Truxima

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Truxima
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Truxima
    Unia Europejska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Grupa terapeutyczna:
  • Leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne
  • Dziedzina terapeutyczna:
  • Chlamydia, Padł, Zapalenie Stawów, Reumatoidalne Ziarniniakowatość Wegenera, Białaczka, Białaczki Limfoblastycznej, Przewlekłe, B-Komórki, Mikroskopijny Полиангиит
  • Wskazania:
  • Truxima podaje się w dorosłych z następujących powodów: padł lymphoma (NHL)Truxima jest wskazany w leczeniu wcześniej nieleczonych pacjentów z III etapu I. chłoniak w połączeniu z chemoterapią. Naprawa Truxima terapia jest wskazana w leczeniu pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka grudkowego, odpowiedź na leczenie indukcyjne. Truxima monoterapii jest przeznaczony do leczenia pacjentów z III etapu IV chłoniaka, które są Chemio-łożysko lub drugiego lub kolejnych nawrotu po chemioterapii. Truxima jest wskazany do leczenia pacjentów z CD20 na pozytywne rozproszonych крупноклеточной B komórkowych nie-ходжкинских chłoniaków w połączeniu z CHOP (cyklofosfamid, doksorubicyna, Winkrystyna, prednizon) chemioterapia. Chroniczna lymphocytic białaczka (CLL)Truxima w połączeniu z chemioterapią wskazuje dla traktowania pacjenci z wcześniej nieleczonych i relapsed/opornym CLL. Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa pacjentów wcześniej leczonych przeciwciałami monoklonalnymi, w tym produktem
  • Podsumowanie produktu:
  • Revision: 6

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • EMA - European Medicines Agency
  • Status autoryzacji:
  • Upoważniony
  • Numer pozwolenia:
  • EMEA/H/C/004112
  • Data autoryzacji:
  • 17-02-2017
  • Kod EMEA:
  • EMEA/H/C/004112
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 06-01-2019

Sprawozdanie z oceny publicznego

30 Churchill Place

Canary Wharf

London E14 5EU

United Kingdom

An agency of the European Union

Telephone

+44 (0)20 3660 6000

Facsimile

+44 (0)20 3660 5555

Send a question via our website

www.ema.europa.eu/contact

© European Medicines Agency, 2017. Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.

EMA/867876/2016

EMEA/H/C/004112

Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa

Truxima

rytuksymab

Niniejszy dokument jest streszczeniem Europejskiego Publicznego Sprawozdania Oceniającego (EPAR)

dotyczącego leku Truxima. Wyjaśnia, jak Agencja oceniła lek w celu przyjęcia zaleceń w sprawie

przyznania pozwolenia na dopuszczenie produktu do obrotu w UE oraz warunków jego stosowania.

Jego celem nie jest zapewnienie praktycznej porady dotyczącej stosowania leku Truxima.

W celu uzyskania praktycznych informacji na temat stosowania leku Truxima należy zapoznać się z

ulotką dla pacjenta bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Co to jest Truxima i w jakim celu się go stosuje?

Truxima jest lekiem stosowanym w leczeniu następujących nowotworów krwi i stanów zapalnych u

dorosłych pacjentów:

chłoniaka grudkowego i rozproszonej postaci grudkowego B-komórkowego chłoniaka nieziarniczego

(dwóch rodzajów chłoniaka nieziarniczego – nowotworu krwi);

przewlekłej białaczki limfocytowej (PBL – innego nowotworu krwi atakującego krwinki białe);

ostrego reumatoidalnego zapalenia stawów (stanu zapalnego stawów);

ziarniniakowatości z zapaleniem wielonaczyniowym (GPA lub ziarniniakowatości Wegenera) i

mikroskopowego zapalenia naczyń (MPA), które są stanami zapalnymi naczyń krwionośnych.

W zależności od stanu, w leczeniu którego stosuje się lek Truxima, lek ten można podawać

samodzielnie, w skojarzeniu z chemioterapią (z innymi lekami przeciwnowotworowymi) lub z lekami

stosowanymi w leczeniu chorób zapalnych (metotreksatem lub kortykosteroidem). Lek Truxima

zawiera substancję czynną rytuksymab.

Produkt Truxima jest lekiem biopodobnym. Oznacza to, że produkt Truxima jest podobny do leku

biologicznego (zwanego także „lekiem referencyjnym”), który jest już dopuszczony do obrotu w Unii

Truxima

EMA/867876/2016

Strona 2/3

Europejskiej (UE). Lekiem referencyjnym dla produktu Truxima jest produkt MabThera. Dodatkowe

informacje na temat leków biopodobnych znajdują się w dokumencie z pytaniami i odpowiedziami

tutaj.

Jak stosować produkt Truxima?

Lek Truxima wydaje się wyłącznie z przepisu lekarza. Lek jest dostępny w postaci koncentratu, z

którego sporządza się roztwór do wlewu dożylnego. Przed każdym wlewem pacjentowi należy podać

lek antyhistaminowy (aby zapobiec reakcji alergicznej) i przeciwgorączkowy (aby zapobiec wystąpieniu

gorączki). Ponadto lek należy podawać pod ścisłym nadzorem doświadczonego personelu medycznego,

w otoczeniu wyposażonym w urządzenia umożliwiające natychmiastową reanimację pacjenta.

Więcej informacji znajduje się w ulotce dla pacjenta.

Jak działa produkt Truxima?

Substancja czynna leku Truxima, rytuksymab, jest przeciwciałem monoklonalnym (rodzajem białka),

które zostało zaprojektowane w taki sposób, aby rozpoznawało białko o nazwie CD20 występujące na

powierzchni limfocytów B (rodzaju białych krwinek) i wiązało się z nim. Gdy rytuksymab wiąże się z

CD20, powoduje to śmierć limfocytów B. Jest to korzystne w przypadku chłoniaka i PBL (gdzie

limfocyty B stały się nowotworowe) i w reumatoidalnym zapaleniu stawów (gdzie limfocyty B

uczestniczą w zapaleniu stawów). W przypadku GPA i MPA zniszczenie limfocytów B zmniejsza

wytwarzanie przeciwciał, które uważa się za przeciwciała odgrywające ważną rolę w atakowaniu naczyń

krwionośnych i powodujące stan zapalny.

Jakie korzyści ze stosowania produktu Truxima zaobserwowano w

badaniach?

W szeroko zakrojonych badaniach laboratoryjnych porównujących produkty Truxima i MabThera

udowodniono, że rytuksymab – substancja czynna w produkcie Truxima – wykazuje znaczne

podobieństwo do rytuksymabu w produkcie MabThera pod względem struktury chemicznej, czystości i

aktywności biologicznej.

Z uwagi na to, że Truxima jest lekiem biopodobnym, nie jest konieczne powtarzanie badań

skuteczności i bezpieczeństwa leku Truxima przeprowadzonych dla produktu MabThera. Lek Truxima

porównano z lekiem MabThera w trakcie badania z udziałem 372 pacjentów z czynnym

reumatoidalnym zapaleniem stawów, którym podano leki dożylnie. Badanie wykazało, że leki Truxima i

MabThera przyczyniły się do uzyskania podobnych stężeń rytuksymabu we krwi. Ponadto obydwa leki

wykazały porównywalne skutki wobec objawów zapalenia stawów: po 24 tygodniach udział pacjentów,

których stan uległ poprawie o 20% według oceny objawów (tzw. ACR20), wynosił 74% (114 ze 155

pacjentów) w przypadku podawania leku Truxima i 73% (43 z 59 pacjentów) w przypadku podawania

MabThera. Badania dodatkowe, którymi objęto pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów i

pacjentów z zaawansowanym chłoniakiem grudkowym, także wskazały, że leki wywołują podobne

reakcje.

Jakie ryzyko wiąże się ze stosowaniem produktu Truxima?

Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem rytuksymabu to reakcje związane z

wlewem (takie jak gorączka i dreszcze), które występują u większości pacjentów po pierwszym wlewie.

Ryzyko wystąpienia tych reakcji maleje w miarę wykonywania kolejnych wlewów. Najczęstsze poważne

działania niepożądane to: reakcje na wlew, zakażenia (które mogą wystąpić u ponad połowy

pacjentów) i choroby serca. Do innych poważnych działań niepożądanych należy reaktywacja

Truxima

EMA/867876/2016

Strona 3/3

wirusowego zapalenia wątroby typu B (nawrót wcześniejszego czynnego zakażenia wątroby wirusem

zapalenia wątroby typu B) i rzadkie poważne zakażenie zwane postępującą leukoencefalopatią

wieloogniskową (PML). Pełny wykaz działań niepożądanych związanych ze stosowaniem leku Truxima

znajduje się w ulotce dla pacjenta.

Leku Truxima nie wolno stosować u osób, u których występuje nadwrażliwość (alergia) na rytuksymab,

białka myszy lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Leku nie należy również stosować u

pacjentów z poważnym zakażeniem lub poważnie osłabionym układem odpornościowym. Leku Truxima

nie wolno podawać pacjentom z reumatoidalnym zapaleniem stawów, GPA lub MPA, jeżeli występuje u

nich poważna choroba serca.

Na jakiej podstawie zatwierdza się produkt Truxima?

Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) Agencji uznał, że zgodnie z

wymogami UE dotyczącymi leków biopodobnych produkt Truxima jest bardzo zbliżony pod względem

struktury, czystości i aktywności biologicznej do produktu MabThera i jest dystrybuowany w organizmie

w taki sam sposób. Dodatkowo badanie porównujące działanie produktów Truxima i MabThera u

dorosłych pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów wykazało, że obydwa leki były w podobnym

stopniu skuteczne. Uznano więc wszystkie wyżej wymienione dane za wystarczające do stwierdzenia,

że lek Truxima pod względem skuteczności będzie zachowywał się w taki sam sposób, jak lek

MabThera w zatwierdzonych wskazaniach. Dlatego też CHMP wyraził opinię, że – podobnie jak w

przypadku produktu MabThera – korzyści przewyższają rozpoznane ryzyko. Komitet zalecił przyznanie

pozwolenia na dopuszczenie produktu Truxima do obrotu.

Jakie środki są podejmowane w celu zapewnienia bezpiecznego i

skutecznego stosowania produktu Truxima?

Firma, która wprowadza lek Truxima do obrotu, dostarczy lekarzom i pacjentom stosującym lek w

leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów materiały edukacyjne dotyczące wymogu podawania leku

w otoczeniu wyposażonym w urządzenia umożliwiające natychmiastową reanimację pacjenta oraz

ryzyka zakażenia, w tym PML. Pacjenci otrzymają także kartę ostrzegawczą, którą należy nosić przy

sobie przez cały czas. Będzie ona zawierała instrukcje dotyczące konieczności natychmiastowego

kontaktu z lekarzem w razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych objawów zakażenia.

Lekarze przepisujący lek Truxima w leczeniu nowotworu otrzymają materiały edukacyjne

przypominające im o konieczności podawania leku wyłącznie w postaci wlewu dożylnego.

W celu zapewnienia bezpiecznego i skutecznego stosowania leku Truxima w charakterystyce produktu

leczniczego i ulotce dla pacjenta zawarto również zalecenia i środki ostrożności przeznaczone dla

personelu medycznego i pacjentów.

Inne informacje dotyczące produktu Truxima

Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące produktu Truxima znajduje się na stronie internetowej Agencji pod

adresem: ema.europa.eu/Find medicine/Human medicines/European public assessment reports. W

celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących leczenia produktem Truxima należy zapoznać się z

ulotką dla pacjenta (także część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

B. ULOTKA DLA PACJENTA

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Truxima 100 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

rytuksymab

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie

zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc,

zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się,

jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

Należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki, w razie jakichkolwiek wątpliwości.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie.

Patrz

punkt 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Truxima i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Truxima

Jak stosować lek Truxima

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Truxima

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Truxima i w jakim celu się go stosuje

Co to jest lek Truxima

Truxima zawiera substancję czynną rytuksymab. Jest to białko zwane przeciwciałem monoklonalnym.

Rytuksymab ma za zadanie wiązać się z białymi krwinkami zwanymi limfocytami B. Po związaniu się

z powierzchnią takich komórek, rytuksymab powoduje ich śmierć.

W jakim celu stosuje się lek Truxima

Lek Truxima może być stosowany w leczeniu kilku różnych chorób u osób dorosłych. Lekarz może

przepisać lek Truxima w leczeniu:

a)

Chłoniaków nieziaraniczych

Chłoniaki nieziarnicze są chorobami tkanki limfatycznej (część układu odpornościowego), które

oddziałują na limfocyty B.

Lek Truxima może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami, tzw.

chemioterapeutykami.

Jeśli leczenie jest skuteczne, lek Truxima można stosować przez okres 2 lat po zakończeniu

leczenia

początkowego.

b)

Przewlekłej białaczki limfocytowej

Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) jest najczęściej występującą postacią białaczek u osób

dorosłych. PBL dotyczy limfocytów B, które powstają w szpiku kostnym i rozwijają się w węzłach

chłonnych. Pacjenci z PBL mają zbyt dużo nieprawidłowych limfocytów, zgromadzonych głównie

w szpiku i we krwi. Rozprzestrzenianie się tych

nieprawidłowych limfocytów B jest przyczyną

objawów, które mogą występować u pacjentów. Lek Truxima w połączeniu z chemioterapią niszczy te

komórki.

c)

Reumatoidalnego zapalenia stawów

Lek Truxima jest stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów. Niektóre z

występujących

u pacjentów objawów powodują limfocyty B. Lek Truxima jest stosowany w

leczeniu

reumatoidalnego zapalenia stawów u chorych, u których próbowano już stosować inne leki,

które

jednak albo przestały działać, albo nie działały wystarczająco skutecznie lub powodowały

wystąpienie

niedopuszczalnych działań niepożądanych. Lek Truxima jest na ogół stosowany w połączeniu z innym

lekiem nazywanym metotreksatem.

Lek Truxima spowalnia powodowane przez proces zapalny uszkodzenie stawów i poprawia

zdolność

codziennej aktywności.

Lek Truxima jest najbardziej skuteczny u pacjentów, u których stwierdza

się czynnik reumatoidalny

(czynnik RF) lub przeciwciała przeciwko cyklicznemu cytrulinowanemu

peptydowi (przeciwciała dla

białka CCP). Oba wskaźniki są często stwierdzane u pacjentów z

reumatoidalnym zapaleniem stawów

i potwierdzają rozpoznanie tej choroby.

d)

Ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń lub mikroskopowego zapalenia naczyń

Lek Truxima jest stosowany do indukcji remisji ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń (nazywanej

dawniej ziarniniakowatością Wegenera) lub mikroskopowego zapalenia naczyń, w skojarzeniu

z glikokortykosteroidami. Ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń i mikroskopowe zapalenie naczyń

to dwie postaci zapalenia naczyń krwionośnych, które dotyczą głównie płuc i nerek, lecz mogą się

rozwijać także w innych narządach. Z przyczyną powstawania tych schorzeń związane są limfocyty B.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Truxima

Kiedy nie stosować leku Truxima

jeśli pacjent ma uczulenie na rytuksymab lub inne, podobne białka, lub którykolwiek

z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6)

jeśli u pacjenta występuje czynne, ciężkie zakażenie

jeśli pacjent jest w stanie silnie obniżonej odporności

jeśli pacjent choruje na ciężką niewydolność serca lub ciężką niekontrolowaną chorobę serca

jednoczesnym występowaniem reumatoidalnego zapalenia stawów, ziarniniakowatości

z zapaleniem naczyń lub mikroskopowego zapalenia naczyń.

Nie należy przyjmować leku Truxima, jeśli pacjenta dotyczy którekolwiek z powyższych stwierdzeń.

W razie wątpliwości przed przyjęciem leku Truxima należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub

pielęgniarki.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Truxima należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub

pielęgniarki:

jeśli pacjent podejrzewa, że ma zapalenie wątroby lub przebył zapalenie wątroby w przeszłości.

W nielicznych przypadkach u pacjentów, którzy przebyli zapalenie wątroby typu B, lek Truxima

może

spowodować wystąpienie ponownego epizodu zapalenia wątroby, który w bardzo rzadkich

przypadkach może być

śmiertelny. Pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu B

w wywiadzie zostaną dokładnie

przebadani przez lekarza w kierunku objawów aktywnego

zakażenia wirusem zapalenia

wątroby typu B

jeśli pacjent chorował kiedykolwiek na chorobę serca (np. na dławicę piersiową, zaburzenia

rytmu serca lub niewydolność serca) lub występowały u niego trudności w oddychaniu.

Jeśli pacjenta dotyczy którekolwiek z powyższych stwierdzeń (lub w razie wątpliwości), przed

przyjęciem leku Truxima należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Może być

konieczna

szczególna opieka ze strony lekarza prowadzącego podczas leczenia lekiem Truxima.

W przypadku leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów, ziarniniakowatości z zapaleniem

naczyń lub mikroskopowego zapalenia naczyń należy poinformować lekarza także

o wszelkich istniejących zakażeniach, również tych o łagodnym przebiegu, takich jak

przeziębienie. Komórki zabijane przez lek Truxima pomagają w zwalczaniu zakażeń. Dlatego

infekcje powinny być wyleczone przed przyjęciem leku Truxima. Osoby często lub ciężko

chorujące na

zakażenia w przeszłości powinny poinformować o tym lekarza.

jeżeli będzie konieczne jakiekolwiek szczepienie w najbliższej przyszłości, również z powodu

podróży do innego kraju. Niektóre szczepionki nie powinny być stosowane w tym samym

czasie co Truxima, a także w miesiącach po otrzymaniu leku Truxima. Lekarz prowadzący

sprawdzi czy

pacjent powinien otrzymać jakąś szczepionkę przed leczeniem lekiem Truxima.

Dzieci i młodzież

Obecnie nie ma zbyt wiele danych na temat leczenia lekiem Truxima u dzieci i młodzieży; osoby

wieku poniżej 18 lat lub ich rodzice/opiekunowie powinni zapytać lekarza, czy lek ten może być

nich stosowany.

Truxima a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych

przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to

także leków dostępnych bez recepty i leków ziołowych. Lek Truxima może wpływać na działanie

innych leków. Inne leki mogą również wpływać na działanie leku Truxima.

Należy koniecznie zwrócić się do lekarza, jeśli:

pacjent przyjmuje leki na nadciśnienie. Pacjent może zostać poproszony o nieprzyjmowanie

tych leków 12 godzin przed podaniem leku Truxima, ponieważ u niektórych osób podczas

przyjmowania leku Truxima może wystąpić spadek ciśnienia tętniczego krwi

pacjent kiedykolwiek przyjmował leki wpływające na układ odpornościowy – np. chemioterapię

lub leki immunosupresyjne.

Jeśli pacjenta dotyczy którekolwiek z powyższych stwierdzeń (lub w razie wątpliwości), przed

przyjęciem leku Truxima należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna

powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce przed zastosowaniem tego leku. Truxima może

przenikać

przez łożysko i wpływać na nienarodzone dziecko.

Kobiety w wieku rozrodczym i ich partnerzy powinni stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży

w trakcie leczenia lekiem Truxima i w ciągu 12 miesięcy od jego zakończenia.

Lek Truxima może przenikać do mleka kobiecego, w związku z czym nie należy karmić piersią

niemowląt w trakcie leczenia lekiem Truxima i w ciągu 12 miesięcy od jego zakończenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie wiadomo, czy leczenie lekiem Truxima wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów lub

obsługiwania urządzeń mechanicznych.

3.

Jak stosować lek Truxima

Jak podawany jest lek Truxima

Lek Truxima jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę doświadczonych w stosowaniu tego leku.

Pacjent będzie uważnie obserwowany podczas podawania leku na wypadek wystąpienia jakichkolwiek

działań niepożądanych.

Lek Truxima jest zawsze podawany w kroplówce (wlew dożylny).

Leki podawane przed każdym podaniem leku Truxima

Przed każdą infuzją pacjent otrzyma leki (tzw. premedykację) zapobiegające wystąpieniu

potencjalnych reakcji na podanie leku Truxima lub zmniejszające nasilenie tych reakcji.

Ile leku zostanie podane i jak często

a)

Jeśli pacjent jest leczony na chłoniaki nieziarnicze

W przypadku stosowania leku Truxima pojedynczo

Wlewy leku podawane są w tygodniowych odstępach, przez 4 tygodnie. Możliwe jest

powtórzenie cyklu leczenia lekiem Truxima.

W przypadku stosowania leku Truxima w skojarzeniu z chemioterapią

Lek Truxima podawany jest tego samego dnia co chemioterapia. Zazwyczaj w odstępach

co 3

tygodnie do 8 razy.

W przypadku gdy zastosowane leczenie przynosi korzyści, lek Truxima może być

zastosowany raz na 2 lub 3 miesiące przez okres 2 lat. Jednakże,

w zależności od

odpowiedzi na leczenie tym lekiem, lekarz może zmienić zalecenia.

b)

Jeśli pacjent jest leczony na przewlekłą białaczkę limfocytową

W przypadku stosowania leku Truxima w skojarzeniu z chemioterapią, wlew leku Truxima

podawany

jest co 28 dni do czasu podania 6 dawek. Chemioterapia powinna być podawana po wlewie leku

Truxima. Lekarz

może zdecydować o jednoczesnym zastosowaniu dodatkowego leczenia.

c)

Jeśli pacjent jest leczony na reumatoidalne zapalenie stawów

Każdy cykl leczenia polega na podaniu dwóch oddzielnych infuzji w odstępie 2 tygodni. Możliwe jest

wielokrotne powtarzanie cyklów leczenia lekiem Truxima. O tym, czy lek Truxima należy dalej

podawać,

zadecyduje lekarz w zależności od objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

Może to nastąpić po upływie kilku miesięcy od ostatniej dawki.

d)

Jeśli pacjent jest leczony na ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń lub mikroskopowe

zapalenie naczyń

Leczenie z zastosowaniem leku Truxima obejmuje cztery oddzielne wlewy podawane

w tygodniowych odstępach. Przed rozpoczęciem leczenia z zastosowaniem leku Truxima zwykle

podaje się kortykosteroidy drogą wstrzyknięcia. Lekarz w dowolnym momencie może rozpocząć

doustne podawanie kortykosteroidów w celu leczenia schorzenia pacjenta.

W razie dodatkowych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza,

farmaceuty lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Większość działań niepożądanych ma nasilenie łagodne lub umiarkowane, lecz niektóre mogą być

ciężkie i mogą powodować konieczność wdrożenia leczenia. W rzadkich przypadkach, niektóre z tych

reakcji mogą prowadzić do zgonu.

Reakcja na wlew

W ciągu pierwszych 2 godzin podczas pierwszego wlewu mogą wystąpić gorączka, dreszcze, uczucie

zimna. Rzadziej mogą wystąpić: ból w miejscu podania, pęcherzyki na skórze, świąd skóry, nudności,

uczucie zmęczenia, bóle głowy, trudności w oddychaniu, obrzęk języka lub gardła, katar lub świąd

błony śluzowej nosa, wymioty, uderzenia gorąca lub kołatanie serca, zawał serca lub niewielka liczba

płytek krwi. U osób, u których przed leczeniem występowała choroba serca lub dławica piersiowa,

może nastąpić nasilenie tych reakcji na infuzję. Jeśli wystąpią którekolwiek z tych objawów,

należy

natychmiast powiadomić osobę podającą wlew leku,

ponieważ może wystąpić konieczność

spowolnienia szybkości wlewu lub jego przerwania. Może być konieczne wdrożenie dodatkowego

leczenia lekami przeciwhistaminowymi lub paracetamolem. Kiedy objawy ustąpią lub zmniejszy się

ich nasilenie, wlew leku będzie kontynuowany. Istnieje zmniejszone prawdopodobieństwo

wystąpienia tych reakcji po drugim wlewie. Lekarz może zdecydować o zaprzestaniu leczenia

produktem Truxima z powodu wystąpienia ciężkich reakcji na wlew.

Zakażenia

Należy natychmiast powiadomić lekarza w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów

zakażenia, na przykład:

gorączki, kaszlu, bólu gardła, piekącego bólu podczas oddawania moczu, osłabienia lub

ogólnego złego samopoczucia

utraty pamięci, problemów z myśleniem, trudności w chodzeniu lub utraty widzenia – te objawy

mogą być spowodowane bardzo rzadką, ciężką infekcją mózgu, która może zakończyć się

zgonem (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia – PML).

U pacjentów podczas leczenia lekiem Truxima może wystąpić zakażenie. Często są to przeziębienia,

jednak może to być również zapalenie płuc lub zakażenie układu moczowego. Objawy te wymieniono

w punkcie „Inne działania niepożądane”.

Pacjenci leczeni z powodu reumatoidalnego zapalenia stawów znajdą tę informację również w Kartach

Ostrzegawczych dla Pacjenta, którą otrzymali od lekarza. Jest ważnym, by zatrzymać Kartę

Ostrzegawczą i pokazać ją swojemu partnerowi lub opiekunowi.

Reakcje skórne

Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje skórne o typie pęcherzowym, które mogą zagrażać

życiu. Może wystąpić zaczerwienienie, często z pęcherzami, które mogą pojawiać się na skórze lub na

błonach śluzowych jamy ustnej, okolic narządów płciowych czy na powiekach, z towarzysząca

gorączką.

Należy natychmiast zgłosić lekarzowi, jeśli wystąpi jakikolwiek z tych objawów.

Inne działania niepożądane

a)

Jeśli pacjent jest leczony z powodu chłoniaków nieziarniczych lub przewlekłej białaczki

limfocytowej

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

zapalenia bakteryjne lub wirusowe, zapalenie oskrzeli

zmniejszenie liczby białych krwinek czasem występujące z gorączką lub zmniejszenie

liczby płytek krwi

nudności

łysienie skóry głowy, dreszcze, ból głowy

osłabiona odporność – z powodu zmniejszenia ilości niektórych specyficznych białek (tzw.

immunoglobulin, IgG) we krwi, które pomagają uchronić się przed zakażeniem.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):

zakażenia krwi (posocznica), zapalenie płuc, półpasiec, przeziębienie, zakażenia oskrzeli,

zakażenia grzybicze, zakażenia o nieznanej przyczynie, zapalenie zatok, wirusowe

zapalenie

wątroby typu B

zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość), zmniejszenie liczby

wszystkich

krwinek

reakcje alergiczne (nadwrażliwość),

podwyższony poziom cukru we krwi, zmniejszenie masy ciała, obrzęk twarzy i ciała,

zwiększenie

aktywności enzymu „dehydrogenaza mleczanowa (LDH)” we krwi, obniżony

poziom wapnia we krwi

skórne zaburzenia czucia, takie jak: drętwienie, mrowienie, kłucie, pieczenie, łaskotanie,

niedoczulica

uczucie pobudzenia, trudności z zasypianiem

silne zaczerwienienie twarzy i innych obszarów skóry w konsekwencji rozszerzenia

naczyń

krwionośnych

zawroty głowy, niepokój

wzmożone wydzielanie łez, zaburzenia wydzielania i oczyszczania oka, zapalenie oka

(spojówki)

dzwonienie w uszach, ból ucha

zaburzenia pracy serca (zawał mięśnia sercowego i zaburzenia rytmu serca lub

przyspieszone bicie

serca)

nadciśnienie lub niedociśnienie krwi (spadek ciśnienia przy przyjmowaniu pionowej

pozycji ciała)

skurcz mięśni dróg oddechowych, co powoduje rzężenie (skurcz oskrzeli), zapalenie,

podrażnienie

płuc, gardła lub zatok, skrócenie oddechu, katar

wymioty, biegunka, ból brzucha, podrażnienie i (lub) owrzodzenie gardła i jamy ustnej,

trudności w przełykaniu, zaparcia, niestrawność

zaburzenia apetytu: zmniejszenie ilości przyjmowanego pokarmu prowadzące do

zmniejszenia masy ciała

pokrzywka, wzmożona potliwość, poty nocne

zaburzenia mięśniowe – wzmożone napięcie mięśni, ból stawów, ból mięśni, ból pleców

i karku

ogólne złe samopoczucie, niepokój, zmęczenie, dreszcze, objawy grypy

niewydolność wielonarządowa.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):

zaburzenia krzepnięcia, zmniejszenie wytwarzania czerwonych krwinek i zwiększenie

rozpadu

czerwonych krwinek (aplastyczna niedokrwistość hemolityczna), powiększone

węzły chłonne

pogorszenie nastroju i zmniejszenie zainteresowania lub odczuwania przyjemności

z codziennych aktywności, nerwowość

zaburzenia smaku – zmiany smaku różnych produktów

zaburzenia serca – spowolniony rytm pracy serca lub ból w klatce piersiowej (dławica)

astma, niedotlenienie narządów

obrzęk żołądka.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób):

przemijające zwiększenie ilości niektórych typów przeciwciał we krwi (tzw.

immunoglobulin, IgM), zaburzenia chemiczne we krwi spowodowane niszczeniem

komórek nowotworowych

uszkodzenie nerwów rąk i nóg, paraliż twarzy

niewydolność serca

zapalenie naczyń krwionośnych, w tym prowadzące do wystąpienia objawów skórnych

niewydolność oddechowa

uszkodzenie (perforacja) ściany jelita

ciężkie zaburzenia skórne, powstawanie pęcherzy na skórze, które może być zagrożeniem

życia.

Zaczerwienienie, często z pęcherzami, które mogą pojawiać się na skórze lub na

błonach

śluzowych jamy ustnej, okolic narządów płciowych czy na powiekach,

z towarzysząca gorączką

niewydolność nerek

ciężka utrata widzenia (objaw uszkodzenia nerwów czaszkowych).

Działania niepożądane o częstości nieznanej (działania występujące z nieznaną częstością):

opóźnione zmniejszenie liczby białych krwinek

zmniejszenie liczby płytek krwi, spowodowane wlewem (odwracalne), które w rzadkich

przypadkach może być śmiertelne

utrata słuchu, utrata czynności innych zmysłów.

b)

Jeśli pacjent jest leczony na reumatoidalne zapalenie stawów

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

zakażenia takie jak zapalenia płuc (bakteryjne)

ból w trakcie oddawania moczu (zakażenia dróg moczowych)

reakcje alergiczne, które najczęściej występują w trakcie wlewu, ale mogą się pojawić

nawet

do 24 godzin po wlewie

zmiany ciśnienia tętniczego krwi, nudności, zaczerwienienie, gorączka, uczucie

swędzenia,

cieknący lub zablokowany nos i kichanie, drżenia, szybkie bicie serca,

uczucie zmęczenia

ból głowy

zmiany w wynikach badań laboratoryjnych przeprowadzanych przez lekarza. Dotyczy to

zmniejszenia ilości niektórych specyficznych białek we krwi (immunoglobulin), które

pomagają uchronić się przed zakażeniem.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):

zakażenia dróg oddechowych takie jak zapalenie oskrzeli

uczucie pełności lub tętniącego bólu u podstawy nosa, w okolicy oczu, i policzków

(zapalenie zatok), ból brzucha, wymioty i biegunka, kłopoty z oddychaniem

zakażenia grzybicze stóp (stopa atlety)

wysoki poziom cholesterolu w surowicy krwi

skórne zaburzenia czucia, takie jak: drętwienie, mrowienie, kłucie lub pieczenie, rwa

kulszowa, migrena, zawroty głowy

łysienie

lęk, depresja

niestrawność, biegunka, zgaga, podrażnienie i (lub) owrzodzenie gardła i ust

ból brzucha, pleców, mięśni i (lub) stawów.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):

nadmierne zatrzymanie płynów w obrębie twarzy i ciała

zapalenie, podrażnienie i (lub) uczucie zaciśnięcia płuc, gardła, kaszel

reakcje skórne włączając pokrzywkę, swędzenie i wysypkę

reakcje alergiczne włączając sapanie, brak tchu, obrzęk twarzy i języka, zasłabnięcie.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób):

zespół objawów występujących w ciągu kilku tygodni od wlewu leku Truxima

obejmujący

podobne do alergicznych reakcje takie jak: wysypka, swędzenie, ból stawów,

obrzęk węzłów chłonnych i gorączka

powstawanie pęcherzy na skórze, które może być zagrożeniem życia. Zaczerwienienie,

często z pęcherzami, które mogą pojawiać się na skórze lub na błonach śluzowych jamy

ustnej, okolic narządów płciowych czy na powiekach, z towarzysząca gorączką.

Do innych rzadko zgłaszanych działań niepożądanych leku Truxima nalezą: zmniejszenie liczby

białych krwinek we krwi (granulocytów obojętnochłonnych), które pomagają zwalczać zakażenia.

Niektóre zakażenia mogą być ciężkie (patrz informacje zawarte w tym punkcie w części

Zakażenia

c)

Jeśli pacjent jest leczony na ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń lub mikroskopowe

zapalenie naczyń

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

zakażenia takie jak: zakażenia w obrębie klatki piersiowej, zakażenia układu moczowego

(ból przy oddawaniu moczu), przeziębienia i zakażenia wirusem opryszczki

reakcje alergiczne, które występują najczęściej w czasie wlewu, lecz może do nich dojść

również do 24 godzin po wlewie

biegunka

kaszel lub duszność

krwawienie z nosa

podwyższone ciśnienie tętnicze

ból stawów lub pleców

skurcze lub drżenie mięśni

zawroty głowy

drżenie (często drżenie dłoni)

problemy ze snem (bezsenność)

obrzęk dłoni lub kostek.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):

niestrawność

zaparcie

wysypki skórne, w tym trądzik lub wypryski

zaczerwienienie skóry

niedrożność nosa

napięcie lub ból mięśni

ból mięśni lub dłoni bądź stóp

mała liczba krwinek czerwonych (anemia)

mała liczba płytek krwi

zwiększenie stężenia potasu we krwi

zmiany rytmu serca lub przyspieszenie akcji serca.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób):

powstawanie pęcherzy na skórze, które może być zagrożeniem życia. Zaczerwienienie,

często z pęcherzami, które mogą pojawiać się na skórze lub na błonach śluzowych jamy

ustnej, okolic narządów płciowych czy na powiekach, z towarzyszącą gorączką.

nawrót zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.

Lek Truxima może również spowodować zmiany w wynikach badań laboratoryjnych

przeprowadzanych przez lekarza.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Truxima

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności umieszczonego na pudełku i fiolce. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Pojemnik należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym

w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Truxima

Substancją czynną w leku Truxima jest rytuksymab. Jedna fiolka zawiera 100 mg

rytuksymabu.

Każdy ml koncentratu zawiera 10 mg rytuksymabu.

Pozostałe składniki leku to sodu chlorek, cytrynian trójsodowy dwuwodny, polisorbat 80 i woda do

wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Truxima i co zawiera opakowanie

Lek Truxima jest w postaci przejrzystego, bezbarwnego płynu, dostępnego w postaci koncentratu do

sporządzania roztworu do infuzji dożylnej w szklanej fiolce. Opakowanie zawiera 2 fiolki.

Podmiot odpowiedzialny

Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapeszt

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

Węgry

Wytwórca

Biotec Services International Ltd.

Biotec House, Central Park, Western Avenue

Bridgend Industrial Estate

Bridgend, CF31 3RT

Wielka Brytania

oraz

Units 2100, 2110, 2010, 2120 and 2130

Phase 18, Central Park

Bridgend Industrial Estate

Bridgend, CF31 3TY

Wielka Brytania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien

Mundipharma CVA

Tél/Tel: + 32 15 45 1180

Lietuva

EGIS PHARMACEUTICALS PLC atstovybė

Tel: +370 5 231 4658

България

EGIS Bulgaria EOOD

Teл.: + 359 2 987 6040

Luxembourg/Luxemburg

Mundipharma CVA

Tél/Tel: + 32 15 45 1180

Česká republika

EGIS Praha, spol. s r.o

Tel: +420 227 129 111

Magyarország

Egis Gyógyszergyár Zrt.

Tel.: + 36 1 803 5555

Danmark

Orion Pharma A/S

Tlf: + 45 86 14 00 00

Malta

Medical Logistics Ltd.

Tel: +356 2755 9990

Deutschland

Mundipharma GmbH

Tel: +49 6431 701 0

Nederland

Mundipharma Pharmaceuticals B.V

Tel: + 31 33 450 8270

Eesti

Orion Pharma Eesti OÜ

Tel: + 372 6 644 550

Norge

Orion Pharma AS

Tlf: + 47 40 00 42 10

Ελλάδα

ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.

Τηλ: +30 210 8009111 – 120

España

Kern Pharma, S.L.

Tel: +34 93 700 2525

Österreich

Astro-Pharma GmbH

Tel: +43 1 97 99 860

Polska

EGIS Polska Sp. z o.o.

Tel.: + 48 22 417 9200

France

Laboratoires Biogaran

Tél: +33 (0) 800 970 109

Portugal

PharmaKERN Portugal – Produtos Farmacêuticos,

Sociedade Unipessoal, Lda.

Tel: +351 214 200 290

Hrvatska

Oktal Pharma d.o.o.

Tel: +385 1 6595 777

România

Egis Pharmaceuticals PLC Romania

Tel: + 40 21 412 0017

Ireland

Mundipharma Pharmaceuticals Limited

Tel: +353 1 2063800

Slovenija

OPH Oktal Pharma d.o.o.

Tel: +386 1 519 29 22

Ísland

Vistor hf.

Sími: +354 535 7000

Slovenská republika

EGIS SLOVAKIA spol. s r.o

Tel: +421 2 3240 9422

Italia

Mundipharma Pharmaceuticals Srl

Tel: +39 02 31 82 88 1

Suomi/Finland

Orion Pharma

Puh/Tel: + 358 10 4261

Κύπρος

C.A. Papaellinas Ltd

Τηλ: +357 22741741

Sverige

Orion Pharma AB

Tel: + 46 8 623 64 40

Latvija

EGIS Pharmaceuticals PLC pārstāvniecība Latvijā

Tel: +371 67613859

United Kingdom

NAPP Pharmaceuticals Ltd.

Tel: +44 1223 424444

Data ostatniej aktualizacji ulotki: MM/RRRR

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków

http://www.ema.europa.eu.

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Truxima 500 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

rytuksymab

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie

zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc,

zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się,

jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

Należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki, w razie jakichkolwiek wątpliwości.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie.

Patrz

punkt 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Truxima i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Truxima

Jak stosować lek Truxima

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Truxima

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Truxima i w jakim celu się go stosuje

Co to jest lek Truxima

Truxima zawiera substancję czynną rytuksymab. Jest to białko zwane przeciwciałem monoklonalnym.

Rytuksymab ma za zadanie wiązać się z białymi krwinkami zwanymi limfocytami B. Po związaniu się

z powierzchnią takich komórek, rytuksymab powoduje ich śmierć.

W jakim celu stosuje się lek Truxima

Lek Truxima może być stosowany w leczeniu kilku różnych chorób u osób dorosłych. Lekarz może

przepisać lek Truxima w leczeniu:

a)

Chłoniaków nieziaraniczych

Chłoniaki nieziarnicze są chorobami tkanki limfatycznej (część układu odpornościowego), które

oddziałują na limfocyty B.

Lek Truxima może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami, tzw.

chemioterapeutykami.

Jeśli leczenie jest skuteczne, lek Truxima można stosować przez okres 2 lat po zakończeniu

leczenia

początkowego.

b)

Przewlekłej białaczki limfocytowej

Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) jest najczęściej występującą postacią białaczek u osób

dorosłych. PBL dotyczy limfocytów B, które powstają w szpiku kostnym i rozwijają się w węzłach

chłonnych. Pacjenci z PBL mają zbyt dużo nieprawidłowych limfocytów, zgromadzonych głównie

w szpiku i we krwi. Rozprzestrzenianie się tych

nieprawidłowych limfocytów B jest przyczyną

objawów, które mogą występować u pacjentów. Lek Truxima w połączeniu z chemioterapią niszczy te

komórki.

c)

Reumatoidalnego zapalenia stawów

Lek Truxima jest stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów. Niektóre z

występujących

u pacjentów objawów powodują limfocyty B. Lek Truxima jest stosowany w

leczeniu

reumatoidalnego zapalenia stawów u chorych, u których próbowano już stosować inne leki,

które

jednak albo przestały działać, albo nie działały wystarczająco skutecznie lub powodowały

wystąpienie

niedopuszczalnych działań niepożądanych. Lek Truxima jest na ogół stosowany w połączeniu z innym

lekiem nazywanym metotreksatem.

Lek Truxima spowalnia powodowane przez proces zapalny uszkodzenie stawów i poprawia

zdolność

codziennej aktywności.

Lek Truxima jest najbardziej skuteczny u pacjentów, u których stwierdza

się czynnik reumatoidalny

(czynnik RF) lub przeciwciała przeciwko cyklicznemu cytrulinowanemu

peptydowi (przeciwciała dla

białka CCP). Oba wskaźniki są często stwierdzane u pacjentów z

reumatoidalnym zapaleniem stawów

i potwierdzają rozpoznanie tej choroby.

d)

Ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń lub mikroskopowego zapalenia naczyń

Lek Truxima jest stosowany do indukcji remisji ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń (nazywanej

dawniej ziarniniakowatością Wegenera) lub mikroskopowego zapalenia naczyń, w skojarzeniu

z glikokortykosteroidami. Ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń i mikroskopowe zapalenie naczyń

to dwie postaci zapalenia naczyń krwionośnych, które dotyczą głównie płuc i nerek, lecz mogą się

rozwijać także w innych narządach. Z przyczyną powstawania tych schorzeń związane są limfocyty B.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Truxima

Kiedy nie stosować leku Truxima

jeśli pacjent ma uczulenie na rytuksymab lub inne, podobne białka, lub którykolwiek

z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6)

jeśli u pacjenta występuje czynne, ciężkie zakażenie

jeśli pacjent jest w stanie silnie obniżonej odporności

jeśli pacjent choruje na ciężką niewydolność serca lub ciężką niekontrolowaną chorobę serca

jednoczesnym występowaniem reumatoidalnego zapalenia stawów, ziarniniakowatości

z zapaleniem naczyń lub mikroskopowego zapalenia naczyń.

Nie należy przyjmować leku Truxima, jeśli pacjenta dotyczy którekolwiek z powyższych stwierdzeń.

W razie wątpliwości przed przyjęciem leku Truxima należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub

pielęgniarki.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Truxima należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub

pielęgniarki:

jeśli pacjent podejrzewa, że ma zapalenie wątroby lub przebył zapalenie wątroby w przeszłości.

W nielicznych przypadkach u pacjentów, którzy przebyli zapalenie wątroby typu B, lek Truxima

może

spowodować wystąpienie ponownego epizodu zapalenia wątroby, który w bardzo rzadkich

przypadkach może być

śmiertelny. Pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu B w

wywiadzie zostaną dokładnie przebadani przez lekarza w kierunku objawów aktywnego

zakażenia wirusem zapalenia

wątroby typu B

jeśli pacjent chorował kiedykolwiek na chorobę serca (np. na dławicę piersiową, zaburzenia

rytmu serca lub niewydolność serca) lub występowały u niego trudności w oddychaniu.

Jeśli pacjenta dotyczy którekolwiek z powyższych stwierdzeń (lub w razie wątpliwości), przed

przyjęciem leku Truxima należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Może być

konieczna

szczególna opieka ze strony lekarza prowadzącego podczas leczenia lekiem Truxima.

W przypadku leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów, ziarniniakowatości z zapaleniem

naczyń lub mikroskopowego zapalenia naczyń należy poinformować lekarza także

o wszelkich istniejących zakażeniach, również tych o łagodnym przebiegu, takich jak

przeziębienie. Komórki zabijane przez lek Truxima pomagają w zwalczaniu zakażeń. Dlatego

infekcje powinny być wyleczone przed przyjęciem leku Truxima. Osoby często lub ciężko

chorujące na

zakażenia w przeszłości powinny poinformować o tym lekarza.

jeżeli będzie konieczne jakiekolwiek szczepienie w najbliższej przyszłości, również z powodu

podróży do innego kraju. Niektóre szczepionki nie powinny być stosowane w tym samym

czasie co Truxima, a także w miesiącach po otrzymaniu leku Truxima. Lekarz prowadzący

sprawdzi czy

pacjent powinien otrzymać jakąś szczepionkę przed leczeniem lekiem Truxima.

Dzieci i młodzież

Obecnie nie ma zbyt wiele danych na temat leczenia lekiem Truxima u dzieci i młodzieży; osoby

wieku poniżej 18 lat lub ich rodzice/opiekunowie powinni zapytać lekarza, czy lek ten może być

nich stosowany.

Truxima a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych

przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to

także leków dostępnych bez recepty i leków ziołowych. Lek Truxima może wpływać na działanie

innych leków. Inne leki mogą również wpływać na działanie leku Truxima.

Należy koniecznie zwrócić się do lekarza, jeśli:

pacjent przyjmuje leki na nadciśnienie. Pacjent może zostać poproszony o nieprzyjmowanie

tych leków 12 godzin przed podaniem leku Truxima, ponieważ u niektórych osób podczas

przyjmowania leku Truxima może wystąpić spadek ciśnienia tętniczego krwi

pacjent kiedykolwiek przyjmował leki wpływające na układ odpornościowy – np. chemioterapię

lub leki immunosupresyjne.

Jeśli pacjenta dotyczy którekolwiek z powyższych stwierdzeń (lub w razie wątpliwości), przed

przyjęciem leku Truxima należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna

powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce przed zastosowaniem tego leku. Truxima może

przenikać

przez łożysko i wpływać na nienarodzone dziecko.

Kobiety w wieku rozrodczym i ich partnerzy powinni stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży

w trakcie leczenia lekiem Truxima i w ciągu 12 miesięcy od jego zakończenia.

Lek Truxima może przenikać do mleka kobiecego, w związku z czym nie należy karmić piersią

niemowląt w trakcie leczenia lekiem Truxima i w ciągu 12 miesięcy od jego zakończenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie wiadomo, czy leczenie lekiem Truxima wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów lub

obsługiwania urządzeń mechanicznych.

3.

Jak stosować lek Truxima

Jak podawany jest lek Truxima

Lek Truxima jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę doświadczonych w stosowaniu tego leku.

Pacjent będzie uważnie obserwowany podczas podawania leku na wypadek wystąpienia jakichkolwiek

działań niepożądanych.

Lek Truxima jest zawsze podawany w kroplówce (wlew dożylny).

Leki podawane przed każdym podaniem leku Truxima

Przed każdą infuzją pacjent otrzyma leki (tzw. premedykację) zapobiegające wystąpieniu

potencjalnych reakcji na podanie leku Truxima lub zmniejszające nasilenie tych reakcji.

Ile leku zostanie podane i jak często

a)

Jeśli pacjent jest leczony na chłoniaki nieziarnicze

W przypadku stosowania leku Truxima pojedynczo

Wlewy leku podawane są w tygodniowych odstępach, przez 4 tygodnie. Możliwe jest

powtórzenie cyklu leczenia lekiem Truxima.

W przypadku stosowania leku Truxima w skojarzeniu z chemioterapią

Lek Truxima podawany jest tego samego dnia co chemioterapia. Zazwyczaj w odstępach

co 3

tygodnie do 8 razy.

W przypadku gdy zastosowane leczenie przynosi korzyści, lek Truxima może być

zastosowany raz na 2 lub 3 miesiące przez okres 2 lat. Jednakże,

w zależności od

odpowiedzi na leczenie tym lekiem, lekarz może zmienić zalecenia.

b)

Jeśli pacjent jest leczony na przewlekłą białaczkę limfocytową

W przypadku stosowania leku Truxima w skojarzeniu z chemioterapią, wlew leku Truxima

podawany

jest co 28 dni do czasu podania 6 dawek. Chemioterapia powinna być podawana po wlewie leku

Truxima. Lekarz

może zdecydować o jednoczesnym zastosowaniu dodatkowego leczenia.

c)

Jeśli pacjent jest leczony na reumatoidalne zapalenie stawów

Każdy cykl leczenia polega na podaniu dwóch oddzielnych infuzji w odstępie 2 tygodni. Możliwe jest

wielokrotne powtarzanie cyklów leczenia lekiem Truxima. O tym, czy lek Truxima należy dalej

podawać,

zadecyduje lekarz w zależności od objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

Może to nastąpić po upływie kilku miesięcy od ostatniej dawki.

d)

Jeśli pacjent jest leczony na ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń lub mikroskopowe

zapalenie naczyń

Leczenie z zastosowaniem leku Truxima obejmuje cztery oddzielne wlewy podawane

w tygodniowych odstępach. Przed rozpoczęciem leczenia z zastosowaniem leku Truxima zwykle

podaje się kortykosteroidy drogą wstrzyknięcia. Lekarz w dowolnym momencie może rozpocząć

doustne podawanie kortykosteroidów w celu leczenia schorzenia pacjenta.

W razie dodatkowych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza,

farmaceuty lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Większość działań niepożądanych ma nasilenie łagodne lub umiarkowane, lecz niektóre mogą być

ciężkie i mogą powodować konieczność wdrożenia leczenia. W rzadkich przypadkach, niektóre z tych

reakcji mogą prowadzić do zgonu.

Reakcja na wlew

W ciągu pierwszych 2 godzin podczas pierwszego wlewu mogą wystąpić gorączka, dreszcze, uczucie

zimna. Rzadziej mogą wystąpić: ból w miejscu podania, pęcherzyki na skórze, świąd skóry, nudności,

uczucie zmęczenia, bóle głowy, trudności w oddychaniu, obrzęk języka lub gardła, katar lub świąd

błony śluzowej nosa, wymioty, uderzenia gorąca lub kołatanie serca, zawał serca lub niewielka liczba

płytek krwi. U osób, u których przed leczeniem występowała choroba serca lub dławica piersiowa,

może nastąpić nasilenie tych reakcji na infuzję. Jeśli wystąpią którekolwiek z tych objawów,

należy

natychmiast powiadomić osobę podającą wlew leku,

ponieważ może wystąpić konieczność

spowolnienia szybkości wlewu lub jego przerwania. Może być konieczne wdrożenie dodatkowego

leczenia lekami przeciwhistaminowymi lub paracetamolem. Kiedy objawy ustąpią lub zmniejszy się

ich nasilenie, wlew leku będzie kontynuowany. Istnieje zmniejszone prawdopodobieństwo

wystąpienia tych reakcji po drugim wlewie. Lekarz może zdecydować o zaprzestaniu leczenia

produktem Truxima z powodu wystąpienia ciężkich reakcji na wlew.

Zakażenia

Należy natychmiast powiadomić lekarza w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów

zakażenia, na przykład:

gorączki, kaszlu, bólu gardła, piekącego bólu podczas oddawania moczu, osłabienia lub

ogólnego złego samopoczucia

utraty pamięci, problemów z myśleniem, trudności w chodzeniu lub utraty widzenia – te objawy

mogą być spowodowane bardzo rzadką, ciężką infekcją mózgu, która może zakończyć się

zgonem (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia – PML).

U pacjentów podczas leczenia lekiem Truxima może wystąpić zakażenie. Często są to przeziębienia,

jednak może to być również zapalenie płuc lub zakażenie układu moczowego. Objawy te wymieniono

w punkcie „Inne działania niepożądane”.

Pacjenci leczeni z powodu reumatoidalnego zapalenia stawów znajdą tę informację również w Kartach

Ostrzegawczych dla Pacjenta, którą otrzymali od lekarza. Jest ważnym, by zatrzymać Kartę

Ostrzegawczą i pokazać ją swojemu partnerowi lub opiekunowi.

Reakcje skórne

Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje skórne o typie pęcherzowym, które mogą zagrażać

życiu. Może wystąpić zaczerwienienie, często z pęcherzami, które mogą pojawiać się na skórze lub na

błonach śluzowych jamy ustnej, okolic narządów płciowych czy na powiekach, z towarzysząca

gorączką.

Należy natychmiast zgłosić lekarzowi, jeśli wystąpi jakikolwiek z tych objawów.

Inne działania niepożądane

a)

Jeśli pacjent jest leczony z powodu chłoniaków nieziarniczych lub przewlekłej białaczki

limfocytowej

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

zapalenia bakteryjne lub wirusowe, zapalenie oskrzeli

zmniejszenie liczby białych krwinek czasem występujące z gorączką lub zmniejszenie

liczby płytek krwi

nudności

łysienie skóry głowy, dreszcze, ból głowy

osłabiona odporność – z powodu zmniejszenia ilości niektórych specyficznych białek (tzw.

immunoglobulin, IgG) we krwi, które pomagają uchronić się przed zakażeniem.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):

zakażenia krwi (posocznica), zapalenie płuc, półpasiec, przeziębienie, zakażenia oskrzeli,

zakażenia grzybicze, zakażenia o nieznanej przyczynie, zapalenie zatok, wirusowe

zapalenie

wątroby typu B

zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość), zmniejszenie liczby

wszystkich

krwinek

reakcje alergiczne (nadwrażliwość),

podwyższony poziom cukru we krwi, zmniejszenie masy ciała, obrzęk twarzy i ciała,

zwiększenie

aktywności enzymu „dehydrogenaza mleczanowa (LDH)” we krwi, obniżony

poziom wapnia we krwi

skórne zaburzenia czucia, takie jak: drętwienie, mrowienie, kłucie, pieczenie, łaskotanie,

niedoczulica

uczucie pobudzenia, trudności z zasypianiem

silne zaczerwienienie twarzy i innych obszarów skóry w konsekwencji rozszerzenia

naczyń

krwionośnych

zawroty głowy, niepokój

wzmożone wydzielanie łez, zaburzenia wydzielania i oczyszczania oka, zapalenie oka

(spojówki)

dzwonienie w uszach, ból ucha

zaburzenia pracy serca (zawał mięśnia sercowego i zaburzenia rytmu serca lub

przyspieszone bicie

serca)

nadciśnienie lub niedociśnienie krwi (spadek ciśnienia przy przyjmowaniu pionowej

pozycji ciała)

skurcz mięśni dróg oddechowych, co powoduje rzężenie (skurcz oskrzeli), zapalenie,

podrażnienie

płuc, gardła lub zatok, skrócenie oddechu, katar

wymioty, biegunka, ból brzucha, podrażnienie i (lub) owrzodzenie gardła i jamy ustnej,

trudności w przełykaniu, zaparcia, niestrawność

zaburzenia apetytu: zmniejszenie ilości przyjmowanego pokarmu prowadzące do

zmniejszenia masy ciała

pokrzywka, wzmożona potliwość, poty nocne

zaburzenia mięśniowe – wzmożone napięcie mięśni, ból stawów, ból mięśni, ból pleców

i karku

ogólne złe samopoczucie, niepokój, zmęczenie, dreszcze, objawy grypy

niewydolność wielonarządowa.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):

zaburzenia krzepnięcia, zmniejszenie wytwarzania czerwonych krwinek i zwiększenie

rozpadu

czerwonych krwinek (aplastyczna niedokrwistość hemolityczna), powiększone

węzły chłonne

pogorszenie nastroju i zmniejszenie zainteresowania lub odczuwania przyjemności z

codziennych aktywności, nerwowość

zaburzenia smaku – zmiany smaku różnych produktów

zaburzenia serca – spowolniony rytm pracy serca lub ból w klatce piersiowej (dławica)

astma, niedotlenienie narządów

obrzęk żołądka.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób):

przemijające zwiększenie ilości niektórych typów przeciwciał we krwi (tzw.

immunoglobulin, IgM), zaburzenia chemiczne we krwi spowodowane niszczeniem

komórek nowotworowych

uszkodzenie nerwów rąk i nóg, paraliż twarzy

niewydolność serca

zapalenie naczyń krwionośnych, w tym prowadzące do wystąpienia objawów skórnych

niewydolność oddechowa

uszkodzenie (perforacja) ściany jelita

ciężkie zaburzenia skórne, powstawanie pęcherzy na skórze, które może być zagrożeniem

życia.

Zaczerwienienie, często z pęcherzami, które mogą pojawiać się na skórze lub na

błonach

śluzowych jamy ustnej, okolic narządów płciowych czy na powiekach,

z towarzysząca gorączką

niewydolność nerek

ciężka utrata widzenia (objaw uszkodzenia nerwów czaszkowych).

Działania niepożądane o częstości nieznanej (działania występujące z nieznaną częstością):

opóźnione zmniejszenie liczby białych krwinek

zmniejszenie liczby płytek krwi, spowodowane wlewem (odwracalne), które w rzadkich

przypadkach może być śmiertelne

utrata słuchu, utrata czynności innych zmysłów.

b)

Jeśli pacjent jest leczony na reumatoidalne zapalenie stawów

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

zakażenia takie jak zapalenia płuc (bakteryjne)

ból w trakcie oddawania moczu (zakażenia dróg moczowych)

reakcje alergiczne, które najczęściej występują w trakcie wlewu, ale mogą się pojawić

nawet

do 24 godzin po wlewie

zmiany ciśnienia tętniczego krwi, nudności, zaczerwienienie, gorączka, uczucie

swędzenia,

cieknący lub zablokowany nos i kichanie, drżenia, szybkie bicie serca,

uczucie zmęczenia

ból głowy

zmiany w wynikach badań laboratoryjnych przeprowadzanych przez lekarza. Dotyczy to

zmniejszenia ilości niektórych specyficznych białek we krwi (immunoglobulin), które

pomagają uchronić się przed zakażeniem.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):

zakażenia dróg oddechowych takie jak zapalenie oskrzeli

uczucie pełności lub tętniącego bólu u podstawy nosa, w okolicy oczu, i policzków

(zapalenie zatok), ból brzucha, wymioty i biegunka, kłopoty z oddychaniem

zakażenia grzybicze stóp (stopa atlety)

wysoki poziom cholesterolu w surowicy krwi

skórne zaburzenia czucia, takie jak: drętwienie, mrowienie, kłucie lub pieczenie, rwa

kulszowa, migrena, zawroty głowy

łysienie

lęk, depresja

niestrawność, biegunka, zgaga, podrażnienie i (lub) owrzodzenie gardła i ust

ból brzucha, pleców, mięśni i (lub) stawów.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):

nadmierne zatrzymanie płynów w obrębie twarzy i ciała

zapalenie, podrażnienie i (lub) uczucie zaciśnięcia płuc, gardła, kaszel

reakcje skórne włączając pokrzywkę, swędzenie i wysypkę

reakcje alergiczne włączając sapanie, brak tchu, obrzęk twarzy i języka, zasłabnięcie.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób):

zespół objawów występujących w ciągu kilku tygodni od wlewu leku Truxima

obejmujący

podobne do alergicznych reakcje takie jak: wysypka, swędzenie, ból stawów,

obrzęk węzłów chłonnych i gorączka

powstawanie pęcherzy na skórze, które może być zagrożeniem życia. Zaczerwienienie,

często z pęcherzami, które mogą pojawiać się na skórze lub na błonach śluzowych jamy

ustnej, okolic narządów płciowych czy na powiekach, z towarzysząca gorączką.

Do innych rzadko zgłaszanych działań niepożądanych leku Truxima nalezą: zmniejszenie liczby

białych krwinek we krwi (granulocytów obojętnochłonnych), które pomagają zwalczać zakażenia.

Niektóre zakażenia mogą być ciężkie (patrz informacje zawarte w tym punkcie w części

Zakażenia

c)

Jeśli pacjent jest leczony na ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń lub mikroskopowe

zapalenie naczyń

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

zakażenia takie jak: zakażenia w obrębie klatki piersiowej, zakażenia układu moczowego

(ból przy oddawaniu moczu), przeziębienia i zakażenia wirusem opryszczki

reakcje alergiczne, które występują najczęściej w czasie wlewu, lecz może do nich dojść

również do 24 godzin po wlewie

biegunka

kaszel lub duszność

krwawienie z nosa

podwyższone ciśnienie tętnicze

ból stawów lub pleców

skurcze lub drżenie mięśni

zawroty głowy

drżenie (często drżenie dłoni)

problemy ze snem (bezsenność)

obrzęk dłoni lub kostek.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):

niestrawność

zaparcie

wysypki skórne, w tym trądzik lub wypryski

zaczerwienienie skóry

niedrożność nosa

napięcie lub ból mięśni

ból mięśni lub dłoni bądź stóp

mała liczba krwinek czerwonych (anemia)

mała liczba płytek krwi

zwiększenie stężenia potasu we krwi

zmiany rytmu serca lub przyspieszenie akcji serca.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób):

powstawanie pęcherzy na skórze, które może być zagrożeniem życia. Zaczerwienienie,

często z pęcherzami, które mogą pojawiać się na skórze lub na błonach śluzowych jamy

ustnej, okolic narządów płciowych czy na powiekach, z towarzyszącą gorączką.

nawrót zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.

Lek Truxima może również spowodować zmiany w wynikach badań laboratoryjnych

przeprowadzanych przez lekarza.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Truxima

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności umieszczonego na pudełku i fiolce. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Pojemnik należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym

w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Truxima

Substancją czynną w leku Truxima jest rytuksymab. Jedna fiolka zawiera 500 mg

rytuksymabu.

Każdy ml koncentratu zawiera 10 mg rytuksymabu.

Pozostałe składniki leku to sodu chlorek, cytrynian trójsodowy dwuwodny, polisorbat 80 i woda do

wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Truxima i co zawiera opakowanie

Lek Truxima jest w postaci przejrzystego, bezbarwnego płynu, dostępnego w postaci koncentratu do

sporządzania roztworu do infuzji dożylnej w szklanej fiolce. Opakowanie zawiera 1 fiolkę.

Podmiot odpowiedzialny

Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapeszt

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

Węgry

Wytwórca

Biotec Services International Ltd.

Biotec House, Central Park, Western Avenue

Bridgend Industrial Estate

Bridgend, CF31 3RT

Wielka Brytania

oraz

Units 2100, 2110, 2010, 2120 and 2130

Phase 18, Central Park

Bridgend Industrial Estate

Bridgend, CF31 3TY

Wielka Brytania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien

Mundipharma CVA

Tél/Tel: + 32 15 45 1180

Lietuva

EGIS PHARMACEUTICALS PLC atstovybė

Tel: +370 5 231 4658

България

EGIS Bulgaria EOOD

Teл.: + 359 2 987 6040

Luxembourg/Luxemburg

Mundipharma CVA

Tél/Tel: + 32 15 45 1180

Česká republika

EGIS Praha, spol. s r.o

Tel: +420 227 129 111

Magyarország

Egis Gyógyszergyár Zrt.

Tel.: + 36 1 803 5555

Danmark

Orion Pharma A/S

Tlf: + 45 86 14 00 00

Malta

Medical Logistics Ltd.

Tel: +356 2755 9990

Deutschland

Mundipharma GmbH

Tel: +49 6431 701 0

Nederland

Mundipharma Pharmaceuticals B.V

Tel: + 31 33 450 8270

Eesti

Orion Pharma Eesti OÜ

Tel: + 372 6 644 550

Norge

Orion Pharma AS

Tlf: + 47 40 00 42 10

Ελλάδα

ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.

Τηλ: +30 210 8009111 – 120

España

Kern Pharma, S.L.

Tel: +34 93 700 2525

Österreich

Astro-Pharma GmbH

Tel: +43 1 97 99 860

Polska

EGIS Polska Sp. z o.o.

Tel.: + 48 22 417 9200

France

Laboratoires Biogaran

Tél: +33 (0) 800 970 109

Portugal

PharmaKERN Portugal – Produtos Farmacêuticos,

Sociedade Unipessoal, Lda.

Tel: +351 214 200 290

Hrvatska

Oktal Pharma d.o.o.

Tel: +385 1 6595 777

România

Egis Pharmaceuticals PLC Romania

Tel: + 40 21 412 0017

Ireland

Mundipharma Pharmaceuticals Limited

Tel: +353 1 2063800

Slovenija

OPH Oktal Pharma d.o.o.

Tel: +386 1 519 29 22

Ísland

Vistor hf.

Sími: +354 535 7000

Slovenská republika

EGIS SLOVAKIA spol. s r.o

Tel: +421 2 3240 9422

Italia

Mundipharma Pharmaceuticals Srl

Tel: +39 02 31 82 88 1

Suomi/Finland

Orion Pharma

Puh/Tel: + 358 10 4261

Κύπρος

C.A. Papaellinas Ltd

Τηλ: +357 22741741

Sverige

Orion Pharma AB

Tel: + 46 8 623 64 40

Latvija

EGIS Pharmaceuticals PLC pārstāvniecība Latvijā

Tel: +371 67613859

United Kingdom

NAPP Pharmaceuticals Ltd.

Tel: +44 1223 424444

Data ostatniej aktualizacji ulotki: MM/RRRR

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków

http://www.ema.europa.eu.

28-11-2018

FDA approves first biosimilar for treatment of adult patients with non-Hodgkin’s lymphoma

FDA approves first biosimilar for treatment of adult patients with non-Hodgkin’s lymphoma

The FDA approved Truxima (rituximab-abbs) as the first biosimilar to Rituxan (rituximab) for the treatment of adult patients with CD20-positive, B-cell non-Hodgkin’s lymphoma (NHL) to be used as a single agent or in combination with chemotherapy.

FDA - U.S. Food and Drug Administration

1-2-2019


Summary of opinion: MabThera,rituximab,  31/01/2019,  Positive

Summary of opinion: MabThera,rituximab, 31/01/2019, Positive

Summary of opinion: MabThera,rituximab, 31/01/2019, Positive

Europe - EMA - European Medicines Agency

20-12-2018

Mabthera (Roche Registration GmbH)

Mabthera (Roche Registration GmbH)

Mabthera (Active substance: Rituximab) - Centralised - 2-Monthly update - Commission Decision (2018)9125 of Thu, 20 Dec 2018 European Medicines Agency (EMA) procedure number: EMEA/H/C/165/II/149

Europe -DG Health and Food Safety

15-10-2018

Riximyo (Sandoz GmbH)

Riximyo (Sandoz GmbH)

Riximyo (Active substance: rituximab) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)6811 of Mon, 15 Oct 2018

Europe -DG Health and Food Safety

2-10-2018

Ritemvia (Celltrion Healthcare Hungary Kft.)

Ritemvia (Celltrion Healthcare Hungary Kft.)

Ritemvia (Active substance: rituximab) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)6480 of Tue, 02 Oct 2018

Europe -DG Health and Food Safety

24-9-2018

Blitzima (Celltrion Healthcare Hungary Kft.)

Blitzima (Celltrion Healthcare Hungary Kft.)

Blitzima (Active substance: rituximab) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)6228 of Mon, 24 Sep 2018

Europe -DG Health and Food Safety

24-9-2018

Rixathon (Sandoz GmbH)

Rixathon (Sandoz GmbH)

Rixathon (Active substance: rituximab) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)6230 of Mon, 24 Sep 2018

Europe -DG Health and Food Safety

23-7-2018

Rituzena (Celltrion Healthcare Hungary Kft.)

Rituzena (Celltrion Healthcare Hungary Kft.)

Rituzena (Active substance: rituximab) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)4884 of Mon, 23 Jul 2018

Europe -DG Health and Food Safety

2-5-2018

Truxima (Celltrion Healthcare Hungary Kft.)

Truxima (Celltrion Healthcare Hungary Kft.)

Truxima (Active substance: rituximab) - Centralised - Yearly update - Commission Decision (2018)2707 of Wed, 02 May 2018

Europe -DG Health and Food Safety