EKLIPS

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • EKLIPS FORT 100/25 28 FILM TABLET
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • EKLIPS FORT 100/25 28 FILM TABLET
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • asitin ve diüretikler

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Aktif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699536091020
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 29-01-2013
  • Son Güncelleme:
  • 19-01-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1/19

KISA ÜRÜN BĐLGĐSĐ

1. BEŞERĐ TIBBĐ ÜRÜNÜN ADI

EKLĐPS PLUS 100 mg/12.5 mg film tablet

2. KALĐTATĐF VE KANTĐTATĐF BĐLEŞĐM

Etkin maddeler:

Losartan potasyum 100 mg

Hidroklorotiyazid 12.5 mg

Yardımcı maddeler:

Laktoz (Spray dried) 225.0 mg

Yardımcı maddeler için 6.1’e bakınız.

3. FARMASÖTĐK FORM

Film tablet

Çentiksiz, beyaz, oblong, bikonveks film kaplı tabletler.

4. KLĐNĐK ÖZELLĐKLER

4.1. Terapötik endikasyonlar

EKLĐPS PLUS, tek başına losartan veya hidroklorotiyazid ile yeterince kan basıncı

kontrol altına alınamayan hastalarda esansiyel hipertansiyon tedavisinde endikedir.

Sol ventrikül hipertrofisi olan hipertansif hastalarda kardiyovasküler morbidite ve

ölüm riskini azaltmak amacıyla kullanılır

EKLĐPS PLUS hipertansiyon ve sol ventrikül hipertrofisi olan hastalarda inme riskini

azaltmak için endikedir ancak bu fayda siyah ırka mensup hastalar

için geçerli

değildir.

4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

Pozoloji:

Hipertansiyon:

Losartan ve hidroklorotiyazid başlangıç tedavisi olarak kullanım için değildir, tek

başına losartan potasyum veya hidroklorotiyazidle yeterince kontrol altına alınamayan

hastalarda kullanım içindir.

Đçerisindeki her bir bileşenin (losartan ve hidroklorotiyazid) doz titrasyonu tavsiye

edilir.

Klinik

olarak

uygun

olduğunda,

yeterince

kontrol

altına

alınamayan

hastalarda

monoterapiden sabit kombinasyona doğrudan geçiş düşünülebilir.

Normal başlangıç dozu, günde bir defa 50 mg losartan /12.5 mg hidroklorotiyazid film

tablettir.

2/19

Uygulama sıklığı ve süresi:

50 mg losartan /12.5 mg hidroklorotiyazid ile yeterince kontrol altına alınamayan

hastalarda, doz hastanın durumuna

göre

günde bir defa 100 mg losartan /25 mg

hidroklorotiyazid

film

tablete

veya

günde

defa

losartan

/12.5

hidroklorotiyazid film tablete çıkarılabilir.

losartan

hidroklorotiyazid

maksimum

günlük

kombinasyonu

aşılmamalıdır. Antihipertansif etki tedavinin başlamasından sonra 3-4 hafta içerisinde

görülür.

Uygulama şekli:

Ağızdan kullanım içindir.

EKLĐPS PLUS, yemeklerle birlikte veya öğünler arasında, bütün olarak yeterli miktar

su ile yutularak alınmalıdır.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

Böbrek/Karaciğer yetmezliği:

Orta şiddetteki böbrek yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi 30-50 ml/dak.)

dozaj ayarlamasına ihtiyaç yoktur. Losartan ve hidroklorotiyazid tabletleri hemodiyaliz

hastalarına önerilmez. Losartan/ hidroklorotiyazid tabletleri ciddi böbrek fonksiyon

bozukluğu (kreatinin klerensi <30 ml/dak.) olan hastalarda kullanılmamalıdır (Bkz.

Bölüm 4.3).

EKLĐPS PLUS şiddetli karaciğer yetmezliği olan hastalarda kontrendikedir (Bkz. Bölüm

4.3.).

Pediyatrik popülasyon:

EKLĐPS PLUS’ın pediyatrik hastalardaki güvenliliği ve etkinliği gösterilmemiştir.

Bu nedenle, çocuklarda ve 18 yaşından küçük gençlerde losartan/hidroklorotiyazid

kullanımı önerilmez.

Geriyatrik popülasyon:

Yaşlı hastalarda dozaj ayarlamasına ihtiyaç yoktur.

Diğer:

Đntravasküler hacim azalması olan hastalarda kullanım:

Losartan/hidroklorotiyazid tabletleri uygulanmadan önce hacim ve/veya sodyum azlığı

düzeltilmelidir.

4.3. Kontrendikasyonlar

Losartan, sülfonamid türevi maddeler (hidroklorotiyazid gibi) veya içerdiği

diğer maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık.

Tedaviye cevap vermeyen hipokalemi ve hiperkalsemi.

Şiddetli karaciğer yetmezliği; kolestaz ve safra kanal tıkanıklığı bozuklukları.

Tedaviye cevap vermeyen (refrakter) hiponatremi.

3/19

Semptomatik hiperürisemi/gut hastalığı.

Gebeliğin 2. ve 3. Trimesterleri (Bkz. Bölüm 4.4 ve 4.6)

Şiddetli böbrek yetmezliği (kreatinin klerensi < 30 ml/dakika)

Anüri

4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Losartan:

Anjiyoödem:

Anjiyoödem (yüz, dudaklar, boğaz ve/veya dilde şişme) öyküsü olan hastalar

yakından takip

edilmelidir (Bkz. Bölüm 4.8.).

Hipotansiyon ve intravasküler hacim azalması:

Aşırı diüretik tedavisi, diyetle alınan tuzun kısıtlanması, ishal veya kusma nedeniyle

hacim

ve/veya sodyum azlığı olan hastalarda özellikle ilk dozdan sonra semptomatik

hipotansiyon ortaya çıkabilir. Bu tip durumlar losartan/hidroklorotiyazid kombinasyon

tabletleri uygulanmadan önce düzeltilmelidir (Bkz. Bölüm 4.2. ve 4.3.).

Elektrolit dengesizlikleri:

Elektrolit dengesizlikleri diyabetik veya diyabeti olmayan, böbrek fonksiyonu

bozulmuş

hastalarda yaygındır ve düzeltilmelidir. Buna bağlı olarak plazma potasyum

konsantrasyonları ve kreatinin klerens değerleri yakından izlenmelidir; özellikle kalp

yetmezliği

olan

kreatinin

klerensi

30-50

ml/dak

olan

hastalar

yakından

takip

edilmelidir.

Potasyum

tutucu

diüretikler,

potasyum

ilaveleri

potasyumlu

tuzların

losartan/

hidroklorotiyazid ile eş zamanlı uygulanması önerilmez (Bkz. Bölüm 4.5.).

Karaciğer fonksiyon bozukluğu:

Sirozlu

hastalarda

plazma

losartan

konsantrasyonlarında

anlamlı

artışı

gösteren

farmakokinetik verilerine dayanarak, losartan/hidroklorotiyazid kombinasyonu hafif-

orta

derecede

karaciğer

fonksiyon

bozukluğu

öyküsü

olan

hastalarda

dikkatle

kullanılmalıdır. Ciddi karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda losartan ile tedavi

deneyimi mevcut değildir. Bu nedenle, losartan/hidroklorotiyazid kombinasyonu ciddi

karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda kontrendikedir (Bkz. Bölüm 4.2., 4.3. ve

5.2.).

Böbrek fonksiyon bozukluğu:

Renin-anjiyotensin-aldosteron sistemindeki inhibisyona bağlı olarak böbrek

fonksiyonunda değişiklikler (böbrek yetmezliği dahil) bildirilmiştir; bu değişiklikler

özellikle böbrek fonksiyonu renin-anjiyotensin-aldosteron sistemine bağımlı olan

hastalarda (ciddi kalp yetersizliği veya mevcut böbrek fonksiyon bozukluğu olan

hastalar gibi) gözlenmiştir.

Renin-anjiyotensin-aldosteron sistemini etkileyen diğer ilaçlarda olduğu gibi, çift

taraflı renal

arter stenozu veya tek böbrekte arter stenozu olan hastalarda kan

üre ve serum kreatinin düzeylerinde artışlar bildirilmiştir; böbrek fonksiyonundaki

bu değişiklikler tedavi kesildikten sonra geri dönüşlü olabilmektedir. Losartan çift

taraflı renal arter stenozu veya tek böbrekte arter stenozu olan hastalarda dikkatle

kullanılmalıdır.

4/19

Böbrek transplantasyonu:

Yakın tarihte böbrek transplantasyonlu hastalarda deneyim mevcut değildir.

Primer hiperaldosteronizm:

Primer

aldosteronizm

olan

hastalar

renin-anjiyotensin

sisteminin

inhibisyonu

aracılığıyla etki

gösteren antihipertansif ilaçlara genel olarak yanıt vermezler. Bu

nedenle, losartan/hidroklorotiyazid kombinasyon tabletlerinin bu hastalarda kullanımı

önerilmez.

Koroner kalp hastalığı ve serebrovasküler hastalık:

Diğer antihipertansif ajanlarda olduğu gibi, iskemik kardiyovasküler ve serebrovasküler

hastalığı olan hastalarda aşırı kan basıncı düşüşü miyokard infarktüsü veya inmeye yol

açabilir.

Kalp yetmezliği:

Renin-anjiyotensin sistemini etkileyen diğer ilaçlarda olduğu gibi, kalp yetmezliği olan

hastalarda

(böbrek

fonksiyon

bozukluğu

birlikte

veya

hariç),

ciddi

arteriyel

hipotansiyon ve (genellikle akut) böbrek fonksiyon bozukluğu riski vardır.

Aort ve mitral kapak stenozu, obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati:

Diğer vazodilatatör ilaçlarda olduğu gibi, aort veya mitral kapak stenozu veya

obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopatisi olan hastalarda çok dikkatli olunmalıdır.

Etnik farklar:

Anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleriyle gözlendiği gibi, losartan ve diğer

anjiyotensin antagonistleri siyah hastalarda kan basıncını düşürmede belirgin şekilde

daha az etkilidir, çünkü siyah hipertansif popülasyonda düşük renin düzeylerinin

prevalansı daha yüksektir.

Gebelik:

Losartan/hidroklorotiyazid

kombinasyonuna

gebelik

döneminde

başlanmamalıdır.

Losartan/hidroklorotiyazid tedavisine devam edilmesi zorunlu kabul edilmedikçe,

gebelik planlayan hastaların gebelikte kullanım açısından belgelenmiş güvenlilik

profiline sahip alternatif antihipertansif tedavilere geçmeleri gerekir. Gebelik

saptandığı anda losartan/hidroklorotiyazid kombinasyon tedavisi derhal bırakılmalı ve

uygun ise alternatif tedaviye başlanmalıdır (Bkz. Bölüm 4.3. ve 4.6.).

Hidroklorotiyazid:

Hipotansiyon ve elektrolit/sıvı dengesizliği:

Tüm antihipertansif tedavilerde olduğu gibi, bazı hastalarda semptomatik hipotansiyon

görülebilir. Hastalar aralıklarla yaşanan ishal veya kusmaya bağlı olarak

oluşabilen hacim azalması,

hiponatremi, hipokloremik alkaloz, hipomagnezemi

veya hipokalemi gibi sıvı veya elektrolit dengesizliğine ait klinik bulgular yönünden

gözlemlenmelidir.

Bu tip hastalarda serum

elektrolitleri uygun zaman aralıklarında

periyodik

olarak

ölçülmelidir.

Sıcak

havalarda

ödemli

hastalarda

dilüsyonel

hiponatremi görülebilir.

5/19

Metabolik ve endokrin etkiler:

Tiyazid tedavisi glukoz toleransını bozabilir. Đnsülin dahil antidiyabetik

ajanlarda dozaj

ayarlaması gerekebilir (Bkz. Bölüm 4.5.). Latent diabetes mellitus

tiyazid tedavisi sırasında açığa çıkabilir.

Tiyazidler idrarla kalsiyum atılımını azaltabilir ve serum kalsiyumunda aralıklı

olarak hafif yükselmelere yol açabilir. Belirgin hiperkalsemi gizli hiperparatiroidizmin

kanıtı olabilir.

Paratiroid fonksiyon testleri yapılmadan önce tiyazidler kesilmelidir.

Tiyazid diüretik tedavisi kolesterol ve trigliserid düzeylerinde artışlarla ilişkili olabilir.

Tiyazid tedavisi belirli hastalarda hiperürisemi ve/veya gutu hızlandırabilir. Losartan

ürik asiti azalttığından, losartan ile hidroklorotiyazid kombinasyonu diüretiğe bağlı

hiperürisemiyi azaltır.

Karaciğer fonksiyon bozukluğu:

Tiyazidler

intrahepatik

kolestaza

neden

olabileceğinden,

karaciğer

fonksiyon

bozukluğu

veya

ilerleyen

karaciğer

hastalığı

olan

hastalarda

tiyazidler

dikkatle

kullanılmalıdır ve sıvı ve elektrolit dengesinde küçük değişiklikler hepatik komayı

hızlandırabilir.

EKLĐPS PLUS ciddi karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda kontrendikedir

(Bkz. Bölüm 4.3. ve 5.2.).

Diğer:

Tiyazid alan hastalarda, alerji veya bronşiyal astım öyküsü ile birlikte veya hariç aşırı

duyarlılık

reaksiyonları ortaya çıkabilir. Sistemik lupus eritematozus aktivasyonu

veya ağırlaşması

tiyazidlerin kullanımı sırasında bildirilmiştir.

Laboratuvar test ile etkileşimler:

Kalsiyum metabolizması üzerindeki etkileri nedeniyle, tiyazidler paratiroid fonksiyon

testleriyle etkileşebilir (Bkz. Bölüm 4.4.).

Karbamazepin:

Semptomatik hiponatremi riski vardır. Klinik ve biyolojik takip gerekir.

Đyotlu kontrast madde:

Diüretiğe bağlı dehidratasyonda, özellikle iyot ürününün yüksek dozlarıyla akut böbrek

yetmezliği riski artar. Uygulamadan önce hastalar rehidrate edilmelidir.

Amfoterisin B (parenteral), kortikosteroidler, ACTH veya stimülan laksatifler:

Hidroklorotiyazid elektrolit dengesizliğini, özellikle hipokalemiyi şiddetlendirebilir.

Bu tıbbi ürün laktoz içermektedir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz

yetmezliği ya da glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı

kullanmamaları gerekir.

6/19

4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Losartan:

Rifampisin ve flukonazolün aktif metabolit düzeylerini düşürdüğü bildirilmiştir. Bu

etkileşimlerin klinik sonuçları değerlendirilmemiştir.

Anjiyotensin II’yi veya etkilerini bloke eden diğer ilaçlarda olduğu gibi, potasyum

tutucu diüretikler (örn., spironolakton, triamteren, amilorid), potasyum ilaveleri veya

potasyumlu tuzlar serum potasyumunda artışlara neden olabilir. Eş zamanlı uygulama

tavsiye edilmez.

Sodyum

atılımını

etkileyen

diğer

ilaçlarda

olduğu

gibi,

lityum

atılımı

azalabilir.

Dolayısıyla,

anjiyotensin

reseptör

antagonistleriyle

birlikte

lityum

tuzları

uygulanacaksa serum lityum düzeyleri yakından izlenmelidir.

Anjiyotensin II antagonistleri NSAĐĐ’ler (antiinflamatuvar dozlarda seçici COX-2

inhibitörleri,

asetilsalisilik

asit)

seçici

olmayan

NSAĐĐ’ler

birlikte

uygulandığında

antihipertansif

etkide

azalma

görülebilir.

Anjiyotensin

antagonistleri veya diüretiklerin NSAĐĐ’ler ile eş zamanlı kullanımı özellikle böbrek

fonksiyonu zaten bozulmuş hastalarda serum potasyumunda yükselmeye

böbrek fonksiyonunda kötüleşme riskinde (muhtemel akut böbrek yetmezliği

dahil)

artışa

açabilir.

kombinasyon

özellikle

yaşlılara

dikkatle

uygulanmalıdır.

Hastalar yeterli şekilde hidrate edilmeli ve eş zamanlı tedaviye başlandıktan sonra ve

ardından periyodik olarak böbrek fonksiyonunun takibine dikkat edilmelidir.

Seçici COX-2 inhibitörleri dahil non-steroid antiinflamatuvar ilaçlarla tedavi

edilen, böbrek fonksiyonu bozulmuş bazı hastalarda anjiyotensin II reseptör

antagonistlerinin birlikte uygulanması böbrek fonksiyonunu daha da kötüleştirebilir.

Bu etkiler genellikle geri dönüşümlüdür.

Trisiklik

antidepresanlar,

antipsikotikler,

baklofen,

amifostin

gibi

hipotansiyonu

indükleyen diğer maddeler: Kan basıncını düşüren bu ilaçlarla birlikte kullanım yan etki

veya ana etki olarak hipotansiyon riskini arttırabilir.

Hidroklorotiyazid:

Eş zamanlı uygulandıklarında aşağıdaki ilaçlar tiyazid diüretiklerle etkileşebilir:

Alkol, barbitüratlar, narkotikler veya antidepresanlar:

Ortostatik hipotansiyonda artış görülebilir.

Antidiyabetik ilaçlar (oral ajanlar ve insülin):

Tiyazid tedavisi glukoz toleransını etkileyebilir. Antidiyabetik ilacın dozajında

ayarlama gerekebilir. Hidroklorotiyazid ile ilişkili muhtemel fonksiyonel böbrek

yetmezliğinden

kaynaklanan

laktik

asidoz

riski

nedeniyle

metformin

dikkatli

kullanılmalıdır.

Diğer antihipertansif ilaçlar:

Aditif etki.

7/19

Kolestiramin ve kolestipol reçineleri:

Hidroklorotiyazidin emilimi anyon değişimi yapan reçinelerin varlığında bozulur.

Kolestiramin veya kolestipol reçinelerinin tekli dozları hidroklorotiyazide bağlanarak

bu ilacın gastrointestinal kanaldan emilimini sırasıyla %85 ve %43’e varan oranlarda

azaltır.

Kortikosteroidler, ACTH ya da glisirizin (meyan kökü içerisinde bulunan):

Elektrolit azlığında (özellikle hipokalemi) şiddetlenme.

Presör aminler (örn., adrenalin):

Presör aminlere yanıtta muhtemel azalma söz konusudur ancak bu azalma

kullanımlarını engelleyecek kadar fazla değildir.

Đskelet kası gevşeticiler, nondepolarizan (örn., tubokürarin)

nöromuskuler blokörler:

Kas gevşeticiye yanıtta muhtemel artış söz konusudur.

Lityum:

Diüretik ajanlar lityumun renal klerensini azaltır ve lityum toksisitesi riskini arttırırlar; eş

zamanlı kullanım önerilmez.

Gut tedavisinde kullanılan tıbbi ürünler (probenesid, sülfinpirazon ve allopurinol):

Hidroklorotiyazid

serum

ürik

asit

düzeyini

yükseltebildiğinden,

ürikozürik

tıbbi

ürünlerde

dozaj

ayarlaması

gerekebilir.

Probenesid

veya

sülfinpirazon

dozajının

arttırılması

gerekebilir.

Tiyazidin

zamanlı

uygulanması

allopurinole

karşı

aşırı

duyarlılık reaksiyonlarının insidansını arttırabilir.

Antikolinerjik ajanlar (örn. atropin, biperiden):

Gastrointestinal hareketlilikte azalma ve mide boşalma hızında artış yoluyla

tiyazid tipi

diüretiklerin biyoyararlanımını arttırabilirler.

Sitotoksik ajanlar (örn., siklofosfamid, metotreksat):

Tiyazidler

sitotoksik

tıbbi

ürünlerin

böbreklerle

atılımını

azaltabilir

onların

miyelosüpresif

etkilerini güçlendirebilirler.

Salisilatlar:

Yüksek salisilat dozlarının varlığında, hidroklorotiyazid salisilatların santral sinir

sistemi üzerindeki toksik etkisini arttırabilir.

Metildopa:

Hidroklorotiyazid ve metildopanın eş zamanlı kullanımıyla ortaya çıkan hemolitik

anemiye dair izole raporlar mevcuttur.

Siklosporin:

zamanlı

siklosporin

tedavisi

hiperürisemi

tipi

komplikasyonların

riskini

arttırabilir.

Digital glikozidleri:

Tiyazid ile indüklenen hipokalemi veya hipomagnezemi digitalis kaynaklı kalp

aritmilerinin başlamasını hızlandırabilir.

8/19

Serum potasyum bozukluklarından etkilenen tıbbi ürünler:

Losartan/hidroklorotiyazid serum potasyum bozukluklarından etkilenen tıbbi

ürünler (örn. digitalis glikozidleri ve antiaritmikler) ve aşağıdaki torsades de pointes

(ventriküler

taşikardi)

indükleyen

tıbbi

ürünler

(bazı

antiaritmikler)

birlikte

uygulandığında

serum

potasyum

düzeyi

EKG’nin

periyodik

takibi

önerilir;

hipokalemi

torsades

pointes

(ventriküler

taşikardi)

için

zemin

hazırlayıcı

faktördür:

Sınıf Ia antiaritmikler (örn., kinidin, hidrokinidin, disopiramid).

Sınıf III antiaritmikler (örn., amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid).

Bazı antipsikotikler (örn., tioridazin, klorpromazin, levomepromazin, trifluoperazin,

siyamemazin, sulpirid, sultoprid, amisulprid, tiaprid, pimozid, haloperidol, droperidol).

Diğerleri (örn., bepridil, sisaprid, difemanil, eritromisin I.V., halofantrin, mizolastin,

pentamidin, terfenadin, vinkamin I.V.).

Kalsiyum tuzları:

Tiyazid diüretikler kalsiyum atılımında azalmaya bağlı olarak serum kalsiyum

düzeylerini yükseltebilirler. Kalsiyum ilavelerinin reçetelenmesi gerekiyorsa, serum

kalsiyum düzeyleri izlenmeli ve kalsiyum dozajı uygun şekilde ayarlanmalıdır.

Đkili blokaj (örneğin bir ADE inhibitörünün bir anjiyotensin II reseptör antagonistine

eklenmesiyle) ya da aliskiren kullanımının hipotansiyon, bayılma, hiperkalemi ve renal

fonksiyonlarda değişiklikleri (akut renal yetmezlik dahil) ile daha yüksek sıklıkta

ilişkili

olduğu

gösterilmiştir.

basıncı,

renal

fonksiyon,

elektrolit

seviyeleri,

EKLĐPS PLUS tedavisindeki ve renin anjiyotensin aldosteron sistemini etkileyen diğer

ilaçları alan hastalarda yakınen takip edilmelidir. Diyabeti olan hastalarda EKLĐPS

PLUS aliskirenle birlikte kullanılmamalıdır. Renal bozukluğu olan hastalarda aliskiren

EKLĐPS PLUS ile birlikte kullanılmamalıdır (GFR<60ml/dak.).

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler

Özel popülasyonlara ilişkin hiçbir klinik etkileşim çalışması yürütülmemiştir.

Pediyatrik popülasyon:

Pediyatrik popülasyona ilişkin hiçbir klinik etkileşim çalışması yürütülmemiştir.

4.6. Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik kategorisi, gebeliğin ilk trimesteri için C, ikinci ve üçüncü trimesteri için D’dir.

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)

Planlı bir hamilelikten önce, uygun bir alternatif tedaviye geçilmelidir.

Gebelik dönemi

EKLĐPS PLUS’ın gebeliğin ilk trimesterinde kullanılması önerilmez (Bkz. Bölüm 4.4.).

EKLĐPS PLUS’ın gebeliğin 2. ve 3. trimesterlerinde kullanımı kontrendikedir (Bkz.

Bölüm 4.3. ve 4.4.).

Gebeliğin ilk trimesterinde ADE antagonistlerine maruz kalımdan sonra teratojenite

riskine işaret eden epidemiyolojik kanıtlar kesinlik kazanmamıştır; bununla birlikte

9/19

riskte küçük bir artış dışlanamaz. Anjiyotensin II Reseptör Đnhibitörleri (ARB’ler) ile

riske dair kontrollü hiçbir epidemiyolojik veri bulunmamasına karşın, bu ilaç sınıfı için

benzer

riskler

mevcut

olabilir.

tedavisine

devam

edilmesi

zorunlu

kabul

edilmedikçe, gebelik

planlayan hastaların gebelikte kullanım açısından belgelenmiş

güvenlilik

profiline

sahip

alternatif

antihipertansif

tedavilere

geçmeleri

gerekir.

Gebelik saptandığı anda EKLĐPS PLUS tedavisi derhal bırakılmalı ve uygun ise

alternatif tedaviye başlanmalıdır.

Gebeliğin 2. ve 3. trimesterlerinde losartan/hidroklorotiyazid kombinasyon tedavisine

maruz

kalımın

insanlarda

fototoksisiteyi

(böbrek

fonksiyonunda

azalma,

oligohidramnios, kafatası kemiklerinde gelişme geriliği) ve

neonatal toksisiteyi

(böbrek yetmezliği, hipotansiyon, hiperkalemi) indüklediği bilinmektedir

(Bkz.

Bölüm 5.3.).

Gebeliğin ikinci trimesterinde EKLĐPS PLUS’a maruz kalınmışsa, böbrek fonksiyonu

ve kafatasının ultrasonla kontrolü tavsiye edilir.

Anneleri

EKLĐPS

PLUS

kullanmış

bebekler

hipotansiyon

yönünden

dikkatle

gözlemlenmelidir (Bkz. Bölüm 4.3. ve 4.4.).

Hidroklorotiyazid

plasentadan

geçer.

Hidroklorotiyazidin

farmakolojik

etki

mekanizması nedeniyle, 2. ve 3. trimestrelerde kullanımı feto-plasental perfüzyonu

tehlikeye

atabilir

fetus

yenidoğanda

trombositopeni,

elektrolit

dengesinde

bozulma ve ikter gibi etkilere yol açabilir.

Plazma hacminde azalma ve plasentada hipoperfüzyon riski ve hastalık seyri üzerinde

yararlı bir etkisi olmaması nedeniyle, hidroklorotiyazid gestasyonel ödem, gestasyonel

hipertansiyon veya preeklampsi için kullanılmamalıdır.

Hidroklorotiyazid gebe kadınlarda, başka alternatif tedavinin kullanılamadığı nadir

durumlar haricinde, esansiyel hipertansiyon için kullanılmamalıdır.

Laktasyon dönemi

Emzirme

döneminde

EKLĐPS

PLUS

kullanımına

ilişkin

hiçbir

bilgi

yoktur.

Hidroklorotiyazid anne sütüne geçer. Bu nedenle, EKLĐPS PLUS emzirme döneminde

önerilmez. Emzirme döneminde, özellikle de yeni doğmuş veya prematüre bebekler

emzirilirken güvenlilik profillerinin daha iyi olduğu bilinen alternatif tedaviler tercih

edilmelidir.

Üreme yeteneği /Fertilite

EKLĐPS PLUS’ın insanlar üzerindeki üreme yeteneğine ilişkin yeterli veri mevcut

değildir.

4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

Araç ve makine kullanma becerisine etkileri inceleyen hiçbir çalışma yapılmamıştır.

Ancak araç veya makine kullanırken, antihipertansif alımı sırasında ve özellikle de

tedaviye başlanırken veya doz arttırıldığında baş dönmesi veya uyuklamanın zaman

zaman yaşanabileceği akılda tutulmalıdır.

10/19

4.8. Đstenmeyen etkiler

Đstenmeyen olaylar aşağıda sistem organ sınıfına göre listelenmiştir. Sıklıklar şu

şekilde tanımlanmıştır:

Farklı organ sistemlerinde;

Çok yaygın (≥1/10),

Yaygın (≥1/100 ila <1/10),

Yaygın olmayan (≥1/1.000 ila <1/100),

Seyrek

(≥1/10.000 ila <1/1.000),

Çok seyrek (<1/10.000)

Bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle

tahmin edilemiyor).

Losartan potasyum tuzu ve hidroklorotiyazid ile yürütülen klinik çalışmalarda,

madde

kombinasyonuna

spesifik

hiçbir

istenmeyen

olay

gözlenmemiştir.

Đstenmeyen olaylar losartan potasyum tuzu ve/veya hidroklorotiyazid ile daha önce

gözlenenlerle sınırlıydı.

Esansiyel hipertansiyonun incelendiği kontrollü klinik çalışmalarda baş dönmesi,

losartan ve

hidroklorotiyazid ile tedavi edilen hastaların %1’inde veya daha fazlasında

plaseboya

göre

daha

yüksek

insidansla

ortaya

çıkan

maddeye

bağlı

olduğu

bildirilen tek istenmeyen olaydı.

Bu etkilerin yanısıra, ürünün pazara sunulmasından sonra aşağıdakileri içeren başka

istenmeyen reaksiyonlar da bildirilmiştir:

Hepato-bilier hastalıklar

Seyrek: Hepatit

Araştırmalar

Seyrek: Hiperkalemi, ALT enziminde artış

Ayrı bileşenlerden biriyle görülmüş ve losartan potasyum/hidroklorotiyazidin

potansiyel istenmeyen olayları olabilecek diğer istenmeyen olaylar şunlardır:

Losartan:

Kan ve lenf sistemi hastalıkları

Yaygın olmayan: Anemi, Henoch-Schönlein purpura, ekimoz, hemoliz

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Seyrek: Anaflaktik reaksiyonlar, anjiyoödem, ürtiker

Metabolizma ve beslenme hastalıkları

Yaygın olmayan: Anoreksi, gut

Psikiyatrik

hastalıklar

Yaygın: Uykusuzluk

Yaygın olmayan: Anksiyete, anksiyete bozukluğu, panik bozukluk, konfüzyon,

depresyon, anormal rüya görme, uyku bozukluğu, somnolans, hafıza kaybı

Bilinmiyor: Huzursuzluk

11/19

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın: Baş ağrısı, baş dönmesi

Yaygın olmayan: Sinirlilik, parestezi, periferik nöropati, tremor, migren, senkop

Göz hastalıkları

Yaygın olmayan: Bulanık görme, gözde yanma/batma, konjunktivit, görsel keskinlikte

azalma.

Kulak ve iç kulak hastalıkları

Yaygın olmayan: Vertigo, kulak çınlaması.

Kardiyak hastalıklar

Yaygın olmayan: Hipotansiyon, ortostatik hipotansiyon, sternalji, anjina pektoris,

ikinci derece AV blok, serebrovasküler olay, miyokard infarktüsü, palpitasyon, aritmi

(atriyal fibrilasyon, sinüs bradikardisi, taşikardi, ventriküler taşikardi ve ventriküler

fibrilasyon)

Vasküler hastalıklar

Yaygın olmayan: Vaskülit

Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar

Yaygın: Öksürük, üst solunum yolu enfeksiyonu, burun tıkanıklığı, sinüzit, sinüslerde

rahatsızlık.

Yaygın olmayan: Farengeal bölgede rahatsızlık hissi, faranjit, larenjit, dispne, bronşit,

epistaksis, rinit, solunum zorluğu

Gastrointestinal

hastalıklar

Yaygın : Karın ağrısı, bulantı, diyare, dispepsi

Yaygın olmayan : Kabızlık, diş ağrısı, ağız kuruluğu, flatulans, gastrit, kusma

Hepato-bilier hastalıklar

Bilinmiyor: Karaciğer fonksiyon anormallikleri

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Yaygın olmayan: Alopesi, dermatit, cilt kuruluğu, eritem, sıcak basması, ışığa karşı

duyarlılık, prurit, ürtiker, terleme

Kas- iskelet sistemi, bağ doku ve kemik hastalıkları

Yaygın: Kas krampı, sırt ağrısı, bacak ağrısı, miyalji

Yaygın olmayan: Kol ağrısı, eklem şişmesi, diz ağrısı, iskelet-kas ağrısı, omuz

ağrısı, tutukluk, artralji, artrit, koksalji, fibromiyalji, kas zayıflığı

Böbrek ve idrar yolu hastalıkları

Yaygın olmayan: Noktüri, idrar sıklığında artış, idrar yolu enfeksiyonu

Üreme sistemi ve meme hastalıkları

Yaygın olmayan: Đmpotans, libido azalması

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar

Yaygın: Asteni, kırıklık, göğüs ağrısı

12/19

Yaygın olmayan: Yüzde ödem, ateş

Araştırmalar

Yaygın: Hiperkalemi, hematokrit ve hemoglobinde hafif düşüş

Yaygın olmayan: Üre ve kreatinin serum düzeylerinde hafif yükselme

Çok seyrek: Karaciğer enzimlerinde ve bilirubinde artış

Hidroklorotiyazid:

Kan ve lenf sistemi hastalıkları

Yaygın olmayan: Agranülositoz, aplastik anemi, hemolitik anemi, lökopeni,

morluk, trombositopeni

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Seyrek: Anaflaktik reaksiyonlar

Metabolizma ve beslenme hastalıkları

Yaygın olmayan: Anoreksi, hiperglisemi, hiperürisemi, hipokalemi, hiponatremi

Psikiyatrik

hastalıklar

Yaygın olmayan: Uykusuzluk

Bilinmiyor: Huzursuzluk

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın: Baş ağrısı

Göz hastalıkları

Yaygın olmayan: Geçici bulanık görme, ksantopsi.

Vasküler

hastalıklar

Yaygın olmayan: Nekrotizan anjitis (vaskülit ve kutanöz vaskülit).

Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar

Yaygın olmayan: Pnömoni ve pulmoner ödem dahil olmak üzere solunum distresi

Gastrointestinal

hastalıklar

Yaygın olmayan: Sialadenit, spazmlar, gastrik iritasyon, bulantı, kusma, diyare, kabızlık

Hepato-bilier hastalıklar

Yaygın olmayan: Sarılık (intrahepatik kolestatik), pankreatit

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Yaygın olmayan: Işığa karşı duyarlılık, ürtiker, toksik epidermal nekrolizis

Đskelet-kas sistemi, bağ doku ve kemik hastalıkları

Yaygın olmayan: Kas krampı

Böbrek ve idrar yolu hastalıkları

Yaygın

olmayan:

Glikozüri,

interstisyel

nefrit,

renal

fonksiyon

bozukluğu,

böbrek

yetmezliği

13/19

Genel hastalıklar

Yaygın olmayan: Ateş, baş dönmesi

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması

Ruhsatlandırma sonrası şüpheli ilaç advers reaksiyonlarının raporlanması büyük önem

taşımaktadır.

Raporlama

yapılması,

ilacın

yarar/risk

dengesinin

sürekli

olarak

izlenmesine olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers

reaksiyonu Türkiye Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)'ne bildirmeleri gerekmektedir

(www.titck.gov.tr; e- posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218

35 99).

4.9. Doz aşımı ve tedavisi

EKLĐPS PLUS’a ait

doz aşımının tedavisine ilişkin hiçbir spesifik bilgi yoktur.

Tedavi semptomatik ve

destekleyicidir. EKLĐPS PLUS tedavisi kesilmeli ve hasta

yakından

gözlemlenmelidir.

Önerilen

yöntemler

aşımı

yakın

zamanda

gerçekleşmişse

kusmanın

indüksiyonu

dehidratasyon,

elektrolit

dengesizliği,

hepatik koma ve hipotansiyonun bilinen prosedürlerle düzeltilmesini içerir.

Losartan:

Đnsanlarda doz aşımına ilişkin veriler sınırlıdır. Doz aşımının en muhtemel belirtisi

hipotansiyon

taşikardidir;

bradikardi

parasempatik

(vagal)

stimülasyondan

kaynaklanabilir.

Semptomatik

hipotansiyon

ortaya

çıkarsa

destekleyici

tedavi

uygulanmalıdır.

Ne losartan ne de aktif metaboliti hemodiyalizle uzaklaştırılamaz.

Hidroklorotiyazid:

Gözlenen en yaygın semptom ve bulgular elektrolit azalmasından kaynaklanan olaylar

(hipokalemi, hipokloremi, hiponatremi) ve aşırı diüreze bağlı dehidratasyondur.

Digitalis de uygulanmışsa, hipokalemi kalp aritmilerini arttırabilir.

Hidroklorotiyazidin hemodiyalizle ne derece uzaklaştırılabildiği belirlenmemiştir.

5. FARMAKOLOJĐK ÖZELLĐKLER

5.1. Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik

grup:

Anjiyotensin

antagonistleri

(losartan)

diüretikler

(hidroklorotiyazid) kombinasyonudur.

ATC kodu: C09DA01

Losartan-hidroklorotiyazid:

EKLĐPS PLUS bileşenlerinin kan basıncının düşürülmesi üzerine aditif bir etkide

bulunarak, kan basıncını tek başlarına yapabileceklerinden daha fazla düşürdükleri

gösterilmiştir. Bu etkinin, her iki bileşenin birbirini tamamlayıcı etkilerinin bir sonucu

olduğu düşünülmektedir. Ayrıca, diüretik etkisinin sonucu olarak hidroklorotiyazid,

plazma renin aktivitesini artırır, aldosteron sekresyonunu artırır, serum potasyumunu

azaltır ve anjiyotensin II düzeylerini artırır. Losartan uygulaması, anjiyotensin II’nin

tüm fizyolojik etkilerini bloke eder ve böylece aldosteron salgılanmasını da inhibe

ederek diüretiğe bağlı oluşan potasyum kaybını azaltma eğilimi gösterir.

14/19

Losartanın

hafif

geçici

ürikozürik

etkisinin

olduğu

gösterilmiştir.

Hidroklorotiyazidin ürik

asitte hafif yükselmeye neden olduğu gösterilmiştir; losartan

hidroklorotiyazid

kombinasyonu

diüretikle

indüklenen

hiperürisemiyi

azaltma

eğilimindedir.

Losartan /hidroklorotiyazid kombinasyonunun antihipertansif etkisi 24 saat boyunca

devam eder. En az bir yıl süren klinik çalışmalarda antihipertansif etki tedaviye

devam edildiğinde korunmuştur. Kan basıncında anlamlı azalmaya karşın,

losartan/hidroklorotiyazid

kombinasyonunun

uygulanması

kalp

hızı

üzerinde

klinik

yönden

anlamlı

etkiye

açmamıştır.

Klinik

çalışmalarda,

losartan

mg/hidroklorotiyazid 12.5 mg ile 12 hafta tedaviden sonra oturur pozisyonda ölçülen

vadi diyastolik kan basıncı ortalama 13.2 mmHg düzeyinde azalmıştır.

Losartan / hidroklorotiyazid kombinasyonu erkeklerde ve kadınlarda, siyah ve siyah

olmayan ırklarda ve genç (<65 yaş) ve yaşlı (≥65 yaş) hastalarda kan basıncını

düşürmede etkilidir ve tüm hipertansiyon derecelerinde etkindir.

Losartan:

Losartan sentetik yolla üretilen oral bir anjiyotensin-II reseptör (tip AT

) antagonistidir.

Güçlü bir vazokonstriktör olan anjiyotensin II renin-anjiyotensin sisteminin primer

aktif hormonudur ve hipertansiyon patofizyolojisinin önemli bir belirleyicisidir.

Anjiyotensin II, birçok dokuda bulunan (örn., damar düz kası, adrenal bez,

böbrekler ve kalp) AT

reseptörüne bağlanır ve vazokonstriksiyon ile aldosteron

salınımını da içeren pek çok önemli biyolojik etkilere neden olur. Anjiyotensin II düz

kas hücre proliferasyonunu da uyarır.

Losartan seçici olarak AT

reseptörüne bağlanır. In vitro ve in vivo losartan ve onun

farmakolojik yönden aktif karboksilik asit metaboliti E-3174 kaynağından veya sentez

yolundan bağımsız olarak anjiyotensin II’nin tüm önemli fizyolojik etkilerini bloke eder.

Losartan kardiyovasküler regülasyonda önemli olan iyon kanallarını veya diğer

hormon

reseptörlerini bloke etmez ve bunlar üzerinde agonist etkisi yoktur. Ayrıca,

losartan bradikinini degrade eden ADE (kininaz II) enzimini inhibe etmez. Buna

bağlı olarak bradikinine bağlı istenmeyen etkilerde artış olmaz.

Losartan uygulaması sırasında, anjiyotensin II’nin renin sekresyonu üzerindeki negatif

feedback

etkisinin

kaybolması

plazma-renin

aktivitesinde

(PRA)

artışa

açar.

PRA’daki artış plazmadaki anjiyotensin II düzeylerinde artışa neden olur. Bu artışlara

karşın, antihipertansif aktivite ve plazma aldosteron konsantrasyonunun baskılanması

devam eder ve bu, anjiyotensin II reseptörünün etkin blokajını gösterir. Losartan

kesildikten

sonra,

anjiyotensin

değerleri

gün

içerisinde

başlangıç

değerlerine geri döner.

Hem losartan hem de ana aktif metabolitinin AT

reseptörüne afinitesi AT

reseptörüne

göre çok daha fazladır. Aktif metabolit ağırlık temelinde losartandan 10-40 kat daha

aktiftir.

15/19

Losartan ile tedavi edilen hastalardaki öksürük insidansını ADE antagonistleriyle

tedavi edilen hastalarla karşılaştırmak için spesifik olarak tasarlanan bir

çalışmada,

losartan

veya

hidroklorotiyazid

alan

hastaların

bildirdiği

öksürük

insidansı benzer ve ADE antagonistleriyle tedavi edilen hastalara kıyasla anlamlı

olarak daha düşüktü. Ayrıca, 4131 hastada yürütülen 16 çift-kör klinik çalışmanın

genel bir analizinde, losartan ile tedavi edilen hastalardaki öksürük insidansı (%3.1)

plasebo (%2.6) veya hidroklorotiyazid (%4.1) ile tedavi edilen hastalardakiyle benzer

iken, ADE antagonistleriyle insidans %8.8’di.

Diyabetik olmayan, proteinürili hipertansif hastalara losartan potasyum uygulanması

proteinüriyi, albümin ve ĐgG’nin fraksiyonel atılımını anlamlı olarak azaltır. Losartan

glomerüler filtrasyon hızını korur ve filtrasyon fraksiyonunu azaltır. Genel olarak

losartan serum ürik asidinde azalmaya yol açar (genellikle <0.4 mg/dl) ve bu azalma

kronik tedavide devam eder.

Losartan otonom refleksler üzerinde hiçbir etki göstermez ve plazma norepinefrin

düzeyinde

kalıcı bir etkisi yoktur.

Sol ventrikül yetmezliği olan hastalarda, losartanın 25 mg ve 50 mg dozları pozitif

hemodinamik ve nörohormonal etkiler göstermiştir; bu etkiler kardiyak indekste artış ve

pulmoner kapiler kama basıncında, sistemik damar direncinde, ortalama sistemik

arteriyel basınçta ve kalp hızında azalmalar (hemodinamik etkiler) ve dolaşımdaki

aldosteron

norepinefrin

düzeylerinde

azalma

(nörohormonal

etkiler)

karakterizeydi. Kalp yetmezliği olan bu hastalarda hipotansiyon görülmesi doza

bağlıydı.

Hipertansiyon çalışmaları:

Kontrollü

klinik

çalışmalarda

losartanın

hafif-orta

derecede

esansiyel

hipertansiyonu olan hastalara günde bir kez uygulanması sistolik ve diyastolik kan

basıncında istatistiksel olarak anlamlı azalmalar sağlamıştır. Dozdan 5-6 saat sonra

yapılan ölçümlere kıyasla, dozdan 24 saat sonra yapılan kan basıncı ölçümleri kan

basıncı

azaltımının

saat

devam

ettiğini

göstermiştir;

doğal

diürnal

ritm

korunmuştur. Dozaj aralığının sonunda kan basıncı düşüşü dozdan 5-6 saat sonra

görülen etkinin %70-80’iydi.

Hipertansif hastalarda losartanın kesilmesi kan basıncında ani yükselmeye

(rebound) yol açmamıştır. Kan basıncında anlamlı azalmaya karşın, losartan kalp hızı

üzerinde klinik yönden anlamlı etkiye yol açmamıştır.

Losartan erkeklerde ve kadınlarda ve genç (65 yaşın altı) ve yaşlı hipertansif

hastalarda eşit derecede etkilidir.

LIFE çalışması:

Hipertansiyonda Son Nokta Azaltımı için Losartan Tedavisi (LIFE) çalışması

EKG ile

belgelenmiş sol ventrikül hipertrofisi olan 55-80 yaş arası 9193 hipertansif

hastada yürütülen randomize, üç-kör, aktif-kontrollü bir çalışmadır. Hastalar günde tek

doz losartan 50 mg veya atenolol 50 mg almak üzere randomize edilmiştir. Hedef

kan basıncına (<140/90 mmHg) ulaşılamadığında, ilk önce hidroklorotiyazid (12.5

mg) eklenmiştir ve daha sonra, gerektiğinde

losartan veya atenolol dozu günde 100

mg’ye

çıkarılmıştır.

Hedef

basıncına

ulaşmak

için

gerektiğinde,

16/19

antagonistleri, anjiyotensin II antagonistleri veya beta-blokörler dışında tedaviye

başka antihipertansif ajanlar dahil edilmiştir.

Ortalama takip süresi 4.8 yıldır.

Birincil

nokta

kardiyovasküler

morbidite

mortalitenin

bileşimiydi

kardiyovasküler

ölüm,

inme

miyokard

infarktüsünün

kombine

insidansında

azalmayla ölçüldü. Kan basıncı iki grupta benzer düzeylere anlamlı olarak azaldı.

Losartan tedavisi birincil bileşik son noktaya ulaşan hastalarda atenolole göre %13 risk

azaltımı sağladı (p=0.021, %95 güven aralığı 0.77-0.98). Bu azalma esas olarak inme

insidansında azalmaya bağlıydı. Losartan tedavisi inme riskini atenolole göre %25

azalttı (p=0.001, %95 güven aralığı 0.63-0.89). Kardiyovasküler ölüm ve miyokard

enfarktüsü oranları tedavi gruplarında anlamlı olarak farklı değildi.

Hidroklorotiyazid:

Hidroklorotiyazid bir tiyazid diüretiktir. Tiyazid diüretiklerin antihipertansif etki

mekanizması tam olarak bilinmemektedir. Tiyazidler elektrolit böbrek tübüllerinde

geri emilim mekanizmalarını etkileyerek sodyum ve klorid atılımını yaklaşık olarak

eşit miktarlarda doğrudan arttırır. Hidroklorotiyazidin diüretik etkisi plazma hacmini

azaltır, plazma renin aktivitesini ve aldosteron sekresyonunu arttırır ve buna bağlı

olarak idrarla potasyum ve bikarbonat kaybında artışlara ve serum potasyumunda

azalmalara neden olur. Renin-aldosteron bağlantısına anjiyotensin II aracılık eder;

dolayısıyla bir anjiyotensin II reseptör antagonistinin eş zamanlı uygulanması tiyazid

diüretikleriyle ilişkili potasyum kaybını geri döndürme eğilimi gösterir.

Oral kullanımdan sonra diürez 2 saat içerisinde başlar, yaklaşık 4 saatte zirveye ulaşır ve

6-12 saat kadar devam eder; antihipertansif etki 24 saate kadar sürer.

5.2. Farmakokinetik özellikler

Genel özellikler

Emilim:

Losartan:

Oral uygulamayı takiben, losartanın emilimi iyidir ve ilk geçiş metabolizması sonrası

aktif bir karboksilik asit metaboliti ve inaktif olan diğer metabolitleri oluşur. Losartan

tabletlerin sistemik biyoyararlanımı yaklaşık

%33’dür.

Losartan

aktif

metaboliti

ortalama doruk konsantrasyonlarına sırasıyla

1 saatte ve

3-4 saatte ulaşır. Standart

bir yemekle birlikte alındığında, losartanın plazma konsantrasyon profilinde klinik

olarak anlamlı bir etki oluşmamıştır.

Hidroklorotiyazid

Yeterli veri yoktur.

Dağılım:

Losartan:

Losartan ve aktif metaboliti, başta albümin olmak üzere ≥ %99 oranında plazma

proteinlerine bağlanır. Losartanın dağılım hacmi 34 litredir. Sıçanlardaki çalışmalar

losartanın kan-beyin bariyerini geçse bile çok az geçtiğini göstermektedir.

17/19

Hidroklorotiyazid:

Hidroklorotiyazid plasentadan geçer, anne sütüne salgılanır, ancak kan-beyin bariyerini

geçemez.

Biyotransformasyon:

Losartan:

Oral yoldan veya intravenöz olarak uygulanan losartan dozunun yaklaşık % 14’ü aktif

metabolitine

dönüşür.

işaretli

losartan

potasyumun

oral

intravenöz

uygulanmasını takiben, dolaşımdaki plazma radyoaktivitesi esas olarak losartan ve aktif

metabolitine aittir. Losartanın aktif metabolitine minimal dönüşümü, incelenen kişilerin

yaklaşık %1’inde görülmüştür.

Aktif metabolitine ek olarak, bir N-2 tetrazol glukuronid olan önemsiz bir metaboliti ve

butil yan zincirinin hidroksillenmesiyle oluşan iki ana metaboliti de içeren, aktif

olmayan metabolitleri bulunmaktadır.

Hidroklorotiyazid

Yeterli veri yoktur.

Atılım:

Losartan:

Losartanın ve aktif metabolitinin toplam plazma klerensi, sırasıyla yaklaşık 600

ml/dak ve 50

ml/dak, renal klerensi ise, sırasıyla 74 ml/dak ve 26 ml/dak.’dır. Losartan

oral yoldan verildiğinde, idrarda dozun yaklaşık % 4’ü değişmeden, yaklaşık % 6’sı

ise aktif metaboliti olarak saptanır.

Losartanın ve aktif metabolitinin farmakokinetiği, 200 mg’ye kadar oral losartan

potasyum dozlarına kadar lineerdir.

Oral uygulamadan sonra, losartan ve aktif metabolitinin plazma konsantrasyonları

çoklu eksponansiyal bir azalma gösterir. Losartanın terminal yarılanma ömrü

yaklaşık 2 saat,

metabolitininki ise 6-9 saattir. Günde bir kez 100 mg dozla, ne

losartan ne de aktif metaboliti

plazmada anlamlı derecede birikmemiştir.

Losartanın ve metabolitlerinin atılımında hem safra hem de idrarla atılımın

katkısı vardır. Đnsanlara

C ile işaretli losartanın oral yolla uygulanmasından sonra,

radyoaktivitenin yaklaşık % 35’i idrarda, % 58’i feçeste saptanmıştır.

Hidroklorotiyazid:

Hidroklorotiyazid metabolize olmaz ancak böbrekten hızlı bir şekilde elimine edilir.

Plazma düzeyleri en az 24 saat süreyle izlendiğinde, plazma yarılanma ömrünün 5.6 ve

14.8 saat arasında değiştiği görülür. Oral yolla uygulanan dozun en az % 61’i, 24 saat

içinde değişmeden atılır.

Doğrusallık / Doğrusal olmayan durum:

Bulunmamaktadır.

Hastalardaki karakteristik özellikler

Geriyatrik:

Losartan-Hidroklorotiyazid:

Yaşlı

hipertansif

hastalarda

losartan

aktif

metabolitinin

plazma

konsantrasyonları ve hidroklorotiyazid emilimi genç hipertansif hastalardakinden

anlamlı olarak farklı değildir.

18/19

Böbrek/Karaciğer yetmezliği:

Losartan:

Hafif-orta derecede alkole bağlı karaciğer sirozu olan hastalara oral uygulamadan sonra,

losartan ve aktif metabolitinin plazma konsantrasyonları genç erkek gönüllülerdekinden

sırasıyla yaklaşık 5 kat ve 1.7 kat daha yüksekti. Ne losartan ne de aktif metaboliti

hemodiyalizle uzaklaştırılamaz.

Hidroklorotiyazid

Yeterli veri yoktur.

5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri

Genel farmakoloji, genotoksisite ve karsinojenik potansiyelle ilgili klasik çalışmalara

dayanan

klinik

öncesi

veriler

insanlar

için

özel

tehlikeyi

ortaya

koymamaktadır. Losartan/ hidroklorotiyazid kombinasyonunun toksik potansiyeli

sıçanlarda ve köpeklerde altı aya kadar devam eden kronik toksisite çalışmalarında

oral uygulamadan sonra değerlendirildi ve bu çalışmalarda bu kombinasyon ile

gözlenen değişiklikler esas olarak losartan bileşenine bağlıydı.

Losartan/hidroklorotiyazid

kombinasyonunun

uygulanması

kırmızı

hücresi

parametrelerinde (eritrositler, hemoglobin, hematokrit) azalmaya, serumda üre-N artışına,

kalp ağırlığında azalmaya (histolojik korelasyonu yoktu) ve gastrointestinal değişikliklere

(mukoz membran lezyonları, ülserler, erozyonlar, kanamalar) yol açmıştır. Losartan/

hidroklorotiyazid kombinasyonuyla tedavi edilen sıçanlarda veya tavşanlarda teratojenite

bulgularına

rastlanmamıştır.

Dişi

sıçanlar

gestasyon

sırasında

öncesinde

tedavi

edildikten sonra, F

nesilde kaburga sayısında küçük artışla kendini gösteren fetal

toksisite gözlenmiştir. Tek başına losartan ile yapılan çalışmalarda gözlendiği gibi, gebe

sıçanlar

gestasyonun

geç

döneminde

ve/veya

emzirme

döneminde

losartan/

hidroklorotiyazid kombinasyonuyla tedavi edildiğinde renal toksisite ve fetüs ölümünü

içeren advers fetal ve neonatal etkiler ortaya çıkmıştır.

6. FARMASÖTĐK ÖZELLĐKLER

6.1. Yardımcı maddelerin listesi

Laktoz (spray dried)

Mikrokristalin selüloz

Prejelatinize nişasta

Magnezyum stearat

Hidroksipropil metilselüloz

Titanyum dioksit (E171)

Polietilen glikol 400

6.2. Geçimsizlikler

Bildirilmemiştir.

6.3. Raf ömrü

24 ay

19/19

6.4. Saklamaya yönelik özel tedbirler

C’nin altındaki oda sıcaklığında saklayınız.

6.5. Ambalajın niteliği ve içeriği

Kutuda 28 film tablet içeren opak PVC/Al blister ambalajda

6.6. Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Kullanılmamış

olan

ürünler

atık

materyaller

“Tıbbi

Atıkların

Kontrolü

Yönetmeliği” ve “Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmelik”lerine uygun

olarak imha edilmelidir.

7. RUHSAT SAHĐBĐ

Adı

SANOVEL ĐLAÇ SAN. VE TĐC. A.Ş.

Adresi

Đstinye Mahallesi, Balabandere Caddesi, No:14

34460 Sarıyer/Đstanbul

0 212 362 18 00

Faks

0 212 362 17 38

8. RUHSAT NUMARASI

2015/366

9. ĐLK RUHSAT TARĐHĐ/RUHSAT YENĐLEME TARĐHĐ

Đlk ruhsat tarihi: 13.05.2015

Ruhsat yenileme tarihi:

10. KÜB’ÜN YENĐLENME TARĐHĐ