ABAVIR

Genel Bilgiler

  • Ticaret Unvanı:
  • ABAVIR 245 MG 30 FILM KAPLI TABLET
  • Reçete türü:
  • Normal
  • İçin kullanmak:
  • İnsanlar
  • İlaç türü:
  • allopatik ilaç

Belgeler

Yerelleştirme

  • Bulunduğu ülkeler::
  • ABAVIR 245 MG 30 FILM KAPLI TABLET
    Türkiye
  • Dil:
  • Türkçe

Terapötik bilgiler

  • Terapötik alanı:
  • ile disoproxil

Diğer bilgiler

Durum

  • Kaynak:
  • TİTCK - TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU - Türkiye
  • Yetkilendirme durumu:
  • Aktif
  • Yetkilendirme numarası:
  • 8699580090598
  • Yetkilendirme tarihi:
  • 29-03-2016
  • Son Güncelleme:
  • 24-05-2018

Hasta Bilgi broşürü: Ürün Özellikleri Özeti - kompozisyon, endikasyonlar, yan etkiler, dozaj, etkileşimleri, advers reaksiyonlar, gebelik, laktasyon

1 / 47

KISA ÜRÜN BİLGİSİ

1.

BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

ABAVİR

245mg film kaplı tablet

2.

KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin madde:

Tenofovir disoproksil fumarat………… 300 mg (245 mg tenofovir disoproksile eşdeğer)

Yardımcı maddeler:

Laktoz monohidrat

……………………… 110 mg

Kroskarmelloz sodyum

……………………...53.66 mg

Magnezyum stearat…………………………..10 mg

Yardımcı maddeler için bölüm 6.1 'e bakınız.

3.

FARMASÖTİK FORMU

Beyaz renkli oval bikonveks film kaplı tablet

4.

KLİNİK ÖZELLİKLERİ

4.1. Terapötik endikasyonları

Hepatit B enfeksiyonu:

ABAVİR

yetişkinlerde

aktif viral replikasyon kanıtı ve serum alanin aminotransferaz (ALT) düzeylerinde

yükselme veya histolojik olarak aktif hastalıkla birlikte kompanse karaciğer hastalığı

olan,

Lamivudine dirençli hepatit B virüsü bulgusu,

dekompanse karaciğer hastalığı olan,

kronik hepatit B enfeksiyonunun tedavisinde endikedir.

Bu endikasyon, kompanse karaciğer fonksiyonuna sahip HBeAg pozitif ve HBeAg negatif

kronik

hepatit

B’si

dekompanse

karaciğer

fonksiyonlu

kronik

hepatit

B'si

bulunan

nükleozid almamış ve nükleozid deneyimine sahip yetişkin hastalardaki histolojik, virolojik,

biyokimyasal ve serolojik cevaplara dayanmaktadır.

ABAVİR

<

yaşlarındaki

adolesanlarda

kronik

hepatit

enfeksiyonunun

tedavisinde endikedir.

2 / 47

HIV-1 enfeksiyonu:

ABAVİR

, HIV-1 ile enfekte olmuş l8 yaşın üzerindeki yetişkinlerin tedavisinde diğer

antiretroviral ilaçlarla kombinasyon halinde kullanılır.

ABAVİR

’in faydasının gösteriminde, viral yükü yüksek (> 100,000 kopya/ml) hastalar

dahil, daha önce tedavi görmemiş hastalardaki bir çalışmanın ve önceden antiretroviralle

tedavi edilmiş, erken virolojik başarısızlık gözlenen (< 10,000 kopya/ml, çoğu hastada <

5,000 kopya/ml) hastalardaki düzenli tedaviye (genellikle üçlü tedavi) ABAVİR

’in eklendiği

çalışmaların sonuçları esas alınmaktadır.

ABAVİR

ayrıca

birinci

basamak

ajanların

kullanımını

engelleyen

NRTI

direnci

veya

toksisite görülen 12 ila < 18 yaşındaki HIV-1 ile enfekte adolesanların tedavisinde de

endikedir.

HIV-1

enfeksiyonu

olan

daha

önce

antiretroviral

almış

hastaları

tedavi

etmek

için

ABAVİR

'in tercih edilmesi, bireysel viral direnç testi ve/veya hastaların tedavi hikayesine

dayanmalıdır.

4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

Tedavi,

kronik

hepatit

ve/veya

enfeksiyonu

tedavisinde

deneyimli

doktor

tarafından başlatılmalıdır.

Pozoloji/uygulama sıklığı ve süresi:

İstisnai durumlarda, yutmada zorluk çeken hastalarda, ABAVİR

Film Kaplı Tablet en az 100

ml su, portakal suyu veya üzüm suyunda eritildikten sonra kullanılabilir.

Uygulama şekli:

Yetişkinler:

Kronik hepatit B tedavisi veya HIV tedavisi için önerilen doz, günde bir kez yiyeceklerle

beraber alınan bir tablettir.

Kronik hepatit B: Tedavinin optimum süresi bilinmemektedir. Tedavinin kesilmesi aşağıdaki

durumlarda düşünülebilir:

Sirozu bulunmayan, HBeAg pozitif hastalarda tedavi, HBe serokonversiyonu (anti-

HBe saptamasıyla HBeAg kaybı ve HBV DNA'sı kaybı) doğrulandıktan sonra veya

HBs serokonversiyonuna ya da etkililik kaybına kadar en az 6-12 ay uygulanmalıdır

3 / 47

(bkz. bölüm 4.4). Herhangi bir geç virolojik nüksün saptanması için, tedavi kesildikten

sonra, serum ALT ve HBV DNA'sı düzeyleri düzenli olarak izlenmelidir.

Sirozu

bulunmayan,

HBeAg

negatif

hastalarda

tedavi,

azından

serokonversiyonuna veya etkililik kaybı kanıtı ortaya çıkana kadar uygulanmalıdır. 2

yıldan daha uzun süre uzatılmış tedavide, seçilen tedavinin kesilmemesinin hasta için

uygun

olmaya

devam

ettiğini

doğrulamak

üzere

düzenli

yeniden

değerlendirme

yapılması önerilmektedir.

Atlanan doz

Hasta ABAVİR

dozunu unutmuşsa ve dozun normalde alındığı saatten sonraki 12 saat

içindeyse ABAVİR

'i en kısa sürede yemekle birlikte almalı ve normal dozlama planına

devam etmelidir.

Hastanın ABAVİR

dozunu unutmasından bu yana 12 saatten fazla zaman geçmişse ve yeni

doz saati yaklaştıysa hasta unutulan dozu almamalı ve normal dozlama planına devam

etmelidir.

Hasta ABAVİR

'i aldıktan sonraki 1 saat içinde kusarsa başka bir tablet alınmalıdır. Hasta

ABAVİR

'i almasından 1 saatten daha uzun bir süre sonra kusarsa başka bir doz alması

gerekmez.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler

Böbrek bozukluğu:

Tenofovir,

renal

atılım

yoluyla

elimine

edilir

renal

disfonksiyonu

olan

hastalarda

tenofovire maruziyet artar.

Yetişkinler

Orta ve şiddetli böbrek bozukluğu (kreatinin klerensi < 50 ml/dak) olan yetişkin hastalarda

tenofovir disoproksil fumaratın güvenliliği ve etkililiğiyle ilgili veriler sınırlıdır ve hafif

böbrek

bozukluğu

(kreatinin

klerensi

50-80

ml/dak)

için

uzun

süreli

güvenlilik

verisi

değerlendirilmemiştir.

Dolayısıyla,

böbrek

bozukluğu

olan

yetişkin

hastalarda,

tenofovir

disoproksil fumarat yalnızca tedavinin olası faydalarının olası risklerden daha ağır bastığı

düşünülüyorsa kullanılmalıdır. Kreatinin klerensi < 50 ml/dak olan yetişkin hastalarda doz

aralığı ayarlamalarının yapılması önerilmektedir.

4 / 47

Hafif böbrek bozukluğu (kreatinin klerensi 50-80 ml/dak)

Klinik çalışmalardan elde edilen sınırlı veriler, hafif böbrek bozukluğu olan hastalarda 245

mg tenofovir disoproksilin (fumarat olarak) günde bir kez dozlanmasını desteklemektedir.

Orta düzeyde böbrek bozukluğu (kreatinin klerensi 30-49 ml/dak)

Hemodiyaliz

gerektiren

evre

böbrek

hastalığı

dahil,

değişen

derecelerde

böbrek

bozukluğu

bulunan,

negatif

enfekte

olmamış

hastalardaki

farmakokinetik

verilerinin

modellemesine

dayanılarak

saatte

tenofovir

disoproksil (fumarat olarak) uygulanması önerilmektedir; ancak bu öneri, klinik çalışmalarda

doğrulanmamıştır.

nedenle,

hastalarda

tedaviye

verilen

klinik

cevap

böbrek

fonksiyonu yakından izlenmelidir (bkz. bölüm 4.4 ve 5.2).

Şiddetli böbrek bozukluğu (kreatinin klerensi < 30 ml/dak) ve hemodiyaliz hastaları

Alternatif

tablet

dozlarının

bulunmamasından

dolay

yeterli

ayarlamaları

uygulanamamaktadır; dolayısıyla bu hasta grubunda kullanımı önerilmez. Alternatif tedavi

bulunmuyorsa, aşağıda belirtilen şekilde uzatılmış doz aralıkları kullanılabilir:

Şiddetli böbrek bozukluğu: 72-96 saatte bir (haftada iki kez doz) 245 mg tenofovir disoproksil

(fumarat olarak) uygulanabilir.

Hemodiyaliz hastaları: Hemodiyaliz seansının* tamamlanmasından sonra 7 günde bir 245 mg

tenofovir disoproksil (fumarat olarak) uygulanabilir.

Bu doz ayarlamaları, klinik çalışmalarda doğrulanmamıştır. Simülasyolar, uzatılmış doz

aralığının

optimum

olmadığını

toksisitede

artış

muhtemelen

yetersiz

cevaba

açabileceğini göstermektedir. Bu nedenle, tedaviye verilen klinik cevap ve böbrek fonksiyonu

yakından izlenmelidir (bkz. bölüm 4.4ve 5.2).

Genel

olarak,

biri

yaklaşık

saat

süren

haftada

üç

hemodiyaliz

seansı

olduğu

varsayılarak veya kümülatif 12 saatlik hemodiyaliz sonrasında haftada bir doz.

Kreatinin klerensi < 10 ml/dak olan, hemodiyalize girmeyen hastalar için herhangi bir doz

önerisi verilemez.

5 / 47

Karaciğer yetmezliği:

Karaciğer

yetmezliği

olan

hastalarda

klinik

olarak

ilgili

farmakokinetik

değişiklikler

gözlenmemiştir. Bu nedenle, karaciğer yetmezliği olan hastalarda doz ayarlamasına gerek

duyulmaz (Bkz. Bölüm 5.2).

ABAVİR

®

, HIV ko-enfeksiyonu olan veya olmayan kronik hepatit B’li hastalarda kesilirse,

hastalar, hepatitin kötüleştiğine dair kanıt açısından yakından izlenmelidir (Bkz. Bölüm 4.4.).

Pediatrik popülasyon:

12 yaş veya üzeri HBV ile enfekte adolesanlar (≥35 kg): Günde bir kez yemekle birlikte bir

tablet. Tedavinin optimum süresi henüz bilinmemektedir.

12 yaş veya üzeri HIV ile enfekte adolesanlar (≥35 kg): Günde bir kez yemekle birlikte bir

tablet (bkz. Bölüm 4.4 ve 5.l).

12 yaş altı <35 kg ağırlığındaki HIV veya HBV ile enfekte çocııklar:

Daha küçük çocuklar

için herhangi bir veri mevcut değildir.

Geriyatrik popülasyon:

Yaşlılar:

65 yaşın üzerindeki hastalar için üzerinde doz önerilerinde bulunulacak herhangi bir

veri yoktur (Bkz. Bölüm 4.4).

4.3. Kontrendikasyonlar

ABAVİR

, içerdiği etkin madde veya yardımcı maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılığı

olanlarda kontrendikedir.

4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Genel

Tenofovir disoproksil fumarat tedavisi başlatılmadan önce hepatit B virüsü ile enfekte olmuş

tüm hastalara HIV antikor testi önerilmelidir (

Bkz. HIV-1 ve hepatit B’nin ko-enfeksiyonu

Tenofovir disoproksil fumaratın cinsel temas veya kanla kontaminasyon aracılığıyla diğer

insanlara HIV veya HBV bulaşma riskini ortadan kaldırdığının kanıtlanmadığı hastalara

bildirilmelidir.

Uygun önlemlerin alınmasına devam edilmelidir.

6 / 47

Diğer tıbbi ürünlerin birlikte uygulanması

ABAVİR

, tenofovir disoproksil fumarat içeren başka bir ilaçla birlikte eşzamanlı olarak

uygulanmamalıdır.

Tenofovir disoproksil fumarat, adefovir dipivoksil ile beraber uygulanmamalıdır.

Tenofovir disoproksil fumarat ve didanozinin birlikte uygulanması önerilmemektedir,

Tenofovir

disoproksil

fumarat

didanozinin

birlikte

uygulanması

didanozine

sistemik

maruziyette %40-60 artışa neden olur; bu da didanozine bağlı advers reaksiyonlar riskini

arttırabilir (bkz. Bölüm 4.5). Ölümcül olan pankreatit ve laktik asidoz olayları seyrek olarak

rapor edilmiştir. Tenofovir disoproksil fumarat ve didanozinin günlük 400 mg dozunda

birlikte

uygulanması,

muhtemelen

fosforile

(yani

etkin)

didanozini

arttıran

intrasellüler

etkileşimden dolayı, CD4 hücre sayımındaki anlamlı düşüşle ilişkilendirilmektedir. Tenofovir

disoproksil fumarat tedavisiyle birlikte uygulanan 250 mg'lık azalmış didanozin dozajı, HIV-1

enfeksiyonu tedavisi için test edilen birkaç kombinasyondaki yüksek virolojik başarısızlık

oranları raporlarıyla ilişkilendirilmektedir.

Nükleozidler/nükleotidler ile üçlü tedavi

Tenofovir disoproksil fumarat, günde tek doz rejimi halinde lamivudin ve abakavirin yanı sıra

lamivudin ve didanozinle de kombine edildiğinde, HIV hastalarında yüksek oranda virolojik

yetmezlik ve erken evrede direnç geliştiği rapor edilmiştir.

Yetişkinlerde böbrek ve kemik etkileri

Renal

etkiler:

Tenofovir,

esas

olarak

böbreklerden

atılır.

Klinik

uygulamada

tenofovir

disoproksil fumarat kullanımıyla böbrek yetmezliği, böbrek yetersizliği, yüksek kreatinin,

hipofosfatemi ve proksimal tübülopati (Fanconi sendromu dahil) rapor edilmiştir (Bkz. Bölüm

4.8).

Renal izleme

Kreatinin

klerensinin

tenofovir

disoproksil

fumarat

tedavisi

başlatılmadan

önce

tüm

hastalarda hesaplanması ve böbrek fonksiyonunun da (kreatinin klerensi ve serum fosfat) ilk

yılda her dört haftada bir ve ardından her üç ayda bir izlenmesi önerilir. Böbrek yetmezliği

riski

olan

hastalarda, daha

önceden

adefovir

dipivoksil

tedavisi

sırasında

böbreklerinde

sorunlar

yaşayan

hastalar

dahil,

böbrek

fonksiyonunun

daha

sık

izlenmesine

dikkat

edilmelidir.

7 / 47

Renal Yönetim

Tenofovir disoproksil fumarat alan herhangi bir hastada serum fosfat düzeyi <1.5 mg/dl (0.48

mmol/l) veya kreatinin klerensi <50 ml/dak olur ise, kan şekeri, kanda potasyum ve idrarda

şeker

konsantrasyonları

ölçümleri

dahil

böbrek

fonksiyonu

hafta

içinde

tekrar

değerlendirilmelidir (Bkz. Bölüm 4.8 proksimal tübülopati). Kreatinin klerensi 50 ml/dak’nın

veya serum fosfat düzeyi 1.0 mg/dl’nin (0.32 mmol/l) altına düşen hastalarda tenofovir

disoproksil fumarat ile yapılan tedaviye ara verilmesi de düşünülmelidir.

Birlikte uygulama ve renal toksisite riski

Yakın zamanda veya eşzamanlı olarak nefrotoksik ilaç (örn. aminoglikozidler, amfoterisin B,

foskarnet,

gansiklovir,

pentamidin,

vankomisin,

sidofovir

veya

interlökin

kullanan

hastalarda tenofovir disoproksil fumarat kullanımından kaçınılmalıdır. Tenofovir disoproksil

fumarat ve nefrotoksik ajanların eşzamanlı kullanımı kaçınılmazsa, böbrek fonksiyonları her

hafta izlenmelidir.

Tenofovir disoproksil fumarat, böbrekte aynı yolakla organik anyon transporter (hOAT1) l ve

3 ya da 4 MRP (örneğin sidofovir gibi nefrotoksik olduğu bilinen bir tıbbi ürün) tarafından

salgılanan

tıbbi

ürünleri

alan

hastalarda

klinik

olarak

değerlendirilmemiştir.

böbrek

taşıyıcısı

(hOAT1),

tübüler

sekresyondan

kısmen

tenofovir

sidofovirin

renal

eliminasyonundan sorumlu olabilir. Sonuç olarak, eşzamanlı uygulandıklarında, bu ilaçların

farmakokinetiği değişebilir. Mutlaka gerekli olmadıkça, bu ilaçların eşzamanlı kullanımı

önerilmez, fakat eşzamanlı kullanımları kaçınılmaz ise, böbrek fonksiyonları haftada bir

izlenmelidir (Bkz. Bölüm 4.5).

Böbrek bozukluğu

Böbrek fonksiyonu bozulmuş (kreatinin klerensi < 80 ml/dak) yetişkin hastalarda, tenofovir

disoproksil fumaratın renal güvenliliği yalnızca çok sınırlı derecede incelenmiştir.

Hemodiyaliz hastaları dahil, kreatinin klerensi < 50 ml/dak olan yetişkin hastalar:

Böbrek

fonksiyonu

bozulmuş

hastalarda

tenofovir

disoproksil

fumaratın

güvenliliği

etkililiğiyle ilgili veriler sınırlıdır.

Dolayısıyla,

tenofovir

disoproksil

fumarat

yalnızca

tedavinin

olası

faydalarının

olası

risklerden

daha

ağır

bastığı

düşünülüyorsa

kullanılmalıdır.

Şiddetli

böbrek

bozukluğu

(kreatinin klerensi < 30 ml/dak) bulunan ve hemodiyalize ihtiyaç duyan hastalarda, tenofovir

8 / 47

disoproksil

fumaratın

kullanımı

önerilmemektedir.

Alternatif

tedavi

bulunmuyorsa,

aralığı ayarlanmalı ve böbrek fonksiyonu yakından izlenmelidir (bkz. bölüm 4.2 ve 5.2).

Kemik etkileri:

HIV ile enfekte hastalarda, lamivudin ve efavirenzle kombinasyon halinde

stavudin ile tenofovir disoproksil fumaratın karşılaştırıldığı daha önce antiretroviral tedavi

görmemiş hastalardaki 144 haftalık kontrollü bir klinik çalışmada, her iki tedavi grubunda

kalça ve omurganın kemik mineral yoğunluğunda küçük azalmalar gözlenmiştir. Omurganın

kemik

mineral

dansitesindeki

azalmalar

başlangıca

göre

kemik

biyomarkerlerindeki

değişimler, 144. haftada tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunda anlamlı oranda daha

büyüktür. Kalçanın kemik mineral dansitesindeki azalmalar, 96. haftaya kadar bu grupta

anlamlı oranda daha büyüktür. Bununla birlikte, 144. haftadan sonra klinik olarak ilgili kemik

anormallikleri açısından kırık riski artmamıştır. Kemik anormallikleri (seyrek olarak kırıklara

sebep olan) proksimal böbrek tübülopatisi ile ilişkili olabilir (bkz. Bölüm 4.8). Eğer kemik

anormalliklerinden şüpheleniliyor ise ya da tespit edildi ise, uygun konsültasyon yapılmalıdır.

Pedivatrik popülasyonda böbrek ve kemik etkileri

Kemik ve böbrek toksisitesinin uzun süreli etkileri ile ilişkili belirsizlikler bulunmaktadır.

Ayrıca, böbrek toksisitesinin geri döndürülebilirliği tam olarak doğrulanamamaktadır. Bu

nedenle, tedavisinin fayda/risk dengesinin vaka bazında yeteri kadar değerlendirilebilmesi,

tedavi sırasında uygun izlemeye karar verilmesi (tedaviden çekilme kararı dahil) ve takviye

ihtiyacının düşünülmesi için multidisipliner bir yaklaşım önerilmektedir.

Böbrek etkileri

GS-US-104-0352 klinik çalışmasında HIV-l ile enfekte olmuş 2 ila < 12 yaşındaki pediyatrik

hastalarda proksimal renal tübülopati ile tutarlı böbrekle ilgili advers olaylar rapor edilmiştir

(bkz. Bölüm 4.8 ve 5.l).

Renal izleme

Yetişkinlerde

olduğu

gibi

renal

fonksiyon

(kreatinin

klerensi

serum

fosfat)

tedavi

öncesinde değerlendirilmeli ve tedavi sırasında izlenmelidir (yukarıda anlatılmıştır).

Renal yönetimi

Tenofovir disoproksil fumarat alan herhangi bir pediyatrik hastada serum fosfat düzeyinin <

mg/dL

(0.96

mmol/l)

olduğu

doğrulanırsa,

kandaki

potasyum

idrardaki

glukoz

9 / 47

konsantrasyonlarının

ölçümü

dahil

böbrek

fonksiyonu

hafta

içinde

yeniden

değerlendirilmelidir

(bkz.

bölüm

4.8,

proksimal

tübülopati).

Renal

anormalliklerden

şüphelenilirse veya renal anormallikler saptanırsa, tenofovir disoproksil fumarat tedavisinin

kesilmesinin göz önünde bulundurulması için bir nefroloji uzmanına danışılmalıdır.

Birlikte uygulama ve böbrek toksisite riski

Yetişkinlerle aynı öneriler geçerlidir (yukarıda anlatılmıştır).

Böbrek bozukluğu

Böbrek

bozukluğu

olan

pediyatrik

hastalarda

tenofovir

disoproksil

fumaratın

kullanımı

önerilmemektedir (bkz. Bölüm 4.2). Tenofovir disoproksil fumarat böbrek bozukluğu olan

pediyatrik hastalarda başlatılmamalıdır ve tenofovir disoproksil fumarat tedavisi sırasında

böbrek bozukluğu geliştiren pediyatrik hastalarda durdurulmalıdır.

Kemik etkileri

ABAVİR

kemik mineral dansitesinde azalmaya sebebiyet verebilir. Tenofovir disoproksil

fumarat ile ilişkili kemik mineral dansitesindeki değişikliklerin uzun dönemdeki kemik sağlığı

ve gelecekteki oluşabilecek kırıklar hakkındaki etkileri halihazırda bilinmemektedir (bkz.

Bölüm 5.1). Kemik anormallikleri saptanırsa veya kemik anormalliklerinden şüphelenilirse,

bir endokrinolog ve/veya nefroloji uzmanına danışılmalıdır.

Karaciğer hastalığı:

Karaciğer transplant hastalarında etkililik ve güvenlilik verileri kısıtlıdır.

Tenofovir disoproksil fumaratın dekompanse karaciğer hastalığı olan HBV hastalarında ve

Child-Pugh-Turcotte (CPT) skoru >9 olan HBV hastalarında etkililik ve güvenlilik verileri

kısıtlıdır. Bu hastalar hepatik veya renal advers reaksiyonları deneyimleme açısından daha

yüksek risk teşkil edebilirler. Bu yüzden, bu hasta popülasyonunda hepatobiliyer ve renal

parametreler yakından izlenmelidir.

Tedavi sırasında hepatit alevlenmeleri: Kronik hepatit B'deki spontan alevlenmeler, nispeten

yaygın ve geçici olarak artan serum ALT seviyeleri ile karakterizedir. Antiviral tedaviye

başlandıktan

sonra,

bazı

hastalarda

serum

seviyeleri

artabilir

(bkz.

bölüm

4.8).

Kompanse karaciğer hastalığı olan hastalarda, serum ALT seviyelerindeki artışa, genellikle

10 / 47

serum

bilirubin

konsantrasyonunda

artış

veya

karaciğer

dekompansasyonu

eşlik

etmemektedir. Sirozlu hastalar hepatit alevlenmesi ardından karaciğer dekompansasyonu için

daha yüksek bir risk altında olabilir ve bu nedenle tedavi süresince yakından izlenmelidir.

Tedavinin kesilmesinden sonra hepatitin kötüleşmesi:

Tenofovir disoproksil fumarat dahil

hepatit B tedavisinin kesilmesi, şiddetli akut hepatit kötüleşmeleriyle ilişkili olabilir. Tedavi

sonrası

alevlenmeler

genellikle

DNA'sının

artmasıyla

ilişkilendirilmektedir

çoğunluğunun kendini sınırladığı görülmektedir. Karaciğer fonksiyonu, Hepatit B tedavisinin

kesilmesinden sonra en az 6 ay boyunca tekrar eden aralıklarla klinik ve laboratuvar takibi ile

izlenmelidir. Tenofovir disoproksil fumaratı bırakan, hepatit B virüsü ile enfekte olmuş

hastalar, tedavinin durdurulmasından sonra en az birkaç ay hem klinik hem de laboratuvar

takibi açısından yakından izlenmelidir. Uygunsa, hepatit B tedavisine yeniden başlanması

gerekli görülebilir. İlerlemiş karaciğer hastalığı veya siroz bulunan hastalarda, tedavi sonrası

hepatitin

kötüleşmesi

hepatik

dekompansasyona

açabileceğinden

anti-hepatit

tedavisinin kesilmesi önerilmez.

Karaciğerdeki alevlenmeler, dekompanse karaciğer yetmezliği olan hastalarda özellikle ciddi

ve bazen de ölümcüldür.

Hepatit C veya

D

ile ko-enfeksiyon:

Hepatit

C veya D virüsü

ko-enfekte

olmuş

hastalarda tenofovirin etkinliği ile ilgili herhangi bir veri bulunmamaktadır.

HIV-1 ve Hepatit B ile ko-enfeksiyon:

Tenofovir disoproksil fumarat, HIV/ hepatit B virüsü

ko-enfekte hastalarda, HIV direnci gelişme riskinden dolayı, yalnızca uygun antiretroviral

kombinasyon rejiminin bir parçası olarak kullanılmalıdır.

Kronik etkin hepatit dahil olmak

üzere

önceden

olan

karaciğer

disfonksiyonu

bulunan

hastaların,

antiretroviral

kombinasyon tedavisi (CART) sırasında, karaciğer fonksiyonu anormalliklerinin sıklığında

artış görülmektedir ve bu durum, standart uygulamaya göre izlenmelidir. Bu hastalarda

karaciğer hastalığında kötüleşme kanıtı varsa, tedaviye ara verilmesi veya tedavinin kesilmesi

düşünülmelidir. Ancak, ALT'deki artışların, tenofovir tedavisi sırasında HBV klerensinin bir

parçası olabileceği unutulmamalıdır.

11 / 47

Laktik asidoz:

Nükleozid analoglarının kullanımı ile genellikle hepatosteatoz ile ilişkili

laktik asidoz rapor edilmiştir. Klinik öncesi ve klinik veriler, nükleozid analoglarının bir

sınıf etkisi olan laktik asidozun görülme riskinin tenofovir disoproksil fumarat için düşük

olduğunu düşündürmektedir. Bununla beraber, tenofovir, nükleozid analogları ile yapısal

olarak ilişkili olduğu için bu risk göz ardı edilemez. Erken semptomlar (semptomatik

hiperlaktatemi)

huylu

sindirim

semptomları

(bulantı,

kusma

abdominal

ağrı),

spesifik olmayan kırıklık, iştah kaybı, kilo kaybı, solunum semptomları (hızlı ve/veya derin

nefes alma) veya nörolojik semptomları (motor zayıflık dahil) içerir. Laktik asidozun

mortalitesi yüksektir ve pankreatit, karaciğer yetmezliği veya böbrek yetmezliği ile ilişkili

olabilir. Laktik asidoz genel olarak tedaviden birkaç ay sonra ortaya çıkmıştır.

Semptomatik hiperlaktatemi ve metabolik/laktik asidoz, progresif hepatomegali veya hızla

artan aminotransferaz düzeylerinin görülmesi durumunda nükleozid analogları ile tedaviye

son verilmelidir.

Hepatomegali, hepatit veya karaciğer hastalığı açısından bilinen diğer risk faktörleri ve

hepatosteatozu olan (alkole bağlı olanlar dahil bazı tıbbi ürünler) hastalara (özellikle obez

kadınlar) nükleozid analogları uygulanırken dikkatli olunmalıdır. Hepatit C ile ko-enfekte

olan ve alfa interferon ve ribavirin ile tedavi edilen hastalar da bir risk oluşturabilirler.

Yüksek risk altında bulunan hastalar yakından izlenmelidir.

Lipodistrofi

HIV ile enfekte olmuş hastalarda, kombinasyon antiretroviral tedavisi, vücut yağının yeniden

dağılımı (lipodistrofi) ile ilişkilendirilmiştir. Bu olayların uzun vadede sonuçları şu anda

bilinmemektedir. Bu durumun mekanizması hakkındaki bilgi eksiktir. Viseral lipomatoz ile

proteaz inhibitörleri ve lipoatrofi ile nükleozid revers transkriptaz inhibitörleri arasında bir

bağlantı olduğu hipotezi ortaya atılmıştır. Daha yüksek lipodistrofi riski, ilerlemiş yaş gibi

bireysel faktörler, uzun süreli antiretroviral tedavi gibi ilaca bağlı faktörler ve metabolik

bozukluklar ile ilişkilendirilmiştir. Klinik inceleme, yağın yeniden dağılımına ilişkin fiziksel

belirtilere

yönelik

değerlendirmeyi

içermelidir.

Açlık

serum

lipidleri

şekerinin

ölçümüne

dikkat

edilmelidir.

Lipid

bozuklukları,

klinik

olarak

uygun

şekilde

tedavi

edilmelidir (Bkz. Bölüm 4.8).

12 / 47

Tenofovir, nükleozid analoglarıyla yapısal olarak ilişkilidir, bu nedenle lipodistrofi riski göz

ardı edilemez. Bununla birlikte, daha önce antiretroviral tedavi görmemiş, HIV ile enfekte

hastalardan

elde

edilen

haftalık

klinik

veriler,

lamivudin

efavirenz

birlikte

uygulandığında, stavudine göre tenofovir disoproksil fumarat ile lipodistrofi riskinin daha

düşük olduğunu göstermiştir.

Mitokondriyal disfonksiyon

Nükleozid

nükleotid

analoglarının,

in

vitro

in

vivo

olarak,

değişken

oranlarda

mitokondriyal hasara neden olduğu gösterilmiştir.

İn utero

ve/veya postnatal olarak nükleozid

analoglarına maruz kalan HIV negatif bebeklerde mitokondriyal fonksiyon bozukluğu rapor

edilmiştir. Rapor edilen başlıca advers etkiler hematolojik (anemi, nötropeni) ve metabolik

(hiperlaktatemi, hiperlipazemi) bozukluklardır. Bu etkiler çoğunlukla geçicidir. Geç başlayan

bazı

nörolojik

bozukluklar

(hipertoni,

konvülsiyon,

anormal

davranış)

rapor

edilmiştir.

Nörolojik bozuklukların geçici mi yoksa kalıcı mı olduğu şu anda bilinmemektedir.

İn utero

olarak nükleozid ve nükleotid analoglarına maruz kalan herhangi bir çocuğun, hatta HIV

negatif çocukların, klinik ve laboratuvar takibi yapılmalı ve ilgili belirti veya semptomların

görülmesi

durumunda

olası

mitokondriyal

fonksiyon

bozukluğu

açısından

olarak

incelenmelidirler. Bu bulgular, HIV’in dikey geçişini önlemek için gebe kadınlarda mevcut

antiretroviral tedavi kullanım kurallarını etkilemez.

İmmün

Reaktivasyon

Sendromu:

Kombine antiretroviral tedavinin (CART) başlangıcı

sırasında, ciddi immün yetmezliği olan HIV enfeksiyonlu hastalarda, asemptomatik veya

rezidüel

fırsatçı

patojenlere

karşı

enflamatuvar

reaksiyon

gelişebilir

ciddi

klinik

durumlara veya semptomların şiddetlenmesine neden olabilir. Tipik olarak, bu reaksiyonlar,

tedavinin (CART) başlamasından sonra ilk birkaç hafta veya ay içinde gözlenmiştir. Bunlarla

ilgili örnekler sitomegalovirüs retiniti, genel ve/veya fokal mikobakteri enfeksiyonları ve

Pneumocystis

carinii

pnömonisidir.

Tüm

enflamatuvar

semptomlar

değerlendirilmeli

gerektiğinde tedaviye başlanmalıdır.

Ayrıca,

otoimmün

bozuklukların

(Graves

hastalığı

gibi)

immün

reaktivasyon

endikasyonunda meydana geldiği rapor edilmiştir; bununla birlikte, raporlanan başlangıca

kadar geçen süreler daha değişkendir ve bu olaylar tedavi başladıktan aylar sonra da meydana

gelebilmektedir.

13 / 47

Osteonekroz:

Etiolojinin

çok

faktörlü

(kortikosteroid

kullanımı,

alkol

tüketimi,

ciddi

immünosupresyon, daha yüksek vücut kütle indeksi dahil) olduğunun düşünülmesine rağmen,

osteonekroz vakaları özellikle ilerlemiş HIV hastalığı ve/veya kombine antiretroviral tedaviye

(CART) uzun sureli maruziyeti bulunan hastalarda rapor edilmiştir. Eklemlerde sızı ve ağrı,

eklemlerde sertlik veya hareket güçlüğü yaşamaları halinde hastalara tıbbi yardım almaları

tavsiye edilmelidir.

Yaşlılar

Tenofovir

disoproksil

fumarat,

yaşın

üzerindeki

hastalarda

incelenmemiştir.

Yaşlı

hastaların böbrek fonksiyonlarının azalması olasıdır, bu nedenle yaşlı hastalar tenofovir

disoproksil fumarat ile tedavi edilirken dikkatli olunmalıdır.

ABAVİR

, laktoz monohidrat içerir. Sonuç olarak, nadir kalıtsal galaktoz intoleransı, Lapp

laktaz

eksikliği

veya

glukoz

galaktoz

malabsorpsiyonu

sorunları

olan

hastalar

ilacı

almamalıdır.

Bu tıbbi ürün her dozunda 1 mmol (23 mg)'dan daha az sodyum ihtiva eder; bu dozda

sodyuma bağlı herhangi bir yan etki beklenmez.

4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Etkileşim çalışmaları yalnızca yetişkinlerde gerçekleştirilmiştir.

İn vitro

deneylerin sonuçlarına ve tenofovirin bilinen eliminasyon yoluna dayanarak, diğer

tıbbi ürünler ile tenofoviri içeren CYP450 etkileşimleri potansiyeli düşük olduğu söylenebilir.

Eş zamanlı kullanımı önerilmeyen ilaçlar

ABAVİR

tenofovir disoproksil fumarat içeren başka herhangi bir tıbbi ürünle eş zamanlı

olarak uygulanmamalıdır.

ABAVİR

adefovir dipivoksille eş zamanlı olarak uygulanmamalıdır.

Didanozin

Tenofovir disoproksil fuınarat ve didanozinin birlikte uygulanması önerilmemektedir (bkz.

bölüm 4.4 ve Tablo 1).

Renal yoldan elimine edilen tıbbi ürünler

Tenofovir esasen böbreklerden elimine edildiğinden, tenofovir disoproksil fumaratın böbrek

14 / 47

fonksiyonunu azaltan veya transportır proteinleri hOAT 1, hOAT 3 veya MRP 4 (öm.

sidofovir)

aracılığıyla

etkin

tübüler

sekresyon

için

rekabet

eden

tıbbi

ürünlerle

birlikte

uygulanması tenofovirin ve/veya birlikte uygulanan tıbbi ürünlerin serum konsantrasyonlarını

arttırabilir.

Yakın veya eşzamanlı nefrotoksik tıbbi ürün kullanımında tenofovir disoproksil fumarat

kullanımından

kaçınılmalıdır.

Aminoglikozidler,

amfoterisin

foskarnet,

gansiklovir,

pentamidin, vankomisin, sidofovir veya interlökin-2 örnek olarak verilebilir, ancak örnekler

bunlarla sınırlı değildir (bkz. bölüm 4.4).

Takrolimus

böbrek

fonksiyonunu

etkileyebildiğinden,

tenofovir

disoproksil

fumarat

birlikte uygulandığında yakından izlenmesi önerilir.

Diğer etkileşimler

Tenofovir

disoproksil

fumarat

ve proteaz

inhibitörleri ile

proteaz inhibitörleri

dışındaki

antiretroviral ajanlar arasındaki etkileşimler, aşağıda Tablo 1'de sıralanmaktadır (artış "↑" ile,

düşüş "↓" ile, değişim olmaması "↔" ile, günde iki kez "b.i.d." ile ve günde bir kez "q.d." ile

gösterilmektedir).

Tablo 1: Tenofovir disoproksil fumarat ve diğer tıbbi ürünler arasındaki etkileşimler

Terapötik

alanlara

göre

tıbbi

ürün

(mg

cinsinden

doz)

İlaç

düzeyleri

üzerindeki

etkileri

EAA,

Cmaks,

Cmin'deki

ortalama

değişim yüzdesi

245

mg

tenofovir

disoproksil

(fumarat

olarak)

ile

birlikte

uygulamaya ilişkin öneri

ANTİ-ENFEKTİFLER

Antiretroviraller

Proteaz inhibitörleri

Atazanavir/Ritonavir

(300 q.d./100 q.d./300 q.d.)

Atazanavir:

EAA:

Cmaks: ↓ %28

Cmin: ↓ %26 Tenofovir:

EAA: ↑ % 37

ayarlaması

önerilmemektedir.

Tenofovir maruziyetindeki

artış, böbrek bozuklukları

dahil, tenofovirle ilişkili

advers

olayları

güçlendirebilir.

Böbrek fonksiyonu yakından

15 / 47

Cmaks: ↑ %34

Cmin: ↑ %29

izlenmelidir (bkz.bölüm 4.4).

Lopinavir/Ritonavir

(400

b.i.d./100 b.i.d./300 q.d.)

Lopinavir/ritonavir:

Lopinavir/ritonavir PK

parametreleri

üzerinde

anlamlı

etki

bulunmamaktadır.

Tenofovir: EAA: ↑ %32

Cmaks↔ Cmin: ↑ %5l

ayarlaması

önerilmemektedir.

Tenofovir maruziyetindeki

artış, böbrek bozuklukları

dahil, tenofovirle ilişkili

advers

olayları

güçlendirebilir.

Böbrek fonksiyonu yakından

izlenmelidir

(bkz.

bölüm

4.4).

Darunavir/Ritonavir

(300/100 b.i.d./300 q.d.)

Darunavir:

Darunavir/ritonavir PK

parametreleri

üzerinde

anlamlı

etki

yoktur.

Tenofovir: EAA: ↑ %22

Cmin: ↑ %37

ayarlaması

önerilmemektedir.

Tenofovir

maruziyetindeki

artış,

böbrek

bozuklukları

dahil,

tenofovirle

ilişkili

advers

olayları

güçlendirebilir.

Böbrek fonksiyonu yakından

izlenmelidir

(bkz.

böIüm

4.4).

NRTI’lar

Didanozin

Tenofovir

disoproksil

fumarat

didanozinin

birlikte

uygulanması

didanozine

sistemik

maruziyette

%40-60

artışa

neden olur; bu da didanozine

bağlı advers reaksiyon riskini

arttırabilir.

Bazen

ölümcül

olan

pankreatit

laktik

asidoz olayları seyrek olarak

Tenofovir

disoproksil

fumarat

didanozinin

birlikte

uygulanması

önerilmemektedir

(bkz.

bölüm 4.4).

16 / 47

rapor edilmiştir.

Tenofovir

disoproksil

fumarat

didanozinin

günlük

dozunda

birlikte

uygulanması,

muhtemelen

fosforile

(yani,

etkin)

didanozini

artıran

intrasellüler

etkileşimden

dolayı,

hücre

sayımındaki anlamlı düşüşle

ilişkilendirilmektedir.

Tenofovir

disoproksil

fumarat

tedavisiyle

birlikte

uygulanan

mg'lık

azalmış

didanozin

dozajı,

HIV-l

enfeksiyonu

tedavisi

için

test

edilen

birkaç

kombinasyondaki

yüksek

virolojik başarısızlık oranları

raporlarıyla

ilişkilendirilmektedir.

Adefovir dipivoksil

EAA: ↔

Cmaks: ↔

Tenofovir disoproksil

fumarat,

adefovir

dipivoksille eşzamanlı olarak

uygulanmamalıdır.

(bkz. bölüm 4.4).

Entekavir

EAA: ↔

Cmaks: ↔

Tenofovir

disoproksil

fumarat

entekavirle

birlikte

uygulandığında klinik olarak

anlamlı

farmakokinetik

etkileşimler

bulunmamaktadır.

17 / 47

Diğer tıbbi ürünlerle yürütülen çalışmalar

Tenofovir

disoproksil

fumarat

emtrisitabin,

lamivudin,

indinavir,

efavirenz,

nelfinavir,

sakinavir (ritonavir takviyeli), metadon, ribavirin, rifampisin, takrolimus veya hormonal

kontraseptif norgestimat/etinil estradiol ile birlikte uygulandığında klinik olarak

anlamlı

farmakokinetik etkileşimler gözlenmemiştir.

Yiyecek tenofovirin biyoyararlanımını arttırdığından tenofovir disoproksil fumarat yiyecekle

birlikte alınmalıdır (bkz. bölüm 5.2).

4.6.

Gebelik ve laktasyonda kullanım

Genel tavsiye

Gebelik kategorisi: B

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar / Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)

Hormonal ilaçlarla etkileşime ilişkin bilgi bulunmamaktadır.

Gebelik dönemi

Gebe

kadınlarda

tenofovir

disoproksil

kullanımı

için

herhangi

klinik

veri

bulunmamaktadır.

Hayvan

çalışmaları

(bkz.

Bölüm

5.3)

doğumdan

sonra

gebelik/

embriyonal/ fetal gelişim / doğum ya da gelişimi için doğrudan ya da dolaylı zararlı etkiler

göstermemektedir.

Gebe kadınlardaki makul sayıdaki (300 ila 1000 gebelik sonucu) veriler tenofovir disoproksil

fumarat

ilişkili

herhangi

malformasyon

veya

fötal/neonatal

toksisite

varlığı

göstermemiştir. Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar reprodüktif toksisite göstermemiştir.

(bkz. Bölüm 5.3). Gebelik sırasında, gerekli görülmesi halinde, tenofovir disoproksil fumarat

kullanımı göz önünde bulundurulabilir.

Laktasyon dönemi

Tenofovirin anne sütüne geçtiği gösterilmiştir. Yenidoğanda/infantlarda tenofovirin etkilerine

ilişkin

yeterli

veri

bulunmamaktadır.

ABAVİR

tedavi

esnasında

emzirmenin

durdurulması gerekmektedir.

Genel bir kural olarak, bebeğe HIV ve HBV bulaşmasını engellemek için, HIV ve HBV ile

enfekte kadınlar bebeklerini emzirmemeleri gerekir.

18 / 47

Üreme yeteneği/Fertilite

Tenofovir disoproksil fumaratın üreme yeteneği/fertilite üzerine etkisi hakkında kısıtlı klinik

veri bulunmaktadır. Hayvanlar üzerinde yapılan çalışınalar, tenofovir disoproksil fumarat

üzerinde zararlı etkilerin varlığını göstermemiştir.

4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkileriyle ilgili herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bununla birlikte, hastalar, tenofovir disoproksil fumarat tedavisi sırasında baş dönmesi rapor

edildiği konusunda bilgilendirilmelidir.

4.8. İstenmeyen etkiler

Aşağıda belirtilen advers etkiler HIV ve HBV hastalarının dahil olduğu klinik çalışmalara ve

pazarlama sonrası deneyime aittir. Sıklıklar çok yaygın (≥1/10); yaygın (≥1/100 ila ≤1/10);

yaygın

olmayan

(≥1/1.000

≤1/100);

seyrek

(≥1/10.000

≤1/1.000);

çok

seyrek

(<1/10.000)

veya

“bilinmiyor”

(eldeki

verilerden

hareketle

tahmin

edilemiyor)

olarak

tanımlanmaktadır. Çünkü, pazarlama sonrası gözlemlerle tespit edilen olaylar, bilinmeyen

büyüklükte

popülasyondan

hasta

olarak

rapor

edildiğinden,

sıklık

tahminleri

yapılamayabilir.

Güvenlilik profilinin özeti

HIV-1 ve Hepatit B:

Tenofovir disoproksil fumarat alan hastalarda, kimi zaman kemik

anormalliklerine yol açan (nadiren kırıklara katkı yapan), seyrek görülen böbrek bozukluğu,

böbrek yetmezliği ve proksimal renal tübülopati (Fanconi sendromu dahil) olayları rapor

edilmiştir. ABAVİR

alan hastalarda böbrek fonksiyonunun izlenmesi önerilir (bkz. bölüm

4.4).

HIV-1:

Hastaların yaklaşık üçte birinin, diğer antiretroviral ajanlar ile kombinasyon

halinde tenofovir disoproksil fumarat tedavisi sonrasında istenmeyen etkiler yaşaması

beklenebilir. Bu reaksiyonlar genellikle hafif ila orta şiddette gastrointestinal olaylardır.

Tenofovir disoproksil

fumarat ile tedavi edilen hastaların yaklaşık %1'i, gastrointestinal

olaylara bağlı olarak tedaviyi bırakmıştır.

Tenofovir disoproksil fumarat ile laktik asidoz,

steatozla ve lipodistrofiyle birlikte şiddetli hepatomegali ilişkilendirilmiştir (bkz. bölüm

Belirli

advers

reaksiyonların

açıklaması

Advers

reaksiyon

riskini

arttırabileceğinden,

ABAVİR

didanozinin

birlikte

uygulanması

önerilmez

(bkz.

19 / 47

bölüm 4.5). Bazen ölümcül de olabilen pankreatit ve laktik asidoz vakaları seyrek olarak

rapor edilmiştir (bkz. bölüm 4.4).

Hepatit B:

Hastaların yaklaşık dörtte birinin tenofovir disoproksil fumarat tedavisinin

ardından, çoğu hafif ciddiyette advers reaksiyonlar yaşaması beklenebilir. HBV enfekte

hastalarda

yapılan

klinik

çalışmalarda,

tenofovir

disoproksil

fumarata

karşı

sık

meydana gelen advers reaksiyon bulantıdır (%5.4).

Tedavi alan hastalarda ve hepatit B

tedavisini kesen hastalarda akut hepatit alevlenmesi rapor edilmiştir (bkz. bölüm 4.4).

Advers reaksiyonların tablo halindeki özeti

Tenofovir disoproksil fumarat için advers reaksiyon değerlendirmesinde klinik çalışmalar ve

pazarlama sonrası deneyimlerden elde edilen veriler esas alınmıştır. Tüm advers reaksiyonlar

Tablo l'de sunulmaktadır.

HIV-1

klinik

çalışmaları:

Advers

reaksiyonların

HIV-1

klinik

çalışma

verilerinden

değerlendirilmesi 24 hafta süreyle diğer antiretroviral tıbbi ürünlerle kombinasyon halinde

tenofovir disoproksil fumarat (n=443) veya plasebo (n=210) tedavisi alan, tedavi deneyimine

sahip 653 hastadaki iki çalışmada ve ayrıca daha önce tedavi görmemiş 600 hastanın 144

hafta süreyle lamivudin ve efavirenz ile kombinasyon halinde 245 mg tenofovir disoproksil

(fumarat olarak) (n = 299) veya stavudin (n = 301) tedavisi aldığı bir çift-kör karşılaştırmalı

kontrollü çalışmada edinilen deneyime dayanmaktadır.

Hepatit

B

klinik

çalışmaları:

klinik

çalışması

verilerinden

advers

reaksiyonların

değerlendirilmesinde, esasen kronik hepatit B'li ve komponse karaciğer hastalığı olan 641

yetişkin hastanın, 48 hafta süreyle günde 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) (n =

426) veya günde 10 mg adefovir dipivoksil (n=215) tedavisi aldığı çift kör, karşılaştırmalı,

kontrollü iki çalışmada edinilen deneyim esas alınmaktadır. 288 hafta boyunca sürekli tedavi

gözlenen

advers

reaksiyonlar,

tenofovir

disoproksil

fumaratın

güvenlilik

profiliyle

tutarlıdır.

Dekompanse

karaciğer

hastalığı

olan

hastalar:

Dekompanse

karaciğer

hastalığı

olan

hastalarda tenofovir disoproksil fuınaratın güvenlilik profili, yetişkin hastaların 48 hafta

boyunca tenofovir disoproksil fumarat (n=45) veya emtrisitabin artı tenofovir disoproksil

20 / 47

fumarat (n=45) veya entekavir (n=22) tedavisi aldığı çift kör, aktif kontrollü çalışmada

değerlendirilmiştir (GS-US-174-0108).

Tenofovir disoproksil fumarat tedavi kolunda, hastaların %7'si bir advers olay nedeniyle

tedaviyi bırakmıştır; hastaların %9'u 48.haftaya kadar serum kreatininde ≥ 0.5 mg/dL'lik

doğrulanmış artış veya serum fosfat düzeyinde < 2 mg/dL'lik doğrulanmış düşüş yaşamıştır;

birleştirilmiş tenofovir içeren kollar ile entekavir kolu arasında istatistiksel olarak anlamlı

farklar görülmemiştir. 168 haftadan sonra, tenofovir disoproksil fumarat grubunun %16'sı

(7/45), emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumarat grubunun %4’ü (2/45) ve entekavir

grubunun %14'ünde (3/22) tolere edilebilirlik düşük bulunmuştur. Tenofovir disoproksil

fumarat grubunun %13’ü (6/45), emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumarat grubunun

%13’ü (6/45) ve entekavir grubunun % 9'unda (2/22) serum kreatininde ≥ 0.5 mg/dL'lik

doğrulanmış artış veya < 2 mg/dL'lik doğrulanmış serum fosfat düzeyi görülmüştür.

168 haftada, dekompanse karaciğer hastalığı bulunan bu hasta popülasyonda ölüm oranı

tenofovir disoproksil fumarat grubunda %13 (6/45), emtrisitabin artı tenofovir disoproksil

fumarat grubunda %11 (5/45) ve entekavir grubunda %14 (3/22) olmuştur. Hepatosellüler

karsinom oranı tenofovir disoproksil fumarat grubunda %18 (8/45), emtrisitabin artı tenofovir

disoproksil fumarat grubunda %7 (3/45) ve entekavir grubunda %9 (2/22) olmuştur.

Başlangıç Child-Pugh-Turcotte (CPT) skoru yüksek olan gönüllülerin ciddi advers olay

geliştirme riski daha yüksek olmuştur (bkz. Bölüm 4.4).

Lamivudine dirençli kronik hepatit B'li hastalar:

Lamivudine dirençli 280 hastanın 96 hafta

boyunca tenofovir disoproksil fumarat (n=l41) veya emtrisitabin/tenofovir disoproksil fumarat

(n=139)

tedavisi

aldığı

randomize,

çift

kör

çalışmada

(GS-US-174-0121)

tenofovir

disoproksil fumarata karşı herhangi bir yeni advers reaksiyon gözlenmemiştir.

Tedaviyle şüpheli (en azından olası) ilişkisi bulunan advers reaksiyonlar vücut sistem organ

sınıfı ve sıklığa göre aşağıda listelenmektedir. Her sıklık grubunda istenmeyen etkiler, azalan

ciddiyet sırasına göre sunulmuştur. Sıklıklar çok yaygın (≥ 1/10), yaygın (≥ 1/100 ila < 1/10),

yaygın olmayan(≥1/1000 ila < 1/100), seyrek (≥1/10000 ila < 1/1000) veya çok seyrek (<

1/10,000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor) olarak tanımlanmıştır.

21 / 47

Tablo

2:

Klinik

çalışma

ve

pazarlama

sonrası

deneyime

dayanılarak

tenofovir

disoproksil fumaratla ilişkilendirilen advers reaksiyonların tablo halindeki özeti

Sıklık

Tenofovir disoproksil fumarat

Metabolizma ve beslenme bozuklukları:

Çok yaygın:

Hipofosfatemi

Yaygın olmayan:

Hipokalemi

Seyrek:

Laktik asidoz

Sinir sistemi bozuklukları:

Çok yaygın:

Baş dönmesi

Yaygın:

Baş ağrısı

Gastrointestinal bozuklukları:

Çok yaygın:

İshal, bulantı, kusma

Yaygın:

Karın ağrısı, karında şişlik, gaz

Yaygın olmayan:

Pankreatit

Hepatobiliyer bozukluklar:

Yaygın:

Transaminazlarda artış

Seyrek:

Hepatik steatoz

, heapatit

Deri ve subkütan doku bozuklukları:

Çok yaygın:

Döküntü

Seyrek:

Anjiyoödem

Müsküloskeletal bozukluklar ve bağ dokusu bozukları:

Yaygın olmayan:

Rabdomiyaliz

, kas güçsüzlüğü

Seyrek:

Osteomalasi (kemik ağrısı olarak kendini gösterir ve seyrek olarak

kırıklara katkıda bulunur)

, miyopati

Renal ve üriner bozukluklar:

Yaygın olmayan:

Yüksek kreatinin

Seyrek:

Akut böbrek yetmezliği, böbrek yetmezliği, akut tübüler nekroz,

proksimal renal tübülopati (Fanconi sendromu dahil), nefrit (akut

interstisyel nefrit dahil)

, nefrojenik diabetes insipidus

Genel bozukluklar ve uygulama yeri rahatsızlıkları:

Çok yaygın:

Asteni

Yaygın:

Yorgunluk

22 / 47

Bu advers reaksiyon, proksimal renal tübülopatinin sonucu olarak meydana gelebilir. Bu rahatsızlığın

yokluğunda, tenofovir disoproksil fumarat tedavisiyle nedensel olarak ilişkili kabul edilmez.

Bu advers reaksiyon pazarlama sonrası gözetimle tanımlanmış, fakat randomize kontrollü klinik

çalışmalarda veya tenofovir disoproksil fumarat genişletilmiş erişim programında gözlenmemiştir.

Sıklık kategorisi, randomize kontrollü çalışmalarda ve genişletilmiş erişim programında (n=7319)

tenofovir disoproksil fumarata maruz kalan toplam hasta sayısına dayalı bir istatistiksel hesaplamadan

tahmin edilmiştir.

Daha fazla ayrıntı için bkz. Bölüm 4.8

Seçilen advers reaksiyonların açıklanması.

Seçilen advers reaksiyonların açıklanması

HIV-1 ve hepatit B:

Böbrek bozukluğu:

ABAVİR

böbrek hasarına neden olabileceğinden, böbrek fonksiyonunun

izlenmesi önerilir (bkz. Bölüm 4.4 ve 4.8

Güvenlilik profilinin özeti

HIV-1:

Didanozinle

etkileşim:

Didanozine

sistemik

maruziyette

%40-60

artışa

neden

olarak

didanozine bağlı advers reaksiyon riskini arttırabileceği için, tenofovir disoproksil fumarat ile

didanozinin birlikte uygulanması önerilmez (bkz. Bölüm 4.5). Bazen ölümcül olan pankreatit

ve laktik asidoz olayları seyrek olarak rapor edilmiştir.

Lipidler,

lipodistrofi

ve

metabolik

anormallikler:

Antiretroviral

kombinasyon

tedavisi,

hipertrigliseridemi, hiperkolesterolemi, insülin direnci, hiperglisemi ve hiperlaktatemi gibi

metabolik anormallikler ile ilişkilendirilmiştir (bkz. Bölüm 4.4).

Antiretroviral kombinasyon tedavisi, HIV hastalarıııda periferal ve fasiyal subkütan yağ

kaybı, intraabdominal ve viseral yağda artış, meme hipertrofisi ve dorsoservikal yağ birikimi

(buffalo hörgücü) dahil vücut yağının yeniden dağılımı ile (lipodistrofi) ilişkilendirilmiştir

(bkz. Bölüın 4.4).

Lamivudin ve efavirenz ile kombinasyon halinde stavudin ile tenofovir disoproksil fumaratın

karşılaştırıldığı daha önce antiretroviral tedavi görmemiş hastalardaki 144 haftalık kontrollü

bir klinik çalışmada, tenofovir disoproksil alan hastalar, stavudin alan hastalara kıyasla çok

daha

düşük

lipodistrofi

insidansı

göstermiştir.

Tenofovir

disoproksil

fuınarat

kolu

23 / 47

karşılaştırma koluna kıyasla, trigliserid ve toplam kolesterolde anlamlı oranda daha küçük

ortalama artışlar göstermiştir.

İmmün reaksiyon sendromu:

Antiretroviral kombinasyon tedavisi (CART) başlatıldığı sırada,

şiddetli immün yetersizliği olan, HIV ile enfekte hastalarda, asemptomatik veya kalıntı fırsatçı

enfeksiyonlara karşı enflamatuvar bir reaksiyon gelişebilir. Ayrıca, otoimmün bozukluklar da

(Graves hastalığı gibi) rapor edilmiştir; bununla birlikte, raporlanan başlangıca kadar geçen

süreler

daha

değişkendir

olaylar

tedavi

başladıktan

aylar

sonra

meydana

gelebilmektedir (bkz. Bölüm 4.4).

Osteonekroz:

Osteonekroz vakaları özellikle genel olarak bilinen risk faktörleri, ilerlemiş HIV

hastalığı veya antiretroviral kombinasyon tedavisine (CART) uzun süreli maruziyeti olan

hastalarda rapor edilmiştir. Bunun sıklığı bilinmemektedir (bkz. Bölüm 4.4).

Laktik asidoz ve steatozla birlikte şiddetli hepatomegali

: Nükleozid analoglarının kullanımı

ile birlikte genellikle hepatosteatoz ile ilişkili laktik asidoz rapor edilmiştir. Semptomatik

hiperlaktatemi

metabolik/laktik

asidoz,

progresif

hepatomegali

veya

hızla

yükselen

aminotransferaz düzeylerinin görülmesi durumunda nükleozid analogları ile tedaviye son

verilmelidir (bkz. Bölüm 4.4).

Hepatit B:

Tedavi

sırasında

hepatit

alevlenmeleri:

Daha

önce

nükleozid

almamış

hastalardaki

çalışmalarda,

tenofovir

disoproksil

fumaratla

tedavi

edilen

hastaların

%2.6'sında

tedavi

sırasında ULN'nin (normalin üst limiti) > 10 katı ve başlangıç değerinin > 2 katı olan ALT

yükselmeleri görülmüştür. ALT yükselmelerinin başlangıcına kadar geçen medyan süre 8

haftadır;

bunlar,

kesintisiz

tedaviyle

düzelmiştir

vakaların

çoğunluğunda,

yükselmesinden önce veya ALT yükselmesiyle aynı anda görülen viral yükteki ≥2 log

kopya/ml'lik düşüşle ilişkilendirilmiştir. Tedavi sırasında karaciğer fonksiyonunun periyodik

olarak izlenmesi önerilir (bkz. Bölüm 4.4).

Tedavinin kesilmesinden sonra hepatit alevlenmeleri:

HBV ile enfekte hastalarda, HBV

tedavisi kesildikten sonra hepatit alevlenmelerine ilişkin klinik kanıt ve laboratuvar kanıtı

görülmüştür (bkz. Bölüm 4.4).

24 / 47

Diğer özel popülasyonlar:

Pediatrik popülasyon:

HIV-1: Advers reaksiyonların değerlendirilmesi HIV-1 ile enfekte olmuş diğer antiretroviral

ajanlarla kombinasyon halinde 48 hafta boyunca tenofovir disoproksil fumarat (n=45) ya da

plasebo (n=42) ile tedavi alan 87 adolesan (12 ila 18 yaş arası) hastanın katıldığı bir

randomize çalışma (GS-US_ l 04-0321 çalışması) baz alınarak yapılmıştır (bkz. Bölüm 5. l ).

Pediyatrik hastalarda-kemik mineral yoğunluğunda (KMY)KMY azalmalar rapor edilmiştir.

HIV-1 ile enfekte adolesanlarda, tenofovir disoproksil fumarat alan gönüllülerde gözlenen

KMY Z-skorları plasebo alan gönüllülere kıyasla daha düşük olmuştur. HIV-1 ile enfekte

çocuklarda, tenofovir disoproksil fumarata geçen gönüllülerde gözlenen KMY Z skorları

stavudin veya zidovudin içeren rejimde kalan gönüllülere kıyasla daha düşük olmuştur (bkz.

Bölüm 4.4 ve 5.1).

GS-US-104-0352 çalışmasında (medyan maruziyet 104 hafta) tenofovir disoproksil fumarat

alan 89 hastadan (2 ila < 12 yaş) 4 hasta, proksimal renal tübülopati ile tutarlı advers

reaksiyonlar nedeniyle çalışmadan çıkarılmıştır.

Kronik hepatit B: Advers reaksiyonların değerlendirilmesinde, 72 hafta süreyle 245 mg

tenofovir disoproksil (fumarat olarak) (n=52) veya plasebo (n=54) tedavisi alan kronik hepatit

B'li 106 pediyatrik hastada (12 ila <18 yaşlarında) yürütülen randomize bir çalışma (GS-US-

174-0115 Çalışması) esas alınmaktadır. Tenofovir disoproksil fumarat tedavisi alan pediyatrik

hastalarda gözlenen advers reaksiyonlar, yetişkinlerde yürütülen tenofovir disoproksil fumarat

klinik çalışmalarında gözlenenlerle tutarlıdır (bkz. Bölüm 4.8 ve 5.l).

enfekte

adolesanlarda

KMY’de

azalmalar

gözlenmiştir.

Tenofovir

disoproksil

fumarat alan gönüllülerde gözlenen KMY Z-skorları plasebo alan gönüllülere kıyasla daha

düşük olmuştur (bkz. Bölüm 4.4 ve 5.1).

Yaşlılar:

Tenofovir disoproksil fumarat, 65 yaşın üzerindeki hastalarda incelenmemiştir. Yaşlı

hastaların böbrek fonksiyonlarının azalması daha olasıdır, bu nedenle yaşlı hastalar tenofovir

disoproksil fumarat ile tedavi edilirken dikkatli olunmalıdır (bkz. Bölüm 4.4).

Böbrek bozukluğu olan hastalar:

Tenofovir disoproksil fumarat renal toksisiteye neden

olabileceğinden, ABAVİR

ile tedavi edilen ve böbrek bozukluğu bulunan hastalarda renal

25 / 47

fonksiyonun yakından izlenmesi önerilir (bkz. Bölüm 4.4 ve 4.2). Böbrek bozukluğu olan

pediyatrik hastalarda tenofovir disoproksil fumaratın kullanımı önerilmemektedir (bkz. Bölüm

4.2 ve 4.4).

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması:

Ruhsatlandırma

sonrası

şüpheli

ilaç

advers

reaksiyonlarının

raporlanması

büyük

önem

taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine

olanak

sağlar.

Sağlık

mesleği

mensuplarının

herhangi

advers

reaksiyonu

Türkiye

Farmakovijilans

Merkezi

(TÜFAM)’ne

bildirmeleri

gerekmektedir

(www.titck.gov.tr;

posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99).

4.9. Doz aşımı ve tedavisi

Doz aşımı oluştuğu takdirde, hasta toksisite belirtileri için izlenmeli (Bkz. Bölüm 4.8 ve 5.3)

ve gereken şekilde standart destek tedavisi uygulanmalıdır.

Tenofovir, hemodiyaliz ile uzaklaştırılabilir; tenofovirin medyan hemodiyaliz klerensi 134

ml/dak’tır. Tenofovirin peritoneal diyaliz ile eliminasyonu araştırılmamıştır.

5.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1. Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik

grup:

Sistemik

kullanım

için

antiviral,

nukleozid

nukleotid

ters

transkriptaz inhibitörleri

ATC kodu: J05AF07

Etki Mekanizması ve Farmakodinamik etki

Tenofovir disoproksil fumarat, ön ilaç olan tenofovir disoproksilin fumarat tuzudur. Tenofovir

disoproksil absorbe edilir ve bir nükleozid monofosfat (nükleotid) analoğu olan etkin madde

tenofovire

dönüştürülür.

Tenofovir

daha

sonra

yapısal

olarak

eksprese

edilen

hücresel

enzimler

aracılığıyla

aktif

metaboliti

olan

tenofovir

difosfata

dönüştürülür.

Tenofovir

difosfatın intrasellüler yarı ömrü, aktive periferal kan mononükleer hücrelerinde (PBMC’ler)

10 saat, dinlenme halindeki periferal kan mononükleer hücrelerinde ise 50 saattir. Tenofovir

difosfat, doğal deoksiribonükleotid substratı ile doğrudan bağlanma yarışmasına girerek HIV-

l revers transkriptaz ve HBV polimerazları inhibe eder ve DNA’ya girdikten sonra DNA

zincirini

sonlandırır.

Tenofovir

difosfat

sellüler

polimerazlar

γ’nın

zayıf

26 / 47

inhibitörüdür. 300 µmol/l’ye kadar olan konsantrasyonlardaki tenofovir,

in vitro

tayinlerde,

mitokondriyal

sentezi

laktik

asit

üretimi

üzerinde

herhangi

etki

göstermemiştir.

HIV ile ilgili veriler

HIV

in-vitro

anti-viral

aktivite:

HIV-1

IIIB

’nin

doğal

laboratuvar

suşunun

inhibisyonu

için

gereken

tenofovir

konsantrasyonu,

lenfoid

hücre

serilerinde

µmol/l, PBMC’lerdeki primer HIV-1 alt tip B izolatlarına karşı ise 1.1 µmol/l’dir. Tenofovir

ayrıca HIV–1 alt tipleri A, C, D, E, F, G ve O’ya ve primer monosit/makrofaj hücrelerinde

’a karşı etkindir. Tenofovir, MT–4 hücrelerinde 4.9 µmol/l’lik IC

ile HIV-2’ye karşı

in vitro

aktivite gösterir.

Direnç:

Tenofovire

duyarlılığı

azalmış

HIV-1

suşları

revers

transkriptazdaki

K65R

mutasyonu

in vitro

olarak ve bazı hastalarda seçilmiştir (bkz. Klinik etkililik ve güvenlilik).

K65R mutasyonunu barındıran suşları bulunan, daha önce antiretroviral almış hastalarda

tenofovir disoproksil fumarat kullanımından kaçınılmalıdır (bkz. bölüm 4.4).

Daha önce tedavi almış hastalardaki klinik çalışmalarda, nükleozid inhibitörlerine dirençli

HIV-1 suşlarına karşı 245 mg tenofovir disoproksilin (fumarat olarak) anti-HIV aktivitesi

değerlendirilmiştir. Sonuçlar, HIV'leri M41L veya L2l0W revers transkriptaz mutasyonunu

içeren,

timidin

analoguyla

ilişkili

veya

daha

fazla

mutasyonu

(TAM)

eksprese

eden

hastaların, 245 mg tenofovir disoproksil (fuııarat olarak) tedavisine cevaplarının azaldığını

göstermiştir.

Klinik etkililik ve güvenlilik

Tenofovir disoproksil fumaratın tedavi deneyimine sahip veya daha önce tedavi görmemiş

HIV-1

enfekte

yetişkinlerdeki

etkisi,

tedavi

deneyimine

sahip,

HIV-1

enfekte

yetişkinlerdeki 48 haftalık ve 144 haftalık çalışmalarda gösterilmiştir.

GS–99–907 çalışmasında, tedavi deneyimine sahip 550 yetişkin hasta, plasebo veya 245 mg

tenofovir disoproksil (fumarat olarak) ile 24 hafta tedavi edilmiştir. Başlangıçtaki ortalama

CD4 hücre sayımı 427 hücre/mm

, başlangıçtaki ortalama plazma HIV–1 RNA düzeyi 3.4

kopya/ml (hastaların %78’inin 5,000 kopya/ml’den az viral yükü vardır) ve önceki HIV

tedavisi süresi ortalama 5.4 yıldır. 253 hastadan alınan HIV izolatlarının başlangıç genotopik

analizi, hastalarının %94’ünde nükleozid revers transkriptaz inhibitörleri ile ilişkili HIV–1

direnç mutasyonlarının bulunduğunu, %58’inde proteaz inhibitörleri ile ilişkili mutasyonlar

27 / 47

bulunduğunu

%48’inde

non-nükleozid

revers

transkriptaz

inhibitörleri

ilişkili

mutasyonlar bulunduğunu ortaya koymuştur.

haftada,

plazma

HIV–1

düzeylerindeki

başlangıca

göre

zaman

ağırlıklı

ortalama değişim (DAVG

), plasebo ve 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) alan

kişiler için -0.03 log

kopya/ml ve -0.61 log

kopya/ml’dir (p<0.0001). CD4 sayımı için 24.

haftada (DAVG

) başlangıca göre zaman ağırlıklı ortalama değişimde 245 mg tenofovir

disoproksil fumarat lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmüştür (245 mg tenofovir

disoproksil (fumarat olarak) için +13 hücre/mm

’e karşı plasebo için -11 hücre/mm

, p

değeri=0.0008). Tenofovir disoproksil fumarata antiviral cevap 48 hafta boyunca sürmüştür

(DAVG

-0.57 log

kopya/ml’dir, HIV–1 RNA düzeyi 400 veya 50 kopya/ml’nin altında

olan hastaların oranı sırasıyla %41 ve %18’dir). 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak)

ile tedavi edilen sekiz hasta (%2) ilk 48 hafta içinde K65R mutasyonu geliştirmiştir.

GS–99–903 çalışmasının 144 haftalık, çift-kör, etkin madde kontrollü fazında, antiretroviral

tedavi görmemiş, HIV-1 ile enfekte hastalarda lamivudin ve efavirenz ile kombinasyon

halinde kullanıldığında stavudine karşı 245 mg tenofovir disoproksilin (fumarat olarak)

etkililiği ve güvenliliği değerlendirilmiştir. Başlangıçtaki ortalama CD4 hücre sayımı, 279

hücre/mm

’tür, başlangıçtaki ortalama plazma HIV–1 RNA düzeyi 4.91 log

kopya/ml’dir,

hastaların %19’unda semptomatik HIV–1 enfeksiyonu ve %18’inde AIDS vardır. Hastalar

başlangıçtaki HIV–1 RNA ve CD4 sayımına göre gruplandırılmıştır. Hastaların %43’ünün

başlangıçtaki viral yükü > 100,000 kopya/ml’dir ve %39’unun CD4 hücre sayımı < 200

hücre/ml’dir.

Tedavi

amaçlı

analize

göre

(eksik

veriler

antiretroviral

tedavide

(ART)

değişiklik

başarısızlık olarak düşünülmektedir), 48 haftalık tedavide HIV–1 RNA düzeyi 400 kopya/ml

ve 50 kopya/ml’nin altında olan hastaların oranı 245 mg tenofovir disoproksil fumarat

kolunda sırasıyla %80 ve %76 iken, bu oranlar stavudin kolunda %84 ve %80’dir. 144.

haftada, HIV-1 RNA düzeyi 400 kopya/ml ve 50 kopya/ml’nin altında olan hastaların oranı,

245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) kolunda sırasıyla %71 ve %68 iken, bu oran

stavudin kolunda %64 ve %63’tür.

48 haftalık tedavide HIV–1 RNA ve CD4 sayımında başlangıca göre ortalama değişim her iki

tedavi grubunda da benzer olmuştur (245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) ve

stavudin gruplarında sırasıyla -3.09 log

ve -3.09 log

kopya/ml; +169 ve +167 hücre/mm

144 haftalık tedavide, başlangıca göre ortalama değişim her iki tedavi grubunda da benzer

kalmıştır (245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) ve stavudin gruplarında sırasıyla -

3.07 ve -3.03 log

kopya/ml; +263 ve +283 hücre/mm

). Başlangıçtaki HIV–1 RNA ve CD4

28 / 47

sayımından bağımsız olarak, 245 mg tenofovir disoproksil fumarat tedavisine tutarlı bir cevap

elde edildiği görülmüştür.

Tenofovir disoproksil fumarat grubundaki hastalarda, etkin tedavi grubuna göre hafif yüksek

oranda K65R mutasyonu oluşmuştur (%2.7 karşı %0.7). K65R mutasyonu bulunan tüm

vakalarda

efavirenz

veya

lamivudin

direnci

mutasyon

oluşumundan

önce

vardır

veya

mutasyon oluşumuyla birlikte ortaya çıkmıştır. 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak)

kolunda

sekiz

hastada

K65R’yi

gösteren

vardır,

bunlardan

7’si

tedavinin

haftasında ve sonuncusu 96. haftada meydana gelmiştir. 144. haftaya kadar başka hiçbir K65R

mutasyonu gözlenmemiştir. Hem genotipik hem de fenotipik analizlerden, tenofovire karşı

direnç gelişimine ilişkin başka yollar olduğuna dair herhangi bir kanıt elde edilmemiştir.

HBV ile ilgili veriler

İn vitro HBV antiviral aktivitesi:

Tenofovirin HBV'ye karşı

in vitro

antiviral aktivitesi HepG2

2.2.15 hücre dizisinde değerlendirilmiştir. Tenofovire yönelik EC

değerleri 0.14 ila 1.5

µmol/l aralığındadır, CC

(%50 sitotoksisite konsantrasyonu) değerleri > l00 µmol/l'dir.

Direnç:

Tenofovir

disoproksil

fumarat

direnci

ilişkili

hiçbir

HBV

mutasyonu

tanımlanmamıştır (bkz. Klinik etkililik ve güvenlilik). Hücre esaslı tayinlerde, lamivudin ve

telbivudine direnç ile ilişkili rtV173L, rtL-180M ve rtM204I/V mutasyonlarını eksprese eden

HBV suşları, tenofovire karşı doğal tip virüsün 0.7 ila 3.4 katı arasında değişen bir duyarlılık

göstermiştir.

Entekavire

direnç

ilişkili

rtL180M,

rtTl84G,

rtS202G/I,

rtM204V

rtM250V mutasyonlarını eksprese eden HBV suşları, tenofovire karşı doğal tip virüsün 0.6 ila

6.9 katı arasında değişen bir duyarlılık göstermiştir.

Adefovir ile ilişkili direnç mutasyonları rtA181V ve rtN236T’yi eksprese eden HBV suşları,

tenofovire karşı doğal tip virüsün 2.9 ila l0 katı arasında değişen bir duyarlılık göstermiştir.

rtA181T mutasyonunu içeren virüsler tenofovire duyarlı kalınıştır; EC

değerleri doğal tip

virüsün 1.5 katıdır.

Klinik etkililik ve güvenlilik

Tenofovir disoproksil fumaratın faydasının gösteriminde, önceki tedavinin başarısız olduğuna

dair klinik kanıt bulunan kompanse karaciğer hastalığı olan, HBeAg pozitif ve HBeAg negatif

kronik hepatit B’li yetişkinlerdeki cevaplar esas alınmaktadır.

Tedavi edilen hastalar, daha önce hiç tedavi almamış, daha önce lamivudin almış, daha önce

adefovir dipivoksil almış ve başlangıçta lamivudine ve/veya adefovir dipivoksile direnç

29 / 47

ınutasyonları olan hastaları içermiştir. Ayrıca, kompanse hastalarda da histolojik cevaplara

dayanarak fayda gösterilmiştir.

48 haftada kompanse karaciğer hastalığı olan hastalarda edinilen deneyim(GS-US-174-

0102

ve

GS-US-174-0103):

Kompanse

karaciğer

hastalığı

olan

hastalarda

tenofovir

disoproksil fumarat ile adefovir dipivoksilin karşılaştırıldığı iki randomize, faz 3 çift kör

çalışmadan 48 hafta boyunca elde edilen sonuçlar aşağıdaki tabloda sunulmaktadır. GS-US-

174-0103

çalışması

HBeAg

pozitif

(randomize

tedavi

edilmiş)

hastada

gerçekleştirilirken,

GS-US-174-0102

çalışması

HBeAg

negatif

HBeAg

pozitif

(randomize ve tedavi edilmiş) hastada gerçekleştirilmiştir.

Bu çalışmaların her ikisinde de, tenofovir disoproksil fumarat, tam cevap birincil etkinlik bitiş

noktası açısından (HBV DNA düzeyleri < 400 kopya/ml ve Knodell fibrozunda kötüleşme

olmadan

Knodell

nekroenflamatuvar

skorunda

puanlık

iyileşme

olarak

tanımlanmaktadır)

adefovir

dipivoksilden

anlamlı

oranda

üstündür.

tenofovir

disoproksil

(fumarat

olarak)

tedavisi

ayrıca,

adefovir

dipivoksil

tedavisiyle

karşılaştırıldığında, HBV DNA düzeyleri < 400 kopya/ml olan, anlamlı oranda daha fazla

hastayla

ilişkilendirilmiştir.

tedavide

48.haftada

histolojik

cevap

(Knodell

fibrozunda kötüleşme olmadan Knodell nekroenflamatuvar skorunda en az 2 puanlık iyileşme

olarak tanımlanmaktadır) açısından benzer sonuçlar elde edilmiştir (Bkz. Tablo 1).

GS-US–174–0103 çalışmasında, 48. haftada, tenofovir disoproksil fumarat grubunda adefovir

dipivoksil grubuna göre anlamlı oranda daha fazla hasta normal değerlerine dönmüş ALT

düzeylerine sahiptir ve HBsAg kaybına ulaşmıştır (Bkz. Tablo 2).

Tablo 3. Kompanse HBeAg pozitif ve HBeAg negatif hastalarda 48. haftadaki etkililik

parametreleri

174-0102 Çalışması

(HBeAg Negatif)

174-0103 Çalışması

(HBeAg Pozitif)

Parametre

245 mg

tenofovir

disoproksil

(fumarat

olarak) n=250

10 mg

adefovir

dipivoksil

n= 125

245 mg

tenofovir

disoproksil

(fumarat

olarak)

n= 176

adefovir

dipivoksil

n= 90

Tam Cevap

(%)

a

Histoloji

Histolojik Cevap (%)

Başlangıca HBV DNA

- 4.7*

-4.0

-6.4*

-3.7

30 / 47

azalması

(log

kopya/ml)

HBV DNA (%)

< 400 kopya/ml

(< 69 IU/ml)

ALT (%)

Normalize ALT

Seroloji (%)

HBeAg

Kaybı/Serokonversiyon

Geçerli

değildir

Geçerli

değildir

22/21

18/18

HBsAg

Kaybı/Serokonversiyon

3*/1

* adefovir dipivoksile karşı

p

< 0.05,

Tam cevap, HBV DNA düzeyleri < 400 kopya/ml ve Knodell fibrozunda kötüleşme olmadan

Knodell nekroenflamatuvar skorunda en az 2 puanlık iyileşme olarak tanımlanmaktadır,

Knodell

fibrozunda kötüleşme olmadan Knodell nekroenflamatuvar skorunda en az 2 puanlık iyileşme,

Başlangıçtaki HBV DNA’sına göre medyan değişim yalnızca başlangıçtaki HBV DNA’sı ve tayinin

saptanabilirlik limiti (LOD) arasındaki farkı yansıtır.

ALT normalizasyonunun analizinde kullanılan

popülasyona yalnızca ALT’si başlangıçta ULN’nin üzerinde olan hastalar dahildir.

Tenofovir

disoproksil

fumarat,

adefovir

dipivoksil

karşılaştırıldığında

düzeyleri saptanamayan (< 169 kopya/ml [< 29 IU/ml]; Roche Cobas Taqman HBV tayininin

ölçüm limiti), anlamlı oranda daha fazla hasta ile ilişkilendirilmiştir (sırasıyla GS-US–174–

0102 çalışması; %91, %56 ve GS-US–174–0103 çalışması; %69, %9).

GS-US–174–0102 ve GS-US–174–0103 çalışmaları birleştirildiğinde, başlangıçta nükleozid

deneyimi olan (n=51) ve daha önce nükleozid tedavisi görmemiş (n=375) hastalar ile ALT’si

normal (n=21) ve anormal (n=405) olan hastalarda tenofovir disoproksil fumarat tedavisine

verilen cevap karşılaştırılabilir nitelikte olmuştur. Nükleozid deneyimi olan 51 hastadan 49’u

önceden lamivudinle tedavi edilmiştir. Nükleozid deneyimi olan hastaların %73’u ve daha

önce nükleozid tedavisi görmemiş hastaların %69’u tedavide tam cevaba ulaşmıştır; daha

önce nükleozid tedavisi görmemiş hastaların %90’ı ve nükleozid deneyimi olan hastaların

%88’i, < 400 kopya/ml’lik HBV DNA supresyonuna ulaşmıştır. Başlangıçta ALT’si normal

hastaların tamamı ve başlangıçta ALT’si anormal hastaların %88’i < 400 kopya/ml’lik HBV

DNA supresyonuna ulaşmıştır.

31 / 47

GS-US-174-0102 ve GS-US-174-0103 çalışmalarında 48 haftayı geçen deneyim:

GS-US-174

0102 ve GS-US-174-0103 çalışmalarında, 48 hafta çift kör tedavi gördükten sonra (245 mg

tenofovir disoproksil (fumarat olarak) veya 10 mg adefovir dipivoksil), hastalar açık etiketli

tenofovir disoproksil fuınarat tedavisinde hiçbir kesinti olmadan devam etmiştir. GS-US-174-

0102 ve GS-US-174-0103 çalışınalarlnda sırasıyla hastaların %78'i ve %65'i çalışmaya 288.

haftaya kadar devam etmiştir.

96., 144., 192. ve 240. haftada, viral supresyon, biyokimyasal ve serolojik cevaplar kesintisiz

tenofovir disoproksil fumarat tedavisiyle korunmştur (bkz. aşağıdaki Tablo 4 ve 5).

Tablo 4: Kompanse HBeAg negatif hastalarda açık etiketli tedavinin 96., 144., 192., 240.

ve 288. haftasındaki etkililik parametreleri

174-0102 Çalışması (HBeAg negatif)

Parametre

Tenofovir disoproksil 245 mg

(fumarat olarak)

n=250

adefovir

dipivoksilden

245 mg tenofovir disoproksile

(fumarat olarak) geçiş

n= 125

Hafta

HBV DNA (%)

<400 kopya/ml

(<69 IU/ml)

ALT (%)

Normalize ALT

Seroloji (%)

HBeAg kaybı/

serokonversiyonu

HBsAg kaybı/

serokonversiyonu

Uzun Süreli Değerlendirme algoritmasına (LTE Analizi) dayanılarak-288.haftayı tamamlayanların

yanı sıra protokolde tanımlanan bir sonlanım noktasından dolayı 288. haftadan önce herhangi bir

zamanda çalışmadan ayrılan hastalar da paydaya eklenir.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 48 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 48 haftalık açık etiketli tenofovir disoproksil

fumarat.

32 / 47

ALT normalizasyonunun analizinde kullanılan popülasyona yalnızca ALT'si başlangıçta ULN'nin

üzerinde olan hastalar dahildir.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 96 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 96 haftalık açık etiketli tenofovir disoproksil

fumarat.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 144 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 144 haftalık açık etiketli tenofovir disoproksil

fumarat.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 192 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 192 haftalık açık etiketli tenofovir

disoproksil fumarat.

Bu gruptaki bir hasta, 240. Hafta vizitinde ilk kez HBsAg negatif hale gelmiştir ve verilerin

kesildiği tarihte çalışmaya devam etmiştir. Ancak bu gönüllünün HBsAg kaybı sonraki vizitte

nihayet doğrulanmıştır.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 240 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 240 haftalık açık etiketli tenofovir

disoproksil fumarat.

Verilen rakamlar, açık etiketli tenofovir disoproksil fumarata emtrisitabinin eklenmesinden

sonra toplanan verilerin hariç fufulduğu Kaplan Meier analizine (KM-) dayanan kümülatif

yüzdelerdir.

n/a: uygulanamaz

Tablo 5: Kompanse HBeAg pozitif hastalarda açık etiketli tedavinin 96, 144, 192, 240 ve

288. haftasındaki etkililik parametreleri

174-0103 Çalışması (HBeAg pozitif)

Parametre

Tenofovir

disoproksil

(fumarat olarak)

n=176

10 mg adefovir dipivoksilden 245

tenofovir

disoproksile

(fumarat olarak) geçiş

n= 90

Hafta

HBV DNA (%)

<400 kopya/ml

(<69 IU/ml)

ALT (%)

33 / 47

Normalize ALT

Seroloji (%)

HBeAg kaybı/

serokonversiyonu

HBsAg kaybı/

serokonversiyonu

11/8

11/8

12/8

10/10

11/10

Uzun Süreli Değerlendirme algoritmasına (LTE Analizi) dayanılarak-288.haftayı tamamlayanların

yanı sıra protokolde tanımlanan bir sonlanım noktasından dolayı 288. haftadan önce herhangi bir

zamanda çalışmadan ayrılan hastalar da paydaya eklenir.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 48 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 48 haftalık açık etiketli tenofovir disoproksil

fumarat.

ALT normalizasyonunun analizinde kullanılan popülasyona yalnızca ALT'si başlangıçta ULN'nin

üzerinde olan hastalar dahildir.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 96 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 96 haftalık açık etiketli tenofovir disoproksil

fumarat.

Verilen rakamlar, açık etiketli tenofovir disoproksil fumarata emtrisitabinin eklenmesinden sonra

toplanan verilerin dahil edildiği Kaplan Meier analizine (KM-ITT) dayanan kümülatif yüzdelerdir.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından l44 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 144 haftalık açık etiketli tenofovir disoproksil

fumarat.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 192 haftalık açık etiketli

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından l92 haftalık açık etiketli tenofovir disoproksil

fumarat.

Verilen rakamlar, açık etiketli tenofovir disoproksil fumarata emtrisitabinin eklenmesinden sonra

toplanan verilerin hariç tutulduğu Kaplan Meier analizine (KM-ITT) dayanan kümülatif yüzdelerdir.

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından 240 haftalık açık etiketli.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 240 haftalık açık etiketli tenofovir disoproksil

fumarat.

n/a: uygulanamaz

İkili başlangıç ve 240. Hafta karaciğer biyopsisi verileri, GS-US-174-0102 ve GS-US-174-

0103 çalışmalarında kalan 331/489 hasta için mevcuttur (Tablo 6). Başlangıçta siroz olmayan

hastaların yüzde doksan beşinde (225/237) ve başlangıçta siroz olan hastaların %99’unda

34 / 47

(93/94) fibrozda değişim veya iyileşme görülmemiştir (Ishak fıbroz skoru). Başlangıçta siroz

olan 94 hastanın (Ishak fıbroz skoru 5 veya 6) %26'sı (24), Ishak fıbroz skorunda değişim

yaşamamış ve %72'si (68) ise 240.Hafta itibariyle Ishak fibroz skorunda en az 2 puanlık düşüş

ile siroz regresyonu yaşamıştır.

Tablo 6. Kompanse HBeAg pozitif ve HBeAg pozitif hastalarda başlangıca göre 240.

Haftadaki histolojik cevap (%)

174-0102 Çalışması

(HBeAg negatif)

174-0103 Çalışması

(HBeAg pozitif)

245 mg tenofovir

disoproksil

(fumarat olarak)

n =250

c

10 mg adefovir

dipivoksilden 245

mg tenofovir

disoproksile

(fumarat olarak)

geçiş

n=125

d

245 mg tenofovir

disoproksil

(fumarat olarak)

ıı=176

c

10 mg adefovir

dipivoksilden

tenofovir

disoproksile

(fumarat

olarak)

geçiş

n=90

d

Histolojik Cevap

[130/148]

[63/74]

[63/70]

[36/39]

a

Histoloji analizi için kullanılan popülasyon, yalnızca 240. Hafta itibariyle karaciğer biyopsisine

ilişkin

mevcut

verileri

(Eksik

Dahil

Edilmeyen)

olan

hastaları

kapsamıştır.

Emtirisitabinin

eklenmesinden sonraki cevap hariç tutulmuştur (her iki çalışmada toplam l7 hasta).

Knodell fibrozu skorunda kötüleşme olmadan Knodell nekroenflamatuvar skorunda en az 2 puanlık

iyileşme

48 haftalık çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardından l92 haftalık açık etiketli tenofovir

disoproksil fumarat.

48 haftalık çift kör adefovir dipivoksil ve ardından 192 haftaya kadar açık etiketli tenofovir

disoproksil fumarat.

Önceden

lamivudin

deneyimi

bulunan,

HIV-1

ve

kronik

hepatit

B

ile

ko-enfekte

hastalardaki deneyim:

48 haftalık randomize, çift kör, kontrollü bir 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak)

çalışmasında (ACTG 5127 Çalışması), tenofovir koluna randomize edilen yetişkin hastalarda

başlangıçtaki ortalama serum HBV DNA duzeyleri 9.45 log

kopya/ml’dir (n=27). 245 mg

35 / 47

tenofovir disoproksil (fumarat olarak) tedavisi, 48 haftalık verilerin bulunduğu hastalarda

(n=18),

başlangıca

göre

serum

DNA’sında

-5.74

kopya/ml’lik

ortalama

değişimle ilişkilendirilmiştir. Ayrıca, 48. haftada hastaların %61’inde ALT normaldir.

Persistan viral replikasyonu bulunan hastalardan edinilen deneyim:

245 mg tenofovir

disoproksil (fumarat olarak) veya 245 tenofovir disoproksil (fumarat olarak) artı 200 mg

emtrisitabinin etkililiği ve güvenliliği, 24 haftadan uzun süreyle 10 mg adefovir dipivoksil

alırken, persistan viremisi (HBV DNA ≥ 1000 kopya/ml) olan HBeAg pozitif ve HBeAg

negatif

hastalarda

randomize,

çift

kör

çalışmada

(GS-US-174-0106

Çalışması)

değerlendirilmektedir. Başlangıçta, emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumarat tedavisine

randomize edilen hastaların %60'ına kıyasla tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen

hastaların

%57'si

önceden

lamivudin

tedavi

edilmiştir.

Genel

olarak

24.haftada,

emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilen hastaların %69'una (36/52)

kıyasla tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilen hastaların %66'sında (35/53)

< 400 kopya/ml (< 69 IU/ml) HBV DNA ile sonuçlanmlştr (p=0.672). Ayrıca, emtrisitabin

artı tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilen hastaların %60'ına (31/52) kıyasla tenofovir

disoproksil fumarat ile tedavi edilen hastaların %55'inde (29/53) saptanmayan HBV DNA

(< 169kopya/ml [<29 IU/ml]; Roche Cobas TaqMan HBV testinin ölçüm limiti) gözlenmiştir

(p=0.504).

Araştırıcılar

tedaviyi

açık

etiketli

emtrisitabin

artı

tenofovir

disoproksile

yoğunlaştırma seçeneğine sahip olduğundan, tedavi grupları arasında 24. haftadan sonra

karşılaştırmaların yorumlanması zordur. HBV ile monoenfekte hastalarda emtrisitabin artı

tenofovir disoproksil fumarat ile ikili tedavinin fayda/riskinin değerlendirildiği uzun süreli

çalışmalar devam etmektedir.

48. haftada dekompanse karaciğer hastalığı olan hastalarda deneyim:

GS-US-174-0108

Çalışması, dekompanse karaciğer hastalığı olan hastalarda tenofovir disoproksil fumaratın

(n=45) emtrisitabin+ tenofovir disoproksil fumarat (n=45), ve entekavir (n=22), güvenliliğini

ve etkililiğini değerlendiren randomize, çift kör, aktif kontrollü bir çalışmadır. Tenofovir

disoproksil

fumarat

tedavi

kolunda,

başlangıçta

hastaların

ortalama

Child-Pugh-Turcotte

(CPT) skoru 7.2, ortalama HBV DNA'sı 5.8 log

kopya/ml ve ortalama serum ALT değeri 61

U/L olmuştur. Hastaların yüzde kırk ikisinde (19/45) önceden en az 6 aylık lamivudin

deneyimi, hastaların %20'sinde (9/45) önceden adefovir dipivoksil deneyimi ve 45 hastadan

9'unda (%20) başlangıçta lamivudin ve/veya adefovir direnç mutasyonları vardır. Ortak

birincil güvenlilik sonlanım noktaları, bir advers olay nedeniyle tedavinin kesilmesi ve serum

36 / 47

kreatininde ≥ 0.5 mg/dl'lik doğrulanmış artış veya serum fosfat düzeyinde < 2 mg/dl’lik

doğrulanmış düşüş olmuştur.

CPT skorları ≤ 9 olan hastalarda, tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunun %74'ü

(29/39) ve emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunun %94'ü (33/35), 48

hafta tedaviden sonra HBV DNA < 400 kopya/ml elde etmiştir.

Genel

olarak,

çalışmadan

elde

edilen

veriler

tenofovir

disoproksil

fumarata

kıyasla

emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumaratın karşılaştırmasına ilişkin kesin bir sonuca

varılamayacak kadar sınırlıdır (bkz. aşağıdaki Tablo 7).

Tablo 7: 48. haftada dekompanse hastalarda güvenlilik ve etkililik parametreleri

174-0108 Çalışması

Parametre

Tenofovir

disoproksil 245 mg

(fumarat olarak)

(n=45)

Emtrisitabin

mg/tenofovir

disoproksil

245 mg (fumarat

olarak)

(n=45)

Entekavir

(0.5 mg veya l mg)

n=22

Tolere edilebilirlik

başarısızlığı (tedavi ile

ortaya çıkan AE

nedeniyle çalışma

ilacının kalıcı olarak

kesilmesi)

n (%)

3 (%7)

2 (%4)

2 (%9)

Serum

kreatinin

başlangıca

göre

0.5

mg/dl’lik

doğrulanmış

artış veya < 2 mg/dl’lik

doğrulanmış

serum

fosfat

n (%)

4 (%9)

3 (%7)

1(%5)

37 / 47

HBV DNA n (%)

< 400 kopya/ml n (%)

31/44 (%70)

36/41(%88)

16/22 (%73)

ALT n (%)

Normal ALT

25/44 (%57)

31/41 (%76)

12/22 (%55)

CPT'de başlangıca

göre ≥ 2 puanlık düşüş

n (%)

7/27 (%26)

12/25 (%48)

5/12 (%42)

CPT

skorunda

başlangıca

göre

ortalama değişim

-0.8

-0.9

-1.3

MELD

skorunda

başlangıcına

göre

ortalama değişim

-1.8

-2.3

-2.6

a

entekavir kolu ile birleştirilmiş tenofovir içeren kolların karşılaştırıldığı p değeri = 0.622,

b

entekavir kolu ile birleştirilmiş tenofovir içeren kolların karşılaştırıldığı p değeri = 1.000,

GS-US-174-0108 çalışmasında 48 haftadan sonraki deneyiın

Tedaviyi yarıda bırakma/geçiş = Başarısızlık analizi kullanıldığında, tenofovir disoproksil

fumarat alan gönüllüIerin %50'si (21/42), emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumarat alan

gönüllülerin %76'sı (28/37) ve entekavir alan gönüllülerin %52'si (11/2l) 168. haftada HBV

DNA < 400 kopya/ml elde etmiştir.

96. haftada lamivudine dirençli kronik hepatit B'li hastalarda deneyim:

245 mg tenofovir

disoproksilin (fumarat olarak) etkililiği ve güvenliliği, kompanse karaciğer hastalığı, viremi

(HBV DNA ≥ 1000 IU/ml) ve lamivudine dirence ilişkin genotipik bulgu (rtM204I/V

+/- rtL180M) olan HBeAgpozitif ve HBeAg negatif hastalarda (n=280) randomize, çift kör

bir çalışmada (GS-US-174-0121) değerlendirilmiştir. Yalnızca beşinde başlangıçta adefovir

ile ilişkili direnç mutasyonları görülmüştür. Tenofovir disoproksil fumarat tedavi koluna 141

emtrisitabin

artı

tenofovir

disoproksil

fumarat

tedavi

koluna

yetişkin

gönüllü

randomize edilmiştir. Başlangıç demografik bilgileri iki tedavi kolu arasında benzer olmuştur:

Başlangıçta gönüllülerin %52.5'i HBeAg negatif, %47.5'i HBeAgpozitif, ortalama HBV DNA

düzeyi 6.5 log

kopya/ml ve ortalama ALT 79 U/l olmuştur.

38 / 47

96 hafta tedaviden sonra, tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen 141 gönüllüden

126'sında

(%89)

<

kopya/ml

gönüllüden

49'unda

(%62)

normalizasyonu görülmüştür. Emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumarat ile 96 hafta

tedaviden

sonra

gönüllüden

120'sinde

(%86)

<

kopya/ml

gönüllüden 52'sinde (%63) ALT normalizasyonu görülmüştür. Tenofovir disoproksil fumarata

randomize edilen HBeAg pozitif gönüllülerde, 96. haftaya kadar 65 gönüllüden 10'unda (%

l5) HBeAg kaybı görülmüş ve 65 gönüllüden 7'sinde (%11) anti-HBe serokonversiyonu

görülmüştür. Emtrisitabin artı tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen HBeAg pozitif

gönüllülerde, 96. haftaya kadar 68 gönüllüden 9'unda (%13) HBeAg kaybı görülmüş ve 68

gönüllüden 7'sinde (%10) anti-HBe serokonversiyonu görülmüştür. Tenofovir disoproksil

fumarata randomize edilen hiçbir hastada HBsAg kaybı veya anti-HBs'ye serokonversiyon

görülmemiştir.

Emtrisitabin

artr

tenofovir

disoproksil

fumarata

randomize

edilen

gönüllüde HBeAg kaybı görülmüştür.

Klinik Direnç:

Başlangıçta çift kör tenofovir disoproksil fumarat tedavisine randomize edilmiş ve ardından

açık etiketli tenofovir disoproksil fumarat tedavisine geçen HBeAg negatif (GS-US-174-01

02, n=250) ve HBeAg pozitif (GS-US-174-0103, n=176) 426 hasta, HBV polimerazdaki

başlangıca göre genotipik değişimler açısından değerlendirilmiştir.

48 (n=39), 96 (n=24),

144. (n=6), 192 (n=5), 240. (n=4) ve 288. (n=6) haftada HBV DNA > 400 kopya/ml olan tüm

hastalarda

yapılan

tenofovir

disoproksil

fumarat

nıonoterapisinin

genotipik

değerlendirmeleri,

tenofovir

disoproksil

fumarat

direnci

ile

iIişkili

hiçbir

mutasyon

gelişmediğini göstermiştir.

Başlangıçta çift kör adefovir dipivoksil tedavisine randomize edilmiş ve ardından açık etiketli

tenofovir disoproksil fumarat tedavisine geçen HBeAg negatif (GS-US-174-0102, n=l25) ve

HBeAg pozitif (GS-US-174-0103 n=90) 215 hasta, HBV polimerazdaki başlangıca göre

genotipik değişimler açısından değerlendirilmiştir. 48 (n=16), 96 (n=5), 144. (n=1), 192

(n=2) ve 240. (n=1) haftada HBV DNA > 400 kopya/ml olan tünı hastalarda yapılan

tenofovir

disoproksil

fumarat

monoterapisinin

genotipik

değerlendirmeleri,

tenofovir

disoproksil fumarat direnci ile ilişkili hiçbir mutasyonun gelişmediğini göstermiştir.

GS-US-174-0108 Çalışmasında 45 hasta (başlangıçta lamivudin ve/veya adefovir dipivoksil

direnç mutasyonları olan 9 hasta dahil) l68 haftaya kadar tenofovir disoproksil fumarat

39 / 47

almıştır. 48 haftada HBV DNA düzeyi > 400 kopya/ml olan 6/8 hasta için, ikili başlangıç ve

tedavi sırasındaki HBV izolatlarından elde edilen genotipik veriler mevcuttur. Bu izolatlarda

tenofovir

disoproksil

fumarata

direnç

ilişkilendirilen

amino

asit

substittisyonu

belirlenmemiştir. Genotipik analiz, 48.haftadan sonra tenofovir disoproksil fumarat kolunda 5

gönüllüde gerçekleştirilmiştir. Hiçbir gönüllüde tenofovir disoproksil fumarata direnç ile

ilişkilendirilen bir aminoasit substitüsyonu belirlenmemiştir.

GS-US-174-0121 çalışmasında başlangıçta lamivudin direnç substitüsyonları olan 141 hasta

96 haftaya kadar tenofovir disoproksil fumarat almıştır. Tenofovir disoproksil fumarat alırken

son zaman noktalarında HBV DNA düzeyi > 400 kopya/ml olan 9 hastadan 6'sı için, ikili

başlangıç ve tedavi sırasındaki HBV izolatlarından elde edilen genotipik veriler mevcuttur.

izolatlarda

tenofovir

disoproksil

fumarata

direnç

ilişkilendirilen

aminoasit

substitüsyonu belirlenmemiştir.

GS-US-174-0115

pediyatrik

çalışmasında

hasta

(başlangıçta

lamivudine

direnç

mutasyonları olan 6 hasta dahil) 72 haftaya kadar tenofovir disoproksil fumarat almıştır.

Genotipik değerlendirmeler, 48. haftada (n=6) ve 72. haftada (n=5) HBV DNA'sı > 400

kopya/ml olan tüın hastalarda yapılmıştır. Bu izolatlarda tenofovir disoproksil fumarata direnç

ile iIişkilendirilen bir aminoasit substitüsyonu belirlenmemiştir.

Pediatrik popülasyon:

HIV-l: GS-US-104-0321 çalışmasında, HIV-l ile enfekte olınuş ve tedavi deneyimi bulunan

12 ila l8 yaş arasında 87 hasta 48 hafta boyunca optimize standart tedavi rejimi (OBR) ile

kombine

halde

tenofovir

disoproksil

fumarat

(n=45)

plasebo

(n=42)

tedavi

almışlardır.

Çalışmadaki

sınırlamalar

nedeniyle,

24.

hafıadaki

plazına

HIV-1

RNA

düzeylerine

göre

tenofovir

disoproksil

fumaratın

plaseboya

kıyasla

bir

faydası

gösterilmemiştir. Bununla birlikte, yetişkin verilerinin ekstrapolasyonu ve karşılaştırmalı

farmakokinetik verilerine dayanarak adolesan popülasyon için bir fayda beklenmektedir (bkz.

bölüm 5.2).

Tenofovir disoproksil fumarat veya plasebo tedavisi alan hastalarda, lomber KMY Z skoru

-1.004 ve -0.809 idi ve total vücut KMY Z skoru başlangıçta, sırasryla -0.866 ve -0.584 idi.

48. haftada değişiklikler (çift kör faz sonu) ortalaması ise, tenofovir disoproksil fumarat ve

plasebo grupları için toplam vücut KMY Z skoru -0.215 ve -0.165 lomber KMY Z skoru ve

40 / 47

-0.254 ve -0.179 idi. KMY kazanç ortalama oranı plasebo grubuna göre tenofovir disoproksil

fumarat grubunda daha azdı. 48. haftada, altı tenofovir disoproksil fumarat grubundaki

ergenler ve plasebo grubunda ergen bir önemli lomber KMY kaybı (>% 4 kaybı olarak

tanımlanır) vardı. Tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi 96 hafta alan 28 hasta arasında,

KMY Z skorları toplam vücut için lomber omurga için -0,341 ve -0,458 azaldı.

GS-US-104-0352 çalışmasında, daha önce tedavi almış ve stavudin veya zidovudin içeren

rejimlerle stabil, virolojik supresyon elde etnıiş 2 ila < 12 yaşındaki 97 hasta, stavudin veya

zidovudinin tenofovir disoproksil fumarat ile değiştirilmesine (n=48) veya 48 hafta boyunca

orijinal

rejimlerine

devam

etmeye

(n=49)

randomize

edilmiştir.

48.

haftada,

tenofovir

disoproksil fumarat tedaıvi grııbundaki haslaların %83'ü ve stavudin veya zidovudin tedavi

grubundaki hastaların %92'sinde < 400 kopya/ml HIV-1 RNA konsantrasyonları olmuştur.

48. haftada < 400 kopya/ml düzeyini koruyan hastaların oranındaki fark, büyük ölçüde

tenofovir

disoproksil

fumarat

tedavi

grubunda

daha

fazla

sayıda

hastanın

tedaviyi

bırakmasından

kaynaklanmıştır.

Eksik

veriler

hariç

tutulduğunda,

48.

haftada

tenofovir

disoproksil fumarat tedavi grubundaki hastaların %91'i ve stavudin veya zidovudin tedavi

grubundaki hastaların %94'ünde < 400 kopya/ml HIV-1 RNA konsantrasyonları olmuştur.

Pediyatrik hastalarda KMY'de azalmalar rapor edilmiştir. Tenofovir disoproksil fumarat veya

stavudin veya zidovudin ile tedavi alan hastalarda, başlangıçta ortalama lomber omurga

KMY Z skoru başlangıçta sırasıyla -1.034 ve -0.498 ve ortalama total vücut KMY Z skoru

ise -0.471 ve -0.386 olmuştur. 48. haftadaki (randomize fazın sonu) ortalama değişimler,

tenofovir disoproksil fumarat ve stavudin. veya zidovudin grupları için sırasıyla lomber

omurga KMY Z skorunda 0.032 ve 0.087 ve total vücut KMY Z skorunda -0.184 ve -0.027

olmuştur. 48. haftada lomber omurga kemiği kazancının ortalama oranı, tenofovir disoproksil

fumarat tedavi grubu ile stavudin veya zidovudin tedavi grubunda benzer olmuştur. Toplam

vücut kemik kazancı, tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunda stavudiıı veya zidovudin

tedavi grubuna kıyasla daha az olmuştur. Tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilen bir

gönüllüde 48. haftada anlamlı (> %4) lomber omurga KMY kaybı görülmüş, stavudin veya

zidovudin ile tedavi edilen hiçbir gönüllüde bu gözlenmemiştir

96 hafta boyunca tenofovir

disoproksil fumarat ile tedavi edilen 64 gönüllüde KMY Z skorları lomber omurga için

-0.012 ve toplam vücut için -0.338 azalmıştır. KMY Z skorlarında boy ve ağırlığa göre

düzeltilme yapılmamıştır.

41 / 47

GS-US-104-0352 çalışmasında tenofovir disoproksil fumarata maruz kalan 89 pediyatrik

hastadan

4'ü

proksimal

renal

tübülopati

ile

tutarlı

advers

reaksiyonlar

nedeniyle

çalışmadan çekilmiştir (medyan tenofovir disoproksil fumarata maruziyet 104 hafta).

Kroııik hepatit B:

GS-US-174-0115 Çalışmasında, kronik HBV enfeksiyonu olan [HBV DNA

≥ l0

kopya/ml, yüksek serum ALT (≥ 2 x ULN) veya son 24 ayda yüksek serum ALT

düzeyleri geçmişi] 12 ila < l8 yaşındaki HBeAg negatif ve HBeAg pozitif 106 hasta tenofovir

disoproksil 245 mg (fumarat olarak) (n=52) veya plasebo (n=54) ile 72 hafta boyunca tedavi

edilmiştir. Gönüllüler daha önce tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilmemiş olmalıdır;

ancak interferon bazlı rejimler (taramadan > 6 ay önce) veya tenofovir disoproksil fumarat

içermeyen başka oral anti-HBV nükleozidler/nükleotid tedavileri (taramadan >16 ay önce)

almış

olabilir.

Haftada,

tenofovir

disoproksil

fumarat

tedavi

grubundaki

hastaların

%88'inde

(46/52)

plasebo

grubundaki

hastaların

%0'ında

(0/54)

<

kopya/mL olmuştur. Plasebo grubunda %31'e (13/42) kıyasla, tenofovir disoproksil fumarat

grubundaki hastaların %74'ü, (26/35) 72. Haftada normalize edilmiş ALT'ye sahip olmuştur.

Daha önce nükleoz(t)id almamış (n=20) ve nükleoz(t)id almş (n=32) hastalarda (lamivudine

dirençli

hastalar

(n=6)

dahil),

tenofovir

disoproksil

fumarat

tedavisine

verilen

yanıt

karşılaştırılabilir

nitelikte

olmuştur.

Daha

önce

nükleoz(t)id

almamış

hastaların

%95'i,

nükleoz(t)id almış hastaların %84'ü ve lamivudine dirençli hastaların %83'ü, 72. Haftada

HBV DNA < 400 kopya/ml düzeyine ulamıştır. Daha önce nükleoz(t)id almış olan 32

hastanın 31'i daha önce lamivudin almıştır.

72.haftada, tenofovir disoproksil fumarat tedavi

grubunda immün-aktif hastaların (HBV DNA ≥ l0

5

kopya/ml, serum ALT > 1.5 x ULN) %

96'sında

(27/28)

ve

plasebo

grubundaki

haslaların

%0'ında

(0/32)

HBV

DNA

<

400

kopya/mL olınuştur. Plasebo grubunda %34'e (11/32) kıyasla, tenofovir disoproksil fumarat

grubundaki immün-aktif hastaların %75'i (21/28) 72. haftada normal ALT'ye sahip olmuştur.

Hiçbir

gönüllü,

lumbar

omurga

KMY'sinde

%6'lık

artış

şeklindeki

birincil

güvenlilik

sonlanım

noktasını

karşılamamıştır.

Tenofovir

disoproksil

fumarat

veya

plasebo

alan

gönüllülerde, başlangıçta ortalama (SD) lumbar omurga KMY Z skoru sırasıyla -0.43 (0.764)

ve -0.28 (0.813), ortalama toplam vücut KMY Z skoru ise sırasıyla -0.20 (1.126) ve -0.26

(0.878)

olmuştur.

Başlangıçtan

Haftaya

kadar

lumbar

omurga

skorundaki

ortalama (SD) değişiklik, tenofovir disoproksil fumarat alan gönüllülerde -0.05 (0.310) ve

plasebo alan gönüllülerde 0.07 (0.377) olmuştur. Tüm vücut KMY Z skorundaki ortalama

değişiklik, tenofovir disoproksil fumarat alan gönüllülerde -0.15 (0.379) ve plasebo alan

42 / 47

gönüllülerde 0.06 (0.361) olmuştur.

KMY Z skorlarında

boy ve ağırlığa göre düzeltilme

yapılmamıştır.

Başlangıçtan 72. Haftaya kadar tüm vücut ve lumbar omurga KMY'sindeki

ortalama yüzde artışı, tenofovir disoproksil fumarat alan gönüllülerde sırasıyla %2.84 ve

%4.95 olmuştur. Tüm vücut ve lumbar omurga KMY'sindeki ortalama yüzde artışı plasebo

alan gönüllü ile karşılaştırıldığında sırasıyla %2.53 ve %3.19 daha düşüktür. Tenofovir

disoproksil fumarat grubunda 3 gönüllünün ve plasebo grubunda 2 gönüllünün omurga KMY'

sinde > % 4' lük azalma görülmüştür.

5.2. Farmakokinetik özellikler

Genel özellikler

Tenofovir disoproksil fumarat,

in vivo

olarak hızla tenofovir ve formaldehite dönüşen, suda

çözünen bir ester ön ilaçtır.

Tenofovir, hücre içinde tenofovir monofosfata ve aktif bileşen tenofovir difosfata dönüşür.

Emilim

enfekte

hastalara

tenofovir

disoproksil

fumaratın

oral

uygulanmasından

sonra,

tenofovir

disoproksil

fumarat

hızla

emilir

tenofovire

dönüştürülür.

enfekte

hastalara yiyecekle birlikte birden çok tenofovir disoproksil fumarat dozu uygulanması,

sırasıyla 326 (%36.6) ng/ml, 3324 (%41.2) ng.saat/ml ve 64.4 (%39.4) ng/ml olan ortalama

(varyasyon katsayısı (CV) %'si) tenofovir C

maks

, EAAve C

değerleriyle sonuçlanmıştır.

Maksimum tenofovir konsantrasyonları, aç karnına doz verildikten sonra 1 saat içinde veya

yiyecek ile alındığında iki saat içinde gözlenmiştir. Açlık halindeki hastalarda tenofovir

disoproksil fumarattan tenofovirin oral biyoyararlanımı yaklaşık %25’tir. Yağ içeriği yüksek

yemek, tenofovir EAA’ında yaklaşık %40 ve C

maks

’ta yaklaşık %14’lük bir artışla oral

biyoyararlanımı artırmıştır. Tenofovir disoproksil fumaratın ilk dozundan sonra, serumdaki

medyan C

maks

213 ila 375 ng/ml arasında değişmiştir.

Dağılım

İntravenöz uygulama sonrasında, tenofovirin kararlı durum dağılım hacminin yaklaşık 800

ml/kg olduğu tahmin edilmektedir. Tenofovir disoproksil fumaratın oral uygulanmasından

sonra

tenofovir,

böbrek,

karaciğer

bağırsak

içeriği

gibi

birçok

dokuya

yüksek

konsantrasyonlarda dağılmaktadır (klinik öncesi çalışmalar). 0.01 ila 25 µg/ml tenofovir

konsantrasyonu

aralığında

tenofovirin,

plazma

veya

serum

proteinine

in

vitro

protein

bağlanması sırasıyla %0.7 ve %7.2’den daha azdır.

43 / 47

Biyotransformasyon

İn vitro

çalışmalar, tenofovir disoproksil fumaratın veya tenofovirin CYP450 enzimleri için

substratları olmadığını belirlemiştir. Ayrıca,

in vivo

gözlenenden önemli ölçüde daha yüksek

konsantrasyonlarda (yaklaşık 300 kat), tenofovir, ilaç biyotransformasyonu ile ilgili CYP450

izoformlarının (CYP3A4, CYP2D6, CYP2C9, CYP2E1 veya CYP1A1/2) aracı olduğu

in

vitro

ilaç metabolizmasını inhibe etmemiştir.

µmol/l

konsantrasyondaki

tenofovir

disoproksil

fumaratın,

CYP1A1/2

substrat

metabolizmasında küçük (%6) ancak istatistiksel olarak anlamlı bir azalmaya neden olmuştur.

Diğer herhangi bir CYP450 izoformu üzerinde etkisi yoktur. Bu verilere dayanarak, tenofovir

disoproksil fumarat ve CYP450 tarafından metabolize edilen tıbbi ürünleri kapsayan klinik

olarak anlamlı etkileşimlerin görülmesinin olası olmadığı söylenebilir.

Eliminasyon

Tenofovir hem glomerüler filtrasyon hem de aktif tübüler sekresyon ile esasen böbreklerden

atılır; intravenöz uygulama sonrasında idrarda atılan dozun yaklaşık %70-80’i değişmemiş

haldedir. Toplam klerensin yaklaşık 230 ml/saat/kg (yaklaşık 300 ml/dak) olduğu tahmin

edilmektedir. Renal klerensin ise yaklaşık 160 ml/saat/kg (yaklaşık 210 ml/dak) olduğu

tahmin

edilmektedir

glomerüler

filtrasyon

hızından

fazladır.

aktif

tübüler

sekresyonun tenofovir eliminasyonunun önemli bir parçası olduğunu göstermektedir. Oral

uygulamadan sonra, tenofovirin terminal yarı ömrü yaklaşık 12 ila 18 saattir.

Çalışmalar, tenofovirin etkin tübüler sekresyon yolunun, organik anyon taşıyıcıları (hOAT) l

ve 3 ile proksimal tübül hücresine alındığını ve birden çok ilaca dirençli protein 4 (MRP 4) ile

idrara atıldığını göstermiştir.

Doğrusallık < Doğrusal olmayan durum:

Tenofovirin farmakokinetiği, tenofovir disporoksil fumaratın 75-600 mg aşırı doz aralığından

bağımsızdır ve herhangi bir doz seviyesinde tekrarlanan dozdan da etkilenmemiştir.

Hastalardaki karakteristik özellikler

Yaşlılarda:

Yaşlılarda (65 yaş üstü) farmakokinetik çalışmalar yapılmamıştır.

44 / 47

Cinsiyet:

Kadınlarda tenofovirin farmakokinetiği ile ilgili sınırlı veriler, cinsiyetin önemli bir etkisinin

olmadığını göstermektedir.

Etnik köken:

Farklı etnik gruplarda farmakokinetik özel olarak incelenmemiştir.

Pediatrik popülasyon:

HIV-1: Tenofovirin kararlı durum farmakokinetiği vücut ağırlığı ≥ 35 kg olan 8 HIV-l ile

enfekte adolesan hastada (12 ile <18 yaş) değerlendirildi. Ortalama (± SD) C

maks

ve EAA

sırasıyla 0.38 ± 0.13 mcg / ml ve 3.39 + 1.22 mcg.saat/ml'dir. Oral yoldan günlük 245 ıng

tenofovir

disoproksil

(fumarat

olarak)

alan

adolesan

hastalarda

ulaşılan

tenofovir

maruziyeti, günlük 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) alan yetişkinlerle olan

tenofovir maruziyetine benzerdir.

Kronik Hepatit B: Oral günlük tenofovir disoproksil 245 mg (fumarat olarak) dozu alan HBV

ile enfekte adolesan hastalardaki (12 ila < l8 yaş) kararlı durum tenofovir maruziyeti, günde

bir kez tenofovir disoproksil 245 mg (fumarat olarak) dozu alan yetişkinlerde elde edilen

maruziyete benzerdir.

yaşın

altındaki

veya

böbrek

yetmezliği

olan

çocuklarda

farmakokinetik

çalışmalar

yapılmamıştır.

Böbrek yetmezliği

Tenofovirin

farmakokinetik

parametreleri,

başlangıç

kreatinin

klerensine

(CrCl)

göre

tanımlanan çeşitli derecelerde böbrek yetmezliği olan 40 HIV, hepatit B virüsü ile enfekte

olmayan hastaya tek doz 245 mg tenofovir disoproksil uygulanmasından sonra belirlenmiştir

(CrCl > 80 ml/dak olduğunda böbrek fonksiyonu normal; CrCl = 50-79 ml/dak olduğunda

hafif böbrek yetmezliği; CrCl = 30-49 ml/dak olduğunda orta dereceli böbrek yetmezliği ve

CrCl = 10-29 ml/dak olduğunda ciddi böbrek yetmezliği). Böbrek fonksiyonu normal hastalar

ile kıyaslandığında, ortalama (% CV) tenofovir maruziyeti, CrCl > 80 ml/dak olan hastalarda

2,185 (%12) ng.saat/ml’den, hafif, orta ve ciddi böbrek yetmezliği olan hastalarda sırasıyla

3,064 (%30) ng.saat/ml, 6,009 (%42) ng.saat/ml ve 15,985 (%45) ng.saat/ml’ye yükselmiştir.

Böbrek

yetmezliği

olan

hastalarda

artan

aralıklı

önerilerinin,

normal

böbrek

fonksiyonu olan hastalarla karşılaştırıldığında böbrek yetmezliği olan hastalarda daha yüksek

45 / 47

pik plazma konsantrasyonları ve daha düşük C

seviyelerine yol açması beklenmektedir.

Bunun klinik etkileri bilinmemektedir.

Hemodiyaliz gerektiren son dönem böbrek hastalığı bulunan hastalarda (CrCl < 10 ml/dak),

48 saat üzerinde ciddi anlamda artan tenofovir konsantrasyonları sırasıyla, ortalama C

maks

1,032 ng/ml ve ortalama EAA

0-48

saat 42,857 ng.saat/ml’dir. 245 mg tenofovir disoproksil

fumarat için doz aralığının, kreatinin klerensi < 50 ml/dak. olan hastalarda veya son donem

böbrek hastalığı bulunan ve diyalize ihtiyaç duyan hastalarda ayarlanması önerilmektedir

(Bkz. Bölüm 4.2)

Kreatinin klerensi < 10ml/dak olan, hemodiyalize girmeyen hastalarda ve peritonal veya diğer

diyaliz şekillerinin uygulandığı son dönem böbrek yetmezliği bulunan hastalarda tenofovirin

farmakokinetiği incelenmemiştir.

Böbrek bozukluğu olan pediyatrik hastalarda tenofovirin farmakokinetiği incelenmemiştir.

Doz önerisi yapmak için veri mevcut değildir (bkz. bölüm 4.2 ve 4.4).

Karaciğer Yetmezliği

Child-Pugh-Turcotte (CPT) sınıflandırmasına göre tanımlanan çeşitli derecelerde karaciğer

yetmezliği bulunan, HIV, hepatit B virüsü ile enfekte olmamış hastalara tek doz 245 mg

tenofovir

disoproksil

fumarat

uygulanmıştır.

Tenofovirin

farmakokinetiği,

karaciğer

yetmezliği olan hastalarda önemli oranda değişmemiştir, bu durum, bu hastalarda hiçbir doz

ayarlamasına

gerek

olmadığını

ortaya

koymaktadır.

Karaciğer

fonksiyonu

normal

olan

hastalarda tenofovirin ortalama (CV %’si) C

maks

ve EAA

0-∞

değerleri sırasıyla 223 (%34.8)

ng/ml ve 2,050 (%50.8) ng.saat/ml’dir; bu değerler, orta dereceli karaciğer yetmezliği bulunan

hastalarda 289 (%46.0) ng/ml ve 2,310 (%43.5) ng.saat/ml ve şiddetli karaciğer yetmezliği

olan hastalarda 305 (%24.8) ng/ml ve 2,740 (%44.0) ng.saat/ml’dir.

Hücre içi farmakokinetik

Non-prolifere insan periferal kan mononükleer hücrelerinde (PBMC), tenofovir difosfatın

yarılanma ömrü yaklaşık 50 saat iken, fitohemaglutininlerin uyardığı PBMC’lerde yarılanma

ömrü yaklaşık 10 saat olarak bulunmuştur.

5.3. Klinik öncesi güvenilirlik verileri

Klinik

öncesi

güvenlilik

farmakolojisi

çalışınaları

insanlar

için

özel

tehlike

ortaya

koymamaktadır.

46 / 47

Sıçanlar,

köpeklerde

maymunlarda

yapılan

tekrarlanan

toksisitesi

çalışmalarında

bulunan bulgularda maruziyet seviyeleri, klinik maruziyet (klinik kullanımla alakalı böbrek ve

kemik toksisitesi dahil) seviyesine eşit veya daha fazladır; ve serum fosfat konsantrasyonunda

bir azalma vardır. Kemik toksisitesi tanısı osteomalazi (maymunlarda) ve azalmış kemik

mineral yoğunluğu (KMY-KMY) (sıçanlar ve köpekler) tanısı konmuştur. Genç erişkin

sıçanlarda ve köpeklerde kemik toksisitesi çocuk veya yetişkin hastalardaki maruz kalmanın ≥

5 kat fazlasında oluşmuştur; kemik toksisitesi juvenil enfekte maymunlarda çok yüksek

maruziyette subkutan dozlamayı takiben (hastaların ≥ 40 katı maruziyette) oluşmuştur. Sıçan

ve maymun çalışmalarındaki bulgular, KMY'daki potansiyel sekonder azalmanın fosfatın

intestinal emiliminin azalmasına bağlı olduğunu göstermiştir.

Genotoksisite çalışmaları

in vitro

fare lenfoma tayininde pozitif, Ames testinde kullanılan

suşların birinde şüpheli ve primer sıçan hepatositlerindeki bir USD testinde zayıf pozitif

sonuçlar çıkarmıştır. Buna rağmen,

in vivo

fare kemik iliği mikronükleus tayininde negatiftir.

Sıçanlarda ve farelerde oral karsinojenite çalışmaları yalnızca farelerde çok yüksek dozda

duodenal tümörlerinin düşük insidansını göstermiştir. Bu tümörlerin insanlarda görülmesi pek

olası değildir.

Sıçanlarda

tavşanlarda

üreme

çalışmaları

çiftleşme,

doğurganlık,

gebelik

veya

fetal

parametreler üzerine herhangi bir etkisi olmadığını göstermiştir. Buna rağmen, tenofovir

disoproksil fumarat, maternal olarak toksik dozlarda peri-postnatal toksisite çalışmalarında

yavruların hayatta kalma indeksini ve ağırlığını azaltmıştır.

6.

FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

6.1. Yardımcı Maddelerin Listesi

Çekirdek Tablet;

Kroskarmelloz sodyum

Laktoz monohidrat

Mikrokristal selüloz

Prejelatinize nişasta

Magnezyum stearat

Film Kaplama materyali

Opadry II Beyaz 32K18425 (Titanyum dioksit, Laktoz monohidrat, Triasetin, Hipromelloz)

47 / 47

6.2. Geçimsizlikler

Yeterli veri yoktur.

6.3.Raf ömrü

24 ay.

6.4. Saklamaya yönelik özel tedbirler

ürün

saklamaya

yönelik

özel

uyarı

gerektirmemektedir.

C’nin

altındaki

sıcaklığında ve ambalajında saklayınız.

Şişeyi sıkıca kapatınız.

6.5. Ambalajın niteliği ve içeriği

ABAVİR

245mg Film Kaplı Tablet, çocuk emniyetli kapağı bulunan ve silika jel nem

çekicisi bulunan bir HDPE şişe içinde bulunur. Paket büyüklüğü 30 ve 90 tablettir.

6.6. Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller “Tıbbi Ürünlerin Kontrolü Yönetmeliği” ve

“Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği”ne uygun olarak imha edilmelidir.

7.

RUHSAT SAHİBİ

Aurobindo Pharma Ltd. Hyderabad/HİNDİSTAN adına,

Drogsan İlaçları San. ve Tic. A.Ş.

Oğuzlar Mah. 1370. sok. 7/3

06520 Balgat – ANKARA

Tel: 0312 2877410

Faks: 0312 2876115

8.

RUHSAT NUMARASI

2015/467

9.

İLK RUHSAT TARİHİ/RUHSAT YENİLEME TARİHİ

İlk ruhsat tarihi: 26.05.2015

Ruhsat yenileme tarihi:

10. KÜB’ÜN YENİLEME TARİHİ

29-5-2018

TAYTULLA (norethindrone acetate and ethinyl estradiol capsules and ferrous fumarate capsules) by Allergan: Recall - Due to Out of Sequence Capsules

TAYTULLA (norethindrone acetate and ethinyl estradiol capsules and ferrous fumarate capsules) by Allergan: Recall - Due to Out of Sequence Capsules

Allergan recently identified, through a physician report, that four placebo capsules were placed out of order in a sample pack of TAYTULLA. Specifically, the first four days of therapy had four non-hormonal placebo capsules instead of active capsules. As a result of this packaging error, oral contraceptive capsules, that are taken out of sequence, may place the user at risk for contraceptive failure and unintended pregnancy. The reversing of the order may not be apparent to either new users or previous ...

FDA - U.S. Food and Drug Administration

29-5-2018

Allergan Issues Nationwide Voluntary Recall of TAYTULLA® Softgel Capsules 1mg/20mcg Sample Packs Due to Out of Sequence Capsules

Allergan Issues Nationwide Voluntary Recall of TAYTULLA® Softgel Capsules 1mg/20mcg Sample Packs Due to Out of Sequence Capsules

Allergan plc (NYSE:AGN) today issued a voluntary recall in the US market of one lot (Lot# 5620706, Expiry May-2019) of TAYTULLA® (norethindrone acetate and ethinyl estradiol capsules and ferrous fumarate capsules) 1mg/20mcg, 6x28 physicians sample pack, indicated for use by women to prevent pregnancy. Allergan recently identified, through a physician report, that four placebo capsules were placed out of order in a sample pack of TAYTULLA. Specifically, the first four days of therapy had four non-hormonal...

FDA - U.S. Food and Drug Administration

11-12-2018

Tenofovir disoproxil Zentiva (Zentiva, k.s.)

Tenofovir disoproxil Zentiva (Zentiva, k.s.)

Tenofovir disoproxil Zentiva (Active substance: tenofovir disoproxil) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)8683 of Tue, 11 Dec 2018

Europe -DG Health and Food Safety

26-11-2018

Delstrigo (Merck Sharp and Dohme B.V.)

Delstrigo (Merck Sharp and Dohme B.V.)

Delstrigo (Active substance: doravirine / lamivudine / tenofovir disoproxil) - Centralised - Authorisation - Commission Decision (2018)7960 of Mon, 26 Nov 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/004746

Europe -DG Health and Food Safety

26-11-2018

Atripla (Bristol-Myers Squibb and Gilead Sciences Limited)

Atripla (Bristol-Myers Squibb and Gilead Sciences Limited)

Atripla (Active substance: efavirenz / emtricitabine / tenofovir disoproxil fumarate) - Centralised - 2-Monthly update - Commission Decision (2018)7982 of Mon, 26 Nov 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/797/II/130

Europe -DG Health and Food Safety

22-11-2018

Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka (Krka d. d., Novo mesto)

Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka (Krka d. d., Novo mesto)

Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka (Active substance: emtricitabine / tenofovir disoproxil) - Centralised - 2-Monthly update - Commission Decision (2018)7884 of Thu, 22 Nov 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4215/IB/10G

Europe -DG Health and Food Safety

12-11-2018

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Zentiva (Zentiva, k.s.)

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Zentiva (Zentiva, k.s.)

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Zentiva (Active substance: efavirenz / emtricitabine / tenofovir disoproxil) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)7547 of Mon, 12 Nov 2018

Europe -DG Health and Food Safety

4-9-2018

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka (Krka d. d., Novo mesto)

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka (Krka d. d., Novo mesto)

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka (Active substance: efavirenz / emtricitabine / tenofovir disoproxil) - Centralised - 2-Monthly update - Commission Decision (2018)5859 of Tue, 04 Sep 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4274/IB/02/G

Europe -DG Health and Food Safety

29-8-2018

Rasilez HCT (Noden Pharma DAC)

Rasilez HCT (Noden Pharma DAC)

Rasilez HCT (Active substance: aliskiren hemifumarate / hydrochlorothiazide) - Centralised - Renewal - Commission Decision (2018)5769 of Wed, 29 Aug 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/964/R/87

Europe -DG Health and Food Safety

28-8-2018

EU/3/18/2057 (Pharm Research Associates (UK) Limited)

EU/3/18/2057 (Pharm Research Associates (UK) Limited)

EU/3/18/2057 (Active substance: 1-(2-hydroxyethyl)-8-{[5-(4-methylpiperazin-1-yl)-2-(trifluoromethoxy) phenyl]amino}-4,5-dihydro-1H-pyrazolo[4,3-h]quinazoline-3-carboxamide fumarate salt) - Orphan designation - Commission Decision (2018)5729 of Tue, 28 Aug 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMA/OD/051/18

Europe -DG Health and Food Safety

28-8-2018

EU/3/18/2055 (IQVIA RDS Ireland Limited)

EU/3/18/2055 (IQVIA RDS Ireland Limited)

EU/3/18/2055 (Active substance: (3R,3aS,9R,9aS,9bS)-3-((dimethylamino)methyl)-9-hydroxy-6,9-dimethyl-3,3a,4,5,7,8,9,9a-octahydroazuleno[4,5-b]furan-2(9bH)-one fumarate) - Orphan designation - Commission Decision (2018)5727 of Tue, 28 Aug 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMA/OD/060/18

Europe -DG Health and Food Safety

27-8-2018

Biktarvy (Gilead Sciences Ireland UC)

Biktarvy (Gilead Sciences Ireland UC)

Biktarvy (Active substance: bictegravir / emtricitabine / tenofovir alafenamide) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)5680 of Mon, 27 Aug 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/004449/T/0001

Europe -DG Health and Food Safety

7-8-2018

Duaklir Genuair (AstraZeneca AB)

Duaklir Genuair (AstraZeneca AB)

Duaklir Genuair (Active substance: aclidinium bromide / formoterol fumarate dihydrate) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)5419 of Tue, 07 Aug 2018

Europe -DG Health and Food Safety

7-8-2018

Brimica Genuair (AstraZeneca AB)

Brimica Genuair (AstraZeneca AB)

Brimica Genuair (Active substance: aclidinium bromide / formoterol fumarate dihydrate) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)5420 of Tue, 07 Aug 2018

Europe -DG Health and Food Safety

25-7-2018

Viread (Gilead Sciences Ireland UC)

Viread (Gilead Sciences Ireland UC)

Viread (Active substance: tenofovir disoproxil fumarate) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)4980 of Wed, 25 Jul 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/419/T/187

Europe -DG Health and Food Safety

10-7-2018

Symtuza (Janssen-Cilag International NV)

Symtuza (Janssen-Cilag International NV)

Symtuza (Active substance: darunavir / cobicistat / emtricitabine / tenofovir alafenamide) - Centralised - 2-Monthly update - Commission Decision (2018)4466 of Tue, 10 Jul 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4391/WS/1312

Europe -DG Health and Food Safety

27-6-2018

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan (Mylan S.A.S.)

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan (Mylan S.A.S.)

Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan (Active substance: Efavirenz / emtricitabine / tenofovir disoproxil) - Centralised - 2-Monthly update - Commission Decision (2018)4089 of Wed, 27 Jun 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4240/IB/1/G

Europe -DG Health and Food Safety

25-6-2018

Biktarvy (Gilead Sciences International Limited)

Biktarvy (Gilead Sciences International Limited)

Biktarvy (Active substance: bictegravir / emtricitabine / tenofovir alafenamide) - Centralised - Authorisation - Commission Decision (2018)4019 of Mon, 25 Jun 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4449

Europe -DG Health and Food Safety

14-6-2018

Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan (Mylan S.A.S.)

Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan (Mylan S.A.S.)

Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan (Active substance: emtricitabine / tenofovir disoproxil) - Centralised - 2-Monthly update - Commission Decision (2018)3854 of Thu, 14 Jun 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4050/IB/3/G

Europe -DG Health and Food Safety

11-6-2018

Genvoya (Gilead Sciences Ireland UC)

Genvoya (Gilead Sciences Ireland UC)

Genvoya (Active substance: elvitegravir / cobicistat / emtricitabine / tenofovir alafenamide) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3763 of Mon, 11 Jun 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4042/T/45

Europe -DG Health and Food Safety

6-6-2018

Truvada (Gilead Sciences Ireland UC)

Truvada (Gilead Sciences Ireland UC)

Truvada (Active substance: emtricitabine / tenofovir disoproxil fumarate) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3690 of Wed, 06 Jun 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/594/T/148

Europe -DG Health and Food Safety

6-6-2018

Stribild (Gilead Sciences Ireland UC)

Stribild (Gilead Sciences Ireland UC)

Stribild (Active substance: elvitegravir / cobicistat / emtricitabine / tenofovir disoproxil (as fumarate)) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3691 of Wed, 06 Jun 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/2574/T/93

Europe -DG Health and Food Safety

30-5-2018

Descovy (Gilead Sciences Ireland UC)

Descovy (Gilead Sciences Ireland UC)

Descovy (Active substance: emtricitabine / tenofovir alafenamide) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3471 of Wed, 30 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4094/T/30

Europe -DG Health and Food Safety

30-5-2018

Eviplera (Gilead Sciences Ireland UC)

Eviplera (Gilead Sciences Ireland UC)

Eviplera (Active substance: emtricitabine / rilpivirine (as hydrochloride) / tenofovir disoproxil (as fumarate)) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3453 of Wed, 30 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/2312/T/91

Europe -DG Health and Food Safety

30-5-2018

Vemlidy (Gilead Sciences Ireland UC)

Vemlidy (Gilead Sciences Ireland UC)

Vemlidy (Active substance: tenofovir alafenamide) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3449 of Wed, 30 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4169/T/13

Europe -DG Health and Food Safety

30-5-2018

Tecfidera (Biogen Idec Limited)

Tecfidera (Biogen Idec Limited)

Tecfidera (Active substance: Dimethyl fumarate) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)3458 of Wed, 30 May 2018

Europe -DG Health and Food Safety

24-5-2018

Stribild (Gilead Sciences International Limited)

Stribild (Gilead Sciences International Limited)

Stribild (Active substance: elvitegravir / cobicistat / emtricitabine / tenofovir disoproxil (as fumarate)) - PSUSA - Modification - Commission Decision (2018)3277 of Thu, 24 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/2574/PSUSA/10082/201708

Europe -DG Health and Food Safety

18-5-2018

Odefsey (Gilead Sciences Ireland UC)

Odefsey (Gilead Sciences Ireland UC)

Odefsey (Active substance: emtricitabine / rilpivirine / tenofovir alafenamide) - Centralised - Transfer Marketing Authorisation Holder - Commission Decision (2018)3152 of Fri, 18 May 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/4156/T/30

Europe -DG Health and Food Safety

26-3-2018

EU/3/18/1990 (PharmaBio Consulting)

EU/3/18/1990 (PharmaBio Consulting)

EU/3/18/1990 (Active substance: Dimethyl fumarate) - Orphan designation - Commission Decision (2018)1879 of Mon, 26 Mar 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMA/OD/219/17

Europe -DG Health and Food Safety