Zahron Combi 20 mg + 10 mg kapsułki twarde

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Rosuvastatinum calicum; Amlodipini besilas
Dostępny od:
Adamed Pharma S.A.
Kod ATC:
C10BX09
INN (International Nazwa):
Rosuvastatinum + Amlodipinum
Dawkowanie:
20 mg + 10 mg
Forma farmaceutyczna:
kapsułki twarde
Podsumowanie produktu:
28 kaps., 5906414003475, Rp; 56 kaps., 5906414003482, Rp
Numer pozwolenia:
24664

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Zahron Combi, 10 mg + 5 mg, kapsu

ł

ki, twarde

Zahron Combi, 10 mg + 10 mg, kapsu

ł

ki, twarde

Zahron Combi, 20 mg + 5 mg, kapsu

ł

ki, twarde

Zahron Combi, 20 mg + 10 mg, kapsu

ł

ki, twarde

Rosuvastatinum + Amlodipinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Zahron Combi i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zahron Combi

Jak stosować lek Zahron Combi

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Zahron Combi

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Zahron Combi i w jakim celu się go stosuje

Zahron Combi zawiera dwie substancje czynne - rozuwastatynę i amlodypinę.

Zahron Combi jest wskazany u dorosłych pacjentów w leczeniu zwiększonego ciśnienia tętniczego krwi

jednocześnie wysokiego stężenia cholesterolu, kiedy zmiana diety i aktywność fizyczna okazały się

niewystarczające do uzyskania obniżenia stężenia cholesterolu i (lub) profilaktyki zdarzeń sercowo-

naczyniowych, jeśli występują inne czynniki, które zwiększają ryzyko zawału mięśnia sercowego,

udaru mózgu lub związanych z tym zaburzeń zdrowia.

Zahron Combi jest wskazany u pacjentów, którzy stosują już rozuwastatynę i amlodypinę w tych

samych

dawkach jak w leku Zahron Combi. Pacjenci już stosujący rozuwastatynę i amlodypinę w

oddzielnych

tabletkach mogą zamiast nich przyjmować jedną tabletkę leku Zahron Combi, zawierającą

obydwie

substancje czynne w tych samych dawkach.

W czasie stosowania leku Zahron Combi należy kontynuować dietę obniżającą stężenie cholesterolu i

ćwiczenia fizyczne.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zahron Combi

Kiedy nie stosować leku Zahron Combi:

jeśli pacjent ma uczulenie na rozuwastatynę, amlodypinę, inny lek z grupy antagonistów wapnia

lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, w przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku

Zahron Combi należy natychmiast przerwać leczenie i poinformować o tym lekarza; kobiety w

wieku rozrodczym podczas przyjmowania leku Zahron Combi, powinny stosować skuteczne

metody zapobiegania ciąży;

jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby;

jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek;

jeśli u pacjenta występują powtarzające się lub niewyjaśnione bóle mięśni;

jeśli pacjent przyjmuje cyklosporynę (lek zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego narządu);

jeśli u pacjenta występuje bardzo niskie ciśnienie krwi (ciężkie niedociśnienie);

jeśli u pacjenta występuje zwężenie zastawki aortalnej serca (stenoza aortalna) lub wstrząs

kardiogenny (stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć do organizmu odpowiedniej ilości

krwi);

jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Zahron Combi należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

jeśli pacjent ma zaburzenia nerek;

jeśli pacjent ma zaburzenia wątroby;

jeśli u pacjenta występują powtarzające się lub niewyjaśnione bóle mięśni, jeśli bóle mięśni

występowały w przeszłości u pacjenta lub jego rodziny lub jeśli w przeszłości pojawiały się

zaburzenia mięśni podczas przyjmowania innych leków obniżających stężenie cholesterolu; w

razie wystąpienia niewyjaśnionego bólu mięśni, szczególnie jeśli pojawi się złe samopoczucie

gorączka, należy natychmiast poinformować lekarza; należy również poinformować lekarza lub

farmaceutę, jeśli występuje stałe osłabienie mięśni;

jeśli pacjent regularnie pije znaczne ilości alkoholu;

jeśli tarczyca nie działa prawidłowo;

jeśli pacjent stosuje inne leki obniżające stężenie cholesterolu, zwane fibratami; należy uważnie

zapoznać się z treścią ulotki, nawet jeśli pacjent stosował inne leki obniżające stężenie

cholesterolu w przeszłości;

jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV, np. rytonawir z lopinawirem i

(lub) atazanawirem, patrz punkt ,,Zahron Combi a inne leki’’;

jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ciągu 7 ostatnich dni lek zawierający kwas fusydowy

(stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) podawany doustnie lub we wstrzyknięciach;

przyjmowanie leku Zahron Combi z kwasem fusydowym może prowadzić do ciężkich

dolegliwości ze strony mięśni (rabdomioliza);

jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność oddechowa;

jeżeli pacjent niedawno przebył zawał mięśnia sercowego;

jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca;

jeśli u pacjenta wystąpił duży wzrost ciśnienia krwi (przełom nadciśnieniowy);

jeśli pacjent jest w podeszłym wieku;

jeśli pacjent jest pochodzenia azjatyckiego: japońskiego, chińskiego, filipińskiego,

wietnamskiego, koreańskiego lub hinduskiego; lekarz musi dobrać odpowiednią dla potrzeb

pacjenta dawkę początkową leku Zahron Combi.

U niewielkiej liczby osób statyny mogą wpływać na wątrobę. Można to stwierdzić, wykonując prosty

test, który wykaże zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych we krwi. Z tego powodu lekarz

przeprowadza zazwyczaj badanie krwi (próby wątrobowe) przed i podczas leczenia lekiem Zahron

Combi.

Pacjenci z cukrzycą lub u których istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy, podczas stosowania tego leku

będą pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską. Osoby, z wysokim stężeniem cukru i tłuszczów we

krwi, z nadwagą oraz wysokim ciśnieniem krwi, mogą być zagrożone ryzykiem rozwoju cukrzycy.

Dzieci i młodzież

Leku Zahron Combi nie należy stosować u dzieci i młodzieży.

Zahron Combi a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Zahron Combi może zmieniać działanie poniższych leków lub poniższe leki mogą zmieniać działanie

leku

Zahron Combi:

warfaryna lub klopidogrel (lub jakikolwiek inny lek stosowany do rozrzedzania krwi);

fibraty (np. gemfibrozyl, fenofibrat) lub jakikolwiek inny lek stosowany do obniżenia stężenia

cholesterolu (np. ezetymib);

leki na niestrawność (stosowane do zobojętnienia kwasu w żołądku);

doustne środki antykoncepcyjne;

hormonalna terapia zastępcza;

rytonawir z lopinawirem i (lub) atazanawir, indynawir, nelfinawir (leki stosowane w leczeniu

zakażenia HIV, patrz punkt ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności’’);

ketokonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze);

ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna (antybiotyki);

leki zawierające dziurawiec zwyczajny (

Hypericum perforatum

werapamil, diltiazem (leki nasercowe);

dantrolen (stosowany we wlewie z powodu ciężkich zaburzeń temperatury ciała);

temsirolimus lub inne leki stosowane w leczeniu raka (chemioterapia);

ewarolimus, takrolimus, cyklosporyna lub inne leki (stosowane w celu kontroli działania układu

odpornościowego pacjenta, umożliwiający przyjęcie przez organizm przeszczepionego narządu);

symwastatyna (lek stosowany do obniżenia stężenia cholesterolu);

regorafenib (stosowany w leczeniu raka);

którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych, w tym

zakażenia HIV lub wirusem zapalenia wątroby typu C, podawany pojedynczo lub w skojarzeniu z

innymi lekami (patrz: Ostrzeżenia i środki ostrożności): rytonawir, lopinawir, atazanawir,

symeprewir, ombitaswir, parytaprewir, dazabuwir, welpataswir, grazoprewir, elbaswir, glekaprewir,

pibrentaswir.

Jeśli konieczne jest przyjmowanie kwasu fusydowego w leczeniu zakażenia bakteryjnego, należy

przerwać przyjmowanie leku Zahron Combi w tym czasie. Lekarz poinformuje pacjenta kiedy

bezpiecznie

można ponowie rozpocząć przyjmowanie leku Zahron Combi. Przyjmowanie leku Zahron

Combi z kwasem

fusydowym może rzadko prowadzić to osłabienia, wrażliwości lub bólu mięśni

(rabdomioliza). Więcej

informacji odnośnie rabdomiolizy - patrz punkt 4.

Zahron Combi może jeszcze bardziej obniżać ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów przyjmujących już

inne

leki przeciwnadciśnieniowe.

Zahron Combi z jedzeniem i piciem

Lek Zahron Combi można przyjmować niezależnie od posiłków.

Osoby przyjmujące lek Zahron Combi nie powinny pić soku grejpfrutowego ani jeść grejpfrutów,

ponieważ grejpfruty i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej -

amlodypiny we krwi, co może wywołać nieprzewidziane nasilenie działania obniżającego ciśnienie

krwi leku Zahron Combi.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy przyjmować leku Zahron Combi w ciąży lub podczas karmienia piersią. Jeśli pacjentka

zajdzie

w ciążę w czasie przyjmowania leku Zahron Combi, powinna natychmiast zaprzestać

przyjmowania tego

leku i skontaktować się z lekarzem. Kobiety w wieku rozrodczym powinny

stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży podczas przyjmowania leku Zahron Combi.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Zahron Combi może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U niektórych

pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy podczas stosowania leku Zahron Combi. Jeśli ten lek będzie

powodował nudności, zawroty głowy, zmęczenie lub bóle głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani

obsługiwać maszyn i należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

3.

Jak stosować lek Zahron Combi

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości

należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku to jedna tabletka na dobę.

Lek można przyjmować przed posiłkiem lub po posiłku. Lek należy przyjmować o tej samej porze

każdego dnia, popijając wodą. Nie należy przyjmować leku Zahron Combi z sokiem grejpfrutowym.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Leku Zahron Combi nie należy stosować u dzieci i młodzieży.

Regularna kontrola stężenia cholesterolu

Ważne jest, aby zgłaszać się do lekarza na regularną kontrolę stężenia cholesterolu w celu upewnienia

się, że stężenie to osiągnęło i utrzymuje odpowiednie wartości.

Lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki, aby pacjent przyjmował odpowiednią dla siebie ilość

leku Zahron Combi.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zahron Combi

Należy skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem w celu uzyskania porady. Przyjęcie

zbyt wielu tabletek może spowodować, że ciśnienie krwi będzie niskie lub nawet niebezpiecznie

niskie. Mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie oszołomienia, omdlenie lub osłabienie. Jeśli spadek

ciśnienia będzie duży, może dojść do wstrząsu. Skóra pacjenta może stać się zimna i lepka, a pacjent

może stracić przytomność. Jeśli pacjent idzie do szpitala lub stosuje leczenie z powodu innej choroby,

należy poinformować personel medyczny o przyjmowaniu leku Zahron Combi.

Pominięcie zastosowania dawki leku Zahron Combi

Nie ma powodu do zmartwienia. Jeśli pacjent zapomni o przyjęciu tabletki, należy tę dawkę całkowicie

pominąć. Należy przyjąć następną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w

celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Zahron Combi

Lekarz określi, jak długo należy stosować ten lek. Przerwanie stosowania leku Zahron Combi może

spowodować ponowne zwiększenie stężenia cholesterolu. Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie leku

wcześniej niż zaleci to lekarz, choroba może powrócić.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeżeli po przyjęciu leku u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych, bardzo rzadkich, ciężkich

działań niepożądanych, należy

natychmiast

zgłosić się do lekarza:

nagły, świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności w oddychaniu;

obrzęk powiek, twarzy lub warg;

obrzęk języka lub gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu i (lub) połykaniu;

ciężkie reakcje skórne, w tym silna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego ciała,

silny świąd, powstawanie pęcherzy, łuszczenie się i obrzęk skóry, zapalenie błony śluzowej

(zespół Stevensa-Johnsona) lub inne reakcje alergiczne;

zawał mięśnia sercowego, nieprawidłowe bicie serca;

zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha i pleców, z towarzyszącym bardzo

złym samopoczuciem.

Ponadto, należy przerwać stosowanie leku Zahron Combi i natychmiast skontaktować się z

lekarzem, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek nietypowe bóle mięśni,

które trwają dłużej niż

można się było spodziewać. Podobnie jak w przypadku innych statyn, u bardzo niewielkiej liczby osób

występowały przykre objawy mięśniowe, które rzadko nasilały się, przechodząc w potencjalnie

zagrażające życiu uszkodzenie mięśni zwane rabdomiolizą.

Jeżeli którekolwiek z wymienionych poniżej zgłaszanych

częstych działań niepożądanych

są dla

pacjenta kłopotliwe lub

będą utrzymywać się dłużej niż przez tydzień

, należy

skontaktować się z

lekarzem

ROZUWASTATYNA

Częste działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

ból głowy

ból brzucha

zaparcia

nudności

bóle mięśni

uczucie osłabienia

zawroty głowy

niewielkie zwiększenie ilości białka w moczu - zwykle samoistnie powraca do normy, bez

konieczności przerywania stosowania leku Zahron Combi

cukrzyca. Prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy jest wyższe, jeśli stężenie cukru i

tłuszczów we krwi pacjenta jest duże, pacjent ma nadwagę i wysokie ciśnienie krwi. W trakcie

leczenia tym lekiem lekarz będzie prowadził obserwację pacjenta.

Niezbyt częste działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

wysypka, świąd lub inne reakcje skórne

zwiększenie ilości białka w moczu - zwykle samoistnie powraca do normy, bez konieczności

przerywania stosowania leku Zahron Combi (dotyczy dawek 5-20 mg)

Rzadkie działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

ciężka reakcja alergiczna - objawy obejmują obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, trudności

w połykaniu i oddychaniu, silny świąd skóry (z powstawaniem wypukłych grudek),

jeśli pacjent

sądzi, że wystąpiła u niego reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie leku

Zahron Combi

i zwrócić się o pomoc medyczną

uszkodzenia mięśni u osób dorosłych - jako środek ostrożności,

należy przerwać stosowanie

leku Zahron Combi i natychmiast porozumieć się z lekarzem, jeśli u pacjenta występują

jakiekolwiek nietypowe bóle

mięśni, które trwają dłużej niż można się było spodziewać

silny ból brzucha (zapalenie trzustki)

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi

zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania siniaków

(małopłytkowość)

Bardzo rzadkie działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu)

zapalenie wątroby

śladowe ilości krwi w moczu

uszkodzenie nerwów nóg i rąk (np. drętwienie)

bóle stawów

utrata pamięci

ginekomastia (powiększenie się piersi u mężczyzn)

Częstość nieznana

(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

biegunka (luźne stolce)

zespół Stevensa-Johnsona (ciężka choroba z obecnością pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, w

okolicy oczu i narządów płciowych)

kaszel

duszność

obrzęk

zaburzenia snu, w tym bezsenność i koszmary senne

zaburzenia oddychania, w tym długotrwały kaszel i (lub) duszność lub gorączka

uszkodzenie ścięgien

zaburzenia czynności nerwów mogące prowadzić do osłabienia, uczucia mrowienia i drętwienia

AMLODYPINA

Bardzo częste działania niepożądane

(mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

obrzęk (zatrzymanie płynów)

Częste działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

ból głowy, zawroty głowy, senność (szczególnie na początku leczenia)

kołatanie serca (uczucie mocnego bicia serca), nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy

ból brzucha, nudności

obrzęk okolicy kostek, szybkie męczenie się

biegunka lub zaparcia

niestrawność

kurcze mięśni

uczucie osłabienia

zaburzenia widzenia, podwójne widzenie

Jeżeli którekolwiek z poniższych zaobserwowanych innych działań niepożądanych nasilą się lub jeśli

wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub

farmaceutę.

Niezbyt częste działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

-

zmiany nastroju, niepokój, depresja, bezsenność

drżenie, zaburzenia czucia smaku, omdlenia, uczucie omdlenia

uczucie drętwienia lub mrowienia kończyn, brak odczuwania bólu

dzwonienie w uszach

niskie ciśnienie krwi

kichanie lub katar spowodowane zapaleniem błony śluzowej nosa (nieżyt nosa)

suchość w jamie ustnej, wymioty

wypadanie włosów, wzmożona potliwość, świąd skóry, czerwone plamy na skórze, przebarwienia

skóry

zaburzenia w oddawaniu moczu, zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy, zwiększona

częstość oddawania moczu

niemożność uzyskania erekcji, dyskomfort lub powiększenie piersi u mężczyzn

nieprawidłowy rytm pracy serca

duszności

kaszel

wysypka, świąd, pokrzywka

ból, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie

ból stawów lub mięśni, ból pleców

zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała

Rzadkie działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

dezorientacja

Bardzo rzadkie działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do

wzmożonego powstawania siniaków i krwawień (uszkodzenie czerwonych krwinek)

zwiększenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemia)

zaburzenia czynności nerwów mogące prowadzić do osłabienia, uczucia mrowienia i drętwienia

obrzęk dziąseł

wzdęcie brzucha (zapalenie żołądka)

zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry (żółtaczka), zwiększenie

aktywności enzymów wątrobowych, co może wpłynąć na wyniki niektórych badań

laboratoryjnych

zwiększenie napięcia mięśniowego

zapalenie naczyń krwionośnych, często z towarzyszącą wysypką skórną

nadwrażliwość na światło

zaburzenia obejmujące sztywność, drżenie i (lub) zaburzenia ruchowe

zawał serca

reakcja alergiczna

silny ból brzucha (zapalenie trzustki)

silne reakcje skórne, w tym nasilona wysypka skórna, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na

całym ciele, silny świąd, tworzenie pęcherzy, łuszczenie się lub obrzęk skóry, zapalenie błon

śluzowych (zespół Stevens Johnsona) lub inne reakcje alergiczne

W przypadku nasilenia się któregokolwiek z wymienionych działań niepożądanych lub w przypadku

działań niepożądanych niewymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub

farmaceutą.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Zahron Combi

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „EXP”.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu

ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Substancjami czynnymi leku są rozuwastatyna (w postaci rozuwastatyny wapniowej) i amlodypina (w

postaci amlodypiny bezylanu).

10 mg + 5 mg: każda kapsułka twarda zawiera 10 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny

wapniowej) i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

10 mg + 10 mg: każda kapsułka twarda zawiera 10 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny

wapniowej) i 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

20 mg + 5 mg: każda tabletka powlekana zawiera 20 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny

wapniowej) i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

20 mg + 10 mg: każda tabletka powlekana zawiera 20 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny

wapniowej) i 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

Pozostałe składniki to:

Zawartość kapsułki:

skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, kukurydziana, celuloza

mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A)

,

sodu stearylofumaran

Otoczka kapsułki

: żelatyna, tytanu dwutlenek (E171)

Korpus kapsułki (tusz czerwony)

: szelak, glikol propylenowy (E1520), amonowy wodorotlenek, żelaza

tlenek czerwony (E172), potasu wodorotlenek

Wieczko kapsułki (tusz zielony)

: szelak, tytanu dwutlenek (E171), indygokarmin (E132), żelaza tlenek

żółty (E172), amonowy wodorotlenek, glikol propylenowy

Jak wygląda lek Zahron Combi i co zawiera opakowanie

10 mg + 5 mg: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 1, z korpusem w kolorze białym matowym z

czerwonym nadrukiem „Aml 5 mg” oraz białym matowym wieczkiem z zielonym

nadrukiem „Rsv 10 mg”

10 mg + 10 mg: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 00, z korpusem w kolorze białym matowym z

czerwonym nadrukiem „Aml 10 mg and line” oraz białym matowym wieczkiem z

zielonym nadrukiem „Rsv 10 mg”

20 mg + 5 mg:

kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 00, z korpusem w kolorze białym matowym z

czerwonym nadrukiem „Aml 5 mg” oraz białym matowym wieczkiem z zielonym

nadrukiem „Rsv 20 mg and line”

20 mg + 10 mg: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 00, z korpusem w kolorze białym matowym z

czerwonym nadrukiem „Aml 10 mg and line” oraz białym matowym wieczkiem z

zielonym nadrukiem „Rsv 20 mg and line”

Zahron Combi dostępny jest w blistrach zawierających

28, 56 kapsułek twardych

.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Adamed Pharma S.A.

Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A

05-152 Czosnów

Wytwórca

Adamed Pharma S.A.

Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A

05-152 Czosnów

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

02.2019

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Zahron Combi, 10 mg + 5 mg, kapsułki, twarde

Zahron Combi, 10 mg + 10 mg, kapsułki, twarde

Zahron Combi, 20 mg + 5 mg, kapsułki, twarde

Zahron Combi, 20 mg + 10 mg, kapsułki, twarde

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Zahron Combi, 10 mg + 5 mg: każda kapsułka zawiera 10 mg rozuwastatyny (w postaci

rozuwastatyny wapniowej) i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

Zahron Combi, 10 mg + 10 mg: każda kapsułka zawiera 10 mg rozuwastatyny (w postaci

rozuwastatyny wapniowej) i 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

Zahron Combi, 20 mg + 5 mg: każda kapsułka zawiera 20 mg rozuwastatyny (w postaci

rozuwastatyny wapniowej) i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

Zahron Combi, 20 mg + 10 mg: każda kapsułka zawiera 20 mg rozuwastatyny (w postaci

rozuwastatyny wapniowej) i 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda

Zahron Combi, 10 mg + 5 mg: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 1, z korpusem w kolorze białym

matowym z czerwonym nadrukiem „Aml 5 mg” oraz białym matowym wieczkiem z zielonym

nadrukiem „Rsv 10 mg”

Zahron Combi, 10 mg + 10 mg: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 00, z korpusem w kolorze

białym matowym z czerwonym nadrukiem „Aml 10 mg and line” oraz białym matowym wieczkiem

z zielonym nadrukiem „Rsv 10 mg”

Zahron Combi, 20 mg + 5 mg: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 00, z korpusem w kolorze

białym matowym z czerwonym nadrukiem „Aml 5 mg” oraz białym matowym wieczkiem z

zielonym nadrukiem „Rsv 20 mg and line”

Zahron Combi, 20 mg + 10 mg: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 00, z korpusem w kolorze

białym matowym z czerwonym nadrukiem „Aml 10 mg and line” oraz białym matowym wieczkiem

z zielonym nadrukiem „Rsv 20 mg and line”

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Zahron Combi jest wskazany jako leczenie zastępcze u pacjentów skutecznie

leczonych za pomocą stosowanych jednocześnie amlodypiny i rozuwastatyny, podawanych w takich

samych dawkach jak w produkcie złożonym. Produkt leczniczy wskazany w leczeniu nadciśnienia

tętniczego u dorosłych pacjentów z dużym szacowanym ryzykiem pierwszego zdarzenia sercowo-

naczyniowego (profilaktyka ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych), jako uzupełnienie do

poprawy innych czynników ryzyka, lub w przypadku współwystępowania jednej z poniższych

chorób:

pierwotna hipercholesterolemia (typu IIa, w tym heterozygotyczna hipercholesterolemia

rodzinna) lub mieszana dyslipidemia (typu IIb), jako uzupełnienie diety, kiedy odpowiedź na

dietę lub inne niefarmakologiczne metody leczenia (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie

masy ciała) jest niewystarczająca;

homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, jako uzupełnienie diety i innych metod

obniżania stężenia lipidów (np. afereza LDL), lub jeśli takie metody nie są odpowiednie.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Sposób podawania

Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien stosować standardową dietę niskocholesterolową,

którą należy kontynuować podczas leczenia.

Zalecana dawka produktu leczniczego Zahron Combi to jedna kapsułka na dobę.

Produkt złożony nie jest wskazany w leczeniu początkowym.

Pacjenci przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Zahron Combi powinni być skutecznie

leczeni za pomocą stałych dawek poszczególnych składników produktu złożonego przyjmowanych

jednocześnie. Dawkę produktu leczniczego Zahron Combi należy ustalić na podstawie dawek

poszczególnych składników produktu złożonego przyjmowanych w momencie zmiany terapii.

Jeżeli z jakiegokolwiek powodu (np. nowo zdiagnozowana, powiązana choroba, zmiana stanu

pacjenta lub interakcja z innymi lekami) konieczna jest zmiana dawki któregokolwiek ze składników

produktu złożonego, należy ponownie zastosować poszczególne substancje czynne osobno, w celu

ustalenia dawkowania.

U pacjentów z nadciśnieniem amlodypinę stosuje się w skojarzeniu z tiazydowymi lekami

moczopędnymi, lekami blokującymi receptory alfa-adrenergiczne i beta-adrenergiczne oraz

inhibitorami konwertazy angiotensyny.

Nie ma konieczności zmiany dawki amlodypiny w przypadku jednoczesnego stosowania z

tiazydowymi lekami moczopędnymi, lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne i

inhibitorami konwertazy angiotensyny.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych

zaburzeniami czynności nerek.

Stosowanie produktu leczniczego Zahron Combi u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności

nerek jest przeciwwskazane dla wszystkich dawek (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Amlodypiny nie można usunąć za pomocą dializy. Amlodypinę należy stosować ze szczególną

ostrożnością u pacjentów poddawanych dializie (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi do

umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Nie przeprowadzono badań dotyczących

farmakokinetyki amlodypiny w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby.

Nie stwierdzono zwiększenia ogólnoustrojowego narażenia na rozuwastatynę u pacjentów z

wynikiem w skali Childa-Pugha wynoszącym 7 lub mniej. Obserwowano jednak zwiększenie

ekspozycji ogólnoustrojowej u osób z wynikiem 8 i 9 punktów w skali Childa-Pugha (patrz punkt

5.2). U tych pacjentów należy rozważyć ocenę czynności nerek (patrz punkt 4.4). Brak

doświadczenia stosowania u pacjentów z wynikiem w skali Childa-Pugha powyżej 9 punktów.

Produkt leczniczy Zahron Combi jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby

(patrz punkt 4.3).

Różnice etniczne

U osób pochodzenia azjatyckiego obserwowano zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej na

rozuwastatynę (patrz punkt 5.2).

Polimorfizm genetyczny

Znane są szczególne rodzaje polimorfizmu genetycznego, które mogą prowadzić do zwiększenia

ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkt 5.2). U pacjentów, u których występują takie szczególne

rodzaje polimorfizmu, zaleca się mniejszą dawkę dobową rozuwastatyny.

Leczenie skojarzone

Rozuwastatyna jest substratem różnych białek transportowych (np. OATP1B1 i BCRP). Ryzyko

miopatii (w tym rabdomiolizy) zwiększa się, gdy rozuwastatyna jest stosowana jednocześnie z

niektórymi lekami, które mogą zwiększać stężenie rozuwastatyny w osoczu w wyniku interakcji z

tymi białkami transportowymi (np. cyklosporyna i niektóre inhibitory proteazy, w tym skojarzenia

rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i (lub) tipranawirem; patrz punkty 4.4 i 4.5). Jeśli to

możliwe, należy brać pod uwagę alternatywne leki a w razie konieczności rozważyć tymczasowe

przerwanie leczenia rozuwastatyną. W przypadku, gdy zachodzi konieczność podania powyższych

leków jednocześnie z rozuwastatyną, należy starannie rozważyć korzyści i ryzyko związane z

równoczesnym leczeniem oraz dostosowanie dawki rozuwastatyny (patrz punkt 4.5).

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Zahron Combi u

dzieci w wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Zahron Combi u

dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Sposób podawania

Kapsułki zawierające rozuwastatynę/amlodypinę można przyjmować o dowolnej porze, z posiłkiem

lub niezależnie od posiłków. Należy je połykać, popijając płynem. Kapsułek nie należy żuć.

4.3

Przeciwwskazania

Związane z rozuwastatyną:

czynna choroba wątroby, w tym niewyjaśniona, utrzymująca się podwyższona aktywność

transaminaz w surowicy oraz każde podwyższenie aktywności transaminaz przekraczające

trzykrotnie górną granicę normy (GGN);

ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min);

miopatia;

jednoczesne leczenie cyklosporyną;

ciąża i karmienie piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznych metod

zapobiegania ciąży;

nadwrażliwość na rozuwastatynę.

Związane z amlodypiną:

ciężkie niedociśnienie;

wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny);

zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. stenoza aortalna dużego stopnia);

hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia

sercowego;

nadwrażliwość na amlodypinę i pochodne dihydropirydyny.

Związane z produktem leczniczym Zahron Combi:

nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wpływ na nerki

U pacjentów leczonych dużymi dawkami rozuwastatyny (w szczególności 40 mg) obserwowano

białkomocz, zazwyczaj pochodzenia kanalikowego, wykrywany testem paskowym, który w

większości przypadków miał charakter okresowy lub przemijający. Nie stwierdzono, aby

białkomocz prognozował wystąpienie ostrej lub postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8). Po

wprowadzeniu do obrotu ciężkie działania niepożądane związane z nerkami zgłaszane są częściej po

podaniu dawki 40 mg.

Wpływ na mięśnie szkieletowe

U pacjentów leczonych rozuwastatyną, niezależnie od dawki, a w szczególności przy dawkach

większych niż 20 mg, zgłaszano efekty oddziaływania na mięśnie szkieletowe, np. ból mięśni,

miopatię i rzadko rabdomiolizę. Opisywano bardzo rzadkie przypadki rabdomiolizy podczas

stosowania ezetymibu w skojarzeniu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Nie można wykluczyć

interakcji farmakodynamicznej (patrz punkt 4.5), dlatego należy zachować ostrożność w przypadku

jednoczesnego stosowania tych leków.

Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej

Aktywność kinazy kreatynowej (CK) nie powinna być oznaczana po męczącym wysiłku fizycznym

lub jeśli istnieje jakakolwiek inna alternatywna przyczyna zwiększenia aktywności CK, ponieważ

może to utrudniać interpretację wyników. Jeśli początkowa aktywność CK jest znacząco

podwyższona (ponad pięciokrotnie przekracza GGN), pomiar należy powtórzyć w ciągu 5 do 7 dni

w celu potwierdzenia wyników. Jeśli powtórne badanie potwierdzi, że wyjściowa aktywność CK

ponad pięciokrotnie przekracza GGN, nie należy rozpoczynać leczenia.

Przed leczeniem

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, należy zachować ostrożność

przepisując produkt leczniczy Zahron Combi pacjentom, u których występują czynniki sprzyjające

wystąpieniu miopatii lub rabdomiolizy po zastosowaniu rozuwastatyny. Do tych czynników należą:

zaburzenia czynności nerek;

niedoczynność tarczycy;

dziedziczne choroby układu mięśniowego w wywiadzie pacjenta lub w wywiadzie

rodzinnym;

działanie toksyczne na mięśnie podczas wcześniejszego leczenia innym inhibitorem

reduktazy HMG-CoA lub fibratem;

nadużywanie alkoholu;

wiek powyżej 70 lat;

sytuacje, w których może wystąpić zwiększenie stężenia leku w osoczu (patrz punkty 4.2, 4.5

i 5.2);

jednoczesne stosowanie fibratów.

U takich pacjentów należy rozważyć ryzyko względem możliwych korzyści wynikających z

leczenia. Zalecana jest kontrola stanu klinicznego pacjenta. Jeżeli wyjściowa aktywność CK jest

znacznie podwyższona (ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy normy), nie należy rozpoczynać

leczenia.

Podczas leczenia

Pacjentom należy zalecić niezwłoczne zgłaszanie bólów mięśniowych, osłabienia siły mięśniowej

lub skurczy niewiadomego pochodzenia, szczególnie jeśli towarzyszy im złe samopoczucie lub

gorączka. U tych pacjentów należy oznaczyć aktywność CK. Leczenie należy przerwać, jeśli

aktywność CK jest znacząco zwiększona (>5 x GGN) lub jeśli objawy mięśniowe są znacznie

nasilone i powodują dyskomfort w życiu codziennym (nawet jeśli aktywność CK jest <5 x GGN).

Jeśli objawy ustąpią i aktywność CK powróci do normy, można rozważyć ponowne wprowadzenie

rozuwastatyny lub innego inhibitora reduktazy HMG-CoA w najmniejszej dawce i pod ścisłą

kontrolą. Brak podstaw do rutynowego kontrolowania aktywności CK u pacjentów, u których nie

występują objawy. Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii

martwiczej (ang.

immune-mediated necrotizing myopathy

, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub

po jego zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych

oraz zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania

leczenia statynami.

W badaniach klinicznych przeprowadzonych u niewielkiej liczby pacjentów otrzymujących

rozuwastatynę i leczenie skojarzone, nie wykazano nasilonego wpływu na mięśnie szkieletowe.

Jednakże obserwowano zwiększoną częstość zapalenia mięśni i miopatii u pacjentów otrzymujących

inne inhibitory reduktazy HMG-CoA razem z pochodnymi kwasu fibrynowego, w tym z

gemfibrozylem, cyklosporyną, kwasem nikotynowym, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi,

inhibitorami proteaz i antybiotykami makrolidowymi. Gemfibrozyl podawany jednocześnie z

niektórymi inhibitorami reduktazy HMG- CoA zwiększa ryzyko miopatii. Dlatego nie zaleca się

skojarzonego stosowania produktów zawierających rozuwastatynę/amlodypinę i gemfibrozylu.

Należy starannie rozważyć korzyści płynące z dalszych zmian stężenia lipidów w wyniku

skojarzonego stosowania produktu leczniczego Zahron Combi i fibratów lub niacyny wobec

możliwego ryzyka związanego z takim leczeniem (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Produktu leczniczego Zahron Combi nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym

podawanym ogólnoustrojowo jak również w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania kwasu

fusydowego. U pacjentów, u których ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego uważa się za

konieczne, leczenie statynami należy przerwać na czas przyjmowania kwasu fusydowego. Zgłaszano

przypadki rabdomiolizy (także śmiertelne) u pacjentów otrzymujących tego typu leczenie skojarzone

(patrz punkt 4.5). Pacjentowi należy zalecić, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek objawów

osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni

, niezwłocznie zgłosił się do lekarza.

Leczenie statynami można wznowić po upływie siedmiu dni od daty podania ostatniej dawki kwasu

fusydowego. W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest przedłużone podawanie

ogólnoustrojowo kwasu fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie

produktu leczniczego Zahron Combi i kwasu fusydowego można rozważyć wyłącznie w

przypadkach indywidualnych, pod ścisłym nadzorem lekarza.

Produktu leczniczego Zahron Combi nie należy stosować u pacjentów, u których występuje ostry,

ciężki stan, wskazujący na miopatię lub sprzyjający rozwojowi niewydolności nerek w wyniku

rabdomiolizy (np. posocznica, niedociśnienie tętnicze, duży zabieg chirurgiczny, uraz, ciężkie

zaburzenia metaboliczne, hormonalne i elektrolitowe lub niekontrolowane napady drgawek).

Wpływ na wątrobę

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, należy zachować ostrożność

stosując produkt leczniczy Zahron Combi u pacjentów spożywających nadmierne ilości alkoholu i

(lub) u pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie.

Zaleca się wykonanie prób czynnościowych wątroby przed rozpoczęciem leczenia rozuwastatyną

oraz po 3 miesiącach od jego rozpoczęcia. Zahron Combi należy odstawić lub zmniejszyć dawkę

rozuwastatyny, jeśli aktywność aminotransferaz w surowicy jest większa niż 3 x GGN.

U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią spowodowaną niedoczynnością tarczycy lub zespołem

nerczycowym, przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Zahron Combi należy leczyć

chorobę podstawową.

Okres półtrwania amlodypiny ulega wydłużeniu i wartości AUC są większe u pacjentów z

zaburzeniami czynności wątroby. Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania. Stosowanie

amlodypiny należy zatem rozpocząć od najmniejszych zalecanych dawek, zachowując ostrożność

zarówno w początkowej fazie leczenia, jak i podczas zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkimi

zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne powolne dostosowanie dawki i uważne

monitorowanie.

Różnice etniczne

Badania farmakokinetyczne wykazują zwiększoną ekspozycję u osób pochodzenia azjatyckiego w

porównaniu z rasą kaukaską (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Inhibitory proteaz

U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę jednocześnie z różnymi inhibitorami proteazy w

skojarzeniu z rytonawirem, obserwowano zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej na

rozuwastatynę. Należy brać pod uwagę zarówno korzyści płynące ze zmniejszenia stężenia lipidów

przez rozuwastatynę u pacjentów z HIV leczonych inhibitorami proteazy, jak i możliwość

zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu na początku leczenia i podczas zwiększania dawki

rozuwastatyny u pacjentów otrzymujących inhibitory proteazy. Nie zaleca się jednoczesnego

stosowania z inhibitorami proteazy, bez dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz punkty 4.2 i 4.5).

Śródmiąższowa choroba płuc

Podczas stosowania niektórych statyn, zwłaszcza długotrwałego, opisywano pojedyncze przypadki

choroby śródmiąższowej płuc (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować duszność, suchy kaszel

oraz pogorszenie ogólnego stanu (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała i gorączka). W przypadku

podejrzenia, że u pacjenta doszło do rozwoju śródmiąższowej choroby płuc, należy zakończyć

leczenie statyną.

Cukrzyca

Niektóre badania wskazują, że statyny, jako grupa leków, zwiększają stężenie glukozy we krwi, a u

niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy mogą w przyszłości wywołać

hiperglikemię wymagającą leczenia przeciwcukrzycowego. Ryzyko to jest jednak zrównoważone

przez zmniejszenie ryzyka naczyniowego, toteż nie powinno być powodem do przerwania leczenia

statynami. Pacjenci z grupy ryzyka (glikemia na czczo 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m

zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie) powinni podlegać ocenie klinicznej i

biochemicznej, zgodnie z krajowymi wytycznymi.

W badaniu JUPITER ogólna częstość cukrzycy wynosiła 2,8% u pacjentów leczonych

rozuwastatyną i 2,3% w grupie placebo, przeważnie u pacjentów ze stężeniem glukozy na czczo od

5,6 do 6,9 mmol/l).

Przełom nadciśnieniowy

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w leczeniu przełomu

nadciśnieniowego.

Pacjenci z niewydolnością serca

Ze względu na zawartość amlodypiny, należy zachować ostrożność lecząc pacjentów z

niewydolnością serca. W trakcie długoterminowych badań kontrolowanych placebo,z udziałem

pacjentów z ciężką niewydolnością serca klasy III i IV wg NYHA, w grupie otrzymującej

amlodypinę występowało więcej przypadków obrzęku płuc niż w grupie przyjmującej placebo (patrz

punkt 5.1). Należy zachować ostrożność stosując antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, u

pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko wystąpienia w

przyszłości incydentów sercowo-naczyniowych oraz zgonu.

Stosowanie w niewydolności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek amlodypina może być stosowana w zwykłych dawkach.

Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie zależą od stopnia niewydolności nerek. Amlodypiny nie

można usunąć za pomocą dializy.

Ze względu na zawartość rozuwastatyny, stosowanie produktu leczniczego Zahron Combi u

pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jest przeciwwskazane dla wszystkich dawek

(patrz punkty 4.3 i 5.2).

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Związane z rozuwastatyną

Wpływ jednocześnie stosowanych produktów leczniczych na rozuwastatynę

Inhibitory białek transportowych:

Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek

transportowych, w tym dla transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1 oraz transportera BCRP.

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i produktów leczniczych będących inhibitorami tych białek

transportowych może spowodować zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i zwiększenie

ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2, 4.4 i Tabela 1 w punkcie 4.5).

Cyklosporyna

: Podczas leczenia skojarzonego rozuwastatyną i cyklosporyną, wartość AUC dla

rozuwastatyny była około siedmiokrotnie większa niż obserwowana u zdrowych ochotników (patrz

Tabela 1). Stosowanie rozuwastatyny u pacjentów otrzymujących cyklosporynę jest

przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie nie wpływa na stężenie cyklosporyny w

osoczu.

Inhibitory proteaz:

Jednoczesne stosowanie z inhibitorem proteazy może znacznie zwiększyć

ekspozycję na rozuwastatynę (patrz Tabela 1), choć dokładny mechanizm tej interakcji nie jest

znany. Przykładowo w badaniu farmakokinetyki u zdrowych ochotników jednoczesne stosowanie

10 mg rozuwastatyny i leku złożonego zawierającego dwa inhibitory proteazy (300 mg atazanawiru /

100 mg rytonawiru) powodowało około trzykrotne zwiększenie wartości AUC i siedmiokrotne

zwiększenie wartości C

rozuwastatyny w stanie stacjonarnym. Jednoczesne stosowanie z

niektórymi skojarzeniami inhibitorów proteazy można brać pod uwagę po ostrożnym rozważeniu

dostosowania dawki rozuwastatyny w oparciu o przewidywane zwiększenie ekspozycji na nią (patrz

punkty 4.2, 4.4 i Tabela 1 w punkcie 4.5).

Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów:

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i

gemfibrozylu powodowało dwukrotne zwiększenie wartości C

i AUC rozuwastatyny (patrz punkt

4.4).

Na podstawie danych ze swoistych badań interakcji nie oczekuje się istotnej farmakokinetycznej

interakcji z fenofibratem, jednak może wystąpić interakcja farmakodynamiczna. Jednoczesne

stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA oraz gemfibrozylu, fenofibratu, innych fibratów i

niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach zmniejszających stężenie lipidów (1 g na dobę lub

większych) zwiększa ryzyko miopatii, prawdopodobnie dlatego, że leki te mogą same powodować

miopatię.

Ezetymib:

U pacjentów z hipercholesterolemią jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i

10 mg ezetymibu powodowało 1,2-krotne zwiększenie wartości AUC rozuwastatyny (Tabela 1). Nie

można jednak wykluczyć interakcji farmakodynamicznej (w postaci działań niepożądanych) między

produktem leczniczym Zahron Combi i ezetymibem (patrz punkt 4.4).

Leki zobojętniające kwas solny w żołądku:

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i zawiesiny

zobojętniającej kwas solny zawierającej wodorotlenek glinu i magnezu, powodowało zmniejszenie o

około 50% stężenia rozuwastatyny w osoczu. Działanie to było mniejsze, gdy lek zobojętniający był

podawany 2 godziny po podaniu produktu leczniczego Zahron Combi. Znaczenie kliniczne tej

interakcji nie było badane.

Erytromycyna:

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powodowało zmniejszenie o

20% wartości AUC i o 30% wartości C

rozuwastatyny. Przyczyną tej interakcji może być

zwiększenie motoryki jelita przez erytromycynę.

Enzymy cytochromu P450:

Wyniki badań

in vivo

in vitro

wskazują, że rozuwastatyna nie hamuje i

nie pobudza izoenzymów układu cytochromu P450. Ponadto rozuwastatyna jest słabym substratem

dla tych izoenzymów. Z tego względu nie są spodziewane interakcje wynikające z wpływu na

metabolizm zależny od układu enzymatycznego cytochromu P450. Nie stwierdzono klinicznie

istotnych interakcji między rozuwastatyną a flukonazolem (inhibitor CYP2C9 i CYP3A4) i

ketokonazolem (inhibitor CYP2A6 i CYP3A4).

Interakcje wymagające dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz także Tabela 1):

Jeśli konieczne

jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i innych produktów leczniczych, które zwiększają

ekspozycję na rozuwastatynę, dawkę rozuwastatyny należy zmodyfikować. Maksymalną dawkę

dobową rozuwastatyny należy dostosować tak, aby przewidywana ekspozycja na rozuwastatynę nie

była większa niż uzyskiwana po podaniu rozuwastatyny w dawce dobowej 40 mg, bez

powodujących interakcję produktów leczniczych, np. podanie 20 mg rozuwastatyny z

gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie ekspozycji) oraz 10 mg rozuwastatyny z połączeniem

atazanawiru i rytonawiru (3,1- krotne zwiększenie ekspozycji).

Tabela 1. Wpływ jednocześnie stosowanych leków na ekspozycję na rozuwastatynę (AUC; w

kolejności malejącego stopnia zwiększenia ekspozycji) na podstawie danych z opublikowanych

badań klinicznych

Schemat dawkowania leku powodującego

Schemat dawkowania

Zmiana AUC

interakcję

rozuwastatyny

rozuwastatyny*

Cyklosporyna BID w dawce od 75 mg do

200 mg, 6 miesięcy

10 mg raz na dobę, 10 dni

7,1-krotny ↑

Regorafenib 160 mg, raz na dobę, 14 dni

5 mg, dawka pojedyncza

3,8-krotne (↑)

Atazanawir 300 mg/rytonawir 100 mg raz

na dobę, 8 dni

10 mg w pojedynczej dawce

3,1-krotny ↑

Sineprewir 150 mg OD, 7 dni

10 mg w pojedynczej dawce

2,8-krotny ↑

Welpataswir 100 mg raz na dobę

Ombitaswir 25mg/ paritaprevir 150 mg/

10 mg, dawka pojedyncza

2,7-krotne (↑)

rytonawir 100 mg raz na dobę / dazabuwir

400 mg dwa razy na dobę, 14 dni

5 mg, dawka pojedyncza

2,6-krotne (↑)

Grazoprewir 200 mg / elbaswir 50 mg raz

na dobę, 11 dni

10 mg, dawka pojedyncza

2,3-krotne (↑)

Glekaprewir 400 mg / pibrentaswir 120 mg

raz na dobę, 7 dni

5 mg raz na dobę, 7 dni

2,2-krotne (↑)

Lopinawir 400 mg/rytonawir 100 mg BID,

17 dni

20 mg raz na dobę, 7 dni

2,1-krotny ↑

Klopidogrel w dawce nasycającej 300 mg,

a następnie 75 mg po 24 godzinach

20 mg w pojedynczej dawce

2-krotny ↑

Gemfibrozyl 600 mg BID, 7 dni

80 mg w pojedynczej dawce

1,9-krotny ↑

Eltrombopag 75 mg OD, 10 dni

10 mg w pojedynczej dawce

1,6-krotny ↑

Darunawir 600 mg/rytonawir 100 mg BID,

7 dni

10 mg raz na dobę, 7 dni

1,5-krotny ↑

Typranawir 500 mg/rytonawir 200 mg

BID, 11 dni

10 mg w pojedynczej dawce

1,4-krotny ↑

Dronedaron 400 mg BID

brak danych

1,4-krotny ↑

Itrakonazol 200 mg OD, 5 dni

10 mg w pojedynczej dawce

1,4-krotny ↑ **

Ezetymib 10 mg OD, 14 dni

10 mg raz na dobę, 14 dni

1,2-krotny ↑ **

Fosamprenawir 700 mg/rytonawir 100 mg

BID, 8 dni

10 mg w pojedynczej dawce

Aleglitazar 0,3 mg, 7 dni

40 mg, 7 dni

Silymarin 140 mg TID, 5 dni

10 mg w pojedynczej dawce

Fenofibrat 67 mg TID, 7 dni

10 mg, 7 dni

Ryfampin 450 mg OD, 7 dni

20 mg w pojedynczej dawce

Ketokonazol 200 mg BID, 7 dni

80 mg w pojedynczej dawce

Flukonazol 200 mg OD, 11 dni

80 mg w pojedynczej dawce

Erytromycyna 500 mg QID, 7 dni

80 mg w pojedynczej dawce

20% ↓

Baikalina 50 mg TID, 14 dni

20 mg w pojedynczej dawce

47% ↓

* Dane podane jako krotność zmiany przedstawiają prostą proporcję między ekspozycją na

rozuwastatynę podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami a ekspozycją podczas podawania

samej rozuwastatyny. Dane w % przedstawiają procentową różnicę wobec samej rozuwastatyny.

Wzrost oznaczono jako „↑”, brak zmiany jako „

”, a zmniejszenie jako „↓”.

** Przeprowadzono szereg badań interakcji dla różnych dawek rozuwastatyny, w tabeli ukazano

najbardziej istotną proporcję.

OD = raz na dobę; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę; QID = cztery razy na dobę

Wpływ rozuwastatyny na jednocześnie stosowane produkty lecznicze

Antagoniści witaminy K:

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA,

rozpoczęcie leczenia lub zwiększenie dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych jednocześnie

antagonistami witaminy K (np. warfaryną lub innym kumarynowym lekiem przeciwzakrzepowym)

może powodować zwiększenie wartości INR (międzynarodowy wskaźnik normalizowany).

Odstawienie lub zmniejszenie dawki rozuwastatyny może powodować zmniejszenie wartości INR.

W takiej sytuacji należy odpowiednio kontrolować wartość tego wskaźnika.

Doustne środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza (HTZ):

Jednoczesne stosowanie

rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powodowało zwiększenie wartości AUC dla

etynyloestradiolu o 26%, a dla norgestrelu o 34%. Zwiększone stężenie w osoczu należy uwzględnić

przy wyborze dawki środka antykoncepcyjnego. Brak dostępnych danych farmakokinetycznych

dotyczących jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i leków stosowanych jako HTZ, dlatego też

nie można wykluczyć podobnego działania. Jednak takie skojarzone leczenie stosowano

powszechnie u kobiet w badaniach klinicznych i było ono dobrze tolerowane.

Inne leki:

W oparciu o dane z badań dotyczących swoistych interakcji, nie oczekuje się

występowania istotnych klinicznie interakcji z digoksyną.

Kwas fusydowy:

ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego

przyjmowania kwasu fusydowego podawanego ogólnoustrojowo i statyn. Mechanizm tej interakcji

nie jest jeszcze znany (interakcja farmakodynamiczna, farmakokinetyczna czy mieszana). Zgłaszano

przypadki rabdomiolizy (w tym śmiertelne) u pacjentów przyjmujących takie skojarzenie. U

pacjentów, u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie

rozuwastatyną należy przerwać na czas przyjmowania kwasu fusydowego (patrz także punkt 4.4).

Związane z amlodypiną

Wpływ innych leków na amlodypinę

Inhibitory CYP3A4:

Jednoczesne stosowanie z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4

(inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe takie jak erytromycyna,

klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie ekspozycji na

amlodypinę skutkując zwiększonym ryzykiem zmniejszenia ciśnienia tętniczego. Znaczenie

kliniczne zmian w farmakokinetyce amlodypiny może być bardziej widoczne u pacjentów w

podeszłym wieku. Dlatego konieczna może być odpowiednia kontrola kliniczna oraz modyfikacja

dawki.

Induktory CYP3A4:

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu induktorów CYP3A4 na

amlodypinę. Jednoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) może

powodować zmniejszenie stężenia amlodypiny w osoczu. Należy zachować ostrożność podczas

stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4.

Stosowanie amlodypiny z grejpfrutem lub z sokiem grejpfrutowym nie jest wskazane ze względu na

możliwość zwiększenia biodostępności u niektórych pacjentów, co może nasilać obniżenie ciśnienia

tętniczego.

Dantrolen (wlew):

U zwierząt obserwowano śmiertelne przypadki migotania komór i zapaści

krążeniowej powiązane z hiperkaliemią po zastosowaniu werapamilu i dantrolenu podanego

dożylnie. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania

antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz

podczas leczenia hipertermii złośliwej.

Wpływ amlodypiny na inne leki

Działanie obniżające ciśnienie krwi wywierane przez amlodypinę nasila działanie innych produktów

leczniczych o właściwościach przeciwnadciśnieniowych.

Takrolimus:

w przypadku równoczesnego podawania amlodypiny istnieje ryzyko podwyższonego

stężenia takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, podawanie

amlodypiny pacjentom leczonym takrolimusem wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we

krwi i, w razie konieczności, dostosowania dawki takrolimusu.

Inhibitory kinazy mTOR (ang. mammalian target of rapamycin kinase)

Inhibitory kinazy mTOR, np. syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A.

Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów

kinazy mTOR, amlodypina może zwiększać narażenie na te inhibitory.

Cyklosporyna: n

ie przeprowadzono badań interakcji pomiędzy cyklosporyną i amlodypiną u

zdrowych ochotników lub jakiejkolwiek innej populacji, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu

nerki, u których zaobserwowano zmienne zwiększenie stężenia cyklosporyny (przedział 0% - 40%).

U pacjentów po przeszczepieniu nerki, stosujących amlodypinę, należy monitorować stężenie

cyklosporyny, a w razie konieczności zmniejszyć jej dawkę.

Symwastatyna:

Jednoczesne, wielokrotne podawanie dawek 10 mg amlodypiny i 80 mg

symwastatyny prowadziło do zwiększenia o 77% ekspozycji na symwastatynę w porównaniu do

monoterapii symwastatyną. U pacjentów przyjmujących amlodypinę należy ograniczyć dawkę

symwastatyny do 20 mg na dobę.

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości

farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Produkt leczniczy Zahron Combi jest przeciwskazany w ciąży i w czasie karmienia piersią (patrz

punkt 4.3).

Ciąża

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży.

Ponieważ cholesterol i inne produkty jego biosyntezy mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju płodu,

potencjalne ryzyko wynikające z zahamowania reduktazy HMG-CoA przeważa nad korzyściami

płynącymi z leczenia w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dostarczają ograniczoną ilość danych

dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę

podczas stosowania tego produktu leczniczego, leczenie należy natychmiast przerwać.

Karmienie piersią

Produkt leczniczy Zahron Combi jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Nie wiadomo,

czy amlodypina przenika do mleka kobiet karmiących piersią.

Rozuwastatyna przenika do mleka samic szczura. Brak danych dotyczących przenikania

rozuwastatyny do mleka kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność

U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia obserwowano odwracalne zmiany

biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego wpływu amlodypiny

na płodność są niewystarczające. W jednym badaniu przeprowadzonym na szczurach

zaobserwowano wystąpienie działań niepożądanych związanych z płodnością u samców (patrz punkt

5.3).

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Zahron Combi wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i

obsługiwania maszyn.

Nie prowadzono badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na zdolność prowadzenia pojazdów i

obsługiwania maszyn. Jednak właściwości farmakodynamiczne rozuwastatyny wskazują na

niewielkie prawdopodobieństwo takiego wpływu. Podczas leczenia mogą wystąpić zawroty głowy,

co należy wziąć pod uwagę w przypadku prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Amlodypina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i

obsługiwania maszyn. U pacjentów stosujących amlodypinę, u których występują zawroty głowy,

ból głowy, zmęczenie lub nudności, zdolność reagowania może być zaburzona. Należy zachować

ostrożność.

4.8

Działania niepożądane

Bardzo często (≥1/10)

Często (≥1/100 to <1/10)

Niezbyt często (≥1/1 000 to <1/100)

Rzadko (≥1/10 000 to <1/1 000)

Bardzo rzadko (<1/10 000)

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA

Działania niepożądane

Częstość

Rozuwastatyna

Amlodypina

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

Leukopenia, małopłytkowość

Bardzo rzadko

Małopłytkowość

Rzadko

Zaburzenia układu

immunologicznego

Reakcje alergiczne

Bardzo rzadko

Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk

naczynioruchowy

Rzadko

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Hiperglikemia

Bardzo rzadko

Zaburzenia

endokrynologiczne

Cukrzyca

Często

Zaburzenia psychiczne

Zaburzenia snu (bezsenność, koszmary

senne), depresja

Częstość

nieznana

Niezbyt często

Zmiany nastroju (w tym niepokój)

Niezbyt często

Dezorientacja

Rzadko

Depresja

Częstość

nieznana

Zaburzenia układu

nerwowego

Zawroty głowy, ból głowy

Często

Często

Omdlenie

Niezbyt często

Senność

Często

Drżenie, zaburzenia smaku,

niedoczulica, parestezje

Niezbyt często

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA

Działania niepożądane

Częstość

Rozuwastatyna

Amlodypina

Hipertonia

Bardzo rzadko

Neuropatia obwodowa

Częstość

nieznana

Bardzo rzadko

Polineuropatia, utrata pamięci

Bardzo rzadko

Zespół pozapiramidowy

Częstość

nieznana

Zaburzenia oka

Zaburzenia widzenia (w tym podwójne

widzenie)

Często

Zaburzenia ucha i

błędnika

Szumy uszne

Niezbyt często

Zaburzenia serca

Kołatanie serca

Często

Arytmia (w tym bradykardia,

tachykardia komorowa i migotanie

przedsionków)

Niezbyt często

Zawał mięśnia sercowego

Bardzo rzadko

Zaburzenia naczyń

Zaczerwienienie twarzy

Często

Niedociśnienie tętnicze

Niezbyt często

Zapalenie naczyń krwionośnych

Bardzo rzadko

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki

piersiowej i śródpiersia

Duszność

Częstość

nieznana

Często

Zapalenie błony śluzowej nosa

Niezbyt często

Kaszel

Częstość

nieznana

Niezbyt często

Zaburzenia żołądka i

jelit

Wymioty

Niezbyt często

Ból brzucha

Często

Często

Nudności

Często

Często

Niestrawność, zaburzenia rytmu

wypróżnień (w tym biegunka i zaparcia)

Często

Suchość w jamie ustnej

Niezbyt często

Zapalenie błony śluzowej żołądka,

przerost dziąseł

Bardzo rzadko

Zaparcia

Często

Zapalenie trzustki

Rzadko

Bardzo rzadko

Biegunka

Częstość

nieznana

Zaburzenia wątroby i

dróg żółciowych

Zapalenie wątroby

Bardzo rzadko

Bardzo rzadko

Żółtaczka

Bardzo rzadko

Bardzo rzadko

Zwiększenie aktywności enzymów

wątrobowych*

Bardzo rzadko

Zwiększenie aktywności

aminotransferaz

Rzadko

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Łysienie

Niezbyt często

Plamica, przebarwienie skóry,

nadmierna potliwość, wysypka

Niezbyt często

Obrzęk naczynioruchowy, rumień

wielopostaciowy, złuszczające zapalenie

skóry, obrzęk Quinckego,

Bardzo rzadko

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA

Działania niepożądane

Częstość

Rozuwastatyna

Amlodypina

nadwrażliwość na światło

Wysypka

Niezbyt często

Niezbyt często

Świąd

Niezbyt często

Niezbyt często

Pokrzywka

Niezbyt często

Niezbyt często

Zespół Stevensa-Johnsona

Częstość nieznana Bardzo rzadko

Zaburzenia mięśniowo-

szkieletowe i tkanki

łącznej

Obrzęk kostek

Często

Bóle pleców

Niezbyt często

Kurcze mięśni

Często

Bóle mięśni

Często

Niezbyt często

Miopatia (w tym zapalenie mięśni)

Rzadko

Rabdomioliza

Rzadko

Ból stawów

Bardzo rzadko

Niezbyt często

Immunozależna miopatia martwicza

Częstość nieznana

Zaburzenia ścięgien, niekiedy powikłane

zerwaniem

Częstość nieznana

Zaburzenia nerek i dróg

moczowych

Zaburzenia

oddawania

moczu,

nocne

oddawanie

moczu,

częste

oddawanie

moczu

Niezbyt często

Krwiomocz

Bardzo rzadko

Zaburzenia układu

rozrodczego i piersi

Zaburzenia potencji (impotencja)

Niezbyt często

Ginekomastia

Bardzo rzadko

Niezbyt często

Zaburzenia ogólne i stany

w miejscu podania

Astenia

Często

Często

Zmęczenie

Często

Obrzęk

Częstość nieznana Bardzo często

Ból w klatce piersiowej, ból, złe

samopoczucie

Niezbyt często

Badania diagnostyczne

Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała

Niezbyt często

Częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (glikemia na czczo ≥5,6 mmol/l,

BMI>30 kg/m

, zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze).

Zgłaszano pojedyncze przypadki zespołu pozapiramidowego w trakcie leczenia amlodypiną.

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość działań niepożądanych

zależy od dawki.

Opis wybranych działań niepożądanych

Działanie na nerki:

U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano białkomocz, głównie

pochodzenia kanalikowego, wykrywany testem paskowym. Przesunięcie ilości białka w moczu od

„brak” lub „ślad” do „++” lub więcej stwierdzano na pewnym etapie leczenia u mniej niż 1%

pacjentów otrzymujących dawki 10 mg i 20 mg oraz u około 3% pacjentów leczonych dawką 40 mg.

U pacjentów otrzymujących dawkę 20 mg zwiększenie ilości białka było mniejsze: od „brak” lub

„ślad” do „+”. W większości przypadków białkomocz zmniejsza się lub samoistnie ustępuje podczas

leczenia. Dane z badań klinicznych i doświadczeń po wprowadzeniu produktu do obrotu nie

wykazały związku przyczynowego między białkomoczem a ostrą lub postępującą chorobą nerek.

U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano krwiomocz, a badania kliniczne wykazały

niewielką częstość występowania tego objawu.

Działanie na mięśnie szkieletowe:

U pacjentów leczonych rozuwastatyną we wszystkich dawkach, a

w szczególności w dawkach większych niż 20 mg, opisywano wpływ na mięśnie szkieletowe, np.

bóle mięśniowe, miopatię (w tym zapalenie mięśni) oraz rzadko rabdomiolizę z ostrą niewydolnością

nerek lub bez niej.

U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności

kinazy kreatynowej. W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i przemijające. Jeśli

aktywność kinazy kreatynowej zwiększy się do wartości >5 x GGN, leczenie należy przerwać (patrz

punkt 4.4).

Działanie na wątrobę:

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, u

niewielkiej liczby pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano zależne od dawki zwiększenie

aktywności aminotransferaz. W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i

przemijające.

Podczas stosowania niektórych statyn zgłaszano następujące zdarzenia niepożądane:

zaburzenia czynności seksualnych,

w pojedynczych przypadkach - śródmiąższowa choroba płuc, szczególnie podczas

długotrwałego leczenia (patrz punkt 4.4).

Częstość zgłaszania rabdomiolizy, ciężkich zdarzeń nerkowych i ciężkich zdarzeń wątrobowych

(głównie zwiększona aktywność aminotransferaz) jest większa po podaniu dawki 40 mg.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.:+48 22 49-21-301, fax:+48 22 49-21-309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

Objawy

Dostępne dane wskazują, że znaczne przedawkowanie amlodypiny może powodować nadmierne

rozszerzenie naczyń obwodowych oraz odruchową tachykardię. Zgłaszano występowanie znacznego

oraz prawdopodobnie długotrwałego niedociśnienia układowego, w tym wstrząsu ze skutkiem

śmiertelnym.

Leczenie

W razie przedawkowania należy przerwać leczenie produktem leczniczym Zahron Combi i wdrożyć

leczenie podtrzymujące i objawowe. Należy kontrolować czynność wątroby oraz aktywność kinazy

kreatynowej.

Istotne klinicznie niedociśnienie spowodowane przedawkowaniem amlodypiny wymaga aktywnego

wsparcia układu krążenia, w tym częstej kontroli czynności serca i układu oddechowego, uniesienia

kończyn oraz kontrolowania objętości płynów krążących i ilości wydalanego moczu. Środek

zwężający naczynia krwionośne może być pomocny w przywróceniu napięcia ścian naczyń

krwionośnych i ciśnienia krwi, pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań do jego użycia. Dożylne

podanie glukonianu wapnia może pomóc odwrócić skutek blokady kanałów wapniowych.

W niektórych przypadkach może okazać się skuteczne płukanie żołądka. U zdrowych ochotników

zastosowanie węgla do 2 godzin od podania 10 mg amlodypiny powodowało zmniejszenie szybkości

jej wchłaniania.

Amlodypina w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza, dlatego korzyści z zastosowania

dializoterapii są mało prawdopodobne. Nie wydaje się, aby hemodializa była skuteczna w przypadku

rozuwastatyny.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory reduktazy HMG-CoA, inne połączenia;

kod ATC: C10BX09

Rozuwastatyna

Rozuwastatyna jest wybiórczym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu

ograniczającego szybkość przemiany 3-hydroksy-3-metyloglutarylokoenzymu A do mewalonianu,

prekursora cholesterolu. Rozuwastatyna działa przede wszystkim w wątrobie, narządzie docelowym

dla leków zmniejszających stężenie cholesterolu.

Rozuwastatyna zwiększa ilość receptorów dla LDL na powierzchni komórek wątroby, co ułatwia

wychwytywanie i katabolizm LDL oraz hamuje wytwarzanie VLDL w wątrobie, prowadząc do

zmniejszenia całkowitej ilości cząsteczek VLDL i LDL.

Amlodypina

Amlodypina jest inhibitorem napływu jonów wapnia należącym do grupy dihydropirydyny (bloker

wolnych kanałów wapniowych lub antagonista jonów wapniowych) i hamuje przezbłonowy napływ

jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych.

Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego amlodypiny opiera się na bezpośrednim efekcie

rozluźnienia mięśni gładkich naczyń. Dokładny mechanizm łagodzenia dusznicy bolesnej przez

amlodypinę nie jest w pełni poznany, ale amlodypina zmniejsza całkowite obciążenie

niedokrwieniem poprzez następujące dwa działania:

Amlodypina rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie

następcze), który musi być pokonywany przez serce. Ponieważ utrzymuje się stała częstość pracy

serca, zmniejszenie siły skurczu serca prowadzi do mniejszego zużycia energii przez mięsień

sercowy oraz mniejszego zapotrzebowania na tlen.

Mechanizm działania amlodypiny prawdopodobnie obejmuje także rozszerzenie głównych tętnic

wieńcowych oraz tętniczek wieńcowych zarówno w obszarach niezmienionych, jak i

zmienionych wskutek niedokrwienia. Konsekwencją rozszerzenia naczyń jest poprawa dopływu

tlenu do mięśnia sercowego u pacjentów ze skurczem tętnic wieńcowych (angina Prinzmetala, tj.

dławica odmienna).

U pacjentów z nadciśnieniem dawkowanie raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie

ciśnienia krwi zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, w okresie 24 godzin. Z uwagi na powolny

początek działania, po podaniu amlodypiny nie obserwuje się gwałtownych spadków ciśnienia

tętniczego.

U pacjentów z dusznicą bolesną podawanie amlodypiny raz na dobę zwiększa całkowity czas

wysiłku, czas do wystąpienia bólu wieńcowego oraz czas do obniżenia odcinka ST o 1 mm,

zmniejsza też częstość występowania dolegliwości wieńcowych oraz zmniejsza liczbę stosowanych

tabletek nitrogliceryny.

Nie stwierdzono, aby amlodypina powodowała jakiekolwiek niekorzystne efekty metaboliczne lub

zmieniała profil lipidowy osocza. Amlodypinę można stosować u chorych z astmą oskrzelową,

cukrzycą i dną moczanową.

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie, dystrybucja

Rozuwastatyna/amlodypina

Szybkość i stopień wchłaniania produktu leczniczego Zahron Combi są równoważne z

biodostępnością rozuwastatyny i amlodypiny podawanych jako osobne leki. W badaniu dotyczącym

farmakokinetyki, jednoczesne podanie 10 mg amlodypiny powodowało 1,2-krotny oraz 1,1-krotny

wzrost odpowiednio stężenia maksymalnego C

oraz wartości AUC rozuwastatyny.

Rozuwastatyna

Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po upływie około 5

godzin. Całkowita biodostępność wynosi około 20%. Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu

wychwytywana przez wątrobę, która jest głównym miejscem syntezy cholesterolu i usuwania frakcji

LDL cholesterolu. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi około 134 l. Około 90%

rozuwastatyny wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami.

Amlodypina

Po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych amlodypina jest dobrze wchłaniana, osiągając

maksymalne stężenie we krwi w ciągu 6-12 godzin od podania dawki. Bezwzględna biodostępność

jest szacowana na 64-80%. Objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Badania

in vitro

wykazały, że

około 97,5% znajdującej się w krwiobiegu amlodypiny ulega związaniu z białkami osocza.

Biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu.

Metabolizm, eliminacja

Rozuwastatyna

Rozuwastatyna jest metabolizowana w ograniczonym stopniu (około 10%). Badania metabolizmu

in

vitro

z użyciem ludzkich hepatocytów wskazują, że rozuwastatyna jest słabym substratem dla

enzymów układu cytochromu P450 biorących udział w metabolizmie. W metabolizmie

rozuwastatyny bierze udział głównie izoenzym CYP2C9, a w mniejszym stopniu izoenzymy 2C19,

3A4 i 2D6. Głównymi wykrytymi metabolitami są pochodne N-demetylowe i laktonowe. Metabolit

N- demetylowy jest około 50% mniej aktywny niż rozuwastatyna, a metabolit w postaci laktonu jest

uważany za nieaktywny klinicznie. Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności krążącej

reduktazy HGM-CoA. Około 90% dawki rozuwastatyny jest wydalane w postaci niezmienionej z

kałem (zarówno wchłonięta, jak i niewchłonięta substancja czynna), a pozostała część jest wydalana

z moczem. Około 5% jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Okres półtrwania w osoczu

w fazie eliminacji wynosi około 20 godzin. Okres ten nie zwiększa się po podaniu większych dawek.

Średnia wartość geometryczna klirensu osoczowego wynosi około 50 l/h (współczynnik odchylenia

21,7%). Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, wychwyt wątrobowy

rozuwastatyny odbywa się przy użyciu transportera błonowego OATP-C. Jest to ważny transporter w

procesie eliminacji rozuwastatyny w wątrobie.

Amlodypina

Okres półtrwania w fazie końcowej eliminacji wynosi około 35-50 godzin i umożliwia dawkowanie

raz na dobę. Amlodypina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieczynnych

metabolitów. Około 10% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem i tą samą drogą

ulega wydaleniu około 60% metabolitów.

Liniowość lub nieliniowość

Ekspozycja ustrojowa na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Parametry

farmakokinetyczne nie zmieniają się po wielokrotnym podaniu dawek dobowych.

Szczególne grupy pacjentów

Wiek i płeć

Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu wieku i płci na właściwości farmakokinetyczne

rozuwastatyny u dorosłych. Farmakokinetyka rozuwastatyny u dzieci i młodzieży z

heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną była podobna do farmakokinetyki u dorosłych

ochotników.

Czas do uzyskania maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny u osób w podeszłym

wieku i młodszych. U pacjentów w podeszłym wieku klirens amlodypiny ma tendencję do

zmniejszania się, z towarzyszącym zwiększeniem AUC oraz okresu półtrwania w fazie eliminacji.

Zwiększenie AUC i okresu półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z zastoinową niewydolnością

serca było zgodne z oczekiwaniami dla grupy wiekowej objętej badaniem.

Rasa

Badania farmakokinetyki pokazują około dwukrotne zwiększenie średniej wartości AUC i C

pacjentów pochodzących z Azji (Japończyków, Chińczyków, Filipińczyków, Wietnamczyków i

Koreańczyków) w porównaniu z rasą kaukaską. U ras azjatyckich i hinduskich stwierdza się około

1,3-krotne zwiększenie mediany wartości AUC i C

. Badania farmakokinetyczne nie wykazały

istotnych klinicznie różnic między populacją rasy kaukaskiej i czarnej.

Zaburzenia czynności nerek

W badaniach u osób z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu stwierdzono, że łagodna do

umiarkowanej choroba nerek nie wpływa na stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowego metabolitu

w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min)

stwierdzono trzykrotne zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i dziewięciokrotne

zwiększenie stężenia metabolitu N-demetylowego w porównaniu z wartościami u zdrowych

ochotników. U pacjentów poddawanych hemodializie stężenie rozuwastatyny w stanie stacjonarnym

było o około 50% większe niż u zdrowych ochotników.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym nasileniu nie stwierdzono zwiększonej

ekspozycji na rozuwastatynę, u pacjentów z 7 lub mniej punktami w skali Childa-Pugha. Jednak u

dwóch pacjentów z 8 i 9 punktami w skali Childa-Pugha stwierdzono co najmniej dwukrotne

zwiększenie ekspozycji ustrojowej w porównaniu z pacjentami o mniejszej liczbie punktów w skali

Childa-Pugha. Brak doświadczeń u pacjentów z wynikiem powyżej 9 punktów w skali Childa-

Pugha.

Dostępne są tylko ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z

zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci z niewydolnością wątroby mają zmniejszony klirens

amlodypiny, czego wynikiem jest dłuższy okres półtrwania oraz zwiększenie AUC o około 40-60%.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Rozuwastatyna

Dane przedkliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych

dotyczących bezpieczeństwa, genotoksyczności i możliwego działania rakotwórczego, nie wykazują

szczególnego zagrożenia dla ludzi. Nie przeprowadzono swoistych badań wpływu na hERG.

Działaniami niepożądanymi, których nie obserwowano w badaniach klinicznych, ale które

występowały u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do uzyskiwanej w warunkach klinicznych, były:

stwierdzane w badaniach toksyczności po wielokrotnym dawkowaniu zmiany histopatologiczne w

wątrobie (prawdopodobnie wskutek działania farmakologicznego rozuwastatyny) u myszy i

szczurów oraz w mniejszym stopniu wpływ na pęcherzyk żółciowy u psów, ale nie u małp. Ponadto

toksyczne działanie większych dawek leku na jądra obserwowano u małp i psów. W badaniach na

szczurach obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję, polegający na zmniejszeniu wielkości

miotu, masy ciała i przeżycia nowo narodzonych szczurów, podczas stosowania dawek toksycznych

dla matki, gdy ekspozycja ogólnoustrojowa była kilkakrotnie większa niż poziom terapeutyczny.

Amlodypina

Toksyczny wpływ na płodność

Badania wpływu na rozród prowadzone u szczurów i myszy wykazały opóźnienie daty porodu,

wydłużenie czasu trwania porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa po zastosowaniu

amlodypiny w dawkach około 50 razy większych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi, w

przeliczeniu na mg/kg masy ciała.

Zaburzenia płodności

Nie stwierdzono wpływu amlodypiny podawanej w dawkach do 10 mg/kg/dobę (w przeliczeniu

na mg/m

powierzchni ciała, ośmiokrotnie* większej od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi

wynoszącej 10 mg) na płodność u szczurów (u samców przez 64 dni i samic przez 14 dni przed

parowaniem). W innym badaniu z udziałem szczurów, w którym samcom szczurów podawano

amlodypinę w postaci bezylanu w dawce porównywalnej do dawki stosowanej u ludzi w

przeliczeniu na mg/kg przez 30 dni, stwierdzono zarówno zmniejszenie stężenia hormonu

folikulotropowego i testosteronu w osoczu, jak również zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby

dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.

Rakotwórczość, mutageneza

U szczurów i myszy otrzymujących amlodypinę w karmie przez dwa lata, w ilości tak dobranej, aby

zapewnić dawkę dobową 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę, nie stwierdzono cech działania rakotwórczego.

Największa dawka (która w przypadku myszy była zbliżona, a u szczurów dwukrotnie* większa od

maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, wynoszącej 10 mg, w przeliczeniu na mg/m

powierzchni

ciała) była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki dla myszy, ale nie dla szczurów.

W badaniach mutagenności nie stwierdzono działań związanych z podawanym lekiem na poziomie

genów ani chromosomów.

* Na podstawie masy ciała pacjenta wynoszącej 50 kg.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki:

skrobia kukurydziana,

skrobia żelowana, kukurydziana,

celuloza mikrokrystaliczna,

krospowidon (typ A)

,

sodu stearylofumaran

Otoczka kapsułki

żelatyna,

tytanu dwutlenek (E171)

Korpus kapsułki (tusz czerwony)

szelak,

glikol propylenowy (E1520)

amonowy wodorotlenek,

żelaza tlenek czerwony (E172),

potasu wodorotlenek (E525)

Wieczko kapsułki (tusz zielony)

szelak,

tytanu dwutlenek (E171),

indygokarmin (E132),

żelaza tlenek żółty (E172),

amonowy wodorotlenek,

glikol propylenowy (E1520)

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

6.3

Okres ważności

30 miesięcy

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 30

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań: 10, 14, 28, 30, 56, 60, 90, 98, 100 kapsułek w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu

leczniczego do stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z

lokalnymi przepisami.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.

Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A

05-152 Czosnów

8.

NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 24661 - 10 mg + 5 mg

Pozwolenie nr 24662 - 10 mg + 10 mg

Pozwolenie nr 24663 - 20 mg + 5 mg

Pozwolenie nr 24664 - 20 mg + 10 mg

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 06.04.2018

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

25.02.2019

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację