Marelim 180 mg tabletki dojelitowe

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Acidum mycophenolicum
Dostępny od:
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
Kod ATC:
L04AA06
INN (International Nazwa):
Acidum mycophenolicum
Dawkowanie:
180 mg
Forma farmaceutyczna:
tabletki dojelitowe
Podsumowanie produktu:
20 tabl., 5909991227241, Rp; 50 tabl., 5909991227258, Rp; 100 tabl., 5909991227265, Rp; 120 tabl., 5909991227272, Rp; 250 tabl., 5909991227289, Rp
Numer pozwolenia:
22539

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Marelim,

180 mg, tabletki dojelitowe

Acidum mycophenolicum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona informacje

ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Marelim i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed przyjęciem leku Marelim

Jak przyjmować lek Marelim

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Marelim

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Marelim

i w jakim celu się go stosuje

Marelim zawiera substancję zwaną kwasem mykofenolowym. Należy do grupy leków zwanych lekami

immunosupresyjnymi.

Marelim jest stosowany w zapobieganiu odrzucania przeszczepionej nerki, poprzez hamowanie czynności

układu immunologicznego. Jest stosowany w skojarzeniu z innymi lekami zawierającymi cyklosporynę

ikortykosteroidy.

2.

Informacje ważne przed przyjęciem leku Marelim

OSTRZEŻENIE

Kwas mykofenolowy powoduje wady wrodzone i poronienie. Pacjentki, które mogą zajść w ciążę muszą

przedstawić ujemny wynik testu ciążowego przed rozpoczęciem leczenia i muszą stosować się do zaleceń

dotyczących antykoncepcji podanych przez lekarza prowadzącego.

Lekarz porozmawia z pacjentką i przekaże jej pisemne materiały, dotyczące w szczególności wpływu

kwasu mykofenolowego na nienarodzone dziecko. Należy uważnie przeczytać te informacje i stosować

się do podanych wskazówek. Jeśli przedstawione informacje nie są w pełni zrozumiałe, należy zwrócić

się do lekarza prowadzącego o ich ponowne wyjaśnienie przed przyjęciem mykofenolanu. Patrz także

dalsze informacje podane w tym punkcie w części „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Ciąża i

karmienie piersią”.

Kiedy nie przyjmować leku Marelim

jeśli pacjent ma uczulenie na kwas mykofenolowy, mykofenolan sodu, mykofenolan mofetylu lub

którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

jeśli pacjentka może zajść w ciążę i nie przedstawiła ujemnego wyniku testu ciążowego przed

pierwszym zastosowaniem leku, ponieważ mykofenolan powoduje wady wrodzone i poronienie;

jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę lub uważa, że może być w ciąży;

jeśli pacjent nie stosuje skutecznych metod antykoncepcji (patrz także punkty „Antykoncepcja

u kobiet i u mężczyzn”);

jeśli pacjentka karmi piersią (patrz także punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć o tym

lekarzowi zanim zastosuje się Marelim.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Marelim należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub

pielęgniarką:

jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały ciężkie zaburzenia układu pokarmowego,

takie jak wrzód żołądka;

jeśli u pacjenta występuje rzadki dziedziczny niedobór enzymu fosforybozylotransferazy

hipoksantynowo-guaninowej HPRT (ang. HGPRT -

hypoxanthine-guanine phosphoribosyl-

transferase

), taki jak zespół Lesch-Nyhana lub Kelley-Seegmillera.

Pacjent powinien wiedzieć, że:

Marelim osłabia mechanizmy obronne organizmu w przypadku narażenia na światło słoneczne. Z tego

powodu zwiększa się ryzyko rozwoju raka skóry. Należy ograniczyć ekspozycję na działanie promieni

słonecznych i promieni ultrafioletowych (UV) zakładając odpowiednią odzież ochronną oraz

regularnie stosując filtry przeciwsłoneczne z wysokim wskaźnikiem ochronnym.

Należy poradzić się lekarza w kwestii ochrony przeciwsłonecznej.

Jeśli u pacjenta wystąpiło już wcześniej zapalenie wątroby typu B lub C, lek Marelim może zwiększać

ryzyko wystąpienia tych chorób ponownie. Lekarz może zlecić badanie krwi i sprawdzić objawy tych

chorób. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy (zażółcenie skóry i oczu, nudności, utrata apetytu, ciemne

zabarwienie moczu), należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

Jeśli u pacjenta występuje uporczywy kaszel lub skrócony oddech, zwłaszcza, jeśli pacjent przyjmuje

inne leki immunosupresyjne, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

Lekarz może zlecić badanie stężenia przeciwciał we krwi w czasie leczenia lekiem Marelim,

szczególnie, w przypadku powtarzających się infekcji, zwłaszcza, gdy pacjent stosuje również inne

leki immunosupresyjne. Na podstawie wyników badań lekarz podejmie decyzję, czy należy

kontynuować leczenie lekiem Marelim.

Jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek objawy zakażenia (takie jak gorączka lub ból gardła) lub

nieoczekiwane zasinienie lub krwawienie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lekarz podczas stosowania leku Marelim może zlecić badanie liczby białych krwinek i poinformuje

pacjenta, czy może on kontynuować stosowanie leku Marelim.

Substancja czynna, kwas mykofenolowy nie jest tą samą substancją jak inne o podobnie brzmiących

nazwach, takie jak mykofenolan mofetylu. Nie należy stosować ich zamiennie bez zalecenia lekarza.

Stosowanie leku Marelim w czasie ciąży może mieć szkodliwy wpływ na płód (patrz także punkt

„Ciąża i karmienie piersią”) oraz zwiększać ryzyko samoistnych poronień.

Lek Marelim a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o lekach wydawanych

bez recepty.

W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu jednego z niżej wymienionych leków:

inny lek immunosupresyjny, taki jak azatiopryna czy takrolimus;

leki stosowane w leczeniu pacjentów ze zwiększonym stężeniem cholesterolu we krwi, takie jak

cholestyramina;

węgiel aktywowany, stosowany w leczeniu zaburzeń trawiennych, takich jak biegunka, zaburzenia

żołądkowe i gazy;

leki zobojętniające sok żołądkowy, zawierające magnez i glin;

leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusowych, takie jak acyklowir lub gancyklowir.

Należy także powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent planuje przyjęcie jakichkolwiek

szczepionek

Pacjenci nie mogą być dawcami krwi podczas leczenia kwasem mykofenolowym i przez co najmniej 6

tygodni od zakończenia leczenia. Mężczyźni nie mogą być dawcami nasienia podczas leczenia kwasem

mykofenolowym i przez co najmniej 90 dni od zakończenia leczenia.

Marelim z jedzeniem, piciem i alkoholem

Marelim może być zażywany z jedzeniem lub bez. Pacjent powinien zdecydować się na jedną

z możliwości i kontynuować przyjmowanie leku w wybrany sposób, w celu uzyskania pewności, że lek

jest wchłaniany w takim samym stopniu każdego dnia.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (65 lat lub starszych) Marelim może być stosowany bez konieczności

dostosowywania zwykle zalecanej dawki.

Dzieci i młodzież

Stosowanie leku Marelim u dzieci i młodzieży nie jest zalecane z powodu braku danych.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Antykoncepcja u kobiet przyjmujących lek Marelim

Pacjentki, które mogą zajść w ciążę powinny wraz z lekiem Marelim zawsze używać skutecznej metody

antykoncepcji. Dotyczy to okresu:

· przed rozpoczęciem przyjmowania leku Marelim;

· przez cały czas trwania leczenia lekiem Marelim;

· przez 6 tygodni po zakończeniu przyjmowania leku Marelim.

Należy porozmawiać z lekarzem o wyborze najlepszej metody antykoncepcji dla danej pacjentki.

Najlepiej by pacjentka stosowała dwie metody antykoncepcji, ponieważ zmniejszy to ryzyko

niezamierzonej ciąży.

Należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjentka uważa, że

stosowana przez nią metoda mogła okazać się nieskuteczna lub jeśli pacjentka zapomniała przyjąć

tabletkę antykoncepcyjną.

Pacjentka nie jest zdolna do zajścia w ciążę, jeśli odnosi się do niej którykolwiek z wymienionych niżej

punktów:

· pacjentka jest w okresie pomenopauzalnym, tj. ma przynajmniej 50 lat, a ostatnia miesiączka

wystąpiła u niej ponad rok wcześniej (jeśli pacjentka przestała miesiączkować z powodu leczenia

przeciwnowotworowego, nadal istnieje prawdopodobieństwo zajścia w ciążę);

· u pacjentki dokonano chirurgicznego usunięcia jajowodów i obu jajników (obustronnego

usunięcia jajowodów i jajników);

· u pacjentki dokonano chirurgicznego usunięcia macicy (histerektomii);

· jajniki pacjentki przestały funkcjonować (przedwczesna niewydolność jajników, potwierdzona

przez specjalistę ginekologa);

· u pacjentki występuje jedno z następujących wrodzonych, rzadkich zaburzeń

uniemożliwiających zajście w ciążę: genotyp XY, zespół Turnera lub agenezja macicy;

· pacjentka jest dzieckiem lub nastolatką, która jeszcze nie zaczęła miesiączkować.

Antykoncepcja u mężczyzn przyjmujących lek Marelim

Dostępne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko poronienia lub wad wrodzonych u dziecka,

w przypadku, gdy ojciec przyjmuje mykofenolan. Jednak ryzyka tego nie można całkowicie wykluczyć.

W ramach środków ostrożności zaleca się, by pacjent lub jego partnerka stosowali skuteczną

antykoncepcję podczas leczenia i przez co najmniej 90 dni po zaprzestaniu przyjmowania leku Marelim.

Jeśli pacjent planuje mieć dziecko, należy porozmawiać z lekarzem o potencjalnym ryzyku.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, uważa, że może być w ciąży lub planuje urodzić dziecko,

przed przyjęciem tego leku powinna zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty. Lekarz omówi

z pacjentką zagrożenia w przypadku ciąży i inne metody zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego

narządu, jeśli:

· pacjentka planuje zajść w ciążę;

· pacjentka przestała miesiączkować lub uważa, że przestała miesiączkować lub wystąpiło

nietypowe krwawienie miesiączkowe lub pacjentka podejrzewa, że jest w ciąży;

· pacjentka odbyła stosunek płciowy bez stosowania skutecznej metody antykoncepcji.

Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia mykofenolanem, musi natychmiast poinformować o tym

lekarza prowadzącego. Należy jednak kontynuować przyjmowanie leku Marelim do czasu

skontaktowania się z lekarzem.

Ciąża

Mykofenolan jest przyczyną bardzo częstych poronień (50%) oraz ciężkich wad wrodzonych (23–27%)

u nienarodzonych dzieci. Zgłaszane wady wrodzone obejmowały anomalie uszu, oczu, twarzy (rozszczep

wargi/podniebienia), rozwoju palców, serca, przełyku (przewodu łączącego gardło z żołądkiem), nerek

lub układu nerwowego (na przykład rozszczep kręgosłupa (sytuacja, w której kości kręgosłupa nie zostały

prawidłowo wykształcone)). Jedna lub więcej tych wad może wystąpić u dziecka pacjentki.

Pacjentki zdolne do zajścia w ciążę muszą przedstawić ujemny wynik testu ciążowego przed

rozpoczęciem leczenia i muszą stosować się do zaleceń dotyczących antykoncepcji podanych przez

lekarza prowadzącego. Lekarz może poprosić pacjentkę o wykonanie więcej niż jednego testu, aby

upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży przed rozpoczęciem leczenia.

Karmienie piersią

Nie należy przyjmować leku Marelim, jeśli pacjentka karmi piersią. Jest to spowodowane faktem, że

niewielka ilość leku może przenikać do mleka kobiecego

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Marelim nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn.

Lek Marelim zawiera sód

Ten lek zawiera 0,61 mmol (13,9 mg) sodu w tabletce, należy wziąć to pod uwagę u pacjentów

kontrolujących zawartość sodu w diecie.

3.

Jak przyjmować lek Marelim

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości

należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Marelim powinien być przepisywany jedynie przez lekarzy

mających doświadczenie w leczeniu pacjentów po przeszczepieniu.

Jaką dawkę przyjmować

Zalecana dawka dobowa leku Marelim to 1440 mg (8 tabletek leku Marelim 180 mg), przyjmowane jako

2 oddzielne dawki po 720 mg każda (4 tabletki leku Marelim 180 mg).

Tabletki należy przyjmować rano i wieczorem.

Pierwszą dawkę 720 mg należy przyjąć w ciągu 72 godzin po przeszczepieniu.

W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerki

Dobowa dawka nie powinna być większa niż 1440 mg (8 tabletek leku Marelim 180 mg).

Stosowanie leku Marelim

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.

Nie należy łamać ani kruszyć tabletek.

Nie należy stosować tabletek, które zostały pokruszone lub podzielone.

Leczenie powinno trwać tak długo, jak długo potrzebna jest immunosupresja, aby zapobiec odrzucaniu

przeszczepionego narządu przez organizm.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Marelim

Jeżeli zastosowano więcej tabletek leku Marelim niż było zalecone lub jeśli ktoś inny zażył lek, należy

natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Może być konieczna

pomoc medyczna. Należy wziąć ze sobą tabletki i pokazać je lekarzowi lub personelowi szpitala. Jeśli

pacjent nie ma już tabletek, powinien wziąć ze sobą puste opakowanie.

Pominięcie przyjęcia leku Marelim

Jeśli pacjent zapomniał zażyć Marelim, powinien zrobić to jak najszybciej, chyba że zbliża się już pora

przyjęcia następnej dawki. Wtedy należy powrócić do stałego schematu dawkowania. Należy poradzić się

lekarza. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Marelim

Nie należy przerywać stosowania leku Marelim, dopóki nie zadecyduje o tym lekarz. Przerwanie

stosowania leku Marelim może zwiększyć ryzyko odrzucania przeszczepionej nerki przez organizm.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do

lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

U pacjentów w podeszłym wieku może wystąpić więcej działań niepożądanych z powodu osłabionej

czynności układu immunologicznego.

Leki immunosupresyjne, w tym Marelim , osłabiają mechanizmy obronne organizmu pacjenta hamując

odrzucanie przeszczepionego narządu. W konsekwencji organizm nie może tak dobrze jak w normalnych

warunkach walczyć z zakażeniami. Dlatego w przypadku stosowania leku Marelim , pacjent jest narażony

na większą niż zwykle ilość zakażeń, takich jak zakażenia mózgu, skóry, jamy ustnej, żołądka i jelit, płuc

oraz układu moczowego.

Lekarz prowadzący zleci regularne badania krwi w celu obserwacji wszelkich zmian w ilości krwinek lub

stężeniu związków przenoszonych przez krew, takich jak cukier, tłuszcz i cholesterol.

Działania niepożądane, które mogą być ciężkie:

objawy zakażenia w tym gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie, uczucie zmęczenia, senność, czy brak

energii. Jeśli pacjent zażywa Marelim , może być bardziej niż zwykle podatny na infekcje. Może to

mieć wpływ na różne układy organizmu, najczęściej na nerki, pęcherz, górne i (lub) dolne drogi

oddechowe;

wymiotowanie krwią, czarne lub krwawe stolce, wrzód żołądka lub jelit;

powiększenie węzłów chłonnych, nowe lub powiększenie narośli na skórze lub zmiana w istniejącym

znamieniu. Ponieważ zdarza się to u pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne, u bardzo małej

ilości pacjentów stosujących lek Marelim rozwija się rak skóry lub węzłów chłonnych.

Jeśli wystąpią którekolwiek z powyższych objawów po zażyciu leku Marelim , należy natychmiast

skontaktować się z lekarzem.

Inne działania niepożądane, w tym:

Bardzo często

występujące częściej niż u 1 na 10 pacjentów

biegunka

mała liczba białych krwinek.

małe stężenie wapnia we krwi (hipokalcemia)

małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemia)

duże stężenie kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia)

wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)

ból stawów (artralgia)

niepokój

Często

występujące rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów

mała liczba czerwonych krwinek, która może być przyczyną zmęczenia, skróconego oddechu

i bladości (niedokrwistość)

mała liczba płytek krwi co może być przyczyną nieoczekiwanego krwawienia i zasinienia

(trombocytopenia)

ból głowy

kaszel

ból brzucha lub żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka, wzdęcie brzucha, zaparcie, niestrawność,

wzdęcie z oddawaniem wiatrów, luźne stolce, nudności, wymioty

zmęczenie, gorączka

nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek lub wątroby

zakażenia dróg oddechowych.

duże stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia)

małe stężenia magnezu we krwi (hipomagnezemia)

zawroty głowy

niskie ciśnienie krwi (hipotensja)

skrócony oddech (duszność)

trądzik

osłabienie (astenia)

ból mięśni (mialgia)

obrzęk rąk, kostek lub stóp (obrzęk obwodowy)

świąd

Niezbyt często

występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów

szybkie bicie serca (tachykardia) lub nieregularne bicie serca (dodatkowe skurcze komorowe), płyn

w płucach (obrzęk płucny)

wzrost torbieli (

cysta

) zawierającej płyn (

limfa

) (torbiel limfatyczna)

drżenie, trudności ze snem

zaczerwienienie i obrzęk oczu (zapalenie spojówek), zamazane widzenie

świszczący oddech

odbijanie się, cuchnący oddech, niedrożność jelita, owrzodzenie wargi, zgaga, odbarwienie języka,

suchość w jamie ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie trzustki prowadzące do ostrego bólu w górnej

części brzucha, zamknięcie kanału ślinianek, zapalenie otrzewnej

zakażenie kości, krwi i skóry

krew w moczu, uszkodzenie nerek, ból i trudności w oddawaniu moczu

wypadanie włosów, zasinienie skóry

zapalenie stawów, ból pleców, kurcze mięśni

utrata apetytu, zwiększenie stężenia lipidów (hiperlipidemia), cukru (cukrzyca), cholesterolu

(hipercholesterolemia) lub zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi (hipofosfatemia)

objawy grypopodobne (takie jak zmęczenie, dreszcze, ból gardła, ból stawów i mięśni), obrzęk kostek

i stóp, ból, drżenie, wzmożone pragnienie lub osłabienie

nietypowe sny, złudne postrzeganie

niemożność osiągnięcia lub utrzymania wzwodu

kaszel, trudności w oddychaniu, bolesny oddech (możliwe objawy śródmiąższowej choroby płuc)

Częstość nieznana

częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

wysypka

gorączka, ból gardła, częste zakażenia (możliwe objawy braku białych krwinek we krwi)

(agranulocytoza)

Inne działania niepożądane zgłaszane dla leków podobnych do leku Marelim

Dodatkowo donoszono o następujących działaniach niepożądanych w grupie leków, do których należy

Marelim : zapalenie okrężnicy (jelito grube), zapalenie błony śluzowej żołądka wywołane przez wirusa

cytomegalii, przedziurawienie ściany jelita, powodujące silny ból brzucha

z możliwym krwawieniem, wrzody żołądka lub dwunastnicy, mała liczba określonych białych krwinek

lub wszystkich krwinek, ciężkie zakażenia, takie jak zakażenie serca i jego zastawek oraz błony

okrywającej mózg i rdzeń kręgowy, duszność, kaszel, który może być spowodowany rozstrzeniem

oskrzeli (stan, w którym drogi oddechowe są nadmiernie rozszerzone) oraz inne mniej częste zakażenia

bakteryjne powodujące zwykle ciężkie choroby płuc (

gruźlica i zakażenie wywołane przez atypowe prątki

Mycobacterium

W przypadku wystąpienia uporczywego kaszlu lub duszności należy skontaktować się

z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych z siedzibą pod adresem:

Al. Jerozolimskie 181C

PL-02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Marelim

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się, że opakowanie jest zepsute.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Marelim

Substancją czynną leku jest kwas mykofenolowy (w postaci mykofenolanu sodu). Każda tabletka

leku Marelim zawiera 180 mg kwasu mykofenolowego.

Pozostałe składniki to:

Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, powidon K30, talk, krzemionka

koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Otoczka

Acryl-Eze Green 93O510003

: kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), talk,

tytanu dwutlenek (E 171), trietylu cytrynian, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu wodorowęglan,

żelaza tlenek żółty (E 172), indygokarmina, lak (E 132), sodu laurylosiarczan

Tusz

Opacode Black S-1-17823

: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), glikol propylenowy, amoniak

Jak wygląda lek Marelim i co zawiera opakowanie

Marelim to żółto-zielone, okrągłe, obustronnie wypukłe o ściętych krawędziach tabletki dojelitowe z

czarnym nadrukiem M1 po jednej stronie i gładkie po drugiej.

Marelim jest dostępny w opakowaniach zawierających 20, 50, 100, 120 lub 250 tabletek w blistrach.

Podmiot odpowiedzialny

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.

ul. Taśmowa 7

02-677 Warszawa

Wytwórca/ Importer

Accord Healthcare Limited

Sage House

319 Pinner Road

North Harrow

Middlesex, HA1 4HF

Wielka Brytania

Pharmadox Healthcare Limited

KW20A Kordin Industrial Park,

Paola PLA 3000, Malta

Accord Healthcare Polska Sp.z o.o.,

ul. Lutomierska 50,95-200 Pabianice, Polska

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego

Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Nazwa Państwa

Członkowskiego

Nazwa produktu leczniczego

Austria

Mycophenolsäure Accord 180mg magensaftresistente Tabletten

Belgia

Mycophenolic acid Accord 180 mg comprimés gastro- résistants

/magensaftresistente Tabletten/maagsapresistente tabletten

Bułgaria

Mycophenolic acid Accord 180mg gastro-resistant tablets

Cypr

Mycophenolic acid Accord 180mg gastro-resistant tablets

Czechy

Mycophenolic acid Accord 180mg Enterosolventní tablety

Dania

Mycophenolsyre Accord

Francja

Acide mycophénolique Accord 180 mg, comprimé gastro-résistant

Hiszpania

Ácido micofenólico Accord 180mg comprimidos gastrorresistentes EFG

Holandia

Mycofenolzuur Accord 180 mg, maagsapresistente tabletten

Islandia

Mycofenolsýra Accord 180 mg sýruþolnar töflur

Niemcy

Mycophenolsäure Accord 180 mg magensaftresistente Tabletten

Norwegia

Mykofenolsyre Accord

Polska

Marelim

Portugalia

Mycophenolic acid Accord

Szwecja

Mykofenolsyra Accord 180 mg enterotabletter

Wielka Brytania

Mycophenolic acid 180 mg gastro-resistant tablets

Włochy

Acido micofenolico Accord 180 mg compresse gastroresistenti

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 02/2019

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Marelim, 180 mg, tabletki dojelitowe

Marelim, 360 mg, tabletki dojelitowe

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Marelim, 180 mg, tabletki dojelitowe:

Każda tabletka dojelitowa zawiera 180 mg kwasu mykofenolowego (w postaci sodu mykofenolanu).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda tabletka dojelitowa zawiera 13,9 mg (0,61 mmol)

sodu.

Marelim, 360 mg, tabletki dojelitowe:

Każda tabletka dojelitowa zawiera 360 mg kwasu mykofenolowego (w postaci sodu mykofenolanu).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda tabletka dojelitowa zawiera 27,9 mg (1,21 mmol)

sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki dojelitowe.

180 mg

okrągłe, obustronnie wypukłe o ściętych krawędziach tabletki dojelitowe koloru żółto-zielonego

z czarnym nadrukiem M1 po jednej stronie i gładkie po drugiej.

Średnica tabletki: 10,80 ± 0,2 mm.

360 mg

podłużne, obustronnie wypukłe tabletki dojelitowe koloru brzoskwiniowego z czarnym nadrukiem M2

po jednej stronie i gładkie po drugiej.

Długość i szerokość tabletki: 17,50 ± 0,2 mm i 10,35 ± 0,2 mm.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Marelim jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z cyklosporyną i kortykosteroidami

w profilaktyce ostrego odrzucania przeszczepu u dorosłych pacjentów, którzy otrzymali allogeniczny

przeszczep nerki.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem leczniczym Marelim powinno być rozpoczynane i kontynuowane przez lekarzy

transplantologów z odpowiednim doświadczeniem klinicznym.

Dawkowanie

Zalecana dawka wynosi 720 mg dwa razy na dobę (dawka dobowa 1 440 mg). Taka dawka

mykofenolanu sodu odpowiada 1 g mykofenolanu mofetylu podawanego dwa razy na dobę

(dawka dobowa 2 g) w zakresie zawartości kwasu mykofenolowego (MPA).

Dalsze informacje dotyczące odpowiednich terapeutycznych dawek mykofenolanu sodu

i mykofenolanu mofetylu podano w punktach 4.4 i 5.2.

U pacjentów po przeszczepieniu

de novo

, podawanie produktu leczniczego Marelim należy rozpocząć

w ciągu 72 godzin po transplantacji.

Specjalne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania produktu

leczniczego Marelim u dzieci i młodzieży. Dostępne są ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki

w populacji dzieci poddanych przeszczepieniu nerek (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka to 720 mg dwa razy na dobę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Brak konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów z opóźnioną czynnością przeszczepionej

nerki po operacji (patrz punkt 5.2).

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (wskaźnik przesączania kłębuszkowego

GFR < 25 ml x

x 1,73 m

) powinni być starannie monitorowani, a dawka dobowa produktu

leczniczego Marelim nie powinna być większa niż 1 440 mg.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Brak konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z przeszczepem nerki i ciężkimi zaburzeniami

czynności wątroby.

Leczenie w przypadku odrzucania przeszczepu

Odrzucanie przeszczepionej nerki nie powoduje zmian farmakokinetyki kwasu mykofenolowego

(MPA); nie ma zatem konieczności zmiany dawkowania lub odstawienia produktu leczniczego

Marelim.

Sposób podawania

Marelim można przyjmować z jedzeniem lub bez. Pacjenci mogą wybrać jedną z możliwości, jednak

ważne jest, by przestrzegali raz przyjętego sposobu stosowania (patrz punkt 5.2).

Tabletek Marelim nie należy kruszyć, aby nie doszło do naruszenia otoczki zabezpieczającej przed

działaniem soku żołądkowego.

Jeśli konieczne jest rozkruszenie tabletki Marelim należy unikać wdychania proszku lub

bezpośredniego kontaktu proszku ze skórą czy błoną śluzową. Jeśli dojdzie do takiego kontaktu,

należy dokładnie umyć mydłem i wodą; spłukać oczy czystą wodą. Wynika to z teratogennego

działania mykofenolanu.

4.3

Przeciwwskazania

Produktu leczniczego Marelim nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na mykofenolan

sodu, kwas mykofenolowy lub mykofenolan mofetylu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą

wymienioną w punkcie 6.1.

Produktu leczniczego Marelim nie należy stosować u kobiet w okresie rozrodczym (ang. WOCB -

women of childbearing potential

), które nie stosują wysoce efektywnych metod antykoncepcji .

Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Marelim u kobiet mogących zajść w ciążę

przed wykonaniem testu ciążowego wykluczającego niezamierzone stosowanie leku w czasie ciąży

(patrz punkt 4.6).

Produktu leczniczego Marelim nie należy stosować w ciąży, chyba że nie ma odpowiedniego leczenia

alternatywnego zapobiegającego odrzuceniu przeszczepu (patrz punkt 4.6).

Produktu leczniczego Marelim nie należy stosować u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.6).

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pacjenci otrzymujący skojarzone leczenie immunosupresyjne, w tym produkt leczniczy Marelim są

w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju chłoniaków i innych nowotworów złośliwych, zwłaszcza

nowotworów skóry (patrz punkt 4.8). Ryzyko rozwoju tych zmian wydaje się mieć związek ze

stopniem i czasem trwania immunosupresji, nie zaś z zastosowaniem konkretnego produktu

leczniczego. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia raka skóry należy ograniczyć ekspozycję

na światło słoneczne i promieniowanie UV, osłaniając skórę odzieżą ochronną i stosując krem

z wysokim filtrem ochronnym.

Pacjenci stosujący leki immunosupresyjne, w tym produkt leczniczy Marelim , są w grupie

zwiększonego ryzyka wystąpienia zakażeń oportunistycznych (bakteryjnych, grzybiczych,

wirusowych oraz wywołanych przez pierwotniaki), zakażeń zakończonych zgonem i posocznicy (patrz

punkt 4.8). Wśród zakażeń oportunistycznych jest nefropatia związana z zakażeniem wirusem BK

i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) związana z zakażeniem wirusem JC.

Zakażenia te często mają związek z dużą, całkowitą siłą immunosupresji i mogą prowadzić do

ciężkich lub stanów prowadzących do zgonu, które powinny być brane pod uwagę przez lekarzy

w diagnostyce różnicowej u pacjentów poddanych immunosupresji z pogarszającą się czynnością

nerek lub objawami neurologicznymi.

Zgłaszano przypadki hipogammaglobulinemii w związku z nawracającymi zakażeniami u pacjentów

otrzymujących mykofenolan sodu w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. W niektórych

z tych przypadków zamiana pochodnych kwasu mykofenolowego na alternatywny lek

immunosupresyjny skutkowało powrotem stężenia przeciwciał IgG w surowicy do wartości

normalnych. Pacjenci przyjmujący mykofenolan mofetylu, u których występują nawracające infekcje

powinni kontrolować stężenie immunoglobulin w surowicy. W przypadku wystąpienia utrzymującej

się istotnej klinicznie immunoglobulinemii rozważyć należy podjęcie odpowiedniego leczenia biorąc

uwagę cytostatyczne działanie kwasu mykofenylowego na limfocyty T i B.

Zgłaszano przypadki rozstrzenia oskrzeli u dorosłych i dzieci przyjmujących mykofenolan mofetylu

w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. W niektórych z tych przypadków zamiana

mykofenolanu mofetylu na inny lek immunosupresyjny powodowała poprawę stanu układu

oddechowego. Ryzyko wystąpienia rozstrzenia oskrzeli może być związane

z hipogammaglobulinemią lub bezpośrednim wpływem leku na płuca. Zgłaszano również pojedyncze

przypadki śródmiąższowej choroby płuc (patrz punkt 4.8). Zaleca się, aby pacjenci, u których

wystąpią objawy płucne takie jak uporczywy kaszel i duszności zostali poddani badaniu w kierunku

śródmiąższowej choroby płuc.

Zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B (HBV) lub zapalenia wątroby typu C (HCV)

u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym kwasem mykofenolowym (MPA),

pochodnymi produktu leczniczego Marelim i mykofenolanem mofetylu (MMF). Zaleca się

monitorowanie zakażonych pacjentów z objawami klinicznymi i laboratoryjnymi czynnego zakażenia

HBV lub HCV.

Donoszono o przypadkach wybiórczej aplazji układu czerwonokrwinkowego (ang. PRCA -

pure red

cell

aplasia

) u pacjentów leczonych pochodnymi MPA, (które obejmują mykofenolan mofetylu

i mykofenolan sodu) w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu immunosupresyjnym. Mechanizm

wywoływania PRCA przez pochodne MPA jest nieznany. PRCA może ustąpić po zmniejszeniu dawki

lub zaprzestaniu leczenia. W trakcie zmian w leczeniu produktem leczniczym Marelim należy

dokładnie obserwować biorców przeszczepów w celu zminimalizowania ryzyka odrzucenia

przeszczepu (patrz punkt 4.8).

Pacjenci stosujący produkt leczniczy Marelim powinni być monitorowani w kierunku

nieprawidłowego obrazu krwi obwodowej (np. neutropenii lub niedokrwistości – patrz punkt 4.8),

który może mieć związek z przyjmowaniem samego MPA, innych leków, z zakażeniami wirusowymi

lub współistnieniem tych czynników. U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Marelim należy

wykonywać pełne badanie morfologiczne krwi raz w tygodniu podczas pierwszego miesiąca leczenia,

dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu leczenia, a następnie raz w miesiącu do końca

pierwszego roku terapii. Jeśli u pacjenta wystąpi nieprawidłowy obraz krwi (np. neutropenia

z bezwzględną liczbą granulocytów obojętnochłonnych < 1,5 x 10

l lub niedokrwistość) może być

konieczne przerwanie lub całkowite zaprzestanie stosowania produktu leczniczego Marelim.

Pacjenci stosujący produkt leczniczy Marelim powinni zostać poinformowani o konieczności

natychmiastowego zgłaszania wszelkich objawów zakażenia, niespodziewanego wystąpienia

siniaków, krwawienia lub innych objawów zahamowania czynności szpiku kostnego.

Należy poinformować pacjentów, że w trakcie leczenia MPA skuteczność szczepień może być

zmniejszona oraz, że należy unikać stosowania żywych atenuowanych szczepionek (patrz punkt 4.5).

Pomocne może być stosowanie szczepień przeciwko wirusowi grypy. Lekarze powinni przestrzegać

krajowych wytycznych dotyczących szczepień przeciwko wirusowi grypy.

Stosowanie pochodnych MPA wiązało się ze zwiększoną częstością występowania działań

niepożądanych ze strony układu pokarmowego, w tym niezbyt częstych przypadków owrzodzeń,

krwawień i perforacji. Z tego względu należy stosować ze szczególną ostrożnością produkt leczniczy

Marelim u pacjentów z czynną, ciężką chorobą układu pokarmowego.

Zaleca się, by nie podawać produktu leczniczego Marelim jednocześnie z azatiopryną, ponieważ

równoczesne stosowanie tych leków nie zostało zbadane.

Kwas mykofenolowy (w postaci soli sodowej) i mykofenolan mofetylu nie powinny być bez

rozróżnienia wzajemnie zastępowane, ponieważ mają różny profil farmakokinetyczny.

Produkt leczniczy Marelim

podawano w skojarzeniu z kortykosteroidami i cyklosporyną.

Dostępne są ograniczone dane dotyczące jednoczesnego jego stosowania wraz z terapią indukcyjną,

taką jak globulina antylimfocytarna lub bazyliksymab. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania

produktu leczniczego Marelim z innymi lekami o działaniu immunosupresyjnym (np. takrolimusem)

nie zostało zbadane.

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Marelim z lekami wpływającymi na krążenie jelitowo-

wątrobowe, takimi jak cholestyramina lub węgiel aktywowany może spowodować zmniejszenie

wartości AUC (pole pod krzywą) kwasu mykofenolowego do poziomu poniżej stężenia

terapeutycznego i zmniejszyć jego skuteczność.

Marelim jest inhibitorem IMPDH (dehydrogenazy inozynomonofosforanu), dlatego należy unikać

jego stosowania u pacjentów z rzadko występującym dziedzicznym niedoborem

fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (ang. HPRT -

hypoxanthine-guanine

phosphoribosyl-transferase

), np. w zespole Lesch-Nyhana i Kelly-Seegmillera.

Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Marelim do czasu uzyskania negatywnego

wyniku testu ciążowego. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Marelim, w trakcie

terapii, a także przez 6. tygodni po zakończeniu leczenia należy stosować skuteczne metody

zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6).

Każda tabletka dojelitowa produktu leczniczego Marelim, 180 mg zawiera

0,61 mmol (13,9 mg) sodu, należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu

w diecie.

Każda tabletka dojelitowa produktu leczniczego Marelim, 360 mg zawiera

1,21 mmol (27,9 mg) sodu, należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu

w diecie.

Działanie teratogenne

Mykofenolan wykazuje silne działanie teratogenne. Po narażeniu na mykofenolan mofetylu w czasie

ciąży zgłaszano występowanie samoistnych poronień (częstość występowania 45-49%) i wad

wrodzonych (szacunkowa częstość występowania 23-27%). Dlatego produkt leczniczy Marelim jest

przeciwwskazany w ciąży, chyba że nie ma odpowiedniego leczenia alternatywnego zapobiegającego

odrzuceniu przeszczepu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny zostać poinformowane o ryzyku oraz

przestrzegać zaleceń podanych w punkcie 4.6 (np. dotyczących metod antykoncepcji,

wykonywania testów ciążowych) przed, w trakcie i po leczeniu produktem leczniczym Marelim.

Lekarze powinni upewnić się, że kobiety stosujące mykofenolan mofetylu rozumieją ryzyko

szkodliwego wpływu na dziecko, potrzebę stosowania skutecznej antykoncepcji i konieczność

natychmiastowego skonsultowania się z lekarzem, jeśli istnieje możliwość ciąży.

Antykoncepcja (patrz punkt 4.6)

Ze względu na przekonujące dowody kliniczne wykazujące duże ryzyko poronienia i wad

wrodzonych, jeśli mykofenolan mofetylu jest stosowany w ciąży, należy dołożyć wszelkich starań, by

nie dopuścić do zajścia w ciążę podczas leczenia. Dlatego kobiety w wieku rozrodczym przed

rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Marelim, w trakcie leczenia i przez sześć tygodni po

zakończeniu leczenia muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji (patrz

punkt 4.3) chyba że wybraną przez nich metodą antykoncepcji jest wstrzemięźliwość seksualna.

Zaleca się jednoczesne stosowanie dwóch uzupełniających się metod antykoncepcji, aby ograniczyć

ryzyko nieskuteczności ich działania i niezamierzonej ciąży.

Porady dotyczące antykoncepcji u mężczyzn, patrz punkt 4.6.

Materiały edukacyjne

Aby pomóc pacjentom uniknąć narażenia płodu na mykofenolan mofetylu i podać dodatkowe, ważne

informacje o bezpieczeństwie podmiot odpowiedzialny przekaże fachowemu personelowi

medycznemu materiały edukacyjne. Materiały edukacyjne będą kłaść nacisk na ostrzeżenia dotyczące

teratogennego działania mykofenolanu, zawierać porady dotyczące antykoncepcji przed rozpoczęciem

leczenia i zalecenia dotyczące konieczności wykonywania testów ciążowych. Lekarze powinni

przekazać kobietom w wieku rozrodczym, a w razie potrzeby także mężczyznom pełną treść

informacji dla pacjenta, dotyczącą ryzyka teratogennego i środków zapobiegania ciąży.

Dodatkowe środki ostrożności

Pacjenci nie powinni być dawcami krwi podczas terapii i przez co najmniej 6 tygodni od zakończenia

leczenia mykofenolanem. Mężczyźni nie powinni być dawcami nasienia podczas leczenia i przez co

najmniej 90 dni po zakończeniu stosowania mykofenolanu.

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Pomiędzy kwasem mykofenolowym (MPA), a innymi lekami opisywano następujące interakcje:

Acyklowir i gancyklowir

Potencjalne działanie hamujące na szpik kostny u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy

Marelim jednocześnie z acyklowirem lub gancyklowirem nie zostało zbadane. Należy spodziewać się

zwiększenia stężenia glukuronidu kwasu mykofenolowego (MPAG) oraz acyklowiru/gancyklowiru,

gdy leki te są stosowane jednocześnie z produktem leczniczym Marelim. Zwiększenie to jest

prawdopodobnie skutkiem konkurowania obu substancji o sekrecję kanalikową.

Jest mało prawdopodobne, aby zmiany w farmakokinetyce MPAG miały znaczenie kliniczne

u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. W przypadku zaburzenia czynności nerek, istnieje

ryzyko zwiększenia stężenia MPAG i acyklowiru/gancyklowiru w osoczu; należy wówczas stosować

się do odpowiednich zaleceń dotyczących dawkowania acyklowiru/gancyklowiru i starannie

monitorować pacjentów.

Leki gastroprotekcyjne

Leki zobojętniające, zawierające związki magnezu i glinu

AUC i wartości C

dla MPA zmniejszyły się odpowiednio o około 37% i 25%, po podaniu

pojedynczej dawki leków zobojętniających, zawierających związki magnezu i glinu z produktem

leczniczym Marelim. Wspomniane związki magnezu i glinu można stosować z przerwami w leczeniu

sporadycznie występującej niestrawności. Nie zaleca się natomiast długotrwałego, codziennego

zażywania leków zobojętniających, zawierających związki magnezu

i glinu wraz z produktem leczniczym Marelim ze względu na możliwe zmniejszenie wielkości AUC

kwasu mykofenolowego i skuteczności leczenia.

Inhibitory pompy protonowej

U zdrowych ochotników nie obserwowano zmian w farmakokinetyce MPA po jednoczesnym podaniu

produktu leczniczego Marelim i pantoprazolu podawanego w dawce 40 mg dwa razy na dobę w ciągu

czterech poprzednich dni. Brak danych dotyczących innych inhibitorów pompy protonowej

podawanych w dużych dawkach.

Doustne środki antykoncepcyjne

Badania interakcji pomiędzy MMF (mykofenolan mofetylu) i doustnymi środkami

antykoncepcyjnymi nie wykazały żadnych interakcji. Biorąc pod uwagę metabolizm MPA, interakcje

pomiędzy produktem leczniczym Marelim, a doustnymi środkami antykoncepcyjnymi są mało

prawdopodobne.

Cholestyramina i leki wiążące kwasy żółciowe

Należy zachować ostrożność, jeśli pacjent jednocześnie przyjmuje leki wiążące kwasy żółciowe, takie

jak sekwestranty kwasów żółciowych lub węgiel aktywowany w postaci doustnej, ponieważ istnieje

ryzyko zmniejszenia pola pod krzywą stężeń MPA i w konsekwencji zmniejszenia skuteczności

produktu leczniczego Marelim.

Cyklosporyna

Badania z zastosowaniem cyklosporyny u pacjentów ze stabilną czynnością nerki po przeszczepieniu

wykazały, że farmakokinetyka cyklosporyny nie była zmieniona przy dawkowaniu produktu

leczniczego Marelim w stanie stacjonarnym. Jednocześnie stosowana cyklosporyna z mykofenolanem

mofetylu powoduje zmniejszenie pola pod krzywą MPA. Jednoczesne stosowanie cyklosporyny

i produktu leczniczego Marelim może również skutkować zmniejszeniem stężenia MPA (zmniejszenie

o około 20%, na podstawie danych uzyskanych dla mykofenolanu mofetylu). Dokładny zakres tego

zmniejszenia jest nieznany, ponieważ nie badano tej interakcji. Jednak badania skuteczności leczenia

skojarzonego z cyklosporyną nie wskazują na konieczność modyfikacji zalecanego dawkowania

produktu leczniczego Marelim. W przypadku czasowego przerwania lub całkowitego zaprzestania

podawania cyklosporyny, należy ponownie oszacować dawkę produktu leczniczego Marelim,

w zależności od stosowanego leczenia immunosupresyjnego.

Takrolimus

W próbie krzyżowej z inhibitorami kalcyneuryny prowadzonej u pacjentów ze stabilną czynnością

nerki po przeszczepieniu, oceniano farmakokinetykę produktu leczniczego Marelim w stanie

równowagi, zarówno podczas leczenia produktem Neoral, jak i podczas leczenia takrolimusem.

Średnie wartości AUC dla MPA były o 19% większe (90% CI: -3, +47), podczas gdy średnie wartości

AUC dla MPAG były około 30% mniejsze (90% CI:16, 42) u pacjentów leczonych takrolimusem

w porównaniu z grupą produktu Neoral. Ponadto, zmienność wielkości AUC dla MPA

u tego samego pacjenta była zdwojona po zmianie z leczenia produktem Neoral na takrolimus.

Klinicyści powinni wziąć pod uwagę to zwiększenie, zarówno w wartości AUC dla MPA jak

i zwiększenie zmienności, a dostosowanie dawki produktu leczniczego Marelim powinno być

podyktowane sytuacją kliniczną. Należy prowadzić ścisłą obserwację kliniczną, jeśli planowana jest

zmiana jednego inhibitora kalcyneuryny na inny.

Żywe szczepionki atenuowane

Pacjenci z zaburzeniami odpowiedzi immunologicznej nie powinni otrzymywać żywych szczepionek.

Wytwarzanie przeciwciał w odpowiedzi na inne szczepionki może być zmniejszone.

Dzieci i młodzież

Badania interakcji prowadzone były tylko na osobach dorosłych.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Należy unikać zajścia w ciążę podczas przyjmowania mykofenolanu. Z tego względu kobiety w wieku

rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia produktem Marelim, w trakcie leczenia i przez 6 tygodni po

jego zakończeniu muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji (patrz punkt

4.3), chyba że wybraną jej formą jest całkowite powstrzymywanie się od współżycia. Poleca się

jednoczesne stosowanie dwóch uzupełniających się metod antykoncepcji.

Ciąża

Produkt leczniczy Marelim jest przeciwwskazany do stosowania podczas ciąży chyba że nie ma

możliwości zastosowania alternatywnego leczenia, aby zapobiec odrzucenia przeszczepu. Aby

uniknąć niezamierzonego stosowania produktu w czasie ciąży, nie należy rozpoczynać leczenia bez

uzyskania od pacjentki ujemnego testu ciążowego.

Kobiety w wieku rozrodczym rozpoczynające leczenie produktem leczniczym Marelim muszą zostać

poinformowane o zwiększonym ryzyku utraty ciąży i wystąpienia wad wrodzonych oraz należy

udzielić im porad dotyczących zapobiegania i planowania ciąży.

Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Marelim kobiety w wieku rozrodczym muszą

uzyskać ujemny wynik dwóch testów ciążowych o czułości przynajmniej 25 mIU/ml, z surowicy lub

moczu aby wykluczyć niezamierzoną ekspozycję zarodka na mykofenolan. Zaleca się wykonanie

drugiego testu 8-10 dni po pierwszym. Jeśli przeszczepiany narząd pochodzi od zmarłego dawcy i nie

jest możliwe wykonanie dwóch testów w odstępie 8-10 dni przed rozpoczęciem leczenia (ze względu

na termin uzależniony od dostępności narządu do transplantacji), test ciążowy musi zostać wykonany

bezpośrednio przed rozpoczęciem leczenia, a kolejny test 8-10 dni później. Testy ciążowe należy

powtarzać w zależności od wymogów klinicznych (np. po zgłoszeniu jakiejkolwiek przerwy

w stosowaniu antykoncepcji). Wyniki wszystkich testów ciążowych należy omówić z pacjentką.

Należy doradzić pacjentkom, by natychmiast skonsultowały się ze swoim lekarzem w przypadku

ciąży.

Mykofenolan jest substancją o silnym działaniu teratogennym na człowieka, podawany w czasie ciąży

zwiększa ryzyko wystąpienia samoistnych poronień i wad wrodzonych:

Zgłaszano 45 do 49% przypadków samoistnych poronień u kobiet w ciąży narażonych na

mykofenolan mofetylu, w porównaniu do 12 do 33% u pacjentek po przeszczepieniu narządu

miąższowego, leczonych lekami immunosupresyjnymi innymi niż mykofenolan mofetylu.

Według doniesień z piśmiennictwa wady wrodzone występowały u 23 do 27% żywych urodzeń

u kobiet narażonych na mykofenolan mofetylu w czasie ciąży (w porównaniu do 2 do 3% żywych

urodzeń w populacji ogólnej i około 4 do 5% żywych urodzeń u biorców przeszczepów.

Wady wrodzone, w tym doniesienia o wadach mnogich obserwowano po wprowadzeniu leku do

obrotu u dzieci pacjentek narażonych na mykofenolan mofetylu w skojarzeniu z innymi lekami

immunosupresyjnymi podczas ciąży. Najczęściej zgłaszano następujące wady wrodzone:

nieprawidłowości w obrębie ucha (np. nieprawidłowo uformowane lub brak ucha zewnętrznego/

środkowego), zarośnięcie przewodu słuchowego zewnętrznego (ucho środkowe);

wady twarzy, takie jak rozszczep wargi, rozszczep podniebienia, małożuchwie i hiperteloryzm

oczny;

nieprawidłowości w obrębie oka (np. coloboma – rozszczep struktur oka);

wrodzona wada serca, taka jak ubytki w przegrodzie międzyprzedsionkowej i międzykomorowej;

wady w obrębie palców (np. polidaktylię, syndaktylię);

wady w obrębie tchawicy i przełyku (np. zarośnięcie przełyku);

wady układu nerwowego, takie jak rozszczep kręgosłupa;

nieprawidłowości nerek.

Ponadto, odnotowano pojedyncze doniesienia o następujących wadach:

małoocze;

wrodzona torbiel splotu naczyniówkowego;

niewykształcenie przegrody przezroczystej;

niewykształcenie nerwu węchowego.

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Mężczyźni

Ograniczone dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dziecka lub

poronienia po ekspozycji ojca na mykofenolan mofetylu.

MPA ma silne działanie teratogenne. Nie wiadomo, czy MPA jest obecny w nasieniu. Obliczenia

dokonane w oparciu o dane pochodzące od zwierząt wykazują, że maksymalna ilość MPA, która może

zostać przeniesiona do organizmu kobiety jest tak mała, że jego działanie jest mało prawdopodobne.

W badaniach na zwierzętach wykazano tylko niewielkie genotoksyczne działanie mykofenolanu

stosowanego w stężeniach większych niż stężenia uzyskane po podaniu dawek terapeutycznych

u ludzi, dlatego nie można całkowicie wykluczyć ryzyka genotoksycznego działania na komórki

nasienia.

Z tego względu zaleca się następujące środki ostrożności: seksualnie aktywni mężczyźni lub ich

partnerki powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia mężczyzny i przez co najmniej

90 dni po zakończeniu przyjmowania mykofenolanu mofetylu. Mężczyźni w wieku reprodukcyjnym

powinni mieć świadomość zagrożeń związanych z poczęciem dziecka i omówić je

z wykwalifikowanym personelem medycznym.

Karmienie piersią

MPA jest wydzielany do mleka samic szczura w okresie laktacji. Nie wiadomo czy lek Marelim jest

wydzielany z mlekiem kobiecym. Ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych ze strony

MPA u niemowląt karmionych piersią, Marelim jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet

karmiących piersią (patrz punkt 4.3).

Wpływ na płodność

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego Marelim na płodność u ludzi.

W badaniu płodności samców i samic szczurów nie zaobserwowano zmian po podaniu odpowiednio

dawki do 40 mg/kg i 20 mg/kg (patrz punkt 5.3).

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Marelim na zdolność

prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mechanizm działania, profil farmakodynamiczny

i zgłaszane działania niepożądane wskazują na małe prawdopodobieństwo takiego wpływu.

4.8

Działania niepożądane

Poniżej podano działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych:

Nowotwory złośliwe

Pacjenci otrzymujący leczenie immunosupresyjne w postaci terapii skojarzonej, w tym MPA, są grupą

podwyższonego ryzyka rozwoju chłoniaków i innych nowotworów złośliwych, zwłaszcza skóry (patrz

punkt 4.4). Choroba limfoproliferacyjna lub chłoniak rozwinęły się u 2 pacjentów

de novo

(0,9%)

i u 2 pacjentów otrzymujących terapię podtrzymującą (1,3%) leczonych produktem leczniczym

Marelim przez okres do 1 roku. Raka skóry, innego niż czerniaka rozpoznano u 0,9% pacjentów

de

novo

i u 1,8% pacjentów otrzymujących terapię podtrzymującą leczonych produktem leczniczym

Marelim przez okres do 1 roku; inne rodzaje nowotworów złośliwych stwierdzono u 0,5% pacjentów

de novo

i 0,6% pacjentów otrzymujących terapię podtrzymującą.

Zakażenia oportunistyczne

U wszystkich pacjentów po przeszczepieniu narządów zwiększa się ryzyko zakażeń

oportunistycznych; ryzyko to jest większe, w miarę zwiększania całkowitego działania

immunosupresyjnego (patrz punkt 4.4). Do najczęstszych zakażeń oportunistycznych u pacjentów po

przeszczepieniu nerki

de novo

otrzymujących produkt Marelim z innymi lekami immunosupresyjnymi

w kontrolowanych badaniach klinicznych przez okres do 1 roku należały zakażenia wirusem

cytomegalii (CMV), zakażenia drożdżakowe i zakażenia wirusem

Herpes simplex

. Zakażenia wirusem

cytomegalii (serologia, wiremia lub choroba) stwierdzono u 21,6% pacjentów po przeszczepieniu

nerki

de novo

oraz u 1,9% pacjentów po przeszczepieniu nerki otrzymujących terapię podtrzymującą.

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku mogą ogólnie stanowić grupę zwiększonego ryzyka wystąpienia działań

niepożądanych z powodu immunosupresji.

Inne działania niepożądane

Tabela 1 poniżej zawiera działania niepożądane o możliwym lub prawdopodobnym związku

przyczynowym z leczeniem produktem leczniczym Marelim, pochodzące z kontrolowanych badań

klinicznych u pacjentów po przeszczepieniu nerki, w których produkt leczniczy Marelim podawano

jednocześnie z cyklosporyną w postaci mikroemulsji i kortykosteroidami w dawce 1 440 mg/dobę

przez 12 miesięcy. Działania niepożądane zestawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów

MedDRA.

Działania niepożądane uporządkowano według następujących kategorii:

Bardzo często

1/10)

Często

1/100 do <1/10)

Niezbyt często (

1/1 000 do <1/100)

Rzadko

1/10 000 do <1/1 000)

Bardzo rzadko (<1/10 000)

Tabela 1

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Bardzo często:

Zakażenia wirusowe, bakteryjne i grzybicze

Często:

Zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc

Niezbyt często:

Zakażenia ran, posocznica*, zapalenie szpiku*

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)

Niezbyt często:

Brodawczak skóry*, rak podstawnokomórkowy*, mięsak

Kaposi’ego*, choroba limfoproliferacyjna, rak

płaskonabłonkowy*

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często:

Leukopenia

Często:

Niedokrwistość, trombocytopenia

Niezbyt często:

Limfopenia*, neutropenia*, powiększenie węzłów chłonnych*

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często: Hipokalcemia, hipokaliemia, hiperurykemia

Często: Hiperkaliemia, hipomagnezemia

Niezbyt często:

Jadłowstręt, hiperlipidemia, cukrzyca*, hipercholesterolemia*,

hipofosfatemia

Zaburzenia psychiczne

Bardzo często:

Niepokój

Niezbyt często:

Nietypowe sny*, urojenia*, bezsenność*

Zaburzenia układu nerwowego

Często:

Zawroty głowy, ból głowy

Niezbyt często:

Drżenie

Zaburzenia oka

Niezbyt często:

Zapalenie spojówek*, nieostre widzenie*

Zaburzenia serca

Niezbyt często:

Tachykardia, dodatkowe skurcze komorowe

Zaburzenia naczyniowe

Bardzo często: Nadciśnienie

Często: Niedociśnienie

Niezbyt często: Torbiel limfatyczna*

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często:

Kaszel, duszność

Niezbyt często:

Śródmiąższowe choroby płuc,

przekrwienie płuc*,

świszczący oddech*, obrzęk płuc*

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często:

Biegunka

Często:

Wzdęcie brzucha, ból brzucha, zaparcie, niestrawność, wzdęcia

z oddawaniem wiatrów, zapalenie żołądka, nudności, wymioty

Niezbyt często:

Tkliwość brzucha, krwotok z przewodu pokarmowego,

odbijanie się, cuchnący oddech*, niedrożność jelita*,

owrzodzenie wargi*, zapalenie przełyku*, podniedrożność

jelita*, przebarwienia języka*, suchość jamy ustnej*, refluks

żołądkowo-przełykowy*, przerost dziąseł*, zapalenie trzustki,

zamknięcie kanału ślinianki*, owrzodzenie trawienne*,

zapalenie otrzewnej*

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często:

Nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często: Trądzik, świąd

Niezbyt często:

Łysienie

Zaburzenia mieśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo często: Bóle stawów

Często: Bóle mięśni

Niezbyt często: Zapalenie stawów*, ból pleców*, kurcze mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często:

Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi

Niezbyt często:

Krwiomocz*, martwica kanalików nerkowych*, zwężenie

cewki moczowej

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Niezbyt często:

Impotencja*

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często:

Astenia, uczucie zmęczenia, obrzęki obwodowe, gorączka

Niezbyt często:

Objawy grypopodobne, obrzęk kończyn dolnych*, ból,

dreszcze*, pragnienie*, osłabienie*

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

Niezbyt często: Stłuczenie*

* działanie zgłoszone tylko u jednego pacjenta (z 372).

Uwaga: Pacjenci po przeszczepieniu nerki otrzymywali produkt Marelim w dawce 1 440 mg na dobę

przez okres do 1 roku. Działania niepożądane były podobne u pacjentów po przeszczepieniu nerki

de

novo

oraz u chorych podczes terapii podtrzymującej, jednak częstość występowania tych działań była

mniejsza w grupie z terapią podtrzymującą.

Na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu, wysypka i agranulocytoza zostały

uznane za działanie niepożądane.

Poniżej zestawiono inne, dodatkowe działania niepożądane przypisywane pochodnym MPA jako efekt

klasy:

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:

ciężkie, zagrażające życiu zakażenia, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, infekcyjne

zapalenie wsierdzia, gruźlica oraz zakażenia wywołane przez atypowe prątki (

Mycobacterium

U pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym produktem leczniczym Marelim

zgłaszano przypadki nefropatii związanej z zakażeniem wirusem BK, jak również przypadki

postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) związanej z zakażeniem wirusem JC (patrz

punkt 4.4).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

neutropenia, pancytopenia.

Donoszono o przypadkach wybiórczej aplazji układu czerwonokrwinkowego (ang. PRCA -

pure red

cell aplasia

) u pacjentów leczonych pochodnymi MPA (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu immunologicznego:

Zgłaszano przypadki hipogammaglobulinemii u pacjentów otrzymujących mykofenolan mofetylu

w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:

Zgłaszano pojedyncze przypadki choroby śródmiąższowej płuc u pacjentów otrzymujących

mykofenolan mofetylu w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. Istnieją również

doniesienia o wystąpieniu rozstrzenia oskrzeli wskutek jednoczesnego stosowania tego leku z innymi

lekami immunosupresyjnymi.

U pacjentów leczonych pochodnymi MPA obserwowano pojedyncze przypadki nieprawidłowej

morfologii białych krwinek obojętnochłonnych, włączając nabytą anomalię Pelgera-Hueta. Zmiany te

nie są powiązane z zaburzoną czynnością białych krwinek obojętnochłonnych. Zmiany te mogą

sugerować w badaniach hematologicznych „przesunięcie w lewo” w dojrzewaniu komórek

macierzystych w kierunku neutrofili, co może być błędnie interpretowane jako sygnał infekcji

u pacjentów poddanych immunosupresji, w tym także tych otrzymujących produkt leczniczy Marelim.

Zaburzenia żołądka i jelit:

zapalenie okrężnicy, zapalenie żołądka wywołane przez CMV, perforacja jelita, owrzodzenie żołądka,

owrzodzenie dwunastnicy.

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy

U pacjentek narażonych na działanie mykofenolanu zgłaszano przypadki samoistnego poronienia,

głównie w pierwszym trymestrze (patrz punkt 4.6).

Wady wrodzone

Po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano wady wrodzone u dzieci pacjentek narażonych na

mykofenolan w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi (patrz punkt 4.6).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z siedzibą pod adresem:

Al. Jerozolimskie 181C

PL-02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.

4.9

Przedawkowanie

Istnieją doniesienia o zamierzonym lub przypadkowym przedawkowaniu produktu leczniczego

Marelim, jednak nie u wszystkich pacjentów obserwowano działania niepożądane związane

z produktem leczniczym.

W tych przypadkach przedawkowania, w których wystąpiły działania niepożądane, zdarzenia należą

do znanego profilu bezpieczeństwa klasy (głównie nieprawidłowy skład krwi, posocznica) (patrz

punkt 4.4 i 4.8).

Chociaż dializa może okazać się przydatna w usunięciu nieczynnego metabolitu MPAG, jednak nie

spowoduje usunięcia z ustroju klinicznie istotnych ilości czynnej cząstki MPA. Ma to głównie

związek z bardzo dużym (97%) stopniem wiązania MPA z białkami osocza. Zaburzając krążenie

jelitowo-wątrobowe MPA, sekwestranty kwasów żółciowych, takie jak cholestyramina mogą

zmniejszać pole pod krzywą stężenia MPA.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, kod ATC: L04A A06

Kwas mykofenolowy (MPA) jest silnym, selektywnym, niekompetycyjnym i odwracalnym

inhibitorem dehydrogenazy inozynomonofosforanu. MPA hamuje syntezę

de novo

nukleotydów

guaninowych, bez wbudowywania się w strukturę DNA. Proliferacja limfocytów T i B jest

w znacznym stopniu zależna od syntezy puryn

de novo

, natomiast inne typy komórek mogą

wykorzystać alternatywną drogę syntezy. Z tego względu cytostatyczne działanie MPA jest silniejsze

w stosunku do limfocytów niż innych komórek.

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym mykofenolan sodu wchłania się w znacznym stopniu. Ze względu na swoją

postać farmaceutyczną – tabletki dojelitowe, czas do uzyskania maksymalnego stężenia MPA (t

wynosił około 1,5-2 godziny. Około 10% wszystkich przeanalizowanych profilów farmakokinetycz-

nych wykazywało opóźnienie t

, wynoszące niekiedy nawet kilka godzin, jednak wahania te nie

miały wpływu na 24 godz./dobową wielkość AUC dla MPA.

U pacjentów ze stabilną czynnością przeszczepionej nerki, otrzymujących leczenie immunosupresyjne

na bazie cyklosporyny, wchłanianie MPA z przewodu pokarmowego wynosiło 93%, a bezwzględna

dostępność biologiczna 72%. W analizowanym przedziale dawek od 180 mg do 2 160 mg,

farmakokinetyka produktu leczniczego Marelim jest liniowa i zależna od dawki.

W porównaniu ze stanem na czczo, przyjęcie pojedynczej dawki 720 mg produktu leczniczego

Marelim wraz z wysokotłuszczowym posiłkiem (55 g tłuszczu, 1 000 kalorii) nie miało żadnego

wpływu na pole pod krzywą (AUC) MPA, które jest najistotniejszym parametrem

farmakokinetycznym, związanym ze skutecznością leku. Obserwowano jednak 33% zmniejszenie

maksymalnego stężenia MPA (C

). Ponadto, wartości t

były wydłużone średnio o 3-5 godzin,

a u kilku pacjentów t

był większy niż 15 godzin. Wpływ pokarmu na produkt leczniczy Marelim

może spowodować nakładanie się okresów wchłaniania poszczególnych dawek, jednak efekt ten nie

miał znaczenia klinicznego.

Dystrybucja

Objętość dystrybucji MPA w stanie stacjonarnym wynosi 50 litrów. Zarówno kwas mykofenolowy jak

i glukuronid kwasu mykofenolowego (MPAG) wiążą się w znacznym stopniu z białkami

(odpowiednio w 97% i 82%). Stężenia wolnego MPA mogą zwiększyć się w warunkach

zmniejszonego wiązania z białkami (mocznica, niewydolność wątroby, hipoalbuminemia, jednoczesne

stosowanie leków o dużym stopniu wiązania z białkami). W tej sytuacji ryzyko działań niepożądanych

związanych z MPA może być większe.

Metabolizm

MPA jest metabolizowany głównie przez glukuronylotransferazę do postaci fenolowego glukuronidu

MPA, glukuronidu kwasu mykofenolowego (MPAG). MPAG jest głównym metabolitem kwasu

mykofenolowego, nie wykazującym aktywności biologicznej. U pacjentów ze stabilną czynnością

nerki po przeszczepieniu, otrzymujących leczenie immunosupresyjne na bazie cyklosporyny, około

28% doustnej dawki produktu leczniczego Marelim ulega przekształceniu do MPAG w wyniku efektu

pierwszego przejścia. Okres półtrwania MPAG jest dłuższy niż okres półtrwania MPA i wynosi około

16 godzin, zaś klirens MPAG 0,45 l/godz.

Eliminacja

Okres półtrwania MPA wynosi około 12 godzin, a klirens 8,6 l/godz.

Większość MPA jest wydalana w moczu w postaci MPAG, jedynie niewielka ilość MPA obecna jest

w moczu (<1,0%). Wydalanie MPAG z żółcią umożliwia proces dekoniugacji przez florę bakteryjną

jelit. Uwolniony w procesie dekoniugacji MPA może podlegać reabsorbcji. Po około 6-8 godzinach od

momentu podania produktu Marelim występuje drugi szczyt stężenia MPA, związany z reabsorpcją

uwolnionego MPA. Minimalne stężenia MPA właściwe dla preparatów MPA charakteryzują się dużą

zmiennością, a wysokie wartości minimalnych stężeń porannych (C

> 10 µg/ml) obserwowano

u około 2% pacjentów leczonych produktem leczniczym Marelim. Jednakże, na podstawie wyników

całego programu klinicznego, wykazano, że wartość AUC w stanie równowagi stacjonarnej (0-12 h)

jest mniej zróżnicowana niż odpowiadająca jej wartość C

trough

Właściwości farmakokinetyczne u pacjentów po przeszczepieniu nerki otrzymujących leczenie

immunosupresyjne na bazie cyklosporyny

W Tabeli 2 zestawiono średnie parametry farmakokinetyczne MPA po podaniu produktu leczniczego

Marelim. We wczesnym okresie po przeszczepieniu, średnie wielkości AUC i C

dla MPA były

o około połowę mniejsze od analogicznych wartości mierzonych sześć miesięcy po przeszczepieniu.

Tabela 2 Średnie wartości (SD) parametrów farmakokinetycznych dla kwasu mykofenolowego

(MPA) po doustnym podaniu produktu leczniczego Marelim pacjentom po przeszczepieniu

nerki, otrzymujących leczenie immunosupresyjne na bazie cyklosporyny

Dorośli

Przewlekłe wielokrotne

podawanie dawek

720 mg 2 x /dobę

(Badanie ERLB 301)

n=48

Dawka

t

max

*

(godz.)

C

max

(

g/ml)

AUC 0-12

(

g x godz./ml)

14 dni po przeszczepieniu

720 mg

13,9 (8,6)

29,1 (10,4)

3 miesiące po

przeszczepieniu

720 mg

24,6 (13,2)

50,7 (17,3)

6 miesięcy po

przeszczepieniu

720 mg

23,0 (10,1)

55,7 (14,6)

Dorośli

Przewlekłe wielokrotne

podawanie dawek

720 mg 2 x /dobę

18 miesięcy po

przeszczepieniu

(Badanie ERLB 302)

n=18

Dawka

t

max

*

(godz.)

C

max

(

g/ml)

AUC 0-12

(

g x godz./ml)

720 mg

18,9 (7,9)

57,4 (15,0)

Dzieci

450 mg/m

pojedyncza

dawka

(Badanie ERL 0106)

n=16

Dawka

t

max

*

(godz.)

C

max

(

g/ml)

AUC o-

(

g x godz./ml)

450 mg/m

31,9 (18,2)

74,5 (28,3)

* wartości średnie

Zaburzenia czynności nerek

Farmakokinetyka MPA wydawała się być niezmieniona w zakresie czynności nerek od prawidłowej

do całkowitego braku funkcji. Natomiast pole pod krzywą stężenia MPAG zwiększało się wraz ze

zmniejszającym się stopniem czynności nerek; ekspozycja na MPAG była około 8-krotnie większa

u pacjentów z bezmoczem. Hemodializa nie miała wpływu na klirens MPA ani MPAG. Stężenie

wolnego MPA może także istotnie zwiększyć się u pacjentów z niewydolnością nerek. Takie

zwiększenie może wynikać ze zmniejszenia wiązania MPA z białkami osocza u pacjentów z dużym

stężeniem mocznika we krwi.

Zaburzenia czynności wątroby

U ochotników z alkoholową marskością wątroby, uszkodzenie miąższu wątroby nie miało istotnego

wpływu na procesy wątrobowego sprzęgania MPA z kwasem glukuronowym. Wpływ chorób wątroby

na przebieg tego procesu zależy prawdopodobnie od rodzaju schorzenia. Jednak choroba wątroby

z uszkodzeniem żółciowym tego narządu, taka jak pierwotna marskość żółciowa może wykazywać

odmienny wpływ.

Dzieci i młodzież

Dane dotyczące stosowania produktu Marelim u dzieci i młodzieży są ograniczone. W tabeli powyżej

podano średnie (SD) parametry farmakokinetyczne MPA u pacjentów w wieku 5-16 lat ze stabilną

czynnością nerek po przeszczepieniu, otrzymujących leczenie immunosupresyjne na bazie

cyklosporyny. Średnie wartości AUC dla MPA w dawce 450 mg/m

były podobne do wartości

mierzonych u dorosłych przyjmujących produkt Marelim w dawce 720 mg. Średni klirens MPA

wynosił około 6,7 l/h/m

Płeć

Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce produktu leczniczego Marelim

w zależności od płci.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono formalnych badań nad farmakokinetyką produktu leczniczego Marelim

u pacjentów w podeszłym wieku. Wydaje się, ze pole pod krzywą AUC dla MPA nie różni się

w stopniu klinicznie istotnym w zależności od wieku.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach nad toksycznością powtarzanych dawek mykofenolanu sodu podawanego myszom

i szczurom stwierdzono, że w pierwszym rzędzie dochodziło do uszkodzenia układu krwiotwórczego

i limfatycznego. Regeneracyjna niedokrwistość aplastyczna, została zaobserwowana podczas

zmniejszenia dawki toksycznej leku u gryzoni narażonych na MPA. Ocena myelogramów wykazała

znaczny spadek w komórkach erytroidalnych (erytroblasty polichromatyczne i normoblastyczne)

i zależne od dawki powiększenie śledziony i wzrost pozaszpikowej hematopoezy. Działanie to

występowało w przypadku ogólnej ekspozycji równej lub mniejszej niż ekspozycja w warunkach

klinicznych po podaniu zalecanej dawki produktu leczniczego Marelim 1,44 g na dobę pacjentom po

przeszczepieniu nerki.

Objawy ze strony układu pokarmowego obserwowano u psów w przypadku ekspozycji równej lub

mniejszej od ekspozycji w warunkach klinicznych po podaniu zalecanych dawek leku.

Działania toksyczne kwasu mykofenolowego (w postaci soli sodowej) obserwowane w badaniach

nieklinicznych wydają się być zgodne z działaniami niepożądanymi leku obserwowanymi

w badaniach klinicznych u ludzi, które obecnie są źródłem bardziej istotnych danych dotyczących

bezpieczeństwa stosowania leku w populacji pacjentów (patrz punkt 4.8).

Trzy badania genotoksyczności (

in vitro

– na komórkach chłoniaka myszy, test mikrojądrowy na

komórkach chomików chińskich V79 oraz

in vivo

- test mikrojądrowy na komórkach szpiku myszy)

wykazały, że mykofenolan sodu może potencjalnie wywoływać aberracje chromosomowe. Działania

te mogą mieć związek z farmakodynamiką mykofenolanu sodu, tzn. hamowaniem syntezy nukleotydu

w komórkach wrażliwych. Inne testy

in vitro

w kierunku genotoksycznego działania mykofenolanu

sodu nie wykazały takiego wpływu leku.

Kwas mykofenolowy (w postaci soli sodowej) nie działał rakotwórczo u szczurów i myszy.

Największa dawka testowana w nieklinicznych badaniach nad rakotwórczym działaniem leku

powodowała około 0,6–5-krotne zwiększenie układowej ekspozycji na lek (AUC lub C

w porównaniu z analogicznymi wartościami u pacjentów po przeszczepieniu nerek leczonych

zalecanymi dawkami 1,44 g na dobę.

Kwas mykofenolowy (w postaci soli sodowej) nie wykazywał wpływu na płodność samców i samic

szczurów, którym podawano dawki leku do poziomu powodującego toksyczność ogólną i działania

embriotoksyczne.

W badaniach nad teratogennym działaniem kwasu mykofenolowego (w postaci soli sodowej) na

szczury otrzymujące dawki 1 mg/kg stwierdzano wady rozwojowe u potomstwa, takie jak wrodzony

brak oczu, wrodzony częściowy brak kości czaszki i przepuklina pępkowa.

Układowa ekspozycja na lek po zastosowaniu tej dawki odpowiada 0,05 ekspozycji na lek u ludzi po

zażyciu dawki 1,44 g/dobę produktu leczniczego Marelim (patrz punkt 4.6).

W badaniu przed i pourodzeniowego rozwoju szczura, kwas mykofenolowy (w postaci soli sodowej)

powodował opóźnienia rozwoju (nieprawidłowy odruch źreniczny u samic i oddzielenie napletka

u samców) przy największej dawce 3 mg/kg mc., która także indukowała wady rozwojowe.

Kwas mykofenolowy (w postaci soli sodowej) wprowadzał w próbie fototoksyczności

in vitro

NRU potencjał fototoksyczny.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Powidon K30

Talk

Krzemionka koloidalna bezwodna

Magnezu stearynian

Otoczka

Acryl-Eze Green 93O510003

180 mg:

kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), talk, tytanu dwutlenek

(E 171), trietylu cytrynian, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu wodorowęglan, żelaza tlenek żółty

(E 172), indygokarmina, lak (E 132), sodu laurylosiarczan

Otoczka

Acryl-Eze Pink 93O54222

360 mg:

kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), talk, tytanu dwutlenek (E 171),

trietylu cytrynian, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu wodorowęglan, żelaza tlenek żółty (E 172),

żelaza tlenek czerwony (E 172), sodu laurylosiarczan

Tusz

Opacode Black S-1-17823

Szelak, żelaza tlenek czarny (E172), glikol propylenowy, amoniak

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

3 lata

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki pakowane są w blistry Aluminium/Aluminium

180 mg: 20, 50, 100, 120 i 250 tabletek

360 mg: 50, 100, 120 i 250 tabletek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Tabletek Marelim nie należy kruszyć, aby nie doszło do naruszenia otoczki zabezpieczającej przed

działaniem soku żołądkowego (patrz punkt 4.2).

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi

przepisami.

7

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.

ul. Taśmowa 7

02-677 Warszawa

8.

NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

22539, 22540

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29.06.2015

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

25.02.2019

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację