Suvardio Plus 5 mg + 10 mg tabletki

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Rosuvastatinum; Ezetimibum
Dostępny od:
Sandoz GmbH
Kod ATC:
C10BA06
INN (International Nazwa):
Rosuvastatinum + Ezetimibum
Dawkowanie:
5 mg + 10 mg
Forma farmaceutyczna:
tabletki
Podsumowanie produktu:
30 tabl., 5907626708486, Rp
Numer pozwolenia:
24594

sprostowanie

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Suvardio Plus, 5 mg + 10 mg, tabletki

Suvardio Plus, 10 mg + 10 mg, tabletki

Suvardio Plus, 20 mg + 10 mg, tabletki

Rosuvastatinum + Ezetimibum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Suvardio Plus i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Suvardio Plus

Jak stosować lek Suvardio Plus

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Suvardio Plus

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Suvardio Plus i w jakim celu się go stosuje

Lek Suvardio Plus zawiera dwie różne substancje czynne w jednej tabletce. Jedną z substancji

czynnych jest rozuwastatyna z grupy tak zwanych statyn, a drugą substancją czynną jest ezetymib.

Suvardio Plus jest lekiem stosowanym w celu zmniejszenia stężenia we krwi cholesterolu całkowitego,

tzw. „złego” cholesterolu (cholesterol LDL) i substancji tłuszczowych o nazwie „triglicerydy”,

a ponadto zwiększa stężenie tzw. „dobrego” cholesterolu (cholesterol HDL). Lek zmniejsza stężenie

cholesterolu działając na dwa sposoby: zmniejsza ilość cholesterolu wchłanianego w przewodzie

pokarmowym oraz ilość cholesterolu wytwarzanego w organizmie.

U większości ludzi duże stężenie cholesterolu nie wpływa na samopoczucie, gdyż nie powoduje

żadnych objawów. Jednak nieleczone powoduje, że złogi tłuszczowe mogą gromadzić się w ścianach

naczyń krwionośnych, powodując ich zwężenie. Na skutek zwężenia możliwe jest zamknięcie światła

naczynia krwionośnego i odcięcie dopływu krwi do serca lub mózgu, co prowadzi do zawału mięśnia

sercowego lub udaru mózgu. Poprzez obniżenie stężenia cholesterolu można zmniejszyć ryzyko

zawału serca, udaru mózgu lub innych podobnych problemów zdrowotnych.

Lek Suvardio Plus stosuje się u pacjentów, u których sama dieta nie wystarcza, aby utrzymać

prawidłowe stężenie cholesterolu. Podczas stosowania tego leku należy cały czas przestrzegać diety

obniżającej stężenie cholesterolu.

Lekarz może przepisać lek Suvardio Plus, jeśli pacjent przyjmuje już rozuwastatynę i ezetymib

w takich samych dawkach, jak w leku złożonym.

Lek stosuje się u pacjentów:

ze zwiększonym stężeniem cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna)

z chorobą serca – lek Suvardio Plus zmniejsza ryzyko zawału serca, udaru mózgu, konieczności

wykonania zabiegu chirurgicznego w celu poprawy przepływu krwi w sercu lub konieczności

hospitalizacji z powodu bólu w klatce piersiowej.

sprostowanie

Lek Suvardio Plus nie pomaga w zmniejszeniu masy ciała.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Suvardio Plus

Kiedy nie stosować leku Suvardio Plus

jeśli pacjent ma uczulenie na rozuwastatynę, ezetymib lub którykolwiek z pozostałych składników

tego leku (wymienionych w punkcie 6)

jeśli pacjent ma chorobę wątroby

jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek

jeśli pacjent odczuwa nawracające, niewyjaśnione bóle mięśniowe (miopatia)

jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający cyklosporynę (stosowany na przykład po przeszczepieniu

narządu)

jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie czasie

stosowania leku Suvardio Plus, powinna natychmiast przerwać przyjmowanie leku i powiadomić

o tym lekarza. Podczas stosowania leku Suvardio Plus należy unikać zajścia w ciążę, stosując

skuteczne metody antykoncepcji (patrz podpunkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma co do tego wątpliwości),

należy zwrócić się do lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Suvardio Plus należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

pacjent ma zaburzenia czynności nerek;

pacjent ma zaburzenia czynności wątroby;

pacjent odczuwał nawracające lub niewyjaśnione bóle mięśniowe, w przeszłości występowały

u niego lub u jego krewnych schorzenia mięśni, bądź wcześniejsze problemy dotyczące mięśni

miały związek z przyjmowaniem innych leków zmniejszających stężenie cholesterolu. W razie

niewyjaśnionych bólów mięśni, zwłaszcza połączonych ze złym samopoczuciem lub gorączką,

należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza. Należy również powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie

o utrzymującym się osłabieniu mięśni;

pacjent pochodzi z Azji (Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu, Korei lub Indii). Lekarz ustali

odpowiednią dla pacjenta dawkę leku Suvardio Plus;

pacjent otrzymuje leki przeciwzakaźne, w tym leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV lub

wirusem zapalenia wątroby typu C, np. rytonawir z lopinawirem i (lub) atazanawir lub symeprewir

(patrz punkt „Suvardio Plus a inne leki”);

pacjent ma ciężką niewydolność oddechową;

pacjent przyjmuje inne leki (tzw. fibraty) w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu (patrz punkt

„Suvardio Plus a inne leki”);

pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu;

u pacjenta stwierdzono nieprawidłową czynność tarczycy (niedoczynność tarczycy);

pacjent ma ponad 70 lat (gdyż lekarz będzie musiał wybrać dla niego odpowiednią dawkę leku

Suvardio Plus);

pacjent otrzymuje lub otrzymywał w ciągu ostatnich 7 dni doustnie lub we wstrzyknięciu lek

o nazwie kwas fusydowy (stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych). Jednoczesne stosowanie

kwasu fusydowego i leku Suvardio Plus może prowadzić do poważnych zaburzeń dotyczących

mięśni (rabdomioliza).

Jeśli którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości, czy taka

sytuacja ma miejsce), należy ponownie porozumieć się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem

stosowania leku Suvardio Plus.

U niewielkiej liczby osób statyny mogą wpływać na czynność wątroby. Wykrywa się to prostym

badaniem, sprawdzającym zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Dlatego lekarz

zalecać będzie regularnie wykonanie takich badań w trakcie stosowania leku Suvardio Plus. Ważne,

aby pacjent zgłaszał się do lekarza po skierowanie na badania.

sprostowanie

Podczas stosowania tego leku lekarz będzie uważnie kontrolował stan pacjentów z cukrzycą lub

z czynnikami ryzyka jej rozwoju. Istnieje duże prawdopodobieństwo zagrożenia rozwojem cukrzycy,

jeśli pacjent ma duże stężenia cukrów i tłuszczy we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie tętnicze.

Jeśli pacjent udaje się do szpitala lub leczony jest z innego powodu, powinien poinformować personel

medyczny o przyjmowaniu leku Suvardio Plus.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania leku Suvardio Plus u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Suvardio Plus a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków:

cyklosporyna (lek stosowany np. po przeszczepieniu narządu w celu zapobiegania odrzuceniu

przeszczepu. Cyklosporyna nasila działanie jednocześnie stosowanej rozuwastatyny).

Podczas

stosowania cyklosporyny nie należy przyjmować leku Suvardio Plus.

leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna, acenokumarol lub fluindion (jednoczesne stosowanie

z lekiem Suvardio Plus może spowodować nasilenie działania przeciwzakrzepowego ze

zwiększonym ryzykiem krwawienia) albo klopidogrel.

inne leki zmniejszające stężenie cholesterolu, tzw. fibraty, które regulują również stężenie

triglicerydów we krwi (np. gemfibrozyl i inne leki z tej grupy). Podczas jednoczesnego stosowania

zwiększa się działanie rozuwastatyny.

kolestyramina (lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu), gdyż wpływa ona na

sposób działania ezetymibu.

leki stosowane w leczeniu niestrawności, zawierające glin i magnez (stosowane w celu

zobojętnienia kwasu solnego w żołądku). Leki te mogą zmniejszyć stężenie rozuwastatyny

w osoczu. Takie działanie można osłabić przyjmując te leki 2 godziny po przyjęciu rozuwastatyny.

erytromycyna (antybiotyk). Podczas jednoczesnego stosowania zmniejsza się działanie

rozuwastatyny.

kwas fusydowy.

Jeśli pacjent musi przyjmować doustnie kwas fusydowy w celu leczenia zakażenia

bakteryjnego, konieczne będzie czasowe odstawienie leku Suvardio Plus. Lekarz poinformuje,

kiedy można bezpiecznie wznowić jego przyjmowanie. Jednoczesne stosowanie leku Suvardio Plus

i kwasu fusydowego może rzadko spowodować osłabienie mięśni, ich tkliwość uciskową lub ból

(rabdomioliza). Więcej informacji o rabdomiolizie znajduje się w punkcie 4.

doustne środki antykoncepcyjne (tabletka antykoncepcyjna). Podczas jednoczesnego stosowania

zwiększa się stężenie hormonów płciowych uwalnianych z tabletki.

leki stosowane w hormonalnej terapii zastępczej (zwiększenie stężenia hormonów we krwi).

regorafenib (stosowany w leczeniu raka).

którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych, w tym

zakażenia HIV lub wirusem zapalenia wątroby typu C, podawany pojedynczo lub w skojarzeniu

z innymi lekami (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”): rytonawir, lopinawir, atazanawir,

symeprewir, ombitaswir, parytaprewir, dazabuwir, welpataswir, grazoprewir, elbaswir,

glekaprewir, pibrentaswir.

Jeśli pacjent ma być przyjęty do szpitala lub leczony jest z powodu innej choroby, powinien

poinformować personel medyczny o przyjmowaniu leku Suvardio Plus.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Leku Suvardio Plus

nie należy stosować

, jeśli pacjentka jest w ciąży, stara się zajść w ciążę lub

przypuszcza, że może być w ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w okresie stosowania leku Suvardio

sprostowanie

Plus, powinna

natychmiast przerwać stosowanie leku

i powiadomić lekarza. Podczas stosowania

leku Suvardio Plus pacjentki powinny stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży.

Karmienie piersią

Leku Suvardio Plus

nie należy stosować

w okresie karmienia piersią, gdyż nie wiadomo, czy lek

przenika do mleka kobiecego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Suvardio Plus nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Należy jednak mieć na uwadze, że u niektórych pacjentów lek Suvardio Plus może wywołać zawroty

głowy. W takim przypadku przed podjęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy

skontaktować się z lekarzem.

Tabletki leku Suvardio Plus zawierają laktozę jednowodną

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3.

Jak stosować lek Suvardio Plus

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie

wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W czasie stosowania leku Suvardio Plus należy kontynuować dietę niskocholesterolową

i zachowywać aktywność fizyczną.

Zalecaną dawką dobową u dorosłych jest jedna tabletka o danej mocy.

Lek Suvardio Plus należy przyjmować raz dziennie.

Lek można przyjmować o dowolnej porze dnia, z jedzeniem lub bez. Tabletki należy połykać

w całości, popijając wodą.

Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia.

Lek Suvardio Plus nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Jeśli rozpoczyna się leczenia lub

jeśli konieczna jest zmiana dawki, należy przyjmować każdą z substancji czynnych w postaci

osobnych leków i dopiero po ustaleniu ich dawek można przejść na lek Suvardio Plus o określonej

mocy.

Regularne kontrolowanie stężenia cholesterolu

Ważne, aby zgłaszać się do lekarza na regularną kontrolę stężenia cholesterolu w celu upewnienia się,

że udało się uzyskać i utrzymać prawidłową wartość tego wskaźnika.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Suvardio Plus

W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym

najbliższego szpitala, gdyż może być konieczna pomoc medyczna.

Pominięcie przyjęcia leku Suvardio Plus

W razie pominięcia dawki leku następną tabletkę należy przyjąć o właściwej porze. Nie należy

stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Suvardio Plus

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent chce przerwać przyjmowanie leku Suvardio Plus. Po

odstawieniu leku Suvardio Plus stężenie cholesterolu może się znowu zwiększyć.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

sprostowanie

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ważne, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą się wiązać ze stosowaniem leku.

Jeśli u pacjenta wystąpi którakolwiek z poniższych reakcji alergicznych, należy

przerwać

przyjmowanie leku Suvardio Plus i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:

obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może utrudniać oddychanie i połykanie.

Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza,

jeśli u pacjenta wystąpi jakikolwiek nietypowy,

utrzymujący się ból mięśni. Stan taki rzadko może postępować do zagrażającego życiu uszkodzenia

mięśni (znanego jako rabdomioliza), powodującego złe samopoczucie, gorączkę i zaburzenia

czynności nerek.

W celu określenia częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:

bardzo częste (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)

częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób)

niezbyt częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)

rzadkie (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)

bardzo rzadkie (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10

000 osób), w tym pojedyncze przypadki

Częste działania niepożądane

ból głowy

zaparcie

nudności

ból mięśni

uczucie osłabienia

zawroty głowy

cukrzyca - jest bardziej prawdopodobna u pacjentów z dużym stężeniem cukru i tłuszczów we

krwi, z nadwagą i wysokim ciśnieniem krwi. Lekarz będzie kontrolował stan pacjenta podczas

stosowania tego leku.

ból żołądka

biegunka

wzdęcia (nadmiar gazów w jelitach)

odczucie zmęczenia

zwiększenie wyników niektórych badań krwi oceniających czynność wątroby (aktywności

aminotransferaz)

Niezbyt częste działania niepożądane

wysypka, świąd, pokrzywka

zwiększenie ilości białka w moczu, które zwykle ustępuje samoistnie, bez konieczności przerwania

przyjmowania tabletek Suvardio Plus

zwiększenie wyników pewnych badań oceniających stan mięśni (aktywność kinazy kreatynowej,

kaszel

niestrawność

zgaga

ból stawów

skurcze mięśni

ból szyi

zmniejszenie apetytu

ból

ból w klatce piersiowej

uderzenia gorąca

wysokie ciśnienie krwi

sprostowanie

mrowienie

suchość w jamie ustnej

zapalenie błony śluzowej żołądka

ból pleców

osłabienie mięśni

ból w ramionach i nogach

obrzęk, zwłaszcza rąk i stóp

Rzadkie działania niepożądane

zapalenie trzustki powodujące silny ból brzucha, który może promieniować do pleców

zmniejszenie liczby płytek krwi

Bardzo rzadkie działania niepożądane

żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu)

zapalenie wątroby

śladowa ilość krwi w moczu

uszkodzenie nerwów w nogach i rękach (np. drętwienie)

utrata pamięci

powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia)

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością

duszność

obrzęk

zaburzenia snu, w tym bezsenność i koszmary senne

zaburzenia seksualne

depresja

zaburzenia oddychania, w tym uporczywy kaszel i (lub) duszność lub gorączka

uszkodzenie ścięgna

utrzymujące się osłabienie mięśni

kamica żółciowa lub zapalenie pęcherzyka żółciowego (co może spowodować ból brzucha,

nudności, wymioty)

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Suvardio Plus

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Brak szczególnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po EXP.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

sprostowanie

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Suvardio Plus

Substancjami czynnymi leku są rozuwastatyna (w postaci rozuwastatyny wapniowej) i ezetymib.

Tabletki zawierają rozuwastatynę wapniową w ilości odpowiadającej 5 mg, 10 mg lub 20 mg

rozuwastatyny oraz 10 mg ezetymibu.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa,

krospowidon typ A, powidon K-30, sodu laurylosiarczan i magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Suvardio Plus i co zawiera opakowanie

Suvardio Plus, 5 mg + 10 mg

Białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie niepowlekane tabletki z napisem „E2” na jednej stronie i „2”

na drugiej stronie, o średnicy 10 mm.

Suvardio Plus, 10 mg + 10 mg

Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe niepowlekane tabletki z napisem „E1” na jednej

stronie i „1” na drugiej stronie, o wymiarach 15 mm x 7 mm.

Suvardio Plus, 20 mg + 10 mg

Białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe niepowlekane tabletki o średnicy 11 mm.

Blistry z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku zawierają 30 lub 60 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Sandoz GmbH

Biochemiestrasse 10

6250 Kundl, Austria

Wytwórca

Pabianickie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.

ul. Marsz. Józefa Piłsudskiego 5

95-200 Pabianice

Lek Pharmaceuticals d.d.

Verovškova 57

1526 Ljubljana, Słowenia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach

członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:

Sandoz Polska Sp. z o.o.

ul. Domaniewska 50 C

02-672 Warszawa

tel. 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

05/2019

Logo Sandoz

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Suvardio Plus, 5 mg + 10 mg, tabletki

Suvardio Plus, 10 mg + 10 mg, tabletki

Suvardio Plus, 20 mg + 10 mg, tabletki

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Suvardio Plus, 5 mg + 10 mg

Każda tabletka zawiera 5 mg rozuwastatyny (

Rosuvastatinum

) w postaci rozuwastatyny wapniowej oraz

10 mg ezetymibu (

Ezetymibum

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 243,89 mg laktozy jednowodnej

Suvardio Plus, 10 mg + 10 mg

Każda tabletka zawiera 10 mg rozuwastatyny (

Rosuvastatinum

) w postaci rozuwastatyny wapniowej oraz

10 mg ezetymibu (

Ezetymibum

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 238,39 mg laktozy jednowodnej

Suvardio Plus, 20 mg + 10 mg

Każda tabletka zawiera 20 mg rozuwastatyny (

Rosuvastatinum

) w postaci rozuwastatyny wapniowej oraz

10 mg ezetymibu (

Ezetymibum

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 228,29 mg laktozy jednowodnej

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Suvardio Plus, 5 mg + 10 mg

Białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie niepowlekane tabletki z napisem „E2” na jednej stronie i „2” na

drugiej stronie, o średnicy 10 mm.

Suvardio Plus, 10 mg + 10 mg

Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe niepowlekane tabletki z napisem „E1” na jednej

stronie i „1” na drugiej stronie, o wymiarach 15 mm x 7 mm.

Suvardio Plus, 20 mg + 10 mg

Białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe niepowlekane tabletki o średnicy 11 mm.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Pierwotna hipercholesterolemia

Produkt Suvardio Plus, jako uzupełnienie diety, jest wskazany do leczenia substytucyjnego u dorosłych,

u których uzyskano odpowiednią kontrolę hipercholesterolemii stosując jednocześnie pojedyncze

substancje czynne w osobnych produktach leczniczych, ale w takich samych dawkach, jak w produkcie

złożonym.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym

Stosowanie produktu Suvardio Plus jest wskazane w celu zmniejszenia ryzyka zdarzeń sercowo-

naczyniowych, jako leczenie substytucyjne u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca (ang. coronary

heart disease, CHD) i ostrym zespołem wieńcowym (OZW) w wywiadzie, u których uzyskano

odpowiednią kontrolę choroby stosując jednocześnie pojedyncze substancje czynne w osobnych

produktach leczniczych, ale w takich samych dawkach, jak w produkcie złożonym.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Produkt leczniczy Suvardio Plus jest wskazany u dorosłych pacjentów, u których uzyskano odpowiednią

kontrolę hipercholesterolemii przy pomocy pojedynczych substancji podawanych jednocześnie w postaci

oddzielnych produktów leczniczych w takich samych dawkach jak dawki zawarte w preparacie złożonym.

Pacjent powinien stosować odpowiednią dietę obniżającą stężenie lipidów i powinien pozostawać na tej

diecie w czasie leczenia produktem leczniczym Suvardio Plus.

Zalecana dawka dobowa to 1 tabletka o danej mocy, podawana z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

Produkt leczniczy Suvardio Plus nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub

zmiany w dawkowaniu, jeśli są potrzebne, należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne

w postaci oddzielnych leków i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na Suvardio Plus.

Produkty lecznicze Suvardio Plus w tabletkach o mocy 5 mg + 10 mg, 10 mg +10 mg i 20 mg + 10 mg nie

są odpowiednie do leczenia pacjentów, u których konieczne jest stosowanie rozuwastatyny w dawce

40 mg.

Produkt leczniczy Suvardio Plus należy przyjmować albo ≥2 godziny przed, albo ≥4 godziny po podaniu

leku wiążącego kwasy żółciowe.

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Suvardio Plus u dzieci w wieku poniżej

18 lat. Obecnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale nie można sformułować

żadnych zaleceń dotyczących dawkowania.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku

U pacjentów >70 lat zaleca się rozuwastatynę w dawce początkowej 5 mg (patrz punkt 4.4). Złożony

produkt leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub zmiany

w dawkowaniu, jeśli są potrzebne, należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne w postaci

oddzielnych leków i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na lek Suvardio Plus

o odpowiedniej mocy.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie

jest konieczna.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min)

zalecana początkowa dawka rozuwastatyny wynosi 5 mg. Złożony produkt leczniczy nie jest

odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Do rozpoczynania leczenia lub modyfikacji dawki należy

stosować pojedyncze substancje czynne w postaci oddzielnych produktów leczniczych.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek stosowanie rozuwastatyny w jakiejkolwiek dawce jest

przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby

Modyfikacja dawki u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby (5-6 punktów w skali Childa-Pugha)

nie jest konieczna. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Suvardio Plus u pacjentów

z niewydolnością wątroby umiarkowaną (7 do 9 punktów w skali Childa-Pugha) lub ciężką (>9 punktów

w skali Childa-Pugha), patrz punkty 4.4 i 5.2. Stosowanie produktu Suvardio Plus u pacjentów z aktywną

chorobą wątroby (patrz punkt 4.3) jest przeciwwskazane.

Rasa

U Azjatów obserwowano zwiększoną układową ekspozycję na rozuwastatynę (patrz punkty 4.4 i 5.2).

U pacjentów pochodzenia azjatyckiego zalecaną początkową dawką rozuwastatyny jest 5 mg. Złożony

produkt leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Do rozpoczynania leczenia lub

modyfikacji dawki należy stosować pojedyncze substancje czynne w postaci oddzielnych produktów

leczniczych.

Polimorfizmy genetyczne

Znane są specyficzne rodzaje polimorfizmów genetycznych, które mogą prowadzić do zwiększonej

ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkt 5.2). U pacjentów, o których wiadomo, że mają takie

specyficzne rodzaje polimorfizmów, zaleca się mniejszą dawkę dobową produktu Suvardio Plus.

Dawkowanie u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii

Zalecana początkowa dawka rozuwastatyny u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii

wynosi 5 mg (patrz punkt 4.4). Złożony produkt leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia.

Do rozpoczynania leczenia lub modyfikacji dawki należy stosować pojedyncze substancje czynne w

postaci oddzielnych produktów leczniczych.

Jednocześnie stosowana terapia

Rozuwastatyna jest substratem różnych białek transportowych (np. OATP1B1 i BCRP). Ryzyko miopatii

(w tym rabdomiolizy) jest zwiększone, gdy produkt leczniczy Suvardio Plus jest podawany jednocześnie

z niektórymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać stężenie rozuwastatyny w osoczu w wyniku

interakcji z tymi białkami transportującymi (np. cyklosporyna i niektóre inhibitory proteazy, w tym

połączenia rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i (lub) typranawirem; patrz punkty 4.4 i 4.5. Jeśli to

możliwe, należy rozważyć zastosowanie innych produktów leczniczych, a w razie konieczności czasowo

przerwać leczenie produktem Suvardio Plus. W sytuacjach, gdy nie można uniknąć jednoczesnego

podawania tych produktów leczniczych i produktu Suvardio Plus, należy starannie rozważyć korzyści

i ryzyko jednoczesnego leczenia i modyfikację dawkowania rozuwastatyny (patrz punkt 4.5).

Sposób podawania

Podanie doustne.

Produkt leczniczy Suvardio Plus należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze,

z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połykać w całości popijając wodą.

4.3

Przeciwwskazania

Stosowanie produktu leczniczego Suvardio Plus jest przeciwwskazane:

u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (rozuwastatynę, ezetymib) lub na którąkolwiek

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;

u pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym u pacjentów z niewyjaśnionym trwałym zwiększeniem

aktywności aminotransferaz w surowicy i ponad 3-krotnym zwiększeniem ponad normę aktywności

którejkolwiek z aminotransferaz w surowicy;

w czasie ciąży i karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych

metod zapobiegania ciąży;

u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny

<

30 ml/min);

u pacjentów z miopatią;

u pacjentów otrzymujących jednocześnie cyklosporynę.

(Patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2).

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wpływ na mięśnie szkieletowe

U pacjentów leczonych rozuwastatyną w jakichkolwiek dawkach, a zwłaszcza w dawkach >20 mg,

opisywano oddziaływanie ma mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię i rzadko rabdomiolizę.

Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu opisywano przypadki miopatii i rabdomiolizy. Opisywano bardzo

rzadkie przypadki rabdomiolizy u pacjentów otrzymujących ezetymib w monoterapii oraz otrzymujących

ezetymib jednocześnie z innymi produktami leczniczymi, których stosowanie zwiększa ryzyko

rabdomiolizy. Jeśli na podstawie objawów mięśniowych podejrzewa się miopatię lub jeśli miopatia

zostanie potwierdzona badaniem aktywności kinazy kreatynowej (CK), należy natychmiast odstawić

ezetymib, każdą statynę i każdy z produktów leczniczych, o którym wiadomo, że wiąże się ze

zwiększonym ryzykiem rabdomiolizy. Wszystkich pacjentów rozpoczynających leczenie należy

poinformować o ryzyku miopatii i konieczności natychmiastowego zgłaszania jakiegokolwiek

niewyjaśnionego bólu mięśni, ich tkliwości lub osłabienia (patrz punkt 4.8).

Oznaczenie aktywności kinazy kreatynowej

Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po intensywnym wysiłku fizycznym lub

w przypadku istnienia jakiejkolwiek innej prawdopodobnej przyczyny zwiększonej aktywności CK, gdyż

może to utrudniać interpretację wyników.

Jeśli aktywność CK jest istotnie zwiększona w badaniu wyjściowym (>5 razy ponad górną granicę normy,

GGN), w ciągu 5-7 dni należy wykonać badanie potwierdzające. Jeśli powtórne badanie potwierdzi, że

początkowa aktywność CK ponad pięciokrotnie przekracza GGN, leczenia nie należy rozpoczynać.

Przed leczeniem

Produkt leczniczy Suvardio Plus, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, należy przepisywać

ostrożnie pacjentom z czynnikami predysponującymi do miopatii/rabdomiolizy. Do takich czynników

należą:

zaburzenia czynności nerek

niedoczynność tarczycy

dziedziczne choroby mięśni w wywiadzie pacjenta lub w wywiadzie rodzinnym

przebyte w przeszłości uszkodzenia mięśni po stosowaniu innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA

lub fibratów

nadużywanie alkoholu

wiek

>

70 lat

sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu (patrz punkt 5.2)

jednoczesne przyjmowanie fibratów.

W powyższych sytuacjach należy ocenić ryzyko związane z leczeniem w odniesieniu do możliwych

korzyści i zaleca się monitorowanie kliniczne. Jeśli początkowa aktywność CK jest istotnie zwiększona

(>5 x GGN), leczenia nie należy rozpoczynać.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

W trakcie leczenia

Pacjentom należy zalecić niezwłoczne zgłaszanie niewyjaśnionego bólu, osłabienia lub kurczy mięśni,

zwłaszcza jeśli towarzyszy im ogólne złe samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów należy oznaczyć

aktywność CK. Leczenie należy przerwać, jeśli aktywność CK jest znacząco zwiększona (>5 x GGN) lub

jeśli objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują codzienny dyskomfort (nawet jeśli aktywność CK

jest mniejsza niż 5 x GGN). Brak podstaw do rutynowego kontrolowania aktywności CK u pacjentów,

u których nie występują objawy mięśniowe.

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immune-

mediated necrotising myopathy, IMNM) w trakcie lub po zakończeniu leczenia statynami, w tym

rozuwastatyną.

IMNM klinicznie charakteryzuje się osłabieniem mięśni proksymalnych i zwiększoną aktywnością kinazy

kreatynowej w surowicy, utrzymujących się mimo przerwania leczenia statyną.

W badaniach klinicznych nie uzyskano dowodów na nasilone działanie na mięśnie szkieletowe

u niewielkiej liczby pacjentów, którym podawano rozuwastatynę wraz z innym lekiem. Obserwowano

jednak zwiększenie częstości zapalenia mięśni i miopatii u pacjentów otrzymujących inne inhibitory

reduktazy HMG-CoA jednocześnie z pochodnymi kwasu fibrynowego, w tym gemfibrozyl, cyklosporynę,

kwas nikotynowy, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy i antybiotyki makrolidowe.

Gemfibrozyl podawany jednocześnie z niektórymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA zwiększa ryzyko

miopatii. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Suvardio Plus i gemfibrozylu. Należy

uważnie ocenić korzyści z dalszych zmian stężenia lipidów uzyskanych dzięki połączeniu produktu

leczniczego Suvardio Plus z fibratami lub niacyną, biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko związane ze

stosowaniem takiej terapii skojarzonej.

Produktu leczniczego Suvardio Plus nie należy stosować u pacjentów z ostrymi, ciężkimi zaburzeniami

lub stanami sugerującymi miopatię lub predysponującymi do rozwoju niewydolności nerek na tle

rabdomiolizy (np. posocznica, niedociśnienie tętnicze, poważny zabieg chirurgiczny, uraz, ciężkie

zaburzenia metaboliczne, endokrynologiczne lub elektrolitowe albo niekontrolowane napady

padaczkowe).

Wpływ na wątrobę

W kontrolowanych badaniach z jednoczesnym zastosowaniem ezetymibu i statyn obserwowano

stopniowe zwiększanie się aktywności aminotransferaz (≥3 x GGN).

Zaleca się wykonanie prób czynnościowych wątroby po 3 miesiącach od rozpoczęcia leczenia

rozuwastatyną. Jeśli aktywność aminotransferaz jest większa niż 3 x GGN, rozuwastatynę należy odstawić

lub zmniejszyć jej dawkę.

U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią na tle niedoczynności tarczycy lub zespołu nerczycowego,

przed włączeniem leczenia produktem leczniczym Suvardio Plus należy leczyć chorobę podstawową. Ze

względu na nieznany wpływ zwiększonej ekspozycji na ezetymib u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką

niewydolnością wątroby, nie zaleca się stosowania u nich produktu leczniczego Suvardio Plus (patrz

punkt 5.2).

Wpływ na nerki

U pacjentów leczonych większymi dawkami rozuwastatyny (zwłaszcza dawką 40 mg) opisywano

białkomocz wykrywany testem paskowym, głównie pochodzenia kanalikowego, w większości

przypadków okresowy lub przemijający. Nie stwierdzano, aby białkomocz stanowił zapowiedź ostrej lub

postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8).

Kwas fusydowy

Produktu leczniczego Suvardio Plus nie wolno stosować w skojarzeniu z kwasem fusydowym

podawanym ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni od jego odstawienia. U pacjentów, u których

ogólnoustrojowe zastosowanie kwasu fusydowego o działaniu ogólnym jest konieczne, podawanie statyny

należy przerwać na czas leczenia kwasem fusydowym. Zgłaszano przypadki wystąpienia rabdomiolizy

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

(w tym niektóre zakończone zgonem) u pacjentów otrzymujących statynę w skojarzeniu z kwasem

fusydowym (patrz punkt 4.5). Należy zalecić pacjentowi, aby niezwłocznie zasięgnął pomocy medycznej

w przypadku wystąpienia objawów osłabienia mięśni, bólu lub tkliwości.

Leczenie statyną można wznowić po 7 dniach od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego.

W wyjątkowych przypadkach, gdy leczenie kwasem fusydowym o działaniu ogólnym jest konieczne

(np. w leczeniu ciężkich zakażeń), jednoczesne stosowanie produktu Suvardio Plus i kwasu fusydowego

należy rozważać tylko na podstawie indywidualnych wskazań i pod ścisłym nadzorem medycznym.

Rasa

Badania farmakokinetyczne rozuwastatyny wskazują na zwiększoną ekspozycję u Azjatów w porównaniu

z pacjentami rasy białej (patrz punkty 4.2 i 5.2).

Inhibitory proteazy

U pacjentów otrzymujących jednocześnie rozuwastatynę i różne inhibitory proteazy w połączeniu

z rytonawirem, obserwowano zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej na rozuwastatynę. Należy brać

pod uwagę zarówno korzyści ze zmniejszenia stężenia lipidów dzięki zastosowaniu produktu leczniczego

Suvardio Plus u pacjentów z zakażeniem HIV leczonych inhibitorami proteazy, jak i możliwość

zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu na początku stosowania rozuwastatyny i podczas

zwiększania jej dawki u pacjentów otrzymujących inhibitory proteazy. Nie zaleca się jednoczesnego

stosowania z niektórymi inhibitorami proteazy, chyba że dawka produktu leczniczego Suvardio Plus

będzie odpowiednio modyfikowana (patrz punkty 4.2 i 4.5).

Śródmiąższowa choroba płuc

Podczas stosowania, zwłaszcza długotrwałego, niektórych statyn opisywano pojedyncze przypadki

śródmiąższowej choroby płuc (patrz punkt 4.8). Jej objawami mogą być: duszność, suchy kaszel

i pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała i gorączka). Jeśli istnieje podejrzenie,

że u pacjenta rozwija się śródmiąższowa choroba płuc, leczenie statyną należy przerwać.

Cukrzyca

Pewne dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi

i u niektórych pacjentów z dużym ryzykiem rozwoju cukrzycy w przyszłości mogą powodować

hiperglikemię wymagającą odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem przeważa jednak

korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, dlatego nie powinno się z tego

powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (ze stężeniem glukozy na czczo od

5,6 do 6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m

, ze zwiększonym stężeniem triglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym)

należy poddać kontroli klinicznej i biochemicznej zgodnie z lokalnymi wytycznymi.

W badaniu JUPITER ogólna częstość cukrzycy wynosiła 2,8% u pacjentów leczonych rozuwastatyną

i 2,3% w grupie placebo (głównie u pacjentów ze stężeniem glukozy na czczo od 5,6 do 6,9 mmol/l).

Fibraty

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ezetymibu podawanego jednocześnie z fibratami.

Jeśli u pacjenta otrzymującego produkt Suvardio Plus i fenofibrat istnieje podejrzenie kamicy żółciowej,

wskazane jest przeprowadzenie badania pęcherzyka żółciowego oraz przerwanie leczenia (patrz punkty

4.5 i 4.8).

Leki przeciwzakrzepowe

Jeśli produkt leczniczy Suvardio Plus jest dodany do warfaryny, innego leku przeciwzakrzepowego

z grupy pochodnych kumaryny lub do fluindionu, należy odpowiednio kontrolować wartość

międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR), patrz punkt 4.5.

Cyklosporyna

: patrz punkty 4.3 i 4.5.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Dzieci i młodzież

Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa ani skuteczności produktu leczniczego Suvardio Plus u dzieci

w wieku poniżej 18 lat, dlatego jego stosowanie nie jest zalecane w tej grupie wiekowej.

Choroba wątroby i alkohol

Produkt leczniczy Suvardio Plus należy stosować ostrożnie u pacjentów spożywających nadmierne ilości

alkoholu i (lub) z chorobą wątroby w wywiadzie.

Laktoza

Produkt leczniczy Suvardio Plus zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko

występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania

glukozy-galaktozy.

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Połączenia przeciwwskazane

Cyklosporyna

Podczas jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i cyklosporyny wartości AUC dla rozuwastatyny były

średnio 7-krotnie większe niż obserwowane u zdrowych ochotników (patrz punkt 4.3). Jednoczesne

stosowanie nie wpływało na stężenie cyklosporyny w osoczu.

Podawanie produktu leczniczego Suvardio Plus jednocześnie z cyklosporyną jest przeciwwskazane (patrz

punkt 4.3).

W badaniu przeprowadzonym u ośmiu pacjentów po przeszczepieniu nerki (z klirensem kreatyniny

>50 ml/min), otrzymujących ustaloną dawkę cyklosporyny, podanie ezetymibu w pojedynczej dawce

10 mg spowodowało 3,4-krotne (w zakresie od 2,3 do 7,9 raza) zwiększenie średniej wartości AUC

ezetymibu całkowitego w porównaniu z kontrolną populacją zdrowych osób otrzymujących sam ezetymib

w ramach innego badania (n=17). W innym badaniu wykazano, że w porównaniu z pacjentami z grupy

kontrolnej otrzymujących sam ezetymib, ekspozycja na całkowity ezetymib u pacjenta po przeszczepieniu

nerki, z ciężką niewydolnością nerek, otrzymującego cyklosporynę i szereg innych leków była 12-krotnie

większa. W krzyżowym badaniu prowadzonym w układzie naprzemiennym w 2 okresach czasu,

obejmującym 12 zdrowych osób, codzienne podawanie 20 mg ezetymibu przez 8 dni wraz z pojedynczą

dawką 100 mg cyklosporyny w dniu 7. powodowało zwiększenie wartości AUC cyklosporyny średnio

o 15% (zakres od zmniejszenia o 10% do zwiększenia o 51%) w porównaniu z podaniem samej

cyklosporyny w pojedynczej dawce 100 mg. Nie przeprowadzono kontrolowanego badania oceniającego

wpływ jednoczesnego podawania ezetymibu na ekspozycję na cyklosporynę u pacjentów po

przeszczepieniu nerki.

Połączenia niezalecane

Inhibitory proteaz

Jednoczesne stosowanie z inhibitorem proteaz może znacznie zwiększyć ekspozycję na rozuwastatynę

(patrz tabela w tym punkcie), choć dokładny mechanizm tej interakcji nie jest znany. Przykładowo,

w badaniu farmakokinetyki u zdrowych ochotników jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny

i złożonego produktu leczniczego zawierającego dwa inhibitory proteazy (300 mg atazanawiru i 100 mg

rytonawiru) powodowało około trzykrotne zwiększenie AUC i siedmiokrotne zwiększenie C

rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i niektórych połączeń inhibitorów proteazy można

rozważać po starannie przemyślanej modyfikacji dawki rozuwastatyny z uwzględnieniem oczekiwanego

zwiększenia ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkty 4.2, 4.4 i tabela w punkcie 4.5). Złożony produkt

leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub zmiany w dawkowaniu,

jeśli są konieczne, należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne w postaci oddzielnych

produktów leczniczych i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na produkt leczniczy

złożony o odpowiedniej mocy.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Inhibitory białek transportowych

Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek transportowych, w tym dla transportera wychwytu

wątrobowego OATP1B1 i transportera wypływu BCRP. Jednoczesne stosowanie produktu Suvardio Plus

i produktów leczniczych będących inhibitorami tych białek transportowych może spowodować

zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i zwiększenie ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2, 4.4 i tabela

w punkcie 4.5).

Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i gemfibrozylu powodowało dwukrotne zwiększenie C

i AUC

rozuwastatyny (patrz punkt 4.4). Na podstawie danych ze specyficznych badań interakcji nie oczekuje się

istotnej farmakokinetycznej interakcji z fenofibratem, jednak może wystąpić interakcja

farmakodynamiczna.

Jednoczesne stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA oraz gemfibrozylu, fenofibratu, innych

fibratów i niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach zmniejszających stężenie lipidów (1 g na dobę lub

większych) zwiększa ryzyko miopatii prawdopodobnie dlatego, że leki te same mogą powodować

miopatię.

U pacjentów otrzymujących fenofibrat i ezetymib należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia kamicy

żółciowej i choroby pęcherzyka żółciowego (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli u pacjenta otrzymującego

ezetymib i fenofibrat istnieje podejrzenie kamicy żółciowej, wskazane jest przeprowadzenie badania

pęcherzyka żółciowego i przerwanie leczenia (patrz punkt 4.8). Jednoczesne stosowanie fenofibratu lub

gemfibrozylu umiarkowanie zwiększa stężenie ezetymibu całkowitego

(odpowiednio około 1,5

-

oraz

-

krotnie). Nie badano jednoczesnego stosowania ezetymibu z innymi fibratami. Fibraty mogą

zwiększać wydzielanie cholesterolu do żółci, co prowadzi do kamicy żółciowej. Czasami w badaniach na

zwierzętach ezetymib zwiększał zawartość cholesterolu w żółci w pęcherzyku żółciowym, choć nie

u wszystkich gatunków (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka działania przyspieszającego

powstawanie złogów, związanego z leczeniem ezetymibem.

Kwas fusydowy

Jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego o działaniu ogólnoustrojowym i statyn może zwiększać

ryzyko miopatii, włącznie z rabdomiolizą. Mechanizm tej interakcji (niezależnie od tego, czy jest

farmakodynamiczna, farmakokinetyczna, czy i farmakodynamiczna, i farmakokinetyczna) nie został

dotychczas wyjaśniony. Istnieją doniesienia o występowaniu rabdomiolizy (również przypadkach

zakończonych zgonem) u pacjentów otrzymujących takie leczenie skojarzone.

Jeśli stosowanie działającego ogólnie kwasu fusydowego jest konieczne, podawanie rozuwastatyny należy

na ten czas przerwać.

Patrz również punkt 4.4.

Inne interakcje

Leki zobojętniające sok żołądkowy

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i zawiesiny zobojętniającej sok żołądkowy, zawierającej

wodorotlenek glinu i magnezu, powodowało zmniejszenie o około 50% stężenia rozuwastatyny w osoczu.

Działanie to było mniejsze, gdy lek zobojętniający był podawany 2 godziny po podaniu rozuwastatyny.

Znaczenie kliniczne tej interakcji nie było badane.

Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających zmniejsza szybkość wchłaniania ezetymibu, ale nie

wpływa na jego biodostępność. Zmniejszonej szybkości wchłaniania nie uznaje się za klinicznie istotną.

Erytromycyna

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powodowało zmniejszenie o 20% wartości AUC

i o 30% wartości C

rozuwastatyny. Przyczyną tej interakcji może być zwiększenie motoryki jelita przez

erytromycynę.

Enzymy cytochromu P450

Badania

in vivo

in vitro

wykazały, że rozuwastatyna nie hamuje i nie pobudza izoenzymów układu

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

cytochromu P450, a ponadto jest dla nich słabym substratem. Dlatego nie są spodziewane interakcje

wynikające z wpływu na metabolizm zależny od układu enzymatycznego cytochromu P450.

stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z flukonazolem (inhibitor CYP2C9 i CYP3A4) ani

z ketokonazolem (inhibitor CYP2A6 i CYP3A4).

W badaniach nieklinicznych wykazano, że ezetymib nie indukuje enzymów cytochromu P450,

uczestniczących w metabolizmie leków. Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji

farmakokinetycznych między ezetymibem a lekami metabolizowanymi przez izoenzymy cytochromu

P450 1A2, 2D6, 2C8, 2C9 i 3A4 lub N-acetylotransferazę.

Antagoniści witaminy K

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozpoczęcie leczenia rozuwastatyną

lub zwiększenie jej dawki u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K (np. warfaryną

lub innymi antykoagulantami z grupy kumaryny) może powodować zwiększenie międzynarodowego

wskaźnika znormalizowanego (International Normalised Ratio; INR). Odstawienie lub zmniejszenie

dawki rozuwastatyny może powodować zmniejszenie INR. W takich sytuacjach pożądane jest

odpowiednie monitorowanie jego wartości.

W badaniu z udziałem 12 zdrowych dorosłych mężczyzn jednoczesne stosowanie ezetymibu (10 mg raz

na dobę) nie wpływało znacząco na biodostępność warfaryny ani na czas protrombinowy. Istnieją jednak

doniesienia z okresu po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu o zwiększeniu wartości międzynarodowego

współczynnika znormalizowanego (INR) u pacjentów otrzymujących ezetymib razem z warfaryną lub

fluindionem. Jeśli produkt leczniczy Suvardio Plus jest dodawany do warfaryny, innego leku

przeciwzakrzepowego z grupy kumaryny lub fluindionu, należy odpowiednio monitorować wartość INR

(patrz punkt 4.4).

Doustna antykoncepcja/ hormonalna terapia zastępcza (HTZ)

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powodowało

zwiększenie wartości AUC dla etynyloestradiolu o 26%, a dla norgestrelu o 34%. Zwiększone stężenie

w osoczu należy uwzględnić przy wyborze dawki środka antykoncepcyjnego. Brak dostępnych danych

farmakokinetycznych dotyczących jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i leków do HTZ, dlatego nie

można wykluczyć podobnego działania. Połączenie to było jednak szeroko stosowane u kobiet

w badaniach klinicznych i było dobrze tolerowane.

W badaniach interakcji klinicznych ezetymib nie wpływał na farmakokinetykę doustnych środków

antykoncepcyjnych (etynyloestradiol i lewonorgestrel).

Kolestyramina

Jednoczesne stosowanie kolestyraminy zmniejsza o około 55% średnią wartość pola pod krzywą (AUC)

dla ezetymibu całkowitego (ezetymib + glukuronid ezetymibu). Interakcja ta może osłabiać skuteczność

łącznego działania ezetymibu i kolestyraminy zmniejszającego stężenie cholesterolu frakcji LDL (patrz

punkt 4.2).

Ezetymib

U osób z hipercholesterolemią jednoczesne zastosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu

spowodowało 1,2-krotne zwiększenie wartości AUC dla rozuwastatyny (tabela 1). Nie można wykluczyć

możliwości interakcji farmakodynamicznej w postaci działań niepożądanych między rozuwastatyną

a ezetymibem (patrz punkt 4.4). Ryzyko takich zdarzeń może być więc zwiększone u pacjentów

otrzymujących jednocześnie ezetymib i rozuwastatynę. Zaleca się odpowiednie kontrolowanie stanu tych

pacjentów.

Inne produkty lecznicze

Na podstawie danych z badań nie należy oczekiwać istotnych klinicznie interakcji rozuwastatyny

z digoksyną.

W klinicznych badaniach interakcji ezetymib nie wpływał na farmakokinetykę podawanego jednocześnie

dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, glipizydu, tolbutamidu lub midazolamu. Cymetydyna nie

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

wpływała na biodostępność jednocześnie podawanego ezetymibu.

Interakcje wymagające dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz tabela niżej)

Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i innych produktów leczniczych, które

zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, dawki należy zmodyfikować. Jeśli spodziewane zwiększenie

ekspozycji (AUC) jest około dwukrotne lub większe, leczenie rozuwastatyną należy rozpocząć od dawki

5 mg raz na dobę. Maksymalną dawkę dobową należy dostosować tak, aby przewidywana ekspozycja na

rozuwastatynę nie była większa niż uzyskiwana po podaniu rozuwastatyny w dawce dobowej 40 mg, bez

wchodzących z nią w interakcję produktów leczniczych. Przykładem jest podanie 20 mg rozuwastatyny

z gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie ekspozycji) oraz 10 mg rozuwastatyny z połączeniem

atazanawiru i rytonawiru (3,1-krotne zwiększenie ekspozycji).

Wpływ jednocześnie stosowanych produktów leczniczych na ekspozycję na rozuwastatynę (AUC;

zgodnie ze zmniejszającą się wartością) na podstawie opublikowanych badań klinicznych

Schemat dawkowania leku interferującego

Schemat dawkowania

rozuwastatyny

Zmiana AUC

rozuwastatyny*

Cyklosporyna od 75 mg BID do 200 mg BID,

6 miesięcy

10 mg OD, 10 dni

7,1-krotna ↑

Regorafenib 160 mg OD, 14 dni

5 mg w dawce pojedynczej

3,8-krotna ↑

Atazanawir 300 mg + rytonawir 100 mg OD,

8 dni

10 mg w dawce pojedynczej

3,1-krotna ↑

Symeprewir 150 mg OD, 7 dni

10 mg w dawce pojedynczej

2,8-krotna ↑

Welpataswir 100 mg OD

10 mg w dawce pojedynczej

2,7-krotna ↑

Ombitaswir 25 mg + parytaprewir 150 mg +

rytonawir 100 mg OD + dazabuwir 400 mg BID,

14 dni

5 mg w dawce pojedynczej

2,6- krotna ↑

Grazoprewir 200 mg + elbaswir 50 mg OD, 11 dni

10 mg w dawce pojedynczej

2,3- krotna ↑

Glekaprewir 400 mg + pibrentaswir 120 mg OD,

7 dni

5 mg OD, 7 dni

2,2- krotna ↑

Lopinawir 400 mg + rytonawir 100 mg BID,

17 dni

20 mg OD, 7 dni

2,1-krotna ↑

Klopidogrel w dawce nasycającej 300 mg,

a następnie 75 mg po 24 godzinach

20 mg w dawce pojedynczej

2-krotna ↑

Gemfibrozyl 600 mg BID, 7 dni

80 mg w dawce pojedynczej

1,9-krotna ↑

Eltrombopag 75 mg OD, 5 dni

10 mg w dawce pojedynczej

1,6-krotna ↑

Darunawir 600 mg + rytonawir 100 mg BID,

7 dni

10 mg OD, 7 dni

1,5-krotna ↑

Typranawir 500 mg + rytonawir 200 mg BID,

11 dni

10 mg w dawce pojedynczej

1,4-krotna ↑

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Dronedaron 400 mg BID

Brak danych

1,4-krotna ↑

Itrakonazol 200 mg OD, 5 dni

10 mg w dawce pojedynczej

1,4-krotna ↑**

Fosamprenavir 700 mg + rytonawir 100 mg BID,

8 dni

10 mg OD, 14 dni

Fosamprenawir 700 mg + rytonawir 100 mg

BID, 8 dni

10 mg w dawce pojedynczej

Aleglitazar 0,3 mg, 7 dni

40 mg, 7 dni

Silymarin 140 mg TID, 5 dni

10 mg w dawce pojedynczej

Fenofibrat 67 mg TID, 7 dni

10 mg, 7 dni

Ryfampin 450 mg OD, 7 dni

20 mg w dawce pojedynczej

Ketokonazol 200 mg BID, 7 dni

80 mg w dawce pojedynczej

Flukonazol 200 mg OD, 11 dni

80 mg w dawce pojedynczej

Erytromycyna 500 mg QID, 7 dni

80 mg w dawce pojedynczej

20% ↓

Baikalina 50 mg TID, 14 dni

20 mg w dawce pojedynczej

47% ↓

Ezetymib 10 mg OD, 14 dni

10 mg OD, 14 dni

1,2-krotna ↑**

X-krotna zmiana przedstawia prosty stosunek wartości po podaniu rozuwastatyny z innym lekiem

do podania samej rozuwastatyny. Dane w % przedstawiają procentową różnicę wobec samej

rozuwastatyny.

↑ oznacza zwiększenie, ↓ oznacza zmniejszenie, a ↔ oznacza brak różnicy.

Przeprowadzono kilka badań interakcji z zastosowaniem różnych dawek rozuwastatyny. W tabeli

zamieszczono najbardziej istotną zmianę.

OD = raz na dobę; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę; QID = cztery razy na dobę

Produkt leczniczy Suvardio Plus nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Do rozpoczęcia leczenia

lub modyfikacji dawki, jeśli jest konieczna, należy stosować oddzielne produkty lecznicze zawierające

poszczególne substancje czynne i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na produkt

leczniczy złożony o odpowiedniej mocy.

Dzieci i młodzież

Badania interakcji przeprowadzono tylko u dorosłych.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie produktu leczniczego Suvardio Plus w okresie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednie metody zapobiegania ciąży.

Ciąża

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Rozuwastatyna

Ze względu na to, że cholesterol i inne produkty jego biosyntezy mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju

płodu, potencjalne ryzyko wynikające z zahamowania reduktazy HMG-CoA przeważa nad korzyścią

z leczenia w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dostarczają ograniczoną ilość danych dotyczących

toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania

produktu Suvardio Plus, leczenie należy natychmiast przerwać.

Ezetymib

Nie ma dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania ezetymibu w czasie ciąży.

Badania na zwierzętach nie wykazały, aby ezetymib stosowany w monoterapii miał bezpośredni bądź

pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, przebieg porodu lub rozwój

pourodzeniowy (patrz punkt 5.3).

Karmienie piersią

Rozuwastatyna

Rozuwastatyna przenika do mleka karmiących samic szczura. Brak danych dotyczących przenikania leku

do mleka kobiecego (patrz punkt 4.3).

Ezetymib

Badania na szczurach wykazały, że ezetymib przenika do mleka samic w okresie laktacji. Nie wiadomo,

czy ezetymib przenika do mleka kobiecego.

Płodność

Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu ezetymibu na płodność u ludzi.

Ezetymib nie wpływał na płodność samic lub samców szczura(patrz punkt 5.3).

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt Suvardio Plus nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań wpływu rozuwastatyny i(lub) ezetymibu na zdolność

prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak podczas wykonywania tych czynności należy brać

pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy.

4.8

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania rozuwastatyny są na ogół lekkie i przemijające.

W kontrolowanych badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów otrzymujących rozuwastatynę

przerwało udział w badaniu z powodu działań niepożądanych.

W trwających do 112 tygodni badaniach klinicznych ezetymib w dawce dobowej 10 mg stosowano

w monoterapii u 2396 pacjentów, w skojarzeniu ze statyną u 11 308 pacjentów, a w skojarzeniu

z fenofibratem u 185 pacjentów. Działania niepożądane były zwykle łagodne i przemijające. Całkowita

częstość działań niepożądanych ezetymibu i placebo była podobna. Również liczba pacjentów, którzy

przerwali leczenie z powodu działań niepożądanych, była porównywalna w grupie otrzymującej ezetymib

i placebo.

Zgodnie z dostępnymi danymi, 1200 uczestników badań klinicznych otrzymywało rozuwastatynę

w skojarzeniu z ezetymibem. Jak wskazują opublikowane dane, najczęstszymi działaniami niepożądanymi

związanymi z takim leczeniem skojarzonym u pacjentów z hipercholesterolemią są: zwiększona

aktywność aminotransferaz, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i bóle mięśniowe. Są to znane działania

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

niepożądane substancji czynnych. Nie można jednak wykluczyć farmakodynamicznej interakcji

(w postaci działań niepożądanych) między rozuwastatyną a ezetymibem (patrz punkt 5.2).

Tabelaryczne zestawienie zdarzeń niepożądanych

Częstość działań niepożądanych określono następująco: często (

1/100 do <1/10); niezbyt często

1/1000 do <1/100); rzadko (

1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie

może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja

układów i

narządów wg

MedDRA

Często

Niezbyt

często

Rzadko

Bardzo

rzadko

Częstość

nieznana

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

Małopłytkowość

Zaburzenia układu

immunologicznego

Reakcje

nadwrażliwości,

w tym obrzęk

naczynioruchowy

Zaburzenia

endokrynologiczne

Cukrzyca

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Zmniejszony

apetyt

Zaburzenia

psychiczne

Depresja

Zaburzenia układu

nerwowego

Ból

głowy

zawroty

głowy

Parestezje

Polineuropatia

, utrata

pamięci

Neuropatia

obwodowa

zaburzenia snu

(w tym

bezsenność i

koszmary senne)

Zaburzenia

naczyniowe

Uderzenia

gorąca

nadciśnienie

tętnicze

Zaburzenia układu

oddechowego,

klatki piersiowej i

śródpiersia

Kaszel

Duszność

Zaburzenia

żołądka i jelit

Zaparcie

nudności

ból

brzucha

biegunka

wzdęcia

Niestrawność

choroba

refluksowa

nudności

suchość w

jamie ustnej

zapalenie

błony

śluzowej

żołądka

Zapalenie

trzustki

Zaburzenia

wątroby i dróg

żółciowych

Zwiększenie

aktywności

aminotransferaz

Żółtaczka

zapalenie

wątroby

Kamica

żółciowa

zapalenie

pęcherzyka

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

żółciowego

Zaburzenia

skóry i tkanki

podskórnej

Świąd

wysypka

pokrzywka

Zespół Stevensa-

Johnsona

rumień

wielopostaciowy

Zaburzenia

mięśniowo-

szkieletowe i

tkanki łącznej

Bóle

mięśni

Ból stawów

skurcze

mięśni

ból szyi

ból pleców

osłabienie

mięśni

ból kończyny

Miopatia (w tym

zapalenie mięśni)

rabdomioliza

Martwicza

miopatia o

podłożu

immunologiczny

, zaburzenia

ścięgien, niekiedy

powikłane

zerwaniem

Zaburzenia nerek i

dróg moczowych

Krwiomocz

Zaburzenia układu

rozrodczego i

piersi

Ginekomas

-tia

Zaburzenia ogólne

i stany w miejscu

podania

Astenia

zmęczenie

Ból w klatce

piersiowej

ból

astenia

obrzęki

obwodowe

Badania

diagnostyczne

Zwiększona

aktywność

AlAT i (lub)

AspAT

Zwiększona

aktywność

zwiększona

aktywność

gammagluta-

mylotransfera-

nieprawidłowe

wyniki badań

czynności

wątroby

Częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy na czczo ≥5,6 mmol/l,

BMI >30 kg/m

, zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze w wywiadzie) – dla

rozuwastatyny.

Profil działań niepożądanych rozuwastatyny na podstawie danych z badań klinicznych i dużego

doświadczenia po wprowadzeniu rozuwastatyny do obrotu.

Ezetymib w monoterapii. Działania niepożądane, które obserwowano u pacjentów leczonych

ezetymibem (n=2396) i występujące z większa częstością niż po podaniu placebo (N=1159).

Ezetymib podawany jednocześnie ze statyną. Działania niepożądane, które obserwowano u pacjentów

otrzymujących ezetymib ze statyną (n=11 308) i występujące z większa częstością niż po podaniu

placebo (N=9361).

Dodatkowe działania niepożądane ezetymibu zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ źródłem

informacji o tych działaniach były spontaniczne doniesienia, ich prawdziwa częstość nie jest znana i nie

może być określona.

Następujące działania niepożądane zgłaszano po zastosowaniu niektórych statyn:

zaburzenia funkcji seksualnych

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

w wyjątkowych przypadkach choroba śródmiąższowa płuc, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii

(patrz punkt 4.4)

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość działań niepożądanych zależy od

dawki.

Wpływ na nerki

U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano białkomocz wykrywany testem paskowym, głównie

pochodzenia kanalikowego. Zwiększenie ilości białka w moczu (od „brak” lub „ślad” do „++” albo

więcej) stwierdzano na pewnym etapie leczenia u mniej niż 1% pacjentów otrzymujących dawki 10 mg

i 20 mg oraz u około 3% pacjentów leczonych dawką 40 mg. U pacjentów otrzymujących dawkę 20 mg

zwiększenie ilości białka było mniejsze: od „brak” lub „ślad” do „+”. W większości przypadków

białkomocz zmniejsza się lub samoistnie przemija podczas leczenia. Dane z badań klinicznych

i doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu nie wykazały związku przyczynowego między

białkomoczem a ostrą lub postępującą chorobą nerek.

U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano krwiomocz, a badania kliniczne wykazały niewielką

jego częstość.

Wpływ na mięśnie szkieletowe

U pacjentów leczonych rozuwastatyną we wszystkich dawkach, ale szczególnie w dawkach większych niż

20 mg, opisywano wpływ na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię (w tym zapalenie mięśni)

oraz rzadko rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek lub bez niej.

U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności

kinazy kreatynowej. W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i przemijające. Jeśli

aktywność kinazy kreatynowej zwiększy się do wartości >5 x GGN, leczenie należy przerwać (patrz punkt

4.4).

Wpływ na wątrobę

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, u niewielkiej liczby pacjentów

leczonych rozuwastatyną obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności aminotransferaz.

W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i przemijające.

Częstość zgłaszania rabdomiolizy, ciężkich zdarzeń nerkowych i ciężkich zdarzeń wątrobowych (głównie

zwiększona aktywność aminotransferaz) jest większa po podaniu rozuwastatyny w dawce 40 mg.

Wyniki badań laboratoryjnych

W kontrolowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem ezetymibu w monoterapii częstość

klinicznie istotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ALAT i (lub) AspAT

≥3 x GGN) była podobna dla ezetymibu (0,5%) i placebo (0,3%). W badaniach z zastosowaniem leczenia

skojarzonego częstość ta wynosiła 1,3% u pacjentów otrzymujących jednocześnie ezetymib i statynę oraz

0,4% u pacjentów leczonych samą statyną. Zmiany te były zwykle bezobjawowe, nie wiązały się

z zastojem żółci i powracały do wartości wyjściowych po przerwaniu leczenia lub podczas dalszej terapii

(patrz punkt 4.4).

W badaniach klinicznych aktywność CK >10 x GGN zgłaszano u 4 z 1674 (0,2%) pacjentów

otrzymujących sam ezetymib, u 1 z 786 (0,1%) pacjentów otrzymujących placebo, u 1 z 917 (0,1%)

pacjentów otrzymujących jednocześnie ezetymib i statynę oraz u 4 z 929 (0,4%) pacjentów

otrzymujących samą statynę. Nie odnotowano częstszego występowania miopatii lub rabdomiolizy

u pacjentów otrzymujących ezetymib w porównaniu z odpowiednim kontrolnym ramieniem badania

(placebo lub sama statyna), patrz punkt 4.4.

Dzieci i młodzież

Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Suvardio Plus

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

u dzieci w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 5.1).

Rozuwastatyna

W trwającym 52 tygodnie badaniu klinicznym zwiększenie aktywności CK >10 x GGN oraz objawy

dotyczące mięśni po wysiłku lub zwiększonej aktywności fizycznej obserwowano częściej u dzieci

i młodzieży niż u dorosłych. Pod innymi względami profil bezpieczeństwa stosowania rozuwastatyny

u dzieci i młodzieży oraz u dorosłych był podobny.

Ezetymib

Dzieci i młodzież (w wieku od 6 do 17 lat)

W badaniu z udziałem dzieci (w wieku 6 do 10 lat) z heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną

hipercholesterolemią (n=138), u 1,1% pacjentów (1 pacjent) leczonych ezetymibem obserwowano

podwyższenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥3 x GGN) w porównaniu z 0% w grupie placebo. Nie

odnotowano zwiększenia aktywności CK (≥10 x GGN). Nie zaobserwowano przypadków miopatii.

W odrębnym badaniu obejmującym nastoletnich pacjentów (w wieku od 10 do 17 lat) z heterozygotyczną

hipercholesterolemią rodzinną (n=248) zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥3 x GGN)

obserwowano w 3% (4 pacjentów) w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną w porównaniu z 2%

(2 pacjentów) w grupie monoterapii symwastatyną; odsetki te wynosiły odpowiednio 2% (2 pacjentów)

i 0% dla zwiększenia aktywności CK (≥10 x GGN). Nie opisywano przypadków miopatii.

Badania te nie były skonstruowane do porównania rzadkich polekowych reakcji niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie

podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych

Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

Nie ma opublikowanych danych literaturowych dotyczących przedawkowania rozuwastatyny.

Nie ma szczególnego leczenia w przypadku przedawkowania rozuwastatyny.

W badaniach klinicznych wykazano, że ezetymib podawany w dawce 50 mg/dobę 15 zdrowym osobom

przez okres do 14 dni lub w dawce 40 mg/dobę 18 pacjentom z pierwotną hipercholesterolemią przez

okres do 56 dni był zasadniczo dobrze tolerowany. U zwierząt nie obserwowano toksyczności po

zastosowaniu ezetymibu w pojedynczych dawkach doustnych wynoszących 5000 mg/kg mc. u szczurów

i myszy oraz 3000 mg/kg mc. u psów.

Zgłoszono kilka przypadków przedawkowania ezetymibu: większość z nich nie wiązała się

z wystąpieniem działań niepożądanych, a działania niepożądane, które zgłoszono, nie były ciężkie.

W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Należy kontrolować

czynność wątroby oraz aktywność kinazy kreatynowej (CK). Skuteczne działanie hemodializy jest mało

prawdopodobne.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Grupa farmakoterapeutyczna: leki zmniejszające stężenie lipidów; inhibitory reduktazy HMG-CoA

w połączeniach z innymi lekami zmniejszającymi stężenie cholesterolu i triglicerydów we krwi

Kod ATC: C10BA06

Suvardio Plus jest produktem leczniczym zmniejszającym stężenie lipidów, który hamuje wybiórczo

wchłanianie jelitowe cholesterolu i pokrewnych steroli roślinnych oraz hamuje endogenną syntezę

cholesterolu.

Mechanizm działania

Rozuwastatyna

Rozuwastatyna jest wybiórczym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu

ograniczającego szybkość przemiany 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu,

prekursora cholesterolu. Rozuwastatyna działa przede wszystkim w wątrobie, narządzie docelowym dla

leków zmniejszających stężenie cholesterolu.

Rozuwastatyna zwiększa liczbę wątrobowych receptorów LDL na powierzchni komórki, nasilając w ten

sposób wychwyt i katabolizm LDL oraz hamuje wątrobową syntezę VLDL, zmniejszając tym samym

całkowitą ilość VLDL i LDL.

Ezetymib

Ezetymib należy do nowej klasy leków, które zmniejszają stężenia lipidów i wybiórczo hamują

wchłanianie cholesterolu i pokrewnych steroli roślinnych w jelitach. Ezetymib jest aktywny po podaniu

doustnym, a jego mechanizm działania różni się od mechanizmu działania innych klas leków

zmniejszających stężenia cholesterolu (np. statyn, leków wiążących kwasy żółciowe [żywice],

pochodnych kwasu fibrynowego i stanoli roślinnych). Molekularnym punktem uchwytu dla działania

ezetymibu jest transporter steroli, białko Niemann-Pick C1-Like 1 (NPC1L1), odpowiedzialne za

wychwyt cholesterolu i fitosteroli w jelitach.

Działania farmakodynamiczne

Rozuwastatyna

Rozuwastatyna zmniejsza podwyższone stężenie cholesterolu frakcji LDL (LDL-C), cholesterolu

całkowitego (Total-C) i triglicerydów (TG) oraz zwiększa stężenie cholesterolu frakcji HDL (HDL-C).

Zmniejsza również stężenie ApoB, cholesterolu frakcji nieHDL (nieHDL-C), cholesterolu VLDL

(VLDL-C), triglicerydów VLDL (VLDL-TG) i zwiększa stężenie ApoA-I (patrz tabela 1). Rozuwastatyna

zmniejsza również wartość wskaźników LDL-C/HDL-C, Total-C/HDL-C, nieHDL-C/HDL-C oraz

ApoB/ApoA-I.

Tabela 1

Reakcja na zastosowaną dawkę u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa

IIb

(uśredniona zmiana procentowa względem wartości wyjściowych)

Dawka

LDL-C

Cholesterol

całkowity

HDL-C

nieHDL-C

ApoB

ApoA-I

Placebo

5 mg

10 mg

20 mg

40 mg

Działanie lecznicze uzyskuje się w ciągu tygodnia od rozpoczęcia leczenia, a 90% pełnej odpowiedzi

występuje w ciągu 2 tygodni. Pełna odpowiedź na leczenie występuje zazwyczaj w ciągu 4 tygodni

i utrzymuje się po tym czasie.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Ezetymib

Ezetymib wiąże się z rąbkiem szczoteczkowym jelita cienkiego i hamuje wchłanianie cholesterolu,

prowadząc do zmniejszenia ilości cholesterolu transportowanego z jelita do wątroby. Statyny zmniejszają

syntezę cholesterolu w wątrobie, a oba mechanizmy zapewniają uzupełniające się zmniejszenie stężenia

cholesterolu. W trwającym 2 tygodnie badaniu klinicznym u 18 pacjentów z hipercholesterolemią

ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu w jelicie o 54% w porównaniu z placebo.

Przeprowadzono szereg badań nieklinicznych w celu ustalenia, czy działanie ezetymibu hamujące

wchłanianie cholesterolu jest wybiórcze. Ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu znakowanego

izotopem węgla

C bez wpływu na wchłanianie triglicerydów, kwasów tłuszczowych, kwasów

żółciowych, progesteronu, etynyloestradiolu lub witamin A i D rozpuszczalnych w tłuszczach.

Jednoczesne podawanie rozuwastatyny i ezetymibu

W badaniach epidemiologicznych ustalono, że zachorowalność i umieralność z powodu chorób układu

krążenia zmieniają się proporcjonalnie do stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL,

a odwrotnie proporcjonalnie do stężenia cholesterolu HDL.

Jednoczesne podawanie statyny z ezetymibem powoduje skuteczne zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-

naczyniowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Hipercholesterolemia pierwotna

W trwającym 6 tygodni randomizowanym badaniu klinicznym w grupach równoległych z podwójnie

ślepą próbą oceniano bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ezetymibu (10 mg) dodawanego do stałej

terapii rozuwastatyną w porównaniu z rozuwastatyną w dawce zwiększanej z 5 mg do 10 mg lub z 10 mg

do 20 mg (n=440). Zbiorcze dane wykazały, że ezetymib dodany do stałej dawki rozuwastatyny 5 mg lub

10 mg zmniejszał stężenie cholesterolu LDL o 21%. Dla porównania, podwojenie dawki rozuwastatyny

do 10 mg lub 20 mg powodowało zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL o 5,7% (różnica między

grupami 15,2%, p <0,001). Terapia ezetymibem i rozuwastatyną w dawce 5 mg silniej zmniejszała

stężenie cholesterolu LDL niż sama rozuwastatyna w dawce 10 mg (różnica 12,3%, p <0,001), a terapia

ezetymibem i rozuwastatyną w dawce 10 mg silniej zmniejszała stężenie cholesterolu LDL niż

rozuwastatyna w dawce 20 mg (różnica 17,5%, p <0,001).

Trwające 6 tygodni randomizowane badanie miało na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa

stosowania rozuwastatyny w dawce 40 mg w monoterapii lub w terapii skojarzonej z 10 mg ezetymibu

u pacjentów z dużym ryzykiem choroby niedokrwiennej serca (n=469). Docelowe stężenie cholesterolu

LDL wg ATP III (<100 mg/dl) uzyskało znacząco więcej pacjentów otrzymujących rozuwastatynę

z ezetymibem niż pacjentów otrzymujących samą rozuwastatynę (94,0%

vs.

79,1%, p <0,001).

Rozuwastatyna w dawce 40 mg skutecznie poprawiała profil lipidów aterogennych w tej populacji dużego

ryzyka.

W 12-tygodniowym, otwartym badaniu z randomizacją oceniono obniżenie stężenia cholesterolu LDL

w różnych ramionach leczenia (rozuwastatyna 10 mg plus ezetymib 10 mg, rozuwastatyna

20 mg/ezetymib 10 mg, symwastatyna 40/ezetymib 10 mg, symwastatyna 80/ezetymib 10 mg).

Zmniejszenie stężenia względem wartości wyjściowych przy terapii skojarzonej z małą dawką

rozuwastatyny wynosiło 59,7% i było istotnie większe niż przy terapii skojarzonej z małą dawką

symwastatyny, kiedy to wynosiło 55,2% (p<0,05). Terapia skojarzona z dużą dawką rozuwastatyny

powodowała zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL o 63,5%, a terapia skojarzona z dużą dawką

symwastatyny o 57,4% (p<0,001).

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu

leczniczego zawierającego rozuwastatynę i referencyjnego produktu leczniczego zawierającego ezetymib

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zwiększonego stężenia cholesterolu

(stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Terapia rozuwastatyną i ezetymibem

Jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu u osób z hipercholesterolemią

powodowało 1,2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny. Nie można wykluczyć interakcji

farmakodynamicznej w odniesieniu do działań niepożądanych między rozuwastatyną a ezetymibem.

Rozuwastatyna

Wchłanianie

Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenia w osoczu po upływie około 5 godzin.

Całkowita biodostępność wynosi około 20%.

Dystrybucja

Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu wychwytywana przez wątrobę, która jest głównym miejscem

syntezy cholesterolu i usuwania cholesterolu frakcji LDL. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi

około 134 l. Około 90% rozuwastatyny wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminą.

Metabolizm

Rozuwastatyna podlega ograniczonemu metabolizmowi (około 10%). Badania metabolizmu

in vitro

z użyciem ludzkich hepatocytów wskazują, że rozuwastatyna jest słabym substratem dla metabolizmu

z udziałem enzymów cytochromu P450. Głównym izoenzymem uczestniczącym w metabolizmie

rozuwastatyny był CYP2C9, w mniejszym stopniu izoenzymy 2C19, 3A4 i 2D6. Głównymi

zidentyfikowanymi metabolitami są pochodne N-demetylowe i laktonowe. Metabolit N-demetylowy

wykazuje aktywność o około 50% słabszą niż rozuwastatyna, a metabolit w postaci laktonu uważa się za

nieaktywny klinicznie. Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności krążącej reduktazy HGM-CoA.

Wydalanie

Około 90% dawki rozuwastatyny jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem (zarówno wchłonięta,

jak i niewchłonięta substancja czynna), a pozostała część jest wydalana w moczu (około 5% w postaci

niezmienionej). Okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza wynosi około 19 godzin i nie zwiększa się

po podaniu większych dawek. Średnia geometryczna klirensu osoczowego wynosi około 50 litrów na

godzinę (współczynnik zmienności 21,7%).

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA wątrobowy wychwyt rozuwastatyny

odbywa się przy udziale transportera błonowego OATP-C. Transporter ten ma ważne znaczenie dla

wątrobowej eliminacji rozuwastatyny.

Liniowość

Układowa ekspozycja na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Parametry

farmakokinetyczne nie zmieniają się po wielokrotnym podaniu w ciągu doby.

Szczególne grupy pacjentów

Wiek i płeć

Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu wieku lub płci na właściwości farmakokinetyczne

rozuwastatyny u dorosłych. Farmakokinetyka rozuwastatyny u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną

hipercholesterolemią rodzinną była podobna, jak u dorosłych ochotników (patrz niżej “Dzieci

i młodzież”).

Rasa

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Badania farmakokinetyki wykazują, że mediana wartości AUC i C

u pacjentów pochodzących z Azji

(Japończyków, Chińczyków, Filipińczyków, Wietnamczyków i Koreańczyków) jest około 2-krotnie

większa niż u osób rasy kaukaskiej. Azjaci z subkontynentu Indyjskiego wykazują około 1,3-krotne

zwiększenie mediany AUC i C

. Badania farmakokinetyczne u populacji kaukaskiej i czarnej nie

wykazały różnic istotnych klinicznie.

Niewydolność nerek

W badaniach u osób z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu stwierdzono, że łagodna do

umiarkowanej choroba nerek nie wpływa na stężenie rozuwastatyny ani N-demetylowego metabolitu

w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min)

stwierdzano 3-krotne zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i 9-krotne zwiększenie stężenia jej

N-demetylowego metabolitu w porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników. U pacjentów

poddawanych hemodializie stężenie rozuwastatyny w osoczu w stanie stacjonarnym było o około 50%

większe niż u zdrowych ochotników.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym nasileniu nie stwierdzono zwiększonej

ekspozycji na rozuwastatynę u pacjentów z 7 lub mniej punktami w skali Childa-Pugha. Jednak u dwóch

pacjentów z 8 i 9 punktami w skali Childa-Pugha stwierdzono co najmniej 2-krotne zwiększenie

ekspozycji układowej w porównaniu z pacjentami z niższą punktacją w skali Childa-Pugha.

Brak danych dotyczących pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali Childa-Pugha.

Polimorfizmy genetyczne

Rozmieszczenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w tym rozuwastatyny, związane jest z czynnością

białek transportowych OATP1B1 i BCRP. U pacjentów z polimorfizmami genetycznymi SLCO1B1

(OATP1B1) i (lub) ABCG2 (BCRP) istnieje ryzyko zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę.

Indywidualne polimorfizmy SLCO1B1 c.521CC i ABCG2 c.421AA są związane z większą ekspozycją na

rozuwastatynę (AUC) w porównaniu z genotypami SLCO1B1 c.521TT lub ABCG2 c.421CC. Tak

szczegółowego genotypowania nie wykonuje się rutynowo w praktyce klinicznej, ale u pacjentów

z rozpoznanym polimorfizmem tego rodzaju zaleca się stosowanie produktu Suvardio Plus w mniejszej

dawce dobowej.

Dzieci i młodzież

W dwóch badaniach farmakokinetyki rozuwastatyny (w tabletkach) u dzieci i młodzieży w wieku od

10 do 17 lat lub od 6 do 17 lat (łącznie 214 pacjentów) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną

wykazały, że ekspozycja w tej grupie pacjentów jest porównywalna lub mniejsza niż ekspozycja

obserwowana u dorosłych pacjentów. W okresie 2 lat ekspozycja na rozuwastatynę była przewidywalna

w odniesieniu do dawki i czasu

Ezetymib

Wchłanianie

Po podaniu doustnym ezetymib jest szybko wchłaniany i w znacznym stopniu sprzęgany do czynnego

farmakologicznie glukuronidu fenolowego (glukuronid ezetymibu). Glukuronid ezetymibu osiąga średnie

maksymalne stężenie w osoczu (C

) w ciągu 1 do 2 godzin, zaś ezetymib w ciągu od 4 do 12 godzin.

Nie można określić bezwzględnej biodostępności ezetymibu, gdyż lek jest praktycznie nierozpuszczalny

w wodnych roztworach do wstrzykiwań.

Przyjmowanie ezetymibu podczas posiłku (wysokotłuszczowego lub beztłuszczowego) nie wpływało na

biodostępność ezetymibu po podaniu doustnym. Ezetymib można przyjmować z posiłkiem lub niezależne

od posiłku.

Dystrybucja

Ezetymib i glukuronid ezetymibu wiążą się z ludzkimi białkami osocza odpowiednio w 99,7% i 88-92%.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Metabolizm

Ezetymib jest metabolizowany głównie w jelicie cienkim i w wątrobie przez sprzęganie z kwasem

glukuronowym (reakcja fazy II), a następnie jest wydalany z żółcią. U wszystkich badanych gatunków

obserwowano również minimalny metabolizm oksydacyjny (reakcja fazy I). Ezetymib i glukuronid

ezetymibu są głównymi pochodnymi leku wykrywalnymi w osoczu, stanowiącymi odpowiednio około

10 do 20% i 80 do 90% całkowitej ilości leku w osoczu. Zarówno ezetymib, jak i glukuronid ezetymibu są

powoli eliminowane z osocza przy stwierdzonym znaczącym udziale krążenia jelitowo-wątrobowego.

Okres półtrwania ezetymibu i glukuronidu ezetymibu wynosi około 22 godzin.

Wydalanie

Po doustnym podaniu ezetymibu znakowanego

C (w dawce 20 mg) całkowity ezetymib stanowił u ludzi

około 93% całkowitej radioaktywności w osoczu. W ciągu dziesięciodniowej zbiórki około 78% podanej

ilości izotopu zostało wydalone z kałem, zaś 11% w moczu. Po 48 godzinach od podania nie stwierdzono

wykrywalnego poziomu radioaktywności w osoczu.

Szczególne grupy pacjentów

Wiek i płeć

Stężenie całkowitego ezetymibu w osoczu było około 2-krotnie większe u pacjentów w podeszłym wieku

(≥65 lat) niż u osób młodych (od 18 do 45 lat). Zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL oraz profil

bezpieczeństwa u osób w podeszłym wieku i u osób młodych są porównywalne. Dlatego modyfikacja

dawki leku u osób w podeszłym wieku nie jest konieczna. Stężenie całkowitego ezetymibu w osoczu jest

nieco większe (o około 20%) u kobiet niż u mężczyzn. Zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL

oraz profil bezpieczeństwa u kobiet i u mężczyzn leczonych ezetymibem są porównywalne. Dlatego

zmiana dawki w zależności od płci pacjenta nie jest konieczna.

Niewydolność nerek

U pacjentów z ciężką chorobą nerek (n=8; średni klirens kreatyniny Clkr ≤30 ml/min/1,73 m

) podanie

ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg powodowało około 1,5-krotne zwiększenie średniej wartości AUC

dla całkowitego ezetymibu w porównaniu ze zdrowymi osobami (n=9). Takiego działania nie uznaje się

za znaczące klinicznie. Zmiana dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest

konieczna.

U dodatkowego uczestnika tego badania (pacjent po przeszczepieniu nerki, otrzymujący wiele leków,

w tym cyklosporynę) stwierdzono 12-krotne zwiększenie ekspozycji na całkowity ezetymib.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby

(5 lub 6 punktów w

skali Childa

-

Pugha) podanie

ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg powodowało około 1,7-krotne zwiększenie średniej wartości AUC

dla całkowitego ezetymibu w porównaniu z osobami zdrowymi. W trwającym 14 dni badaniu wielokrotne

podawanie dawki dobowej 10 mg pacjentom z umiarkowaną niewydolnością wątroby

(od 7 do 9 punktów

skali Childa

-

Pugha) powodowało, że średnia wartość AUC dla ezetymibu całkowitego zwiększyła się

w porównaniu ze zdrowymi osobami około czterokrotnie między 1. a 14. dniem badania. U pacjentów

z lekką niewydolnością wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna. Nie zaleca się stosowania

ezetymibu u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (>9 punktów w

skali Childa

-

Pugha) ze względu na brak danych dotyczących wpływu zwiększonej ekspozycji na ezetymib u pacjentów

tej grupy (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka ezetymibu u dzieci w wieku ≥ 6 lat i u dorosłych jest podobna. Nie są dostępne dane

dotyczące jej farmakokinetyki u dzieci w wieku <6 lat.

Doświadczenie kliniczne obejmuje dzieci i młodzież z hipercholesterolemią rodzinną homozygotyczną

(HoFH) i heterozygotyczną (HeFH) lub z sitosterolemią.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach z jednoczesnym zastosowaniem ezetymibu i statyn obserwowane działania toksyczne były

typowe dla statyn. Niektóre z nich były bardziej nasilone niż podczas stosowania statyn w monoterapii.

Takie działanie przypisuje się farmakokinetycznym i farmakodynamicznym interakcjom między lekami

podczas leczenia skojarzonego. Nie obserwowano ich podczas badań klinicznych. Miopatię stwierdzano

u szczurów dopiero po podaniu dawek kilkakrotnie większych od dawki leczniczej stosowanej u ludzi

(około 20-krotnie większa wartość AUC dla statyn oraz od 500 do 2000 razy większa wartość AUC dla

czynnych metabolitów ezetymibu).

W szeregu badań

in vivo

in vitro

nie stwierdzono genotoksycznego działania ezetymibu stosowanego

w monoterapii lub razem ze statynami. Wyniki długotrwałych badań rakotwórczego działania ezetymibu

były ujemne.

Jednoczesne stosowanie ezetymibu i statyn nie powodowało działania teratogennego u szczurów.

U ciężarnych samic królików odnotowano niewielką liczbę zaburzeń rozwoju kośćca płodu (zrośnięcie

kręgów piersiowych i ogonowych, zmniejszenie liczby kręgów ogonowych).

Rozuwastatyna

Dane niekliniczne uwzględniające wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących

bezpieczeństwa, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły występowania

szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono szczegółowych badań wpływu na

aktywność kanału potasowego hERG. Działaniami niepożądanymi, których nie obserwowano

w badaniach klinicznych, ale które występowały u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do uzyskiwanej

podczas leczenia, były: stwierdzane w badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zmiany

histopatologiczne w wątrobie (prawdopodobnie na skutek działania farmakologicznego rozuwastatyny)

u myszy i szczurów oraz w mniejszym stopniu wpływ na pęcherzyk żółciowy u psów (ale nie u małp).

Ponadto toksyczne działanie większych dawek leku na jądra obserwowano u małp i psów. W badaniach

na szczurach obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję, polegający na zmniejszeniu wielkości

miotu, masy ciała i przeżycia nowonarodzonych szczurów. Działanie to obserwowano po podaniu dawek

toksycznych dla matki, gdy ekspozycja ogólnoustrojowa była kilkakrotnie większa niż po podaniu dawki

leczniczej.

Ezetymib

Badania na zwierzętach dotyczące toksyczności ezetymibu po podaniu wielokrotnym nie wskazały na

istnienie narządu narażonego na takie działanie. U psów, którym podawano ezetymib przez cztery

tygodnie (≥0,03 mg/kg/mc./dobę) stężenie cholesterolu w żółci znajdującej się w pęcherzyku żółciowym

zwiększyło się 2,5- do 3,5-krotnie Jednak w trwającym rok badaniu na psach otrzymujących ezetymib

w dawkach do 300 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono zwiększenia częstości kamicy żółciowej lub innego

oddziaływania na wątrobę i drogi żółciowe. Znaczenie tych danych dla ludzi nie jest znane.. Nie można

wykluczyć ryzyka powstawania kamieni żółciowych związanego z leczniczym zastosowaniem ezetymibu.

Ezetymib nie wpływał na płodność samic i samców szczurów, nie wykazywał działania teratogennego

u szczurów lub królików, nie wpływał na rozwój zarodków i noworodków. Po podaniu wielokrotnych

dawek po 1000 mg/kg mc./dobę ezetymib przenikał przez barierę łożyskową u ciężarnych samic szczurów

i królików. Stosowanie ezetymibu z lowastatyną miało letalne działanie na zarodki.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

Krospowidon typ A

Powidon K-30

Sodu laurylosiarczan

Magnezu stearynian

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

30 miesięcy

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku, zawierające 30, 50, 56, 60, 90, 98,

100 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi

przepisami.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE

DO OBROTU

Sandoz GmbH

Biochemiestrasse 10

6250 Kundl, Austria

8.

NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Suvardio Plus, 5 mg + 10 mg

Pozwolenie nr: 24594

Suvardio Plus, 10 mg + 10 mg

Pozwolenie nr: 24595

Suvardio Plus, 20 mg + 10 mg

Pozwolenie nr: 24596

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 07.03.2018 r.

PL/H/0497/001-002-003/IA/004

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI

PRODUKTU LECZNICZEGO

10.10.2018

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację