Tracrium

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Tracrium 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań lub infuzji
  • Dawkowanie:
  • 10 mg/ml
  • Forma farmaceutyczna:
  • roztwór do wstrzykiwań lub infuzji
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Tracrium 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań lub infuzji
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 5 amp. 2,5 ml, 5909990277711, Lz; 5 amp. 5 ml, 5909990277728, Lz

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 02777
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Tracrium 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań lub infuzji

Atracurii besilas

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić

innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest Tracrium i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tracrium

Jak stosować lek Tracrium

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Tracrium

Zawartość opakowania i inne informacje

Co to jest Tracrium i w jakim celu się go stosuje

Lek Tracrium zawiera substancję czynną atrakuriowy bezylan, który jest związkiem wysoce

swoistym, blokującym konkurencyjnie (wywołującym blok niedepolaryzacyjny) przewodnictwo

nerwowo-mięśniowe, wykazującym średni czas działania.

Lek Tracrium jest wskazany do stosowania:

podczas znieczulenia ogólnego w celu umożliwienia intubacji dotchawiczej,

podczas zabiegów chirurgicznych lub prowadzenia kontrolowanej wentylacji w celu zwiotczenia

mięśni szkieletowych,

u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii (OIT) w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji.

Lek może być podawany tylko przez doświadczonego anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą,

w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej i prowadzenie sztucznej wentylacji.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tracrium

Kiedy nie stosować leku Tracrium

Lek Tracrium jest przeciwwskazany u pacjentów, u których stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość)

na atrakurium, cisatrakurium lub kwas benzenosulfonowy, lub którykolwiek z pozostałych składników

leku Tracrium.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Tak jak wszystkie inne środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, Tracrium poraża

mięśnie oddechowe oraz inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając na świadomość.

Tracrium należy stosować wyłącznie z odpowiednimi lekami znieczulającymi ogólnie.

Podczas podawania leku Tracrium u części pacjentów może dojść do uwalniania histaminy. Dlatego

Tracrium należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których na podstawie wywiadu stwierdza się

Tracrium Ulotka dla pacjenta 2008_17_n1

- 2 -

możliwość wystąpienia nadwrażliwości na histaminę. W szczególności u pacjentów z alergią i astmą

oskrzelową w wywiadzie może wystąpić skurcz oskrzeli.

Należy również zachować ostrożność podczas podawania leku Tracrium pacjentom, którzy

wykazywali nadwrażliwość na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ są

dostępne doniesienia o dużej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%)

między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (patrz punkt Kiedy nie stosować

leku Tracrium).

Lek Tracrium podany w zalecanych dawkach nie wykazuje istotnego wpływu na przewodnictwo

w nerwie błędnym i zwojach nerwowych. W konsekwencji lek Tracrium podawany w zalecanym

zakresie dawek nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czynność serca i nie przeciwdziała

bradykardii wywoływanej wieloma lekami znieczulającymi lub pobudzeniem nerwu błędnego podczas

operacji.

Pacjenci z miastenią, innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub poważnymi

zaburzeniami elektrolitowymi wykazują zwiększoną wrażliwość na działanie atrakurium, podobnie jak

na pozostałe leki zwiotczające, wywołujące blok niedepolaryzacyjny.

Tracrium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund pacjentom, u których istnieje zwiększone

ryzyko nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, np. pacjentom z hipowolemią (zmniejszenie

objętości krwi krążącej).

Tracrium podlega unieczynnieniu w wysokim pH i dlatego nie należy go w tej samej strzykawce

łączyć z tiopentalem lub innymi lekami o odczynie zasadowym.

W przypadku wyboru żyły o małej średnicy jako miejsca podania leku Tracrium, po wstrzyknięciu

leku żyłę tę należy przepłukać izotonicznym roztworem chlorku sodu. Gdy przez założoną na stałe

igłę lub kaniulę podaje się Tracrium i inne leki znieczulające, po wstrzyknięciu każdego leku należy

każdorazowo dokonać przepłukania odpowiednią objętością izotonicznego roztworu chlorku sodu.

Ponieważ Tracrium jest związkiem hipotonicznym, nie wolno podawać go do kaniuli przeznaczonej

do przetaczania krwi.

Badania dotyczące występowania hipertermii złośliwej u predysponowanych zwierząt (świnie) oraz

badania kliniczne dotyczące występowania jej objawów u predysponowanych pacjentów wykazują,

że Tracrium nie powoduje tego zespołu.

Pacjenci z oparzeniami mogą wykazywać oporność na działanie atrakurium oraz innych leków

zwiotczających wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U takich pacjentów może być konieczne

podanie zwiększonych dawek leku, zależnie od upływu czasu od chwili oparzenia oraz jego

rozległości.

Pacjenci w oddziałach intensywnej terapii: podanie zwierzętom laboratoryjnym dużych dawek

laudanozyny, jednego z metabolitów atrakurium, związane było z wystąpieniem przemijającego

obniżenia ciśnienia tętniczego oraz, u niektórych gatunków, z pobudzeniem ośrodkowego układu

nerwowego. Mimo, że u pacjentów otrzymujących atrakurium znajdujących się w oddziałach

intensywnej terapii obserwowano napady drgawek, nie ustalono związku przyczynowego między

występowaniem tych drgawek a laudanozyną.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Tracrium, tak jak wszystkie leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stosuje się u kobiet

w ciąży jedynie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla

płodu.

Tracrium można stosować w celu utrzymania zwiotczenia mięśni podczas cięcia cesarskiego, gdyż

podany w zalecanych dawkach nie przenika przez łożysko w ilości istotnej klinicznie.

Tracrium Ulotka dla pacjenta 2008_17

- 3 -

Nie wiadomo, czy lek Tracrium przenika do mleka kobiet karmiących piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie dotyczy stosowania leku Tracrium. Lek Tracrium jest zawsze stosowany jednocześnie z lekami

wywołującymi znieczulenie ogólne. Obowiązują zwykłe środki ostrożności związane z wpływem

znieczulenia ogólnego na sprawność psychofizyczną pacjenta.

Lek Tracrium a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio

lekach, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane są bez

recepty.

Jednoczesne zastosowanie wziewnych leków znieczulających, np. halotanu, izofluranu lub enfluranu,

może nasilić blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez Tracrium.

Tak jak i pozostałe leki zwiotczające wywołujące blok niedepolaryzacyjny, również lek Tracrium

może nasilać i (lub) wydłużać czas trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w wyniku

interakcji z następującymi lekami: antybiotykami (aminoglikozydowymi, polimyksynami,

spektynomycyną, tetracyklinami, linkomycyną i klindamycyną), lekami przeciwarytmicznymi

(propranololem, antagonistami kanału wapniowego, lidokainą, prokainamidem i chinidyną), lekami

moczopędnymi (furosemidem i prawdopodobnie mannitolem, tiazydowymi lekami moczopędnymi

i acetazolamidem), siarczanem magnezu, ketaminą, solami litu, lekami blokującymi zwoje nerwowe

(trimetafanem, heksametonium).

Niektóre leki mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół

miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie leku Tracrium.

Do leków takich należą różne antybiotyki, leki beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), leki

przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina,

D-penicylamina), trimetafan, chloropromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu.

U pacjentów, którym długotrwale podaje się leki przeciwdrgawkowe, moment wystąpienia blokady

niedepolaryzacyjnej przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może zostać opóźniony, a okres jej

trwania skrócony.

Podawanie leku Tracrium w skojarzeniu z innymi lekami niedepolaryzującymi, powodującymi

wystąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może spowodować blokadę tego

przewodnictwa w stopniu większym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki samego

leku Tracrium. Nasilenie działania może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń leków.

Leków zwiotczających wywołujących blok depolaryzacyjny, takich jak suksametonium, nie należy

stosować do przedłużania zwiotczenia wywołanego przez leki powodujące blok niedepolaryzacyjny,

takie jak atrakurium, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającej się

i złożonej blokady, której zniesienie inhibitorami cholinoesterazy może być trudne.

Leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych

w terapii choroby Alzheimera (takich jak donepezyl) może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć

nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez lek Tracrium.

3.

Jak stosować lek Tracrium

Dawkowanie u dorosłych - wstrzyknięcia dożylne

Tracrium podaje się we wstrzyknięciach dożylnych. Dawka dla dorosłych wynosi 0,3 mg/kg masy

ciała do 0,6 mg/kg masy ciała (zależnie od wymaganego czasu trwania pełnego bloku

niedepolaryzacyjnego) i zapewnia odpowiednie zwiotczenie przez 15-35 min.

Tracrium Ulotka dla pacjenta 2008_17

- 4 -

Intubację dotchawiczą można zazwyczaj wykonać przed upływem 90 sekund od dożylnego podania

dawki 0,5 mg/kg masy ciała do 0,6 mg/kg masy ciała.

Czas trwania pełnego bloku niedepolaryzacyjnego można przedłużyć podając w miarę potrzeby

dodatkowe dawki 0,1 mg/kg masy ciała do 0,2 mg/kg masy ciała. Podawanie kolejnych dodatkowych

dawek nie nasila działania blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Samoistny powrót

przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, mierzony uzyskaniem 95% odpowiedzi na stymulację

tężcową, następuje po około 35 minutach od zakończenia pełnej blokady.

Blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wywołaną przez Tracrium, można szybko odwrócić

bez obawy wystąpienia objawów rekuraryzacji, stosując standardowe dawki leków z grupy

inhibitorów cholinoesterazy, takich jak neostygmina i edrofonium, poprzedzone podaniem atropiny

lub podane jednocześnie z atropiną.

Dawkowanie u dorosłych - infuzja ciągła

Po podaniu pierwszej dawki 0,3 mg/kg masy ciała do 0,6 mg/kg masy ciała w szybkim wstrzyknięciu

dożylnym, lek Tracrium można stosować w postaci infuzji ciągłej w dawce 0,3 mg/kg masy ciała do

0,6 mg/kg masy ciała na godzinę w celu utrzymania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

podczas długotrwałych zabiegów chirurgicznych.

Tracrium można podawać w zalecanych dawkach w postaci infuzji ciągłej podczas operacji

kardiochirurgicznych z użyciem aparatu do krążenia pozaustrojowego. Obniżenie ciepłoty ciała

do temperatury 25-26

C zmniejsza szybkość unieczynniania atrakurium, dlatego w przypadku tak

obniżonej temperatury ciała można utrzymywać pełną blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

stosując w postaci infuzji mniej więcej połowę dawki zalecanej w normotermii.

Dawkowanie u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii

Podawanie Tracrium można rozpocząć początkową dawką 0,3 mg/kg masy ciała do 0,6 mg/kg masy

ciała podaną w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, po czym w celu utrzymania blokady przewodnictwa

nerwowo-mięśniowego Tracrium można stosować w postaci infuzji ciągłej w dawce

11 µg/kg mc./minutę do 13 µg/kg mc./minutę (0,65 mg/kg mc./godzinę do 0,78 mg/kg mc./godzinę).

Jednakże podczas stosowania leku Tracrium w oddziałach intensywnej terapii występują duże

indywidualne różnice wielkości skutecznych dawek - od bardzo małych, jak np. 4,5 µg/kg mc./minutę

(0,27 mg/kg mc./godzinę) do bardzo dużych, jak np. 29,5 µg/kg mc./minutę

(1,77 mg/kg mc./godzinę). Również w miarę upływu czasu wielkość skutecznej dawki może ulegać

zmianie.

Długość czasu podawania leku Tracrium nie ma wpływu na szybkość samoistnego powrotu

przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii. Po około

60 minutach (zakres 32-108 minut) uzyskuje się spontaniczny powrót odpowiedzi skurczowej mięśni

mierzonej metodą ciągu czterech impulsów do wartości > 0,75 (stosunek amplitudy czwartego skurczu

do amplitudy pierwszego).

Dawkowanie u dzieci

Dawki stosowane u dzieci powyżej 1 miesiąca życia są w przeliczeniu na masę ciała takie same, jak

u dorosłych.

Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Tracrium u dzieci poniżej 1 miesiąca

życia.

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

Pacjentom w podeszłym wieku Tracrium podaje się w standardowych dawkach. Zaleca się jednak

powolne podawanie dawki początkowej, o wielkości bliskiej dolnej granicy zakresu dawek

zalecanych.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby

Tracrium można podawać w standardowych dawkach pacjentom w każdym stadium zaawansowania

niewydolności nerek lub wątroby, w tym również w stadiach krańcowych.

Tracrium Ulotka dla pacjenta 2008_17

- 5 -

Dawkowanie w przypadku chorób sercowo-naczyniowych

Osobom z klinicznie istotnymi objawami chorób sercowo-naczyniowych dawkę początkową leku

Tracrium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund.

Monitorowanie pacjentów

W celu indywidualnego ustalenia dawki leku Tracrium lekarz powinien monitorować przewodnictwo

nerwowo-mięśniowe podczas podawania leku, tak jak się to czyni w przypadku wszystkich innych

leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Tracrium

Objawy

Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa.

Postępowanie

Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności

dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Stosuje się leki

wywołujące pełne uśpienie, ponieważ świadomość pacjenta nie jest wyłączona. Podanie inhibitorów

acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego

powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten

może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste i niezbyt częste występowanie działań niepożądanych określono na podstawie danych z badań

klinicznych. Rzadkie i bardzo rzadkie występowanie działań niepożądanych określono na podstawie

danych ze zgłoszeń spontanicznych, uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na do 10 na 100 pacjentów przyjmujących lek):

Zdarzenia powiązane z uwalnianiem histaminy, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego (łagodne,

przemijające), nagłe zaczerwienienie skóry.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów przyjmujących

lek):

Powiązany z uwalnianiem histaminy skurcz oskrzeli.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 10 000 pacjentów przyjmujących lek):

Pokrzywka.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów

przyjmujących lek):

Ciężkie reakcje alergiczne (reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, w tym wstrząs,

niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca).

Bardzo rzadko opisywano ciężkie reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne u pacjentów

otrzymujących atrakurium jednocześnie z jednym lub więcej lekami znieczulającymi.

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstość nie może być określona na

podstawie dostępnych danych):

Drgawki, choroby mięśni (miopatia), osłabienie siły mięśniowej.

Tracrium Ulotka dla pacjenta 2008_17

- 6 -

Zgłaszano występowanie napadów drgawek u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii,

otrzymujących atrakurium jednocześnie z wieloma innymi lekami. U pacjentów tych z reguły

występowały dodatkowe przyczyny predysponujące do napadów drgawkowych (np. uraz głowy,

obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, encefalopatia z niedotlenienia lub mocznica). Nie

udowodniono związku przyczynowego pomiędzy występowaniem napadów drgawek a zastosowaniem

laudanozyny. W badaniach klinicznych nie wykazano korelacji między stężeniem laudanozyny

w osoczu a występowaniem napadów drgawek.

Opisywano wystąpienie osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po długotrwałym podawaniu leków

zwiotczających mięśnie szkieletowe u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii.

Pacjenci w większości otrzymywali jednocześnie kortykosteroidy. Te zdarzenia niepożądane

występowały niezbyt często w powiązaniu z atrakurium, a związek przyczynowy nie został ustalony.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działanie

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań

Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i

Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48

22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi

podmiotu odpowiedzialnego.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

Jak przechowywać

lek Tracrium

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w lodówce (2

C – 8

C). Nie zamrażać. Chronić od światła.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności ‘EXP’ zamieszczonego na opakowaniu. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Skrót ‘Lot’ oznacza numer serii.

Nie wykorzystaną, pozostałą w otwartych ampułkach, część leku Tracrium należy wyrzucić.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Tracrium

Substancją czynną leku Tracrium jest atrakurium (1 ml roztworu do wstrzykiwań lub infuzji zawiera

10 mg atrakuriowego bezylanu).

Pozostałe składniki to: kwasu benzenosulfonowego roztwór 32% w/v, woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Tracrium i co zawiera opakowanie

Opakowanie zawiera:

Ampułki po 2,5 ml roztworu, 5 ampułek

Ampułki po 5 ml roztworu, 5 ampułek

Jedna ampułka 2,5 ml zawiera 25 mg atrakuriowego bezylanu.

Jedna ampułka 5 ml zawiera 50 mg atrakuriowego bezylanu.

Tracrium Ulotka dla pacjenta 2008_17

- 7 -

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Pharma Trading Limited,

3016 Lake Drive,

Citywest Business Campus,

Dublin 24, Irlandia

Tel: 0048 221253376

Wytwórca:

Aspen Pharma Ireland Limited

One George’s Quay Plaza

Dublin 2

Irlandia

GlaxoSmithKline Manufacturing S.p.A.

Strada Provinciale Asolana, 90

43056 San Polo di Torrile

Parma

Włochy

Data

ostatniej aktualizacji

ulotki: 18-10-2017

{logo podmiotu odpowiedzialnego}

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania

Produkt Tracrium może być rozcieńczany następującymi płynami do infuzji, w których zachowuje

trwałość przez podany poniżej okres:

Płyn do infuzji

Trwałość

0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji

24 godz.

5% roztwór glukozy do infuzji

8 godz.

Roztwór Ringera do wstrzykiwań dożylnych

8 godz.

0,18% roztwór chlorku sodu i 4% roztwór

glukozy do infuzji

8 godz.

Wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do infuzji

(roztwór Hartmanna do wstrzyknięć dożylnych)

4 godz.

Po rozcieńczeniu jednym z wymienionych płynów w taki sposób, aby stężenie atrakuriowego

bezylanu wynosiło 0,5 mg/ml lub więcej, otrzymane roztwory są trwałe w świetle dziennym

odpowiednio jak podano wyżej, jeśli przechowuje się je w temperaturze poniżej 30

Tracrium Ulotka dla pacjenta 2008_17

- 8 -

Tracrium Ulotka dla pacjenta 2008_17