Zyvoxid

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Zyvoxid 2 mg/ml roztwór do infuzji
  • Dawkowanie:
  • 2 mg/ml
  • Forma farmaceutyczna:
  • roztwór do infuzji
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Zyvoxid 2 mg/ml roztwór do infuzji
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 1 worek 100 ml, 5909990966578, Lz; 1 worek 300 ml, 5909990966608, Lz; 10 worków 100 ml, 5909990966585, Lz; 10 worków 300 ml, 5909990920013, Lz; 14 worków 100 ml, 5909990966592, Lz; 14 worków 300 ml, 5909990966660, Lz

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 09200
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Zyvoxid, 2 mg/ml, roztwór do infuzji

Linezolidum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy

niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Spis treści ulotki:

Co to jest Zyvoxid i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zyvoxid

Jak stosować Zyvoxid

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać Zyvoxid

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest Zyvoxid i w jakim celu się go stosuje

Zyvoxid jest lekiem przeciwbakteryjnym, należącym do klasy antybiotyków – oksazolidynonów.

Zyvoxid stosuje się w leczeniu zapalenia płuc, powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich.

Lekarz zdecyduje, czy zastosowanie leku Zyvoxid jest właściwe do leczenia określonego zakażenia.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zyvoxid

Kiedy nie stosować leku Zyvoxid

Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na linezolid lub którykolwiek z pozostałych składników

tego leku (wymienione w punkcie 6).

Jeśli pacjent przyjmuje obecnie lub przyjmował w ciągu ostatnich 2 tygodni lek z grupy zwanej

inhibitorami monoaminooksydazy (np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid). Leki te

mogą być stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

Jeśli pacjentka karmi piersią. Lek przenika do mleka matki i może szkodliwie wpływać na dziecko.

Jeżeli wystąpi którykolwiek z poniżej opisanych przypadków, należy poinformować o tym lekarza.

Lekarz może podjąć decyzję o zastosowaniu leku Zyvoxid lub innej metody leczenia. Jednak przed

rozpoczęciem leczenia pacjent powinien mieć wykonane badanie ogólne oraz badanie ciśnienia krwi,

powtarzane przez cały okres leczenia. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących opisanych poniżej

przypadków należy zapytać lekarza.

Jeśli występuje wysokie ciśnienie krwi.

Jeśli występuje nadczynność tarczycy.

Jeśli występuje guz nadnerczy (guz chromochłonny), rakowiak (spowodowany przez raka układu

hormonalnego z objawami takimi jak biegunka, zaczerwienienie skóry, świszczący oddech).

Jeśli występuje depresja dwubiegunowa, zaburzenia schizoafektywne (zaburzenia, w których w

tym samym czasie występują objawy typowe dla schizofrenii i chorób afektywnych, czyli

depresji lub manii), stany dezorientacji czy inne zaburzenia psychiczne.

Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z leków wymienionych w punkcie „Inne leki i Zyvoxid”.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Jeśli u pacjenta występują:

skłonność do tworzenia się siniaków oraz występowania krwawień,

- niedokrwistość (anemia),

skłonność do występowania zakażeń,

drgawki (w przeszłości),

zaburzenia czynności wątroby lub nerek, szczególnie u pacjentów dializowanych,

biegunka

należy powiedzieć o tym lekarzowi przed zastosowaniem leku Zyvoxid.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Zyvoxid u pacjenta wystąpi:

pogorszenie się widzenia takie, jak zmiany ostrości widzenia, zmiany widzenia barwnego, niewyraźne

widzenie lub ubytki w polu widzenia;

biegunka, a szczególnie biegunka z krwawieniem; może być konieczne przerwanie stosowania leku

Zyvoxid; objawy te mogą wskazywać na wystąpienie rzekomobłoniastego zapalenia jelit, związanego

ze stosowaniem antybiotyku;

nawracające nudności lub wymioty, ból brzucha lub zwiększona częstość oddechów.

Inne leki i Zyvoxid

Jednoczesne stosowanie leku Zyvoxid z innymi lekami może spowodować wystąpienie działań

niepożądanych, takich jak zmiana ciśnienia krwi, temperatury lub częstości akcji serca.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje lub stosował przez okres ostatnich 2 tygodni

następujące leki (patrz punkt 2):

- inhibitory monoaminooksydazy (np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid). Leki te

stosowane są w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

Należy również poinformować lekarza, jeżeli pacjent stosuje niżej wymienione leki. W takim przypadku

lekarz podejmie decyzję o zastosowaniu leczenia lekiem Zyvoxid. Przed rozpoczęciem stosowania leku

Zyvoxid pacjent powinien mieć wykonane badanie ogólne oraz badanie ciśnienia krwi, które będzie

powtarzane przez cały okres leczenia. W pozostałych przypadkach lekarz podejmie decyzję o

zastosowaniu innego leczenia.

Leki zmniejszające przekrwienie stosowane w przypadku przeziębienia lub grypy zawierające

pseudoefedrynę lub fenylopropanolaminę.

Leki stosowane w leczeniu astmy, np. salbutamol, terbutalina, fenoterol.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, np.

amitryptylina, cypramil, klomipramina, dosulepina, doksepina, fluoksetyna, fluwoksamina,

imipramina, lofepramina, paroksetyna, sertralina.

Leki stosowane w leczeniu migreny, np. sumatryptan i zolmitryptan.

Leki stosowane w leczeniu nagłych, ciężkich reakcji alergicznych, np. adrenalina (epinefryna).

Leki podwyższające ciśnienie krwi, np. noradrenalina (norepinefryna), dopamina, dobutamina.

Leki przeciwbólowe stosowane w bólu o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, np. petydyna.

Leki przeciwlękowe, np. buspiron.

Leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna.

Leki przeciwbakteryjne, np. ryfampicyna.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach,

które pacjent planuje przyjmować.

Zyvoxid z jedzeniem i piciem

Podczas leczenia należy ograniczyć spożywanie pokarmów takich, jak dojrzałe sery, wyciągi z

drożdży, produkty z nasion soi (np. sos sojowy) oraz napojów alkoholowych, szczególnie piwa

beczkowego i wina. Produkty te zawierają tyraminę, która wchodzi w reakcje z lekiem Zyvoxid,

co może spowodować wzrost ciśnienia krwi.

Jeśli po jedzeniu lub piciu u pacjenta występuje pulsujący ból głowy, należy powiedzieć o tym

lekarzowi.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Nie należy stosować leku Zyvoxid u kobiet ciężarnych, chyba że na wyraźne zalecenie lekarza, który

uzna, że oczekiwana korzyść dla matki przewyższa zagrożenie dla płodu. Jeżeli pacjentka jest lub

podejrzewa, że jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę, powinna poinformować o tym lekarza przed

zastosowaniem leku.

Nie należy stosować leku Zyvoxid w czasie karmienia piersią. Należy przerwać karmienie piersią przed

rozpoczęciem i podczas leczenia linezolidem. Lek przenika do mleka matki i może szkodliwie działać na

dziecko.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Zyvoxid może powodować zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia. Nie należy wówczas prowadzić

pojazdów ani obsługiwać żadnych maszyn. Należy pamiętać, że złe samopoczucie może wpływać na

zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Zyvoxid

Glukoza

1 ml roztworu leku Zyvoxid zawiera 45,7 mg glukozy (tj. 4,57 g w jednym worku infuzyjnym

zawierającym 100 ml roztworu i 13,71 g glukozy w jednym worku infuzyjnym zawierającym 300 ml

roztworu).

Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą lub z innymi stanami związanymi z nietolerancją

glukozy.

Sód

1 ml roztworu leku Zyvoxid zawiera 0,38 mg sodu (tj. 38 mg sodu w jednym worku infuzyjnym

zawierającym 100 ml roztworu i 114 mg sodu w jednym worku infuzyjnym zawierającym 300 ml

roztworu).

Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących

zawartość sodu w diecie.

3.

Jak stosować Zyvoxid

Lek Zyvoxid podawany jest w infuzji dożylnej przez lekarza lub wykwalifikowanego pracownika służby

zdrowia.

Szczegółowe dawkowanie oraz informacje dotyczące sposobu podawania oraz niezgodności – patrz

„Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego” na końcu ulotki.

Stosowanie leku u dorosłych

Zazwyczaj dawką leku Zyvoxid u dorosłych (18 lat i więcej) jest 300 ml roztworu (600 mg linezolidu)

podawane dwa razy w ciągu doby w infuzji dożylnej trwającej od 30 do 120 minut.

Pacjentom dializowanym podaje się lek Zyvoxid po zakończeniu dializy.

Lek Zyvoxid stosuje się zazwyczaj przez okres 10 do 14 dni, jednak nie dłużej niż 28 dni. Nie ustalono

bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Zyvoxid przyjmowanego dłużej niż przez 28 dni. Decyzję

o długości leczenia podejmie lekarz.

Podczas stosowania leku Zyvoxid lekarz zaleci regularne badania krwi w celu kontrolowania czynności

układu krwiotwórczego.

Jeżeli Zyvoxid stosuje się dłużej niż przez 28 dni, należy wykonać badanie wzroku.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie należy stosować leku Zyvoxid u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zyvoxid

W razie wrażenia, że otrzymana dawka leku była zbyt duża należy zwrócić się natychmiast do lekarza lub

pracownika służby zdrowia.

Pominięcie zastosowania leku Zyvoxid

W związku z tym, że lek będzie podawany pod ścisłą kontrolą medyczną, pominięcie dawki wydaje się

mało prawdopodobne. Jednak w razie podejrzenia pominięcia dawki leku, należy zawsze poinformować o

tym lekarza lub pielęgniarkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej

dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do

lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych, należy natychmiast

poinformować o tym lekarza, pracownika służby zdrowia lub farmaceutę:

reakcje skórne np. zaczerwienienie, złuszczanie się skóry (zapalenie skóry), wysypka, świąd, lub

obrzęk szczególnie w okolicy twarzy i karku. Mogą to być objawy reakcji alergicznej i w takim

przypadku może być konieczne przerwanie stosowania leku Zyvoxid;

pogorszenie widzenia objawiające się jako zmiany ostrości widzenia, zmiany widzenia barwnego,

niewyraźne widzenie lub zawężenie pola widzenia;

biegunka, szczególnie biegunka z krwawieniem. Może ona być objawem rzekomobłoniastego

zapalenia jelit, występującego po leczeniu antybiotykami. W takim przypadku może zaistnieć

konieczność przerwania leczenia;

nawracające nudności i wymioty, ból brzucha lub zwiększona częstość oddechów;

drgawki; należy poinformować lekarza, jeśli wystąpiło nadmierne pobudzenie, splątanie,

majaczenie, sztywność, drżenie, brak koordynacji oraz napady drgawek (w przypadku

równoczesnego stosowania inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny – patrz punkt 2).

Drętwienie, mrowienie, zmiany ostrości widzenia zgłaszali pacjenci, którzy przyjmowali Zyvoxid dłużej

niż 28 dni. Jeśli u pacjenta nastąpiło pogorszenie widzenia, powinien natychmiast skontaktować się z

lekarzem.

Inne działania niepożądane uszeregowane według częstości występowania

Często (występujące częściej niż u 1 na 100, ale rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

zakażenia grzybicze, zwłaszcza kandydoza (głównie jamy ustnej i pochwy);

ból głowy;

metaliczny posmak w jamie ustnej;

biegunka, nudności lub wymioty;

zmiany morfologii krwi lub wyników badań, świadczących o pracy nerek, wątroby lub

zwiększone stężenie cukru we krwi;

krwawienia, tworzenie się siniaków o niewyjaśnionej przyczynie, które mogą być spowodowane

zmianami w układzie krwiotwórczym, co może mieć wpływ na krzepliwość krwi oraz może

prowadzić do wystąpienia niedokrwistości (anemii).

Niezbyt często (występujące częściej niż u 1 na 1 000, ale rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

zapalenie pochwy lub okolicy zewnętrznych narządów moczowo-płciowych u kobiet;

zmiana liczby niektórych komórek krwi, co może mieć wpływ na zdolność zwalczania zakażeń;

zaburzenia snu (bezsenność);

zawroty głowy, zaburzenia czucia, takie jak brak czucia, mrowienie lub zdrętwienie;

niewyraźne widzenie;

„dzwonienie” w uszach (szumy uszne);

zwiększenie ciśnienia krwi, zapalenie żył z możliwym powstawaniem zakrzepów;

niestrawność, ból brzucha, zaparcia;

suchość lub ból jamy ustnej, obrzęk, podrażnienia lub przebarwienia języka;

pokrzywka, zapalenie skóry, świąd, wysypka;

ból w miejscu lub w okolicy miejsca podawania wlewu (kroplówki);

zapalenie żył (w tym w miejscu podania kroplówki);

wielomocz;

gorączka lub dreszcze, ból umiejscowiony lub ogólny;

uczucie zmęczenia lub pragnienia;

zapalenie trzustki;

zwiększone pocenie się;

zmiany stężenia białek, soli i enzymów we krwi, służących do oceny parametrów czynności nerek

lub wątroby;

zmniejszenie liczby krwinek zwalczających zakażenia.

Rzadko (występujące częściej niż u 1 na 10 000, ale rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):

zmiany częstości skurczów serca;

przemijające napady niedokrwienne (przemijające zaburzenia dopływu krwi do mózgu,

powodujące krótkotrwałe objawy, takie jak utrata widzenia, osłabienie czynności kończyn,

niewyraźne mówienie, utrata przytomności);

niewydolność nerek.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

zespół serotoninowy (przyspieszona czynność serca, stan dezorientacji, obfite pocenie się, omamy,

mimowolne ruchy, dreszcze, drżenia);

kwasica mleczanowa (nawracające nudności i wymioty, ból brzucha, zwiększona częstość

oddechów);

ciężkie zmiany skórne;

drgawki;

łysienie;

niedobór sodu we krwi;

zaburzenia widzenia kolorów, trudności w dostrzeganiu detali lub zawężenie pola widzenia;

zahamowanie czynności szpiku, zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek,

niedokrwistość;

reakcje nadwrażliwości (anafilaksja).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301

faks: +48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać Zyvoxid

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze do 25ºC.

Nie należy stosować leku, jeżeli worek przecieka lub folia chroniąca przed dostępem światła jest

uszkodzona.

Nie należy stosować leku, jeżeli roztwór nie jest klarowny lub widoczne są cząstki stałe.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Zyvoxid

Substancją czynną leku jest linezolid. 1 ml roztworu zawiera 2 mg linezolidu.

Pozostałe składniki to: cytrynian sodu dwuwodny; kwas cytrynowy bezwodny; glukoza;

10% roztwór wodorotlenku sodu do pH 4,8; 10% roztwór kwasu solnego do pH 4,8; woda do

wstrzykiwań.

Jak wygląda Zyvoxid i co zawiera opakowanie

Gotowe do użycia, jednorazowe worki do infuzji wykonane z wielowarstwowej powłoki poliolefinowej

(Excel lub Freeflex), pokryte folią laminowaną. Worki zawierają 100 ml lub 300 ml roztworu i pakowane

są w pudełka tekturowe, zawierające 1, 10 lub 14 worków.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Pfizer Europe MA EEIG, Boulevard de la Plaine 17, 1050 Bruxelles, Belgia

Wytwórca:

Fresenius Kabi Norge AS, Svinesundsveien 80, NO-1788, Halden, Norwegia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego:

Pfizer Polska Sp. z o.o., ul. Postępu 17 B, 02- 676 Warszawa, tel. 22 335 61 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05/2018

Inne źródła informacji

Szczegółowa informacja o tym leku jest dostępna na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów

Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych http://urpl.gov.pl

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie można rozpocząć produktem Zyvoxid w postaci roztworu do infuzji dożylnych lub tabletek

powlekanych. U pacjentów, u których leczenie rozpoczęto produktem podawanym pozajelitowo można

dokonać zamiany na doustną postać leku, jeśli zamiana taka będzie uzasadniona klinicznie. W przypadku

zmiany drogi podawania nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, ponieważ dostępność

biologiczna linezolidu po podaniu doustnym wynosi około 100%.

Zalecane dawkowanie i czas trwania leczenia u dorosłych

Czas trwania leczenia zależy od rodzaju drobnoustroju chorobotwórczego, lokalizacji i ciężkości

zakażenia oraz od reakcji klinicznej pacjenta na terapię.

Przedstawione poniżej zalecenia dotyczące czasu trwania leczenia są zgodne z tymi, które stosowano

podczas badań klinicznych. W niektórych rodzajach zakażeń może wystarczać stosowanie leku przez

krótszy czas, jednak brak jest danych z badań klinicznych na ten temat.

Maksymalny okres leczenia wynosi 28 dni. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania

linezolidu podawanego dłużej niż przez 28 dni.

W zakażeniach ze współistniejącą bakteriemią nie ma konieczności zwiększania dawki ani wydłużania

czasu leczenia.

Zalecenia dotyczące dawkowania roztworu do infuzji dożylnych i tabletek są identyczne. Przedstawiają

się następująco:

Rodzaj zakażenia

Dawka

Długość leczenia

Szpitalne zapalenie płuc

600 mg 2 razy na dobę

10–14 dni

Pozaszpitalne zapalenie płuc

Powikłane zakażenia skóry i

tkanek miękkich

Dawkowanie u dzieci

Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania linezolidu u

dzieci i młodzieży (<18 lat) umożliwiających ustalenie zalecanego dawkowania. Dlatego do czasu

uzyskania dodatkowych danych nie zaleca się podawania linezolidu w tej grupie wiekowej.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Nie ma konieczności modyfikacji dawki leku.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Nie ma konieczności modyfikacji dawki leku.

Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (tj. klirens kreatyniny <30 ml/min)

Nie ma konieczności modyfikacji dawki produktu. W związku z nieustalonym znaczeniem klinicznym

zwiększonego narażenia (do 10-krotnego) na oddziaływanie dwóch głównych metabolitów linezolidu u

pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, produkt należy stosować szczególnie ostrożnie i jedynie w

przypadkach, gdy przewidywana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Ponieważ około 30% dawki linezolidu zostaje usunięte z organizmu w ciągu 3 godzin hemodializy,

u pacjentów dializowanych, produkt należy podawać po dializach. Hemodializa prowadzi też do

częściowego usunięcia z organizmu podstawowych metabolitów linezolidu, jednak ich stężenia są dalej

znacznie większe po dializach niż obserwowane u pacjentów z prawidłową czynnością lub z lekką, lub

umiarkowaną niewydolnością nerek.

Dlatego też u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek poddawanych dializie, produkt należy stosować

szczególnie ostrożnie i jedynie w przypadkach, gdy przewidywana korzyść przewyższa potencjalne

ryzyko.

Do chwili obecnej nie ma danych o stosowaniu linezolidu u pacjentów poddawanych ciągłej

ambulatoryjnej dializie otrzewnowej lub innemu niż hemodializa leczeniu niewydolności nerek.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby

Nie ma konieczności modyfikacji dawki leku. Jednak ze względu na ograniczoną liczbę danych

klinicznych zaleca się, aby linezolid stosować u tych pacjentów tylko wtedy, gdy przewidywana korzyść

przewyższa potencjalne ryzyko.

Sposób podawania

Zalecane dawki linezolidu podaje się dwa razy na dobę dożylnie lub doustnie.

Droga podania: dożylna.

Roztwór do infuzji podaje się w infuzji przez 30 do 120 minut.

Niezgodności farmaceutyczne

Nie należy dodawać do roztworu innych substancji. Jeżeli linezolid ma być podawany równocześnie z

innymi lekami, to każdy z leków należy podawać osobno, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi jego

stosowania. Jeżeli przez to samo dojście dożylne mają być naprzemiennie podawane roztwory linezolidu i

innych leków, to każdorazowo, przed podaniem linezolidu i po jego podaniu, należy je przepłukać

roztworem zachowującym zgodność z roztworem do infuzji Zyvoxid.

Roztwór do infuzji Zyvoxid jest fizycznie niezgodny z następującymi lekami: amfoterycyna B,

chlorowodorek chlorpromazyny, diazepam, izetionian pentamidyny, laktobionian erytromycyny, sól

sodowa fenytoiny i sulfametoksazol z trimetoprimem. Ponadto, jest on niezgodny chemicznie z solą

sodową ceftriaksonu.

Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Opakowanie przeznaczone jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Zdjąć zewnętrzną folię bezpośrednio

przed podaniem produktu, sprawdzić, czy nie ma drobnych nieszczelności, mocno ściskając worek. Jeżeli

worek przecieka, nie stosować produktu, ponieważ może nie być jałowy. Przed podaniem roztwór należy

obejrzeć. Można go podawać wyłącznie wówczas, gdy jest klarowny i nie zawiera cząstek stałych.

Nie stosować worków w połączeniu szeregowym. Niewykorzystane pozostałości roztworu należy

wyrzucić. Nie podłączać worków z częściowo zużytą zawartością.

Zyvoxid, roztwór do infuzji, wykazuje zgodność z następującymi roztworami: 5% roztwór glukozy do

infuzji, 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji, roztwór Ringera z mleczanami do wstrzykiwań (roztwór do

wstrzykiwań Hartmanna).