Lepsitam 750 mg tabletki powlekane

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Levetiracetamum
Dostępny od:
Pharmathen International S.A.
Kod ATC:
N03AX14
INN (International Nazwa):
Levetiracetamum
Dawkowanie:
750 mg
Forma farmaceutyczna:
tabletki powlekane
Podsumowanie produktu:
20 tabl., 5909991258238, Rp; 30 tabl., 5909991258245, Rp; 50 tabl., 5909991258252, Rp; 60 tabl., 5909991258269, Rp; 80 tabl., 5909991258276, Rp; 100 tabl., 5909991258283, Rp; 120 tabl., 5909991258290, Rp; 200 tabl., 5909991258306, Rp
Numer pozwolenia:
22951

B. ULOTKA DLA PACJENTA

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Lepsitam, 250 mg, tabletki powlekane

Lepsitam, 500 mg, tabletki powlekane

Lepsitam, 750 mg, tabletki powlekane

Lepsitam, 1000 mg, tabletki powlekane

Lewetyracetam

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

-

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane w tym wszelkie możliwe objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Lepsitam i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lepsitam

Jak stosować lek Lepsitam

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Lepsitam

Inne informacje

l.

CO TO JEST LEK LEPSITAM I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Lek Lepsitam powlekane jest lekiem przeciwpadaczkowym (lekiem stosowanym w leczeniu napadów

w padaczce).

Lek Lepsitam jest stosowany:

jako jedyny lek w leczeniu napadów częściowych wtórnie uogólnionych lub bez wtórnego

uogólnienia u pacjentów w wieku od 16 lat z nowo zdiagnozowaną padaczką.

u pacjentów, którzy przyjmują już inny lek przeciwpadaczkowy w leczeniu:

u pacjentów w wieku od 1 miesiaca w leczeniu napadów częściowych wtórnie

uogólnionych lub bez wtórnego uogólnienia

u pacjentów w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną w leczeniu

napadów mioklonicznych,

u pacjentów w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną w leczeniu napadów

toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych.

2.

INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU LEPSITAM

Kiedy nie stosować leku Lepsitam

W przypadku uczulenia (nadwrażliwości) na lewetyracetam lub na którykolwiek składnik leku

Lepsitam.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Lepsitam

Jeśli stwierdzono u pacjenta chorobę nerek, lek Lepsitam należy stosować zgodnie z

zaleceniami lekarza. Lekarz może podjąć decyzję o dostosowaniu dawkowania.

Jeśli zaobserwowano jakiekolwiek spowolnienie wzrostu lub niespodziewane przedwczesne

dojrzewanie dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.

W razie nasilenia się napadów drgawkowych (np.: zwiększenie liczby napadów), należy

skontaktować się z lekarzem.

U niektórych pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak Lepsitam,

występowały myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze.W przypadku objawów depresji i

(lub) myśli samobójczych, należy skontaktować się z lekarzem.

Lepsitam a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio

lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.

Stosowanie leku Lepsitam z jedzeniem i piciem

Lek Lepsitam można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Ze względów bezpieczeństwa podczas

przyjmowania leku Lepsitam nie należy pić alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Należy poinformować lekarza jeżeli pacjentka jest lub może być w ciąży.

Lek Lepsitam nie powinien być stosowany w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Potencjalne ryzyko dla płodu nie jest znane. W badaniach na zwierzętach lek Lepsitam podawany w

dawkach większych niż stosowane w celu kontroli napadów drgawkowych, wykazał niepożądany

wpływ na rozrodczość.

Podczas leczenia nie zaleca się karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Lepsitam może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania narzędzi lub maszyn,

gdyż stosowanie leku Lepsitam może powodować senność. Jest to bardziej prawdopodobne na

początku leczenia lub po zwiększeniu dawki leku. Nie zaleca sie prowadzenia pojazdów i obsługi

maszyn, dopóki nie zostanie ustalony wpływ leku na zdolność pacjenta do wykonywania tych

czynności.

Tabletki Lepsitam 250mg, 750 mg zawierają żółcień pomarańczową FCF lak glinowy ( E110)

Barwnik żółcień pomarańczowa FCF lak glinowy (E 110) może wywoływać reakcję alergiczną.

Tabletki leku Lepsitam o innej mocy nie zawierają tego składnika

Tabletki Lepsitam 1000mg zawiera laktozę

Lepsitam

zawiera laktozę.

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję

niektórych cukrów (np.

laktozy), pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Tabletki leku Lepsitam o innej mocy nie zawierają tego składnika

3.

JAK STOSOWAĆ LEK LEPSITAM

Lek Lepsitam należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy

skontaktować się z lekarzem.

Lek Lepsitam musi być przyjmowany dwa razy na dobę, rano i wieczorem, mniej więcej o tej samej

porze każdego dnia.

Należy przyjmować liczbę tabletek zgodną z zaleceniemi lekarza.

Monoterapia

Dawka u dorosłych i młodzieży (w wieku od 16 lat):

Lek Lepsitam 250mg:

Zazwyczaj stosowana dawka: od 1000 mg (4 tabletek) do 3000 mg (12 tabletek) na dobę.

Lek Lepsitam 500mg:

Zazwyczaj stosowana dawka: od 1000 mg (2 tabletek) do 3000 mg (6 tabletek) na dobę.

Lek Lepsitam 750mg i 1000mg:

Zazwyczaj stosowana dawka: od 1000 mg do 3000 mg na dobę.

Jeżeli pacjent przyjmuje lek po raz pierwszy, lekarz zaleci najpierw mniejszą dawkę przez

2 tygodnie, a dopiero potem najmniejszą zazwyczaj stosowaną dawkę.

250 mg:

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 1000 mg, można przyjmować 2 tabletki 250mg rano i

2 tabletki 250mg wieczorem.

500 mg:

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 2000 mg, można przyjmować 2 tabletki 500mg

rano i 2 tabletki 500mg wieczorem.

750 mg:

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 3000 mg, można przyjmować 2 tabletki 750mg

rano i 2 tabletki 750mg wieczorem.

1000 mg:

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 2000 mg, można przyjmować 1 tabletkę 1000mg

rano i 1 tabletkę 1000mg wieczorem.

Leczenie wspomagające

Dawka u dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub większej:

Lek Lepsitam 250 mg:

Zazwyczaj stosowana dawka: od 1000 mg (4 tabletek) do 3000 mg (12 tabletek) na dobę.

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 1000 mg, można przyjmować 2 tabletki 250mg rano i

2 tabletki 250mgwieczorem.

Lek Lepsitam

500 mg:

Zazwyczaj stosowana dawka: od 1000 mg (2 tabletek) do 3000 mg (6 tabletek) na dobę.

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 1000 mg, można przyjmować 1 tabletkę 500mg

rano i 1 tabletkę 500mg wieczorem.

Lek Lepsitam

750 mg:

Zazwyczaj stosowana dawka: od 1000 mg do 3000 mg na dobę.

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 1500 mg, można przyjmować 1 tabletkę 750mg rano

i 1 tabletkę750mg wieczorem.

Lek Lepsitam

1000 mg:

Zazwyczaj stosowana dawka: od 1000 mg do 3000 mg na dobę.

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 2000 mg, można przyjmować 1 tabletkę 1000mg

rano i 1 tabletkę 1000mg wieczorem.

Dawka u niemowląt i dzieci (w wieku od 6 do 23 miesięcy), dzieci (w wieku od 2 do 11 lat) i

młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała mniejszej niż 50 kg:

Lekarz zaleci najbardziej odpowiednią postać leku Lepsitam, w zależności od wieku, masy ciała

i dawki.

Lewetyracetam 100 mg/ml roztwór doustny jest postacią bardziej odpowiednią dla niemowląt i

dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Zazwyczaj stosowana dawka: od 20 mg/kg mc. do 60 mg/kg mc./dobę.

Przykładowo, jeśli dawka dobowa wynosi 20 mg/kg mc./dobę, w przypadku dziecka o masie

ciała 25 kg należy podać 1 tabletkę250mg rano i 1 tabletkę 250mg wieczorem.

Dawka u niemowląt (w wieku od 1 do poniżej 6 miesięcy):

Dla niemowląt najbardziej odpowiednią postacią lewetyracetamu jest 100 mg/ml roztwór

doustny.

Sposób podawania:

Tabletki należy połykać, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody).

Czas trwania leczenia:

Lek Lepsitam stosowany jest do leczenia długotrwałego. Należy kontynuować leczenie lekiem

Lepsitam tak długo, jak zaleci to lekarz prowadzący.

Nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem prowadzącym, ponieważ może to

spowodować zwiększenie częstości napadów. Jeśli lekarz zadecyduje o przerwaniu leczenia,

udzieli informacji dotyczących stopniowego odstawiania leku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lepsitam

Możliwe działania niepożądane po przedawkowaniu leku Lepsitam to senność, pobudzenie,

agresywność, obniżona czujność, zahamowanie oddychania i śpiączka.

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub

farmaceuty. Lekarz zaleci najlepsze, możliwe leczenie przedawkowania.

Pominięcie zastosowania leku Lepsitam

Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeżeli nie została przyjęta jedna lub więcej dawek

leku.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Przerwanie stosowania leku Lepsitam:

Jeżeli leczenie lekiem Lepsitam ma zostać przerwane, to podobnie jak w przypadku leczenia innymi

lekami przeciwpadaczkowymi lek należy odstawiać stopniowo, w celu uniknięcia zwiększenia

częstości napadów padaczkowych.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do

lekarza lub farmaceuty.

4.

MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Lepsitam może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Jeżeli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy zgłosić się do lekarza prowadzącego.

Niektóre z tych działań niepożądanych, jak senność, zmęczenie lub zawroty głowy, są częstsze na

początku leczenia lub podczas zwiększania dawki leku. Działania te powinny z czasem Ulec

zmniejszeniu.

Bardzo często: mogące wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów

zapalenie błony śluzowej nosa i gardła;

senność; bóle głowy.

Często: mogące wystąpić u 1 do 10 na 100 pacjentów

jadłowstręt (utrata apetytu);

depresja, uczucie wrogości lub agresywność, lęk, bezsenność, nerwowość lub drażliwość;

drgawki, równowagi, zawroty głowy (uczucie chwiania się), ospałość, drżenia (mimowolne

drżenie);

zawroty głowy (uczuciew irowania);

kaszel;

ból brzucha, nudności, dyspepsja (niestrawność), biegunka, wymioty;

wysypka;

astenia/zmęczenie (znużenie).

Niezbyt często: mogące wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów

zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych;

zmniejszenie masy ciała; zwiększenie masy ciała;

nieprawidłowe zachowanie, uczucie złości, , dezorientacja, omamy, zaburzenia umysłowe,

, myśli i próby samobójcze, napady paniki, chwiejność emocjonalna/zmiany nastroju,

pobudzenie;

parestezja (mrowienie), niepamięć (utrata pamięci), zaburzenia pamięci

(zapominanie),ataksja (zaburzenie koordynacji ruchów), zaburzenia koncentracji uwagi;

podwójne widzenie, niewyraźne widzenie;

nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych;

utrata włosów wyprysk, świąd;

urazy.

Rzadko: mogące wystąpić u 1 do 10 na 10 000 pacjentów

infekcja;

zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek;

ciężkie reakcje nadwrażliwości (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi -

zespół DRESS)

zmniejszenie stężenia sodu we krwi;

samobójstwo,zaburzenia osobowości (zaburzenia zachowania), zaburzenia myślenia (powolne

myślenie, niemożność koncentracji uwagi);

mimowolne skurcze mięśni głowy, tułowia i kończyn, trudności w kontrolowaniu ruchów,

hiperkinezja (nadaktywność);

zapalenie trzustki;

zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby;

wysypka na skórze, która może powodować powstawanie pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze

strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła) (rumień

wielopostaciowy), rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie

w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona), i cięższa postać

wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała (martwica toksyczno-

rozpływna naskórka).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy

niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w

załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji

na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

JAK PRZECHOWYWAĆ LEK LEPSITAM

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku Lepsitam po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po

„Termin ważności” i (lub) „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Ten lek nie wymaga żadnych specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie może uchronić

środowisko.

6.

INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Lepsitam

Substancją czynną jest lewetyracetam.

Jedna tabletka leku Lepsitam, 250 mg zawiera 250 mg lewetyracetamu.

Jedna tabletka leku Lepsitam, 500 mg zawiera 500 mg lewetyracetamu.

Jedna tabletka leku Lepsitam, 750 mg zawiera 750 mg lewetyracetamu.

Jedna tabletka leku Lepsitam, 1000 mg zawiera 1000 mg lewetyracetamu.

Ponadto lek zawiera:

Lepsitam, 250 mg, tabletka powlekana:

Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny

celuloza mikrokrystaliczna

krospowidon (typ A)

hydroksypropyloceluloza

Otoczka: hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, glikol propylenowy, barwniki*

Lepsitam, 500 mg, tabletka powlekana :

Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny

celuloza mikrokrystaliczna

krospowidon (typ A),

hydroksypropyloceluloza

Otoczka

: hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, glikol propylenowy, , kwas sorbowy, sorbitolu

monooleinian, tytanu dwutlenek, wanilina, barwniki*

Lepsitam, 750 mg, tabletka powlekana :

Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny

celuloza mikrokrystaliczna

krospowidon (typ A)

hydroksypropyloceluloza

Otoczka

: hypromeloza, , , żelaza tlenek czerwony (E172), makrogol 4000 , tytanu dwutlenek (E

171), barwniki*

Lepsitam, 1000 mg, tabletka powlekana:

Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny

celuloza mikrokrystaliczna

krospowidon (typ A)

hydroksypropyloceluloza

Otoczka

: hypromeloza, laktoza jednowodna, makrogol 4000, tytanu dwutlenek (E 171).

* Barwniki:

tabletka 250 mg: indygotyna lak(E 132), żółcień pomarańczowa lak (E110), żółcień chinolinowa lak

(E104)

tabletka 500 mg: żółcieńchinolinowalak (E104)

tabletka 750 mg: żółcień pomarańczowa FCF lak glinowy (E 110), indygotynalak, (E 132)

tabletka 1000 mg: brak substancji barwiących

Tabletki powlekane pakowane są w białe, nieprzezroczyste blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium

w pudełku tekturowym.

Jak wygląda lek Lepsitam i co zawiera opakowanie

Lepsitam 250 mg tabletki powlekane są niebieskie, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki

powlekane.

Lepsitam 500 mg; tabletki powlekane są żółte, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.

Lepsitam 750 mg; tabletki powlekane są różowe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki

powlekane.

Lepsitam 1000 mg tabletki powlekane są białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane

Tekturowe pudełka zawierają 10, 20, 30, 50, 60, 80, 100, 120 lub 200 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Pharmathen International S.A.

4, Dervenakion str.,

15351 Pallini, Attiki

Grecja

Wytwórca:

Pharmathen International S.A.

Industrial Park Sapes

Rodopi Prefecture

Block No 5, Rodopi 69300

Grecja

Pharmathen S.A.

6, Dervenakion Str.

15351 Pallini Attiki

Grecja

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06/2018

ANEKS I

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Lepsitam, 250 mg, tabletki powlekane

Lepsitam, 500 mg, tabletki powlekane

Lepsitam, 750 mg, tabletki powlekane

Lepsitam, 1000 mg, tabletki powlekane

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 250 mg lewetyracetamu.

Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg lewetyracetamu.

Każda tabletka powlekana zawiera 750 mg lewetyracetamu.

Każda tabletka powlekana zawiera 1000 mg lewetyracetamu.

Substancje pomocnicze:

250 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 0,0025 mg żółcieni pomarańczowej lak (E 110).

750 mg:Każda tabletka powlekana zawiera 0,08 mg żółcieni pomarańczowej lak (E 110).

1000 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 4 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.l

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

250 mg: Niebieskie, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.

500 mg:Żółte, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.

750 mg: Różowe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.

1000 mg: Białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Produkt Lepsitam jest wskazany

do stosowania w monoterapii

napadów częściowych lub

częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów w wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką.

Produkt Lepsitam jest wskazany jako terapia wspomagająca:

w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych,

dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką.

w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą

padaczką miokloniczną.

w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w

wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Lekarz powinien przepisać najbardziej odpowiednią formę farmaceutyczną i moc leku w zależności od

masy ciała i dawki.Roztwór doustny należy stosować jeśli zalecane są dawki mniejsze niż 250 mg

oraz u chorych nie będących w stanie połknąć tabletek.

Monoterapia: dorośli i młodzież w wieku od 16 lat

Zalecana dawka początkowa wynosi 250 mg dwa razy na dobę i należy ją zwiększyć do

początkowej dawki terapeutycznej 500 mg dwa razy na dobę po dwóch tygodniach.

zależności od

reakcji na leczenie

, dawkę dobową można zwiększyć co dwa tygodnie o 250 mg dwa

razy na dobę. Maksymalna dawka wynosi 1500 mg dwa razy na dobę.

Terapia wspomagająca: dorośli (≥18 lat) i młodzież (od 12 do 17 lat) o masie ciała 50 kg lub więcej

Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 500 mg dwa razy na dobę. Podawanie tej dawki można

rozpocząć w pierwszym dniu leczenia.

W zależności od skuteczności klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć do 1500 mg

dwa razy na dobę. Dawkowanie można zmieniać, zwiększając lub zmniejszając dawkę dobową o

500 mg dwa razy na dobę, co dwa do czterech tygodni.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek zaleca się dostosowanie dawki (patrz

„Zaburzenia czynności nerek" poniżej).

Zaburzenia czynności nerek

Dawkę dobową ustala się indywidualnie w zależności od czynności nerek.

U dorosłych pacjentów dawkowanie należy dostosować zgodnie z poniższą tabelą. Aby skorzystać z

tabeli dawkowania należy obliczyć klirens kreatyniny u pacjenta (CL

) w ml/min. Klirens kreatyniny

w ml/min można obliczyć na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (w mg/dl) u dorosłych i

młodzieży o masie ciała 50 kg i więcej, posługując się następującym wzorem:

[140 - wiek (lata)] x masa ciała (kg)

(ml/min)=

-----------------------------------------------------

(x 0,85 dla kobiet)

72 x stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)

Następnie należy określić CL

dostosowany do powierzchni ciała (body surface area, BSA) według

poniższego wzoru:

(ml/min)

(ml/min/1,73 m

)= ------------------------------------------------x 1,73

Powierzchnia ciała (m

Dostosowanie dawkowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg z zaburzoną

czynnością nerek:

Grupa

Klirens kreatyniny

(ml/min/1,73 m

2

Dawka i częstość stosowania

Czynność prawidłowa

> 80

500 do 1500 mg dwa razy na

dobę

Niewielkie

zaburzenie czynności

50-79

500 do 1000 mg dwa razy na

dobę

Umiarkowane zaburzenie

czynności

30-49

250 do 750 mg dwa razy na

dobę

Ciężkie zaburzenie czynności

< 30

250 do 500 mg dwa razy na

dobę

Schyłkowa niewydolność nerek

pacjenci poddawani dializie

500 do 1000 mg jeden raz na

dobę

pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka początkowa 750 mg

po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 250 do 500 mg.

U dzieci z zaburzoną czynnością nerek, dawki lewetyracetamu należy dostosować w zależności od

czynności nerek, ponieważ klirens lewetyracetamu jest z nią związany. Niniejsze zalecenie

powstało

na podstwie badania przeprowadzonego

u dorosłych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.

U młodszej młodzieży, dzieci i niemowląt klirens kreatyniny w ml/min/1,73 m

można obliczyć na

podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (mg/dl), korzystając z poniższego wzoru (wzór Schwartza):

Wzrost (cm) x ks

(ml/min/1,73 m

) = -----------------------------------

Stężenie kreatyniny (mg/dl)

ks= 0,45 u niemowląt urodzonych w terminie, w wieku do 1. roku życia; ks= 0,55 u dzieci w wieku

poniżej 13 lat i młodzieży płci żeńskiej; ks= 0,7 u młodzieży płci męskiej

Dostosowanie dawkowania u niemowląt, dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg z zaburzoną

czynnością nerek:

Grupa

Klirens kreatyniny

(ml/min/1,73 m

Dawka i częstość stosowania

Niemowlęta od 1 do

poniżej 6 miesięcy

Niemowlęta i dzieci od 6 do 23

miesięcy, dzieci i młodzież o

masie ciała mniejszej niż 50 kg

Czynność

prawidłowa

> 80

7 do 21 mg/kg mc. (0,07

do 0,21 ml/kg mc.) dwa

razy na dobę

10 do 30 mg/kg mc. (0,10 do

0,30 ml/kg mc.) dwa razy na

dobę

Niewielkie

zaburzenie

czynności

50-79

7 do 14 mg/kg mc. (0,07

do 0,14 ml/kg mc.) dwa

razy na dobę

10 do 20 mg/kg mc. (0,10 do

0,20 ml/kg mc.) dwa razy na

dobę

Umiarkowane

zaburzenie

czynności

30-49

3,5 do 10,5 mg/kg mc.

(0,035 do

0,105 ml/kg mc.) dwa

razy na dobę

5 do 15 mg/kg mc. (0,05 do

0,15 ml/kg mc.) dwa razy na

dobę

Ciężkie

zaburzenie

czynności

< 30

3,5 do 7 mg/kg mc. (0,035

do 0,07 ml/kg mc.) dwa

razy na dobę

5 do 10 mg/kg mc. (0,05 do

0,10 ml/kg mc.) dwa razy na

dobę

Schyłkowa

niewydolność

nerek, pacjenci

poddawani

dializie

7 do 14 mg/kg mc. (0,07

do 0,14 ml/kg mc.) jeden

raz na dobę

(2) (4)

10 do 20 mg/kg mc. (0,10 do

0,20 ml/kg mc.) jeden raz na

dobę

(3) (5)

W przypadku dawek mniejszych niż 250 mg oraz pacjentów niezdolnych do połykania tabletek,

należy stosować lewetyracetam roztwór doustny

pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 10,5 mg/kg mc.

(0,105 ml/kg mc.)

pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 15 mg/kg mc.

(0,15 ml/kg mc.)

po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 3,5 do 7 mg/kg mc. (0,035 do 0,07 ml/kg mc.)

po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 5 do 10 mg/kg mc. (0,05 do 0,10 ml/kg mc.)

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie ma potrzeby

dostosowania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, klirens kreatyniny może

nie oddawać w pełni stopnia rzeczywistej, współistniejącej niewydolności nerek. Z tego względu,

zaleca się zmniejszenie podtrzymującej dawki dobowej o 50%, w przypadkach, gdy klirens kreatyniny

wynosi <60 ml/min/1,73 m

Dzieci i młodzież

Lekarz powinien zalecić najwłaściwszą postać farmaceutyczną i moc, w zależności od wieku, masy

ciała i dawkowania.

Produkt w postaci tabletki nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku

poniżej 6 lat. Postacią zalecaną do stosowania w tej grupie pacjentów jest roztwór doustny. Ponadto,

dostępne moce tabletek nie są odpowiednie do początkowego leczenia dzieci o masie ciała mniejszej

niż 25 kg, dla pacjentów niezdolnych do połykania tabletek ani do podawania dawek poniżej 250 mg.

We wszystkich powyższych przypadkach należy stosować roztwór doustny.

Monoterapia

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Lepsitam w monoterapii u dzieci i

młodzieży w wieku poniżej 16 lat.

Brak dostępnych danych.

Terapia wspomagająca u niemowląt i dzieci w wieku od 6 do 23 miesięcy, dzieci (w wieku od 2 do 11

lat) i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o masie ciała mniejszej niż 50 kg

Roztwór doustny jest postacią zalecaną do stosowania u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę.

W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć do 30 mg/kg mc.

dwa razy na dobę. N

ie należy dokonywać zmian dawkowania, ani

zmniejszania ani zwiększania

dawki, więcej niż 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę, i nie częściej niż co dwa tygodnie. Należy

stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Dawka u dzieci o masie ciała 50 kg lub większej jest taka sama, jak u dorosłych.

Zalecana dawka dla niemowląt w wieku od 6 miesięcy, dzieci i młodzieży:

Masa ciała

Dawka początkowa:

10 mg/kg mc. dwa razy na dobę

Dawka maksymalna:

30 mg/kg mc. dwa razy na dobę

6 kg

60 mg (0,6 ml) dwa razy na dobę

180 mg (1,8 ml) dwa razy na dobę

10 kg

100 mg (1 ml) dwa razy na dobę

300 mg (3 ml) dwa razy na dobę

15 kg

150 mg (1,5 ml) dwa razy na dobę

450 mg (4,5 ml) dwa razy na dobę

20 kg

200 mg (2 ml) dwa razy na dobę

600 mg (6 ml) dwa razy na dobę

25 kg

250 mg dwa razy na dobę

750 mg dwa razy na dobę

od 50 kg

500 mg dwa razy na dobę

1500 mg dwa razy na dobę

U dzieci o masie ciała 25 kg lub mniejszej zaleca się rozpocząć leczenie lewetyracetamem

100 mg/ml roztwór doustny.

Dawka u dzieci i młodzieży o masie ciała 50 kg lub większej jest taka sama, jak u dorosłych.

Terapia wspomagająca u niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy.

Postacią odpowiednią do stosowania u niemowląt jest roztwór doustny.

Sposób podawania

Tabletki powlekane należy przyjmować doustnie, połykać popijając wystarczającą ilością płynu, z

posiłkiem lub bez posiłku. Dawka dobowa jest podawana w dwóch równo podzielonych dawkach.

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne związki pochodne pirolidonów, lub na którąkolwiek

substancję pomocniczą.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zakończenie podawania

W przypadku, jeśli leczenie produktem Lepsitam ma być zakończone, zgodnie z aktualną praktyką

kliniczną zaleca się stopniowe odstawianie produktu [np. dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 50

kg: zmniejszanie dawki o 500 mg dwa razy na dobę, co dwa do czterech tygodni; niemowlęta w wieku

powyżej 6 miesięcy, dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg: nie należy zmniejszać dawki o

więcej niż 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co dwa tygodnie; niemowlęta (w wieku do 6 miesięcy):

nie należy zmniejszać dawki o więcej niż 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co dwa tygodnie].

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczna modyfikacja dawki produktu

Lepsitam. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby zaleca się ocenę czynności nerek

przed ustaleniem odpowiedniej dawki (patrz punkt 4.2).

Samobójstwa

U pacjentów leczonych produktami przeciwpadaczkowymi (w tym lewetyracetamem) opisywano

przypadki samobójstw, prób samobójczych oraz myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza

wyników randomizowanych, kontrolowanych placebo, badań klinicznych z zastosowaniem

przeciwpadaczkowych produktów leczniczych wykazała niewielkie zwiększenie ryzyka występowania

myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm tego działania nie jest znany.

Dlatego należy monitorować pacjentów pod względem występowania depresji i (lub) myśli oraz

zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy zalecić pacjentom (i opiekunom

pacjentów), aby zgłaszali się po pomoc medyczną, jeśli wystąpią objawy depresji i (lub) myśli oraz

zachowania samobójcze.

Dzieci i młodzież

Produkt w postaci tabletki nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku

poniżej 6 lat.

Dostępne dane dotyczące stosowania u dzieci nie wykazują wpływu na wzrost i dojrzewanie. Jednak

długotrwały wpływ na uczenie się, inteligencję, wzrost, funkcje endokrynologiczne, dojrzewanie i

potencjalny wpływ na płodność pozostają nieznane.

Bezpieczeństwo i skuteczność lewetyracetamu u niemowląt z padaczką w wieku poniżej 1 roku życia

nie zostały dokładnie zbadane. Jedynie 35 niemowląt z napadami częściowymi w wieku poniżej 1

roku życia otrzymywało produkt leczniczy w badaniach klinicznych; 13 z nich miało mniej niż 6

miesięcy.

Substancje pomocnicze

Lepsitam 250 mg, 750mg tabletki powlekane zawiera substancję barwiącą E110, która może

wywoływać reakcje alergiczne.

Lepsitam 1000 mg tabletki powlekane zawiera laktozę. Nie należy go stosować u pacjentów z rzadko

występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego

wchłaniania glukozy – galaktozy.

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze

Dane z okresu przed wprowadzeniem do obrotu, pochodzące z badań klinicznych prowadzonych u

dorosłych wskazują, że lewetyracetam nie wywiera wpływu na stężenie w surowicy innych

stosowanych aktualnie leków przeciwpadaczkowych (fenytoiny, karbamazepiny, kwasu

walproinowego, fenobarbitalu, lamotryginy, gabapentyny i prymidonu) oraz że powyższe leki

przeciwpadaczkowe nie wpływają na farmakokinetykę lewetyracetamu.

Tak jak u dorosłych, u pacjentów pediatrycznych przyjmujących lewetyracetam w dawce do 60 mg/kg

mc./dobę nie zaobserwowano jednoznacznych dowodów na istnienie klinicznie znaczących interakcji

z innymi produktami leczniczymi.

Ocena retrospektywna interakcji farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży (od 4 do 17 lat) z

padaczką potwierdziła, że terapia wspomagająca lewetyracetamem podawanym doustnie nie miała

wpływu na stężenie w stanie stacjonarnym w surowicy podawanych jednocześnie karbamazepiny i

walproinianu. Jednak dane wskazywały na zwiększenie klirensu lewetyracetamu o 20% u dzieci

przyjmujących przeciwpadaczkowe produkty lecznicze indukujące enzymy. Dostosowanie dawki nie

jest wymagane.

Probenecyd

Wykazano, że probenecyd, lek hamujący wydzielanie w kanalikach nerkowych, podawany w dawce

500 mg cztery razy na dobę zmniejsza klirens nerkowy głównego metabolitu lewetyracetamu, nie

wpływając jednak na klirens lewetyracetamu. Pomimo to, stężenie tego metabolitu pozostaje

niewielkie. Należy się spodziewać, że inne produkty lecznicze wydalane na drodze aktywnego

wydzielania kanalikowego mogą również zmniejszać klirens nerkowy tego metabolitu. Wpływ

lewetyracetamu na probenecyd nie był badany. Nie jest również znany wpływ lewetyracetamu na inne

produkty lecznicze wydzielane aktywnie, takie jak: niesteroidowe leki przeciwzapalne, sulfonamidy i

metotreksat.

Doustne środki antykoncepcyjne i inne interakcje farmakokinetyczne

Lewetyracetam w dawce dobowej 1000 mg nie wpływał na farmakokinetykę doustnych środków

antykoncepcyjnych (etynyloestradiolu i lewonorgestrelu); parametry układu endokrynowego (stężenie

hormonu luteinizującego i progesteronu) pozostawały niezmienione. Lewetyracetam w dawce

dobowej 2000 mg nie wpływał na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny; czas protrombinowy

pozostawał niezmieniony. Jednoczesne stosowanie z digoksyną, doustnymi środkami

antykoncepcyjnymi oraz z warfaryną nie wpływało na farmakokinetykę lewetyracetamu.

Leki zobojętniające

Brak danych dotyczących wpływu leków zobojętniających na wchłanianie lewetyracetamu.

Pokarm i alkohol

Pokarm nie zmieniał stopnia wchłaniania lewetyracetamu, ale szybkość wchłaniania była nieznacznie

zmniejszona.

Brak danych dotyczących interakcji lewetyracetamu z alkoholem.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania lewetyracetamu u kobiet w ciąży. W badaniach

na zwierzętach wykazano toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ryzyko u ludzi nie jest

znane.

Nie zaleca się stosowania produktu Lepsitam w czasie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym

niestosujących antykoncepcji, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Podobnie jak w przypadku innych przeciwpadaczkowych produktów leczniczych, zmiany

fizjologiczne zachodzące podczas ciąży mogą wpływać na stężenie lewetyracetamu. Obserwowano

zmniejszenie stężenia lewetyracetamu w osoczu podczas ciąży. Zmniejszenie stężenia jest bardziej

wyraźne w trzecim trymestrze (do 60% wartości względem okresu wyjściowego, przed ciążą). W

przypadku kobiet w ciąży stosujących lewetyracetam należy zapewnić odpowiednie postępowanie

kliniczne. Zaprzestanie leczenia przeciwpadaczkowego może spowodować zaostrzenie choroby, co

może być szkodliwe dla matki i płodu.

Karmienie piersią

Lewetyracetam przenika do mleka kobiecego. Z tego względu, karmienie piersią nie jest zalecane.

Jednak, jeżeli konieczne jest leczenie podczas karmienia piersią, należy uwzględniając znaczenie

karmienia piersią, rozważyć stosunek korzyści do ryzyka związany z leczeniem.

Płodność

W badaniach na zwierzętach nie wykryto wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Brak danych

klinicznych, nie jest znane ryzyko u ludzi.

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania

urządzeń mechanicznych w ruchu.

Z powodu różnic w osobniczej wrażliwości, szczególnie na początku leczenia lub podczas

zwiększania dawki, u niektórych pacjentów może wystąpić senność lub inne objawy ze strony

ośrodkowego układu nerwowego. Z tego względu, pacjentom wykonującym czynności złożone, zaleca

się ostrożność, np.: podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w

ruchu. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu,

dopóki nie jest znany wpływ na zdolność pacjenta do wykonywania tych czynności.

4.8

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Przedstawiony poniżej profil zdarzeń niepożądanych sporządzono na podstawie zbiorczej analizy

badań klinicznych kontrolowanych placebo we wszystkich badanych wskazaniach, w których

lewetyracetam podawano w sumie 3 416 pacjentom. Do uzyskanych danych włączono również

informacje dotyczące stosowania lewetyracetamu w otwartych badaniach uzupełniających oraz dane z

okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych

należało zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy.

Profil bezpieczeństwa lewetyracetamu jest na ogół podobny we wszystkich grupach wiekowych

(dorośli i dzieci) i zarejestrowanych wskazaniach w leczeniu padaczki.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych (u dorosłych, młodzieży, dzieci i

niemowląt >1 miesiąca) i po wprowadzeniu produktu do obrotu zostały przedstawione poniżej według

częstości występowania oraz układów i narządów. W badaniach klinicznych częstość występowania

została określona w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt

często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000),

Klasyfikacja

układów narządów

wg MedDRA

Częstość występowania

Bardzo

często

Często

Niezbyt często

Rzadko

Zakażenia i

zarażenia

pasożytnicze

zapalenie

błony

śluzowej

nosa i

gardła

infekcje

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

małopłytkowośc,

leukopenia

pancytopenia

neutropenia,

agranulocytoza

Zaburzenia układu

immunologicznego

wysypka

polekowa z

eozynofilią i

objawami

narządowymi

(zespół DRESS)

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

jadłowstręt

zmniejszenie masy

ciała, zwiększenie

masy ciała

hiponatremia

Zaburzenia

psychiczne

depresja, wrogość/

agresywność, lęk,

bezsenność,

nerwowość/drażliwość

próby samobójcze,

myśli

samobójcze,zaburzenia

psychotyczne,

zaburzenia

zachowania, omamy,

uczucie złości,

splątanie, napady

paniki, chwiejność

emocjonalna/wahania

nastroju, pobudzenie

samobójstwo,

zaburzenia

osobowości,

zaburzenia

myślenia

Zaburzenia układu

nerwowego

senność,

bóle

głowy

drgawki, zaburzenia

równowagi, zawroty

głowy (pochodzenia

ośrodkowego),

ospałość, drżenie

niepamięć, zaburzenia

pamięci zaburzenia

koordynacji

ruchów/ataksja,

parestezja, zaburzenia

koncentracji uwagi

choreoatetoza,

dyskineza,

hiperkinezja

Zaburzenia oka

podwójne widzenie,

niewyraźne widzenie

Zaburzenia ucha i

błędnika

zawroty głowy

(pochodzenia

błędnikowego)

Zaburzenia układu

oddechowego,

klatki piersiowej i

śródpiersia

kaszel

Zaburzenia

żołądka i jelit

ból brzucha, biegunka,

dyspepsja, wymioty,

nudności

zapalenie

trzustki

Zaburzenia

wątroby i dróg

żółciowych

nieprawidłowe wyniki

testów wątrobowych

niewydolność

wątroby,

zapalenie

wątroby

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

wysypka

łysienie, wyprysk,

świąd

martwica

toksyczno-

rozpływna

naskórka, zespół

Stevensa-

Johnsona,

rumień

wielopostaciowy

Zaburzenia

mięśniowo-

szkieletowe i

tkanki łącznej

osłabienie mięśni, ból

mięśni

Zaburzenia ogólne

i stany w miejscu

podania

astenia/zmęczenie

Urazy, zatrucia i

powikłania po

zabiegach

urazy

Opis wybranych działań niepożądanych

Ryzyko wystąpienia jadłowstrętu jest większe w przypadku jednoczesnego podawania topiramatu i

lewetyracetamu.

W kilku przypadkach łysienia zaobserwowano ustąpienie zmian po odstawieniu lewetyracetamu.

W kilku przypadkach pancytopenii zaobserwowano zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Dzieci i młodzież

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo i otwartych badaniach uzupełniających,

lewetyracetam podawano 190 pacjentom w wieku od 1 miesiąca do poniżej 4 lat (60 z nich

otrzymywało lewetyracetam w badaniach kontrolowanych placebo). W badaniach klinicznych

kontrolowanych placebo i otwartych badaniach uzupełniających, lewetyracetam podawano 645

pacjentom w wieku od 4 do 16 lat (233 z nich otrzymywało lewetyracetam w badaniach

kontrolowanych placebo). W obu grupach wiekowych, dane te uzupełniono informacjami na temat

stosowania lewetyracetamu uzyskanymi w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Profil zdarzeń niepożądanych lewetyracetamu jest na ogół podobny we wszystkich grupach

wiekowych i zarejestrowanych wskazaniach w leczeniu padaczki. Dane dotyczące bezpieczeństwa u

dzieci uzyskane w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo były podobne do profilu

bezpieczeństwa lewetyracetamu u dorosłych, z wyjątkiem działań niepożądanych dotyczących

zachowania i zaburzeń psychicznych, które występowały częściej u dzieci. U dzieci i młodzieży w

wieku od 4 do 16 lat,częściej niż w innych grupach wiekowych lub niż to wynika z ogólnego profilu

bezpieczeństwa zgłaszano: wymioty (bardzo często, 11,2%), pobudzenie (często, 3,4%), wahania

nastroju (często, 2,1%), chwiejność emocjonalną (często, 1,7%), agresję (często, 8,2%), zaburzenia

zachowania (często, 5,6%) i ospałość (często, 3,9%). U niemowląt i dzieci w wieku od 1 miesiąca do

poniżej 4 lat,częściej niż w innych grupach wiekowych lub w ramach ogólnego profilu

bezpieczeństwa zgłaszano: drażliwość (bardzo często, 11,7%) i zaburzenia koordynacji ruchów

(często, 3,3%).

Badanie u dzieci i młodzieży, zaprojektowane w celu wykazania, że produkt leczniczy nie jest gorszy

(ang. non-inferiority), prowadzone metodą podwójnie ślepej próby i z grupą kontrolną placebo,

dotyczące bezpieczeństwa stosowania, oceniało wpływ lewetyracetamu na funkcje poznawcze oraz

neuropsychiczne u dzieci w wieku od 4 do 16 lat z napadami częściowymi. Stwierdzono, że

lewetyracetam nie różnił się (nie był gorszy) od placebo pod względem zmiany Złożonego wyniku

testu pamięci w części Uwaga i pamięć Międzynarodowej Wykonaniowej Skali Leitera-R (ang.

Leiter-R Attention and Memory, Memory Screen Composite) wobec stanu wyjściowego, w populacji

zefiniowanej przez protokół badania. Wyniki dotyczące funkcji behawioralnych i emocjonalnych u

pacjentów leczonych lewetyracetamem wskazywały pogorszenie w zakresie zachowań agresywnych,

co zmierzono w sposób standaryzowany i systematyczny z wykorzystaniem zwalidowanego narzędzia

- Kwestionariusza zachowań dziecka Achenbacha (ang. CBCL - Achenbach Child Behavior

Checklist). U pacjentów, którzy przyjmowali lewetyracetam w ramach długoterminowego, otwartego

badania obserwacyjnego, zazwyczaj nie występowało jednak pogorszenie w zakresie funkcji

behawioralnych i emocjonalnych; w szczególności wyniki pomiarów dotyczących zachowań

agresywnych nie były gorsze od wartości wyjściowych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania

wymienionego w załączniku V.

4.9

Przedawkowanie

Objawy

Po przedawkowaniu produktu Lepsitam obserwowano: senność, pobudzenie, agresywność,

zmniejszenie stanu świadomości, depresję oddechową, śpiączkę.

Postępowanie po przedawkowaniu

Po ostrym przedawkowaniu należy opróżnić żołądek przez wykonanie płukania żołądka lub

wywołanie wymiotów. Nie istnieje żadne swoiste antidotum dla lewetyracetamu.

Leczenie przedawkowania polega na leczeniu objawowym, w tym z możliwością zastosowania

hemodializy. Skuteczność dializy wynosi 60% dla lewetyracetamu oraz 74% dla jego głównego

metabolitu.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpadaczkowe, inne leki przeciwpadaczkowe, kod ATC:

N03AX14

Substancja czynna, lewetyracetam, jest pochodną pirolidonu (S-enancjomer amidu kwasu

-etylo-2-

oksy-l-pirolidynooctowego) chemicznie nie powiązaną z istniejącymi substancjami czynnymi o

działaniu przeciwpadaczkowym.

Mechanizm działania

Mechanizm działania lewetyracetamu nadal nie jest w pełni poznany, wydaje się różny od sposobu

działania dostępnych obecnie leków przeciwpadaczkowych. Wyniki badań in vitro i in vivo wskazują,

że lewetyracetam nie zmienia podstawowych właściwości komórki ani prawidłowych procesów

neurotransmisji.

Badania in vitro wykazały, że lewetyracetam wpływa na stężenie Ca

w neuronach, częściowo

hamując prądy Ca

typu N oraz ograniczając uwalnianie jonów Ca

zmagazynowanych wewnątrz

neuronów. Dodatkowo częściowo znosi indukowane przez cynk i beta-karboliny hamowanie prądów

bramkowanych przez GABA i glicynę. Ponadto w badaniach in vitro wykazano, że lewetyracetam

wiąże się z określonym miejscem w tkance mózgowej gryzoni. Tym miejscem jest białko

pęcherzyków synaptycznych 2A, które, jak się uważa, bierze udział w procesie fuzji pęcherzyków i

egzocytozy neurotransmiterów. Stopień powinowactwa lewetyracetamu i spokrewnionych analogów

do białka 2A koreluje z mocą działania przeciwpadaczkowego tych substancji w modelu

audiogennych napadów padaczkowych u myszy. To odkrycie wskazuje, że interakcja lewetyracetamu

z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A wydaje się przyczyniać do przeciwpadaczkowego

działania tego produktu leczniczego.

Działania farmakodynamiczne

Lewetyracetam wywołuje ochronę przed drgawkami w wielu zwierzęcych modelach napadów

padaczkowych częściowych i pierwotnie uogólnionych, nie działa drgawkotwórczo.

Główny metabolit jest nieaktywny. Działanie przeciwdrgawkowe u ludzi, zarówno w padaczce z

napadami częściowymi, jak i uogólnionymi (wyładowania padaczkowe w EEG i odpowiedź świetlno-

napadowa w EEG na przerywane bodźce świetlne), potwierdziło szeroki zakres farmakologicznego

profilu lewetyracetamu.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u

dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką:

Skuteczność lewetyracetamu u dorosłych wykazano w trzech badaniach porównawczych,

kontrolowanych placebo, wykonanych metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem dawek

dobowych wynoszących 1 000 mg, 2 000 mg lub 3 000 mg, podawanych w dwóch dawkach

podzielonych, z okresem leczenia do 18 tygodni. Zsumowane dane wykazały, że odsetek pacjentów, u

których stwierdzono zmniejszenie liczby napadów częściowych w tygodniu o 50% lub więcej, w

porównaniu do okresu odniesienia, podczas stosowania stałych dawek leku (12/14 tygodni leczenia),

wynosił odpowiednio 27,7 %; 31,6 % i 41,3 % dla dawek 1 000 mg, 2 000 mg, 3 000 mg

lewetyracetamu, a w grupie otrzymującej placebo – 12,6 %.

Dzieci i młodzież

Skuteczność lewetyracetamu u dzieci (od 4 do16 lat) oceniano w badaniu porównawczym,

kontrolowanym placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, u 198 pacjentów i

trwającym 14 tygodni. Uczestnicy badania otrzymywali lewetyracetam w stałej dawce 60 mg/kg

mc./dobę (w dwóch dawkach dobowych).

Zmniejszenie liczby napadów częściowych w tygodniu o 50% lub więcej, w porównaniu do okresu

odniesienia, stwierdzono u 44,6% dzieci leczonych lewetyracetamem oraz u 19,6% pacjentów

otrzymujących placebo. W dłuższym okresie leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów na

co najmniej 6 miesięcy u 11,4% pacjentów, a na rok lub dłużej, u 7,2% chorych.

Skuteczność lewetyracetamu u pacjentów w wieku dziecięcym (od 1 miesiąca do poniżej 4 lat)

oceniono w badaniu z podwójnie ślepą próbą, z grupą kontrolną placebo, u 116 pacjentów, z okresem

leczenia wynoszącym 5 dni. Pacjenci biorący udział w badaniu stosowali roztwór doustny w dawce

dobowej 20 mg/kg mc., 25 mg/kg mc., 40 mg/kg mc. lub 50 mg/kg mc., w zależności od schematu

stopniowego zwiększania dawki dla danego wieku. W badaniu stosowano dawkę: 20 mg/kg mc./dobę

stopniowo zwiększając ją do 40 mg/kg mc./dobę w przypadku niemowląt w wieku od 1 miesiąca do

poniżej 6 miesięcy oraz 25 mg/kg mc./dobę stopniowo zwiększając ją do 50 mg/kg mc./dobę w

przypadku niemowląt i dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 4 lat. Całkowita dawka dobowa

podawana była w dwóch dawkach podzielonych.

Pierwszorzędowym parametrem skuteczności był odsetek odpowiedzi na leczenie (procent pacjentów,

u których średnia dobowa częstość występowania napadów zmniejszyła się o ≥50 % w stosunku do

wartości wyjściowych) oceniany na podstawie odczytu 48-godzinnego zapisu wideo-EEG przez

wyznaczoną odgórnie osobę podlegającą procedurom podwójnie ślepej próby,. Analiza skuteczności

objęła 109 pacjentów, u których przeprowadzono co najmniej 24-godzinne badanie wideo-EEG

zarówno w okresie wyjściowym, jak i w okresach oceny. U 43,6% pacjentów leczonych

lewetyracetamem i 19,6% pacjentów przyjmujących placebo zaobserwowano odpowiedź na leczenie.

Wyniki te są zgodne w całej grupie wiekowej. W przypadku kontynuacji leczenia długookresowego u

8,6% pacjentów napady nie występowały przez co najmniej 6 miesięcy, a u 7,8% pacjentów napady

nie występowały przez co najmniej rok.

Monoterapia w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów w

wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką.

Skuteczność lewetyracetamu w monoterapii oceniano w badaniu w grupach równoległych,

przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, mającym na celu wykazanie równoważności

lewetyracetamu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (CR,) u 576 pacjentów w wieku od 16

lat z nowo rozpoznaną padaczką. Warunkiem kwalifikacji do badania było występowanie samoistnych

napadów częściowych lub wyłącznie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych. Pacjentów

przydzielano losowo do grupy otrzymującej karbamazepinę CR w dawce 400 – 1 200 mg/dobę lub

lewetyracetam w dawce 1 000 – 3 000 mg/dobę. Okres leczenia wynosił do 121 tygodni, w zależności

od reakcji pacjenta na leczenie. Sześciomiesięczny okres bez napadów osiągnięto u 73,0% leczonych

lewetyracetamem oraz u 72,8% pacjentów leczonych karbamazepiną CR. Skorygowana różnica

bezwzględna wyniosła 0,2% (95% CI: -7,8 do 8,2). U ponad połowy pacjentów napady ustąpiły na

okres 12 miesięcy (56% leczonych lewetyracetamem i 58,5% leczonych karbamazepiną CR).

W badaniu odzwierciedlającym praktykę kliniczną, podawane jednocześnie leki przeciwpadaczkowe

mogły być odstawione u ograniczonej liczby pacjentów, którzy odpowiedzieli na lewetyracetam

stosowany w terapii wspomagającej (36 dorosłych pacjentów z 69).

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat

z młodzieńczą padaczką miokloniczną.

Skuteczność lewetyracetamu oceniano w 16-tygodniowym badaniu porównawczym,

kontrolowanym placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z udziałem pacjentów

w wieku od 12 lat, cierpiących na idiopatyczną padaczkę uogólnioną z napadami mioklonicznymi

odpowiadającymi różnym zespołom klinicznym. U większości pacjentów rozpoznano młodzieńczą

padaczkę miokloniczną.

W badaniu stosowano lewetyracetam w dawce dobowej wynoszącej 3 000 mg, podawanej w dwóch

dawkach podzielonych.

Zmniejszenie liczby dni w tygodniu z napadami mioklonicznymi o 50% lub więcej stwierdzono u

58,3% leczonych lewetyracetamem i u 23,3% pacjentów przyjmujących placebo. W dłuższym okresie

leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów mioklonicznych na co najmniej 6 miesięcy u

28,6% pacjentów, a na rok lub dłużej, u 21,0% chorych.

Terapia wspomagająca w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u

dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

Skuteczność lewetyracetamu oceniano w 24-tygodniowym badaniu porównawczym, kontrolowanym

placebo, przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem dorosłych, młodzieży i

niewielkiej liczby dzieci, cierpiących na padaczkę idiopatyczną uogólnioną z pierwotnie uogólnionymi

napadami toniczno-klonicznymi (PGTC), odpowiadającymi różnym zespołom klinicznym

(młodzieńczej padaczce mioklonicznej, młodzieńczej padaczce z napadami nieświadomości,

dziecięcej padaczce z napadami nieświadomości oraz padaczce z napadami grand mal występującymi

po obudzeniu się). W badaniu stosowano lewetyracetam w dawce 3 000 mg/dobę u dorosłych i

młodzieży oraz 60 mg/kg mc./dobę u dzieci, podawanej w dwóch dawkach podzielonych.

Zmniejszenie liczby napadów PGTC w tygodniu o 50 % lub więcej stwierdzono u 72,2% leczonych

lewetyracetamem i u 45,2% pacjentów otrzymujących placebo.

W dłuższym okresie leczenia stwierdzono całkowite ustąpienie napadów toniczno-klonicznych na co

najmniej 6 miesięcy u 47,4% pacjentów, a na rok lub dłużej u 31,5% chorych.

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Lewetyracetam jest związkiem dobrze rozpuszczalnym i dobrze przenikającym. Profil

farmakokinetyczny ma charakter liniowy z niewielką zmiennością wewnątrz- i między-osobniczą. Po

wielokrotnym podaniu, nie występuje zmiana klirensu. Brak dowodów na jakąkolwiek zmienność

związaną z płcią, rasą i rytmem dobowym. Profil farmakokinetyczny jest porównywalny u zdrowych

ochotników i u pacjentów z padaczką.

Ze względu na fakt, że wchłanianie jest całkowite i ma przebieg liniowy, można przewidzieć stężenie

lewetyracetamu w osoczu na podstawie dawki doustnej lewetyracetamu, wyrażonej w mg/kg masy

ciała. Z tego względu, nie ma potrzeby monitorowania stężenia lewetyracetamu w osoczu.

Wykazano znaczącą korelację u dorosłych i dzieci pomiędzy stężeniem w ślinie i w osoczu (stosunek

stężenia w ślinie do stężenia w osoczu wahał się od 1 do 1,7 dla leku w postaci tabletek i po 4

godzinach po podaniu dla leku w postaci roztworu doustnego).

Dorośli i młodzież

Wchłanianie

Lewetyracetam jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita biodostępność po podaniu

doustnym wynosi prawie 100 %.

Stężenie maksymalne w osoczu (C

) jest osiągane po 1,3 godziny po podaniu. Stężenie w stanie

stacjonarnym osiągane jest po 2 dniach, w przypadku schematu dawkowania dwa razy na dobę.

Po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg stężenie maksymalne (C

) wynosi zazwyczaj 31 µg/ml, a po

podawaniu wielokrotnym 1000 mg dwa razy na dobę, C

wynosi 43 µg/ml.

Stopień wchłaniania nie zależy od dawki i nie zmienia się pod wpływem pokarmu.

Dystrybucja

Brak dostępnych danych dotyczących przenikania produktu do tkanek u ludzi.

Ani lewetyracetam, ani jego główny metabolit, nie wiążą się w sposób istotny z białkami osocza

(<10%). Objętość dystrybucji lewetyracetamu wynosi około 0,5 do 0,7 l/kg, jest to wartość zbliżona

do całkowitej objętości wody w organizmie.

Metabolizm

U ludzi lewetyracetam nie jest metabolizowany w znacznym stopniu. Główny szlak metabolizmu

(24% dawki) stanowi enzymatyczna hydroliza grupy acetamidowej. Wytwarzanie głównego

metabolitu, ucb L057, nie zachodzi przy współudziale wątrobowych izoenzymów cytochromu P

Hydrolizę grupy acetamidowej stwierdzono w wielu tkankach, w tym w komórkach krwi. Metabolit

ucb L057 jest nieaktywny farmakologicznie.

Zidentyfikowano także dwa inne metabolity. Jeden z nich powstaje przez hydroksylację pierścienia

pirolidynowego (1,6% dawki), a drugi przez otwarcie pierścienia pirolidynowego (0,9% dawki). Inne

niezidentyfikowane składniki stanowią tylko 0,6% dawki.

Nie udowodniono przemiany enancjomerycznej in vivo ani dla lewetyracetamu, ani dla jego głównego

metabolitu.

In vitro wykazano, że lewetyracetam oraz jego główny metabolit nie hamowały aktywności głównych

izomerów ludzkiego wątrobowego cytochromu P

(CYP 3A4, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 1A2),

glukuronylotransferazy (UGT1A1 i UGT1A6) ani aktywności hydroksylazy epoksydowej. Ponadto

lewetyracetam nie wpływa in vitro na glukuronidację kwasu walproinowego.

W hodowlach ludzkich hepatocytów lewetyracetam nie wywierał wpływu lub miał niewielki wpływ

na CYP1A2, SULT1E1 lub UGT1A1. Lewetyracetam powodował łagodną indukcję CYP2B6 i

CYP3A4. Dane in vitro i dane dotyczące interakcji in vivo z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi,

digoksyną i warfaryną wykazały, że nie należy oczekiwać znacznej indukcji enzymatycznej in vivo.

Dlatego interakcje produktu Lepsitam z innymi substancjami lub innych substancji z produktem

Lepsitam są mało prawdopodobne.

Wydalanie

Okres półtrwania u osób dorosłych wynosi 7±1 godzin i nie zmienia się w zależności od dawki, drogi

podania lub po podaniu wielokrotnym. Średni całkowity klirens wynosi 0,96 ml/min/kg mc.

Główną drogę wydalania stanowi wydalanie z moczem, średnio 95% dawki (około 93% dawki jest

wydalone w ciągu 48 godzin). Wydalanie z kałem stanowi tylko ok. 0,3% dawki.

W ciągu pierwszych 48 godzin całkowite wydalanie z moczem lewetyracetamu i jego głównego

metabolitu stanowi odpowiednio 66% i 24% dawki.

Klirens nerkowy lewetyracetamu i ucb L057 wynosi odpowiednio 0,6 ml/min/kg mc. i

4,2 ml/min/kg mc., co wskazuje na to, że lewetyracetam jest wydalany na drodze filtracji

kłębuszkowej z następową reabsorpcją kanalikową oraz, że jego główny metabolit jest również

wydalany przez aktywne wydzielanie kanalikowe, niezależnie od filtracji kłębuszkowej. Wydalanie

lewetyracetamu jest skorelowane z klirensem kreatyniny.

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku okres półtrwania zwiększa się o ok. 40% (10 do 11 godzin). Jest to

związane ze zmniejszoną wydolnością nerek w tej populacji (patrz punkt 4.2).

Zaburzenie czynności nerek

Całkowity klirens lewetyracetamu oraz jego głównego metabolitu jest skorelowany z klirensem

kreatyniny. Z tego względu, u pacjentów z umiarkowanymi oraz ciężkimi zaburzeniami czynności

nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dobowej dawki podtrzymującej produktu Lepsitam, na

podstawie klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).

U dorosłych pacjentów w stadium schyłkowej niewydolności nerek z bezmoczem, okres półtrwania

wynosił około 25 godzin w okresie pomiędzy dializami i około 3,1 godziny podczas dializy. Podczas

typowej 4-godzinnej dializy zostaje usunięte 51% lewetyracetamu.

Zaburzenie czynności wątroby

U osób z lekkimi i i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie stwierdzono istotnej zmiany

klirensu lewetyracetamu. U większości osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, klirens

lewetyracetamu był zmniejszony o ponad 50% z powodu współistniejącej zaburzonej czynności nerek

(patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież

Dzieci (od 4 do 12 lat)

Po podaniu doustnym pojedynczej dawki (20 mg/kg mc.) dzieciom (od 6 do 12 lat) chorym na

padaczkę okres półtrwania lewetyracetamu wynosi 6,0 godzin. Klirens przeliczany na masę ciała jest

około 30% większy niż u osób dorosłych chorych na padaczkę.

Po podaniu wielokrotnym dawki (20 do 60 mg/kg mc./dobę) dzieciom z padaczką (od 4 do 12 lat)

lewetyraceatm był szybko wchłaniany. Stężenie maksymalne w osoczu występowało od 0,5 do 1,0

godziny po podaniu. Zaobserwowano proporcjonalne zwiększanie wchłaniania liniowego i dawki dla

stężenia maksymalnego i obszaru pod krzywą. Okres połowicznej eliminacji wynosił około 5 godzin.

Pozorny całkowity klirens z organizmu wynosił 1,1 ml/min/kg mc.

Niemowlęta i dzieci (od 1 miesiąca do 4 lat)

Po podaniu pojedynczej dawki (20 mg/kg mc.) 100 mg/ml roztworu doustnego dzieciom chorym na

padaczkę (od 1 miesiąca do 4 lat), lewetyracetam był szybko wchłaniany, a stężenie maksymalne w

osoczu zaobserwowano po upływie około 1 godziny od podania leku. Wyniki badań

farmakokinetycznych wykazały, że okres półtrwania był krótszy (5,3 godziny) niż u dorosłych (7,2

godziny) i pozorny klirens z organizmu był szybszy (1,5 ml/min/kg mc.) niż u dorosłych

(0,96 ml/min/kg mc.).

W populacyjnej analizie farmakokinetycznej przeprowadzonej u pacjentów w wieku od 1 miesiąca do

16 lat, masa ciała była w znaczący sposób powiązana z pozornym klirensem (klirens wzrastał wraz ze

wzrostem masy ciała) i pozorną objętością dystrybucji. Również wiek wpływał na oba parametry.

Efekt ten był wyraźny u młodszych dzieci i zmniejszał się wraz z wiekiem, a u dzieci w wieku około

4 lat tracił znaczenie.

W obu populacyjnych analizach farmakokinetycznych obserwowano zwiększenie pozornego klirensu

lewetyracetamu o około 20%, podczas jednoczesnego podawania z lekami przeciwpadaczkowymi

indukującymi enzymy.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Na podstawie standardowo przeprowadzonych badań nieklinicznych dotyczących farmakologii,

bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie stwierdzono szczególnego ryzyka

stosowania u ludzi. U szczurów i w mniejszym stopniu u myszy po podobnej jak u ludzi ekspozycji,

obserwowano działania niepożądane, których nie stwierdzono w badaniach klinicznych, a które mogą

mieć znaczenie w praktyce klinicznej. Objawy te obejmują zmiany w wątrobie, wskazujące na reakcje

adaptacyjne, tj. zwiększenie masy i przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w osoczu.

Nie zaobserwowano działań niepożądanych wpływających na płodność lub reprodukcję u samic i

samców szczurów po zastosowaniu dawek do 1800 mg/kg mc./dobę [6 razy większych od

maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (ang. MRHD, maximum recommended human daily dose) w

przeliczeniu na mg/m

] w pokoleniu F1 oraz ich rodziców.

Przeprowadzono dwa badania dotyczące rozwoju zarodkowo-płodowego (ang. EFD, embryo-fetal

development) na szczurach, po zastosowaniu dawek 400, 1200 i 3600 mg/kg mc./dobę. W jednym z

dwóch badań EFD przy zastosowaniu dawki 3600 mg/kg mc./dobę obserwowano niewielkie

zmniejszenie masy płodu związane z marginalnym zwiększeniem występowania

zmian/nieprawidłowości szkieletowych. Nie zaobserwowano wpływu na śmiertelność zarodków ani

zwiększonej częstości wad rozwojowych. Dawka, po której nie obserwuje się działania niepożądanego

(ang. NOAEL No Observed Adverse Effect Level), wynosiła 3600 mg/kg mc./dobę dla ciężarnych

samic szczurów [12-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi w przeliczeniu na mg/m

] i 1200

mg/kg mc./dobę dla płodów.

Przeprowadzono cztery badania rozwoju zarodkowo-płodowego na królikach, przy zastosowaniu

dawek 200, 600, 800, 1200 i 1800 mg/kg mc./dobę. Dawka 1800 mg/kg mc./dobę powodowała istotną

toksyczność dla ciężarnej samicy i zmniejszenie masy ciała płodu związane ze zwiększoną częstością

występowania płodów z nieprawidłowościami układu krążenia/szkieletowymi. Dawka NOAEL

wyniosła <200 mg/kg mc./dobę dla samic i 200 mg/kg mc./dobę dla płodów (równe dawce MRHD w

przeliczeniu na mg/m

Przeprowadzono badanie dotyczące rozwoju około- i poporodowego u szczurów przy zastosowaniu

dawek lewetyracetamu 70, 350 i 1800 mg/kg mc./dobę. Dawka NOAEL wyniosła

≥ 1800 mg/kg mc./dobę dla samic F0 i dla przeżywalności, wzrostu i rozwoju potomstwa F1, do

momentu zakończenia żywienia mlekiem matki (6-krotność dawki MRHD w przeliczeniu na mg/m

W badaniach na zwierzętach, u noworodków oraz młodych osobników szczurów i psów nie

zaobserwowano działań niepożądanych w standardowych punktach końcowych dotyczących rozwoju

lub dojrzewania, przy stosowaniu dawek do 1800 mg/kg mc./dobę (6-17-krotność dawki MRHD w

przeliczeniu na mg/m

6.

SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń:

Wapnia wodorofosforan, dwuwodny

Celuloza mikrokrystaliczna

Krospowidon (typ A)

Hydroksypropyloceluloza

Lepsitam 250 mg

Otoczka Opadry 02H20569:

Hypromeloza

Tytanu dwutlenek (E 171)

Talk

Glikol propylenowy

Indygotyna lak (E 132)

Żółcień pomarańczowa lak (E 110)

Żółcień chinolinowa lak (E 104)

Lepsitam 500 mg

Otoczka Opadry 20J22730:

Hydroksypropyloceluloza

Hypromeloza

Glikol propylenowy

Żółcień chinolinowa lak (E 104)

Kwas sorbowy

Sorbitolu monooleinian

Tytanu dwutlenek (E 171)

Wanilina

Lepsitam

750 mg

Otoczka Opadry OY-S-33016:

Hypromeloza

Indygotyna lak (E 132)

Żółcień pomarańczowa lak (E 110)

Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Makrogol 4000

Tytanu dwutlenek (E 171)

Lepsitam

1000 mg

Otoczka Opadry OY-LS-28908:

Hypromeloza

Laktoza jednowodna

Makrogol 4000

Tytanu dwutlenek (E 171)

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

6.3

Okres ważności

3 lata

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Lepsitam 250 mg tabletki powlekane pakowane są w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium, umieszczone

w tekturowych pudełkach, zawierających 20, 30, 50, 60, 100, 200 tabletek powlekanych.

Lepsitam 500 mg tabletki powlekane pakowane są w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium, umieszczone

w tekturowych pudełkach, zawierających

10, 20, 30, 50, 60, 100, 120, 200

tabletek powlekanych

Lepsitam 750 mg tabletki powlekane pakowane są w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium, umieszczone

w tekturowych pudełkach, zawierających

20, 30, 50, 60, 80, 100, 120, 200

tabletek powlekanych

Lepsitam 1000 mg tabletki powlekane pakowane są w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium,

umieszczone w tekturowych pudełkach, zawierających

10, 20, 30, 50, 60, 100, 200

tabletek

powlekanych

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez szczególnych wymagań.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pharmathen International S.A.

4, Dervenakion str., 15351 Pallini, Attiki

, Grecja

Tel.: +30 210 66 65 067

Fax: +30 210 66 66 749

8.

NUMER (-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

14/06/2018

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację