CANDEXIL

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • CANDEXIL PLUS 16 MG/12,5 MG 28 TABLET
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • CANDEXIL PLUS 16 MG/12,5 MG 28 TABLET
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • ilacı ve diüretik

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Aktif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699525014344
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 29-01-2013
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1 / 18

KISA ÜRÜN BİLGİSİ

1.

BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

CANDEXİL

PLUS 32 mg/ 12,5 mg tablet

2.

KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin maddeler:

Kandesartan sileksetil

32 mg

Hidroklorotiyazid

12,5 mg

Yardımcı maddeler:

Laktoz monohidrat M 200 (inek sütünden üretilmiştir) 82,21 mg

Laktoz monohidrat DCL 15

(inek sütünden üretilmiştir) 11,42 mg

Yardımcı maddeler için 6.1’e bakınız.

3.

FARMASÖTİK FORM

Tablet

Açık sarı renkli, hafif bombeli, bir yüzü ortadan çentikli oblong tabletler.

4. KLİNİK ÖZELLİKLER

4.1. Terapötik endikasyonlar

Kandesartan

sileksetil

veya

hidroklorotiyazid

monoterapinin

yeterli

olmadığı

primer

hipertansiyon (Bkz. Bölüm 4.3, 4.4, 4.5 ve 5.1).

4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

Pozoloji/uygulama sıklığı ve süresi:

CANDEXİL

PLUS’ın önerilen dozu günde bir defa bir tablettir. Kandesartan sileksetilin ve

hidroklorotiyazidin doz titrasyonu önerilmektedir.

Klinik

açıdan

uygun

olduğu

durumlarda

monoterapiden

doğrudan

CANDEXİL

PLUS

tedavisine

geçilmesi

düşünülebilir.

Hidroklorotiyazid

monoterapisinden

kandesartan

sileksetile

geçişte

titrasyonu

önerilir.

Kandesartan

sileksetil

veya

hidroklorotiyazid

monoterapisi ile veya düşük dozlarda CANDEXİL

PLUS ile kan basıncı optimum olarak

kontrol altına alınamayan hastalara CANDEXİL

PLUS verilebilir.

Antihipertansif etkinin büyük bir kısmına, tedavinin başlamasından sonraki 4 hafta içinde

ulaşılır.

Uygulama şekli:

Oral yolla uygulanır. Kandesartanın biyoyararlanımı yiyecek alımı ile değişmez.

Hidroklorotiyazid ve yiyecekler arasında klinik açıdan anlamlı bir etkileşim mevcut değildir.

2 / 18

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

Böbrek yetmezliği:

Böbrek yetmezliği olan hastalarda loop diüretikleri, tiyazidlere tercih edilmektedir. Kreatinin

klerensi

≥30

ml/dakika/1,73

olan

hastalarda,

CANDEXİL

PLUS

tedavisine

geçilmeden önce kandesartan sileksetil dozu titre edilmelidir (hafif ve orta derecede böbrek

yetmezliği

olan

hastalarda

kandesartan

sileksetilin

önerilen

başlangıç

dozu

mg’dır).

CANDEXİL

PLUS

ağır

böbrek

yetmezliği

olan

hastalarda

(kreatinin

klerensi

<

ml/dakika/1,73 m

BSA) kontrendikedir (Bkz. Bölüm 4.3).

Karaciğer yetmezliği:

Hafif-orta derecede karaciğer yetmezliği olan hastalarda CANDEXİL

PLUS tedavisine

geçilmeden önce kandesartan sileksetil dozunun titre edilmesi önerilmektedir (bu hastalarda

kandesartan sileksetilin önerilen başlangıç dozu 4 mg’dır).

Ağır

karaciğer

yetmezliği

ve/veya

kolestazisi

olan

hastalarda

CANDEXİL

PLUS

kontrendikedir (Bkz. Bölüm 4.3).

Pediyatrik popülasyon:

CANDEXİL

PLUS’ın 0-18 yaşları arasındaki çocuklar üzerindeki güvenilirliği ve etkisi

belirlenmemiştir. Herhangi bir veri mevcut değildir.

Geriyatrik popülasyon:

Yaşlı hastalarda doz ayarlaması gerekmez.

İntravasküler sıvı azalması olan hastalar:

İntravasküler sıvı azalması olasılığı olan hastalar gibi hipotansiyon riski taşıyan hastalarda

kandesartan

sileksetil

dozunun

titre

edilmesi

önerilmektedir

hastalarda

kandesartan

sileksetilin önerilen başlangıç dozu olarak 4 mg’dır).

4.3 Kontrendikasyonlar

CANDEXİL

PLUS’ın içerdiği maddelerden herhangi birine ya da sulfonamid türevi

ilaçlara (hidroklorotiyazid sulfonamid türevidir) karşı aşırı duyarlılığı olanlarda,

Gebelik ve emzirme döneminde (Bkz. Bölüm 4.6. Gebelik ve laktasyon),

Ağır böbrek yetmezliği (kreatinin klerensi < 30 ml/dak/1,73 m

BSA) olanlarda,

Ağır karaciğer yetmezliği ve/veya kolestazis durumunda,

İnatçı hipokalemi ve hiperkalsemisi olanlarda,

Gutta,

CANDEXİL

PLUS

aliskiren

içeren

ilaçların

birlikte

kullanımı,

“diyabetes

mellitus”veya böbrek yetmezliği (GFR <60 ml/dak/1,73 m

) olan hastalarda kontrendikedir

(bkz. Bölüm 4.5 ve 5.1).

3 / 18

4.4 Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Böbrek Yetmezliği / Böbrek transplantasyonu:

Bu hasta grubunda, loop diüretikleri, tiyazidlere tercih edilmektedir. CANDEXİL

PLUS,

böbrek

yetmezliği

olan

hastalarda

kullanıldığında,

potasyum,

kreatinin

ürik

asit

düzeylerinin düzenli olarak izlenmesi önerilmektedir.

Kısa süre önce böbrek transplantasyonu yapılmış hastalara CANDEXİL

PLUS verilmesi ile

ilgili deneyim yoktur.

Renal arter stenozu:

inhibitörleri

gibi,

renin-anjiyotensin-

aldosteron

sistemine

etki

eden

diğer

ilaçlar,

bilateral veya tek taraflı renal arter stenozu olan hastalarda, kan üre miktarını ve serum

kreatinin

düzeyini

artırabilir.

Aynı

etki,

anjiyotensin

reseptör

antagonistleri

görülebilir.

İntravasküler sıvı kaybı:

Renin-anjiyotensin-aldosteron

sistemi’ne

etki

eden

diğer

ilaçlarda

belirtildiği

gibi,

ağır

intravasküler sıvı ve/veya sodyum kaybı olan hastalarda (yakın zamanda fazla miktarda

kusmuş olan veya ishal olan hastalarda) semptomatik hipotansiyon oluşabilir. Bu nedenle, bu

durum düzeltilmeden CANDEXİL

PLUS tedavisine başlanması önerilmez (Bu hastalarda

kandesartan sileksetilin önerilen başlangıç dozu 4 mg’dır).

Anestezi ve cerrahi:

Renin-anjiyotensin sisteminin bloke olmasından ötürü anjiyotensin II antagonistleri ile tedavi

edilen

hastalara

uygulanan

cerrahi

müdahale

anestezi

sırasında

hipotansiyon

ortaya

çıkabilir.

Çok

seyrek

olarak

hipotansiyon,

intravenöz

sıvı

ve/veya

vazopresör

ilaçların

kullanılmasını gerektirecek kadar ağır olabilir.

Karaciğer yetmezliği:

elektrolit

dengesinde

minör

değişiklikler

hepatik

komaya

neden

olabileceğinden,

tiyazidler,

karaciğer

yetmezliği

veya

ilerleyen

karaciğer

hastalığı

olanlarda

dikkatli

kullanılmalıdır. CANDEXİL

PLUS’ın karaciğer

yetmezliği olan hastalarda kullanımına

ilişkin klinik deneyim yoktur.

Aort ve mitral kapak stenozu veya obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati:

Diğer vazodilatörlerle olduğu gibi, hemodinamik aort ya da mitral kapak stenozu ya da

obstrüktif

hipertrofik

kardiyomiyopatili

hastalarda,

CANDEXİL

PLUS

çok

dikkatli

kullanılmalıdır.

Primer hiperaldosteronizm:

Primer hiperaldosteronizmi olan hastalar, renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi üzerinden etki

gösteren

antihipertansif

ilaçlara

genellikle

yanıt

vermezler.

nedenle,

hastalarda

CANDEXİL

PLUS kullanımı önerilmemektedir.

4 / 18

Elektrolit Dengesizliği:

Uygun

aralıklarla

serum

elektrolit

düzeyleri

periyodik

olarak

kontrol

edilmelidir.

Hidroklorotiyazidi de içeren tiyazidler sıvı ya da elektrolit dengesizliklerine sebep olurlar

(hiperkalsemi, hipokalemi, hiponatremi, hipomagnezemi ve hipokloremik alkaloz).

Tiyazid

diüretikleri,

kalsiyumun

atılımını

azaltır

aralıklı

hafif

yükselmiş

serum

kalsiyum

konsantrasyonlarına

neden

olabilirler.

Belirgin

hiperkalsemi,

gizli

hiperparatiroidizmin bir işareti olabilir. Paratiroid fonksiyon testleri yapılmadan önce tiyazid

tedavisi kesilmelidir.

Hidroklorotiyazid doza bağlı olarak idrarla potasyum kaybını artırır ve hipokalemi oluşur.

Hidroklorotiyazid’in bu etkisi, kandesartan sileksetil ile birlikte kullanıldığında daha az

olmaktadır. Karaciğer sirozu olan hastalarda, zorlu diürezi olan hastalarda, ağızdan yetersiz

elektolit alımı olanlarda ve birlikte kortikosteroid veya adrenokortikotropik hormon (ACTH)

kullanan hastalarda hipokalemi riski artabilir.

Kanındaki

potasyum

seviyesi

sürekli

düşük

olan

hastalarda

CANDEXİL

PLUS

kullanılmamalıdır.

Özellikle kalp yetmezliği ve/veya böbrek yetmezliği olan hastalarda kandesartan sileksetil ile

tedavi hiperkalemiye neden olabilir. CANDEXİL

PLUS’ın potasyum tutucu diüretiklerle,

potasyum preparatları ile, potasyum içeren yapay tuzlarla ya da potasyum düzeylerini artırıcı

diğer

ilaçlarla

(örn.heparin

sodyum,

trimetoprim/sulfametoksazol

kombinasyonu)

birlikte

kullanımı

serum

potasyum

düzeylerini

artırabilir.

Potasyum

düzeyleri

gerektiği

şekilde

izlenmelidir.

Tiyazidlerin, hipomagnezemi ile sonuçlanabilen magnezyum atılımını artırdığı gösterilmiştir.

Metabolik ve endokrin etkiler:

Tiyazid grubu bir diüretikle tedavi glukoz toleransını azaltabilir. Antidiyabetik ilaçların,

insülin dahil, dozlarının ayarlanması gerekebilir. Tiyazid tedavisinde gizli “diabetes mellitus”

kendini gösterebilir. Kolesterol ve trigliserid düzeylerinde artma tiyazid diüretik tedavisi ile

ilişkilendirilmektedir. Ancak CANDEXİL

PLUS’daki 12,5 mg’lık tiyazid dozu ile bu etkiler

çok azdır. Tiyazid diüretikler serum ürik asit konsantrasyonunu arttırır ve yatkın hastalarda

guta neden olabilir.

Işığa duyarlılık:

Tiyazid diüretiklerinin kullanımı sırasında ışığa duyarlılık reaksiyonlarına ilişkin vakalar

raporlanmaktadır

(Bkz.

Bölüm

4.8).

Işığa

duyarlılık

reaksiyonu

gelişirse,

tedavinin

durdurulması önerilmektedir. Eğer tedavinin yeniden başlatılması gerekli ise, ortamların

güneş ışığından veya UVA radyasyonundan korunması önerilmektedir.

5 / 18

Genel:

Böbrek fonksiyonları ve damar tonusu, renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi aktivitesine

bağlı olan hastalarda, (örn.ağır konjestif kalp yetmezliği ya da renal arter stenozunu da

kapsayan altta yatan renal hastalıklar) bu sistemi etkileyen diğer ilaçlarla (ARB (Anjiyotensin

Tip II reseptör antagonisti)’leri içeren) tedavide akut hipotansiyon, azotemi, oligüri ya da

seyrek olarak akut böbrek yetmezliği gibi etkiler ortaya çıkmaktadır. Her antihipertansif ajan

ile olduğu gibi, iskemik kalp hastalığı veya aterosklerotik serebrovasküler hastalığı olanlarda,

kan basıncının aşırı düşmesi, miyokard infarktüsü ya da inmeye neden olabilir. Daha önce felç

geçirmiş olan hastalarda, dikkatli kullanılmalıdır.

Hidroklorotiyazide karşı hipersensitivite reaksiyonları alerji veya bronşiyal astım hikayesi

olan ya da olmayan hastalarda görülmekle birlikte, alerji veya bronşiyal astım hikayesi

olanlarda görülme olasılığı daha yüksektir.

Tiyazid grubu diüretiklerle, sistemik lupus eritamatozus aktif hale gelebilir veya alevlenebilir.

CANDEXİL

PLUS’ın antihipertansif etkisi diğer antihipertansifler ile arttırılabilir.

CANDEXİL

PLUS Tablet, laktoz içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz

yetmezliği

glikoz-galaktoz

malabsorbsiyon

problemi

olan

hastaların

ilacı

kullanmamaları gerekir.

Gebelik:

Gebelik

sırasında

anjiyotensin

reseptör

antagonistleri

(ARB)

tedaviye

başlanmamalıdır.

tedavisinin

devamlılığı

gerekmedikçe,

gebe

kalmayı

planlayan

hastalarda,

gebelikte

kullanımda

güvenliği

kanıtlanmış

başka

antihipertansif

tedavilere

geçilmelidir. Gebelik tespit edildiğinde, ARB’ler ile tedavi derhal durdurulmalı ve uygun

olduğu durumlarda alternatif tedaviye geçilmelidir (Bkz. Bölüm 4.3 ve 4.6).

Renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin (RAAS) dual blokajı:

ADE-inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör blokerleri ya da aliskirenin birlikte kullanılması

durumunda

hipotansiyon,

senkop,

hiperkalemi

riskinin

arttığı

böbrek

fonksiyonunun

azaldığına

(akut

böbrek

yetmezliği

dahil)

dair

kanıtlar

bulunmaktadır.

RAAS’ın

dual

blokajına

açtığından

ADE-inhibitörleri,

anjiyotensin

reseptör

blokerleri

aliskirenin birlikte kullanılması önerilmez (Bkz. Bölüm 4.5 ve 5.1).

Eğer dual blokaj tedavisi mutlaka gerekli görülürse sadece uzman gözetimi altında yapılmalı

ve böbrek fonksiyonu, elektrolitler ve kan basıncı yakından sık sık takip edilmelidir.

Diyabetik

nefropatisi

bulunan

hastalarda

ADE-inhibitörleri

anjiyotensin

reseptör

blokerleri birlikte kullanılmamalıdır.

Kalp yetmezliğinde bir ADE-inhibitörü ile eşzamanlı tedavi:

CANDEXİL

PLUS, bir ADE inhibitörüyle kombine olarak kullanılması durumunda özellikle

hipotansiyon, hiperkalemi ve böbrek fonksiyonunda azalma (akut böbrek yetmezliği dahil)

6 / 18

olmak

üzere

advers

reaksiyon

riski

artabilir.

ADE-inhibitörü,

mineralokortikoid

reseptör

antagonisti

kandesartandan

oluşan

üçlü

kombinasyon

önerilmez.

kombinasyonlar uzman gözlemi altında kullanılmalı ve böbrek fonksiyonu, elektrolitler ve

kan basıncı yakından sık sık takip edilmelidir.

Diyabetik

nefropati

bulunan

hastalarda

ADE-inhibitörleri

anjiyotensin

reseptör

blokerleri birlikte olarak kullanılmamalıdır.

4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Kandesartan

sileksetil

klinik

farmakokinetik

çalışmaların

yapıldığı

ilaçlar

hidroklorotiyazid,

varfarin,

digoksin,

oral

kontraseptifler

(örneğin;

etinilöstradiol/levonorgestrel), glibenklamid ve nifedipindir. Bu çalışmalarda klinik olarak

önemli bir farmakokinetik etkileşim belirlenmemiştir.

Potasyum

kaybına

hipokalemiye

neden

olan

diğer

ilaçların

(örn.,

diğer

potasyum

kaybettiren diüretikler, laksatifler, amfoterisin, karbenoksolon, penisilin G sodyum, salisilik

asit türevleri, steroidler, ACTH), hidroklorotiyazidin potasyum düzeyini düşürücü etkisini

artırması beklenebilir.

CANDEXİL

PLUS’ın potasyum tutucu diüretikler, potasyum preparatları, potasyum içeren

yapay

tuzlar

potasyum

düzeyini

artıran

ilaçlar

(örneğin;

heparin

sodyum

trimetoprim/sulfametoksazol

kombinasyonu)

birlikte

kullanılması

serum

potasyum

düzeyini artırabilir. Potasyum düzeyleri düzenli olarak izlenmelidir (Bkz. Bölüm 4.4).

Diüretiklerin

neden

olduğu

hipokalemi

hipomagnezemi,

digital

glikozidleri

antiaritmiklerin kardiyotoksik etkilerinin ortaya çıkmasına zemin hazırlar. Bu tür ilaçlarla

CANDEXİL

PLUS

alındığında

serum

potasyum

düzeylerinin

düzenli

olarak

izlenmesi

önerilmektedir:

Sınıf 1a antiaritmikler (örn. kinidin, hidrokinidin, disopiramid)

Sınıf III antiaritmikler (örn. amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid)

Bazı

antipsikotikler

(örn.

tioridazin,

klorpromazin,

levomepromazin,

trifluoperazin,

simemazin, sülpirid, sültoprid, amisülpirid, tiapirid, pimozid, haloperidol, droperiodol)

Diğer (örn. bepridil, sisapirid, difemanil, eritromisin IV, halofantrin, ketanserin,

mizolastin, pentamidin, sparfloksasin, terfenadin, vinsamin IV)

ADE inhibitörleri veya hidroklorotiyazid ile lityumun birlikte kullanımında serum lityum

konsantrasyonlarında

toksisitede

geri

dönüşümlü

artış

bildirilmiştir.

Benzer

etki

anjiyotensin

reseptör

antagonistleri

(AIIRA)

görülebilir.

Kandesartan

hidroklorotiyazidin, lityum ile birlikte kullanılması önerilmemektedir. Birlikte kullanılması

gerektiğinde serum lityum düzeylerinin dikkatlice izlenmesi önerilmektedir.

Anjiyotensin II reseptör antagonistlerinin aynı anda NSAİ (non-steroidal anti- inflamatuar)

ilaçlar (örn. selektif COX-2 inhibitörleri, asetilsalisilikasit (>3 g/gün) ve selektif olmayan

7 / 18

NSAİ İlaçlar) ile birlikte kullanılması antihipertansif etkide azalmaya neden olabilir, bu

nedenle dikkatli kullanılmalıdır.

ADE inhibitörlerinde olduğu gibi, anjiyotensin II reseptör antagonistleri ve NSAİ ilaçların

birlikte kullanımı, olası akut böbrek yetersizliği de dahil böbrek fonksiyonlarının kötüleşmesi

ve serum potasyum seviyesinde yükselme (özellikle önceden bilinen zayıf böbrek fonksiyonu

olan

hastalarda)

riskinin

artmasına

neden

olabilir.

Özellikle

yaşlı

hastalarda,

kombine

tedavinin uygulanmasında dikkatli olunmalıdır.

Hastalar yeterli miktarda su almalıdırlar ve kombine tedavinin başlamasının ardından ve daha

sonraları periyodik olarak böbrek fonksiyonlarının izlenmesine dikkat edilmelidir.

Hidroklorotiyazidin

diüretik,

natriüretik

antihipertansif

etkisi

NSAİ

ilaçlar

azalmaktadır.

Hidroklorotiyazid’in emilimi kolestipol ya da kolestiramin ile azalır.

Depolarizasyona neden olmayan kas gevşeticilerin (örn., tubokürarin) etkisi, hidroklorotiyazid

ile artabilir.

Tiyazid diüretikleri, kalsiyum atılımını azaltarak serum kalsiyum seviyelerinin artmasına

neden olabilir. Kalsiyum preparatları veya Vitamin D ile birlikte kullanılması gerekiyorsa,

serum kalsiyum seviyeleri izlenmeli ve alınan sonuçlara göre doz ayarlanmalıdır.

Kandaki

kalsiyum

seviyesi

sürekli

yüksek

olan

hastalarda

CANDEXİL®

PLUS

kullanılmamalıdır.

Beta-blokerlerin ve diazoksid’in hiperglisemik etkileri tiyazidlerle artabilir.

Anti-kolinerjik ajanlar (örn. Atropin, biperiden), gastrointestinal motilite ve midenin boşalma

hızını azaltarak tiyazid grubu diüretiklerin biyoyararlanımını artırabilir.

Tiyazidler, amantadinin neden olduğu yan etki riskini artırabilir.

Tiyazidler, sitotoksik ilaçların (örn. siklofosfamid, metotreksat) renal atılımını azaltabilir ve

miyelosupresif etkilerini artırabilir.

Alkol,

barbitüratlar

veya

anesteziklerle

birlikte

kullanılması

postural

hipotansiyonu

şiddetlendirebilir.

Alkol

kullanıyorsanız

CANDEXİL

PLUS

kullanmadan

önce

doktorunuz

konuşunuz.

CANDEXİL PLUS kullanıldığı sırada alkol kullanan bazı kişilerde baygınlık veya baş

dönmesi görülebilir.

8 / 18

Tiyazid

grubu

diüretikle

tedavi

glukoz

toleransını

azaltabilir.

nedenle

insülin

dahil

antidiyabetik

ilaçların

dozunun

ayarlanması

gerekebilir.

Hidroklorotiyazid

ilişkili

fonksiyonel böbrek yetmezliğinin neden olduğu laktik asidoz riskinden ötürü, metformin

kullanılırken dikkatli olunmalıdır.

Hidroklorotiyazid, presör aminlere (örn. adrenalin) arteriyel cevabı azaltabilir, ancak bu

azalma presör etkiyi dışlamaya yeterli değildir.

Hidroklorotiyazid, özellikle yüksek dozda iyotlu kontrast maddeler ile akut renal yetmezlik

riskini artırabilir.

Siklosporin ile birlikte tedavi hiperürisemi ve gut-tip komplikasyonlarını arttırabilir.

Baklofen,

amifostin,

trisiklik

antidepresanlar

veya

nöroleptikler

birlikte

tedavi

antihipertansif etkiyi arttırabilir ve hipertansiyona neden olabilir.

Aliskiren ile kullanım:

Klinik çalışma verileri, renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin (RAAS), ADE-inhibitörleri,

anjiyotensinII reseptör blokerleri ya da aliskirenin kombine kullanımıyla ikili blokajının, tekli

RAAS-etkili ajanın kullanımına kıyasla daha yüksek sıklıkta hipotansiyon, hiperkalemi ve

böbrek fonksiyonunda azalma (akut böbrek yetmezliği dahil) gibi advers olaylarla ilişkili

olduğunu göstermiştir (Bkz. Bölüm 4.3, 4.4 ve 5.1).

4.6. Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik kategorisi: D

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (kontrasepsiyon)

Hamile kalmayı planlayan veya hamile olduğundan şüphelenen hastaların, CANDEXİL®

PLUS kullanımını bir an önce durdurmaları gerekmektedir.

Gebelik dönemi

CANDEXİL

PLUS’ın gebelikte kullanımı kontrendikedir (Bkz.Bölüm 4.3). CANDEXİL

PLUS kullanan hastalara, tedavi gördükleri doktorları ile uygun seçeneği belirleyebilmeleri

için,

öncesinde

hamile

kalma

ihtimali

hatırlatılmalıdır.

Gebelik

tespit

edildiğinde

CANDEXİL

PLUS’la tedavi derhal durdurulmalı ve uygun durumlarda alternatif bir tedavi

başlatılmalıdır.

Renin-anjiyotensin sistemi üzerine doğrudan etki eden tıbbi ürünler, gebelikte kullanıldığında

fötal ve neonatal hasara ve hatta ölüme yol açabilirler. Anjiyotensin II reseptör antagonist

tedavisinin

insan

fötotoksisitesine

(böbrek

fonksiyonlarında

azalma,

oligohidramniyöz,

kafatası kemikleşmesinde gecikme) ve neonatal toksisiteye (böbrek yetmezliği, hipotansiyon,

hiperkalemi) neden olduğu bilinmektedir (Bkz. Bölüm 5.3).

9 / 18

Hidroklorotiyazidin

gebelikte,

özellikle

trimesterde

kullanımı

ilgili

deneyimler

sınırlıdır.

Hayvan

çalışmaları

yeterli

değildir.

Hidroklorotiyazid

plasentaya

geçmektedir.

Hidroklorotiyazidin

farmakolojik

etki

mekanizmasına

dayanılarak,

hamilelik

sırasında

kullanımı foeto-plasental perfüzyonu riske atabilir ve sarılık, elektrolit dengesinin bozulması

ve trombositopeni gibi fötal veya neonatal etkilere neden olabilir.

Laktasyon dönemi

Kandesartan’ın

anne

sütüne

geçip

geçmediği

bilinmemektedir.

Emziren

farelerde

kandesartan’ın süte geçtiği gözlenmiştir. Hidroklorotiyazid anne sütüne geçer. Anne sütü alan

bebeklerdeki advers etki potansiyelinden dolayı emzirme döneminde CANDEXİL

PLUS

kullanılmamalıdır (Bkz. Bölüm 4.3. Kontrendikasyonlar).

Üreme yeteneği/ Fertilite

Veri yoktur.

4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

CANDEXİL

PLUS’ın araç kullanımı üzerine etkisi ile ilgili çalışmalar bulunmamaktadır.

CANDEXİL

PLUS ile tedavisi sırasında araç ya da makine kullanırken ara sıra baş dönmesi

ya da yorgunluk hali olabileceği akılda tutulmalıdır. Araç ve makine kullanılırken bu nedenle

dikkatli olunmalıdır.

4.8 İstenmeyen Etkiler

Kontrollü klinik çalışmalarda yan etkilerin hafif ve geçici olduğu görülmüştür. Kandesartan

sileksetilin yan etkilerine bağlı olarak tedaviyi bırakma oranları (% 3,3), plasebo (% 2,7) ile

benzerdir.

Kandesartan sileksetil/hidroklorotiyazid ile yapılan klinik çalışmalardan elde edilmiş verilerin

analizinde advers olaylar, daha önceden kandesartan sileksetil ve/veya hidroklorotiyazid ile

bildirilenlerle sınırlıdır.

Aşağıda kandesartan sileksetil ile ilgili klinik çalışmalar ve pazarlama sonrası deneyimlerden

elde edilen yan etkiler verilmektedir. Hipertansif hastaların katıldığı klinik çalışmalara ait

havuzlanmış veri analizlerinde, kansedartan sileksetil ile advers reaksiyonlarının görülme

sıklığı en az %1 daha yüksektir.

Bu bölüm boyunca kullanılan sıklıklar: çok yaygın (≥1/10), yaygın (≥1/100, <1/10), yaygın

olmayan

(≥1/1000,

<1/100),

seyrek

(≥1/10.000,

<1/1000)

çok

seyrek

(<1/10.000),

bilinmiyor (mevcut verilerle belirlenemeyen):

Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar

Yaygın: Solunum yolu enfeksiyonları

Kan ve lenf sistem hastalıkları

Çok seyrek: Lökopeni, nötropeni ve agranülositoz

10 / 18

Metabolizma ve beslenme hastalıkları

Çok seyrek: Hiperkalemi, hiponatremi

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın: Sersemlik/baş dönmesi, baş ağrısı

Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları

Çok seyrek: Öksürük

Gastrointestinal hastalıklar

Çok seyrek: Bulantı

Hepato-bilier sistem hastalıkları:

Çok seyrek: Karaciğer enzimlerinde artış, anormal hepatik fonksiyon veya hepatit

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Çok seyrek: Anjiyoödem, döküntü, ürtiker, kaşıntı

Kas-iskelet sistemi bozuklukları, bağ doku ve kemik bozuklukları

Çok seyrek: Sırt ağrısı, artralji, miyalji

Böbrek ve idrar yolu hastalıkları

Çok seyrek: Yatkın hastalarda renal yetersizliği de içeren böbrek bozukluğu (Bkz. Bölüm 4.4)

Aşağıda belirtilen yan etkiler hidroklorotiyazid ile monoterapide genellikle 25 mg ve daha

yüksek dozlarda görülmüştür.

Kan ve lenf sistem hastalıkları

Seyrek: Lökopeni, nötropeni/ agranülositoz, trombositopeni, aplastik anemi, kemik iliği

depresyonu, hemolitik anemi

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Seyrek: Anafilaktik reaksiyonlar

Metabolizma ve beslenme hastalıkları

Yaygın: Hiperglisemi, hiperürisemi, elektrolit dengesizliği (hiponatremi ve hipokalemi)

Psikiyatrik hastalıklar

Seyrek: Uyku bozuklukları, depresyon, huzursuzluk

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın: Sersemlik, baş dönmesi

Seyrek: Parestezi

11 / 18

Göz hastalıkları

Seyrek: Geçici bulanık görme

Bilinmiyor: Akut miyopi, akut açı kapanması glokomu

Kardiyak hastalıklar

Seyrek: Kardiyak aritmiler

Vasküler hastalıklar

Yaygın olmayan: Postural hipotansiyon

Seyrek: Nekrotizan anjit (vaskülit, kütanöz vaskülit)

Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları

Seyrek: Solunum hastalıkları (pnömoni ve pulmoner ödem dahil)

Gastrointestinal hastalıklar

Yaygın olmayan: Anoreksi, iştah kaybı, gastrik irritasyon, diyare, kabızlık

Seyrek: Pankreatit

Hepato-bilier hastalıklar

Seyrek: Sarılık (intrahepatik kolestatik sarılık)

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Yaygın olmayan: Döküntü, ürtiker, fotosensitivite reaksiyonları

Seyrek: Toksik epidermal nekroliz, kütanoz lupus eritamatozus benzeri reaksiyonlar, kütanoz

lupus eritamatozus’un yeniden aktive olması

Kas-iskelet bozuklukları, bağ dokusu ve kemik hastalıkları

Seyrek: Adale spazmı

Böbrek ve idrar yolu hastalıkları

Yaygın: Glikozüri

Seyrek: Renal fonksiyon bozukluğu ve interstisyel nefrit

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar

Yaygın: Halsizlik

Seyrek: Ateş

Araştırmalar

Yaygın: Kolesterol ve trigliseridlerde artış

Seyrek: BUN ve serum kreatininde artış

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması

Ruhsatlandırma

sonrası

şüpheli

ilaç

advers

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar / risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

12 / 18

olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye

Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’’ne bildirmeleri gerekmektedir. (www.titck.gov.tr; e-

posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0800 314 0008; faks: 0312 218 35 99)

4.9 Doz aşımı ve tedavisi

Farmakolojik özellikler göz önüne alındığında, kandesartan sileksetil ile doz aşımının temel

bulgusu hipotansiyon ve baş dönmesi olabilir. Doz aşımına ilişkin bireysel vaka raporlarında

(672 mg’a kadar kandesartan sileksetil) hastanın durumunun düzelmesi sorunsuz olmuştur.

Hidroklorotiyazid ile doz aşımının temel bulguları akut sıvı ve elektrolit kaybıdır. Baş

dönmesi,

düşük

tansiyon,

susuzluk

hissi,

taşikardi,

ventriküler

aritmi,

sedasyon/bilinç

bozukluğu ve kas krampları gibi semptomlar da görülebilir.

CANDEXİL

PLUS için doz aşımının tedavisi ile ilgili belirli bir bilgi yoktur. Ancak

aşağıdaki uygulama ve önlemler önerilmektedir.

Gerektiğinde, hasta kusturulmalı ya da gastrik lavaj düşünülmelidir.

Semptomatik

hipotansiyon

geliştiğinde,

semptomatik

tedavi

uygulanmalı

hastanın

yaşamsal bulguları gözlenmelidir. Hasta ayakları yukarıda olacak şekilde yatırılmalıdır. Bu

yeterli olmazsa, infüzyon yoluyla serum fizyolojik gibi bir solüsyon uygulanarak plazma

hacmi

artırılmalıdır.

Serum

elektrolit

asit

dengesi

kontrol

edilmeli

gerekirse

düzeltilmelidir.

önlemlerin

yetersiz

olduğu

durumlarda

sempatomimetik

ilaçlar

uygulanabilir.

Kandesartan hemodiyaliz ile vücuttan uzaklaştırılamaz. Hidroklorotiyazidin hemodiyaliz ile

vücuttan ne ölçüde atılabileceği bilinmemektedir.

5. FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1 Farmakodinamik özellikleri

Farmakoterapötik grup: Anjiyotensin II antagonistleri +diüretikler

ATC kodu: C09DA06

Anjiyotensin II, Renin-Anjiyotensin-Aldosteron Sistemi’nin en önemli vazoaktif hormonudur

ve hipertansiyon ve diğer kardiyovasküler bozuklukların fizyopatolojisinde önemli bir rol

oynar.

Aynı zamanda organ hipertrofisi ve uç organ hasarının patogenezinde de önemli bir rolü

vardır. Anjiyotensin II’nin vazokonstriksiyon, aldosteron salınımının uyarılması, tuz ve su

dengesinin düzenlenmesi ve hücre büyümesinin uyarılması gibi temel fizyolojik etkileri tip I

reseptörü (ATı) aracılığıyla olur.

Kandesartan sileksetil, gastro-intestinal kanaldan emilimi sırasında ester hidrolizi sonucu

hızla, aktif formu olan kandesartana dönüşen bir ön ilaçtır. Kandesartan, ATı reseptörlerine

13 / 18

selektif olarak sıkı bağlanan ve yavaş ayrılan, bir anjiyotensin II reseptör antagonistidir.

Agonist aktivitesi yoktur.

Kandesartan, ADE (anjiyotensin dönüştürücü enzim) ya da ADE inhibitörlerinin kullanılması

ile ilişkili olan diğer enzim sistemlerini etkilemez. Kininlerin parçalanması veya P maddesi

gibi diğer maddelerin metabolizmaları üzerinde etkisi olmadığından öksürüğe neden olması

beklenmez. ADE inhibitörleri ile kandesartan sileksetilin karşılaştırıldığı kontrollü klinik

çalışmalarda,

öksürük,

kandesartan

sileksetil

alan

hastalarda

daha

görülmüştür.

Kandesartan, diğer hormon reseptörlerine veya kardiyovasküler regülasyonda önemli olduğu

bilinen iyon kanallarına bağlanmaz veya bloke etmez.

Anjiyotensin II (ATı) reseptörleri blokajı, plazma renin düzeylerinde, anjiyotensin I ve

anjiyotensin II düzeylerinde doza bağlı artışlar ve plazma aldosteron konsantrasyonunda da

düşüşe sebep olur.

Hafif ve orta derecede hipertansiyonu olan 4937 yaşlı hastada (70-89 yaş, % 21’i 80 yaş veya

üzeri), günde tek doz 8-16 mg (ortalama 12 mg) kandesartanın kardiyovasküler morbidite ve

mortalite üzerine etkileri, randomize bir klinik çalışma (SCOPE- Study on Cognition and

Prognosis in the Elderly) ile değerlendirilmiş ve ortalama 3,7 yıl boyunca takip edilmiştir.

Kandesartan ve plasebo gruplarına gerektiğinde başka bir antihipertansif tedavi eklenmiştir.

Kan basıncı, kandesartan grubunda 166/90 mm Hg’dan 145/80 mmHg’ya, kontrol grubunda

ise 167/90 mm Hg’dan 149/82 mm Hg’ya düşürülmüştür. Primer sonlanım noktası olan majör

kardiyovasküler olaylarda (kardiyovasküler mortalite, ölümcül olmayan inme ve ölümcül

olmayan miyokard enfarktüsü) istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir. Kontrol

grubunda 1000 hasta yılında 30 olay görülürken kandesartan grubunda 26,7 olay görülmüştür

( rölatif risk 0,89, %95 güvenlik aralığı 0,75-1,06, p=0,19).

Hidroklorotiyazid,

sodyumun

distal

böbrek

tübüllerinde

geri

emilimini

inhibe

eder

sodyum,

klor

suyun

daha

çok

atılmasına

sebep

olur.

Potasyum

magnezyumun

böbreklerden atılımı doza bağlı olarak artar, kalsiyum ise çok daha yüksek oranda geri emilir.

Hidroklorotiyazid plazma ve ekstra sellüler sıvı hacmini azaltır, kalp debisi ve kan basıncını

düşürür. Uzun süreli tedavide, azalmış periferik direnç kan basıncının düşmesine yardımcı

olur.

Geniş ölçüde klinik çalışmalar, hidroklorotiyazidin uzun süre kullanımının kardiyovasküler

morbidite ve mortalite riskini azalttığını göstermiştir.

Kandesartan ve hidroklorotiyazid birlikte kullanıldığında aditif antihipertansif etki gösterirler.

Hipertansif hastalarda, kandesartan ve hidroklorotiyazid kombinasyonu, kalp hızında refleks

artışa neden olmadan arteriyel kan basıncında etkili ve uzun süreli düşüş sağlar. İlk doza bağlı

ağır hipotansiyon ya da tedavinin kesilmesinden sonra rebound etki görülmesi ile ilgili

bulgular yoktur. Tek doz kullanımı takiben, antihipertansif etki genellikle 2 saat içinde başlar.

Sürekli tedavi ile kan basıncındaki düşüşün büyük bir kısmı 4 hafta içinde elde edilir ve uzun

14 / 18

süreli tedavi ile kan basıncındaki bu düzey sürdürülür. Kandesartan ve hidroklorotiyazid

kombinasyonunun günde tek doz kullanımı, kan basıncında 24 saat boyunca etkili ve düzgün

bir azalmaya neden olur, doz aralıklarında vadi ve tepe etkileri arasındaki fark çok azdır.

Randomize,

çift

kör

çalışmada

günde

kandesartan

hidroklorotiyazid

kombinasyonu,

anjiyotensin

reseptör

antagonisti

hidroklorotiyazid

içeren

diğer

kombinasyonlara göre kan basıncında 24 saat boyunca önemli ölçüde daha etkili ve düzenli

birlikte

daha

fazla

hastanın

kontrol

altına

alınmasını

sağlar.

Randomize

çift

kör

çalışmalarda

kandesartan

sileksetil/hidroklorotiyazid

tedavi

sırasında

etki

olarak

özellikle öksürüğün görülme sıklığı, ADE inhibitörleri ve hidroklorotiyazid kombinasyonları

ile tedaviye göre daha azdır.

Kandesartan sileksetil/hidroklorotiyazid kombinasyonlarının 275 hastanın plasebo ve 1524

hastanın 32 mg/12,5 mg ve 32 mg/25 mg grubu olarak randomize edildiği randomize, çift-kör,

plasebo kontrollü iki klinik çalışmada kan basınçlarındaki düşme sırasıyla 22/15 mmHg ve

21/14 mmHg olmuştur ve kombinasyonu oluşturan her bir bileşene göre belirgin olarak daha

etkili bulunmuştur.

Günde tek doz 32 mg kandesartan sileksetil ile kan basınçlarının optimum olarak kontrol

altına alınamayan 1975 hastanın randomize edildiği, randomize, çift-kör, paralel gruplu bir

klinik çalışmada, tedaviye 12,5 mg veya 25 mg hidroklorotiyazid eklenmesi kan basıncında

düşmelerin

elde

edilmesi

sonuçlanmıştır.

mg/25

kandesartan

sileksetil/hidroklorotiyazid

kombinasyonu,

mg/12,5

kandesartan

sileksetil/

hidroklorotiyazid kombinasyonundan belirgin olarak daha etkili bulunmuştur. Ortalama kan

basıncı düşmesi 32 mg/25 mg kandesartan sileksetil/hidroklorotiyazid kombinasyonu ile 13/9

mmHg, 32 mg/12,5 mg kandesartan sileksetil/hidroklorotiyazid kombinasyonu ile 16/10

mmHg olarak bulunmuştur.

Kandesartan/hidroklorotiyazid yaş ve cinsiyete bağlı olmaksızın bütün hastalarda aynı etkiyi

gösterir.

Bugün

için,

kandesartan

sileksetil/hidroklorotiyazid

kombinasyonunun,

renal

hastalık/nefropati, azalmış sol ventriküler fonksiyon /konjestif kalp yetmezliği ve miyokard

infarktüsü sonrasında kullanımına ilişkin veri yoktur.

İki büyük randomize, kontrollü çalışma (ONTARGET (Ongoing Telmisartan Alone and in

combination with Ramipril Global Endpoint Trial) ve VA NEPHRON-D (The Veterans

Affairs

Nephropathy

Diabetes)

ADE-inhibitörünün

anjiyotensin

reseptör

blokeriyle kombine kullanımını incelemiştir.

ONTARGET çalışması, kardiyovasküler ya da serebrovasküler hastalık öyküsü olan ya da

kanıtlanmış hedef son-organ hasarı ile birlikte seyreden Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında

yürütülmüştür. VA NEPHRON-D çalışması, Tip 2 ‘diyabetes mellitus’ hastalığı olan ve

diyabetik nefropatisi bulunan hastalarda yürütülmüştür.

15 / 18

Bu çalışmalar, renal ve/veya kardiyovasküler sonlanımlar ve mortalite üzerinde anlamlı yarar

göstermemiş,

monoterapiyle

kıyaslandığında

hiperkalemi,

akut

böbrek

hasarı

ve/veya

hipotansiyon

riskinin

arttığı

gözlenmiştir.

Benzer

farmakodinamik

özellikleri

dikkate

alındığında, bu sonuçlar diğer ADE-inhibitörleri ve anjiyotensin II reseptör blokerleri için de

anlamlıdır.

nedenle

ADE-inhibitörleri

anjiyotensin

reseptör

blokerleri

diyabetik

nefropati

bulunan hastalarda birlikte olarak kullanılmamalıdır.

ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes using Cardiovascular and Renal Disease

Endpoints) çalışması, kronik böbrek hastalığı, kardiyovasküler hastalık ya da her ikisi bulunan

tip 2 diyabetes mellitus hastalarında standart bir ADE-inhibitörü ya da bir anjiyotensin II

reseptörü blokeri tedavisine aliskiren eklenmesinin yararını test etmek için tasarlanan bir

çalışma

olmuştur.

Advers

sonuç

riskinde

artış

olması

nedeniyle

çalışma

erken

sonlandırılmıştır. Aliskiren grubunda, plasebo grubuna kıyasla, kardiyovasküler ölüm ve inme

vakalarının her ikisi de sayısal olarak daha sık görülmüş ve ilgili advers olaylar ve ciddi

advers olaylar (hiperkalemi, hipotansiyon ve renal disfonksiyon) aliskiren grubunda plasebo

grubuna göre daha sık bildirilmiştir.

5.2. Farmakokinetik özellikleri

Genel özellikler

Kandesartan sileksetil/hidroklorotiyazidin birlikte uygulanmasının kombinasyonu oluşturan

tıbbi ürün bileşenlerinin her ikisinin de farmakokinetiği üzerine klinik olarak belirgin etkisi

yoktur.

Emilim:

Kandesartan sileksetil:

Oral uygulandıktan sonra, kandesartan sileksetil ilacın aktif formu olan kandesartana dönüşür.

Oral

kandesartan

sileksetil

solüsyonunun

alınmasından

sonra

kandesartanın

mutlak

biyoyararlanımı yaklaşık % 40’tır. Aynı oral solüsyon ile karşılaştırılan tablet formunun bağıl

biyoyararlanımı

yaklaşık

%34’dür.

Tablet

alınmasından

sonra

ortalama

doruk

serum

konsantrasyonuna (Cmaks) 3-4 saatte ulaşılır. Kandesartanın serum konsantrasyonu, ilacın

dozu

terapötik

aralığında

artırıldığında,

doğrusal

olarak

artar.

Kandesartanın

farmakokinetik

özelliklerinde

cinsiyete

bağlı

farklılıklar

gözlenmemiştir.

Kandesartanın

serum konsantrasyonu-zaman eğrisi altındaki alan (EAA), gıda alımından belirgin olarak

etkilenmez.

Hidroklorotiyazid:

Hidroklorotiyazid alındıktan sonra gastrointestinal yoldan %70’lik bir mutlak biyoyararlanım

ile hızla emilir. Yiyecek ile birlikte alındığında emilim hızı %15 artar. Kardiyak yetmezliği ve

belirgin ödemi olan hastalarda biyoyararlanım azalabilir.

Dağılım:

Kandesartansileksetil:

16 / 18

Kandesartan

yüksek

oranda

plazma

proteinlerine

bağlanır

(%99’dan

daha

fazla).

Kandesartanın plazma dağılım hacmi 0,1 L/kg’dır.

Hidroklorotiyazid:

Hidroklorotiyazid

plazma

proteinlerine

oranında

bağlanır.

Plazma

dağılım

hacmi

yaklaşık 0,8 L/kg’dır.

Biyotransformasvon:

Mevcut etkileşim çalışmaları, Kandesartanın CYP2C9 ve CYP3A4 üzerine bir etkisinin

olmadığını göstermiştir. İn vitro verilere göre, metabolizması sitokrom P450 izoenzimleri

olan CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 veya CYP3A4’e bağlı

olan tıbbi ürünler ile Kandesartanın in vivo etkileşimi beklenmez. Kandesartanın yarılanma

süresi (t

yaklaşık 9 saattir. Tekrarlanan dozlardan sonra birikme özelliği

göstermez.

Kandesartan sileksetil, hidroklorotiyazid ile birlikte kullanıldığında Kandesartanın yarılanma

ömrü

değişmez

(yaklaşık

saat).

Kombine

preparatın

tekrarlanan

dozlarından

sonra,

kandesartan, monoterapiye kıyasla daha fazla birikme özelliği göstermez.

Hidroklorotiyazid:

Hidroklorotiyazid metabolize olmaz ve hiç değişmeden tamamen glomerüler filtrasyon ve

aktif tübüler sekresyonla atılır. Hidroklorotiyazidin yarılanma süresi (t

) yaklaşık 8 saattir.

Oral dozun yaklaşık % 70 kadarı 48 saat içinde idrara geçer. Kandesartan ile birlikte

kullanıldığında, hidroklorotiyazidin yarılanma süresi değişmez (yaklaşık 8 saat). Kombine

preparatın tekrarlanan dozlarından sonra, hidroklorotiyazid, monoterapiye kıyasla daha fazla

birikme özelliği göstermez.

Eliminasyon:

Kandesartan sileksetil:

Kandesartan esas olarak idrar ve safra

yoluyla değişmeden atılır, çok küçük bir kısmı

karaciğerde metabolize edildikten (CYP2C9 ile) sonra atılır.

Kandesartanın toplam plazma klerensi yaklaşık 0,37 ml/dak/kg, renal klerensi ise yaklaşık

0,19 ml/dak/kg’dır. Kandesartanın renal eliminasyonu, hem glomerüler filtrasyon hem de

aktif tübüler sekresyon iledir.

C-işaretli kandesartan sileksetilin oral uygulanmasından sonra

idrarla dozun yaklaşık %26’sı kandesartan ve %7’si inaktif metabolit olarak, feçesle yaklaşık

%56’sı kandesartan ve % 10’u inaktif metabolit olarak atılır.

Hastalardaki karakteristik özellikler

Kandesartan sileksetil:

Yaşlılarda

yaşın

üzeri)

kandesartanın

Cmaks

değerleri

gençlerle

karşılaştırıldığında %50 - %80 oranında yüksek bulunmuştur. Buna rağmen, kandesartan

kullanıldıktan sonra yaşlılarda ve gençlerde kan basıncı üzerine olan etki ve istenmeyen

etkiler benzerdir (Bkz. Bölüm 4.2).

Hafif ve orta derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda kandesartanın Cmaks ve EAA

değerlerinde tekrarlanan dozlar sırasında sırasıyla yaklaşık % 50 ve % 70 artış gözlenmiştir,

17 / 18

fakat böbrek fonksiyonları normal olanlarla karşılaştırıldığında t

değerlerinde bir değişiklik

olmamıştır. Ağır böbrek yetmezliği olan hastalarda benzer değişiklikler sırasıyla yaklaşık

% 50 ve %110 dur. Kandesartanın yanlanma süresi ağır böbrek yetmezliği olanlarda yaklaşık

iki kata çıkmaktadır. Hemodiyalizde olan hastaların farmakokinetiği, ağır böbrek yetmezliği

olanlar ile benzerdir.

Hafif ve orta derecede karaciğer yetmezliği olan hastaları içeren iki adet klinik çalışmanın

birinde kandesartana ait ortalama EAA değerindeki artış yaklaşık % 20, diğerinde de % 80’

dir (Bkz.Bölüm 4.2). Ağır karaciğer yetmezliği olan hastalarda herhangi bir deneyim yoktur.

Hafif ve orta derecede karaciğer yetmezliği olan hastalarda kandesartanın EAA değerinde

yaklaşık %23 artış olmuştur.

Hidroklorotiyazid:

Böbrek yetmezliği olan hastalarda hidroklorotiyazidin terminal yarılanma süresinde artış

vardır.

5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri

Klinik olarak uygun dozlarda verildiğinde anormal sistemik ya da hedef organ toksisitesi

gözlenmemiştir. Preklinik emniyet çalışmalarında yüksek dozda verilen kandesartanın fareler,

sıçanlar, köpekler ve maymunlarda böbrek ve kırmızı kan hücresi parametrelerinde etki

yaptığı gözlenmiştir. Kandesartan, kırmızı kan hücresi değerlerinde (eritrosit, hemoglobin,

hematokrit) azalmaya neden olmuştur. Kandesartan sileksetil ile yapılan hayvan çalışmaları

böbrekte

geç

fötal

neonatal

hasar

olduğunu

göstermektedir.

Mekanizmanın

renin-

anjiyotensin-aldosteron

sistemi

üzerinde

farmakolojik

etki

aracılığı

olduğu

düşünülmektedir. Kandesartanın, renal perfüzyonun bozulmasına yol açan hipotansif etkisine

sekonder olarak böbrek üzerinde etkileri (interstisyel nefrit, tübüler disfonksiyon, bazofilik

tübül, plazma üre ve kreatinin düzeylerinde artış gibi) ortaya çıkabilir. Hidroklorotiyazidin

ilavesi

kandesartanın

nefrotoksisitesini

artırır.

Ayrıca,

kandesartan

jukstaglomerüler

hücrelerde hiperplazi/hipertrofi gelişmesine neden olmuştur. Bu değişikliklere kandesartanın

farmakolojik etkisinin neden olduğu düşünülmektedir.

Gebeliğin geç döneminde fetotoksisite gözlenmiştir. Sıçanlarda, farelerde veya tavşanlarda

hidroklorotiyazidin ilavesinin fetüsün

gelişim

çalışmalarının neticesine önemli bir

etkisi

yoktur (Bkz. 4.6 Gebelik ve laktasyon).

Hem kandesartan hem de hidroklorotiyazid yüksek konsantrasyonlarda/dozlarda genotoksik

aktivite göstermektedir, In vitro ve in vivo genotoksisite testinden elde edilen sonuçlar,

kandesartan ve hidroklorotiyazidin klinik kullanım şartları altında, herhangi bir mutajenik

veya klastogenik aktivitesi olmadığını göstermektedir.

Karsinojenesiteye ilişkin bir kanıt yoktur.

18 / 18

6. FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

6.1. Yardımcı maddelerin listesi

Laktoz monohidrat 200 M (inek sütünden üretilmiştir)

Mısır nişastası

Karboksi metil selüloz kalsiyum

Hidroksipropil selüloz

Sarı demir oksit

Polietilen glikol 8000

Magnezyum stearat

Laktoz monohidrat DCL 15 (inek sütünden üretilmiştir)

6.2.Geçimsizlikler

Geçerli değil

6.3. Raf ömrü

36 ay

6.4. Saklamaya yönelik özel tedbirler

25°C altındaki oda sıcaklığında saklayınız.

6.5. Ambalajın niteliği ve içeriği

Bir yüzü şeffaf PVDC, diğer yüzü üzeri baskılı alüminyum folyo kaplı, 14 tabletlik blisterler.

Her karton kutu 28 ve 84 tablet içermektedir.

6.6. Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Özel bir gereksinim yoktur.

7. RUHSAT SAHİBİ

Deva Holding A.Ş.

Halkalı Merkez Mah. Basın Ekspres Cad.

No:1 34303 Küçükçekmece/İSTANBUL

Tel: 0212 692 92 92

Fax: 0212 697 23 10

8. RUHSAT NUMARASI

215/43

9. İLK RUHSAT TARİHİ / RUHSAT YENİLEME TARİHİ

İlk ruhsat tarihi: 10.04.2008

Ruhsat yenileme tarihi:

10. KÜB’ÜN YENİLENME TARİHİ

Bu ürünle ilgili güvenlik uyarısı bulunmamaktadır.

12-11-2018

Irbesartan HCT Zentiva (Zentiva k.s.)

Irbesartan HCT Zentiva (Zentiva k.s.)

Irbesartan HCT Zentiva (Active substance: irbesartan / hydrochlorothiazide) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)7555 of Mon, 12 Nov 2018

Europe -DG Health and Food Safety

22-10-2018

Irbesartan / Hydrochlorothiazide Teva (Teva B.V.)

Irbesartan / Hydrochlorothiazide Teva (Teva B.V.)

Irbesartan / Hydrochlorothiazide Teva (Active substance: irbesartan / hydrochlorothiazide) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018) 6974 of Mon, 22 Oct 2018

Europe -DG Health and Food Safety

2-10-2018

CoAprovel (Sanofi Clir SNC)

CoAprovel (Sanofi Clir SNC)

CoAprovel (Active substance: Irbesartan / hydrochlorothiazide) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)6465 of Tue, 02 Oct 2018

Europe -DG Health and Food Safety

24-9-2018

Karvezide (Sanofi-Aventis groupe)

Karvezide (Sanofi-Aventis groupe)

Karvezide (Active substance: Irbesartan / hydrochlorothiazide) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)6222 of Mon, 24 Sep 2018

Europe -DG Health and Food Safety

4-7-2018

Ifirmacombi (Krka d. d., Novo mesto)

Ifirmacombi (Krka d. d., Novo mesto)

Ifirmacombi (Active substance: Irbesartan / hydrochlorothiazide) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)4340 of Wed, 04 Jul 2018

Europe -DG Health and Food Safety