Unituxin

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Unituxin
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Unituxin
    Unia Europejska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Grupa terapeutyczna:
  • Środki agentów,
  • Dziedzina terapeutyczna:
  • Neuroblastoma
  • Wskazania:
  • Unituxin jest wskazany do leczenia neuroblastoma wysokiego ryzyka u pacjentów w wieku od 12 miesięcy do 17 lat, którzy wcześniej chemioterapię indukcyjną i osiągnąć przynajmniej częściową odpowiedź, a następnie leczenie mieloablacyjne i autologicznych komórek macierzystych transplantacji (ASCT). Jest podawany w połączeniu z czynnikiem stymulującym kolonie granulocytów i makrofagów (GM-CSF), interleukiną-2 (IL-2) i izotretinoiną.
  • Podsumowanie produktu:
  • Revision: 3

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • EMA - European Medicines Agency
  • Status autoryzacji:
  • Wycofane
  • Numer pozwolenia:
  • EMEA/H/C/002800
  • Data autoryzacji:
  • 14-08-2015
  • Kod EMEA:
  • EMEA/H/C/002800
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-01-2019

Sprawozdanie z oceny publicznego

EMA/364550/2015

EMEA/H/C/002800

Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa

Unituxin

dinutuksymab

Niniejszy dokument jest streszczeniem Europejskiego Publicznego Sprawozdania Oceniającego (EPAR)

dotyczącego leku Unituxin. Wyjaśnia, jak Agencja oceniła lek w celu przyjęcia zaleceń w sprawie

przyznania pozwolenia na dopuszczenie produktu do obrotu w UE oraz warunków jego stosowania.

Jego celem nie jest zapewnienie praktycznej porady dotyczącej stosowania leku Unituxin.

W celu uzyskania praktycznych informacji na temat stosowania leku Unituxin należy zapoznać się z

ulotką dla pacjenta bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Co to jest Unituxin i w jakim celu się go stosuje?

Unituxin to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu nerwiaka zarodkowego (nowotworu

komórek nerwowych) u dzieci w wieku od 12 miesięcy do 17 lat.

Unituxin jest stosowany w leczeniu dzieci z nerwiakiem zarodkowym wysokiego ryzyka — rodzajem

nowotworu o dużym prawdopodobieństwie wystąpienia nawrotu. Unituxin podaje się dzieciom, u

których wcześniej wystąpiła odpowiedź na chemioterapię, poddanych następnie dodatkowemu leczeniu

w celu usunięcia komórek ze szpiku kostnego (terapia mieloablacyjna) oraz przeszczepieniu komórek

macierzystych.

Unituxin podaje się w skojarzeniu z 3 innymi lekami: GM-CSF, interleukiną-2 oraz izotretynoiną.

Ze względu na małą liczbę pacjentów z nerwiakiem zarodkowym choroba ta jest uważana za rzadko

występującą, zatem w dniu 21 czerwca 2011 r. Unituxin uznano za lek sierocy (lek stosowany w

rzadkich chorobach).

Unituxin zawiera substancję czynną dinutuksymab.

30 Churchill Place

Canary Wharf

London E14 5EU

United Kingdom

An agency of the European Union

Telephone

+44 (0)20 3660 6000

Facsimile

+44 (0)20 3660 5555

Send a question via our website

www.ema.europa.eu/contact

© European Medicines Agency, 2015. Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Jak stosować Unituxin?

Unituxin podaje się w postaci wlewu (dożylnie za pomocą kroplówki). Dawka dobowa zależy od

powierzchni ciała dziecka i jest podawana w postaci 10-godzinnych wlewów. Pacjent otrzymuje także

3 inne leki: izotretynoinę, GM-CSF oraz interleukinę-2. Leczenie trwa około 6 miesięcy, ale nie

wszystkie z tych leków podaje się każdego miesiąca. Unituxin podaje się w pierwszych 5 miesiącach

leczenia, przez cztery kolejne dni każdego miesiąca.

Ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych reakcji alergicznych na Unituxin wymagana jest

gotowość sprzętu i personelu do podjęcia resuscytacji pacjenta w przypadku wystąpienia takich reakcji.

Przed rozpoczęciem każdego wlewui leku Unituxin pacjentom należy podać lek przeciwhistaminowy w

celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji.

Pacjentom podaje się również leki przeciwbólowe, ponieważ ból jest częstym działaniem niepożądanym

związanym z leczeniem produktem Unituxin.

Unituxin jest przeznaczony wyłącznie do użytku szpitalnego, a leczenie powinno być nadzorowane

przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu nowotworów. Lek wydaje się wyłącznie z przepisu lekarza.

Jak działa Unituxin?

Substancja czynna leku Unituxin, dinutuksymab, jest przeciwciałem monoklonalnym rozpoznającym i

przyłączającym substancję znaną jako gangliozyd GD2, obecną w komórkach nowotworowych nerwiaka

zarodkowego w dużych ilościach. Dinutuksymab, przyłączając się do gangliozydów obecnych na

komórkach nerwiaka zarodkowego, oznacza je jako cel dla układu odpornościowego (naturalnych

mechanizmów obronnych organizmu), który następnie atakuje te komórki. W ten sposób lek może

pomóc usunąć komórki nowotworowe pozostałe w organizmie po innych metodach leczenia.

Jakie korzyści ze stosowania produktu Unituxin zaobserwowano w

badaniach?

Badanie główne przeprowadzone z udziałem 230 pacjentów z nerwiakiem zarodkowym wysokiego

ryzyka wykazało, że Unituxin (podawany wraz z izotretynoiną, GM-CSF oraz interleukiną-2) jest

skuteczniejszy w utrzymywaniu pacjentów przy życiu oraz zapobieganiu nawrotom nowotworu niż

sama izotretynoina. Po około 3 latach przy życiu pozostawało 80% pacjentów przyjmujących Unituxin

w porównaniu z 67% pacjentów przyjmujących samą izotretynoinę.

Jakie ryzyko wiąże się ze stosowaniem produktu Unituxin?

Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Unituxin (zaobserwowane u ponad

30% pacjentów) to: ból mogący wystąpić we wszystkich częściach ciała, niedociśnienie (niskie ciśnienie

krwi), nadwrażliwość (reakcje alergiczne), gorączka, pokrzywka, zespół przesiąkania włośniczek

(choroba, w której płyn wycieka z naczyń krwionośnych powodując obrzęk i zmniejszenie ciśnienia

krwi), niedokrwistość (mała liczba czerwonych krwinek), mała liczba płytek krwi, małe stężenie sodu i

potasu we krwi, zwiększenie poziomu enzymów wątrobowych oraz mały poziom białych krwinek. Pełny

wykaz działań niepożądanych i ograniczeń znajduje się w ulotce dla pacjenta.

Na jakiej podstawie zatwierdza się Unituxin?

Pacjenci z nerwiakiem zarodkowym wysokiego ryzyka wymagają agresywnego leczenia, które często

nie wystarcza do zapobieżenia nawrotowi nowotworu. Badanie leku Unituxin w skojarzeniu z

izotretynoiną, GM-CSF oraz interleukiną-2 wykazało, że stosowanie tej kombinacji może poprawić

Unituxin

EMA/364550/2015

Strona 2/3

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

wyniki u takich pacjentów, pomóc dłużej utrzymać ich przy życiu oraz zapobiegać nawrotom choroby

lub nasileniu się jej objawów.

Mimo że działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Unituxin mogą być poważne i wymagane

jest leczenie zapobiegające wystąpieniu reakcji alergicznych oraz bólu, ryzyko związane ze

stosowaniem leku uznano za dopuszczalne, biorąc pod uwagę dotkliwość choroby. Liczba pacjentów, u

których wymagane jest zaprzestanie leczenia z powodu działań niepożądanych wydaje się mała, a

działania niepożądane można kontrolować za pomocą odpowiednich środków.

Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) Agencji uznał, że korzyści płynące ze

stosowania produktu Unituxin przewyższają ryzyko, i zalecił jego dopuszczenie do stosowania w UE.

Jakie środki są podejmowane w celu zapewnienia bezpiecznego i

skutecznego stosowania produktu Unituxin?

W celu zapewnienia możliwie najbezpieczniejszego stosowania produktu Unituxin opracowano plan

zarządzania ryzykiem. W oparciu o ten plan w charakterystyce produktu leczniczego i ulotce dla

pacjenta dotyczących produktu Unituxin zawarto informacje dotyczące bezpieczeństwa, w tym

odpowiednie środki ostrożności obowiązujące personel medyczny i pacjentów.

Ponadto firma wprowadzająca produkt Unituxin przeprowadzi dwa badania w celu uzyskania

dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku, w tym bezpieczeństwa jego

długoterminowego stosowania.

Więcej informacji znajduje się w streszczeniu planu zarządzania ryzykiem

Inne informacje dotyczące produktu Unituxin:

W dniu 14 sierpnia 2015 r. Komisja Europejska przyznała pozwolenie na dopuszczenie produktu

Unituxin do obrotu ważne w całej Unii Europejskiej.

Pełne sprawozdanie EPAR i streszczenie planu zarządzania ryzykiem dotyczące produktu Unituxin

znajdują się na stronie internetowej Agencji pod adresem:

ema.europa.eu/Find medicine/Human

medicines/European public assessment reports. W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących

leczenia produktem Unituxin należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta (także część EPAR) bądź

skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Streszczenie opinii Komitetu ds. Sierocych Produktów Leczniczych dotyczącej produktu Unituxin

znajduje się na stronie internetowej Agencji:

ema.europa.eu/Find medicine/Human medicines/Rare

disease designation.

Data ostatniej aktualizacji: 08.2015.

Unituxin

EMA/364550/2015

Strona 3/3

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

B. ULOTKA DLA PACJENTA

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Ulotka dołączona do opakowania: Informacja dla użytkownika

Unituxin 3,5 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

dinutuksymab

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie

nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie

działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania

niepożądane – patrz punkt 4.

W pewnych sytuacjach ulotka może być czytana przez młodego pacjenta przyjmującego ten lek, choć

zazwyczaj będzie ona czytana przez rodzica/opiekuna. Jednakże w treści ulotki stosowana będzie forma

„pacjent”.

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona informacje

ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ja ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Unituxin i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed otrzymaniem leku Unituxin

Sposób podawania leku Unituxin

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać Unituxin

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Unituxin i w jakim celu się go stosuje

Co to jest Unituxin

Unituxin jest lekiem przeciwnowotworowym, który zawiera substancję czynną, dinutuksymab. Należy ona

do grupy leków o nazwie „przeciwciała monoklonalne”. Działają one jak przeciwciała naturalnie

wytwarzane przez organizm. Pomagają one układowi odpornościowemu w walce z określonymi rodzajami

komórek, takimi jak komórki rakowe, przez „przyklejanie“ się do nich.

W jakim celu stosuje się Unituxin

Unituxin stosowany jest w leczeniu „nerwiaka zarodkowego wysokiego ryzyka” u niemowląt, dzieci i

młodzieży w wieku od 12 miesięcy do 17 lat.

Nerwiak zarodkowy jest nowotworem złośliwym wywodzącym się z nieprawidłowych komórek nerwowych

organizmu.

Niektóre nerwiaki zarodkowe klasyfikowane są jako wysokiego ryzyka, kiedy nowotwór rozsiał się do

różnych części ciała i zawiera określone typy komórek. W przypadku nerwiaków zarodkowych wysokiego

ryzyka nawrót choroby po zakończeniu leczenia jest bardziej prawdopodobny.

Aby ograniczyć ryzyko nawrotu choroby, lek Unituxin podawany jest na ostatnim etapie leczenia w celu

usunięcia niewielkich pozostałości choroby, które mogą być nadal obecne po reakcji nowotworu na

chemioterapię, operację oraz autologiczne przeszczepienie komórek krwi.

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Jak działa Unituxin

Unituxin rozpoznaje i łączy się z markerem „GD2” na powierzchni komórek, który występuje na

powierzchni komórek nerwiaka zarodkowego. Po połączeniu się leku Unituxin z GD2 na komórkach

rakowych, układ immunologiczny pacjenta zaczyna atakować te komórki i niszczy je.

Wykazano, że lek Unituxin opóźnia postęp lub nawrót choroby i zwiększa przeżycie.

2.

Informacje ważne przed otrzymaniem leku Unituxin

Kiedy nie przyjmować leku Unituxin

jeśli pacjent ma uczulenie na dinutuksymab lub którąkolwiek z substancji pomocniczych tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

W przypadku wątpliwości należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką przed otrzymaniem

dinutuksymabu.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed otrzymaniem leku Unituxin należy omówić z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli u pacjenta:

kiedykolwiek wystąpiły napady drgawek (konwulsji),

występują zaburzenia wątroby,

badania krwi wykazały małą liczbę białych krwinek lub płytek krwi,

występują zaburzenia oddychania, takie jak duszność spoczynkowa,

występują zaburzenia nerek,

występują jakiekolwiek zakażenia.

W przypadku wystąpienia którejkolwiek z powyższych sytuacji (lub w przypadku wątpliwości), przed

otrzymaniem leku Unituxin należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.

Po otrzymaniu leku Unituxin po raz pierwszy i w czasie dalszego leczenia wystąpić mogą następujące

objawy:

Reakcje alergiczne, które mogą być ciężkie (reakcje anafilaktyczne) lub innego rodzaju reakcje na

infuzję -

w przypadku wystąpienia jakiejkolwiek reakcji w trakcie infuzji lub po niej należy

niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę. Reakcje takie występują bardzo często

(częściej niż u 1 na 10 pacjentów). Objawy reakcji alergicznej obejmować mogą wysypkę skórną,

pokrzywkę, obrzęk twarzy lub gardła, zawroty głowy, przyspieszenie tętna lub kołatanie serca, duszności

i trudności z oddychaniem, gorączkę, nudności, bóle stawów. Występowanie tych objawów będzie ściśle

monitorowane w czasie podawania leku. Podane zostaną leki przeciwhistaminowe pomagające w

zapobieganiu reakcji alergicznych;

Zespół przesiąkania włośniczek

z powodu przesiąkania składników krwi przez ściany małych naczyń

krwionośnych – może spowodować gwałtowny obrzęk rąk, nóg i innych części ciała, nagły spadek

ciśnienia krwi, zawroty głowy oraz trudności z oddychaniem

Ból

– o wystąpieniu dolegliwości bólowych należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Jest to

bardzo częste w trakcie leczenia (występuje u więcej niż 1 na 10 osób). Pacjentom podaje się leki

przeciwbólowe (np. paracetamol, ibuprofen i morfinę), aby pomóc złagodzić dolegliwości bólowe i

zapobiec ich wystąpieniu. Dalsze informacje dotyczące działań niepożądancyh związanych z bólem

można znaleźć w punkcie 4.

Obniżone ciśnienie krwi

– może powodować zawroty głowy i omdlenia;

Zaburzenia dotyczące oczu

– należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę w przypadku wystąpienia

jakichkolwiek zaburzeń dotyczących oczu lub zmian widzenia;

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Zakażenia krwi

– o wystąpieniu gorączki, dreszczy, omdlenia lub zawrotów głowy należy

poinformować lekarza.

Zaburzenia dotyczące nerwów

- może wystąpić drętwienie, uczucie mrowienia lub pieczenia dłoni,

stóp, nóg lub ramion, osłabione czucie lub osłabienie przy poruszaniu (neuropatia obwodowa).

Pełny wykaz wszystkich znanych działań niepożądanych podano w punkcie 4.

Testy i badania kontrolne

W czasie przyjmowania leku lekarz zleci wykonanie badań krwi oraz może zlecić badanie wzroku.

Lek Unituxin a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie

lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Obejmuje to również leki sprzedawane bez

recepty i ziołowe produkty lecznicze.

Należy w szczególności poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent niedawno przyjmował:

leki o nazwie „kortykosteroidy“ - mogą one wpływać na czynność układ odpornościowego, która jest

ważna dla działania leku Unituxin.

„immunoglobulinę podawaną dożylnie“ – pacjent nie powinien przyjmować tego rodzaju leków

w okresie dwóch tygodni przed rozpoczęciem leczenia lekiem Unituxin i przez co najmniej tydzień po

zakończeniu leczenia.

W przypadku wystąpienia którejkolwiek z powyższych sytuacji (lub w przypadku wątpliwości) należy

poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę przed rozpoczęciem przyjmowania leku Unituxin.

Ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli pacjentka może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji, przed rozpoczęciem przyjmowania tego

leku powinna skonsultować się z lekarzem.

Zaleca się stosowanie antykoncepcji przez 6 miesięcy po zakończeniu stosowania tego leku.

Karmienie piersią

W czasie karmienia piersią, przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku należy skonsultować się z

lekarzem lub pielęgniarką.

W czasie leczenia z użyciem tego leku nie należy karmić dziecka piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek

ten może przenikać do mleka ludzkiego. Zalecany okres między zaprzestaniem leczenia i rozpoczęciem

karmienia piersią wynosi 6 miesięcy.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Lek Unituxin ma wiele działań niepożądanych co wpłynie na zdolność prowadzenia pojazdów i

obsługiwania maszyn.

Lek Unituxin zawiera sód

Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że lek jest zasadniczo wolny od sodu.

3.

Sposób podawania leku Unituxin

Lek Unituxin podawany jest przez lekarza lub pielęgniarkę w czasie pobytu w szpitalu w postaci kroplówki

do jednej z żył (infuzja dożylna).

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Unituxin podawany jest wraz z trzema innymi lekami:

izotretynoiną

GM-CSF

IL-2

Leki te podawane będą w ciągu sześciu cykli. Każdy cykl leczenia trwa jeden miesiąc. Nie wszystkie leki

będą podawane w toku każdego cyklu.

Dawkowanie

Unituxin podawany jest w ciągu pięciu z sześciu cykli leczenia. Zalecana dawka to 17,5 mg/m

powierzchni

ciała (pc.). Lekarz oblicza dawkę na podstawie pola powierzchni ciała pacjenta.

W czasie cykli (miesięcy) 1, 3 i 5

Unituxin podawany jest w formie kroplówki do jednej z żył - przez około 10 godzin na dobę przez cztery

dni.

GM-CSF podawany jest w formie zastrzyku podskórnego lub kroplówki do jednej z żył codziennie przez

14 dni.

Izotretynoina podawana jest doustnie przez ostatnie 14 dni każdego cyklu.

W czasie cykli (miesięcy) 2 i 4

Unituxin podawany jest w formie kroplówki do jednej z żył - przez około 10 godzin na dobę przez cztery

dni.

IL-2 podawany jest w formie kroplówki dożylnej przez cztery kolejne dni (infuzja ciągła) - przez cztery

pierwsze dni pierwszego tygodnia i cztery pierwsze dni drugiego tygodnia w czasie każdego z cykli.

Izotretynoina podawana jest doustnie przez ostatnie 14 dni każdego cyklu.

W czasie cyklu (miesiąca) 6

Podawana jest tylko izotretynoina doustnie.

Lekarz lub pielęgniarka będą przeprowadzać badania kontrolne w czasie trwania i po zakończeniu infuzji.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, lekarz może wydłużyć czas infuzji leku

Unituxin do maksymalnie 20 godzin. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze

stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, ten lek, podawany wraz z GM-CSF, IL-2 i izotretynoiną, może powodować działania

niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W przypadku zaobserwowania wymienionych poniżej objawów należy niezwłocznie powiedzieć o tym

lekarzowi lub pielęgniarce:

Jakakolwiek reakcja alergiczna lub inna reakcja w miejscu wkłucia - objawy obejmować mogą wysypkę,

pokrzywkę, obrzęk twarzy lub gardła, zawroty głowy, przyspieszenie tętna lub kołatanie serca, duszności

i trudności z oddychaniem, gorączkę, nudności i bóle stawów.

Gwałtowny obrzęk rąk, nóg lub innych części ciała, nagły spadek ciśnienia krwi, zawroty głowy i

trudności w oddychaniu (zespół przesiąkania włośniczek).

Wszelkiego rodzaju ból: brzucha, gardła, klatki piersiowej, twarzy, dłoni, stóp, nóg lub rąk (np.

drętwnienie, kłucie lub pieczenie) pleców, szyi, stawu, kości, mięśnia, jamy ustnej, oka, genitaliów.

Reakcje takie występują bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów).

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

W przypadku zaobserwowania tych objawów należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub

pielęgniarce.

Inne działania niepożądane, jakie mogą występować w wyniku przyjmowania tego leku, obejmują:

Bardzo częste działania niepożądane

(mogą występować częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

kaszel,

swędzenie,

utrata apetytu,

biegunka, wymioty,

niskie ciśnienie krwi, które może doprowadzić do zawrotów głowy lub omdlenia bądź wysokie ciśnienie

krwi,

nieprawidłowe wyniki badań krwi, np. mała liczba płytek krwi, krwinek czerwonych lub białych, niskie

stężenie albuminy (może spowodować obrzęk oraz uczucie osłabienia i zmęczenia), zaburzenia

czynności wątroby, niskie stężenie potasu, sodu, wapnia, fosforanów lub wysoki poziom glukozy.

Częste działania niepożądane

(występujące u maksymalnie 1 na 10 pacjentów):

zmniejszenie masy ciała, przyrost masy ciała,

dreszcze,

bóle głowy,

uczucie zmęczenia, drażliwość,

zaparcie, obecność krwi w kale,

uszkodzenie nerwów w całym ciele, co może wpływać na sprawność ruchową,

nieostre widzenie, wrażliwość na światło, rozszerzenie źrenic oczu,

brak możliwości oddawania moczu, obecność krwi lub białka w moczu,

wysokie ryzyko wystąpienia zakażenia, zwłaszcza pochodzących z urządzeń stosowanych do podawania

leku, zakażenia krwi lub jelit,

problemy skórne w miejscu podania iniekcji, czerwona wysypka z niewielkimi grudkami,

nieprawidłowe wyniki badań krwi, w tym niskie stężenia magnezu, glukozy, wysokie stężenia kwasów i

kreatyniny.

Niezbyt częste działania niepożądane

(występujące u maksymalnie 1 na 100 pacjentów):

nierówna wielkość źrenic,

płyn w płucach lub wokół nich,

niewydolność nerek,

nadczynność tarczycy,

choroba posurowicza - schorzenie podobne do alergii,

zaburzenia rytmu serca,

obrzęk w tylnej części mózgu (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii) – do objawów mogą należeć:

wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drgawki, zaburzenia widzenia lub zmiana zachowania, senność lub

zmęczenie.

atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy (aHUS) – choroba układu krążenia i nerek – do objawów

mogą należeć przewlekłe objawy grypopodobne, splątanie, letarg, utrata apetytu lub ciemne zabarwienie

moczu.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w

ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w Załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań

niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Unituxin

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po EXP. Termin ważności

oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w

celu ochrony przed światłem.

Chemiczną i fizyczną stabilność leku potwierdzono w warunkach otoczenia (poniżej 25°C). Z biologicznego

punktu widzenia, roztwór powinien być użyty natychmiast po rozcieńczeniu.

Nie stosować tego leku, jeśli przed podaniem zauważy się cząstki stałe lub przebarwienie roztworu.

Leku nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Lekarz lub pielęgniarka

usuną leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Unituxin

Substancją czynną leku jest dinutuksymab. Każda fiolka zawiera 17,5 mg dinutuksymabu w 5 ml

Każdy ml koncentratu zawiera 3,5 mg dinutuksymabu.

Pozostałe składniki to histydyna, polisorbat 20 (E 432), chlorek sodu i woda do wstrzykiwań. Więcej

informacji na temat zawartości sodu podano w punkcie 2.

Jak wygląda lek Unituxin i co zawiera opakowanie

Unituxin jest przejrzystym, bezbarwnym roztworem do infuzji sprzedawanym w fiolkach z przezroczystego

szkła. Jedno pudełko zawiera jedną fiolkę.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

United Therapeutics Europe, Ltd.

Unither House

Curfew Bell Road

Chertsey

Surrey

KT16 9FG

Wielka Brytania

Tel.: +44 (0)1932 664884

Faks: +44 (0)1932 573800

E-mail: druginfo@unither.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji

Leków: http://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich

chorobach i sposobach leczenia. Ta ulotka jest dostępna we wszystkich językach UE/EOG na stronie

internetowej Europejskiej Agencji Leków.

<----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------->

Dawkowanie i sposób podawania

Unituxin stosowany jest wyłącznie w warunkach szpitalnych, a jego podawanie musi być ściśle

monitorowane przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu terapii onkologicznych. Produkt leczniczy

musi być podawany przez pracownika opieki zdrowotnej przygotowanego do reagowania na ostre

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

odpowiedzi alergiczne, w tym anafilaksję, w środowisku zapewniającym natychmiastowy, pełny dostęp do

środków resuscytacji.

Dawkowanie

Unituxin podawany jest w formie infuzji dożylnej w pięciu cyklach, w dawce dobowej wynoszącej

17,5 mg/m

pc. Podawany jest w dniach 4-7 w czasie cykli 1, 3 i 5 (każdy cykl trwający około 24 dni) oraz w

dniach 8-11 w czasie cykli 2 i 4 (każdy cykl trwający około 28 dni).

Schemat leczenia obejmuje dinutuksymab, GM-CSF, IL-2 oraz izotretynoinę podawane w toku sześciu

kolejnych cykli. Szczegółowy plan dawkowania określono w treści Tabeli 1 oraz Tabeli 2.

Tabela 1: cykle 1, 3 i 5, dawkowanie produktu leczniczego Unituxin, GM-CSF i izotretynoiny

Dzień

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15-

24

GM-CSF

Dinutuksymab

Izotretynoina

Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów (GM-CSF): 250 μg/m

pc./dobę, podawane we

wstrzyknięciu podskórnym (zdecydowanie zalecane) lub 2-godzinnej infuzji dożylnej.

Dinutuksymab: 17,5 mg/m

pc./dobę, podawany w formie 10-20-godzinnej infuzji dożylnej.

Izotretynoina: dla masy ciała powyżej 12 kg: 80 mg/m

pc. podawane doustnie, dwa razy na dobę do łącznej dawki

160 mg/m

pc./dobę; dla masy ciała do 12 kg: 2,67 mg/kg podawane doustnie, dwa razy na dobę do łącznej dawki

5,33 mg/kg/dobę (zaokrąglić dawkę do najbliższych 10 mg).

Tabela 2

: cykle 2 i 4, dawkowanie produktów leczniczych Unituxin i IL-2; cykle 2, 4 i 6, dawkowanie

izotretynoiny

Dzień

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12-14

15-28

IL-2

Dinutuksymab

Izotretynoina

Interleukina-2 (IL-2): 3 MIU/m

pc./dobę podawana w formie ciągłego, 96-godzinnego wlewu dożylnego w dniach 1-

4 oraz 4,5 MIU/m

pc./dobę w dniach 8-11.

Dinutuksymab: 17,5 mg/m

pc./dobę, podawany w formie 10-20 godzinnej infuzji dożylnej.

Izotretynoina: dla masy ciała powyżej 12 kg: 80 mg/m

pc. podawane doustnie, dwa razy na dobę do łącznej dawki

160 mg/m

pc./dobę; dla masy ciała do 12 kg włącznie: 2,67 mg/kg podawane doustnie, dwa razy na dobę do łącznej

dawki 5,33 mg/kg/dobę (zaokrąglić dawkę do najbliższych 10 mg).

Przed rozpoczęciem każdego z cykli leczenia, należy odnieść się do Tabeli 3 w celu sprawdzenia wykazu

kryteriów wymagających oceny.

Tabela 3

: Kryteria kliniczne, które muszą być ocenione przed rozpoczęciem każdego cyklu leczenia

produktem leczniczym Unituxin

Toksyczność dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN)

Należy opóźnić rozpoczęcie kolejnego cyklu do czasu osiągnięcia toksyczności stopnia 1. lub

ustąpienia toksyczności dla OUN i/lub zapewnienia odpowiedniej kontroli nad zaburzeniami

drgawkowymi

Zaburzenia czynności wątroby

Należy opóźnić rozpoczęcie pierwszego cyklu leczenia do czasu obniżenia aktywności

aminotransferazy alaninowej (AlAT) poniżej 5 x górna granica normy (GGN). Należy opóźnić

rozpoczęcie cykli 2-6 do czasu obniżenia aktywności AlAT poniżej 10 x GGN.

Małopłytkowość

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Należy opóźnić rozpoczęcie kolejnego cyklu do czasu osiągnięcia liczby płytek krwi wynoszącej co

najmniej 20 000/μl

Jeśli u pacjenta występują przerzuty do OUN, należy opóźnić rozpoczęcie kolejnego cyklu i

przetoczyć płytki krwi w celu utrzymania liczby płytek na poziomie co najmniej 50 000/μl.

Zaburzenia czynności układu oddechowego

Należy opóźnić rozpoczęcie kolejnego cyklu do czasu opanowania duszności spoczynkowej i/lub

zapewnienia nasycenia krwi obwodowej tlenem na poziomie co najmniej 94% przy oddychaniu

powietrzem atmosferycznym.

Zaburzenia czynności nerek

Należy opóźnić leczenie do czasu, gdy klirens kreatyniny lub współczynnik przesączania

kłębuszkowego (GFR) osiągnie wartość co najmniej 70 ml/min/1,73 m

Zakażenie ogólnoustrojowe lub posocznica

Należy opóźnić leczenie do momentu opanowania zakażenia ogólnoustrojowego lub posocznicy.

Leukopenia

Należy opóźnić rozpoczęcie pierwszego cyklu leczenia do czasu osiągnięcia wartości całkowitej

liczby fagocytów (APC) na poziomie co najmniej 1000/μl.

Obok powyższych kryteriów, należy przeprowadzić kliniczną ocenę czynności układu sercowo-

naczyniowego pacjenta.

Modyfikacja dawkowania

Tabela 4 określa wskazówki modyfikacji dawkowania leków dinutuksymab, GM-CSF i IL-2. Jeśli pacjent

spełnia kryteria przerwania podawania tych leków, leczenie może być kontynuowane z użyciem

izotretynoiny, stosownie do wskazań klinicznych.

Tabela 4

: Wskazówki modyfikacji dawkowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych

związanych z leczeniem w czasie podawania dinutuksymabu w skojarzeniu z GM-CSF, IL-2 i izotretynoiną.

Reakcje alergiczne

stopnia 1. lub 2.

Wystąpienie objawów

Zmniejszyć szybkość infuzji do 0,875 mg/m

pc./godz.

Zastosować leczenie wspomagające

Po ustąpieniu

Przywrócić pierwotną szybkość infuzji. Jeśli nie będzie tolerowana,

zmniejszyć szybkość do 0,875 mg/m

pc./godz.

stopnia 3. lub 4.

Wystąpienie objawów

Natychmiast przerwać podawanie dinutuksymabu i dożylne podawanie

GM-CSF lub IL-2.

Zastosować leczenie wspomagające

Po ustąpieniu

Jeśli po zastosowaniu powyższych zaleceń objawy ustępują szybko,

można wznowić infuzję dinutuksymabu z szybkością

0,875 mg/m

pc./godz.

Nie należy wznawiać podawania GM-CSF ani IL-2 do kolejnego dnia

leczenia.

W cyklach z GM-CSF, począwszy od kolejnego dnia wznowić

podawanie GM-CSF zmniejszoną do 50% dawką i, jeśli będzie

tolerowane, można wznowić podawanie pełnej dawki GM-CSF po

zakończeniu podawania dawki dinutuksymabu przewidzianej dla

danego cyklu.

W cyklach z IL-2, począwszy od kolejnego dnia wznowić podawanie

IL-2 zmniejszoną do 50% dawką i kontynuować do zakończenia cyklu.

W przypadku ponownego wystąpienia objawów po wznowieniu

podawania GM-CSF lub IL-2, należy przerwać podawanie GM-CSF lub

IL-2 i dinutuksymabu.

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Jeśli objawy ustąpią w kolejnym dniu, wznowić podawanie

dinutuksymabu w tolerowanej dawce bez GM-CSF lub IL-2.

Nawrót

Przerwać podawanie dinutuksymabu i GM-CSF lub IL-2 w danym dniu.

Jeśli objawy ustąpią tego samego dnia, w kolejnym dniu wznowić

terapię z premedykacją w warunkach intensywnej opieki medycznej.

Kolejne cykle

Utrzymywać tolerowaną szybkość infuzji dinutuksymabu we

wszystkich kolejnych cyklach z GM-CSF lub IL-2.

Reakcja anafilaktyczna

stopnia 3. lub 4.

Na stałe odstawić dinutuksymab i GM-CSF lub IL-2.

Zespół przesiąkania włośniczek

stopnia 3. (ciężki)

Wystąpienie objawów

Przerwać podawanie dinutuksymabu i dożylne podawanie GM-CSF lub

IL-2.

Zastosować leczenie wspomagające

Po ustąpieniu

Wznowić infuzję dinutuksymabu z szybkością 0,875 mg/m

pc./godz.

W kolejnym dniu wznowić podawanie GM-CSF lub IL-2 zmniejszoną

do 50% dawką do czasu zakończenia podawania dawki dinutuksymabu

przewidzianej dla danego cyklu.

Kolejne cykle

Jeśli pacjent tolerował 50% dawki GM-CSF lub IL-2, rozpocząć

podawanie tej dawki oraz infuzję dinutuksymabu z szybkością

0,875 mg/m

pc./godz. Jeśli leczenie będzie tolerowane, w kolejnym

dniu zwiększyć dawkę GM-CSF lub IL-2 do pełnej dawki.

Jeśli GM-CSF nie jest tolerowany w 50% dawce, w czasie pozostałych

cykli planowanych z użyciem GM-CSF należy podawać sam

dinutuksymab.

Jeśli IL-2 nie jest tolerowana w 50% dawce, w czasie pozostałych cykli

planowanych z użyciem IL-2 należy podawać GM-CSF zamiast IL-2.

stopnia 4. (zagrażający życiu)

Wystąpienie objawów

Przerwać podawanie dinutuksymabu i GM-CSF lub IL-2 w danym

cyklu.

Zastosować leczenie wspomagające

Kolejne cykle

Jeśli zespół przesiąkania włośniczek wystąpił w czasie cyklu z IL-2, w

pozostałych cyklach IL-2 należy podawać GM-CSF zamiast IL-2.

Jeśli zespół przesiąkania włośniczek wystąpił w czasie cyklu GM-CSF,

w pozostałych cyklach GM-CSF należy podawać sam dinutuksymab.

Hiponatremia

stopnia 4. (zagrażająca życiu)

< 120 mmol/l pomimo odpowiedniej podaży płynów

Na stałe odstawić dinutuksymab i GM-CSF lub IL-2.

Hipotensja

Objawowe i/lub skurczowe ciśnienie krwi na poziomie poniżej 70 mmHg lub spadek przekraczający 15%

stanu wyjściowego.

Wystąpienie objawów

Przerwać podawanie dinutuksymabu i dożylne podawanie GM-CSF lub

IL-2.

Zastosować leczenie wspomagające

Po ustąpieniu

Wznowić infuzję dinutuksymabu z szybkością 0,875 mg/m

pc./godz.

Jeśli ciśnienie krwi pozostanie stabilne w okresie co najmniej 2 godzin,

wznowić podawanie GM-CSF lub IL-2.

Jeśli ciśnienie krwi pozostanie stabilne w okresie co najmniej 2 godzin

od wznowienia GM-CSF lub IL-2, zwiększyć szybkość infuzji

dinutuksymabu do 1,75 mg/m

pc./godz.

Nawrót

Przerwać podawanie dinutuksymabu i GM-CSF lub IL-2.

Wznowić dinutuksymab z szybkością 0,875 mg/m

pc./godz. po

ustabilizowaniu się ciśnienia krwi.

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Po ustąpieniu

W kolejnym dniu wznowić podawanie GM-CSF lub IL-2 zmniejszoną o

50% dawką, jeśli ciśnienie krwi pozostaje stabilne.

Podawać GM-CSF lub IL-2 zmniejszoną o 50% dawką do czasu

zakończenia podawania wraz z dinutuksymabem. Następnie powrócić

do pełnej dawki, jeśli będzie tolerowana, w pozostałej części cyklu.

Jeśli GM-CSF nie jest tolerowany w 50% dawce, do zakończenia cyklu

należy podawać sam dinutuksymab.

Jeśli IL-2 nie jest tolerowana w 50% dawce, do zakończenia cyklu

należy podawać sam dinutuksymab.

Kolejne cykle

Rozpocząć podawanie zmniejszoną o 50% dawką GM-CSF lub IL-2,

jeśli będzie tolerowana, w kolejnym dniu zwiększyć do pełnej dawki.

Jeśli GM-CSF nie jest tolerowany w 50% dawce, w czasie pozostałych

cykli planowanych z użyciem GM-CSF należy podawać sam

dinutuksymab.

Jeśli IL-2 nie jest tolerowana w 50% dawce, w czasie pozostałych cykli

planowanych z użyciem IL-2 należy podawać GM-CSF zamiast IL-2.

Neurologiczne zaburzenia czynności oka

Rozszerzona źrenica z opóźnionym odruchem źrenicznym

Wystąpienie objawów

Przerwać podawanie dinutuksymabu i GM-CSF lub IL-2.

Po ustąpieniu

Podawać dinutuksymab z szybkością 0,875 mg/m

pc./godz. i wznowić

GM-CSF lub IL-2.

Nawrót

Przerwać podawanie dinutuksymabu, GM-CSF i IL-2 w pozostałych

cyklach.

Kolejne cykle

Jeśli zaburzenia ustabilizują się lub częściowo ustąpią do czasu

kolejnego cyklu, należy podawać dinutuksymab z szybkością

0,875 mg/m

pc./godz. i pełną dawkę GM-CSF lub IL-2.

Jeśli leczenie będzie tolerowane bez nasilenia objawów, w kolejnych

cyklach należy podawać dinutuksymab z szybkością

1,75 mg/m

pc./godz.

W przypadku nawrotu objawów przerwać podawanie dinutuksymabu,

GM-CSF lub IL-2 w pozostałych cyklach.

Choroba posurowicza

stopnia 4. (zagrażająca życiu)

Na stałe odstawić dinutuksymab i GM-CSF lub IL-2.

Zakażenie ogólnoustrojowe lub posocznica

stopnia 3. lub 4.

Wystąpienie objawów

Przerwać podawanie dinutuksymabu i GM-CSF lub IL-2 w pozostałej

części cyklu.

Po ustąpieniu

Wznowić podawanie dinutuksymabu i GM-CSF lub IL-2 zgodnie z

planem dla kolejnych cykli.

Ból

stopnia 4.

Przerwać podawanie dinutuksymabu i GM-CSF lub IL-2.

Neuropatia obwodowa

stopnia 2. obwodowa neuropatia ruchowa

Na stałe odstawić dinutuksymab i GM-CSF lub IL-2.

stopnia 3. (zmiany czuciowe trwające ponad 2 tygodnie, obiektywne osłabienie motoryczne) lub stopnia 4.

Przerwać podawanie dinutuksymabu i GM-CSF lub IL-2.

Atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy

Na stałe odstawić dinutuksymab i GM-CSF lub IL-2.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Unituxin u

dzieci w wieku poniżej 12 miesięcy.

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Sposób podawania

Produkt leczniczy Unituxin nie powinien być podawany w formie szybkiego wstrzyknięcia dożylnego lub

bolusa. Należy podawać go w postaci 10-godzinnej infuzji dożylnej. Infuzję rozpoczyna się z szybkością

0,875 mg/m

pc./godz. przez 30 minut; następnie zwiększa się szybkość do 1,75 mg/m

pc./godz. i, o ile jest

tolerowana, szybkość ta utrzymywana jest do zakończenia infuzji. Czas trwania infuzji można wydłużyć do

maksymalnie 20 godzin w celu zminimalizowania niepożądanych reakcji na infuzję, jeśli nie są one w

wystarczającym stopniu powstrzymywane przez leczenie wspomagające. Infuzja musi zostać zakończona po

upływie 20 godzin nawet, jeśli nie udało się w tym czasie podać pełnej dawki produktu leczniczego.

Przed rozpoczęciem każdej infuzji należy zawsze rozważyć możliwość premedykacji.

Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6 ChPL.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość (stopnia 4.) na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1 ChPL.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Reakcje alergiczne

Na około 20 minut przed rozpoczęciem każdej infuzji dinutuksymabu należy podać lek przeciwhistaminowy

(np. hydroksyzynę lub difenhydraminę) w formie wstrzyknięcia dożylnego. Zaleca się ponowne podawanie

leku przeciwhistaminowego stosownie do potrzeb co 4-6 godzin w czasie infuzji produktu Unituxin.

Pacjentów należy obserwować w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów reakcji

poinfuzyjnych przez 4 godziny po zakończeniu infuzji produktu leczniczego Unituxin.

W czasie podawania dinutuksymabu należy każdorazowo zapewnić bezpośredni dostęp przy łóżku pacjenta

do epinefryny (adrenaliny) oraz hydrokortyzonu w postaci dożylnej na wypadek wystąpienia reakcji

alergicznych zagrażających życiu pacjenta. W przypadku wystąpienia takich reakcji zaleca się podanie

hydrokortyzonu w formie bolusa dożylnego oraz epinefryny w formie bolusa dożylnego co 3-5 minut

stosownie do potrzeb, zależnie od odpowiedzi klinicznej.

W zależności od nasilenia reakcji alergicznej należy zmniejszyć tempo infuzji lub przerwać leczenie.

Zespół przesiąkania włośniczek

Zespół przesiąkania włośniczek z większym prawdopodobieństwem może występować w czasie podawania

dinutuksymabu w skojarzeniu z IL-2. Zaleca się podawanie metolazonu doustnie lub furosemidu dożylnie co

6-12 godzin, stosownie do potrzeb. Stosownie do potrzeb i zależnie od odpowiedzi klinicznej należy

stosować suplementację tlenem, wspomaganie oddychania oraz terapię zastępczą z użyciem albuminy.

Do charakterystycznych przedmiotowych i podmiotowych objawów należą: niedociśnienie, uogólniony

obrzęk, wodobrzusze, duszność, obrzęk płuc oraz ostra niewydolność nerek związana z hipoalbuminemią i

zagęszczeniem krwi.

Ból

Ciężki ból (stopnia 3. lub 4.) występuje zazwyczaj w czasie pierwszego 4-dniowego cyklu dinutuksymabu i

często ustępuje stopniowo wraz z kolejnymi cyklami leczenia.

W przypadku silnego bólu tempo infuzji produktu leczniczego Unituxin należy zmniejszyć do

0,875 mg/m

pc./godz. Podawanie produktu leczniczego Unituxin należy przerwać, jeśli dolegliwości bólowe

nie są odpowiednio kontrolowane pomimo zmniejszenia tempa infuzji oraz wdrożenia maksymalnych

środków zaradczych.

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Na 20 minut przed rozpoczęciem każdej infuzji dinutuksymabu należy podać paracetamol i powtarzać co 4-6

godzin, stosownie do potrzeb. Zaleca się regularne dawkowanie co 4-6 godzin w czasie podawania w

skojarzeniu z IL-2. W przypadku wystąpienia uporczywego bólu należy podawać ibuprofen doustnie co

6 godzin, pomiędzy kolejnymi dawkami paracetamolu. Nie należy stosować ibuprofenu w przypadku

wystąpienia objawów trombocytopenii, krwawienia lub zaburzenia czynności nerek.

Każdorazowo przed infuzją dinutuksymabu, w czasie jej trwania i do 2 godzin po jej zakończeniu, zaleca się

podanie opioidu, przykładowo siarczanu morfiny, w formie infuzji dożylnej. Zaleca się podawanie

dodatkowych dawek opioidu w bolusie dożylnym, stosownie do potrzeb, z częstością nie większą niż raz na

2 godziny w czasie trwania infuzji dinutuksymabu. W przypadku nietolerancji morfiny, można zastosować

fentanyl lub hydromorfon.

Można również podać lidokainę w postaci wlewu dożylnego (2 mg/kg mc. w 50 ml 0,9% chlorku sodu)

w okresie 30 minut przed rozpoczęciem każdej infuzji dinutuksymabu i kontynuować jej podawanie w

formie infuzji dożylnej z szybkością 1 mg/kg mc./godz. do maksymalnie 2 godzin po zakończeniu leczenia.

Należy przerwać infuzję lidokainy, jeśli pacjent zacznie odczuwać zawroty głowy, drętwienie okolicy ust lub

szum w uszach.

W momencie rozpoczęcia premedykacji z użyciem morfiny można podać doustną dawkę 10 mg/kg mc./dobę

gabapentyny. Dawka ta może być następnie zwiększona (maksymalnie do 60 mg/kg mc./dobę lub

3600 mg/dobę) stosownie do potrzeb i występującego bólu.

Niedociśnienie

Przed rozpoczęciem infuzji dinutuksymabu należy dożylnie podać, w ciągu jednej godziny, chlorek sodu

roztwór do wstrzykiwań w stężeniu 9 mg/ml (0,9%) (10 ml/kg). W razie obniżenia ciśnienia krwi środek ten

można podać ponownie lub, w zależności od wskazań klinicznych, można podać dożylnie albuminę lub

koncentrat krwinek czerwonych. W razie konieczności w celu przywrócenia odpowiedniego ciśnienia

perfuzyjnego zaleca się podanie środka wazopresyjnego.

Neurologiczne zaburzenia oka

Mogą wystąpić zaburzenia oka, w szczególności w przypadku wielokrotnych cykli leczenia (patrz punkt

4.8). W miarę upływu czasu zmiany te zwykle ustępują. Pacjentów należy poddać badaniu okulistycznemu

przed rozpoczęciem leczenia oraz obserwować ich w celu wykrycia zaburzeń widzenia.

Zaburzenia czynności wątroby

W trakcie immunoterapii dinutuksymabem zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby.

Zakażenia ogólnoustrojowe

Pacjentom zakłada się zazwyczaj centralny cewnik żylny in situ, a w wyniku przebytego wcześniej

przeszczepu autologicznego (ASCT) ich odporność w czasie terapii może być obniżona, co skutkować może

ryzykiem zakażenia ogólnoustrojowego. Należy potwierdzić brak objawów infekcji ogólnoustrojowej u

pacjenta, zaś wszelkie zaobserwowane infekcje należy opanować przed rozpoczęciem terapii.

Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych

U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Unituxin donoszono o zaburzeniach równowagi

elektrolitowej (patrz punkt 4.8). W trakcie leczenia produktem leczniczym Unituxin należy monitorować

stężenia elektrolitów.

Atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy

Zespół hemolityczno-mocznicowy bez potwierdzonej infekcji prowadzi do niewydolności nerek, zaburzeń

równowagi elektrolitowej, niedokrwistości i nadciśnienia. Należy wdrożyć środki zaradcze, w tym kontrolę

stanu nawodnienia, zaburzeń równowagi elektrolitowej, nadciśnienia i niedokrwistości.

Spożycie sodu

Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że lek jest zasadniczo „wolny od sodu“.

Produkt leczniczy bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

21-2-2019


Orphan designation: Chimeric monoclonal antibody against GD2 (dinutuximab), Treatment of neuroblastoma, 21/06/2011, Withdrawn

Orphan designation: Chimeric monoclonal antibody against GD2 (dinutuximab), Treatment of neuroblastoma, 21/06/2011, Withdrawn

Orphan designation: Chimeric monoclonal antibody against GD2 (dinutuximab), Treatment of neuroblastoma, 21/06/2011, Withdrawn

Europe - EMA - European Medicines Agency

23-7-2018

Qarziba (EUSA Pharma (UK) Limited)

Qarziba (EUSA Pharma (UK) Limited)

Qarziba (Active substance: dinutuximab beta) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)4886 of Mon, 23 Jul 2018

Europe -DG Health and Food Safety