın (≥1/10), yaygın (≥ 1/100 ile < 1/10), yaygın olmayan

(≥1/1,000 ile < 1/100) ve bilinmeyen (pazarlama sonrası deneyime ilişkin advers reaksiyonlar;

mevcut veri ile sıklığı hesaplanamayan). Her bir sıklık grubunda advers reaksiyonlar şiddet

değerlendirmesine göre azalan şiddete göre sunulmuştur.

Klaritromisin ile Bildirilen Advers Reaksiyonlar

Sistem Organ Sınıfı

çok

yaygın

(≥1/10)

yaygın (≥1/100 ile

<1/10)

yaygın

olmayan

(≥1/100

ile <1/10)

bilinmeyen

(mevcut

veri

sıklığı hesaplanamayan)*

Enfeksiyonlar

Kandidiazis,

enfeksiyon,

Psödomembranöz

kolit,

14/22

Enfestasyonlar

vajinal enfeksiyon

erizipel, eritrazma

Kan ve lenf sistemi

hastalıkları

Lökopeni, trombositemi

Agranulositoz, trombositopeni

Bağışıklık

sistemi

hastalıkları

Hipersensitivite

Anaflaktik reaksiyon

Metabolizma

beslenme

hastalıkları

Anoreksi, iştah azalması

Hipoglisemi

Psikiyatrik

hastalıklar

İnsomni

Anksiyete, sinirlilik, çığlık

atma

Psikotik bozukluk, konfüzyon

durumu, depersonalizasyon,

Depresyon,

dezoryantasyon,

halüsinasyon, anormal rüyalar

Sinir

sistemi

bozuklukları

Disguzi,

baş

ağrısı,

değişikliği

Baş dönmesi, tremor

Konvülziyon,

agözi,

parosmi,

anosmi, parestezi

Kulak ve iç kulak

hastalıkları

Vertigo, duyma bozukluğu,

tinnitus

Sağırlık

Kardiyak

hastalıklar

Elektrokardiyogramda

uzamış QT, palpitasyonlar

Torsade de pointes, ventriküler

taşikardi

Vasküler hastalıklar

Hemoraji

Gastrointestinal

bozukluklar

Diyare,

kusma,

dispepsi,

bulantı,

karın ağrısı

Gastrit,

stomatit,

glossit,

konstipasyon,

ağız

kuruluğu,

erüktasyon,

flatulans

Akut

pankreatit,

dilde

renk

değişikliği,

dişte

renk

değişikliği

Hepato-bilier

hastalıkları

Anormal karaciğer

fonksiyon testleri

Alanin

aminotransferaz

artışı,

aspartat

aminotransferaz artışı

Hepatik

yetmezlik

hepatosellüler sarılık

Deri

derialtı

doku hastalıkları

Döküntü,

hiperhidroz

Pruritus,

ürtiker,

makulapapular döküntü

Stevens-Johnson

sendromu,

toksik

epidermal

nekroliz,

eozinofili

sistemik

semptomlu

ilaç

döküntüsü

(DRESS),

akne,

Henoch-

Schlein purpurası

iskelet

bozuklukları,

bağ

doku

kemik

hastalıklar

Kas spazmları

Miyopati

Böbrek

idrar

hastalıkları

Renal

yetmezlik,

interstisyal

nefrit

Genel

bozukluklar

uygulama

bölgesine

ilişkin

hastalıklar

Pireksi, asteni

Araştırmalar

Uluslararası

normalleştirilmiş

oranı

artışı,

protrombin

zamanında

uzama,

anormal

renkte idrar

Bilinmeyen bir büyüklükteki popülasyonda gönüllü olarak bildirilen bu reaksiyonların sıklıklarının ya da ilaç ile

nedensel ilişkisinin saptanması her zaman mümkün olmamaktadır. Klaritromisin için hasta kullanımı en az 1 milyar

hasta tedavi günü olarak hesaplanmıştır.

Klaritromisin ve kolşisin birlikte kullanıldığında, özellikle yaşlılarda olmak üzere ve bazıları

böbrek

yetmezliği

olan

hastalarda

ortaya

çıkan

kolşisin

toksisitesi

bildirimleri

vardır.

hastaların bazılarında ölümler bildirilmiştir (bkz. İlaç etkileşimleri ve Uyarılar/Önlemler).

Bağışıklık Sistemi Bozulmuş

Pediyatrik Hastalar :

Mikobakteriyel enfeksiyonlar için uzun süre

klaritromisinin yüksek dozları ile tedavi edilen AIDS hastaları veya bağışıklık sistemi bozuk

15/22

diğer hastalarda, olasılıkla klaritromisin uygulamasıyla alakalı advers etkileri altta yatan HIV

hastalığının veya seyir eden hastalığın belirtilerinden ayırt etmek genellikle zordur.

1000 mg ve 2000 mg klaritromisin toplam günlük dozu ile tedavi edilen yetişkin hastalar

tarafından en sık bildirilen advers reaksiyonlar: bulantı, kusma, tat değişiklikleri, karın ağrısı,

diyare,

döküntü,

gaz,

baş

ağrısı,

konstipasyon,

duyma

bozukluğu,

SGOT

SGPT

yükselmesidir. Daha düşük sıklıkta dispne, insomni ve ağız kuruluğu bildirilmiştir. İnsidans

açısından

1000

2000

tedavisi

arasında

fark

saptanmazken,

günlük

4000

klaritromisin tedavisinde insidans 3-4 kat artmıştır.

Bağışıklık sistemi bozulmuş bu hastalarda testin en yüksek ya da en düşük düzeyi dışına çıkan

laboratuvar değerleri analiz edilmiştir. Bu analize göre günlük toplam 1000 mg ya da 2000 mg

klaritromisin kullanan hastaların yaklaşık %2-3’ünde SGOT ve SGPT düzeyleri yüksek ve beyaz

kan hücresi ile trombosit sayısı normalden düşük bulunmuştur. Bu iki tedavi grubunda daha az

oranda kan üre nitrojeninde yükselme saptanmıştır. Günlük 4000 mg doz grubunda beyaz kan

hücresi dışındaki tüm paramatrelerde insidans biraz daha yüksek olmuştur.

Laboratuvar

Bulgularında

Değişiklikler:

Klinik

açıdan

önemli

olabilecek

laboratuvar

bulgularındaki değişimler şunlardır:

Karaciğer:

Yükselmiş SGPT (ALT) < %1, SGOT (AST) < %1, GGT < %1, alkalen fosfataz <

%1, LDH < %1 ve total bilirubin < %1.

Hematoloji:

Azalmış lökosit sayısı < %1 ve yüksek protrombin zamanı %1.

Böbrek:

Yüksek BUN %4 ve yüksek serum kreatinini < %1.

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması

Ruhsatlandırma

sonrası

şüpheli

ilaç

advers

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar / risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye

Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir (www.titck.gov.tr; e-posta:

tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99).

4.9. Doz aşımı ve tedavisi

Aşırı miktarlarda klaritromisin alımının, gastrointestinal (mide – barsak ile ilgili) semptomları

vermesi beklenebilir. Bipolar bozukluk öyküsü olan bir hastada 8 g klaritromisin almış ve mental

durumda değişmeler, paranoid davranışlar, hipokalemi ve hipoksemi görülmüştür. Aşırı doza

eşlik eden advers reaksiyonlar, absorbe edilmemiş ilacın uygun eliminasyonu ve destekleyici

tedavi ile kontrol altına alınmalıdır. Diğer makrolidlerle olduğu gibi, klaritromisinin serum

seviyeleri hemodiyaliz veya peritoneal diyalizden etkilenmez.

5.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1. Farmakodinamik Özellikler

Farmakoterapötik grup: Sistemik kullanılan antibiyotikler - Makrolidler

ATC kodu: J01FA09

16/22

Klaritromisin bir semi-sentetik makrolid antibiyotiktir. Kimyasal adı 6-0 metileritromisin A'dır.

Klaritromisin antibakteriyel etkisini, duyarlı bakterilerin 50S ribozomal alt ünitelerine bağlanma

yoluyla protein sentezini baskılayarak gösterir.

14-OH

klaritromisin

metaboliti

klinik

açıdan

anlamlı

antimikrobiyal

aktivitesi

sayesinde

Haemophilus influenzae'

karşı ana bileşiğe nazaran 2 kat daha etkilidir.

Mikrobiyolojisi:

Klaritromisin, duyarlı bakterinin 50S ribozom alt ünitelerine bağlanarak antibakteriyel etkisini

gösterir ve protein sentezini inhibe eder.

Klaritromisinin standart bakteri suşlarına ve klinik izolatlara karşı mükemmel

in vitro

aktivite

göstermiştir. Geniş bir aerop ve anaerop gram pozitif ve gram negatif organizma yelpazesine

karşı yüksek bir potansa sahiptir. Klaritromisinin minimum inhibitör konsantrasyonları (MIC)

genellikle eritromisin MIC’larından bir log

dilüsyonu kadar daha güçlüdür.

İn vitro

veriler ayrıca klaritromisinin

Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae

Helicobacter

(Campylobacter)

pylori’

karşı

mükemmel

aktiviteye

sahip

olduğunu

göstermektedir.

İn vitro

in vivo

veriler bu antibiyotiğin klinik olarak önemli mikobakteriyel

türlere

karşı

aktivitesinin

olduğunu

göstermektedir.

İn

vitro

veriler

Enterobacteriaceae

Pseudomonas

türleri ve laktozu fermente etmeyen diğer gram negatif basillerin klaritromisine

duyarlı olmadığını göstermektedir.

14-OH

klaritromisin

metaboliti

klinik

açıdan

anlamlı

antimikrobiyal

aktivitesi

sayesinde

Haemophilus influenzae'

karşı ana bileşiğe nazaran 2 kat daha etkilidir.

Klaritromisinin bölüm 4.1. Terapötik endikasyonlar ve bölüm 4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

bölümünde tanımlandığı gibi aşağıdaki mikroorganizmaların çoğu suşuna karşı

in vitro

olarak ve

klinik enfeksiyonlarda etkili olduğu gösterilmiştir:

Gram

pozitif

aeroblar:

Staphylococcus

aureus,

Streptococcus

pneumoniae,

Streptococcus

pyogenes, Listeria monocytogenes.

Gram negatif

aeroblar: Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella

catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Legionella pneumophila.

Diğer aeroblar: Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae (TWAR).

Mikobakteriler: Mycobacterium leprae, Mycobacterium kansasii, Mycobacterium chelonae,

Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium avium kompleksi (MAC): Mycobacterium avium ve

Mycobacterium intracellulare.

Beta laktamaz üretiminin klaritromisin aktivitesi üzerinde bir etkisi yoktur.

NOT:

Metisiline

dirençli

oksasiline

dirençli

stafilokokların

çoğu

suşları

klaritromisine

dirençlidir.

17/22

Helicobacter: Helicobacter pylori

Tedaviden önce yapılan kültürlerde, 104 hastada

H. pylori

izole edilmiş ve klaritromisinin MIC

değerleri tedaviden önce belirlenmiştir. Bunların arasında, dört hastada dirençli suşlar, iki

hastada orta derecede duyarlı suşlar ve 98 hastada duyarlı suşlar bulunmuştur. Aşağıdaki

in vitro

veriler mevcuttur

ama bunların klinik anlamlılığı bilinmemektedir

Klaritromisin, aşağıdaki mikroorganizmaların çoğu suşuna karşı

in vitro

olarak etkili olduğu

gösterilmekle

beraber

klaritromisinin

mikroorganizmaların

neden

olduğu

klinik

enfeksiyonların tedavisindeki güvenliği ve etkililiği yeterli ve iyi kontrollü klinik çalışmalarda

belirlenmiş değildir:

Gram pozitif aeroblar:

Streptococcus agalactiae, Streptococci (Grup C.F.G), Viridans grubu

streptococci.

Gram negatif aeroblar:

Bordetella pertussis, Pasteurella multocida.

Gram pozitif anaeroblar:

Clostridium perfringens, Peptococcus niger, Propionibacterium

acnes.

Gram negatif anaeroblar: Bacteroides melaninogenicus.

Spiroketler: Borrelia burgdorferi, Treponema pallidum.

Kampilobakterler: Campylobacter jejuni.

Klaritromisinin başlıca metaboliti, mikrobiyolojik aktiviteye sahip bir metabolit olan 14-OH-

klaritromisindir. Bu metabolit, iki katı daha aktif olduğu

H. influenzae

dışında çoğu organizma

için ana bileşik kadar aktif veya ondan 1-2 kat daha az aktiftir. Ana bileşik ve 14-OH-metaboliti,

H. influenzae

üzerinde bakteriyel suşlara bağlı olarak

in vitro

in vivo

olarak aditif veya

sinerjik etki yapmaktadır.

Duyarlılık Testleri

Zon çaplarının ölçüldüğü kantitatif yöntemler antibiyotik duyarlılığının en hassas tahminlerini

vermektedir. Önerilen bir işlemde duyarlılık testi için 15 mcg klaritromisin emdirilmiş diskler

kullanılmaktadır; bu disk testindeki inhibisyon zon çapları ile klaritromisinin MIC değerleri

aralarında korelasyon vardır. MIC buyyon veya agar dilüsyon yöntemiyle belirlenmektedir.

Bu prosedürle, laboratuvardan gelen bir rapordaki "duyarlı" ifadesi, enfeksiyon etkeni olan

organizmanın

tedaviye

yanıt

verebileceğini

göstermektedir.

Rapordaki

"dirençli"

ifadesi,

enfeksiyon

etkeni

olan

organizmanın

tedaviye

yanıt

vermeyebileceğini

göstermektedir.

Rapordaki "ara duyarlılık" ifadesi ilacın terapötik etkisinin belirsiz olabileceğini veya yüksek

dozlar kullanıldığında organizmanın duyarlı olabileceğini göstermektedir. (Bu son ifade aynı

zamanda orta derecede duyarlı olarak da belirtilebilir).

Duyarlı, dirençli ve ara duyarlılık için mutlak sınırlarla ilgili olarak ülkeye veya bölgeye özgü

bilgilere başvurunuz.

18/22

5.2. Farmakokinetik Özellikler

Emilim:

İlk farmakokinetik veriler klaritromisin tablet formülasyonlarından elde edilmiştir. Bu veriler

ilacın gastrointestinal (mide – barsak) kanaldan hızlı absorbe edildiğini ve klaritromisin 250 mg

tabletin

mutlak

biyoyararlanımının

yaklaşık

olduğunu

göstermektedir.

Absorpsiyonun

başlaması ve antimikrobiyal olarak aktif metabolit 14-OH-klaritromisin oluşması yemeklerle

hafifçe gecikir ama biyoyararlanım derecesi ilacın tok karnına verilmesinden etkilenmez. Bu

nedenle klaritromisin aç ya da tok karnına alınabilir.

Erişkin bireylerdeki tek dozluk bir çalışmada pediyatrik formülasyonun genel biyoyararlanımının

tabletinkine eşit veya ondan az miktarda daha yüksek olduğu bulunmuştur (her birinde dozaj 250

mg).

Tabletle

olduğu

gibi,

pediyatrik

formülasyonun

yemekle

verilmesi

absorpsiyonun

başlamasında

hafif

gecikmeye

açar

klaritromisinin

genel

biyoyararlanımını

etkilemez. Karşılaştırmalı klaritromisin C

, AUC ve T

değerleri (tokluk halinde) pediyatrik

formülasyon için sırasıyla 0.95 mcg/ml, 6.5 mcg saat/ml ve 3.7 saat ve 250 mg tablet için (açlık

halinde) sırasıyla 1.10 mcg/ml, 6.3 mcg saat/ml ve 3.3 saat olmuştur.

Dağılım:

İn vitro

çalışmalar klaritromisinin insan plazmasında proteine bağlanma oranı, klinikte önem

taşıyan konsantrasyonlar olan 0.45 ile 4.5 mcg/ml arasında ortalama %70 civarındadır.

Klaritromisin ve metaboliti 14-OH klaritromisin vücut dokularına ve sıvılarına kolayca dağılır.

Serebrospinal sıvı penetrasyonu ile ilgili bilgi mevcut değildir. Doku konsantrasyonları serum

konsantrasyonlarından daha yüksektir. Klaritromisin, büyük ölçüde karaciğerde metabolize edilir

safra

aracılığında

feçesle

atılır.

Önemli

miktarda

üriner

yolla

(idrarla)

atılır.

Klaritromisinin böbrek klerensi doz miktarından bağımsız olup, normal glomerüler filtrasyon

hızına yaklaşır. Doku ve serum konsantrasyonlarından örnekler aşağıda sunulmuştur:

KONSANTRASYON

(12 saatte bir 250 mg sonrası)

Doku Tipi

Doku (mcg/g)

Serum (mcg/ml)

Bademcik

Akciğer

Biyotransformasyon:

Oral

antibiyotik

tedavisi

gereken

pediyatrik

hastalarda,

klaritromisin

aynı

süspansiyon

formülasyonunun

kullanıldığı

erişkin

bireylerde

daha

önce

alınan

sonuçlarla

uyumlu

farmakokinetik profille birlikte iyi bir biyoyararlanım göstermiştir. Sonuçlar, çocuklarda hızlı ve

yaygın bir ilaç absorpsiyonu olduğunu göstermektedir. Absorpsiyonun başlamasındaki hafif bir

gecikme dışında yiyeceklerin, ilacın biyoyararlanımı veya farmakokinetik profilleri üzerinde

anlamlı bir etkisi yok gibi görünmektedir. Tedavinin beşinci gününde dokuzuncu dozdan sonra

ana ilaç ve aktif metaboliti 14-OH klaritromisin için elde edilen farmakokinetik parametreler

sırasıyla şöyledir: C

maks

4.60 mcg/ml ve 1.64 mcg/ml; EAA 15.7 mcg saat/ml ve 6.69 mcg

saat/ml. T

maks

2.8 saat ve 2.7 saat; eliminasyon yarı ömrü 2.2 ve 4.3 saat.

Eliminasyon:

12 saatte bir verilen 250 mg oral dozun ortalama %20’si idrarda değişmemiş klaritromisin olarak

atılır. 12 saatte bir verilen 500 mg dozdan sonra değişmemiş ana ilacın idrarla atılımı ortalama

19/22

%30’dur. Ancak, klaritromisinin böbrek klerensi doz büyüklüğünden göreceli olarak bağımsızdır

ve normal glomerüler filtrasyon hızı civarındadır. İdrarda bulunan majör metabolit 14-OH-

klaritromisin, 12 saatte bir uygulanan 250 mg veya 500 mg dozlarında, ilave bir %10 ila %15’lik

miktardan sorumludur.

Doğrusallık/Doğrusal Olmayan Durum:

Klaritromisin doğrusal olmayan bir farmakokinetiğe sahiptir.

Hastalardaki karakteristik özellikler

Karaciğer Yetmezliği:

Karaciğer fonksiyonu bozuk olan olgularda klaritromisinin kararlı durum konsantrasyonları,

normal bireylerden farklı değildir; ancak, karaciğer yetmezliği olanlarda 14-OH-klaritromisin

konsantrasyonları

daha

düşüktür.

14-OH-klaritromisin

oluşumundaki

azalma,

karaciğer

yetmezliği

olan

olgularda

sağlıklı

bireylerle

karşılaştırıldığında

klaritromisinin

böbrek

klerensindeki bir artışla en azından kısmen dengelenmektedir.

Böbrek Yetmezliği:

Klaritromisinin farmakokinetiği, çoklu 500 mg oral dozlar alan, böbrek fonksiyonu bozulmuş

olgularda

değişiklik

gösterir.

Böbrek

yetmezliği

olanlarda

klaritromisin

14-OH-

metabolitinin plazma düzeyleri, yarı ömrü, C

maks

ve C

değerleri normal bireylere göre daha

yüksektir

daha

büyüktür.

parametreler

arasındaki

farkın

derecesi,

böbrek

yetmezliğinin derecesi ile orantılıdır; böbrek yetmezliği ne kadar şiddetli ise fark o derecede

anlamlıdır (Bkz. bölüm 4.2. Pozoloji ve uygulama şekli).

Yaşlılarda:

Yapılan

çalışmalar

sonucunda,

klaritromisinle

ilgili

etkilerin

bireyin

yaşı

değil

böbrek

fonksiyonuyla ilişkili olduğuna karar verilmiştir.

Pediyatrik hastalarda:

Oral antibiyotik tedavi gerektiren pediyatrik hastalarda klaritromisin; yetişkinlerde elde edilen

farmakokinetik profile paralel biyoyararlılık vermiştir. Sonuçlar, çocuklarda hızlı ve yoğun bir

ilaç absorpsiyonu göstermiş, gıda alımı absorpsiyonu biraz geciktirse de, biyoyararlılık ve

farmakokinetik profili etkilememiştir. 5 günlük bir tedavinin son gününde dokuzuncu dozdan

sonra ana ilaç ve aktif metaboliti için elde edilen farmakokinetik parametreler sırasıyla şöyledir;

maks

4,60 mcg/ml ve 1,64 mcg/ml; EAA 15,7 mcg saat/ml ve 6,69 mcg saat/ml; T

maks

2,8 saat ve

2,7 saat; eliminasyon yarı ömrü 2,2 saat ve 4,3 saat.

Yapılan

başka

çalışmada,

otitis

media'lı

hastaların

orta

kulak

sıvısına

klaritromisin

penetrasyonu ile ilgili bilgiler edinilmiştir. 5'inci dozun (doz günde 2 defa 7.5 mg/kg'dır)

alınmasından yaklaşık 2.5 saat sonra, klaritromisinin orta kulaktaki ortalama konsantrasyonu

2.53 mcg/sıvı, 14-OH metabolitininki 1.27 mcg/g sıvı'dır. Ana ilaç ve 14-OH metabolitinin

konsantrasyonları serumdaki konsantrasyonlarının genellikle 2 katıdır.

5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri

Akut, subkronik ve kronik toksisite: Oral olarak klaritromisin uygulanan fare, sıçan, köpek

ve/veya

maymunlarda

çalışmalar

yapılmıştır.

Uygulama

süresi,

birbirini

takip

eden

süresince tek bir oral dozdan tekrarlanan günlük dozlara kadar uzanmıştır. Akut fare ve sıçan

çalışmalarında, 5 g/kg vücut ağırlığındaki tek bir gavajı takiben, 1 sıçan ölmüş, ölen fare

20/22

olmamıştır. Dolayısıyla, medyan letal doz 5 g/kg'dan (uygulama için en yüksek fizibl doz) daha

büyüktür.

14 gün süreyle 100 mg/kg/gün dozunda veya 1 ay süreyle 35 mg/kg/gün dozunda klaritromisine

maruz kalan primatlarda klaritromisine atfolunacak hiç bir advers etki görülmedi. Benzer şekilde

1 ay süreyle 75 mg/kg/gün dozuna; 3 ay süreyle 35 mg/kg/gün dozuna veya 6 ay süreyle 8

mg/kg/gün dozuna maruz kalan sıçanlarda da hiç bir advers etki görülmedi. 50 mg/kg/gün

dozunu 14 gün, 10 mg/kg/gün dozunu 1 ve 3 ay ve 4 mg/kg/gün dozunu 6 ay, advers etki

görülmeksizin tolere eden köpekler, klaritromisine daha hassastılar.

Yukarıda bahsedilen bu klinik çalışmalarda, toksik dozlarda beliren önemli klinik belirtiler;

kusma, zayıflık, gıda tüketiminde düşüş ile kilo almada düşüş, salivasyon, dehidrasyon ve

hiperaktiviteyi içerir. 400 mg/kg/gün dozu uygulanan 10 maymundan ikisi 8'inci tedavi günü

ölmüştür; 28 gün boyunca 400 mg/kg/gün klaritromisin uygulanan bazı yaşayan maymunlarda,

bazı izole durumlarda sarı renkli feçes görülmüştür.

Bütün türlerdeki toksik dozlarda, primer hedef organı karaciğerdi. Bütün türlerde hepatotoksisite

gelişimi, alkalin fosfataz, alanin ve aspartat amino transferaz, gamma-glutamil transferaz ve/veya

laktik dehidrogenazın serum konsantrasyonlarındaki erken artışlarıyla, tespit edilebilirdi. İlacın

kesilmesi, bu spesifik parametrelerin konsantrasyonlarının normale dönüşü ile sonuçlandı.

Çeşitli

çalışmalarda

daha

etkilenen

organlar,

mide,

timus

diğer

lenf

dokuları

böbreklerdi. Terapötik dozlara yakın dozları takiben, konjonktival enfeksiyon ve göz yaşı akması

sadece köpeklerde görüldü. 400 mg/kg/gün'lük yoğun dozda, bazı köpekler ve maymunlarda,

korneal donukluk ve/veya ödem görüldü.

Fertilite, Üreme ve Teratojenite: Fertilite ve üreme çalışmalarında, 150-160 mg/kg/günlük dozlar

erkek

dişi

sıçanların,

estrus

siklusunda,

fertilitede,

doğumda

yavruların

sayı

yaşamasında hiçbir advers etkiye sebep olmamıştır.

Wistar (po) ve Spraque-Dawley (po ve IV) sıçanlarında iki teratojenite çalışması, Yeni Zelanda

tavşanlarında bir çalışma ve sinomolog maymunlarda bir çalışma, klaritromisinden kaynaklanan

bir teratojenite göstermemiştir. Sadece, benzer dozlarda ve benzer koşullarda Sprague-Dawley

sıçanlarda

yapılan

ilave

çalışmada,

istatiksel

olarak

önemsiz

ensidansta

(yaklaşık

kardiyovasküler anomaliler oluşmuştur. Bu anomaliler, koloni içindeki genetik değişimlerin

spontan ifadesine bağlı görünmektedir. Sıçanlarda yapılan iki çalışmada, insanlarda kullanılan

günlük klinik dozun üst limitinin (500 mg BID) 70 katı doz uygulanmasını takiben değişken

insidansta (%3'den %30'a) konjenital damak yarığı görülmüştür; günlük klinik dozun 35 katı

uygulandığında

anomalinin

görülmemesi,

maternal

fetal

toksisite

olduğunu,

teratojenite olmadığını ifade eder.

Klaritromisin günlük insan dozunun (500 mg BID) üst limitinin yaklaşık 10 katı uygulandığında,

gebeliğin 20'inci gününden itibaren maymunlarda embriyonik kayıba (düşüğe) sebep olmuştur.

Bu etki, ilacın çok çok yüksek dozlardaki maternal toksisitesine bağlanmıştır. Maksimum günlük

dozun yaklaşık 2.5 - 5 katı uygulanan gebe maymunlardaki ek bir çalışmada, fetusa herhangi bir

zarar gelmemiştir.

1000

mg/kg/gün

(maksimum

insan

günlük

klinik

dozunun

yaklaşık

katı)

dozunun

uygunlandığı farelerdeki dominant letal test, mutajenik aktivite açısından açıkça negatiftir ve 80

gün boyunca günde kg başına 500 mg'a kadar doz (maksimum günlük insan klinik dozunun

yaklaşık 35 katı) uygulanan sıçanlardaki segment 1 çalışmasında, klaritromisinin bu çok yüksek

21/22

dozlarına

böylesine

uzun-süre

maruz

kalmaktan

dolayı

erkek

fertilitesinde

fonksiyonel

bozukluğa rastlanmadı.

Mutajenite: Klaritromisinin mutajenik potansiyelini değerlendirmek için hem aktivite edilmemiş

hem de sıçan-karaciğer-mikrozom aktivite edilmiş test sistemleri (Ames Testi) kullanılarak

çalışmalar

yapılmıştır.

çalışmaların

sonucunda,

mcg/petri'lik

veya

daha

ilaç

konsantasyonlarında

hiç

mutajenik

potansiyel

deliline

rastlanmadı.

mcg'lık

konsantrasyonda ilaç test edilen bütün suşlar için toksiktir.

6.

FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

6.1. Yardımcı Maddelerin Listesi

Toz şeker

Silikon dioksit

Ksantan gum

Tutti frutti aroması

Potasyum sorbat

Sitrik asit anhidrus

Titanyum dioksit

Maltodekstrin

6.2. Geçimsizlikler

Mevcut değil.

6.3. Raf ömrü

24 ay

6.4. Saklamaya yönelik özel tedbirler

25°C’nin altındaki oda sıcaklığında ve iyi kapatılmış şişesinde muhafaza edilir.

Süspansiyon hazırlandıktan sonra 25°C’nin altındaki oda sıcaklığında 14 gün saklanabilir.

6.5. Ambalajın niteliği ve içeriği

Klamaxin Oral Süspansiyon 125 mg/5 ml:

1750 mg klaritromisin içeren granül şeklinde 70 ml'lik

şişede veya 2500 mg klaritromisin içeren granül şeklinde 100 ml’lik şişede, 6 ml’lik kendinden

kapaklı, dereceli, plastik şırınga ve 1.25, 2.5 ve 5 ml’ye ölçeklendirilmiş plastik kaşık ile beraber

piyasaya sunulmuştur. Hazırlanması bölümünde belirtilen 37 ml çözücü saf su 70 ml şişeye ve

52 ml çözücü saf su 100 ml şişeye uygun şekilde ilave edildiğinde her iki hacim içinde 5 ml’de

125 mg klaritromisin içerir.

6.6. Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller “Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği” ve

“Ambalaj ve Ambalaj Atıkları Kontrolü Yönetmeliği”ne uygun olarak imha edilmelidir.

22/22

7.

RUHSAT SAHİBİ

İ.E. Ulagay İlaç Sanayii Türk A.Ş.

Davutpaşa Cad. No: 12 (34010)

Topkapı - İSTANBUL

Tel.: (212) 467 11 11

Fax: (212) 467 12 12

8.

RUHSAT NUMARASI

251/25

9.

İLK RUHSAT TARİHİ / RUHSAT YENİLEME TARİHİ:

İlk ruhsat tarihi: 22.05.2013

Ruhsat yenileme tarihi:

10. KÜB’ÜN YENİLENME TARİHİ: