Ripizol 10 mg tabletki

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Aripiprazolum
Dostępny od:
Polfarmex S.A.
Kod ATC:
N05AX12
INN (International Nazwa):
Aripiprazolum
Dawkowanie:
10 mg
Forma farmaceutyczna:
tabletki
Podsumowanie produktu:
28 tabl., 5909991376888, Rp
Numer pozwolenia:
24799

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Ripizol, 10 mg, tabletki

Ripizol, 15 mg, tabletki

Aripiprazolum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

- W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Ripizol i w jakim celu się go stosuje

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ripizol

3. Jak stosować lek Ripizol

4. Możliwe działania niepożądane

5. Jak przechowywać lek Ripizol

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Ripizol i w jakim celu się go stosuje

Ripizol, zawierający jako substancję czynną arypiprazol, jest lekiem z grupy leków nazywanych

przeciwpsychotycznymi.

Stosowany jest w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszej chorujących na chorobę

charakteryzującą się takimi objawami, jak: widzenie, słyszenie i czucie rzeczy w rzeczywistości

nieistniejących, podejrzliwość, błędne przekonania, chaotyczna mowa i zachowanie oraz otępienie

emocjonalne. Pacjenci z powyższymi objawami mogą także odczuwać smutek, lęk lub napięcie,

a także mieć poczucie winy.

Ripizol stosowany jest w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i starszej, których choroba

charakteryzuje się objawami, takimi jak: podekscytowanie, posiadanie nadmiernej ilości energii,

potrzeba dużo mniejszej ilości snu niż zwykle, bardzo szybka mowa z galopującymi myślami

i czasami silną drażliwością. Zapobiega również nawrotowi tych objawów u pacjentów, którzy

zareagowali na leczenie lekiem Ripizol.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ripizol

Kiedy nie stosować leku Ripizol:

- jeśli pacjent ma uczulenie na arypiprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Ripizol, należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje:

- duże stężenie cukru we krwi (charakterystycznymi objawami są: nadmierne pragnienie, wydalanie

dużych ilości moczu, zwiększenie apetytu i uczucie osłabienia) lub cukrzyca w wywiadzie

rodzinnym;

- drgawki;

- mimowolne, nieregularne ruchy mięśni, szczególnie mięśni twarzy;

- choroby sercowo-naczyniowe, choroba sercowo-naczyniowa w wywiadzie rodzinnym, udar lub

„mikro” udar, nieprawidłowe ciśnienie krwi;

- skrzepy krwi lub występowanie skrzepów krwi w wywiadzie rodzinnym, ponieważ stosowanie

leków przeciwpsychotycznych jest związane z tworzeniem skrzepów krwi.

Jeśli pacjent stwierdzi zwiększenie masy ciała, jakiekolwiek trudności w czasie połykania lub objawy

alergii, powinien poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Jeśli u pacjenta w podeszłym wieku występuje demencja (utrata pamięci i innych zdolności

umysłowych), to on lub jego opiekun, lub krewny powinien poinformować lekarza, czy kiedykolwiek

wystąpił u pacjenta udar lub „mini” udar.

Należy natychmiast poinformować lekarza o występowaniu myśli lub uczuć związanych

z wyrządzaniem sobie krzywdy. W czasie leczenia arypiprazolem zgłaszano występowanie myśli

i zachowań samobójczych.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje sztywność mięśni lub sztywność

z wysoką gorączką, potami, zaburzeniami stanu umysłowego lub bardzo szybkie albo nieregularne

bicie serca.

Jeśli pacjent lub jego rodzina bądź opiekun zauważy, że pacjent zaczyna odczuwać chęć lub

pragnienie zachowywania się w sposób nietypowy, oraz że nie może się oprzeć impulsowi, popędowi

lub pokusie podjęcia aktywności, które mogą zaszkodzić jemu lub innym, powinien powiedzieć o tym

lekarzowi. Powyższe zjawiska są nazywane zaburzeniami kontroli impulsów i mogą się objawiać

zachowaniami, takimi jak nałogowy hazard, nadmierne objadanie się lub nadmierna potrzeba

wydawania pieniędzy, zbyt duży popęd seksualny lub zwiększenie częstości i natężenia myśli lub

odczuć o tematyce seksualnej.

Lekarz może uznać za stosowne zmienić dawkę lub odstawić lek.

Dzieci i młodzież

Nie należy stosować leku Ripizol u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat. Należy poradzić się

lekarza lub farmaceuty przed zażyciem leku Ripizol.

Lek Ripizol a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub

ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leki obniżające ciśnienie krwi: Ripizol może nasilać działanie leków obniżających ciśnienie krwi.

Jeśli pacjent przyjmuje leki obniżające ciśnienie krwi, powinien powiadomić o tym lekarza

prowadzącego.

Stosowanie leku Ripizol z innymi lekami może powodować konieczność zmiany dawki leku

Ripizol. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza prowadzącego o stosowaniu następujących

leków:

- leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (takich jak chinidyna, amiodaron, flekainid);

- leków przeciwdepresyjnych lub leków ziołowych stosowanych w leczeniu depresji i lęku (takich jak

fluoksetyna, paroksetyna, wenlafaksyna, ziele dziurawca);

- leków przeciwgrzybicznych (takich jak ketokonazol, itrakonazol);

- pewnych leków stosowanych w leczeniu zakażenia HIV (takich jak efawirenz, newirapina, inhibitory

proteazy, np. indynawir, rytonawir);

- leków przeciwdrgawkowych stosowanych w leczeniu padaczki (takich jak karbamazepina, fenytoina,

fenobarbital);

- antybiotyki stosowane w leczeniu gruźlicy (ryfabutyna, ryfampicyna).

Leki, które zwiększają stężenie serotoniny, są zwykle stosowane w chorobach obejmujących depresję,

zespół lęku uogólnionego, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (ZOK) i fobię społeczną oraz migrenę

i ból:

- tryptany, tramadol i tryptofan stosowany w leczeniu chorób obejmujących depresję, zespół lęku

uogólnionego, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (ZOK) i fobię społeczną oraz migrenę i ból;

- leki takie jak paroksetyna i fluoksetyna) stosowane w leczeniu depresji, ZOK, paniki i lęku;

- inne leki przeciwdepresyjne (takie jak wenlafaksyna i tryptofan) stosowane w leczeniu ciężkiej

depresji;

- trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (takie jak klomipramina i amitryptylina) stosowane

w leczeniu depresji;

- ziele dziurawca (Hypericum perforatum) stosowane jako preparat ziołowy w łagodnej depresji;

- leki przeciwbólowe (takie jak tramadol i petydyna) stosowane w łagodzeniu bólu;

- tryptany (takie jak sumatryptan i zolmitryptan) stosowane w leczeniu migreny.

Przyjmowanie tych leków może zwiększyć ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych. Jeśli

u pacjenta wystąpią jakiekolwiek nietypowe objawy podczas przyjmowania tych leków z lekiem

Ripizol, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Ripizol z jedzeniem i piciem

Ripizol można przyjmować niezależnie od posiłków.

W okresie leczenia preparatem Ripizol nie należy pić alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy przyjmować leku Ripizol w czasie ciąży bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna

poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna niezwłocznie powiadomić o tym lekarza.

Jeśli pacjentka przyjmuje Ripizol, nie powinna karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie prowadzić pojazdów, nie posługiwać się żadnymi narzędziami ani nie obsługiwać żadnych

maszyn do czasu poznania wpływu leku Ripizol na samopoczucie.

Lek Ripizol zawiera laktozę

Ripizol zawiera cukier zwany laktozą. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję

niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. Jak stosować lek Ripizol

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli:

Zazwyczaj stosowana u dorosłych dawka leku Ripizol, to 15 mg na dobę. Lekarz może

jednak przepisać mniejszą lub większą dawkę, która jednak nie może być większa niż 30 mg na

dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży:

U młodzieży w wieku 15 lat i starszej podawanie leku Ripizol może być rozpoczęte od małej

dawki w postaci roztworu doustnego (płynnej). Dawka może być stopniowo zwiększana do

typowej dawki dla młodzieży wynoszącej 10 mg raz na dobę. Jednakże lekarz prowadzący może

przepisać mniejszą lub większą dawkę, maksymalnie do 30 mg na dobę.

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub

farmaceuty.

Lek Ripizol w postaci tabletek należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Nie ma

znaczenia czy tabletka jest przyjmowana z posiłkiem czy bez posiłku. Tabletkę należy połykać

w całości i popijać wodą.

Nawet jeśli odczuwa się poprawę samopoczucia, nie należy zmieniać dawki bądź zaprzestać

przyjmowania Ripizol bez wcześniejszego uzgodnienia tego z lekarzem prowadzącym.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ripizol

W przypadku przyjęcia większej dawki leku Ripizol tabletki niż zalecił lekarz (lub jeżeli ktoś inny

przyjął pewną ilość nie przeznaczonego dla niego leku Ripizol tabletki), niezwłocznie należy

skontaktować się z lekarzem prowadzącym. W przypadku trudności uzyskania kontaktu z lekarzem,

należy udać się do najbliższego szpitala, zabierając ze sobą opakowanie leku.

U pacjentów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę arypiprazolu, wystąpiły następujące objawy:

- szybkie bicie serca, pobudzenie/agresja, problemy z mową;

- nietypowe ruchy ciała (szczególnie twarzy lub języka) i obniżenie świadomości. Do innych objawów

należą:

- ostry stan splątania, napady drgawkowe (padaczka), śpiączka, połączenie gorączki, przyspieszonego

oddechu, nadmiernego pocenia się;

- sztywność mięśni i senność lub ospałość, zwolniony oddech, dławienie się, wysokie lub niskie

ciśnienie krwi, nieprawidłowy rytm serca.

Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się

z lekarzem lub szpitalem.

Pominięcie zastosowania leku Ripizol

W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę, gdy tylko sobie o tym

przypomni. Nie należy przyjmować dwóch dawek jednego dnia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych poniżej jest zdefiniowana

w następujący sposób:

bardzo często (występujące częściej niż u 1 na 10 pacjentów);

często (występujące u 1 do 10 na 100 pacjentów);

niezbyt często (występujące u 1 do 10 na 1 000 pacjentów);

rzadko (występujące u 1 do 10 na 10 000 pacjentów);

bardzo rzadko (występujące u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów);

nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów):

- cukrzyca,

- zaburzenia snu,

- uczucie lęku,

- uczucie niepokoju i brak możliwości spokojnego siedzenia lub stania,

- niekontrolowane drżenie, ruchy z szarpnięciem lub ruchy wijące , zespół „niespokojnych nóg”,

- drżenie,

- ból głowy,

- zmęczenie,

- senność,

- uczucie pustki w głowie,

- drżenie obrazu i niewyraźne widzenie,

- zmniejszenie liczby wypróżnień lub trudności z wypróżnieniem,

- niestrawność,

- nudności,

- nadmierne wydzielanie śliny,

- wymioty,

- uczucie zmęczenia.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów):

- zwiększone stężenie prolaktyny we krwi,

- zbyt duże stężenie cukru we krwi,

- depresja,

- zmiany dotyczące seksualności lub nadmierne zainteresowanie seksem,

- niekontrolowane ruchy jamy ustnej, języka i kończyn (późna dyskineza),

- zaburzenia mięśni powodujące ruchy skręcania (dystonia),

- podwójne widzenie,

- szybkie bicie serca,

- zmniejszenie ciśnienia krwi w pozycji stojącej, powodujące zawroty głowy, uczucie pustki w głowie

lub omdlenie,

- czkawka.

Następujące działania niepożądane zgłaszano po wprowadzeniu do obrotu arypiprazolu w postaci

doustnej, ale częstość ich występowania nie jest znana:

- zmniejszona liczba białych krwinek,

- zmniejszona liczba płytek krwi,

- reakcje alergiczne (np. obrzęk jamy ustnej, języka, twarzy i gardła, świąd, wysypka),

- wystąpienie cukrzycy lub zaostrzenie jej przebiegu, kwasica ketonowa (obecność związków

ketonowych we krwi i moczu) lub śpiączka,

- duże stężenie cukru we krwi,

- małe stężenie sodu we krwi,

- utrata apetytu (jadłowstręt),

- zmniejszenie masy ciała,

- zwiększenie masy ciała,

- myśli samobójcze, próby samobójcze i dokonane samobójstwa,

- uczucie agresji,

- pobudzenie,

- nerwowość,

- jednoczesne występowanie gorączki, sztywności mięśni, przyspieszonego oddechu, pocenia się,

ograniczenia świadomości i nagłych zmian ciśnienia oraz zmian częstości pracy serca, omdlenia

(złośliwy zespół neuroleptyczny)

- drgawki,

- zespół serotoninowy (reakcja, która może powodować uczucia wielkiej radości, ospałość,

niezborność ruchów, niepokój, zwłaszcza ruchowy, uczucie upojenia alkoholowego, gorączkę,

pocenie się lub sztywność mięśni),

- zaburzenia mowy,

- nagła niewyjaśniona śmierć,

- zagrażający życiu nieregularny rytm serca,

- zawał mięśnia sercowego,

- wolne bicie serca,

- zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w żyłach nóg (do objawów należą obrzęk, ból i zaczerwienienie

nóg), które mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc powodując ból w klatce

piersiowej i trudności w oddychaniu (jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów musi on

natychmiast zgłosić się do lekarza),

- wysokie ciśnienie krwi,

- omdlenia,

- przypadkowe zachłyśnięcia pokarmem z ryzykiem wystąpienia zapalenia płuc,

- skurcz mięśni wokół głośni,

- zapalenie trzustki,

- trudności w przełykaniu,

- biegunka,

- dyskomfort w jamie brzusznej,

- dyskomfort w żołądku,

- niewydolność wątroby,

- zapalenie wątroby,

- zażółcenie skóry i białych części gałek ocznych,

- nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych,

- wysypka skórna,

- nadwrażliwość na światło,

- łysienie,

- nadmierne pocenie,

- nieprawidłowy rozpad mięśni prowadzący do zaburzeń w czynności nerek,

- ból mięśni,

- sztywność,

- mimowolne oddawanie moczu,

- trudności w oddawaniu moczu,

- zespół abstynencyjny u noworodków w przypadku narażenia na lek w okresie ciąży,

- przedłużony i (lub) bolesny wzwód,

- trudności w regulacji podstawowej temperatury ciała lub przegrzanie,

- ból w piersiach,

- puchnięcie rąk, kostek lub stóp,

- w badaniach krwi: wahania stężenia cukru we krwi, zwiększenie stężenia glikozylowanej

hemoglobiny,

-niezdolność do oparcia się impulsowi, popędowi lub pokusie podjęcia aktywności, która może

zaszkodzić pacjentowi lub innym, obejmująca zachowania, takie jak:

silny impuls do nadmiernego uprawiania hazardu mimo poważnych konsekwencji

osobistych lub rodzinnych,

zmienione bądź zwiększone zainteresowanie sferą seksualną i zachowania znacząco

niepokojące pacjenta lub innych, na przykład wzmożony popęd seksualny,

niekontrolowane nadmierne zakupy lub wydawanie pieniędzy,

niepohamowane obżarstwo (jedzenie wielkich ilości pożywienia w krótkim czasie) lub

jedzenie kompulsywne (jedzenie więcej pożywienia niż zazwyczaj i więcej niż potrzeba

do zaspokojenia głodu);

popęd do włóczęgostwa.

Jeżeli wystąpią u pacjenta tego typu zachowania, powinien powiedzieć o nich lekarzowi, który omówi

z pacjentem sposoby leczenia lub zmniejszenia nasilenia tych objawów.

U pacjentów w podeszłym wieku z demencją przyjmujących arypiprazol opisano więcej przypadków

zakończonych zgonem. Ponadto zanotowano przypadki udarów lub "mini" udarów.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Ripizol

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i tekturowym

pudełku po: „EXP:”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ripizol

Substancją czynną leku jest arypiprazol. Jedna tabletka zawiera 10 mg, 15 mg arypiprazolu.

Pozostałe składniki to:

- laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna

bezwodna, magnezu stearynian.

- 10 mg: żelaza tlenek czerwony (E 172), aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska, glikol

propylenowy, alkohol benzylowy, aromat waniliowy), aspartam (E 951)

15 mg: żelaza tlenek żółty (E 172), aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska, glikol

propylenowy, alkohol benzylowy, aromat waniliowy), aspartam (E 951)

Jak wygląda lek Ripizol i co zawiera opakowanie

Ripizol 10 mg: prostokątne, wypukłe, różowe tabletki, gładkie po obu stronach o wymiarach

9,3 x 5,2 mm ± 0,1 mm

Ripizol 15 mg: okrągłe, płaskie, żółte tabletki, gładkie po obu stronach o średnicy 9,0 mm ± 0,1 mm

Wszystkie moce: opakowanie zawiera 28 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Polfarmex S.A.

ul. Józefów 9

99-300 Kutno

Polska (Poland)

Tel.: (24) 357 44 44

Fax: (24) 357 45 45

Email: polfarmex@polfarmex.pl

Wytwórca

Rontis Hellas S.A., Medical and Pharmaceutical Products

P.O. Box 3012 Larisa Industrial Area, Larisa, 41004

Greece

Genepharm S.A.

18th km Marathonos Avenue, Pallini Attiki, 15351

Greece

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ripizol, 10 mg, tabletki

Ripizol, 15 mg, tabletki

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Ripizol, 10 mg, tabletki

Każda tabletka zawiera 10 mg arypiprazolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 95,05 mg laktozy jednowodnej.

Ripizol, 15 mg, tabletki

Każda tabletka zawiera 15 mg arypiprazolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 142,58 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Ripizol, 10 mg, tabletki

Prostokątne, obustronnie wypukłe, różowe tabletki, gładkie po obu stronach

o wymiarach 9,3 x 5,2 mm ± 0,1 mm.

Ripizol, 15 mg, tabletki

Okrągłe, płaskie, żółte tabletki, gładkie po obu stronach o średnicy 9,0 mm ± 0,1 mm.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Ripizol jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych i u młodzieży w wieku 15 lat i starszej.

Ripizol jest wskazany w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego

w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz w zapobieganiu nowym epizodom

maniakalnym u pacjentów, u których występują głównie epizody maniakalne i którzy odpowiadają na

leczenie arypiprazolem (patrz punkt 5.1).

Ripizol jest wskazany w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego

w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I u młodzieży w wieku 13 lat i starszej,

w leczeniu trwającym do 12 tygodni (patrz punkt 5.1).

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli

Schizofrenia: zalecana dawka początkowa produktu Ripizol to 10 lub 15 mg na dobę z dawką

podtrzymującą 15 mg na dobę. Lek należy podawać raz na dobę o stałej porze, niezależnie od

posiłków. Ripizol jest skuteczny w dawkach od 10 do 30 mg na dobę. Chociaż nie potwierdzono

większej skuteczności dawek większych niż dawka dobowa 15 mg, jednak u poszczególnych

pacjentów większa dawka może być korzystna. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż

30 mg.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I: zalecaną dawka początkowa to

15 mg produktu Ripizol podawane w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków jako

monoterapia lub w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 5.1). U niektórych pacjentów może być

korzystne zastosowanie większej dawki. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż

30 mg.

Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I:

w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych u pacjentów, którzy stosują arypiprazol

w monoterapii lub w terapii skojarzonej, należy kontynuować leczenie stosując ustaloną dawkę.

Dostosowanie dawki dobowej, w tym jej zmniejszenie, należy rozważyć na podstawie stanu

klinicznego.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej: zalecana dawka produktu Ripizol, to 10 mg na dobę

podawane w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie powinno być rozpoczęte od

dawki 2 mg (stosując Ripizol 1 mg/ml roztwór doustny) przez 2 dni, stopniowo zwiększanej do 5 mg

przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg.

W przypadkach, w których zwiększenie dawki jest właściwe, należy podawać kolejne dawki

zwiększone jednorazowo o 5 mg, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 30 mg (patrz punkt

5.1). Ripizol jest skuteczny w przedziale dawek 10 do 30 mg na dobę. Nie wykazano większej

skuteczności przy zastosowaniu dawek dobowych większych niż 10 mg, chociaż indywidualni

pacjenci mogą odnieść korzyść z zastosowania większych dawek.

Ripizol nie jest zalecany do stosowania u pacjentów ze schizofrenią w wieku poniżej 15 lat,

z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności

(patrz punkty 4.8 i 5.1).

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat

i starszej: zalecana dawka produktu Ripizol to 10 mg na dobę, podawana w schemacie raz na dobę,

niezależnie od posiłków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg (stosując arypiprazol w postaci

roztworu doustnego) przez 2 dni, stopniowo zwiększyć do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia

zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. Czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy

konieczny do uzyskania kontroli objawów i nie może być dłuższy niż 12 tygodni. Nie wykazano

większej skuteczności po zastosowaniu dawek dobowych większych niż 10 mg, a dawka dobowa

wynosząca 30 mg jest związana ze znacząco większą częstością występowania istotnych reakcji

niepożądanych, włączając zdarzenia związane z objawami pozapiramidowymi (ang. EPS), senność,

zmęczenie oraz zwiększenie masy ciała (patrz punkt 4.8). Z tego powodu dawki większe niż 10 mg na

dobę należy stosować tylko w wyjątkowych przypadkach oraz z zachowaniem ścisłej kontroli

klinicznej (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Młodsi pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko działań

niepożądanych związanych z arypiprazolem. Z tego powodu produkt Ripizol nie jest zalecany do

stosowania u pacjentów w wieku poniżej 13 lat (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi: nie określono dotychczas bezpieczeństwa

stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Ripizol u dzieci i młodzieży w wieku poniżej

18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Tiki związane z zespołem Tourette’a: nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani

skuteczności produktu leczniczego Ripizol u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Aktualne dane

przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu lekkim

do umiarkowanego. Nie ma wystarczających danych do ustalenia dawkowania u pacjentów z ciężką

niewydolnością wątroby. W tej grupie pacjentów należy ostrożnie ustalać dawkowanie. Niemniej

jednak, w grupie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby najwyższą dawkę dobową

30 mg należy stosować ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu Ripizol w leczeniu schizofrenii i w epizodach

manii w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I nie zostały zbadane

u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Jednak z powodu większej wrażliwości tych pacjentów,

należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej, jeśli pozwalają na to okoliczności

kliniczne (patrz punkt 4.4).

Płeć

Nie ma konieczności modyfikacji dawek leku w zależności od płci (patrz punkt 5.2).

Palacze tytoniu

Biorąc pod uwagę metabolizm arypiprazolu nie ma konieczności modyfikacji dawek u palaczy (patrz

punkt 4.5).

Dostosowanie dawki z powodu interakcji

Dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć w przypadku równoczesnego podawania środka o silnym

działaniu hamującym w stosunku do cytochromu CYP3A4 lub CYP2D6. Po zakończeniu

jednoczesnego stosowania inhibitora CYP3A4 lub CYP2D6 należy ponownie zwiększyć dawkę

arypiprazolu (patrz punkt 4.5).

Dawkę arypiprazolu należy zwiększyć w przypadku równoczesnego podawania leków silnie

indukujących CYP3A4. Po odstawieniu leku indukującego CYP3A4, dawkę arypiprazolu należy

ponownie zmniejszyć do zalecanej (patrz punkt 4.5).

Sposób podawania

Produkt leczniczy Ripizol jest przeznaczony do stosowania doustnego.

Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej lub roztwór doustny mogą być stosowane alternatywnie

do tabletek Ripizol u pacjentów, którzy mają trudności w połykaniu tabletek RIPIZOL (patrz także

punkt 5.2).

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną

w punkcie 6.1.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podczas leczenia przeciwpsychotycznego kliniczna poprawa stanu pacjenta może nastąpić w ciągu

kilku dni do kilku tygodni. Przez cały ten czas pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją.

Prawdopodobieństwo podjęcia próby samobójczej

Występowanie zachowań samobójczych jest związane z chorobami psychicznymi oraz zaburzeniami

nastroju i w niektórych przypadkach było zgłaszane wkrótce po rozpoczęciu lub zmianie leczenia

przeciwpsychotycznego, w tym leczenia arypiprazolem (patrz punkt 4.8). Leczenie

przeciwpsychotyczne pacjentów wysokiego ryzyka powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową (zawał mięśnia

sercowego lub choroba niedokrwienna w wywiadzie, niewydolność serca lub zaburzenia

przewodzenia), chorobą naczyń mózgu, w stanach predysponujących do niedociśnienia (odwodnienie,

zmniejszenie objętości krwi krążącej i leczenie przeciwnadciśnieniowymi produktami leczniczymi)

lub nadciśnienia tętniczego, w tym postępującego lub złośliwego. Po zastosowaniu leków

przeciwpsychotycznych obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE - ang.

venous thromboembolism). Ponieważ u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często

występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka

VTE przed rozpoczęciem oraz w czasie leczenia arypiprazolem i wdrożyć odpowiednie środki

zapobiegawcze.

Wydłużenie odstępu QT

W badaniach klinicznych arypiprazolu częstość występowania wydłużenia odstępu QT była

porównywalna z placebo. Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z wydłużeniem odstępu

QT w wywiadzie rodzinnym (patrz punkt 4.8).

Późne dyskinezy

W badaniach klinicznych trwających nie dłużej niż rok, w trakcie leczenia arypiprazolem zgłaszano

niezbyt częste przypadki dyskinez wymagające interwencji. Jeśli objawy przedmiotowe lub

podmiotowe późnych dyskinez wystąpią u pacjentów leczonych arypiprazolem, należy rozważyć

zmniejszenie dawki lub odstawienie leku (patrz punkt 4.8). Objawy takie mogą czasowo nasilić się lub

nawet wystąpić dopiero po odstawieniu leku.

Inne objawy pozapiramidowe

W pediatrycznych badaniach klinicznych z zastosowaniem arypiprazolu obserwowano akatyzję oraz

parkinsonizm. Jeśli u pacjenta przyjmującego arypiprazol wystąpią objawy przedmiotowe

i podmiotowe innych zaburzeń pozapiramidowych, należy rozważyć zmniejszenie dawki oraz

wprowadzenie ścisłej kontroli klinicznej.

Złośliwy Zespół Neuroleptyczny (NMS)

NMS jest potencjalnie śmiertelnym zespołem objawów, które mogą wystąpić w związku

z podawaniem leków przeciwpsychotycznych. W badaniach klinicznych, odnotowano rzadkie

przypadki NMS w czasie leczenia arypiprazolem. Klinicznymi objawami NMS są bardzo wysoka

gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz przejawy zaburzeń stabilności objawy

niestabilności pocenie się oraz zaburzenia rytmu serca). Mogą wystąpić także objawy dodatkowe,

takie jak: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra

niewydolność nerek. Jednakże, obserwowano także zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej

i rabdomiolizę, niekoniecznie związane z NMS. Jeśli wystąpiły wyżej wymienione objawy

podmiotowe lub przedmiotowe świadczące o NMS, bądź niewyjaśnionego pochodzenia wysoka

gorączka, bez innych objawów NMS, należy przerwać leczenie wszystkimi lekami

przeciwpsychotycznymi, w tym także arypiprazolem.

Drgawki

W badaniach klinicznych odnotowano niezbyt częste przypadki napadów drgawek w czasie leczenia

arypiprazolem. Z tego powodu arypiprazol należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów,

u których w przeszłości występowały napady drgawek lub u których występują choroby wiążące się ze

skłonnością do takich napadów (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją

Zwiększona śmiertelność

W trzech badaniach kontrolowanych placebo (n = 938, średnia wieku: 82,4; zakres: 56-99 lat),

u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera, leczonych

arypiprazolem, występowało zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.

Częstość zgonów u pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 3,5 % w porównaniu do 1,7 %

w grupie placebo. Chociaż przyczyny zgonów były zróżnicowane to większość zgonów wydawała się

być związana albo z chorobami układu krążenia (np. niewydolność serca, nagłe zgony) albo

z chorobami infekcyjnymi (np. zapalenie płuc) (patrz punkt 4.8).

Działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego

U pacjentów w tych samych badaniach odnotowano działania niepożądane dotyczące krążenia

mózgowego (np. udar, przejściowe napady niedokrwienia) w tym o przebiegu zakończonym zgonem

(średnia wieku: 84 lata; zakres 78-88 lat). Ogólnie w tych badaniach 1,3 % wszystkich pacjentów

leczonych arypiprazolem zgłaszało działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego

w porównaniu do 0,6 % pacjentów otrzymujących placebo. Różnica ta nie była istotna statystycznie.

Jednakże w jednym z tych badań z zastosowaniem ustalonego dawkowania u pacjentów leczonych

arypiprazolem występowała istotna zależność odpowiedzi od dawki dla działań niepożądanych

dotyczących krążenia mózgowego (patrz punkt 4.8).

Arypiprazol nie jest wskazany w leczeniu pacjentów z psychozą związaną z demencją.

Hiperglikemia i cukrzyca

U pacjentów leczonych nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym arypiprazolem,

opisywano hiperglikemię, w niektórych przypadkach bardzo wysoką z kwasicą ketonową i śpiączką

hiperosmotyczną lub zgonem. Czynnikami ryzyka, które mogą predysponować pacjenta do

wystąpienia ciężkich powikłań, są otyłość i cukrzyca w wywiadzie rodzinnym. W badaniach

klinicznych z arypiprazolem nie było istotnych różnic w częstości występowania działań

niepożądanych związanych z hiperglikemią (w tym cukrzycy) lub nieprawidłowych wartości

laboratoryjnych stężenia glukozy w porównaniu do placebo. Nie jest dostępna dokładna ocena ryzyka

wystąpienia działań niepożądanych związanych z hiperglikemią, która pozwalałaby na dokonanie

bezpośredniego porównania leczenia arypiprazolem i innymi atypowymi lekami

przeciwpsychotycznymi. Pacjenci leczeni jakimikolwiek lekami przeciwpsychotycznymi, włącznie

z arypiprazolem, powinni być obserwowani, czy nie występują u nich objawy podmiotowe

i przedmiotowe związane z hiperglikemią (takie jak nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierny

apetyt i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy powinni być

regularnie monitorowani pod względem pogorszenia kontroli glikemii (patrz punkt 4.8).

Nadwrażliwość

Podczas przyjmowania arypiprazolu mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości charakteryzujące się

objawami reakcji uczuleniowych (patrz punkt 4.8).

Zwiększenie masy ciała

Obserwowane u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym zwiększenie

masy ciała jest zwykle spowodowane współistniejącymi chorobami, stosowaniem środków

przeciwpsychotycznych o których wiadomo, że powodują zwiększenie masy ciała, niewłaściwym

stylem życia i może prowadzić do ciężkich powikłań. Po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano

zwiększenie masy ciała u pacjentów otrzymujących arypiprazol. Jeśli występowało, to zwykle

u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka, takimi jak: cukrzyca, zaburzenia tarczycy lub gruczolak

przysadki w wywiadzie. W badaniach klinicznych arypiprazol nie powodował klinicznie istotnego

zwiększenia masy ciała u dorosłych (patrz punkt 5.1). W badaniach klinicznych z udziałem młodzieży

z epizodem manii w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego wykazano, że stosowanie

arypiprazolu ma związek ze zwiększeniem masy ciała po 4 tygodniach leczenia. U młodzieży

z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym należy kontrolować przyrost masy ciała. Jeśli przyrost

masy ciała jest znaczący klinicznie należy rozważyć zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.8).

Dysfagia

Ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym arypiprazolu, wiąże się spowolnienie motoryki

przełyku i ryzyko aspiracji. Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem

wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

Patologiczne uzależnienie od hazardu i inne zaburzenia kontroli impulsów

Podczas przyjmowania arypiprazolu u pacjentów mogą występować zwiększone popędy,

w szczególności popęd do hazardu i niezdolność do kontrolowania tych popędów. Inne zgłaszane

popędy obejmują: zwiększenie popędów seksualnych, kompulsywną potrzebę wydawania pieniędzy,

obżarstwo lub kompulsywne objadanie się oraz inne impulsywne i kompulsywne zachowania. Ważne

jest, aby lekarze przepisujący lek pytali pacjentów lub opiekunów w szczególności o pojawienie się

nowego lub zwiększonego popędu do hazardu, popędów seksualnych, kompulsywnej potrzeby

wydawania pieniędzy, obżarstwa lub kompulsywnego objadania się, lub innych popędów podczas

leczenia arypiprazolem. Należy pamiętać, że objawy zaburzenia kontroli impulsów mogą być

związane z chorobą podstawową; jednak w niektórych przypadkach zgłaszano ustąpienie popędów po

zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Zaburzenia kontroli impulsów mogą zaszkodzić pacjentowi

lub innym, jeśli nie zostaną rozpoznane. Lekarz rozważy zmianę dawki lub odstawienie leku, jeśli

u pacjenta wystąpią takie popędy podczas przyjmowania arypiprazolu (patrz punkt 4.8).

Laktoza

Ripizol tabletki zawierają laktozę. Pacjenci z rzadką, wrodzoną nietolerancją galaktozy, brakiem

laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu

leczniczego.

Pacjenci ze współistniejącym ADHD

Pomimo wysokiej częstości współistnienia zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz

zespołu ADHD, dane dotyczące bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania arypiprazolu oraz

stymulantów są bardzo ograniczone; dlatego też należy zachować wyjątkową ostrożność w razie

podawania tych produktów jednocześnie.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na antagonistyczne działanie na receptor adrenergiczny α

, arypiprazol może nasilać

działanie niektórych przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych.

Ze względu na pierwotne działanie arypiprazolu na OUN, należy zachować ostrożność, jeśli

arypiprazol jest podawany razem z alkoholem lub z innymi produktami leczniczymi działającymi na

OUN, wywołującymi zbliżone działania niepożądane, takie jak sedacja (patrz punkt 4.8).

Należy zachować ostrożność podając arypiprazol równocześnie z produktami leczniczymi, o których

wiadomo, że powodują wydłużenie odstępu QT lub zaburzenia elektrolitowe.

Możliwy wpływ innych produktów leczniczych na arypiprazol

Antagonista receptora H

- famotydyna, lek hamujący uwalnianie kwasu żołądkowego, zmniejsza

szybkość wchłaniania arypiprazolu, jednak działanie to nie ma znaczenia klinicznego. Arypiprazol jest

metabolizowany na wiele sposobów, w tym także przez enzymy, takie jak CYP2D6 i CYP3A4. Nie

jest jednak metabolizowany przez enzymy z grupy CYP1A, a więc nie jest konieczne stosowanie

specjalnych dawek u palaczy tytoniu.

Chinidyna i inne silne inhibitory CYP2D6

Wyniki badań klinicznych z udziałem zdrowych osób wykazały, że silny inhibitor enzymu CYP2D6

(chinidyna) zwiększa AUC arypiprazolu o 107 %, podczas gdy C

nie zmienia się. AUC i C

dehydroarypiprazolu, aktywnego metabolitu, były zmniejszone odpowiednio o 32 % i 47 %.

W przypadku jednoczesnego podawania chinidyny i arypiprazolu, należy zmniejszyć dawkę

arypiprazolu o około połowę w stosunku do przepisanej dawki. Inne silne inhibitory grupy enzymów

CYP2D6, takie jak fluoksetyna i paroksetyna, mogą powodować podobne skutki i w takich sytuacjach

należy podobnie zmniejszyć dawkę leku.

Ketokonazol i inne silne inhibitory CYP3A4

Wyniki badań klinicznych z udziałem zdrowych osób wskazują, że silny inhibitor CYP3A4

(ketokonazol) zwiększa AUC i C

arypiprazolu odpowiednio o 63 % i 37 %, zaś AUC i C

dehydroarypiprazolu odpowiednio o 77 % i 43 %. W grupie osób o obniżonej aktywności CYP2D6,

równoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może powodować zwiększenie stężenia

arypiprazolu w osoczu, w porównaniu do osób o podwyższonej aktywności CYP2D6. W przypadku

jednoczesnego stosowania ketokonazolu albo innych silnych inhibitorów CYP3A4 z arypiprazolem,

zakładane korzyści powinny przeważyć potencjalne ryzyko dla pacjenta. W przypadku jednoczesnego

stosowania ketokonazolu z arypiprazolem, przepisaną dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć o około

połowę. Inne leki silnie hamujące aktywność CYP3A4, takie jak itrakonazol oraz inhibitory proteazy

HIV, mogą powodować podobne skutki jak ketokonazol i w takich przypadkach należy podobnie

zmniejszyć dawkowanie (patrz punkt 4.2). Po odstawieniu inhibitora CYP2D6 lub CYP3A4, dawkę

arypiprazolu należy zwiększyć do tej, jaką stosowano przed rozpoczęciem terapii skojarzonej.

W czasie równoczesnego stosowania słabych inhibitorów CYP3A4 (np. diltiazemu) lub CYP2D6

(np. escytalopramu) z arypiprazolem, można spodziewać się niewielkiego zwiększenia stężenia

arypiprazolu w osoczu.

Karbamazepina i inne leki indukujące CYP3A4

Po jednoczesnym podaniu karbamazepiny, silnego induktora CYP3A4 w skojarzeniu z doustnym

arypiprazolem pacjentom ze schizofrenią lub zaburzeniami schizoafektywnymi, średnia geometryczna

i AUC arypiprazolu zmniejszyły się odpowiednio o 68 % i 73 %, w stosunku do wartości tych

parametrów podczas stosowania arypiprazolu (30 mg) w monoterapii. Podobnie, w przypadku

dehydroarypiprazolu średnia geometryczna C

i AUC po jednoczesnym podaniu karbamazepiny

zmniejszają się odpowiednio o 69 % i 71 %, w stosunku do ich wartości podczas leczenia samym

arypiprazolem. Zatem dawkę arypiprazolu należy podwoić, gdy jednocześnie podaje się go

z karbamazepiną. Można się spodziewać, że jednoczesne podawanie arypiprazolu i innych silnych

induktorów CYP3A4 (takich jak ryfampicyna, ryfabutyna, fenytoina, fenobarbital, prymidon,

efawirenz, newirapina i ziele dziurawca) może działać podobnie i dlatego należy podobnie zwiększyć

dawkę. Po zakończeniu podawania silnego induktora CYP3A4, należy zmniejszyć dawkę arypiprazolu

do zalecanej.

Walproinian i lit

Skojarzone stosowanie walproinianów lub soli litu z arypiprazolem nie powodowało żadnych

istotnych klinicznie zmian stężenia arypiprazolu i w związku z tym nie jest konieczne dostosowanie

dawki podczas podawania walproinianu lub litu w skojarzeniu z arypiprazolem.

Możliwy wpływ arypiprazolu na inne produkty lecznicze

W czasie badań klinicznych, dawki arypiprazolu 10-30 mg na dobę nie wywierały istotnego wpływu

na metabolizm substratów CYP2D6 (współczynnik dekstrometorfan/3-metoksymorfinan), CYP2C9

(warfaryna), CYP2C19 (omeprazol) i CYP3A4 (dekstrometorfan). Ponadto w warunkach in vitro,

arypiprazol i dehydroarypiprazol nie zmieniały metabolizmu zachodzącego z udziałem CYP1A2.

Istnieje zatem małe prawdopodobieństwo wystąpienia istotnych klinicznie interakcji między

produktami leczniczymi metabolizowanymi przez te enzymy.

Kiedy arypiprazol był podawany z walproinianem, litem lub lamotryginą nie stwierdzono klinicznie

istotnej zmiany w stężeniach walproinianu, litu lub lamotryginy.

Zespół serotoninowy

Obserwowano przypadki zespołu serotoninowego u pacjentów przyjmujących arypiprazol, a możliwe

objawy przedmiotowe oraz podmiotowe dla tego stanu mogą wystąpić szczególnie w przypadku

jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych, takich jak SSRI/SNRI (selektywne

inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny/inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i

noradrenaliny) lub leków, o których wiadomo, że zwiększają stężenia arypiprazolu (patrz punkt 4.8).

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie przeprowadzono dotychczas odpowiednio kontrolowanych badań dotyczących działania

arypiprazolu u kobiet w ciąży. Notowano występowanie wad wrodzonych, jednak nie można było

ustalić ich związku przyczynowego z arypiprazolem. Na podstawie wyników badań

przeprowadzonych na zwierzętach nie można wykluczyć potencjalnego toksycznego wpływu leku na

płód (patrz punkt 5.3). Pacjentki należy poinformować o konieczności powiadomienia swojego

lekarza, jeśli w trakcie leczenia arypiprazolem zajdą w ciąże lub planują zajście w ciążę. Ze względu

na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa u ludzi oraz budzące wątpliwości wyniki badań

na zwierzętach, ten lek nie może być stosowany w okresie ciąży, chyba że spodziewane korzyści

wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym arypiprazol) w czasie

trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym

zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienne, które po porodzie mogą różnić się ciężkością

przebiegu oraz czasem trwania. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie,

drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku

z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane (patrz punkt 4.8).

Karmienie piersią

Arypiprazol przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy

przerwać przyjmowanie arypiprazolu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka

i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Arypiprazol nie zaburzał płodności na podstawie danych z badań nad toksycznym wpływem na

reprodukcję.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Arypiprazol wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn w związku z możliwym wpływem na układ nerwowy i wzrok, takim jak

uspokojenie polekowe, senność, omdlenie, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie (patrz punkt

4.8).

4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej notowanymi działaniami niepożądanymi w kontrolowanych placebo badaniach były

akatyzja i nudności, każde występujące częściej niż u 3 % pacjentów leczonych arypiprazolem

podawanym doustnie.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Częstość występowania działań niepożądanych związanych z leczeniem arypiprazolem podano

w poniższej tabeli. Dane w tabeli oparto na działaniach niepożądanych zgłaszanych podczas badań

klinicznych i (lub) po wprowadzeniu do obrotu.

Wszystkie działania niepożądane podano według klasyfikacji układów i narządów i częstości: bardzo

często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000

do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000); nie znana (częstość nie może być określona na podstawie

dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania

niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Nie można określić częstości działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu do obrotu,

ponieważ pochodzą one ze spontanicznych zgłoszeń. Z tego względu częstość takich działań

niepożądanych określono jako „nieznana”.

Często

Niezbyt często

Nieznana

Zaburzenia krwi

i układu chłonnego

Leukopenia

Neutropenia

Trombocytopenia

Zaburzenia układu

immunologicznego

Reakcje uczuleniowe (np.

reakcja anafilaktyczna, obrzęk

naczynioruchowy obejmujący

obrzęk języka, obrzęk twarzy,

świąd lub pokrzywkę)

Zaburzenia

endokrynologiczne

Hiperprolaktynemia

Cukrzycowa śpiączka

hiperosmolarna

Kwasica ketonowa

Zaburzenia

metabolizmu

i odżywiania

Cukrzyca

Hiperglikemia

Hiponatremia

Anoreksja

Zmniejszenie masy ciała

Zwiększenie masy ciała

Zaburzenia

psychiczne

Bezsenność

Lęk

Niepokój, zwł.

ruchowy

Depresja

Hiperseksualność

Próby samobójcze, myśli

samobójcze i dokonane

samobójstwa (patrz punkt 4.4)

Patologiczne uzależnienie od

hazardu

Zaburzenia kontroli impulsów

Obżarstwo

Kompulsywna potrzeba

wydawania pieniędzy

Poriomania

Zachowania agresywne

Nadmierne pobudzenie

Nerwowość

Zaburzenia układu

nerwowego

Akatyzja

Zaburzenia

pozapiramidowe

Drżenie

Bóle głowy

Sedacja

Senność

Zawroty głowy

Późne dyskinezy

Dystonia

Złośliwy zespół neuroleptyczny

(ang. NMS)

Drgawki typu grand mal

Zespół serotoninowy

Zaburzenia mowy

Zaburzenia oka

Niewyraźne

widzenie

Podwójne widzenie

Zaburzenia serca

Tachykardia

Nagły niewyjaśniony zgon

Torsades de pointes

Wydłużenie odstępu QT

Arytmie komorowe

Zatrzymanie akcji serca

Bradykardia

Zaburzenia

naczyniowe

Hipotensja

ortostatyczna

Choroba zakrzepowo-zatorowa

żył (w tym zator płucny

i zakrzepica żył głębokich)

Nadciśnienie tętnicze

Omdlenia

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki

piersiowej

i śródpiersia

Czkawka

Zachłystowe zapalenie płuc

Skurcz krtani

Skurcz części ustnej gardła

Zaburzenia żołądka

i jelit

Zaparcia

Niestrawność

Nudności

Nadmierne

wydzielanie

śliny

Wymioty

Zapalenie trzustki

Dysfagia

Biegunka

Dyskomfort w jamie brzusznej

Dyskomfort w obrębie żołądka

Zaburzenia wątroby

i dróg żółciowych

Niewydolność wątroby

Zapalenie wątroby

Żółtaczka

Zwiększona aktywność

aminotransferazy alaninowej

(AlAT)

Zwiększenie aminotransferazy

asparaginianowej (AspAT)

Zwiększenie

gammaglutamylotransferazy

(GGTP)

Zwiększenie aktywności

fosfatazy alkalicznej

Zaburzenia skóry

i tkanki podskórnej

Wysypka

Reakcja fotoalergiczna

Łysienie

Nadmierne pocenie się

Zaburzenia

mięśniowo-

szkieletowe i tkanki

łącznej

Rozpad mięśni poprzecznie

prążkowanych (rabdomioliza)

Bóle mięśniowe

Sztywność

Zaburzenia nerek

i dróg moczowych

Nietrzymanie moczu

Zatrzymanie moczu

Ciąża, połóg i okres

okołoporodowy

Zespół abstynencyjny u

noworodków (patrz punkt 4.6)

Zaburzenia układu

rozrodczego i piersi

Priapizm

Zaburzenia ogólne

i stany w miejscu

podania

Zmęczenie

Zaburzenia regulacji

temperatury (np. hipotermia,

gorączka)

Ból w klatce piersiowej

Obrzęk obwodowy

Badania

diagnostyczne

Zwiększenie stężenia glukozy

we krwi

Zwiększenie stężenia

glikozylowanej hemoglobiny

Wahania stężenia glukozy we

krwi

Zwiększona aktywność

fosfokinazy kreatynowej

Opis wybranych działań niepożądanych

Dorośli

Objawy pozapiramidowe (ang. EPS)

Schizofrenia: w długookresowym 52-tygodniowym kontrolowanym badaniu, u pacjentów leczonych

arypiprazolem ogólnie rzadziej występowały EPS (25,8 %), w tym parkinsonizm, akatyzja, dystonia

i dyskineza, w porównaniu do pacjentów leczonych haloperydolem (57,3 %). W długookresowym

26-tygodniowym badaniu z kontrolą placebo, częstość występowania EPS wynosiła 19 % dla

pacjentów leczonych arypiprazolem i 13,1 % dla pacjentów otrzymujących placebo. W innym

długookresowym 26-tygodniowym kontrolowanym badaniu częstość występowania EPS wynosiła

14,8 % dla pacjentów leczonych arypiprazolem i 15,1 % dla pacjentów otrzymujących olanzapinę.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I:

w 12-tygodniowym kontrolowanym badaniu przypadki EPS stwierdzano u 23,5 % pacjentów

leczonych arypiprazolem i 53,3 % u pacjentów leczonych haloperydolem. W innym 12-tygodnowym

badaniu ilość przypadków EPS stwierdzano u 26,6 % pacjentów leczonych arypiprazolem i 17,6 %

u pacjentów leczonych litem. W długookresowym 26-tygodniowym kontrolowanym placebo badaniu

w leczeniu podtrzymującym przypadki EPS wystąpiły u 18,2 % pacjentów leczonych arypiprazolem

i 15,7 % u pacjentów otrzymujących placebo.

Akatyzja

W kontrolowanych placebo badaniach przypadki akatyzji u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi

dwubiegunowymi występowały u 12,1 % pacjentów leczonych arypiprazolem i u 3,2 % pacjentów

otrzymujących placebo. U pacjentów ze schizofrenią ilość przypadków akatyzji wynosiła 6,2%

w grupie arypiprazolu i 3,0 % w grupie placebo.

Dystonia

Efekt klasy terapeutycznej: objawy dystonii, długotrwałe nieprawidłowe skurcze grup mięśni, mogą

występować u wrażliwych pacjentów w ciągu pierwszych kilku dni leczenia. Do objawów dystonii

należą: skurcze mięśni szyi, czasami postępujące do ucisku w gardle, trudności z przełykaniem,

trudności z oddychaniem i (lub) zaburzenia ruchów języka. Chociaż objawy te mogą występować po

zastosowaniu małych dawek, występują częściej i o większej ciężkości podczas stosowania leków

przeciwpsychotycznych pierwszej generacji w dużych mocach i większych dawkach. Obserwowano

zwiększone ryzyko ostrej dystonii u mężczyzn i młodszych grup wiekowych.

Prolaktyna

Podczas badań klinicznych w zakresie zarejestrowanych wskazań i po wprowadzeniu produktu

leczniczego do obrotu u pacjentów otrzymujących arypiprazol obserwowano zarówno zwiększenie,

jak i zmniejszenie stężenia prolaktyny w surowicy w porównaniu do pomiarów początkowych (punkt

5.1).

Parametry laboratoryjne

Porównania pomiędzy arypiprazolem i placebo dotyczące odsetka pacjentów, u których wystąpiły

potencjalnie istotne zmiany rutynowych parametrów laboratoryjnych i lipidowych (patrz punkt 5.1),

nie wykazały medycznie istotnych różnic (patrz punkt 5.1). Ogólnie przejściowe i bezobjawowe

zwiększenie aktywności CPK (fosfokinazy kreatynowej) obserwowano u 3,5 % pacjentów leczonych

arypiprazolem w porównaniu do 2,0 % pacjentów otrzymujących placebo.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej

W krótkoterminowym badaniu z kontrolą placebo, w którym udział wzięło 302 nastolatków

(13-17 lat) chorych na schizofrenię, częstość występowania i rodzaj reakcji niepożądanych były

podobne do występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących działań niepożądanych

zgłaszanych częściej u nastolatków otrzymujących arypiprazol niż u dorosłych otrzymujących

arypiprazol (i częściej niż placebo):

Senność/sedacja i zaburzenia pozapiramidowe były zgłaszane bardzo często (≥ 1/10), oraz suchość

w jamie ustnej, zwiększony apetyt, niedociśnienie ortostatyczne były zgłaszane często (≥ 1/100,

< 1/10).

Profil bezpieczeństwa w 26-tygodniowym badaniu prowadzonym na zasadzie próby otwartej, był

podobny do obserwowanego w badaniu krótkoterminowym z kontrolą placebo.

Profil bezpieczeństwa w długoterminowym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby

z grupą kontrolną otrzymującą placebo był podobny z wyjątkiem następujących reakcji, które były

zgłaszane częściej, niż w grupie dzieci i młodzieży przyjmujących placebo: często zgłaszano

zmniejszenie masy ciała, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, arytmię i leukopenię (≥ 1/100,

< 1/10).

W zebranej populacji nastolatków (13-17 lat) chorych na schizofrenię, leczonych do 2 lat, przypadki

małego stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 29,5 % dziewcząt (< 3 ng/ml) i 48,3 %

chłopców (< 2 ng/ml). W grupie młodzieży (w wieku 13-17 lat) ze schizofrenią, otrzymującej dawki

arypiprazolu od 5 do 30 mg przez okres maksymalnie do 72 miesięcy, częstość występowania niskich

stężeń prolaktyny w surowicy u pacjentek (< 3 ng/ml) i u pacjentów (< 2 ng/ml) wynosiła

odpowiednio 25,6 % i 45,0 %.

Podczas dwóch długoterminowych badań z udziałem młodzieży (13-17 lat) ze schizofrenią

i pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową leczonych arypiprazolem, częstość występowania

małych stężeń prolaktyny w surowicy u kobiet (< 3 ng/ml) i mężczyzn (< 2 ng/ml) wynosiła

odpowiednio 37,0 % i 59,4 %.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat

i starszej

Częstość występowania i rodzaj reakcji niepożądanych u młodzieży z zaburzeniem afektywnym

dwubiegunowym typu I były podobne do występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących

działań niepożądanych: senność (23,0 %), zaburzenia pozapiramidowe (18.4 %), akatyzja (16.0 %)

i zmęczenie (11.8 %) były zgłaszane bardzo często (≥ 1/10); natomiast ból w górnej części brzucha,

zwiększenie częstości akcji serca, zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, drżenie mięśni oraz

dyskineza były zgłaszane często (≥ 1/100, < 1/10).

Następujące reakcje niepożądane miały prawdopodobnie związek z zastosowaną dawką: zaburzenia

pozapiramidowe (częstość występowania dla dawki 10 mg wynosiła 9,1 %, dla dawki 30 mg 28,8 %,

dla placebo 1,7 %); i akatyzja (częstość występowania dla dawki 10 mg wynosiła 12,1 %, dla dawki

30 mg 20,3 %, dla placebo 1,7 %).

Średnie zmiany masy ciała u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I po 12.

oraz 30. tygodniu wynosiły odpowiednio dla arypiprazolu 2,4 kg oraz 5,8 kg, a dla placebo 0,2 kg oraz

2,3 kg.

W populacji dzieci i młodzieży senność oraz zmęczenie obserwowano częściej u pacjentów

z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, w porównaniu do pacjentów ze schizofrenią.

W populacji dzieci i młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym (10-17 lat), leczonych

do 30 tygodni, przypadki małego stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 28,0 % dziewcząt

(< 3 ng/ml) i 53,3 % chłopców (< 2 ng/ml).

Patologiczne uzależnienie od hazardu i inne zaburzenia kontroli impulsów

Patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność, kompulsywna potrzeba wydawania pieniędzy

i obżarstwo lub kompulsywne objadanie się mogą wystąpić u pacjentów leczonych arypiprazolem

(patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Objawy przedmiotowe i podmiotowe

W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu przypadkowe bądź zamierzone

przedawkowanie samego arypiprazolu stwierdzono u dorosłych pacjentów po oszacowanej dawce do

1260 mg niezakończone zgonem. Do potencjalnie istotnych klinicznie objawów podmiotowych

i przedmiotowych należały: letarg, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, senność, przyspieszona czynność

serca (tachykardia), nudności, wymioty i biegunka. Ponadto zgłaszano przypadkowe przedawkowanie

samego arypiprazolu (do 195 mg) u dzieci, bez zgonów. Do potencjalnie istotnych klinicznie objawów

podmiotowych i przedmiotowych należały: senność, przejściowa utrata świadomości i objawy

pozapiramidowe.

Postępowanie po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku stosuje się leczenie podtrzymujące, polegające na utrzymaniu

drożności dróg oddechowych, dotlenianiu i wentylacji oraz leczeniu objawowym. Należy wziąć pod

uwagę możliwość wpływu wielu produktów leczniczych. Z tego względu należy niezwłocznie

rozpocząć monitorowanie czynności układu krążenia, obejmujące stałe monitorowanie zapisu

elektrokardiograficznego, w celu wykrycia możliwych zaburzeń rytmu serca. Wiedząc lub

podejrzewając przedawkowanie arypiprazolu należy objąć ścisłą kontrolą pacjenta i obserwować go

do czasu poprawy jego stanu.

Aktywowany węgiel (50 g), podany w godzinę po zażyciu arypiprazolu, obniża C

leku o około

41 %, a AUC o około 51 %, co wskazuje na jego skuteczność w leczeniu przedawkowania.

Hemodializa

Pomimo że brak informacji dotyczących wpływu hemodializ w leczeniu przedawkowania

arypiprazolu, to jednak istnieje małe prawdopodobieństwo, by hemodializy były użyteczne w takich

przypadkach, ze względu na znaczny stopień wiązania arypiprazolu z białkami osocza.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki psycholeptyczne, inne leki przeciwpsychotyczne, kod ATC:

N05AX12

Mechanizm działania

Uważa się, że skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I jest związana ze skojarzonym działaniem częściowo agonistycznym

w stosunku do receptora dopaminowego D

i serotoninowego 5-HT

oraz antagonistycznym

w stosunku do receptora serotoninowego 5-HT

. Antagonistyczne właściwości arypiprazolu

wykazano na zwierzęcym modelu hiperaktywności dopaminergicznej, a właściwości agonistyczne na

zwierzęcym modelu hipoaktywności dopaminergicznej. W warunkach in vitro arypiprazol wykazuje

silne powinowactwo do receptorów dopaminowych D

, serotoninowych 5-HT

i 5-HT

oraz

umiarkowane powinowactwo do receptorów dopaminowych D4, serotoninowych 5-HT

i 5-HT

a także adrenergicznych alfa-1 i histaminowych H

. Arypiprazol wykazuje także umiarkowane

powinowactwo do miejsc wychwytu zwrotnego serotoniny, nie wykazuje natomiast istotnego

powinowactwa do receptorów muskarynowych. Interakcje z receptorami innymi niż podtypy

receptorów dopaminowych i serotoninowych pozwalają na wyjaśnienie niektórych innych

właściwości klinicznych arypiprazolu.

Arypiprazol w dawkach od 0,5 do 30 mg, podawany raz na dobę przez 2 tygodnie osobom zdrowym

powoduje zależne od dawki zmniejszenie wiązania rakloprydu znakowanego

C, ligandu receptora

, w jądrze ogoniastym i skorupie, co można wykryć za pomocą pozytonowej tomografii

emisyjnej.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Dorośli

Schizofrenia

Wyniki trzech krótkoterminowych badań (4 do 6 tygodni) z kontrolą placebo, w których udział wzięło

1228 dorosłych chorych na schizofrenię, u których stwierdzano objawy pozytywne lub negatywne,

wykazały, że arypiprazol powoduje istotnie większą poprawę w zakresie objawów psychotycznych niż

placebo.

Arypiprazol jest skuteczny w podtrzymywaniu poprawy klinicznej podczas kontynuacji leczenia

u tych dorosłych pacjentów, u których obserwowano wstępną dobrą reakcję na lek. W badaniu z grupą

kontrolną przyjmującą haloperydol, odsetek pacjentów, u których udało się utrzymać dobrą reakcję na

produkt leczniczy, w ciągu 52 tygodni był podobny w obu grupach (arypiprazol 77 % i haloperydol

73 %). Badanie ukończyła istotnie większa grupa pacjentów leczonych arypiprazolem (43 %) niż

haloperydolem (30 %). Wyniki uzyskane w skalach ocen stosowanych jako wtórne mierniki

skuteczności, w tym w skali PANSS i w skali oceny depresji Montgomery-Asberg, wskazują na

istotną wyższość nad haloperydolem.

W trwającym 26 tygodni kontrolowanym badaniu z użyciem placebo, z udziałem pacjentów dorosłych

z ustabilizowaną przewlekłą schizofrenią stwierdzono, w wyniku leczenia arypiprazolem większe

zmniejszenie częstości nawrotów, 34 % w grupie leczonych arypiprazolem i 57 % w grupie

otrzymującej placebo.

Przyrost masy ciała

Wyniki badań klinicznych wskazują, że arypiprazol nie powoduje klinicznie istotnego przyrostu masy

ciała. W trwającym 26 tygodni badaniu z grupą kontrolną leczonych olanzapiną i wykorzystaniem

podwójnie ślepej próby, przeprowadzonym w wielu krajach, udział wzięło 314 dorosłych pacjentów

ze schizofrenią. Pierwotnym celem była ocena przyrostu masy ciała. W istotnie mniejszej grupie

pacjentów leczonych arypiprazolem w porównaniu z otrzymującymi olanzapinę, stwierdzono przyrost

masy ciała o ≥ 7 % w porównaniu z pomiarem początkowym (tzn. przyrost masy ciała o co najmniej

5,6 kg przy średniej początkowej masie wynoszącej ok. 80,5 kg) w grupie leczonych arypiprazolem

(n = 18 lub 13 % pacjentów, których wyniki poddawano analizie), w porównaniu grupą otrzymującą

olanzapinę (n = 45 lub 33 % pacjentów, których wyniki poddawano analizie).

Stężenia lipidów

W zbiorczej analizie wyników stężeń lipidów pochodzących z kontrolowanych placebo badań

klinicznych u dorosłych, arypiprazol nie powodował klinicznie istotnych zmian stężeń cholesterolu

całkowitego, triglicerydów, cholesterolu HDL i cholesterolu LDL.

Prolaktyna

Stężenia prolaktyny oceniono podczas wszystkich badań z zastosowaniem wszystkich dawek

arypiprazolu (n = 28 242). Częstość występowania hiperprolaktynemii lub zwiększenia stężenia

prolaktyny w surowicy u pacjentów leczonych arypiprazolem (0,3 %) była podobna do częstości

występowania hiperprolaktynemii w grupie otrzymującej placebo (0,2 %). U pacjentów

otrzymujących arypiprazol mediana czasu do wystąpienia objawu wynosiła 42 dni, a mediana czasu

trwania wynosiła 34 dni.

Częstość występowania hiperprolaktynemii lub zmniejszenia stężenia prolaktyny w surowicy

u pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 0,4 % w porównaniu do 0,02 % w grupie otrzymującej

placebo. U pacjentów otrzymujących arypiprazol mediana czasu do wystąpienia objawu wynosiła

30 dni, a mediana czasu trwania wynosiła 194 dni.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I

W dwóch 3-tygodniowych badaniach, kontrolowanych placebo, z zastosowaniem zmiennej dawki,

u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I, arypiprazol w monoterapii był znacząco bardziej skuteczny niż placebo

w zmniejszaniu objawów maniakalnych w ciągu 3 tygodni. Badania te obejmowały pacjentów

z objawami lub bez objawów psychotycznych oraz pacjentów z szybką zmianą fazy lub bez szybkiej

zmiany fazy (przebieg typu rapid-cycling).

W jednym 3-tygodniowym badaniu, kontrolowanym placebo, z zastosowaniem stałej dawki

w monoterapii, u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia

afektywnego dwubiegunowego typu I, arypiprazol nie wykazał większej skuteczności niż placebo.

W dwóch 12-tygodniowych badaniach, kontrolowanych placebo oraz innymi substancjami czynnymi,

u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I z objawami lub bez objawów psychotycznych, arypiprazol był skuteczniejszy

niż placebo w 3. tygodniu badania, a wynik leczenia podtrzymującego był w 12. tygodniu badania

porównywalny z wynikiem dla litu lub haloperydolu. W 12. tygodniu arypiprazol powodował także

remisję objawów maniakalnych u porównywalnej liczby pacjentów co lit lub haloperydol.

W 6-tygodniowym, kontrolowanym placebo, badaniu u pacjentów z epizodem maniakalnym lub

mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I z objawami lub bez

objawów psychotycznych, którzy częściowo nie reagowali na monoterapię litem lub walproinianem

przez 2 tygodnie przy terapeutycznych stężeniach w surowicy, zastosowanie arypiprazolu jako

dodatkowego leku w większym stopniu zwiększyło skuteczność zapobiegania objawom maniakalnym

niż stosowanie litu lub walproinianu w monoterapii.

W 26-tygodniowym, kontrolowanym placebo, badaniu które przedłużono o 74 tygodnie, u pacjentów

z objawami maniakalnymi, którzy osiągnęli remisję w trakcie stosowania arypiprazolu w czasie fazy

stabilizacji przed randomizacją, arypiprazol był bardziej skuteczny niż placebo w zapobieganiu

nawrotowi chorobie dwubiegunowej, głównie w zapobieganiu nawrotowi objawów maniakalnych, ale

nie wykazał przewagi nad placebo w zapobieganiu nawrotowi depresji.

W 52-tygodniowym, kontrolowanym placebo badaniu, u pacjentów z obecnym epizodem

maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I, którzy

osiągnęli trwałą remisję (w skali oceny manii Younga Y-MRS oraz w skali oceny depresji

Montgomery-Asberg MADRS całkowita ilość punktów ≤ 12) w trakcie stosowania arypiprazolu

(w dawce 10 mg na dobę do 30 mg na dobę) w skojarzeniu z litem lub walproinianem przez

12 kolejnych tygodni, połączenie z arypiprazolem wykazało przewagę nad placebo w zapobieganiu

nawrotowi choroby afektywnej dwubiegunowej (współczynnik ryzyka 0,54), zmniejszając ryzyko

o 46 % i w zapobieganiu nawrotom manii, zmniejszając ryzyko o 65 % (współczynnik ryzyka 0,35),

ale nie wykazało przewagi nad placebo w zapobieganiu nawrotowi depresji. Skojarzenie

z arypiprazolem wykazało przewagę wobec placebo w przypadku drugorzędowego punktu oceny,

skala ogólnego wrażenia klinicznego (ang. CGI-BP) nasilenia choroby (mania). W tym badaniu,

pacjenci zostali przydzieleni przez badaczy do badania prowadzonego metodą próby otwartej,

z zastosowaniem litu lub walproinianu w monoterapii, w celu oceny częściowego braku odpowiedzi.

Pacjenci byli stabilizowani przez co najmniej 12 kolejnych tygodni za pomocą skojarzenia

arypiprazolu i stosowanego wcześniej stabilizatora nastroju. Pacjenci stabilni byli następnie losowo

przydzielani do grupy kontynuującej stosowanie tego samego stabilizatora nastroju z arypiprazolem

lub placebo w badaniu metodą podwójnie ślepej próby. W fazie randomizowanej oceniano cztery

podgrupy stabilizatora nastroju: arypiprazol + lit; arypiprazol + walproinian; placebo + lit; placebo +

walproinian. Współczynniki Kaplana-Meiera dla nawrotu jakiegokolwiek zaburzenia nastroju w

przypadku terapii skojarzonej były następujące: 16 % dla grupy stosującej arypiprazol + lit i 18 % dla

grupy arypiprazol + walproinian, w porównaniu do 45 % dla grupy placebo + lit i 19 % dla grupy

placebo + walproinian.

Populacja dzieci i młodzieży

Schizofrenia u młodzieży

Wyniki 6-tygodniowego badania z kontrolą placebo, w którym udział wzięło 302 nastoletnich

pacjentów chorych na schizofrenię (13-17 lat), u których stwierdzano objawy pozytywne lub

negatywne, wykazały, że arypiprazol powoduje statystycznie istotnie większą poprawę w zakresie

objawów psychotycznych niż placebo. W analizie podgrupy nastoletnich pacjentów w wieku

pomiędzy 15 a 17 lat, stanowiącej 74 % całkowitej włączonej populacji, w czasie trwania

26-tygodniowego badania prowadzonego na zasadzie próby otwartej obserwowano utrzymywanie się

działania.

W badaniu z randomizacją, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną

otrzymującą placebo, trwającym 60-89 tygodni, które prowadzono z udziałem młodzieży ze

schizofrenią (n = 146; w wieku 13-17 lat) występowała statystycznie znamienna różnica w zakresie

odsetka nawrotów objawów psychotycznych pomiędzy grupą otrzymującą arypiprazol (19,39 %)

a grupą otrzymującą placebo (37,5 %). Punkt szacunkowy współczynnika ryzyka (HR) w całej

populacji wynosił 0,461 (95% przedział ufności, 0,242-0,879). W analizach w podgrupach punkt

szacunkowy współczynnika ryzyka wynosił 0,495 wśród uczestników w wieku od 13 do 14 lat

w porównaniu do 0,454 wśród uczestników w wieku od 15 do 17 lat. Jednak ocena szacunkowa

współczynnika ryzyka w grupie młodszych uczestników (13-14 lat) nie była precyzyjna,

odzwierciedlając mniejszą liczebność uczestników w tej grupie (arypiprazol, n = 29; placebo, n = 12)

i przedział ufności dla tej oceny szacunkowej (wynoszący od 0,151 do 1,628) uniemożliwiał

wyciągnięcie wniosków odnośnie występowania wyniku leczenia. Natomiast 95% przedział ufności

dla współczynnika ryzyka w podgrupie starszych uczestników (arypiprazol, n = 69; placebo, n = 36)

wynosił od 0,242 do 0,879 i dlatego można wyciągnąć wnioski odnośnie wyników leczenia

u starszych pacjentów.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u dzieci i młodzieży

Arypiprazol badano w 30-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo, w którym udział wzięło 296

dzieci i młodzieży (10-17 lat), którzy spełnili kryteria diagnostyczne według DSM-IV dla zaburzenia

afektywnego dwubiegunowego typu I z epizodami maniakalnymi lub mieszanymi z objawami

psychotycznymi lub bez tych objawów oraz wyjściowo mieli wynik ≥ 20 w skali manii według

Younga (Y-MRS) jako wartość wyjściową. Wśród pacjentów włączonych do podstawowej analizy

skuteczności, 139 pacjentów miało postawioną diagnozę aktualnie współistniejącego ADHD.

Arypiprazol wykazał przewagę w stosunku do placebo w odniesieniu do zmiany wartości wyjściowej

w 4. oraz 12. tygodniu jako wynik całościowy wg Y-MRS. W dalszych analizach przewaga nad

placebo była bardziej wyraźna u pacjentów ze współistniejącym zespołem ADHD w porównaniu do

pacjentów bez ADHD, gdzie nie zaobserwowano różnicy w stosunku do placebo. Zapobieganie

nawrotom nie zostało określone.

Do najczęstszych zdarzeń niepożądanych występujących w trakcie leczenia, wśród pacjentów

otrzymujących dawkę 30 mg, były zaburzenia pozapiramidowe (28,3 %), senność (27,3 %), ból głowy

(23,2 %) oraz nudności (14,1 %). Średni przyrost masy ciała w 30-tygodniowm okresie leczenia

wynosił 2,9 kg, w porównaniu do 0,98 kg u pacjentów, u których stosowano placebo.

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2)

U pacjentów w wieku od 6 do 17 lat arypiprazol badano w dwóch 8-tygodniowych badaniach

z użyciem placebo [w jednym badaniu stosowano zmienną dawkę (2-15 mg na dobę), a w drugim stałą

dawkę (5, 10 lub 15 mg na dobę)] oraz jednym 52-tygodniowym badaniu otwartym. Dawkowanie

w tych badaniach rozpoczynano od dawki 2 mg na dobę, po tygodniu zwiększanej do 5 mg na dobę,

a następnie zwiększanej w odstępach tygodniowych o 5 mg na dobę do czasu osiągnięcia dawki

docelowej. Ponad 75 % pacjentów miało mniej niż 13 lat. Arypiprazol wykazał statystycznie większą

skuteczność w porównaniu do placebo w podskali dotyczącej drażliwości Listy Zachowań

Aberracyjnych (ang. Aberrant Behaviour Checklist Irritability subscale). Jednakże, nie ustalono

znaczenia klinicznego tej obserwacji. Profil bezpieczeństwa obejmował przyrost masy ciała i zmianę

stężenia prolaktyny. Czas trwania długoterminowego badania dotyczącego bezpieczeństwa był

ograniczony do 52-tygodni. W zebranych badaniach, częstość występowania małego stężenia

prolaktyny u dziewcząt (< 3 ng/ml) i u chłopców (< 2 ng/ml) leczonych arypiprazolem wynosiła

odpowiednio, 27/46 (58.7 %) i 258/298 (86.6 %). W badaniach kontrolowanych placebo średni

przyrost masy ciała wynosił 0,4 kg w grupie placebo i 1,6 kg w grupie arypiprazolu.

Arypiprazol badano także w długoterminowym badaniu podtrzymującym, kontrolowanym placebo. Po

13-26-tygodniowej stabilizacji z zastosowaniem arypiprazolu (w dawkach 2-15 mg na dobę), pacjenci

z trwałą odpowiedzią albo kontynuowali leczenie arypiprazolem bądź też otrzymywali placebo przez

kolejne 16 tygodni. Współczynniki Kaplana-Meiera dla nawrotu w tygodniu 16. były następujące:

35 % dla grupy stosującej arypiprazol oraz 52 % dla grupy placebo; współczynnik ryzyka nawrotu

w ciągu 16 tygodni (arypiprazol/placebo) wynosił 0,57 (różnica nieistotna statystycznie). Średni

przyrost masy ciała w fazie stabilizacji (do 26 tygodni) z zastosowaniem arypiprazolu wynosił 3,2 kg,

natomiast w drugiej fazie badania (16 tygodni) obserwowano dalszy średni wzrost o 2,2 kg dla

arypiprazolu w porównaniu do 0,6 kg dla placebo. Objawy pozapiramidowe były zgłaszane głównie

w fazie stabilizacji, u 17 % pacjentów, z drgawkami stanowiącymi 6 %.

Tiki związane z zespołem Tourette’a u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2)

Skuteczność arypiprazolu badano u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a (arypiprazol: n = 99,

placebo: n = 44) w trwającym 8 tygodni, randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie

ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo w schemacie leczenia w grupach z użyciem stałej

dawki zależnej od masy ciała od 5 mg na dobę do 20 mg na dobę i dawki początkowej wynoszącej

2 mg. Pacjenci byli w wieku 7-17 lat i przed rozpoczęciem leczenia uzyskali średni wynik 30 na

łącznej skali tików w Globalnej Skali Nasilenia Tików z Yale (Total Tic Score on the Yale Global Tic

Severity Scale, TTS-YGTSS). Grupa pacjentów otrzymująca arypiprazol wykazywała poprawę

mierzoną zmianą wyniku na skali TTS-YGTSS od pomiaru początkowego do pomiaru w 8 tygodniu

leczenia, która wynosiła 13,35 w grupie otrzymującej małą dawkę (5 mg lub 10 mg) i 16,94 w grupie

otrzymującej dużą dawkę (10 mg lub 20 mg) w porównaniu do poprawy odnotowanej u pacjentów

otrzymujących placebo i zmiany wynoszącej 7,09.

Skuteczność arypiprazolu u dzieci i młodzieży z zespołem Touretta (arypiprazol: n = 32, placebo:

n = 29) oceniano również w przypadku podawania zmiennych dawek od 2 mg na dobę do 20 mg na

dobę z dawką początkową wynoszącą 2 mg w trwającym 10 tygodni, randomizowanym badaniu

w Korei Południowej prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą

placebo. Pacjenci w wieku 6-18 lat uzyskali średni wynik 29 na skali TTS-YGTSS w pomiarze

początkowym. Pacjenci otrzymujący arypiprazol wykazywali poprawę mierzoną zmianą wyniku

o 14,97 na skali TTS-YGTSS od pomiaru początkowego do pomiaru w 10 tygodniu w porównaniu do

poprawy wynoszącej 9,62 w grupie placebo.

W obu wspomnianych badaniach krótkoterminowych nie określono klinicznego znaczenia wyników

dotyczących skuteczności , biorąc pod uwagę działanie terapeutyczne w porównaniu do istotnego

wpływu efektu placebo i niejasne skutki w zakresie funkcjonowania psychospołecznego. Brak danych

długoterminowych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa arypiprazolu w tej niestabilnej

chorobie.

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego

RIPIZOL w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu schizofrenii oraz

w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Arypiprazol jest dobrze wchłaniany, maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 3-5 godzin po

podaniu. Arypiprazol w minimalnym stopniu ulega metabolizmowi przedukładowemu. Bezwzględna

dostępność po doustnym podaniu jednej tabletki wynosi 87 %. Spożywanie posiłków o dużej

zawartości tłuszczu nie wpływa na farmakokinetykę arypiprazolu.

Dystrybucja

Arypiprazol jest rozmieszczany w całym organizmie, pozorna objętość dystrybucji wynosi 4,9 l/kg, co

wskazuje na znaczną dystrybucję pozanaczyniową. W stężeniach terapeutycznych arypiprazol

i dehydroarypiprazol wiążą się w ponad 99 % z białkami surowicy, głównie z albuminami.

Metabolizm

Arypiprazol jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. Proces ten przebiega trzema

głównymi drogami: dehydrogenacji, hydroksylacji oraz N-dealkilacji. Jak wynika z badań in vitro,

enzymy CYP3A4 i CYP2D6 warunkują dehydrogenację oraz hydroksylację arypiprazolu,

a N-dealkilacja jest katalizowana przez CYP3A4. Główną cząsteczką czynną znajdującą się

w krążeniu ogólnym jest sam arypiprazol. W stanie stacjonarnym aktywny metabolit,

dehydroarypiprazol, stanowi około 40 % AUC arypiprazolu w osoczu.

Eliminacja

Średni okres półtrwania arypiprazolu w fazie eliminacji wynosi około 75 godzin u osób

o podwyższonej aktywności CYP2D6 i około 146 godzin u osób o obniżonej aktywności CYP2D6.

Całkowity klirens arypiprazolu wynosi 0,7 ml/min/kg i jest to głównie klirens wątrobowy.

Po doustnym podaniu pojedynczej dawki arypiprazolu znakowanego [

C], stwierdza się odpowiednio

27 % i 60 % podanego pierwiastka radioaktywnego w moczu i kale. Mniej niż 1 % niezmienionego

arypiprazolu zostaje wydalone z moczem i około 18 % z kałem.

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka arypiprazolu i dehydroarypiprazolu u dzieci w wieku od 10 do 17 lat była podobna

do farmakokinetyki u dorosłych, po uwzględnieniu różnic w masie ciała.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie stwierdzono różnic w farmakokinetyce arypiprazolu między zdrowymi osobami w podeszłym

wieku a młodszymi osobami dorosłymi, nie stwierdzono także mierzalnego wpływu wieku na

farmakokinetykę arypiprazolu u pacjentów ze schizofrenią.

Płeć

Nie stwierdzono, aby farmakokinetyka arypiprazolu różniła się u zdrowych kobiet i zdrowych

mężczyzn. Nie stwierdzono także żadnego mierzalnego wpływu płci na farmakokinetykę leku

u pacjentów ze schizofrenią.

Palenie tytoniu

Populacyjne badanie farmakokinetyczne nie wykazało żadnych istotnych klinicznie wpływów

na farmakokinetykę arypiprazolu, zależnych od palenia tytoniu.

Rasa

Populacyjne badanie farmakokinetyczne nie wykazało żadnych istotnych klinicznie różnic

w farmakokinetyce arypiprazolu zależnych od rasy.

Zaburzenia czynności nerek

Stwierdzono, że charakterystyka farmakokinetyczna arypiprazolu i dehydroarypiprazolu jest podobna

u osób z ciężkimi chorobami nerek i u młodych osób zdrowych.

Zaburzenia czynności wątroby

Badania obejmujące podanie pojedynczej dawki leku, przeprowadzone u osób z różnego stopnia

marskością wątroby (klasy Child-Pugh A, B i C) nie wykazały, by zaburzenia czynności wątroby

wpływały istotnie na farmakokinetykę arypiprazolu i dehydroarypiprazolu, jednak w badaniu wzięło

udział tylko 3 chorych z marskością wątroby typu C, co jest liczbą niewystarczającą do wyciągnięcia

wniosków dotyczących zdolności metabolicznych tych pacjentów.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących

bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości

oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla

człowieka.

Istotne działanie toksyczne stwierdzano jedynie po podaniu dawek lub przy stopniu narażenia

wyraźnie przekraczającym maksymalne dawki lub narażenie występujące u ludzi, co wskazuje, że

działanie takie jest ograniczone lub nie występuje w praktyce klinicznej. Obserwacje te obejmują:

zależny od dawki toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie barwnika lipofuscyny i (lub)

obumieranie komórek miąższowych) stwierdzany u szczurów po 104 tygodniach podawania

arypiprazolu w dawce od 20 do 60 mg/kg mc. na dobę (średnia wartość AUC w stanie stacjonarnym

przekraczała 3 do 10 razy wartość występującą u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki)

i zwiększenie częstości występowania raków nadnerczy, a także skojarzonej częstości występowania

gruczolaków lub raków nadnerczy u samic szczurów otrzymujących lek w dawce 60 mg/kg mc. na

dobę (średnia wartość AUC w stanie stacjonarnym przekraczała 10 razy wartość występującą u ludzi

po podaniu maksymalnej zalecanej dawki). Największa ekspozycja nie powodująca powstawania

nowotworów u samic szczurów odpowiadała 7 krotnej ekspozycji u ludzi występującej po stosowaniu

zalecanej dawki.

Dodatkowo stwierdzono występowanie kamicy żółciowej, jako następstwo odkładania się

siarczanowych sprzężonych związków hydroksylowanych metabolitów arypiprazolu w żółci małp,

którym wielokrotnie podawano doustnie dawki leku od 25 do 125 mg/kg mc. na dobę (średnia wartość

AUC w stanie stacjonarnym była od 1 do 3 razy wyższa niż wartość występująca u ludzi po podaniu

maksymalnej zalecanej dawki klinicznej lub 16 do 81 razy wyższa niż po podaniu maksymalnej dawki

zalecanej na podstawie przeliczenia mg/m

pc). Jednak stężenie sprzężonych związków siarczanowych

hydroksyarypiprazolu w żółci człowieka, podczas stosowania najwyższej proponowanej dawki 30 mg

na dobę, nie przekraczało 6 % stężenia stwierdzanego w żółci małp podczas trwającego 39 tygodni

badania i jest znacznie mniejsze (6 %) niż granica rozpuszczalności określona in vitro.

W badaniach toksykologicznych z użyciem dawki wielokrotnej u młodych szczurów i psów profil

toksyczności arypiprazolu był porównywalny z profilem obserwowanym u dorosłych zwierząt oraz

brak jest dowodów neurotoksyczności i niepożądanego wpływu na rozwój.

Wyniki przeprowadzonych w pełnym zakresie standardowych badań genotoksyczności wskazują, że

arypiprazol nie ma właściwości genotoksycznych. Arypiprazol nie zaburzał płodności w badaniach

toksycznego wpływu na reprodukcję. Obserwowano toksyczny wpływ na rozwój, w tym także zależne

od dawki opóźnienie płodowej mineralizacji kości oraz możliwy wpływ teratogenny u szczurów,

którym podawano dawki subterapeutyczne (oceniane na podstawie wartości AUC) oraz u królików,

którym podawano dawki powodujące ekspozycję 3 i 11 razy przewyższającą wartość AUC

występującą w stanie stacjonarnym po zastosowaniu dawek maksymalnych zalecanych u ludzi).

Toksyczny wpływ na ciężarne samice obserwowano podczas podawania dawek podobnych do tych,

które powodują toksyczny wpływ na rozwój.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Magnezu stearynian

10 mg: żelaza tlenek czerwony (E 172), aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska, glikol

propylenowy, alkohol benzylowy, aromat waniliowy), aspartam (E 951)

15 mg: żelaza tlenek żółty (E 172), aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska, glikol

propylenowy, alkohol benzylowy, aromat waniliowy), aspartam (E 951)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Ripizol jest pakowany w blistry Aluminium/OPA/Aluminum/PVC.

Opakowanie zawiera 28 tabletek

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie

z lokalnymi przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Polfarmex S.A.

ul. Józefów 9

99-300 Kutno

8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Ripizol, 10 mg, Pozwolenie nr

Ripizol, 15 mg, Pozwolenie nr

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację