Uromitexan

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Uromitexan 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
  • Dawkowanie:
  • 100 mg/ml
  • Forma farmaceutyczna:
  • roztwór do wstrzykiwań
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Uromitexan 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 15 amp. 4 ml, 5909990265831, Rp; 30 amp. 4 ml, 5909990265848, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 02658
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

UROMITEXAN

Mesna

100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

Należy

zwrócić

się

lekarza,

farmaceuty

pielęgniarki

razie

jakichkolwiek

dalszych

wątpliwości.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet, jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli

nasili

się

którykolwiek

objawów

niepożądanych

wystąpią

jakiekolwiek

objawy

niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub

pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek UROMITEXAN i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku UROMITEXAN

Jak stosuje się lek UROMITEXAN

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek UROMITEXAN

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek UROMITEXAN i w jakim celu się go stosuje

UROMITEXAN, roztwór do wstrzykiwań, jest podawany tylko w przypadku gdy pacjent otrzymuje

również ifosfamid lub cyklofosfamid. Zarówno ifosfamid jak i cyklofosfamid mogą spowodować

uszkodzenie tkanki wyściełającej pęcherz moczowy. O uszkodzeniu tym może świadczyć pojawienie

się krwi w moczu. Bardzo mała ilość krwi, może być niewidoczna dla pacjenta, więc lekarz lub

pielęgniarka przeprowadzi badanie moczu stosując specjalny test paskowy lub badanie mikroskopowe

w celu sprawdzenia obecności krwi w moczu. Większa ilość krwi w moczu będzie zauważalna dla

pacjenta, gdyż mocz będzie wtedy czerwony; bardzo rzadko zauważalne są skrzepy krwi.

UROMITEXAN chroni tkankę wyściełającą pęcherz moczowy przed uszkadzającym działaniem

ifosfamidu i cyklofosfamidu.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku UROMITEXAN

Kiedy nie stosować leku UROMITEXAN

jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych

składników tego leku (wymienione w punkcie 6) - objawami reakcji alergicznej mogą być

duszność, świszczący oddech, wysypka, świąd lub obrzęk twarzy i warg;

jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła reakcja alergiczna na podobny lek.

UROMITEXAN nie zostanie zastosowany u pacjenta, jeśli dotyczy go którakolwiek z powyższych

sytuacji. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub

farmaceutą przed zastosowaniem leku UROMITEXAN.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku UROMITEXAN należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką lub

farmaceutą jeśli:

u pacjenta stwierdzono reumatoidalne zapalenie stawów,

u pacjenta stwierdzono liszaj rumieniowaty układowy (zwany również toczniem lub SLE)

pacjenta

występują

zaburzenia

układu

odpornościowego,

zwane

chorobami

„autoimmunologicznymi”, w przebiegu których układ odpornościowy niszczy własne tkanki.

W takich przypadkach lekarz może zadecydować o zmianie leczenia.

Po zastosowaniu leku UROMITEXAN mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, w niektórych

sytuacjach zagrażające życiu - patrz punkt 4. Reakcje te mogą wystąpić podczas stosowania leku po

raz pierwszy, po kilku tygodniach po jego zastosowaniu, po kolejnym zastosowaniu tego leku.

Zawartość sodu

UROMITEXAN, roztwór do wstrzykiwań, zawiera około 59 mg sodu na 400 mg mesny.

Badania w trakcie stosowania leku UROMITEXAN

Ze względu na to, że UROMITEXAN nie zawsze zapobiega uszkodzeniu tkanki wyściełającej

pęcherz

moczowy,

lekarz

pielęgniarka

będą

zalecać

regularne

wykonywanie

badań

laboratoryjnych na obecność krwi w moczu lub za pomocą specjalnych testów paskowych.

Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o innych wykonywanych badaniach

laboratoryjnych oraz o stosowanych testach paskowych, ponieważ terapia z zastosowaniem leku

UROMITEXAN może zmieniać ich wyniki.

Testy

paskowe

mogą

być

stosowane

badania

krwi

moczu

celu

wykrycia

obecności

określonych substancji chemicznych we krwi, zwanych „ciałami ketonowymi”, lub czerwonych

krwinek w moczu.

Postępowanie po zgłoszeniu się do innego lekarza lub do szpitala

W przypadku zgłoszenia się do innego lekarza lub pobytu w szpitalu, niezależnie od przyczyny,

należy poinformować fachowy personel medyczny o stosowanych lekach. Nie należy stosować innych

leków do momentu poinformowania lekarza o stosowaniu leku UROMITEXAN.

Jeśli pacjent nie jest pewien czy którykolwiek z wyżej opisanych stanów go dotyczy, przed

zastosowaniem

leku

UROMITEXAN

powinien

skontaktować

się

lekarzem,

pielęgniarką

farmaceutą.

Lek UROMITEXAN a inne leki

UROMITEXAN jest stosowany wyłącznie z ifosfamidem i cyklofosfamidem. Nie oddziałuje z tymi

lekami, jak również nie ma doniesień o jego odddziaływaniu z innymi lekami.

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym o lekach wydawanych

bez recepty.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Należy poradzić się lekarza przed zastosowaniem każdego leku.

UROMITEXAN jest stosowany jedynie z ifosfamidem i cyklofosfamidem. UROMITEXAN może być

zastosowany

pacjentki

będącej

ciąży

tylko

wtedy,

opinii

lekarza

leczenie

lekiem

UROMITEXAN jest niezbędne. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub może być w ciąży, powinna poradzić

się lekarza, zanim zastosuje się ten lek.

Nie należy karmić piersią w przypadku stosowania leku UROMITEXAN.

UROMITEXAN z jedzeniem, piciem i alkoholem

Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku UROMITEXAN lub jego wydalanie z moczem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

U pacjentów leczonych lekiem UROMITEXAN mogą wystąpić działania niepożądane (w tym np.

omdlenia, uczucie oszołomienia, ospałość/senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia, które mogą

wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lekarz zdecyduje, czy pacjent

może bezpiecznie wykonywać te czynności.

3.

Jak stosować lek UROMITEXAN

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza.

Lekarz prowadzący zadecyduje, w jakiej dawce i o jakich porach lek będzie podawany. Będzie to

uzależnione od dawki, czasu podawania i drogi podania ifosfamidu lub cyklofosfamidu. Będzie to

również

zależeć

tego

pacjenta

występują

zakażenia

układu

moczowego,

objawy

wcześniejszego uszkodzenia pęcherza moczowego po leczeniu ifosfamidem lub cyklofosfamidem, lub

czy była stosowana radioterapia w okolicach pęcherza moczowego.

Jeśli ifosfamid lub cyklofosfamid jest podawany przez kilka godzin (w postaci kroplówki), zwykle

UROMITEXAN

podaje

się

w postaci

wstrzyknięcia

przed

zakończeniem kroplówki.

Po tym

zastosowaniu konieczne są kolejne dawki leku UROMITEXAN w celu ochrony pęcherza moczowego,

aż do momentu, kiedy ifosfamid lub cyklofosfamid zostanie w całości usunięty z organizmu.

Stosowanie leku UROMITEXAN

UROMITEXAN, roztwór do wstrzykiwań, jest podawany w postaci wstrzyknięcia.

UROMITEXAN, roztwór do wstrzykiwań, będzie podany przez lekarza lub pielęgniarkę.

Podczas stosowania leku UROMITEXAN pacjent powinien każdego dnia wypijać odpowiednie

ilości płynów, przynajmniej 2 litry płynów na dobę.

Takie postępowanie pomaga rozcieńczyć mocz i utrzymać jego prawidłowy przepływ, co pomaga

także chronić pęcherz moczowy. Pacjent powinien wydalać mocz (opróżniać pęcherz moczowy) w

razie potrzeby. Nie należy zmieniać swoich przyzwyczajeń.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku UROMITEXAN u dzieci nie zostały ustalone.

Dzieci z reguły oddają mocz częściej niż dorośli, z tego względu może zaistnieć potrzeba skrócenia

przerwy pomiędzy dawkami i (lub) zwiększenia liczby dawek indywidualnych.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Lekarz zachowa ostrożność dobierając dawkę leku dla pacjentów w podeszłym wieku, z uwagi na

częstsze

występowanie

tych

pacjentów

zaburzeń

czynności

wątroby,

nerek

serca

oraz

współistniejące choroby lub równocześnie przyjmowane inne leki. Stosunek ilościowy oksazafosforyn

do mesny powinien pozostać niezmieniony.

Jeżeli

pacjent

ma

wątpliwości

dotyczące

sposobu

podania

wstrzyknięcia,

powinien

skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku UROMITEXAN

Jest mało prawdopodobne, że pacjent otrzyma większą dawkę leku UROMITEXAN we wstrzyknięciu

niż powinien, ponieważ lek ten będzie podawany przez przeszkolony i fachowy personel medyczny,

który natychmiast przerwie wlew, jeśli zostanie podana zbyt duża dawka.

Pominięcie zastosowania leku UROMITEXAN

Bardzo ważne jest, aby UROMITEXAN był podawany dokładnie w czasie, który określił lekarz

prowadzący. Schemat czasowy podawania leku jest dokładnie opracowywany, tak aby pęcherz

moczowy pacjenta był w pełni chroniony przed uszkodzeniem.

Jeśli

jest

podawany

postaci

wstrzyknięcia

przez

lekarza

pielęgniarkę

jest

mało

prawdopodobne, że którakolwiek dawka zostanie pominięta.

Jeżeli pacjent uważa, że dawka leku w postaci wstrzyknięcia została pominięta należy natychmiast

skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.

Przerwanie stosowania leku UROMITEXAN

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Po zastosowaniu leku UROMITEXAN występowały wymienione poniżej działania niepożądane.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych

objawów, gdyż pacjent może potrzebować pilnej pomocy medycznej:

Najcięższe działania niepożądane:

anafilaksja, reakcja której objawy to między innymi skrócenie oddechu, świszczący oddech,

wysypka, świąd lub obrzęk twarzy i warg (ciężkie objawy nadwrażliwości). Ciężkie reakcje

nadwrażliwości

mogą

prowadzić

trudności

oddychaniu

wstrząsu,

możliwym

skutkiem śmiertelnym (wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne);

zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna martwica naskórka (zespół Lyella). Są to choroby

zagrażające życiu, ich objawy to między innymi wysypka, wrzody, ból gardła, gorączka,

zapalenie spojówek, powstawanie pęcherzy na skórze, oddzielanie się naskórka;

wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), będąca reakcją

nadwrażliwości na leki zagrażającą życiu. Objawy to między innymi: wysypka, gorączka, ból i

obrzęk narządów wewnętrznych, obrzęk i tkliwość węzłów chłonnych, zmiany w komórkach

krwi (eozynofilia).

Najczęściej występujące działania niepożądane (dotyczy więcej niż 1 pacjenta na 10):

nudności, ból głowy, biegunka,

gorączka, nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka,

reakcje

miejscu

wstrzyknięcia,

takie

swędzenie

wysypka

wokół

miejsca

wstrzyknięcia,

przemijający nagły ból brzucha lub żołądka (kolka),

zawroty głowy, senność, ospałość,

objawy grypopodobne.

Niektóre z tych działań niepożądanych mogą być spowodowane przez ifosfamid lub cyklofosfamid a

nie przez lek UROMITEXAN, ponieważ jest on zawsze stosowany jednocześnie z tymi lekami.

Inne możliwe działania niepożądane mogą obejmować:

Często występujące działania niepożądane (dotyczy 1 do 10 pacjentów na 100):

wymioty,

zapalenie gardła,

obrzęk i (lub) powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia),

zmniejszenie apetytu,

uczucie odwodnienia,

bezsenność,

koszmary senne,

zawroty głowy,

uczucie łaskotania, mrowienia, pieczenia, kłucia (parestezje),

omdlenia,

zwiększona lub nieprawidłowo bolesna wrażliwość na dotyk (przeczulica),

zmniejszona wrażliwość na dotyk (niedoczulica),

zaburzenia uwagi,

zapalenie oka (zapalenie spojówek),

niewyraźne widzenie,

nadwrażliwość na światło (światłowstręt),

kołatanie serca,

uczucie zatkanego nosa,

kaszel,

silny, ostry ból przy wdechu (ból opłucnowy),

suchość w jamie ustnej,

trudności w oddychaniu lub świszczący oddech (skurcz oskrzeli),

skrócenie oddechu (duszność),

uczucie dyskomfortu dotyczące krtani,

krwawienie z nosa,

podrażnienie błon śluzowych,

wzdęcia z oddawaniem wiatrów,

palący ból w okolicy żołądka,

zaparcie,

krwawienie z dziąseł,

świąd,

nadmierne pocenie się (nadmierna potliwość),

ból stawów,

ból pleców,

ból mięśni,

ból rąk lub stóp (bóle kończyn),

ból żuchwy,

trudności w oddawaniu moczu (dyzuria),

dreszcze,

ból w klatce piersiowej,

złe samopoczucie,

zmęczenie,

w miejscu wstrzyknięcia: ból, rumień, pokrzywka, obrzęk,

zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferaz).

Bardzo rzadkie działania niepożądane (dotyczy mniej niż 1 pacjenta na 10 000):

swędzenie,

zwiększona skłonność do krwawienia lub powstawania siniaków,

czerwona i (lub) swędząca skóra,

zaczerwienienie skóry,

tworzenie się pęcherzyków,

strupy,

zaczerwienione oczy (spojówki),

ciepłe lub zimne dłonie i stopy,

obrzęk łącznie z wysypką lub bez,

obrzęk pokrzywkowy,

miejscowy obrzęk tkanek,

bóle kończyn i stawów,

ogólne osłabienie,

brak energii,

wyczerpanie,

reakcje błony śluzowej,

ból gardła i nosa,

zaburzenia układu krążenia,

uniesienie odcinka ST w zapisie elektrokardiogramu,

zwiększenie wartości wyników niektórych prób wątrobowych,

zwiększona częstość oddechów.

Działania

niepożądane

nieznanej

częstości

(częstość

może

być

określona

podstawie

dostępnych danych):

zmniejszenie liczby płytek krwi, które biorą udział w tworzeniu skrzepów krwi (małopłytkowość),

zmniejszenie liczby białych krwinek, które zwalczają infekcje (leukopenia, limfopenia),

zmniejszenie liczby czerwonych oraz białych krwinek, a także płytek krwi (niedokrwistość

aplastyczna),

nieprawidłowo podwyższone ilości eozynofili, rodzaj białych krwinek produkowanych w szpiku

kostnym, we krwi lub w tkankach (eozynofilia),

reakcje alergiczne,

drgawki,

obrzęki wokół oczu,

zmiany w czynności elektrycznej serca obserwowane jako nieprawidłowy zapis w badaniu EKG

serca (nieprawidłowy elektrokardiogram),

przyspieszone bicie serca (tachykardia),

niskie lub wysokie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze),

przyspieszony oddech,

poważne trudności w oddychaniu (niewydolność oddechowa),

zmniejszone stężenie tlenu w organizmie (hipoksja, zmniejszone nasycenie tlenem),

odkrztuszanie krwi lub plwociny z krwią (krwioplucie),

zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,

nieprzyjemny smak w ustach,

zwiększona

aktywność

niektórych

enzymów

wątrobowych

(gammaglutamylotransferazy,

fosfatazy zasadowej),

zapalenie wątroby,

reakcja nadwrażliwości na leki, charakteryzująca się wysypką, gorączką, powiększeniem węzłów

chłonnych i narządów wewnętrznych (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi),

owrzodzenia lub tworzenie się pęcherzy,

obrzęk

głębszych

warstw

skóry

spowodowany

gromadzeniem

się

płynu

(obrzęk

naczynioruchowy),

nawracające zmiany chorobowe występujące na tym samym obszarze gdy podaję się ten sam lek

(trwały odczyn polekowy),

wysypka na powierzchni skóry wystawionej na światło (wysypka związana z nadwrażliwością na

światło),

bladoczerwona wysypka skórna, wypukłe, swędzące guzki (pokrzywka),

uczucie pieczenia,

swędząca, czerwona wysypka, która może rozwinąć się we wrzody (rumień wielopostaciowy,

rumień),

ostra niewydolność nerek,

obrzęk twarzy,

obrzęk

tkanek,

zwykle

kończyn

dolnych,

związany

gromadzeniem

się

płynów

(obrzęk

obwodowy),

osłabienie, męczliwość (astenia),

reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zakrzepowe zapalenie żył, podrażnienie),

nieprawidłowe wyniki testów krzepnięcia krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych

Urzędu

Rejestracji

Produktów

Leczniczych,

Wyrobów

Medycznych

Produktów

Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

PL 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywac lek UROMITEXAN

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin

ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25º C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę,

usunąć

leki,

których

się

już

używa.

Takie

postępowanie

pomoże

chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek UROMITEXAN

Substancją

czynną

jest

mesna.

Każda

ampułka

zawiera

100 mg

mesny

1 ml

roztworu

wstrzykiwań.

Pozostałe substancje to: wersenian disodowy, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek UROMITEXAN i co zawiera opakowanie

Lek UROMITEXAN to roztwór do wstrzykiwań, prezroczysty, bezbarwny i jałowy.

Opakowanie leku to ampułki z bezbarwnego szkła zawierające 4 ml roztworu do wstrzykiwań.

Opakowanie zawiera 15 lub 30 ampułek, umieszczonych w tekturowym pudelku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Baxter Polska Sp. z o.o.

ul. Kruczkowskiego 8

00-380 Warszawa

Wytwórca

Baxter Oncology GmbH

Kantstrasse 2

D-33790 Halle

Niemcy

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Baxter i Uromitexan są znakami towarowymi Baxter International Inc.