CRESTOR

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • CRESTOR 10 MG 28 FILM TABLET
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • CRESTOR 10 MG 28 FILM TABLET
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • atorvastatin

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Aktif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699786090149
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 29-01-2013
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1/20

KISA ÜRÜN BİLGİSİ

1.

BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

CRESTOR 5 mg film tablet

2.

KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin madde:

Her bir tablet; 5 mg rosuvastatine eşdeğer miktarda rosuvastatin kalsiyum içerir.

Yardımcı madde(ler):

Laktoz monohidrat 94.88 mg

Yardımcı maddeler için 6.1’e bakınız.

3.

FARMASÖTİK FORM

Film kaplı tablet

Yuvarlak, sarı renkli, bir tarafı “ZD4522” ve “5” baskılı tablet.

4.

KLİNİK ÖZELLİKLER

4.1.

Terapötik endikasyonlar

Hiperkolesteroleminin tedavisi

Diyet ve diğer farmakolojik olmayan tedavilere (örn. egzersiz, kilo verme) cevabın yetersiz

olduğu durumlarda, diyete ilave olarak, primer hiperkolesterolemili (Tip IIa dahil heterozigot

ailesel hiperkolesterolemi) veya karma dislipidemili (Tip IIb) yetişkinler, adölesanlar ve 6 yaş

ve üstü çocuklarda kullanılır.

Diyete ve diğer lipid düşürücü tedavilere (örneğin; LDL aferez) ilave olarak ya da bu tür

tedavilerin uygun olmadığı durumlarda homozigot ailesel hiperkolesterolemide kullanılır.

Kardiyovasküler olaylardan korunma

Diğer risk faktörlerinin düzeltilmesine ilave olarak, kardiyovasküler olay (Bkz. Bölüm 5.1)

riskinin yüksek olduğu düşünülen hastalarda majör kardiyovasküler olaylardan korunmada

kullanılır.

4.2.

Pozoloji ve uygulama şekli

Pozoloji/uygulama sıklığı ve süresi:

CRESTOR ile tedaviye başlamadan önce hastaya, tedavi süresince de devam etmesi gereken

standart

kolesterol

düşürücü

diyet

uygulanır.

CRESTOR

dozu,

mevcut

kılavuzlar

esas

alınarak, tedavinin amacına ve hastanın yanıtına göre ayarlanmalıdır.

2/20

Hiperkolesteroleminin tedavisi

Statine yeni başlayanlarda ve başka bir HMG KoA redüktaz inhibitöründen rosuvastatin

tedavisine geçilen hastalarda tavsiye edilen başlangıç dozu oral olarak günde tek doz 5 veya

mg’dır.

Başlangıç

dozu

seçiminde

hastaların

bireysel

kolesterol

düzeyleri,

advers

reaksiyonlar

için

olası

riskin

yanısıra

ilerideki

kardiyovasküler

risk

dikkate

alınmalıdır

(aşağıya bakınız). Gerekirse 4 hafta sonra doz bir sonraki doz seviyesine ayarlanabilir (Bkz.

Bölüm 5.1). Daha düşük dozlara kıyasla 40 mg doz ile advers etkilerin bildirilme sıklığında

artış nedeniyle (Bkz. Bölüm 4.8), dozun, maksimum doz olan 40 mg’a çıkarılması sadece, 20

yeterli

yanıt

alınamayan,

kardiyovasküler

hastalık

riski

yüksek

olan

ağır

hiperkolesterolemili hastalarda (özellikle ailesel hiperkolesterolemili hastalar) düşünülmelidir.

Bu hastalar düzenli olarak izlenmelidir. (Bkz. Bölüm 4.4). 40 mg dozun, uzman (kardiyolog

veya endokrinolog) gözetiminde kullanılmaya başlanması önerilmektedir.

Kardiyovasküler Olayların Önlenmesi

Kardiyovasküler olay riskini azaltma çalışmasında kullanılan doz günde 20 mg’dır (Bkz.

Bölüm 5.1).

Uygulama şekli:

CRESTOR, günün herhangi bir saatinde, aç veya tok karnına alınabilir.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

Böbrek yetmezliği:

Hafif ve orta derecede böbrek yetmezliği olanlarda doz ayarlamasına gerek yoktur.

Orta derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi <60 mL/dk) başlangıç

dozu olarak 5 mg önerilir. Orta derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda, 40 mg’lık doz

kontrendikedir.

Ağır

böbrek

yetmezliği

olan

hastalarda

CRESTOR’un

tüm

dozları

kontrendikedir. (Bkz. Bölüm 4.3, Bölüm 5.2).

Karaciğer yetmezliği:

Child-Pugh puanı 7 ve altındaki hastalarda rosuvastatinin sistemik maruziyetinde bir artış

olmamıştır. Ancak, Child-Pugh puanı 8 ve 9 olanlarda sistemik maruziyette artış gözlenmiştir

(Bkz. Bölüm 5.2). Bu hastaların böbrek fonksiyonları değerlendirilmelidir (Bkz. Bölüm 4.4).

Child-Pugh puanı 9 ve daha fazla olan hastalarla ilgili deneyim yoktur. CRESTOR, aktif

karaciğer hastalığı olanlarda kontrendikedir (Bkz. Bölüm 4.3).

Pediyatrik popülasyon:

Pediyatrik popülasyonda kullanım sadece uzman hekimler tarafından yürütülmelidir.

Çocuklar ve ergenler; 6 ila 17 yaş arasında olanlar (Tanner Evre <II-V):

Heterozigot ailesel hiperkolesterolemili çocuklar ve ergenlerde normal başlangıç dozu günde

5 mg’dır.

Heterozigot ailesel hiperkolesterolemili 6 ila 9 yaş arasındaki çocuklarda normal doz

aralığı günde bir kez 5-10 mg’dır. Bu popülasyonda 10 mg’dan daha yüksek dozlar

için güvenlilik ve etkililik çalışılmamıştır.

3/20

Heterozigot ailesel hiperkolesterolemili 10 ila 17 yaş arasındaki çocuklarda normal

doz aralığı günde bir kez oral olarak 5-20 mg’dır. Bu popülasyonda 20 mg’dan daha

yüksek dozlar için güvenlilik ve etkililik çalışılmamıştır.

Pediyatrik hastalarda doz titrasyonu, tedavi önerilerinde tavsiye edildiği üzere, bireysel yanıta

ve tolerabiliteye göre yürütülmelidir (Bkz. Bölüm 4.4). Rosuvastatin ile tedaviye başlamadan

önce çocuklara ve ergenlere, tedavi süresince de devam etmesi gereken standart kolesterol

düşürücü diyet uygulanır.

Homozigot ailesel hiperkolesterolemili çocuklarda deneyim 8 ve 17 yaş arasında olan birkaç

çocuk ile sınırlıdır.

Pediyatrik hastalarda 40 mg tabletin kullanılması uygun değildir.

Çocuklar; 6 yaşından küçük olanlar:

Altı yaşından daha küçük çocuklarda kullanım için güvenlilik ve etkililik çalışılmamıştır. Bu

sebeple, CRESTOR’un 6 yaşın altındaki çocuklarda kullanımı önerilmemektedir.

Geriyatrik popülasyon:

70 yaşın üzerindeki hastalarda 5 mg başlangıç dozu olarak önerilir (Bkz. Bölüm 4.4). Yaşa

göre başka bir doz ayarlamasına gerek yoktur.

Diğer

Asya kökenli hastalarda sistemik maruziyetin arttığı gözlenmiştir (Bkz. Bölüm 4.3, Bölüm 4.4

ve Bölüm 5.2). Asya kökenli hastalarda başlangıç dozu olarak 5 mg önerilir. Bu hastalarda 40

mg dozu kontrendikedir.

Genetik polimorfizmler

Artmış

rosuvastatin

maruziyetine

sebep

olabilecek

spesifik

tipte

genetik

polimorfizmler

bilinmektedir

(bkz.

Bölüm

5.2).

Böyle

spesifik

tipte

polimorfizmleri

olduğu

bilinen

hastalarda, daha düşük bir CRESTOR günlük dozu önerilmektedir.

Miyopatiye yatkınlığı olan hastalarda doz

Miyopatiye karşı hastayı duyarlı hale getirebilecek faktörleri olan hastalarda başlangıç dozu

olarak

önerilir

(Bkz.

Bölüm

4.4).

hastaların

bazılarında

dozu

kontrendikedir (Bkz. Bölüm 4.3).

Eş zamanlı tedavi

Rosuvastatin çeşitli taşıyıcı proteinlerin (örneğin; OATP1B1 ve BCRP) bir substratıdır.

CRESTOR,

taşıyıcı

proteinlerle

olan

etkileşimlerinden

dolayı

rosuvastatinin

plazma

konsantrasyonunu

artırabilen

belli

tıbbi

ürünler

(örneğin

siklosporin

atazanavir,

lopinavir ve/veya tipranavir ile ritonavir kombinasyonları dahil; (bkz. Bölüm 4.4 ve 4.5) eş

zamanlı

kullandığında,

miyopati

riski

(rabdomiyoliz

dahil)

artar.

Mümkün

olduğu

durumlarda, alternatif tedaviler değerlendirilmeli ve gerekirse, CRESTOR tedavisinin geçici

olarak kesilmesi düşünülmelidir. Bu tıbbi ürünlerin CRESTOR ile birlikte kullanılmasından

kaçınılamadığı

durumlarda,

CRESTOR

dozunun

ayarlanması

zamanlı

tedavinin

risk/yarar ilişkisi dikkatlice değerlendirilmelidir (Bkz. Bölüm 4.5). Atazanavir/ritonavir veya

4/20

lopinavir/ ritonavir kombinasyonu kullananlarda rosuvastatinin günlük kullanımı 10 mg ile

sınırlandırılmalıdır.

4.3.

Kontrendikasyonlar

CRESTOR, aşağıdaki durumlarda kontrendikedir:

Rosuvastatin

ilacın

içerdiği

herhangi

maddeye

karşı

aşırı

duyarlılığı

olanlarda,

Serum transaminaz düzeylerinde açıklanamayan inatçı yükselmeler ve herhangi bir

serum transaminaz düzeyinde normal düzeyin üst sınırının 3 katı oranında (3xULN)

yükselme görülen aktif karaciğer hastalığı olanlarda,

Ağır böbrek yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi < 30 mL/dk),

Miyopatisi olan hastalarda,

Eş zamanlı olarak siklosporin kullanan hastalarda,

Gebelik ve laktasyon döneminde ve doğurganlık çağında olup uygun doğum kontrol

yöntemi uygulamayan kadınlarda.

CRESTOR 40 mg, miyopati/rabdomiyolize karşı hastayı duyarlı hale getirebilecek faktörlerin

bulunduğu hastalarda kontrendikedir. Bu faktörlere aşağıdakiler dahildir:

Orta derecede böbrek yetmezliği (kreatinin klerensi < 60 mL/ dk),

Hipotiroidizm,

Kişisel ya da ailesel herediter kas bozukluğu hikayesi,

Diğer herhangi bir HMG-KoA redüktaz inhibitörü ya da fibrat (

gemfibrozil, fenofibrat

gibi)

kullanımına bağlı kas toksisitesi hikayesi,

Alkol bağımlılığı,

Asya kökenli hastalar,

Fibratlar (

gemfibrozil, fenofibrat gibi)

ile eşzamanlı kullanım,

Plazma düzeylerinin artabileceği durumlar

(Bkz. Bölüm 4.4, 4.5 ve 5.2)

4.4.

Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Renal etkiler

CRESTOR’un yüksek dozları ile özellikle 40 mg ile tedavi edilen hastalarda, daldırma testi

(dipstick testing) ile tespit edilen, genellikle tübüler kaynaklı ve birçok vakada geçici ve

aralıklarla görülen proteinüri gözlenmiştir. Proteinüri akut ya da ilerleyen renal hastalığın

belirtisi

değildir

(Bkz.

Bölüm

4.8).

Pazarlama

sonrası

kullanımda

ciddi

renal

olayların

raporlanma oranı 40 mg’lık dozda daha fazladır. CRESTOR’un 40 mg dozu ile tedavi edilen

hastaların rutin takibi sırasında böbrek fonksiyonlarının değerlendirilmesi gerekir.

İskelet kası üzerine etkileri

CRESTOR

tedavi

edilen

hastalarda,

tüm

dozlarla

özellikle

mg’ın

üzerindeki

dozlarda

miyalji,

miyopati

nadiren

rabdomiyoliz

gibi

iskelet

kası

üzerine

etkiler

bildirilmiştir. HMG-KoA redüktaz inhibitörleri ile ezetimibin birlikte kullanımı sonucu çok

nadir rabdomiyoliz vakası bildirilmiştir. Buna karşılık farmakodinamik bir etkileşim gözardı

edilemez (Bkz. Bölüm 4.5) ve birlikte kullanımları sırasında dikkatli olunmalıdır. Diğer

HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi, pazarlama sonrası kullanımda raporlanan

CRESTOR ile ilişkili rabdomiyoliz oranı, 40 mg’lık dozda daha fazladır.

5/20

Kreatinin kinaz ölçümü

Kreatinin kinaz (CK), sonucun yanlış yorumlanmasına neden olabilecek ağır egzersizden

sonra ya da kreatinin kinaz artışına neden olabilecek bir durumun varlığında ölçülmemelidir.

Kreatinin kinazın başlangıç değerleri belirgin ölçüde yüksek ise (>5xULN) bunu doğrulamak

için

gün

içinde

tekrar

test

yapılmalıdır.

Tekrarlanan

test,

başlangıç

değerlerinin

CK>5xULN olduğunu doğrular ise tedaviye başlanmamalıdır.

Tedaviden önce

Diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi, CRESTOR, miyopati/rabdomiyolize

karşı

hastayı

duyarlı

hale

getirebilecek

faktörlerin

bulunduğu

hastalarda

dikkatli

kullanılmalıdır. Bu faktörler:

Böbrek yetmezliği

Hipotiroidizm

Kişisel ya da ailesel herediter kas bozukluğu hikayesi

Diğer herhangi bir HMG-KoA redüktaz inhibitörü ya da fibrat (

gemfibrozil, fenofibrat

gibi)

kullanımına bağlı kas toksisitesi hikayesi

Alkol bağımlılığı

Yaşın 70’in üzerinde olması

Plazma düzeylerinin artmasına neden olabilecek durumlar (Bkz. Bölüm 4.2, 4.5 ve

5.2)

Fibratlarla (

gemfibrozil, fenofibrat gibi)

birlikte kullanım

Böyle hastalarda, CRESTOR tedavisinin riski, sağlanacak faydaya göre değerlendirilmeli ve

hasta klinik olarak izlenmelidir. Kreatinin kinaz düzeylerinin başlangıç değerleri belirgin

ölçüde yüksek ise (CK>5xULN) tedaviye başlanmamalıdır.

Tedavi sırasında

Hastalar, sebebi bilinmeyen kas ağrıları, zayıflığı veya ani kramplar, özellikle ateş veya

halsizlik ile birlikte görüldüğünde derhal hekime bildirmeleri konusunda uyarılmalıdır. Bu

hastaların CK düzeyleri ölçülmelidir. CK düzeyleri önemli ölçüde yükselirse (>5xULN) veya

musküler semptomlar ağır ise ve günlük hayatta rahatsızlığa neden oluyor ise (CK≤5xULN

olsa bile) tedavi kesilmelidir. Semptomlar kaybolur ve CK düzeyleri normal düzeye ulaşır ise,

hasta yakın olarak izlenmek ve etkili en düşük dozun kullanılması koşulu ile CRESTOR

tedavisinin yeniden başlatılması ya da başka bir HMG-KoA redüktaz inhibitörü kullanılması

düşünülebilir. Semptomsuz hastalarda CK düzeylerinin rutin olarak izlenmesi gerekli değildir.

Rosuvastatin dahil statinlerle tedavi esnasında ve tedaviden sonra immün aracılı nekrotizan

miyopati (IMNM) çok nadir olarak bildirilmiştir. IMNM klinik olarak statin tedavisinin

kesilmesine rağmen devam eden proksimal kas güçsüzlüğü ve serum kreatin kinaz artışı ile

karakterizedir.

Klinik çalışmalarda, CRESTOR ile birlikte eş zamanlı tedavi kullanılan küçük bir hasta

grubunda CRESTOR’un iskelet kası üzerine etkisinin arttığına ilişkin bir veri yoktur. Bununla

birlikte, diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerini, gemfibrozil dahil fibrik asit türevlerini,

siklosporin,

nikotinik

asit,

azol

grubu

antifungaller,

proteaz

inhibitörleri

makrolid

antibiyotiklerle

birlikte

kullanan

hastalarda

miyozit

miyopati

insidansının

arttığı

gözlenmiştir. Gemfibrozil, bazı HMG-KoA redüktaz inhibitörleri ile birlikte kullanıldığında

miyopati

riskini

artırır.

nedenle

CRESTOR

gemfibrozilin

birlikte

kullanılması

önerilmez.

CRESTOR’un

fibratlar

gemfibrozil,

fenofibrat

gibi)

niasin

birlikte

kullanılarak

lipid

düzeylerinde

daha

fazla

değişiklik

sağlamanın

yararları,

kombinasyonların olası risklerine karşı dikkatlice değerlendirilmelidir. CRESTOR’un 40 mg

6/20

dozunun bir fibratla (

gemfibrozil, fenofibrat gibi)

birlikte kullanılması kontrendikedir. (Bkz.

Bölüm 4.5 ve Bölüm 4.8).

Rusovastatin ve fusidik asit kombinasyonu tavsiye edilmez. Bu kombinasyonu kullanan

hastalarda rabdomiyoliz (bazı ölümler dahil) raporları vardır.

CRESTOR,

miyopati

rabdomiyolize

sekonder

olarak

böbrek

yetmezliği

gelişme

eğilimini düşündürecek ciddi akut durumdaki (örneğin sepsis, hipotansiyon, majör cerrahi

girişim, travma, ağır metabolik, endokrin ve elektrolit bozuklukları veya kontrol edilemeyen

konvülsiyonları olan hastalar) hiçbir hastada kullanılmamalıdır.

Karaciğer üzerine etkileri

Diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi, CRESTOR, fazla miktarda alkol

kullanan ve/veya karaciğer hastalığı hikayesi olanlarda dikkatli kullanılmalıdır.

CRESTOR tedavisine başlanmadan önce ve tedaviye başlandıktan 3 ay sonra karaciğer

fonksiyon testleri yapılmalıdır. Serum transaminaz düzeyleri normal düzeyin üst sınırının 3

katından fazla ise CRESTOR tedavisi kesilmeli veya doz azaltılmalıdır. Pazarlama sonrası

kullanımda karşılaşılan ciddi hepatik olaylara (özellikle hepatik transaminazlarda artış) ilişkin

raporlanma oranı 40 mg’lık dozda daha yüksektir.

Hipotiroidizm

veya

nefrotik

sendromun

neden

olduğu

sekonder

hiperkolesterolemili

hastalarda, CRESTOR tedavisine başlanmadan önce altta yatan hastalık tedavi edilmelidir.

Farmakokinetik çalışmalar, Asya kökenli hastalarda, beyaz ırktan olanlara göre sistemik

maruziyetin arttığını göstermektedir (Bkz. Bölüm 4.2, Bölüm 4.3 ve Bölüm 5.2).

Proteaz inhibitörleri

Ritonavir ile kombinasyon halindeki çeşitli proteaz inhibitörlerini rosuvastatin ile eş zamanlı

olarak kullanan hastalarda rosuvastatinin sistemik maruziyetinde artış gözlenmiştir. Hem

proteaz

inhibitörlerini

kullanan

hastalarında

CRESTOR

lipid

düzeylerinin

düşürülmesindeki yarar hem de proteaz inhibitörleri ile tedavi edilen hastalarda CRESTOR

tedavisine

başlandığında

CRESTOR

dozu

yükseltilirken

rosuvastatin

plazma

konsantrasyonlarındaki

artış

potansiyeli

dikkate

alınmalıdır.

CRESTOR’un

belli

proteaz

inhibitörleri ile birlikte kullanılması, CRESTOR dozu ayarlanmadığı sürece önerilmemektedir

(Bkz. Bölüm 4.2 ve Bölüm 4.5).

İnterstisyel akciğer hastalığı

Özellikle uzun dönem tedavide bazı statinler ile istisnai vakalarda interstisyel akciğer hastalığı

raporlanmıştır (Bkz. Bölüm 4.8). Dispne, prodüktif olmayan (balgamsız) öksürük ve genel

sağlığın kötüye gitmesi (yorgunluk, kilo kaybı ve ateş) gibi durumlar söz konusu olabilir.

Eğer hastada interstisyel akciğer hastalığının geliştiğinden şüpheleniliyorsa, statin tedavisi

kesilmelidir.

Diaabetes Mellitus

Diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi CRESTOR ile tedavi edilen hastalarda

HbA1c ve serum glukoz düzeylerinde artışlar gözlenmiştir. Diyabet açısından risk faktörleri

taşıyan

hastalarda,

CRESTOR

diyabet

sıklığında

artış

bildirilmiştir.

Ancak

statinlerle

vasküler riskin azaltılmasındaki yarar dikkate alındığında bu risk statin tedavisinin kesilmesi

7/20

için bir sebep teşkil etmemelidir. Riskli hastalar (açlık kan şekeri 101 ila 124 mg/dL, VKİ

> 30 kg/m

, trigliseritlerde artış, hipertansiyon) ulusal kılavuzlara göre klinik ve biyokimyasal

açıdan izlenmelidir.

JUPITER çalışmasında, diabetes mellitusun bildirilen toplam sıklığı genellikle açlık glukozu

101 ila 124 mg/dL olan hastalarda rosuvastatinde %2.8 ve plaseboda %2.3’dü.

Pediyatrik popülasyon

Rosuvastatin kullanan 6 ila 17 yaş arası pediyatrik hastalarda, doğrusal büyüme (boy), kilo,

VKİ (Vücut Kitle İndeksi) ve Tanner derecelendirmesi ile cinsel olgunlaşmanın sekonder

özelliklerinin

değerlendirilmesi

yıllık

periyod

sınırlıdır.

İki

yıllık

çalışma

tedavisinden

sonra

büyüme,

ağırlık,

VKİ

veya

cinsel

olgunlaşmada

herhangi

etki

saptanmamıştır (Bkz. Bölüm 5.1).

Çocuklarda ve ergenlerde yapılan 52 haftalık klinik bir çalışmada, egzersiz veya artmış

fiziksel aktiviteyi takiben izlenen >10xULN CK yükselişi ve kas semptomları, yetişkinlerde

yapılan klinik araştırma gözlemlerine kıyasla daha sık gözlenmiştir (Bkz. Bölüm 4.8).

Laktoz intoleransı

Bu ürün laktoz içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktoz yetmezliği ya da

glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

4.5.

Diğer tıbbi ürünlerle etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Rosuvastatin ile birlikte kullanılan tıbbi ürünlerin rosuvastatin üzerindeki etkileri

Taşıyıcı protein inhibitörleri: Rosuvastatin, hepatik alım taşıyıcısı OATP1B1 ve hepatik

eflüks taşıyıcısı BCRP dahil belli taşıyıcı proteinlerin substratıdır. CRESTOR’un bu taşıyıcı

proteinlerin inhibitörleri olan tıbbi ürünlerle eş zamanlı olarak kullanılması rosuvastatin

plazma konsantrasyonunda ve miyopati riskinde artışa neden olabilir (Bkz. Bölüm 4.2, 4.4 ve

4.5 Tablo 1).

Siklosporin:

CRESTOR

siklosporin

birlikte

kullanıldığında,

rosuvastatinin

eğri

altı

alan

(EAA)

değerleri, sağlıklı gönüllülere göre 7 kat daha yüksek bulunmuştur (Bkz. Tablo 1). CRESTOR

eş zamanlı olarak siklosporin kullanan hastalarda kontrendikedir

(Bkz. Bölüm 4.3). Eş

zamanlı

uygulamada

siklosporinin

plazma

konsantrasyonlarında

değişikliğe

neden

olmamıştır.

Proteaz inhibitörleri:

Esas

mekanizması

olarak

bilinmemekle

beraber,

eşzamanlı

proteaz

inhibitörlerinin

kullanımı, maruz kalınan rosuvastatin miktarını önemli ölçüde artırabilir (Bkz. Tablo 1).

Örneğin, bir farmakokinetik çalışmada, 10 mg rosuvastatinin ve iki proteaz inhibitörünün

(300 mg atazanavir/100 mg ritonavir) kombinasyonu olan bir ilacın sağlıklı gönüllülerde

birlikte kullanılması, rosuvastatine ait EAA ve C

maks

değerinde sırasıyla yaklaşık olarak 3 kat

ve 7 kat artışla sonuçlanmıştır. CRESTOR ve bazı proteaz inhibitörü kombinasyonlarının

birlikte kullanılması, CRESTOR dozunda, rosuvastatin maruziyetinde beklenen artışa dayalı

dikkatli ayarlamalar yapıldıktan sonra değerlendirilebilir (Bkz. Bölüm 4.2, 4.4, 4.5 Tablo 1).

Atazanavir/ritonavir

veya

lopinavir/

ritonavir

kombinasyonu

kullananlarda

rosuvastatinin

günlük kullanımı 10 mg ile sınırlandırılmalıdır.

8/20

Gemfibrozil ve diğer lipid düşürücü ilaçlar:

CRESTOR

gemfibrozilin

birlikte

kullanılması,

rosuvastatinin

maksimum

plazma

konsantrasyonu (C

maks

) ve EAA değerlerinin 2 kat artması ile sonuçlanmıştır (Bkz. Bölüm

4.4).

Özel etkileşim çalışmalarından elde edilen verilere göre, fenofibrat ile farmakokinetik yönden

bir etkileşim beklenmez, ancak farmakodinamik etkileşim olabilir. Gemfibrozil, fenofibrat,

diğer fibratlar ve niasinin (nikotinik asit) lipid düşürücü dozları (1 g/gün veya daha yüksek

dozlar), HMG-KoA redüktaz inhibitörleri ile birlikte kullanıldığında miyopati riskini artırırlar,

bunun nedeni, muhtemelen bu ilaçların tek başına kullanıldığında da miyopatiye neden

olmalarıdır. CRESTOR’un 40 mg dozunun bir fibrat ile (gemfibrozil ve fenofibrat gibi)

birlikte kullanılması kontrendikedir (Bkz. Bölüm 4.3 ve 4.4). Bu tip hastalarda 5 mg dozla

başlanmalıdır.

Ezetimib:

Hiperkolesterolemik

hastalarda

CRESTOR

ezetimib

kullanıldığında

rosuvastatinin EAA değeri 1.2 kat artmıştır (Tablo 1). CRESTOR ve ezetimib arasında advers

etki açısından farmakodinamik bir etkileşim vardır (Bkz. Bölüm 4.4).

Antiasidler:

CRESTOR’un, aluminyum ve magnezyum hidroksit içeren bir antasid süspansiyon ile aynı

anda kullanılması, rosuvastatinin plazma konsantrasyonunu yaklaşık %50 azaltmıştır. Ancak,

antasid CRESTOR verilmesinden 2 saat sonra verildiğinde bu etki azalmaktadır. Bu etkileşim

ile ilgili klinik çalışma yoktur.

Eritromisin:

CRESTOR ve eritromisinin birlikte kullanılması, rosuvastatinin EAA(0-t) değerinde %20,

maks

değerinde ise %30 azalmasına neden olmuştur. Bu etkileşim, eritromisinin barsak

motilitesini artırmasına bağlı olabilir.

Sitokrom P450 enzimleri:

İn vitro

in vivo

çalışmaların sonuçları, rosuvastatinin sitokrom P450 izoenzimleri üzerine

inhibitör ya da indükleyici bir etkisinin olmadığını göstermektedir. Ayrıca, rosuvastatin, bu

izoenzimler için zayıf bir substrattır. Bu nedenle, sitokrom P450 enzimleri ile metabolizmaya

bağlı ilaç etkileşimi beklenmez. Rosuvastatinin, flukonazol (CYP2C9 ve CYP3A4 inhibitörü)

ketokonazol

(CYP2A6

CYP3A4

inhibitörü)

klinik

açıdan

etkileşimi

gözlenmemiştir.

Rosuvastatin dozunda ayarlama gerektiren etkileşimler (ayrıca Bkz. Tablo 1): CRESTOR’un,

rosuvastatine

maruziyeti

artırdığı

bilinen

diğer

tıbbi

ürünler

birlikte

kullanılması

gerektiğinde, CRESTOR dozları ayarlanmalıdır. Maruziyette (EAA) beklenen artış yaklaşık 2

kat veya daha fazlaysa tedaviye günde tek doz 5 mg CRESTOR ile başlanmalıdır. CRESTOR

için günlük maksimum doz, beklenen rosuvastatin maruziyeti, etkileşim görülen tıbbi ürünler

kullanılmadığında

günde

CRESTOR

dozu

maruziyetini

aşmayacak

şekilde

ayarlanmalıdır;

örneğin

gemfibrozil

mg’lık

CRESTOR

dozu

(1.9

artış)

ritonavir/atazanavir kombinasyonu ile 10 mg’lık CRESTOR dozu (3.1 kat artış).

9/20

Tablo 1: Yayımlanmış klinik çalışmalara göre rosuvastatin ile birlikte kullanılan tıbbi

ürünlerin rosuvastatin maruziyeti üzerindeki etkileri (EAA; azalan alan büyüklüğüne

göre)

Etkileşim görülen ilaç için doz rejimi

Rosuvastatin doz rejimi

Rosuvastatin EAA

değerindeki değişiklik*

Siklosporin 75 mg BID ila 200 mg

BID, 6 ay

10 mg OD, 10 gün

7.1 kat ↑

Atazanavir 300 mg/ritonavir 100 mg

OD, 8 gün

10 mg, tek doz

3.1 kat ↑

Simeprevir 150 mg OD, 7 gün

10 mg, tek doz

2.8 kat ↑

Lopinavir 400 mg/ritonavir 100 mg

BID, 17 gün

20 mg OD, 7 gün

2.1 kat ↑

Klopidogrel 300 mg yükleme, takiben

24 saatte, 75 mg

20 mg, tek doz

2 kat ↑

Gemfibrozil 600 mg BID, 7 gün

80 mg, tek doz

1.9 kat ↑

Eltrombopag 75 mg OD, 5 gün

10 mg, tek doz

1.6 kat ↑

Darunavir 600 mg/ritonavir 100 mg

BID, 7 gün

10 mg OD, 7 gün

1.5 kat ↑

Tipranavir 500 mg/ritonavir 200 mg

BID, 11 gün

10 mg, tek doz

1.4 kat ↑

Dronedaron 400 mg BID

Mevcut değildir

1.4 kat ↑

İtrakonazol 200 mg OD, 5 gün

10 mg, tek doz

1.4 kat ↑**

Ezetimib 10 mg OD, 14 gün

10 mg, OD, 14 gün

1.2 kat ↑**

Fosamprenavir 700 mg/

ritonavir 100 mg BID, 8 gün

10 mg, tek doz

Aleglitazar 0.3 mg, 7 gün

40 mg, 7 gün

Silimarin 140 mg TID, 5 gün

10 mg, tek doz

Fenofibrat 67 mg TID, 7 gün

10 mg, 7 gün

Rifampin 450 mg OD, 7 gün

20 mg, tek doz

Ketokonazol 200 mg BID, 7 gün

80 mg, tek doz

Flukonazol 200 mg OD, 11 gün

80 mg, tek doz

Eritromisin 500 mg QID, 7 gün

80 mg, tek doz

Baikalin 50 mg TID, 14 gün

20 mg, tek doz

10/20

* x-kat değişiklik olarak sunulan veriler, eş zamanlı uygulama ve rosuvastatinin tek başına

kullanılması arasındaki basit bir oranı temsil eder. % değişiklik olarak sunulan veriler, tek

başına rosuvastatine kıyasla % farklılığı temsil eder.

Artış “↑”, değişiklik olmaması “↔” ve azalma “↓” ile ifade edilmiştir.

Farklı

CRESTOR

dozlarında

çeşitli

etkileşim

çalışmaları

yürütülmüştür,

tabloda

anlamlı oran gösterilmiştir.

OD = günde bir kez; BID = günde iki kez; TID = günde üç kez; QID = günde dört kez

Rosuvastatinin birlikte kullanıldığı tıbbi ürünler üzerindeki etkisi

Vitamin K antagonistleri:

Diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi, vitamin K antagonistleri (örneğin

varfarin veya bir diğer kumarin antikoagülanı) kullanan hastalarda CRESTOR tedavisine

başlandığında veya CRESTOR dozu yükseltilirken INR (International Normalised Ratio)

düzeyi yükselebilir. Tedavinin kesilmesi veya dozun azaltılması INR düzeyini düşürür. Bu

durumlarda, INR’nin izlenmesi önerilir.

Oral kontraseptifler / Hormon Replasman Tedavisi (HRT):

CRESTOR ve oral kontraseptiflerin birlikte kullanılması, etinil östradiol ve norgestrelin eğri

altında kalan alanında, sırasıyla %26 ve %34 oranında yükselmeye neden olmuştur. Oral

kontraseptif dozları belirlenirken, bu durum dikkate alınmalıdır. CRESTOR ve hormon

replasman tedavisinin birlikte uygulandığı hastalara ilişkin farmakokinetik veri yoktur bu

nedenle benzer bir etki dışlanamaz. Ancak bu kombinasyon, klinik çalışmalarda, kadınlarda

yaygın olarak kullanılmış ve iyi tolere edilmiştir.

Diğer ilaçlar:

Digoksin: Özel etkileşim çalışmalarından elde edilen verilere göre digoksin ile klinik etki ile

bağlantılı bir etkileşim beklenmez.

Fusidik

Asit:

Rosuvastatin

fusidik

asit

etkileşim

çalışması

yapılmamıştır.

Diğer

statinlerle olduğu gibi pazarlama sonrası deneyimde rosuvastatin ve fusidik asit eşzamanlı

verildiğinde, rabdomiyoliz dahil kasla ilişkili olaylar bildirilmiştir.

Bu yüzden rosuvastatin ve fusidik asit kombinasyonu önerilmez. Mümkünse, rosuvastatin

tedavisinin

geçici

olarak

durdurulması

tavsiye

edilir.

Kombinasyon

gerekli

hastalar

yakından izlenmelidir.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler

Pediyatrik popülasyon:

Etkileşim çalışmaları sadece yetişkinlerde gerçekleştirilmiştir. Pediyatrik popülasyona ilişkin

etkileşimlerin kapsamı bilinmemektedir.

4.6.

Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik kategorisi: X

11/20

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)

CRESTOR kullanan, gebe kalma potansiyeli olan kadınlar, uygun bir doğum kontrol yöntemi

kullanmalıdır.

Eğer

hasta

ilacı

kullandığı

sırada

gebe

kalırsa

tedavi

acilen

sonlandırılmalıdır.

Gebelik dönemi

CRESTOR gebelik döneminde kontrendikedir. Kolesterol ve kolesterol biyosentezine ait

diğer

maddeler

fetüs

gelişimi

için

gerekli

olduğundan,

HMG-KoA

redüktaz

enziminin

inhibisyonuna bağlı ortaya çıkabilecek riskler, CRESTOR tedavisinin gebelik döneminde

sağlayacağı yararın önüne geçer. Hayvan çalışmalarında, üreme toksisitesine yönelik bilgiler

sınırlıdır (Bkz. Bölüm 5.3).

Laktasyon dönemi

CRESTOR laktasyon döneminde kontrendikedir.

Rosuvastatin,

sıçanların

sütüne

geçmektedir.

İnsanlarda

anne

sütüne

geçip

geçmediği

konusunda bilgi yoktur (Bkz. Bölüm 4.3).

Üreme yeteneği/Fertilite

Hayvan çalışmalarında, üreme toksisitesine yönelik bilgiler sınırlıdır (Bkz. Bölüm 5.3).

4.7.

Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

CRESTOR’un araç ve makine kullanmaya etkisini belirlemek üzere çalışma yapılmamıştır.

Ancak,

CRESTOR’un

farmakodinamik

etkilerine

dayanarak

araç

makine

kullanma

yeteneğini etkilemesi beklenmez. Araç ve makine kullanırken, tedavi sırasında sersemlik

görülebileceği akılda tutulmalıdır.

4.8.

İstenmeyen etkiler

İstenmeyen etkiler genellikle hafif ve geçicidir. Kontrollü klinik çalışmalarda, CRESTOR ile

tedavi edilen hastaların % 4’ten daha az bir kısmı istenmeyen etkiler nedeni ile çalışmadan

çıkarılmıştır.

İstenmeyen etkilerin görülme sıklığı aşağıdaki gibi derecelendirilmiştir:

Yaygın (≥1/100 ila <1/10); yaygın olmayan (≥1/1000 ila <1/100); seyrek (≥1/10.000 ila

<1/1000); çok seyrek (<1/10.000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor).

Kan ve lenf sistemi hastalıkları

Seyrek: Trombositopeni

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Seyrek: Anjiyoödem dahil hipersensitivite reaksiyonları

Endokrin hastalıkları

Yaygın: Diyabetes mellitus

Psikiyatrik hastalıklar

Bilinmiyor: Depresyon

12/20

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın: Baş ağrısı, sersemlik

Çok seyrek: Polinöropati, hafıza kaybı

Bilinmiyor: Periferal nöropati, uyku bozuklukları (uykusuzluk ve kabus görme dahil)

Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar

Bilinmiyor: Öksürük, dispne

Gastrointestinal hastalıklar

Yaygın: Kabızlık, bulantı, karın ağrısı

Seyrek: Pankreatit

Bilinmiyor: Diyare

Hepatobiliyer hastalıklar

Seyrek: Hepatik transaminazlarda artış

Çok seyrek: Sarılık, hepatit

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Yaygın olmayan: Pruritus, döküntü, ürtiker

Bilinmiyor: Stevens-Johnson Sendromu

Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları

Yaygın: Miyalji

Seyrek: Miyopati (miyozit dahil), rabdomiyoliz

Çok seyrek: Artralji

Bilinmiyor: Bazen ruptür komplikasyonlu tendon bozuklukları, immun aracılı nekrotizan

miyopati

Böbrek ve idrar yolu hastalıkları

Çok seyrek: Hematüri

Üreme sistemi ve meme hastalıkları

Çok seyrek: Jinekomasti

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar

Yaygın: Asteni

Bilinmiyor: Ödem

Sıklık risk faktörlerinin (açlık kan glukozu ≥ 101 mg/dL, VKİ > 30 kg/m

, trigliserit artışı,

hipertansiyon öyküsü).

Diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi, dozun artırılması ile yan etki sıklığı

artar.

Renal etkiler

CRESTOR ile tedavi edilen hastalarda, genellikle tübüler kaynaklı ve daldırma testi ile

belirlenen proteinüri gözlenmiştir. CRESTOR 10 mg ve 20 mg ile tedaviden bir süre sonra

idrar protein düzeyinde sıfır veya eser miktardan ++ veya daha yüksek seviyelere geçiş < %1,

40 mg ile yaklaşık %3 olmuştur. 20 mg doz ile sıfır veya eser miktardan + düzeye geçişte

küçük bir artış gözlenmiştir. Vakaların çoğunda, tedaviye devam edildiğinde, proteinüri

13/20

kendiliğinden azalır veya kaybolur. Klinik çalışmalardan ve bugüne kadar olan pazarlama

sonrası elde edilen verilerin incelenmesi sonucunda, proteinüri ile akut ya da ilerleyen renal

hastalık arasında nedensel bir ilişki tanımlanmamıştır.

CRESTOR ile tedavi edilen hastalarda hematüri gözlenmiştir ve klinik çalışma verileri

hematüri oluşumunun düşük olduğunu göstermektedir.

İskelet kasına etkileri

CRESTOR

tedavi

edilen

hastalarda,

tüm

dozlarla

özellikle

mg’ın

üzerindeki

dozlarda miyalji, miyopati (miyozit dahil) ve nadiren, akut böbrek yetmezliği ile veya değil,

rabdomiyoliz gibi iskelet kası üzerine etkiler bildirilmiştir.

Rosuvastatin kullanan hastalarda doza bağlı olarak CK düzeylerinde artış gözlenmiştir; bu

durum vakaların çoğunda hafif, semptomsuz ve geçici olmuştur. Eğer CK düzeyleri yükselirse

(> 5x ULN), tedavi kesilmelidir (Bkz. Bölüm 4.4).

Karaciğer üzerine etkileri

Diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi, rosuvastatin kullanan hastaların az bir

kısmında doza bağlı olarak transaminaz düzeylerinde artış gözlenmiştir. Bu durum, vakaların

çoğunda, hafif, semptomsuz ve geçici olmuştur.

Bazı statinler ile aşağıdaki yan etkiler raporlanmıştır:

Seksüel bozukluk

Özellikle uzun dönem tedavide istisnai vakalarda interstisyel akciğer hastalığı (Bkz.

Bölüm 4.4)

Rabdomiyolizin,

ciddi

böbrek

olaylarının

ciddi

hepatik

olayların

(özellikle

hepatik

transaminazlarda artış) görülme sıklığı 40 mg’lık dozda daha fazladır.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

Pediyatrik popülasyon:

Çocuklarda ve ergenlerde yapılan 52 haftalık bir klinik çalışmada, egzersiz veya artan fiziksel

aktiviteyi takiben izlenen >10xULN CK yükselişi ve kas semptomları, yetişkinlere kıyasla

daha sık gözlenmiştir (Bkz. Bölüm 4.4). Diğer açılardan, CRESTOR’un güvenlik profili

çocuklar veya ergen hastalarda ve yetişkinlerde benzerdir.

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması

Ruhsatlandırma

sonrası

şüpheli

advers

ilaç

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye

Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir (www.titck.gov.tr e-posta:

tufam@titck.gov.tr; Tel: 0 800 314 00 08; Faks: 0 312 218 35 99).

4.9.

Doz aşımı ve tedavisi

aşımının

spesifik

tedavisi

yoktur.

aşımı

durumunda

semptomatik

tedavi

uygulanmalı, gerekli destekleyici önlemler alınmalıdır. Karaciğer fonksiyon testleri ve CK

düzeyleri izlenmelidir. Hemodiyaliz etkili değildir.

14/20

5.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1.

Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik grup: HMG-KoA redüktaz inhibitörleri

ATC kodu: C10A A07

Etki mekanizması:

Rosuvastatin, 3-hidroksi-3-metilglutaril koenzim A’nın kolesterol prekürsörü olan mevalonata

dönüşmesini sağlayan hız-kısıtlayıcı enzim olan HMG-KoA redüktazın, selektif ve kompetitif

inhibitörüdür.

Rosuvastatinin

temel

olarak

etki

gösterdiği

yer,

kolesterolün

düşürülmesinde hedef organ olan karaciğerdir.

Rosuvastatin, hücre

yüzeyindeki hepatik

reseptörlerinin sayısını

artırarak

LDL’nin

karaciğere girişi ve katabolizmasını artırır ve VLDL’nin hepatik sentezini inhibe ederek

VLDL ve LDL partiküllerinin sayısını azaltır.

Farmakodinamik etkiler:

CRESTOR,

yükselmiş

LDL-kolesterol,

total

kolesterol

trigliseritleri

düşürür,

HDL-

kolesterolü

yükseltir.

CRESTOR

ayrıca,

ApoB,

nonHDL-K,

VLDL-K,

VLDL-

TG’leri

düşürür,

ApoA-I’i

yükseltir

(Bkz.

Tablo

CRESTOR,

LDL-K/HDL-K,

total

kolesterol/HDL-K, nonHDL-K/HDL-K ve ApoB/ApoA-I oranlarını da düşürür.

Tablo 2:

Primer hiperkolesterolemi (tip IIa ve IIb) hastalarının doz-yanıt verileri

(başlangıç değerlerinden ortalama % değişiklik)

LDL- K

Total-K

HDL-K

nonHDL-K

ApoB

ApoA-I

Plasebo

CRESTOR ile tedaviye başlandıktan sonra 1 hafta içinde terapötik yanıt alınmaya başlanır,

genellikle 2 hafta içinde maksimum terapötik yanıtın % 90’ına ulaşılır. Tam etki genellikle 4

haftada görülür ve devam eder.

Klinik etkililik ve güvenlilik:

CRESTOR,

ırk,

cinsiyet

veya

yaştan

bağımsız

olarak

hipertrigliseridemili

veya

hipertrigliseridemisi olmayan hiperkolesterolemili yetişkinlerde ve diyabet hastaları veya

ailesel hiperkolesterolemili hastalar gibi özel hasta gruplarında etkilidir.

Faz III çalışmalarından elde edilen havuzlanmış veriler, CRESTOR’un tip IIa ve tip IIb

hiperkolesterolemi

(ortalama

taban

LDL-K

yaklaşık

mg/dL)

hastalarının

büyük

kısmında, European Atherosclerosis Society-Avrupa Ateroskleroz Derneği - (EAS;1998)

kılavuzu tedavi hedeflerine ulaşmada etkili olduğunu göstermiştir; CRESTOR 10 mg ile

tedavi edilen hastaların yaklaşık %80’inde EAS’nin hedeflediği LDL-K düzeylerine (<116

mg/dL) ulaşılmıştır.

15/20

Heterozigot ailesel hiperkolesterolemili hastaları içeren geniş bir çalışmada, 435 hastaya

zorunlu doz titrasyonu yapılarak 20-80 mg CRESTOR verilmiştir. CRESTOR’un tüm dozları

lipid parametreleri üzerinde ve tedavi hedefine ulaşmada yararlı etki göstermiştir. Dozun 40

mg’a titre edilmesini (12 haftalık tedavi) takiben, LDL-K %53 oranında düşmüştür. Hastaların

%33’ünde EAS kılavuzunda belirlenen LDL-K düzeylerine (<116 mg/dL) ulaşılmıştır.

Zorunlu titrasyon yapılan açık etiketli bir çalışmada, homozigot ailesel hiperkolesterolemili

hastanın,

CRESTOR

20-40

mg’a

verdiği

yanıtlar

değerlendirilmiştir.

Toplam

hasta

grubunda LDL-K, ortalama %22 oranında düşmüştür.

Sınırlı

sayıda

hasta

üzerinde

yapılan

klinik

araştırmalarda,

CRESTOR’un

fenofibrat

birlikte kullanıldığında trigliseritlerin düşürülmesinde, niasin ile birlikte kullanıldığında ise

HDL-K’nin yükseltilmesinde aditif etkisinin olduğu gösterilmiştir (Bkz. Bölüm 4.4).

METEOR adı verilen çok merkezli, çift-kör, plasebo kontrollü bir klinik çalışmada, ortalama

LDK-K değeri 154.5 mg/dL (4.0 mmol/L) olan subklinik aterosklerozlu (Karotis intima media

kalınlığına (KIMK) göre belirlenen) ve koroner arter hastalığı açısından düşük riske sahip (10

yıllık Framingham riski <%10), yaşları 45-70 arasında olan 984 hasta, günde tek doz

rosuvastatin

veya

plasebo

yıl

boyunca

tedavi

edilmek

üzere

randomize

edilmişlerdir. Rosuvastatin maksimum KIMK artış oranını plaseboya kıyasla anlamlı ölçüde

yavaşlatmaktadır. Rosuvastatin ile tedavi edilen hastalar ve plasebo verilen hastalar arasında,

12 karotid arter bölgesine ait maksimum KIMK değerindeki değişiklik oranındaki fark -

0.0145 mm/yıl’dır (%95 güven aralığı, -0.0196, -0.0093; p<0.0001). Plasebo ile görülen

+0.0313 mm/yıl’lık (%1.12/yıl (p<0.0001) ilerlemeye kıyasla rosuvastatin ile başlangıca göre

kaydedilen değişim, – 0.0014 mm/yıl’dır (% -0.12/yıl (anlamlı olmayan). KIMK düşüşü ve

kardiyovasküler

olaylar

riskinde

azalma

arasında

direkt

korelasyon

olduğu

henüz

gösterilmemiştir. METEOR çalışmasında çalışılan popülasyon düşük koroner kalp hastalığı

riskine sahiptir ve CRESTOR 40 mg hedef popülasyonunu temsil etmemektedir. 40 mg’lık

doz sadece yüksek kardiyovasküler risk taşıyan ciddi hiperkolesterolemili hastalarda reçete

edilmelidir (Bkz. Bölüm 4.2).

Primer Korunmada Statinlerin Kullanımının Doğrulanması: Rosuvastatini Değerlendiren Bir

Girişim

Çalışmasında

(JUPITER),

rosuvastatinin

majör

aterosklerotik

kardiyovasküler

hastalık olaylarının ortaya çıkması üzerindeki etkisi 17,802 erkekte (≥50 yaş) ve kadında (≥60

yaş) değerlendirilmiştir.

Çalışmanın katılımcıları günde bir kez plasebo (n=8901) veya 20 mg rosuvastatin (n=8901)

gruplarına rastgele ayrılmış ve ortalama 2 yıllık bir süre boyunca takip edilmiştir.

Rosuvastatin

grubunda,

plasebo

grubuna

kıyasla

LDL-kolesterol

konsantrasyonu

(p<0.001) azalmıştır.

Başlangıçtaki Framingham risk skoru >%20 olan yüksek riskli kişilerden oluşan (1558 kişi)

bir alt grubun post-hoc analizinde, rosuvastatin tedavisiyle plaseboya kıyasla kardiyovasküler

ölüm,

inme

miyokard

infarktüsün

bileşik

sonlanım

noktasında

anlamlı

azalma

gözlenmiştir (p=0.028). Olay oranındaki mutlak risk azalması 1000 hasta yılı başına 8.8’dir.

Bu yüksek risk grubunda toplam mortalite değişmemiştir (p=0.193). Başlangıçtaki SKOR

riski ≥%5 olan (65 yaş üzeri hastaların dahil edilmesini sağlayacak şekilde ekstrapolasyon

uygulanmıştır) yüksek riskli hastalardan oluşan bir alt grubun (toplam 9302 kişi) post-hoc

analizinde,

rosuvastatin

tedavisinde

plaseboya

kıyasla

kardiyovasküler

ölüm,

inme

16/20

miyokard

infarktüsün

bileşik

sonlanım

noktasında

anlamlı

azalma

gözlenmiştir

(p=0.0003). Olay oranındaki mutlak risk azalması 1000 hasta yılı başına 5.1’dir. Bu yüksek

risk grubunda toplam mortalite değişmemiştir (p=0.076).

JUPITER çalışmasında, rosuvastatin kullanan hastaların %6.6’sı, plasebo kullanan hastaların

ise %6.2’si advers olay nedeniyle çalışma ilacını bırakmıştır. Tedavinin kesilmesine neden

olan en yaygın advers olaylar şunlardır: miyalji (%0.3 rosuvastatin, %0.2 plasebo), karın

ağrısı (%0.03 rosuvastatin, %0.02 plasebo) ve döküntü (%0.02 rosuvastatin, %0.03 plasebo).

Plaseboya eşit veya plasebodan yüksek oranda görülen en yaygın advers olaylar şunlardır:

idrar yolu enfeksiyonu (%8.7 rosuvastatin, %8.6 plasebo), nazofarenjit (%7.6 rosuvastatin,

%7.2 plasebo), sırt ağrısı (%7.6 rosuvastatin, %6.9 plasebo) ve miyaljidir (%7.6 rosuvastatin,

%6.6 plasebo).

Pediyatrik popülasyon:

12 haftalık çift kör, randomize, çok merkezli, plasebo-kontrollü, bir çalışmayı (n= 176, 97

erkek

kadın)

takiben

haftalık

(n=173,

erkek

kadın),

açık

etiketli,

rosuvastatin doz-titrasyon fazı ile devam edildiğinde, 10-17 yaş arası heterozigot ailesel

hiperkolesterolemili hastalarda (Tanner evre II-V, kızlarda ilk adetten en az 1 yıl sonra) 12

hafta boyunca günde 1 doz 5, 10 veya 20 mg rosuvastatin veya plasebo uygulanmış ve daha

sonra hepsi 40 hafta süresince günde 1 doz rosuvastatin almıştır. Çalışma başlangıcında,

hastaların yaklaşık %30’u 10-13 yaş arasındadır ve sırasıyla %17’si, %18’i, %40’ı ve %25’i

Tanner II, III, IV ve V. evredeydi.

Plasebo için %0.7 olan değerle karşılaştırıldığında, 5, 10 ve 20 mg rosuvastatin ile LDL-K’de

sırasıyla %38.3, %44.6 ve %50.0 azalma meydana gelmiştir.

40 haftalık, açık etiketli, hedefe doğru titrasyon yapıldığı dönemin sonunda, günde bir kere

maksimum 20 mg’a kadar yapılan doz uygulaması ile 173 hastanın 70’inde (%40.5) değerin

108 mg/dL’nin altındaki LDL-K hedefine ulaşılmıştır.

52 haftalık çalışma tedavisinden sonra büyüme, ağırlık, VKİ veya cinsel olgunlaşmada

herhangi bir etki saptanmamıştır (Bkz. Bölüm 4.4). Bu çalışma (n=176) seyrek advers ilaç

olaylarının karşılaştırılması için uygun değildir.

Rosuvastatin 2 yıllık, açık etiketli, hedefe doğru titrasyon yapılan, yaşları 6 ila 17 arasında

olan

erkek

kız

çocuğu,

Tanner

evre

<II-V)

heterozigot

ailesel

hiperkolesterolemili 198 çocukta da çalışılmıştır. Tüm hastalarda başlangıç dozu günde bir

kez 5 mg rosuvastatin idi. Yaşları 6 ila 9 olan hastalar (n=64) günde bir kez 10 mg’lık

maksimum doza titre edildi ve yaşları 10 ila 17 arasında olan hastalar (n=134) günde bir kez

20 mg’lık maksimum doza titre edildiler.

Rosuvastatin ile tedavinin 24 ayından sonra, 6 ila <10, 10 ila <14 ve 14 ila <18 yaş

gruplarında LDL-K’da başlangıç değerine göre LS ortalama yüzde azalması, sırasıyla -%43

(Başlangıç: 236 mg/dL, 24. Ay: 133 mg/dL), -%45 (Başlangıç: 234 mg/dL, 24. Ay: 124

mg/dL) ve -%35’di (Başlangıç: 241 mg/dL, 24. Ay: 153 mg/dL).

Rosuvastatin 5 mg, 10 mg ve 20 mg aşağıdaki sekonder lipid ve lipoprotein değişkenleri için

başlangıca

göre

istatistiki

olarak

anlamlı

değişiklikler

sağlamıştır:

HDL-K,

non-HDL-K,

LDL-K/HDL-K,

TC/HDL-K,

TG/HDL-K,

K/HDL-K,

ApoB,

17/20

ApoB/ApoA-1. Bu değişikliklerin her biri iyileşen lipid cevapları ile bağıntılıdır ve 2 yıl

boyunca kalıcı olmuştur.

Tedavinin 24 ayından sonra büyüme, ağırlık, VKİ veya cinsel olgunlaşmada herhangi bir etki

saptanmamıştır (Bkz. Bölüm 4.4)

Avrupa

İlaç

Ajansı,

homozigot

ailesel

hiperkolesteroleminin,

primer

kombine

(karma)

dislipideminin ve kardiyovasküler olayların tedavisi ile pediyatrik popülasyonun tüm alt

kümelerinde

rosuvastatin

yapılan

çalışmaların

sonuçlarının

sunulması

zorunluluğunu

kaldırmıştır (pediyatrik kullanım ile ilgili bilgiler için bölüm 4.2’ye bakınız).

5.2.

Farmakokinetik özellikler

Genel özellikler

Emilim:

Oral uygulamadan yaklaşık 5 saat sonra doruk plazma konsantrasyonuna ulaşılır. Mutlak

biyoyararlanımı yaklaşık %20’dir.

Dağılım:

Rosuvastatin, kolesterol sentezi ve LDL-K klerensinin temel olarak yer aldığı karaciğere

büyük oranda geçer. Rosuvastatinin dağılım hacmi yaklaşık 134 L’dir. Rosuvastatin, temel

olarak albümin olmak üzere plazma proteinlerine %90 oranında bağlanır.

Biyotransformasyon:

Rosuvastatinin

metabolizması

sınırlıdır

(yaklaşık

%10).

İnsan

hepatositleri

kullanılarak

yapılan

in vitro

metabolizma çalışmaları, rosuvastatinin, sitokrom P450’ye bağlı metabolizma

için zayıf bir substrat olduğunu göstermektedir. Temel olarak yer alan izoenzim CYP2C9

olup, 2C19, 3A4 ve 2D6’nın daha az yeri vardır. Belirlenen temel metabolitler, N-desmetil ve

lakton metabolitleridir. N-desmetil metaboliti, rosuvastatinden %50 oranında daha az aktif

iken

lakton

formu

klinik

olarak

inaktiftir.

HMG-KoA

redüktaz

inhibitör

aktivitenin

%90’ından fazlası rosuvastatin tarafından gerçekleştirilir.

Eliminasyon:

Rosuvastatinin yaklaşık %90’ı değişmemiş ilaç olarak feçes ile (absorbe edilmiş ve edilmemiş

maddeden oluşur), geri kalanı idrar ile atılır. Yaklaşık %5’i idrarla değişmemiş olarak atılır.

Plazma eliminasyon yarı ömrü yaklaşık 19 saattir. Eliminasyon yarı ömrü, yüksek dozlar ile

artmaz. Ortalama geometrik plazma klerensi yaklaşık 50 litre/saattir (varyasyon katsayısı

%21.7). Diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi, rosuvastatinin karaciğer

tarafından alımı membran taşıyıcısı OATP-C ile olur. Bu taşıyıcı, rosuvastatinin karaciğerden

eliminasyonunda önemli bir yer tutar.

Doğrusallık:

Rosuvastatinin sistemik yararlanımı doz ile orantılı olarak artar. Günlük çoklu dozlardan

sonra farmakokinetik parametrelerde değişiklik yoktur.

18/20

Hastalardaki karakteristik özellikler

Yaş ve cinsiyet:

Yaş ve cinsiyetin rosuvastatinin farmakokinetiği üzerine klinik açıdan yetişkinlerde bir etkisi

yoktur.

Rosuvastatinin

heterozigot

ailesel

hiperkolesterolemili

çocuklar

ergenlerdeki

farmakokinetiği,

yetişkin

gönüllülerdekine

benzerdir

(bakınız

aşağıdaki

“pediyatrik

popülasyon”).

Irk:

Farmakokinetik

çalışmalar,

Asya

kökenli

(Japon,

Çinli,

Filipinli,

Vietnamlı

Koreli)

hastaların

ortalama

maks

değerlerinin,

beyaz

ırktan

olanlarla

kıyaslandığında

yaklaşık 2 kat yükseldiğini göstermiştir; Hint kökenli Asyalılarda ortalama EAA ve C

maks

yaklaşık 1.3 kat artış gösterir. Popülasyon farmakokinetik analizinde, beyaz ırktan olanlar ve

siyah gruplar arasında klinik açıdan anlamlı farmakokinetik değişiklik ortaya çıkmamıştır.

Böbrek yetmezliği:

Çeşitli derecelerde böbrek yetmezliği olan hastalarla yapılan bir çalışmada, hafif ve orta

derecede

böbrek

yetmezliğinin,

rosuvastatin

N-desmetil

metabolitinin

plazma

konsantrasyonları üzerine etkisi olmadığı görülmüştür. Ancak, ağır böbrek yetmezliği olan

hastalarda (KrKl <30 mL/dk) rosuvastatin plazma konsantrasyonu sağlıklı gönüllülere göre 3

kat, N-desmetil metabolitinin plazma konsantrasyonu ise 9 kat artmıştır. Hemodiyalize giren

hastalarda

rosuvastatinin

sabit

durum

plazma

konsantrasyonu,

sağlıklı

gönüllülere

göre

yaklaşık %50 daha fazladır.

Karaciğer yetmezliği:

Çeşitli derecelerde karaciğer yetmezliği olan hastalarla yapılan bir çalışmada, Child-Pugh

puanı 7 ve altında olan hastalarda rosuvastatinin sistemik maruziyetinin arttığına ilişkin bir

kanıt

yoktur.

Ancak

Child-Pugh

puanı

olan

hastada

rosuvastatinin

sistemik

maruziyetinin

Child-Pugh

puanları

daha

düşük

olan

hastalara

göre

arttığı

gözlenmiştir. Child-Pugh puanları 9’dan fazla olan hastalarla ilgili deneyim yoktur.

Genetik polimorfizmler:

Rosuvastatin dahil, HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinin dağılımı OATP1B1 ve BCRP taşıyıcı

proteinleri

aracılığıyladır.

SLCO1B1

(OATP1B1)

ve/veya

ABCG2

(BCRP)

genetik

polimorfizmleri görülen hastalarda, rosuvastatin maruziyetinde artış riski vardır. Ayrı ayrı

SLCO1B1 c.521CC ve ABCG2 c.421AA polimorfizmleri, SLCO1B1 c.521TT veya ABCG2

c.421CC genotiplerine kıyasla daha yüksek rosuvastatin maruziyeti (EAA) ile ilişkilidir. Bu

spesifik genotip klinik pratikte belirlenmemiştir, ancak bu tip polimorfizmlere sahip olduğu

bilinen hastalar için daha düşük CRESTOR dozları önerilir.

Pediyatrik popülasyon:

Heterozigot ailesel hiperkolesterolemili 10-17 veya 6-17 yaş aralığındaki (toplam 214 hasta)

pediyatrik hastada, rosuvastatin (tablet olarak uygulanan) ile yapılan

iki farmakokinetik

çalışma, pediyatrik hastalarda rosuvastatin maruziyetinin yetişkin hastalarla karşılaştırılabilir

ya da daha az olduğunu göstermiştir. Rosuvastatin maruziyeti 2 yılı aşan bir sürede doz ve

zamana göre tahmin edilebilirdi.

19/20

5.3.

Klinik öncesi güvenlilik verileri

Güvenliliğe

ilişkin

farmakolojik

çalışmalar,

tekrarlanan

toksisitesi,

genotoksisite,

karsinojenik potansiyel ile ilgili konvansiyonel çalışmalar, insanlar üzerinde özel bir zararlı

etkisinin

olmadığını

göstermiştir.

hERG

geni

üzerine

etkileri

spesifik

testlerle

değerlendirilmemiştir. Klinik çalışmalarda gözlenmeyen, ancak hayvanlarda klinik maruziyet

seviyesine benzer maruziyet seviyelerinde gözlenen advers reaksiyonlar şunlardır: Fare ve

sıçanlarla yapılan tekrarlanan doz toksisite çalışmalarında rosuvastatinin farmakolojik etkisine

bağlı olarak histopatolojik karaciğer değişimleri gözlenmiştir. Bu değişimler, köpeklerle

yapılan

çalışmalarda

safra

kesesi

üzerine

etkilerle

birlikte

daha

önemli

seviyede

gözlenmiştir; maymunlarla yapılan çalışmalarda gözlenmemiştir. Ayrıca, maymunlarda ve

daha yüksek dozlarda köpeklerde testiküler toksisite gözlenmiştir. Üreme üzerine toksisitesi

sıçanlarda, terapötik maruziyet düzeyinin birkaç katı yüksek olan maternal olarak toksik

dozlarda, yavruların büyüklüğü ve ağırlıklarının azalması ve yavru hayvanın sağ kalımının

azalması ile kanıtlanmıştır.

6.

FARMASÖTİK ÖZELLİKLERİ

6.1.

Yardımcı maddelerin listesi

Laktoz monohidrat

Mikrokristalin selüloz

Kalsiyum fosfat

Krospovidon

Magnezyum stearat

Hipromelloz

Gliserol triasetat

Titanyum dioksit (E171)

Demir oksit, sarı (E172)

6.2.

Geçimsizlik

Bilinen herhangi bir geçimsizliği bulunmamaktadır.

6.3.

Raf ömrü

36 ay

6.4.

Saklamaya yönelik özel uyarılar

C’nin altındaki oda sıcaklığında saklanmalıdır. Nemden korumak için orijinal ambalajı

içinde tutulur.

6.5.

Ambalajın niteliği ve içeriği

Kutuda, PA/Al/PVC/Al blister ambalajda

14, 28 ve 90 tablet

20/20

6.6.

Beşeri tıbbi ürünlerden arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller “Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği” ve

“Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmelik”lerine uygun olarak imha edilmelidir.

7.

RUHSAT SAHİBİ

AstraZeneca İlaç San.ve Tic.Ltd.Şti.

Büyükdere Cad.Yapı Kredi Plaza B Blok Kat: 3-4 Levent İstanbul

Tel: (0 212) 317 23 00

Faks: (0 212) 317 24 05

8.

RUHSAT NUMARASI

2014/68

9.

İLK RUHSAT TARİHİ VE RUHSAT YENİLEME TARİHİ

İlk ruhsatlandırma tarihi: 11.02.2014

Son yenileme tarihi:

10.

KÜB’ÜN YENİLENME TARİHİ

Bu ürünle ilgili haber bulunmamaktadır.