ACOMET

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • ACOMET 500/100 ML IV INF. ICIN COZ. ICEREN 1 FLAKON
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • ACOMET 500/100 ML IV INF. ICIN COZ. ICEREN 1 FLAKON
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • Levofloksasin

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Pasif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699839770820
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 20-02-2018
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1

20

KISA ÜRÜN BİLGİSİ

UYARI:

TENDİNİT

VE

TENDON

YIRTILMASI,

PERİFERAL

NÖROPATİ

SANTRAL

SİNİR

SİSTEMİ

ETKİLERİ

VE

MYASTENİA

GRAVİS’İN

ŞİDDETLENMESİNİ DE İÇEREN CİDDİ ADVERS REAKSİYONLAR

ACOMET 500 mg/100 mL IV İnfüzyon için Çözelti İçeren Flakon’da dahil olmak üzere

florokinolonlar aşağıdaki gibi sakatlığa yol açan ve geri dönüşümsüz advers reaksiyonlara

neden olabilir:

Tendinit ve tendon yırtılması

Periferal nöropati

Santral sinir sistemi etkileri

Bu reaksiyonlardan herhangi birinin gözlendiği hastalarda ACOMET 500 mg/100 mL IV

İnfüzyon için Çözelti İçeren Flakon kullanımı derhal bırakılmalı ve florokinolon kullanımından

kaçınılmalıdır.

ACOMET 500 mg/100 mL IV İnfüzyon için Çözelti İçeren Flakon’da dahil olmak üzere

florokinolonlar, Myastenia Gravisli hastalarda kas güçsüzlüğü şiddetlendirebilir. Bilinen

Myastenia Gravis öyküsü olanlarda ACOMET 500 mg/100 mL IV İnfüzyon için Çözelti

İçeren Flakon kullanımından kaçınılmalıdır.

1. BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

ACOMET

500 mg/100 mL IV infüzyon için çözelti içeren flakon

Steril

2. KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin madde:

100 mL infüzyon çözeltisinde:

Levofloksasin

500 mg (5 mg/mL)

(500.0 mg levofloksasine eşdeğer 512.5 mg levofloksasin hemihidrat içerir.)

Birim dozunda (1 mL’de) 5 mg etkin madde bulunur.

Yardımcı madde(ler):

Sodyum klorür

6.304 mg

Hidroklorik asit

3.840 mg

Sodyum hidroksit

k.m. (pH ayarlayıcı)

Yardımcı maddeler için 6.1.’e bakınız.

3. FARMASÖTİK FORM

IV infüzyon için çözelti içeren flakon

Şeffaf flakona doldurulmuş steril, berrak ve sarı renkli çözelti

2

20

4. KLİNİK ÖZELLİKLER

4.1. Terapötik endikasyonlar

ACOMET,

levofloksasine

duyarlı

mikroorganizmaların

etken

olduğu

aşağıda

belirtilen

enfeksiyonların tedavisinde, erişkinlerde kullanılmak üzere endikedir:

Toplumda edinilmiş pnömoni

Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae

(penisilin için MİK değeri≥2 µg/mL

olan

penisiline

dirençli

suşlar

dahil),

Haemophilus

influenzae,

Haemophilus

parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Chlamydia pneumoniae,

Legionella pneumophilla

veya

Mycoplasma pneumoniaenın

neden olduğu

Piyelonefrit dahil, komplikasyonlu üriner sistem enfeksiyonları

Echerichia coli

’nin neden olduğu akut piyelonefrit;

Enterococcus faecalis, Enterobacter

cloacae, Escherichia coli

Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis

veya

Pseudomonas

aeruginosa

nın neden olduğu

Prostatit

Escherichia coli, Enterococcus faecalis

ya da

Staphylococcus epidermidis

in neden olduğu

Deri ve yumuşak doku enfeksiyonları

Metisiline duyarlı

Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis, Streptococcus pyogenes

veya

Proteus mirabilis’

in neden olduğu komplikasyonlu deri ve deri ekleri enfeksiyonları

Staphylococcus aureus

veya

Streptococcus pyogenes

in neden olduğu apse, selülit,

furonkül, impetigo, piyoderma, yara enfeksiyonlarının dahil olduğu komplikasyonsuz deri

ve deri ekleri enfeksiyonları

Hastanede edinilmiş pnömoni

Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Escherichia coli,

Klebsiella

pneumoniae,

Enterobacter

aerogenes,

Haemophilus

influenzae

Streptococcus pneumoniae.

Rapor edilen ya da şüphelenilen patojenin

Pseudomonas

aeruginosa

olması halinde bir anti-psödomonal β-laktam ile kombine tedavi önerilir.

Şarbon inhalasyonu

Havaya karışmış

Bacillus anthracis

e maruziyet sonrası profilaksi ve küratif tedavi

Antibakteriyel ajanların uygun kullanımı ve patojenlerin yerel duyarlılığı konusunda, resmi

ulusal kılavuzlar dikkate alınmalıdır (bkz. Bölüm 4.4.).

4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

ACOMET yavaş intravenöz infüzyon şeklinde (en az 60 dakika süren infüzyon) günde tek doz

veya

uygulanabilir.

Dozaj,

enfeksiyonun

tipine,

şiddetine

etken

patojenin

duyarlılığına bağlı olarak ayarlanır. Hastanın durumuna bağlı olarak, başlangıçtaki

3

20

uygulamadan

birkaç

gün

sonra

oral

levofloksasin

uygulamaya

geçilmesi

mümkün

olabilmektedir. Oral ve parenteral formlar biyoeşdeğer olduğundan, her iki formda da aynı

dozajın uygulanması mümkündür.

Pozoloji:

ACOMET’in aşağıda belirtilen dozlarda erişkinler için uygulanması önerilir:

Böbrek fonksiyonları normal(kreatinin klerensi>50 mL/dakika) olan hastalarda dozaj

Endikasyon

Günlük dozaj

(enfeksiyonun şiddetine göre)

Kullanım süresi

(enfeksiyonun şiddetine

göre)

Toplumdan edinilmiş

pnömoni

Günde tek doz veya 2 kez 500 mg

7-14 gün

Piyelonefrit

Günde tek doz 500 mg*

7-10 gün

Komplikasyonlu üriner

sistem enfeksiyonları

Günde tek doz 500 mg

7-14 gün

Prostatit

Günde tek doz 500 mg

28 gün

Deri ve yumuşak doku

enfeksiyonları

Günde tek doz 250 mg veya tek

doz/iki kez 500 mg

7-14 gün

Hastanede edinilmiş

pnömoni

Günde tek doz 750 mg

10-14 gün

Şarbon inhalasyonu

Günde tek doz 500 mg

8 hafta

*Şiddetli enfeksiyon vakalarında dozajın artırılması düşünülmelidir.

Uygulama şekli:

ACOMET, sadece yavaş intravenöz infüzyon ile uygulanır. Uygulama günde tek doz veya

günde iki kez yapılabilir. İnfüzyon süresi 500 mg ACOMET infüzyon çözeltisi için en az 60

dakika olmalıdır (bkz. Bölüm 4.4.). Hastanın durumuna bağlı olarak, birkaç gün içinde aynı

dozajla, başlangıçtaki intravenöz uygulamadan oral levofloksasin uygulamasına geçilmesi

mümkün olabilmektedir.

Geçimsizlikler için bölüm 6.2.’ye bakınız.

Tedavi süresi:

Tedavi süresi hastalığın seyrine bağlıdır (yukarıdaki pozoloji tablosuna bakınız). Genel olarak

bütün antibiyotik tedavilerinde olduğu gibi, ACOMET kullanımı hastanın ateşi düştükten ve

bakteriyel eradikasyon elde edildiğine dair kanıt sağlandıktan sonra, en az 48-72 saat daha

sürdürülmelidir.

4

20

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

Böbrek yetmezliği:

Aşağıdaki tabloda belirtilen şekilde kullanılır.

Kreatinin klerensi ≤50 mL/dakika olan hastalarda dozaj (Enfeksiyonun şiddetine göre);

250 mg/24 saat

500 mg/24 saat

500 mg/12 saat

Kreatinin klerensi

İlk doz 250 mg

İlk doz 500 mg

İlk doz 500 mg

50-20 mL/dakika

Sonra:

125 mg/24

saat

Sonra:

250 mg/24

saat

Sonra:

250 mg/12

saat

19-10 mL/dakika

Sonra:

125 mg/48

saat

Sonra:

125 mg/24

saat

Sonra:

125 mg/12

saat

<10 mL/dakika

(hemodiyaliz ve sürekli

ambulatuvar peritoneal

diyaliz ile birlikte)*

Sonra:

125 mg/48

saat

Sonra:

125 mg/24

saat

Sonra:

125 mg/24

saat

*Hemodiyalizi takiben veya sürekli ambulatuvar peritoneal diyalizde ek bir doza gerek yoktur.

Karaciğer yetmezliği:

Levofloksasin karaciğerde çok düşük miktarlarda metabolize olur ve esas olarak böbrekler

yoluyla vücuttan atılır. Bu nedenle, karaciğer yetmezliğinde dozaj ayarlamasına gerek

yoktur.

Pediyatrik popülasyon:

ACOMET çocuklarda ve büyümesi devam eden ergenlerde kontrendikedir (bkz. Bölüm

4.3.).

Geriyatrik popülasyon:

Yaşlı hastalarda böbrek fonksiyonları yeterli düzeyde ise doz ayarlamasına gerek yoktur

(bkz. Bölüm 4.4. QT aralığının uzaması).

4.3. Kontrendikasyonlar

Aşağıda belirtilen durumlarda ACOMET (levofloksasin) kullanılmamalıdır:

Levofloksasine veya ACOMET bileşiminde bulunan maddelerden herhangi birine veya

florokinolon grubu bir diğer antibakteriyel ilaca karşı aşırı duyarlılığı olduğu bilinen

hastalar

Epilepsisi olan hastalar

Florokinolon

grubu

antibakteriyelin

kullanımına

bağlı

geliştiği

bilinen

tendon

rahatsızlığı öyküsü olanlar

Çocuklar ve büyümesi devam eden ergenler

Hamilelik sırasında

Emziren kadınlarda

Çocuklarda, büyümesi devam eden ergenlerde, hamilelik sırasında ve emziren kadınlarda

kullanımı

kontrendikedir.

Çünkü

-hayvan

çalışmalarına

dayanılarak-

gelişmekte

olan

organizmanın gelişen kıkırdak dokusuna zarar verme riski tamamen göz ardı edilemez.

5

20

4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Genel uyarılar

Edinilmiş direnç prevalansı, bazı bakteri türleri için ülkeden ülkeye ve zaman içinde değişiklik

gösterebilir.

nedenle

dirençle

ilgili

yerel

verilere

gereksinim

vardır;

özellikle

ağır

enfeksiyonlarda veya tedaviye yanıt alınamadığında, patojen izole edilerek mikrobiyolojik tanı

konmalı ve patojenin duyarlılığına dair kanıt aranmalıdır.

Çok ciddi pnömokoksik pnömoni olguları için ACOMET en uygun tedavi olmayabilir.

P. aeruginosa

nın etken olduğu nozokomiyal enfeksiyonlarda kombine tedaviye ihtiyaç olabilir.

Metisiline dirençli

S.aureus:

Metisiline dirençli S.aureus’un, levofloksasin de dahil olmak üzere florokinolonlara korezistans

gösterme

olasılığı

çok

yüksektir.

nedenle,

organizmanın

levofloksasine

duyarlılığı

laboratuvar

testleriyle

doğrulanmadığı

sürece,

bilinen

veya

şüphe

edilen

MRSA

enfeksiyonlarının tedavisinde levofloksasin kullanılması önerilmez.

Konvülsiyona eğilimli hastalar:

Diğer kinolonlarla olduğu gibi ACOMET, epilepsi öyküsü olan hastalarda kontrendikedir.

Önceden

merkezi

sinir

sistemi

lezyonu

bulunan,

konvülsiyona

eğilimli

olan

hastalarda,

fenbufen ve benzeri non-steroidal antiinflamatuvar ilaçlar alan ya da teofilin gibi serebral

konvülsiyon eşiğini düşüren ilaçlar almakta olan hastalarda çok dikkatli kullanılmalıdır (bkz.

Bölüm 4.5.). Konvülsiyon tipi nöbet oluşması durumunda levofloksasin tedavisinin kesilmesi

gerekir.

Clostridium difficile

ile ilişkili hastalık (Psödomembranöz kolit):

ACOMET tedavisi sırasında veya sonrasında şiddetli, ısrarlı ve/veya kanlı diyare görülürse, bu

en ciddi formu psödomembranöz kolit olan

Clostridium difficile

ile ilişkili hastalığın belirtisi

olabilir.

psödomembranöz

enterokolitin

ciddi

formudur.

Eğer

psödomembranöz

enterokolitten şüpheleniliyorsa, ACOMET tedavisi hemen sonlandırılmalı ve gecikmeden

uygun

destekleyici

ve/veya

spesifik

tedaviye

(örn.

oral

vankomisin,

teikoplanin

veya

metronidazol)

başlanmalıdır.

klinik

durumda,

barsak

hareketlerini

engelleyen

ilaçlar

kontrendikedir.

Tendinit ve tendon rüptürü:

Nadiren tendinit meydana gelebilir. En çok aşil tendonunu etkiler ve tendon rüptürüne yol

açabilir. Bu istenmeyen etki tedaviye başlandıktan sonra 48 saat içinde meydana gelebilir ve

bilateral olabilir. Yaşlılarda, kortikosteroid kullanan hastalarda ve günlük 1000 mg’lık doz

alanlarda tendon rüptürü riski artar. Bu hastalara ACOMET reçete edildiyse, yakından takip

edilmeleri gerekir. Tendinit belirtileri yaşayan bütün hastaların doktorlarına haber vermesi

gerekir. Eğer tendinitten şüpheleniliyorsa ACOMET tedavisi derhal kesilmeli ve etkilenmiş

tendonun hareketsiz tutulması (immobilizasyon) şeklinde uygun tedavi başlatılmalıdır.

6

20

Aşırı duyarlılık reaksiyonları:

Levofloksasin, ilk dozunu takiben, nadiren öldürücü potansiyeli olan ciddi aşırı duyarlılık

reaksiyonlarına (örn. anjiyoödem, anaflaktik şok) neden olabilir (bkz. Bölüm 4.8.). Hastalar

derhal tedaviyi kesmeli ve acil önlem alınması için doktora başvurmalıdır.

Ağır büllöz reaksiyonlar:

Levofloksasin ile Stevens Johnson sendromu veya toksik epidermal nekroliz gibi ağır büllöz

deri reaksiyonları bildirilmiştir (bkz. Bölüm 4.8.). Herhangi bir deri ve/veya mukoza bozukluğu

ortaya

çıkması

halinde,

hastaların

tedaviye

devam

etmeden

önce

hemen

doktorlarına

başvurmaları gerekir.

Hepatobiliyer bozukluklar:

Altta yatan sepsis gibi ciddi hastalıkları bulunan kişilerde, levofloksasin uygulaması ile

karaciğer nekrozundan yaşamı tehdit eden karaciğer yetmezliğine kadar gidebilen olgular rapor

edilmiştir (bkz. Bölüm 4.8.). İştahsızlık, sarılık, koyu renkte idrar, kaşıntı veya karında

hassasiyet gibi karaciğer hastalığıyla ilgili semptom ve işaretler gelişirse, hastanın tedaviyi

durdurması ve derhal doktoruyla temas kurması gerekir.

QT aralığında uzama:

Çok seyrek olarak levofloksasin dahil florokinolon verilen hastalarda QT aralığında uzama

bildirilmiştir.

Levofloksasin de dahil olmak üzere florokinolon kullanan hastalarda, aşağıdaki gibi QT

aralığının uzaması açısından risk faktörleri varsa dikkatli olunması gerekir:

Düzeltilmemiş elektrolit dengesizliği (örn. hipokalemi, hipomagnezemi)

Konjenital uzun QT sendromu

Kardiyak hastalık (örn. kalp yetmezliği, miyokart enfarktüsü, bradikardi)

aralığını

uzattığı

bilinen

ilaçların

birlikte

kullanılması

(örn.

Sınıf

antiaritmikler, trisiklik antidepresanlar, makrolidler, antipsikotikler)

İleri yaştaki hastalar ve kadınlar QTc aralığını uzatan ilaçlara karşı daha duyarlı olabilirler. Bu

nedenle, bu hasta grubunda levofloksasin de dahil olmak üzere florokinolonlar kullanıldığında

dikkatli olunmalıdır.

Disglisemi:

Diğer tüm kinolonlarla olduğu gibi, genellikle oral hipoglisemik ajan (örn. glibenklamid) veya

insülin ile tedavi gören diyabetli hastalarda hiperglisemi ve hipoglisemiyi içeren kan glukoz

düzeyi bozuklukları görüldüğü bildirilmiştir. Diyabetli hastalarda kan glukozunun dikkatle

takip edilmesi tavsiye edilmektedir (bkz. Bölüm 4.8.).

7

20

Myastenia Gravis’in şiddetlenmesi:

Levofloksasinin de dahil olduğu florokinolonlar nöromüsküler blokaj aktivitesine sahiptirler ve

Myastenia Gravisli hastalarda kas güçsüzlüğünü şiddetlendirebilirler. Florokinolon kullanan

Myastenia Gravisli hastalarda, ventilatör desteği gerektiren akciğer yetmezliği ve ölümü de

kapsayan post marketing ciddi advers olaylar, florokinolonla ilişkilendirilmiştir. Öyküsünde

Myastenia Gravis bulunan hastalar florokinolon kullanmaktan kaçınmalıdır.

Böbrek yetmezliği olan hastalar:

Levofloksasin temel olarak böbrekler yoluyla atıldığından, böbrek yetmezliği olan hastalarda

ACOMET dozunun ayarlanması gerekir (bkz. Bölüm 4.2.).

Işığa karşı duyarlılık gelişmesi (Fotosensitizasyon):

Levofloksasine bağlı fotosensitizasyon çok nadiren görülmekle birlikte, fotosensitizasyonun

önlenmesi için hastaların tedavi süresince ve tedavi sonlandırıldıktan sonra 48 saat süreyle

kuvvetli güneş ışığına çıkmamaları veya solaryum gibi yapay ultraviyole ışınlarına maruz

kalmamaları önerilir.

Süperenfeksiyon:

Diğer antibiyotiklerde olduğu gibi, levofloksasinin uzun süreli kullanımı, dirençli olmayan

organizmaların

aşırı

çoğalmasına

sebep

olabilir.

Hastanın

durumunun

tekrarlayan

değerlendirmeleri

önemlidir.

Eğer

süperenfeksiyon

oluşursa

uygun

tedavi

yöntemleri

uygulanmalıdır.

Glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliği olan hastalar:

Glukoz-6-fosfat dehidrogenaz aktivitesinde latent veya aktüel defekt bulunan hastalar kinolon

grubu antibakteriyellerle tedavi edildiğinde hemolitik reaksiyonlara eğilimi artabilir, bu yüzden

levofloksasin bu tip hastalarda dikkatli kullanılmalıdır.

Periferik nöropati:

Levofloksasin de dahil olmak üzere florokinolon kullanan hastalarda, başlangıcı hızlı olabilen

duyusal veya duyusal-motor periferik nöropati bildirilmiştir. Geri dönüşümsüz bozuklukların

gelişmesini önlemek için, eğer hasta nöropati semptomları yaşarsa levofloksasin kullanımına

son verilmesi gerekir.

Şarbon inhalasyonu:

İnsanlarda kullanım,

in vitro

Bacillus anthrasis

duyarlılığı verilerini, hayvanlardaki deneysel

verileri ve insanlardaki sınırlı verileri temel almaktadır. Tedaviyi uygulayan doktor, şarbon

tedavisi ile ilgili ulusal ve/veya uluslararası uzlaşı belgelerine başvurmalıdır.

İnfüzyon süresi:

ACOMET

için

önerilen

infüzyon

süresi

dakikadır.

süre

boyunca

hasta

gözlenmelidir. ACOMET ile taşikardi ve kan basıncında geçici düşme, nadir vakalarda kan

basıncının belirgin şekilde düşmesi ile dolaşım kollapsı gelişebilmektedir. Levofloksasin

8

20

(ofloksasinin l-izomeri) infüzyonu sırasında kan basıncında dikkati çekecek kadar bir düşme

gözlenirse, infüzyon hemen kesilmelidir.

K vitamini antagonistleriyle tedavi edilen hastalar:

K vitamini antagonisti (örn. varfarin) ile tedavi edilen hastalarda eş zamanlı ACOMET

kullanılması durumunda koagülasyon testlerinde (PT/INR) yükselme ve/veya kanamada artış

ihtimaline karşı, bu ilaçların birlikte kullanılması durumunda, koagülasyon testleriyle takip

yapılması gereklidir (bkz. Bölüm 4.5.).

Psikotik reaksiyonlar:

Levofloksasin dahil, kinolon alan hastalarda psikotik reaksiyonlar geliştiği bildirilmiştir. Çok

nadir olgularda, bazen tek bir levofloksasin dozunu takiben intihar düşüncelerine kapılma ve

kendini

tehlikeye

atma

davranışları

görülmüştür

(bkz.

Bölüm

4.8.).

Hastada

gibi

reaksiyonlar

gelişirse

levofoksasin

kesilmeli

uygun

önlemler

alınmalıdır.

Psikotik

bozukluğu olan veya psikiyatrik hastalık öyküsü bulunan hastalarda levofloksasin kullanılması

gerekiyorsa dikkatli olunmalıdır.

Görme bozuklukları:

Görme bozukluğu ya da gözlerde herhangi bir etki ortaya çıktığında hemen göz hastalıkları

uzmanı tarafından muayene yapılmalıdır (bkz. Bölüm 4.7. ve 4.8.).

Laboratuvar testleri ile etkileşim:

Levofloksasin ile tedavi edilen hastalarda idrarda opiyat saptanması sırasında yalancı pozitif

sonuç alınabilir. Bu sonucun daha özgün metotlar kullanılarak doğrulanması gerekebilir.

Levofloksasin

Mucobacterium

tuberculosis

çoğalmasını

baskılayabilir

nedenle

tüberkülozun bakteriyolojik tanısında yalancı negatif sonuca yol açabilir.

Sodyum içeriği:

Bu tıbbi ürün her 100 mL´sinde yaklaşık 305 mg sodyum ihtiva eder. Bu durum, kontrollü

sodyum diyetinde olan hastalar için göz önünde bulundurulmalıdır.

Tendinit ve tendon rüptürü, periferal nöropati ve merkezi sinir sistemi etkileri dahil

sakatlığa sebep olan ve potansiyel geri dönüşümsüz ciddi advers reaksiyonlar

ACOMET dahil florokinolonlar, sakatlığa sebep olabilen ve potansiyel geri dönüşümsüz ciddi

advers reaksiyonlarla ilişkilendirilmiştir. Yaygın olarak görülen advers reaksiyonlar kas-iskelet

ve periferal sinir sistemi (tendinit, tendon rüptürü, tendonlarda şişme veya enflamasyon,

karıncalanma veya uyuşma, kol ve bacaklarda uyuşukluk, kas ağrısı, kas güçsüzlüğü, eklem

ağrısı, eklemlerde şişme gibi) atralji, miyalji, periferal nöropati ve merkezi sinir sistemi

etkileridir (halüsinasyon, anksiyete, depresyon, intihar eğilimi, insomnia, şiddetli baş ağrısı ve

konfüzyon) (bkz. Bölüm 4.8.).

9

20

Bu reaksiyonlar, ACOMET başladıktan sonra saatler ya da haftalar içinde görülebilir. Her yaş

grubundan veya önceden mevcut risk faktörleri olmayan hastalar, bu advers reaksiyonları

yaşamıştır.

Herhangi bir ciddi advers reaksiyonun ilk bulgularının veya semptomlarının ortaya çıkması

durumunda ACOMET derhal kesilmelidir. Ayrıca, florokinolonlarla bağlantılı olarak bu ciddi

advers reaksiyonlardan herhangi birini yaşayan hastalarda ACOMET dahil florokinolonların

kullanımından kaçınılmalıdır.

4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Teofilin, fenbufen veya benzeri diğer nonsteroidal antienflamatuvar ilaçlar

Yapılan bir klinik çalışmada levofloksasin ile teofilin arasında herhangi bir farmakokinetik

etkileşim bulunmamıştır. Fakat konvülsiyon eşiğini düşüren ilaçlar, teofilin veya nonsteroidal

antienflamatuvar ilaçların, kinolon grubu bir antibiyotik ile birlikte kullanılması halinde, beyin

konvülsiyon eşiğinde belirgin bir düşme görülebilir.

başına

uygulanmasına

kıyasla,

fenbufen

birlikte

kullanıldığında

levofloksasinin

konsantrasyonunu yaklaşık olarak %13 oranında daha yüksek bulunmaktadır.

Probenesid ve simetidin

Levofloksasin, probenesid ve simetidin gibi levofloksasinin tübüler böbrek sekresyonunu

azaltan ilaçlarla birlikte uygulandığında, özellikle böbrek yetmezliği olan hastalarda dikkatli

olunmalıdır.

Probenesid ve simetidin, levofloksasinin eliminasyonu üstünde istatiksel olarak önemli ölçüde

etki yapmaktadır. Levofloksasinin renal klerensi, simetidin ile %24 oranında; probenesid ile

%34 oranında azalmaktadır. Bunun nedeni her iki ilacın da levofloksasinin renal tübüler

sekresyonunu bloke etmesidir. Ancak yapılan çalışmada incelenen dozlarda, istatiksel olarak

anlamlı görülen kinetik farklılıkların, klinik açıdan anlamlılık taşıması ihtimali yoktur.

Siklosporin

Siklosporinin yarı-ömrü, levofloksasin ile birlikte uygulandığında %33 oranında artmaktadır.

K vitamini antagonistleri

Levofloksasin ile birlikte, bir K vitamini antagonisti (örneğin varfarin) ile tedavi edilen

hastalarda pıhtılaşma testlerinde (PT/INR) yükselmeler ve/veya kanamada şiddetli olabilen

artışlar bildirildiğinden, K vitamini antagonistleri ile tedavi edilen hastalarda pıhtılaşma testleri

yakından takip edilmelidir.

Hastalar kanama belirtisi yönünden de dikkatli bir şekilde takip edilmelidir (Bbkz. bBölüm

4.4.).

QT aralığını uzattığı bilinen ilaçlar

Levofloksasin diğer florokinolonlarda olduğu gibi, QT aralığını uzattığı bilinen ilaçları (örneğin

Sınıf IA ve III antiaritmikler, trisiklik antidepresanlar, makrolidler, antipsikotikler) alan

hastalarda dikkatli kullanılmalıdır (bkz. Bölüm 4.4. QT uzaması).

10

20

Diğer klinik farmakoloji çalışmalarında kalsiyum karbonat, digoksin, glibenklamid, ranitidin,

ile birlikte uygulanması halinde levofloksasinin farmakokinetiğinde klinikte önemi olabilecek

herhangi bir değişiklik olmadığı gösterilmiştir.

farmakokinetik

etkileşim

çalışmasında

levofloksasin

teofilin

(bir

CYP1A2

substratı)

farmakokinetiğini etkilememiştir; bu nedenle levofloksasin bir CYP1A2 inhibitörü değildir.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler

Özel popülasyonlar ile ilgili olarak hiçbir etkileşim çalışması yapılmamıştır.

Pediatrik popülasyon:

Pediatrik popülasyonlar ile ilgili olarak hiçbir etkileşim çalışması yapılmamıştır.

4.6. Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik kategorisi: C

Levofloksasinin gebe kadınlarda kullanımına ilişkin yeterli veri mevcut değildir.

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlarda kullanımına ilişkin yeterli veri mevcut değildir.

Gebelik dönemi

Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar, gebelik ve/veya embriyonal/fetal gelişim ve/veya

doğum ve/veya doğum sonrası gelişim üzerindeki etkiler bakımından yetersizdir (bkz. Bölüm

4.3. ve 5.3.). İnsanlara yönelik potansiyel risk bilinmemektedir. İnsanlarla ilgili verilerin yeterli

olmaması ve florokinolonlarla yapılan deneysel çalışmalarda büyüyen organizmalarda ağırlık

taşıyan kıkırdağa zarar verme riskinin gösterilmesi nedeniyle, ACOMET gebelik döneminde

kullanılmamalıdır.

Laktasyon dönemi

Levofloksasinin insan ya da hayvan sütü ile atıldığına ilişkin yetersiz/sınırlı bilgi mevcuttur.

Levofloksasinin

süt

atılmasına

yönelik

fizikokimyasal

eldeki

farmakodinamik/toksikolojik verilere dayanılarak emzirilen çocuk açısından bir risk olduğu

göz ardı edilemez. Florokinolonlarla yapılan deneysel çalışmalarda büyüyen organizmalarda

ağırlık taşıyan kıkırdağa zarar verme riskinin gösterilmesi nedeniyle, ACOMET emzirme

döneminde kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3. ve 5.3.).

Üreme yeteneği/Fertilite

ACOMET’in insanların üreme yeteneği üzerindeki etkisine ilişkin yeterli veri mevcut değildir.

4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

ACOMET

kullanımı,

hastanın

konsantrasyon

tepki

verme

yeteneğini

bozabilecek

sersemlik/baş dönmesi, görme bozuklukları, uyuklama gibi bazı istenmeyen yan etkilere yol

11

20

açabilir. Araç ve makine kullanımı gibi özel dikkat isteyen durumlarda bu yeteneklerdeki

azalma bir risk teşkil edebilir. ACOMET kullanırken bu gibi yan etkiler yaşayan hastaların araç

ve makine kullanmaması gerekir.

4.8. İstenmeyen etkiler

Aşağıda verilen bilgiler 8300’den fazla hastanın katıldığı klinik araştırmalardan ve pazarlama

sonrası deneyimlerden elde edilen verileri temel almaktadır.

Çok yaygın (≥1/10); yaygın (≥1/100 ila <1/10); yaygın olmayan (≥1/1.000 ila <1/100); seyrek

(≥1/10.000 ila <1/1.000); çok seyrek (<1/10.000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle

tahmin edilemiyor).

Her sıklık grubu içinde sunulan istenmeyen etkiler azalan şiddete göre sıralanmıştır.

Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar

Yaygın olmayan: Mantar enfeksiyonları, patojen direnci

Kan ve lenf sistemi hastalıkları

Yaygın olmayan: Lökopeni, eozinofili

Seyrek: Nötropeni, trombositopeni

Bilinmiyor (pazarlama sonrası veriler): Pansitopeni,hemolitik anemi, agranülositoz

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Seyrek: Anjiyoödem, aşırı duyarlılık

Bilinmiyor (pazarlama sonrası verileri): Anafilaktik şok, anafilaktoid şok.

İlk dozdan sonra bile bazen anafilaktik ve anafilaksi benzeri reaksiyonlar meydana gelebilir

(bkz. Bölüm 4.4.).

Metabolizma ve beslenme hastalıkları

Yaygın olmayan: Anoreksi

Seyrek: Özellikle diyabetli hastalarda hipoglisemi (bkz. Bölüm 4.4.)

Bilinmiyor: Hiperglisemi, hipoglisemik koma (bkz. Bölüm 4.4.)

Psikiyatrik hastalıklar

Yaygın: İnsomnia

Yaygın olmayan: Anksiyete, konfüzyon durumu, sinirlilik

Seyrek: Psikotik bozukluk (örn. Halüsinasyon ve paranoya ile birlikte), depresyon, ajitasyon,

anormal rüyalar, kabuslar

Bilinmiyor (pazarlama sonrası veriler): İntihar düşünceleri ve intihar girişimi de dahil, kendine

zarar verici davranışlarla birlikte psikotik reaksiyonlar

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın: Baş ağrısı, sersemlik

12

20

Yaygın olmayan: Somnolans, tremor, tat duyusunda bozukluk (disguzi)

Seyrek: Parestezi, konvülsiyonlar (bkz. Bölüm 4.4.)

Bilinmiyor (pazarlama sonrası veriler): Duyusal ve duyusal-motor periferik nöropati (bkz.

Bölüm 4.4.), diskinezi, ekstrapiramidal bozukluk, tat duyusu kaybı (aguzi), koku duyusu kaybı

(anosmi) dahil koku alma bozuklukları (parosmi), senkop, benign intrakranial hipertansiyon

Göz hastalıkları

Seyrek: Bulanık görüş dahil görme yeteneğinde bozulma

Bilinmiyor: Geçici görme kaybı (bkz. Bölüm 4.4.)

Kulak ve iç kulak hastalıkları

Yaygın olmayan: Vertigo

Seyrek: Kulak çınlaması

Bilinmiyor: İşitme yeteneğinde bozulma, işitme kaybı

Kardiyak hastalıklar

Seyrek: Taşikardi, palpitasyon

Bilinmiyor (pazarlama sonrası veriler): Kalp durmasıyla sonuçlanabilen Torsade de pointes,

ventriküler aritmi, ventriküler taşikardi, elektrokardiyogramda QT aralığının uzaması (bkz.

Bölüm 4.4. QT aralığı uzaması ve bölüm 4.9.)

Vasküler hastalıklar

Yaygın: Flebit

Seyrek: Hipotansiyon

Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar

Yaygın olmayan: Dispne

Bilinmiyor (pazarlama sonrası veriler): Bronkospazm, alerjik pnömoni

Gastrointestinal hastalıklar

Yaygın: Diyare, bulantı, kusma

Yaygın olmayan: Karın ağrısı, dispepsi, flatulans, konstipasyon

Bilinmiyor

(pazarlama

sonrası

veriler):

Hemorajik

diyare

-çok

seyrek

olgularda

psödomembranöz kolit (bkz. Bölüm 4.4.) dahil, enterokolite işaret edebilir, pankreatit

Hepatobilier hastalıklar

Yaygın: Karaciğer enzimlerinde artış (ALT/AST, alkalin fosfataz, GGT)

Yaygın olmayan: Kanda bilirubin artışı

Bilinmiyor (pazarlama sonrası veriler): Sarılık ve ağır karaciğer hasarı. Primer olarak altta yatan

ciddi hastalığı bulunan hastalarda, levofloksasin ile bazen ölümcül olabilen akut karaciğer

yetmezliği gelişen olgular rapor edilmiştir (bkz. Bölüm 4.4.), hepatit

13

20

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Yaygın olmayan: Kaşıntı, kızarıklık, ürtiker, hiperhidroz

Bilinmiyor: Toksik epidermal nekroliz, Stevens-Johnson sendromu (bkz. Bölüm 4.4.), eritema

multiforme, fotosensitivite reaksiyonu (bkz. Bölüm 4.4.), lökositoklastik vaskülit, stomatit.

Bazen ilk dozu takiben bile mukokütanöz reaksiyonlar meydana gelebilir.

Kas-İskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları

Yaygın olmayan: Artralji, miyalji

Seyrek:

Tendinit

dahil

tendon

bozukluğu

(bkz.

Bölüm

4.4.)

(örneğin

Aşil

tendonunda

gelişebilir), Myastenia Gravis’li hastalarda özel önem taşıyan kas güçsüzlüğü (bkz. Bölüm 4.4.

Myastenia Gravis’in şiddetlenmesi)

Bilinmiyor (pazarlama sonrası veriler): Rabdomiyoliz, tendon rüptürü (örn. Aşil tendonu) (bkz.

Bölüm 4.4.), ligament rüptürü, kas rüptürü, artrit

Böbrek ve idrar yolu hastalıkları

Yaygın olmayan: Kanda kreatinin düzeyinin artması

Seyrek: Akut böbrek yetmezliği (örn. İnterstisyel nefrite bağlı)

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar

Yaygın: İnfüzyon yapılan bölgede reaksiyon (ağrı, kızarıklık)

Yaygın olmayan: Asteni

Seyrek: Ateş

Bilinmiyor: Ağrı (Sırt, göğüs ve ekstremiteler dahil)

Florokinolon uygulaması ile ilgili diğer istenmeyen etkiler:

Çok seyrek: Porfiri hastalığı bulunanlarda porfiri atakları

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması:

Ruhsatlandırma

sonrası

şüpheli

ilaç

advers

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye

Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir. (www.titck.gov.tr;

e-posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99)

4.9. Doz aşımı ve tedavisi

Belirtiler:

Hayvanlarda yapılan toksisite çalışmalarına göre ACOMET’in akut aşırı dozu durumunda

beklenmesi gereken en önemli işaretler konfüzyon, sersemlik, bilinç bozukluğu ve konvülsif

nöbetlerdir. Konfüzyon durumu, konvülsiyon, halüsinasyon ve tremoru da içeren merkezi sinir

sistemi etkileri, pazarlama sonrası deneyimlerde gözlenmiştir. Gastrointestinal sistemle ilgili

reaksiyonlar bulantı ve mukoza erozyonlarıdır.

Supra-terapötik

dozlarla

yapılan

klinik

farmakoloji

çalışmalarında

aralığında

uzama

14

20

görülmüştür.

Tedavi:

Aşırı doz durumunda hasta dikkatle izlenmeli, QT aralığında uzama ihtimali olduğundan EKG

takibi yapılmalı ve semptomatik tedavi uygulanmalıdır. Mide mukozasının korunması için

antasidler uygulanabilir.

Hemodiyaliz, peritoneal diyaliz veya sürekli ambulatuvar peritoneal diyaliz, levofloksasinin

vücuttan uzaklaştırılmasında etkili değildir. Spesifik bir antidotu yoktur.

5. FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1. Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik grup: Kinolon antibakteriyeller-Fluorokinolonlar

ATC Kodu: J01MA12

Levofloksasin florokinolon sınıfından sentetik bir antibakteriyel ilaçtır. Rasemik etkin madde

olan ofloksasinin S (-) enantiomeridir.

Etki mekanizması

florokinolon

antibakteriyel

ilaç

olarak

levofloksasin,

giraz

kompleksi

topoizomeraz IV üzerine etki yapar.

Antibakteriyal spektrumu

Direnç oranları coğrafik olarak ve seçilen suş için zamana bağlı olarak değişebilir ve direnç

paternleri

için

lokal

bilgiler,

özellikle

şiddetli

enfeksiyonların

tedavisinde

göz

önünde

bulundurulmalıdır.

In vitro

olarak levofloksasinin aşağıda belirtilen patojenlere etkin olduğu gösterilmiştir:

Gram pozitif aerob

Bacillus anthracis

Corynebacterium diphtheriae,

Enterococcus faecalis*,

Enterecoccus

spp,

Listeria monocytogenes,

Koagülaz negatif stafilokoklar (metisiline duyarlı),

Staphylococcus aureus

(metisiline duyarlı)*,

Staphylococcus epidermidis

(metisiline duyarlı

).

Staphylococcus

saprophyticus,

grubu

streptokoklar,

Streptococcus

agalactiae,

Streptococcus pneumoniae

(penisiline duyarlı/orta düzeyde dirençli/dirençli)*,

Streptococcus

pyogenes*, Viridans streptokoklar

(penisiline dirençli/duyarlı)

Gram-negatif

aerob:

Acinetobacter

baumannii,

Acinetobaçter

spp,

Actinobaccillus

actinomycetemcomitans, Citrobacter freundii* Eikenella corrodens, Enterobacter aerogenes,

Enterobacter

cloacae*

Enterobacter

spp,

Escherichia

coli*,

Gardnerella

vaginalis,

Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae*

(ampisiline duyarlı/dirençli),

Haemophilus

parainfluenzae*, Helicobacter pylori, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae* Klebsiella

spp,

Moraxella

catarrhalis

(beta-

laktamaz-pozitif/beta-laktamaz-negatif)*,

Morganella

morganii*,

Neisseria

gonorrhoeae

(penisilaz

üreten/penisilaz

üretmeyen)

,

Neisseria

meningitidis, Pasteurella canis, Pasteurella dagmatis, Pasteurella multocida, Pasteurella

,

Proteus mirabilis*, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia

15

20

spp,

Pseudomonas aeruginosa**, Pseudomonas

spp,

Salmonella

spp,

Serratia marcescens*,

Serratia

.

Anaerob: Bacteroides fragilis, Bifidobacterium

spp,

Clostridium perfringens, Fusobacterium

spp,

Peptostreptococcus, Propionibacterium

spp,

Veillonella

Diğer: Bartonella

spp,

Chlamydia pneumoniae*, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis,

Legionella

pneumophila*,

Legionella

spp,

Mycobacterium

spp,

Mycobacterium

leprae,

Mycobacterium tubercilosis, Mycoplasma hominis, Mycoplasma pneumoniae*, Rickettsia

s p p ,

Ureaplasma urealyticum.

Orta duyarlı mikroorganizmalar:

Gram-pozitif aerob: Corynebacterium urealyticum, Corynebacterium xerosis, Enterococcus

faecium,

Staphylococcus

epidermidis

(

metisiline

dirençli).

Staphylococcus

haemolyticus

(metisiline dirençli).

Gram-negatif aerob: Campylobacter jejuni/coli

Anaerob: Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotamicron, Bacteroides vulgatus, Clostridium

difficile, Prevotella

Porphyromonas

spp.

Dirençli mikroorganizmalar:

Gram-pozitif aerob: Corynebacterium urealyticum, Corynebacterium xerosis , Enterococcus

faecium,

Staphylococcus

epidermidis

(metisiline

dirençli),

Staphylococcus

haemolyticus

(metisiline dirençli).

Gram-negatif aerob: Alcaligenes xylosoxidans

Anaerob: Bacteriodes

thetaiotaomicron.

Diğer: Mycobacterium avium

*

Klinik etkinlikleri klinik araştırmalarda kanıtlanmıştır.

Pseudomonas aeruginosa

etkenli

nozokomiyal

enfeksiyonlarda kombinasyon tedavisi gerekebilir.

Direnç

Levofloksasine direnç, tip II topoizomeraz, DNA giraz ve topoizomeraz IV hedef bölge

mutasyonlarıyla, aşamalı bir süreç sonucunda kazanılır. Permeasyon bariyeri (

Pseudomonas

aeruginosa

sıktır.)

pompa

mekanizmaları

gibi

diğer

direnç

mekanizmaları

levofloksasine duyarlılığı etkileyebilir.

Levofloksasin ve diğer florokinolonlar arasında çapraz direnç gözlenmiştir. Etki mekanizması

nedeniyle genel olarak levofloksasin ve diğer antibakteriyal ilaç sınıfları ile arasında çapraz

direnç yoktur.

Sınır değeri

Avrupa Antimikrobik Duyarlılık Testleri Komitesi (EUCAST) tarafından çok duyarlı ile

duyarlı ve orta derecede duyarlı ile dirençli organizmaları ayırmak amacıyla levofloksasin için

önerilen MİK sınır değerleri aşağıdaki tabloda sunulmaktadır (MİK testi-mg/l).

Levofloksasin için EUCAST klinik MİK sınır değerleri (versiyon 2.0, 2012-01-01):

16

20

Patojen

Duyarlı

Dirençli

Enterobacteriacae

≤1 mg/l

>2 mg/l

Pseudomonas spp.

≤1 mg/l

>2 mg/l

Acinetobacter spp.

≤1 mg/l

>2 mg/l

Staphylococcus spp.

≤1 mg/l

>2 mg/l

S.pneumoniae

1

≤2 mg/l

>2 mg/l

Streptococcus A, B, C, G

≤1 mg/l

>2 mg/l

H.influenzae

2,3

≤1 mg/l

>1 mg/l

M.catarrhalis

3

≤1 mg/l

>1 mg/l

Türe

özgü

olmayan

sınır

değerleri

4

≤1 mg/l

>2 mg/l

1.

Levofloksasin sınır değerleri yüksek doz tedavi ile ilişkilidir.

2.

Düşük düzeyli florokinolon direnci (siprofloksasin MİK 0.12-0.5 mg/l) ortaya çıkabilir

fakat

direncin

H.influenzae

gelişen

solunum

yolu

enfeksiyonlarında

klinik

önemine ilişkin kanıt bulunmamaktadır.

3.

Duyarlı

sınır

değerleri

üzerinde

MİK

değerine

sahip

suşlar

çok

nadirdir

bildirilmemiştir. Bu izolatlardan herhangi birinde yapılan tanıma ya da antimikrobiyal

duyarlılık testleri tekrarlanmalıdır ve sonuç doğrulanırsa izolat referans laboratuvarına

gönderilmelidir. Güncel direnç sınır değeri üzerindeki MİK değerine sahip olduğu

doğrulanmış izolatların klinik yanıt ile ilişkili kanıtı ortaya çıkana dek dirençli olarak

bildirilmelidir.

4.

Sınır değerleri oral 500 mg x 1 - 500 mg x 2 ve intravenöz 500 mg x 1 – 500 mg x 2

dozları için geçerlidir.

Direnç prevalansı coğrafik olarak ve seçilmiş türlerin zamanına göre değişebilir. Özellikle

şiddetli

enfeksiyonların

tedavisinde

lokal

direnç

bilgisi

gereklidir.

Gerektiğinde,

ilacın

kullanımının en azından bazı enfeksiyonlarda sorgulandığı durumlarda lokal direnç prevalansı

için uzman görüşü alınmalıdır.

5.2. Farmakokinetik özellikler

Genel özellikler

Emilim:

Oral

yoldan verilen levofloksasin 1-2 saat içinde pik plazma konsantrasyonlarının elde

edilmesiyle hızla ve neredeyse tamamen absorbe olur (Tek doz 500 mg levofloksasinin

ardından C

maks

5.2±1.2 mcg/mL’dir.). Mutlak biyoyararlanımı %99-l00’dür. Levofloksasin 50

ila 1000 mg aralığında doğrusal farmakokinetik özellik gösterir.

Günde tek veya iki doz 500 mg’ın alınmasından 48 saat sonra sabit duruma ulaşır.

Günde veya iki günde bir uygulanan multipl oral veya IV 500 mg doz uygulamasının 10.

gündeki doruk ve çukur plazma konsantrasyonlarını gösteren tablo aşağıdadır:

17

20

PK parametresi

(ortalama ±SS)

500 mg multipl-doz yönetimi

Günde tek doz

Günde iki doz

500 mg oral

500 mg IV*

500 mg oral

500 mg IV

Doruk plazma

konsantrasyonu

(mcg/mL)

5.7±1.4

6.4 ±0.8

7.8±1.1

7.9±1.1

Çukur plazma

konsantrasyonu

(mcg/mL)

0.5± 0.2

0.6±0.2

3.0±0.9

2.3±0.5

*500 mg IV için infüzyon süresi 60 dak’dır.

Levofloksasinin emilimi üzerinde gıdaların küçük bir etkisi vardır.

Dağılım:

Tek doz ve tekrarlayan 500 mg ve 750 mg dozlarının uygulanmasından sonra, vücut

dokularına yaygın dağılım gösteren levofloksasinin ortalama dağılım hacmi yaklaşık 100

L’dir. Levofloksasinin yaklaşık %30-40’ı serum proteinlerine bağlanmış durumdadır.

Dokulara ve vücut sıvılarına geçiş:

Bronşial Mukozaya, Epitelyal Mukus Sıvısına ve Alveolar Makrofajlara Penetrasyon

Tek doz 500 mg p.o. dozdan sonra bronşial mukozada ve epitelyal mukus sıvısında maksimum

levofloksasin konsantrasyonları sırasıyla 8.3 µg/g ve 10.9 µg/mL olup mukozadan ve epitelyal

mukus sıvısından seruma penetrasyon oranları sırasıyla 1.1-1.8 ve 0.8-3’tür. Bu düzeylere

sırasıyla, verildikten yaklaşık 1 saat veya 4 saat sonra ulaşılmıştır.

5 gün boyunca 500 mg ve 750 mg oral uygulamanın ardından, son uygulamadan 4 saat

sonraki epitelyal mukus sıvısında ortalama konsantrasyonlar sırasıyla 9.94 mcg/mL ve 22.12

mcg/mL’dir. Alveolar makrofajda sırasıyla 97.9 mcg/mL ve 105.1 mcg/mL’dir.

Akciğer Dokusuna Penetrasyon

500 mg p.o. dozdan sonra akciğer dokusundaki maksimum levofloksasin konsantrasyonları

11.3 µg/g’dır ve bu düzeylere, verildikten yaklaşık 4-6 saat sonra ulaşılmış olup akciğer

dokusundan plazmaya dağılım oranı 2-5’tir.

Bül Sıvısına Penetrasyon

3 gün boyunca 500 mg’lık dozun günde bir veya iki kez verilmesinden 2-4 saat sonra, bül sıvısı

içinde sırasıyla 4.0 ve 6.7 µg/mL’lik maksimum levofloksasin konsantrasyonlarına ulaşılmış

olup bül sıvısı/plazma oranı yaklaşık 1’dir.

Kemik Dokıısuna Dağılım

Levofloksasin proksimal ve distal femurdaki kortikal ve süngerimsi dokuya penetrasyon

oranları 0.1 'den 3’e olmak üzere iyi şekilde penetre olur. 500 mg p.o/nun ardından spongios

proksimal femurdaki maksimum levofloksasin konsantrasyonu uygulamadan 2 saat sonra

18

20

yaklaşık 15.1 mcg/g’dır.

Serebro-Spinal Sıvıya Penetrasyon

Levofloksasinin serebro-spinal sıvıya geçişi düşüktür.

Prostat dokusuna dağılım

Günde

oral

levofloksasin

uygulanmasından

sonra

prostat

dokusundaki

konsantrasyonu ortalama 2 saatten sonra 8.7 µg/g ve ortalama prostat/plazma konsantrasyonu

1.84’tür.

İdrardaki Konsantrasyonu

150 mg, 300 mg veya 500 mg’lık oral tek dozdan sonra levofloksasinin ortalama idrar

konsantrasyonları sırasıyla 44 mg/L, 91 mg/L, ve 200 mg/L’dir.

Biyotransformasyon:

Levofloksasin

çok

oranda

metabolize

olur.

Metabolitleri

desmetil-levofloksasin

levofloksasin N-oksit’tir. Metabolitler, idrarda atılırlar; ve dozun <%5’ini oluştururlar.

Levofoksasin stereokimyasal olarak stabildir ve izomerik dönüşüme uğramaz.

Eliminasyon:

Levofloksasin oral ve intravenöz verilmesini takiben, plazmadan göreceli olarak yavaş elimine

olur (t

: 6-8 saat). İtrahı esas olarak renal yoldandır (verilen dozun >%85’i).

500 mg tek dozu takiben levofloksasinin ortalama total vücut klerensi 175±29.2 mL/dak’dır.

750 mg tek dozu takiben levofloksasinin ortalama total vücut klerensi 143±29.1 mL/dak’dır.

Levofloksasinin intravenöz ve oral uygulanmasında temel farmakokinetik farklılık yoktur, bu

oral ve intravenöz yolların birbirinin yerine geçebileceğini düşündürmektedir.

Doğrusallık/Doğrusal olmayan durum:

150-600 mg doz aralığında verilen levofloksasin doğrusal bir farmakokinetik izler.

Hastalardaki karakteristik özellikler

Böbrek yetmezliği olan hastalar:

Böbrek

yetmezliğinde

levofloksasinin

farmakokinetik

özellikleri

etkilenir.

Böbrek

fonksiyonlarının

azalmasıyla

birlikte,

böbreklerden

eliminasyonu

klerensi

düşer

aşağıdaki tabloda gösterildiği gibi eliminasyon yarı ömrü uzar.

(mL/dak)

<20

20-49

50-80

(mL/dak)

(saat)

19

20

Yaşlı hastalar:

Levofloksasinin farmakokinetik özellikleri, kreatinin klerensindeki farklılıklarla alakalı olanlar

dışında, yaşlılarla gençler arasında önemli değişiklikler göstermez.

Cinsiyet farklılıkları:

Kadın

erkeklerde

yapılan

ayrı

analizler

neticesinde

levofloksasinin

farmakokinetik

özelliklerinde cinsiyetler arasında çok küçük marjinal farklılıklar olduğu gösterilmiştir. Bu

farkların klinik açıdan anlamlı olduğuna dair herhangi bir kanıt yoktur.

5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri

Klinik öncesi veriler tek doz toksisitesi, tekrarlayan doz toksisitesi, karsinojenik potansiyel ve

üreme/gelişme toksisitesini içeren geleneksel çalışmalar temelinde insanlar için özel bir zarar

saptanmamıştır.

Levofloksasin sıçanlarda fertilite ya da üreme performansında bozukluğa yol açmamıştır ve

fetüs üzerindeki tek etkisi maternal toksisiteye bağlı olan gelişme geriliğidir.

Levofloksasin bakteri ya da memeli hücrelerinde gen mutasyonuna yol açmamıştır fakat Çinli

hamster akciğer hücrelerinde

in vitro

kromozom kırılmasına neden olmuştur. Bu etkiler

topoizomeraz II inhibisyonuna atfedilebilir.

İn vivo

testlerde (mikronükleus, kardeş kromatid

değişimi, plansız DNA sentezi, dominant letal testler) genotoksik potansiyel göstermemiştir.

Farelerde

yürütülen

çalışmalar

levofloksasinin

yalnızca

çok

yüksek

dozlarda

fototoksik

aktiviteye sahip olduğunu göstermiştir. Levofloksasin fotomutajenite tayininde genotoksik

potansiyel göstermemiştir ve bir fotokarsinojenite çalışmasında tümör gelişimini azaltmıştır.

Diğer florokinolonlar gibi levofloksasin sıçan ve köpeklerde kıkırdak üzerinde etki (soyulma

ve boşluk oluşumu) göstermiştir. Bu etkiler genç hayvanlarda daha belirgin olmuştur.

6. FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

6.1. Yardımcı maddelerin listesi

Sodyum klorür

Hidroklorik asit (pH ayarlayıcı)

Sodyum hidroksit

Enjeksiyonluk su

6.2.Geçimsizlikler

ACOMET, aşağıdaki infüzyon solüsyonları ile uyumludur:

%0.9 sodyum klorür çözeltisi

%5 dekstroz çözeltisi

%2.5 dekstroz, Ringer çözeltisi içinde

parenteral beslenme için hazırlanmış kombinasyon çözeltileri (amino asitler, karbonhidratlar,

elektrolitler)

20

20

ACOMET,

heparin

veya

alkali

çözeltilerle

(örn.

Sodyum

hidrojen

karbonat)

karıştırılmamalıdır.

6.3. Raf ömrü

Ambalajında: 24 ay

Kutusundan çıkarıldıktan sonra: 4 gün (oda ışığı şartlarında)

Kauçuk tıpa delindikten sonra: hemen (en geç 4 saat içinde) ve tek kullanım içindir.

6.4. Saklamaya yönelik özel tedbirler

25 °C altındaki oda sıcaklığında ve ambalajında saklayınız. Işıktan koruyunuz.

Son kullanma tarihiyle uyumlu olarak kullanınız.

Ambalajdaki son kullanma tarihinden sonra ACOMET'i kullanmayınız.

Eğer üründe ve/veya ambalajında bozukluklar fark ederseniz, ACOMET’i kullanmayınız.

Ambalajı açılmış ürünlerin saklama şartları için madde 6.3.’e bakınız.

Bir defalık kullanım içindir. Kullanılmayan kısmı atınız.

6.5. Ambalajın niteliği ve içeriği

100 mL çözelti içeren, 100 mL tip I şeffaf cam flakon, bromobütil gri renkli kauçuk tıpa, flip

off alüminyum kapaklı ambalajlarda.

6.6. Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller “Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği” ve

“Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği”ne uygun olarak imha edilmelidir.

7. RUHSAT SAHİBİ

Menta Pharma İlaç Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

Şerifali Mah. Bayraktar Bulvarı Başer Sok. No:3

Ümraniye/İSTANBUL

Tel: 0 216 594 59 36

Faks: 0 216 594 59 35

e-posta: info@mentapharma.com.tr

8. RUHSAT NUMARASI

2017/248

9. İLK RUHSAT TARİHİ/RUHSAT YENİLEME TARİHİ

İlk ruhsat tarihi: 24.12.2010

Ruhsat yenileme tarihi: 17.04.2017

10. KÜB’ÜN YENİLENME TARİHİ

11-6-2018

Quinsair (Chiesi Farmaceutici S.p.A.)

Quinsair (Chiesi Farmaceutici S.p.A.)

Quinsair (Active substance: levofloxacin) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3756 of Mon, 11 Jun 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/2789/T/16

Europe -DG Health and Food Safety