Tazocin

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Tazocin 2 g + 0,25 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji
  • Dawkowanie:
  • 2 g + 0,25 g
  • Forma farmaceutyczna:
  • proszek do sporządzania roztworu do infuzji
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Tazocin 2 g + 0,25 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 1 fiol. proszku, 5909990372010, Lz; 12 fiol. proszku, 5909990212422, Lz

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 03720
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Tazocin,

2 g + 0,25 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji

Tazocin,

4 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji

Piperacillinum

Tazobactamum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Tazocin i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tazocin

Jak stosować lek Tazocin

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Tazocin

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Tazocin i w jakim celu się go stosuje

Piperacylina należy do grupy leków nazywanych „penicylinami o szerokim zakresie działania”. Jest

antybiotykiem, który zabija wiele rodzajów bakterii. Tazobaktam może zapobiec przeżywaniu

niektórych bakterii niewrażliwych na działanie piperacyliny. Oznacza to, że w wyniku jednoczesnego

podawania piperacyliny i tazobaktamu zginie więcej szczepów bakterii.

Tazocin stosuje się u dorosłych i młodzieży w leczeniu zakażeń bakteryjnych dolnych dróg

oddechowych (płuca), układu moczowego (nerki i pęcherz moczowy), zakażeń jamy brzusznej, skóry

i krwi. Tazocin można stosować w leczeniu zakażeń bakteryjnych u pacjentów z małą liczbą białych

krwinek (zmniejszona odporność na zakażenia).

Tazocin stosuje się u dzieci w wieku od 2 do 12 lat w leczeniu zakażeń w obrębie jamy brzusznej,

w tym zapaleniu wyrostka robaczkowego, zapaleniu otrzewnej (zakażenie płynu i błony wewnątrz

narządów jamy brzusznej), zapaleniu pęcherzyka (woreczka) żółciowego. Tazocin można stosować

w leczeniu zakażeń bakteryjnych u pacjentów z małą liczbą białych krwinek (zmniejszona odporność

na zakażenia).

W niektórych ciężkich zakażeniach lekarz może rozważyć podawanie leku Tazocin razem z innymi

antybiotykami.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tazocin

Kiedy nie stosować leku Tazocin

Jeśli pacjent ma uczulenie na piperacylinę, tazobaktam lub którykolwiek z pozostałych

składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Jeśli pacjent ma uczulenie na antybiotyki zwane penicylinami, cefalosporynami lub na inne

inhibitory beta-laktamaz, ponieważ może być uczulony na Tazocin.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tazocin należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub

pielęgniarką:

Jeśli

u pacjenta występują alergie. Jeśli pacjent ma kilka alergii, powinien być pewien, że przed

przyjęciem leku powiedział o nich lekarzowi lub pracownikowi służby zdrowia.

Jeśli

pacjent ma biegunkę przed leczeniem lub wystąpi ona podczas lub po zakończeniu

leczenia. Należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pracownika służby zdrowia.

Nie należy zażywać żadnych leków na biegunkę bez konsultacji z lekarzem.

Jeśli

u pacjenta występuje małe stężenie potasu we krwi. Możliwe, że przed podaniem leku

lekarz zbada nerki oraz w trakcie leczenia będzie wykonywać regularne badania krwi.

Jeśli pacjent ma chore nerki lub wątrobę lub jest on poddawany hemodializie. Możliwe,

że przed podaniem leku lekarz zbada nerki oraz będzie wykonywać regularne badania krwi

w trakcie terapii.

Jeśli pacjent przyjmuje leki zapobiegające nadmiernemu krzepnięciu krwi, nazywane lekami

przeciwzakrzepowymi (patrz również

Tazocin a inne leki

opisane w tej ulotce) lub jeśli

podczas leczenia wystąpi niespodziewane krwawienie. Należy wówczas natychmiast

powiadomić o tym lekarza lub pracownika służby zdrowia.

Jeśli

u pacjenta wystąpią drgawki podczas leczenia. Należy wówczas natychmiast powiadomić

o tym lekarza lub pracownika służby zdrowia.

Jeśli pacjent sądzi, że wystąpiło u niego nowe zakażenie lub nasiliło się istniejące zakażenie.

W takim przypadku należy powiadomić o tym lekarza lub pracownika służby zdrowia.

Dzieci

Nie zaleca się stosowania piperacyliny z tazobaktamem u dzieci w wieku poniżej 2 lat ze względu

na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.

Tazocin a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub fachowemu pracownikowi ochrony zdrowia o wszystkich lekach

przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty.

Niektóre leki mogą oddziaływać z piperacyliną i tazobaktamem.

Są to między innymi następujące leki:

lek stosowany w dnie moczanowej (probenecyd); może on przedłużać czas usuwania

piperacyliny i tazobaktamu z organizmu;

leki zmniejszające krzepliwość krwi lub stosowane w leczeniu zakrzepów (np. heparyna,

warfaryna, kwas acetylosalicylowy);

leki stosowane do zwiotczania mięśni podczas operacji; jeśli pacjent ma być poddany

znieczuleniu ogólnemu, powinien poinformować lekarza o stosowaniu leku Tazocin;

metotreksat (lek stosowany w leczeniu nowotworów, zapalenia stawów lub łuszczycy);

piperacylina i tazobaktam mogą wydłużać czas usuwania metotreksatu z organizmu;

leki zmniejszające stężenie potasu we krwi (np. leki moczopędne lub niektóre leki stosowane

w leczeniu nowotworów);

leki zawierające inne antybiotyki: tobramycynę, gentamycynę lub wankomycynę; jeśli pacjent

ma chore nerki, powinien powiedzieć o tym lekarzowi.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Jeśli pacjent ma oddać próbkę krwi lub moczu, powinien poinformować lekarza lub personel

laboratorium o przyjmowaniu leku Tazocin.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz prowadzący zdecyduje, czy Tazocin jest dla niej odpowiednim lekiem.

Piperacylina i tazobaktam mogą przenikać do organizmu dziecka, które znajduje się wewnątrz macicy

lub za pośrednictwem mleka matki. Jeśli pacjentka karmi piersią, lekarz prowadzący zdecyduje, czy

Tazocin jest dla niej odpowiednim lekiem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Stosowanie leku Tazocin prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn.

Tazocin zawiera sód

Lek Tazocin, 2 g + 0,25 g, zawiera 5,67 mmol (130 mg) sodu.

Lek Tazocin, 4 g + 0,5 g, zawiera 11,35 mmol (261 mg) sodu.

Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

3.

Jak stosować lek Tazocin

Lek jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę w infuzji dożylnej (trwającej ponad 30 minut).

Dawkowanie

Dawka leku podawana pacjentowi zależy od leczonej choroby, wieku pacjenta oraz od jego

ewentualnych problemów z nerkami.

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat

Zazwyczaj podaje się 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu dożylnie (bezpośrednio do krwi),

co 6-8 godzin.

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat

U dzieci z zakażeniami w obrębie jamy brzusznej zazwyczaj podaje się 100 mg piperacyliny i 12,5 mg

tazobaktamu na kg masy ciała dożylnie (bezpośrednio do krwi), co 8 godzin. Zazwyczaj stosowana

dawka u dzieci z niską liczbą białych krwinek wynosi 80 mg piperacyliny i 10 mg tazobaktamu

na kg masy ciała dożylnie (bezpośrednio do krwi), co 6 godzin.

Lekarz obliczy dawkę leku na podstawie masy ciała dziecka, lecz każda indywidualna dawka leku

Tazocin nie będzie większa niż 4 g + 0,5 g.

Lekarz będzie podawał lek Tazocin aż do całkowitego ustąpienia objawów zakażenia (przez 5 do

14 dni).

Pacjenci z chorobami nerek

Lekarz może zalecić zmniejszenie dawki leku Tazocin lub częstotliwości jego podawania. Możliwe,

że lekarz będzie wykonywał badania krwi, aby upewnić się, że podawana jest właściwa dawka leku,

zwłaszcza jeśli pacjent otrzymuje lek przez dłuższy czas.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Tazocin

Lek Tazocin będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę, dlatego podanie niewłaściwej dawki jest

mało prawdopodobne. Jeżeli jednak u pacjenta wystąpią działania niepożądane (np. drgawki) lub jeśli

pacjent sądzi, że otrzymał zbyt dużą dawkę leku, powinien natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

Pominięcie zastosowania leku Tazocin

Jeśli pacjent sądzi, że pominięto dawkę leku Tazocin, powinien natychmiast powiedzieć o tym

lekarzowi lub pracownikowi służby zdrowia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić

się do lekarza lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którykolwiek z niżej wymienionych ciężkich objawów niepożądanych,

należy

natychmiast zgłosić się do lekarza

Ciężkie działania niepożądane (występujące z częstością podaną w nawiasach) leku Tazocin to:

ciężkie reakcje skórne [zespół Stevensa-Johnsona, pęcherzowe zapalenie skóry (częstość

nieznana), złuszczające zapalenie skóry (częstość nieznana), toksyczne martwicze oddzielanie się

naskórka (rzadko)], początkowo wyglądające jak zaczerwienione plamki o kształcie podobnym do

tarczy lub okrągłe plamy, często z centralnie położonymi pęcherzami; ponadto może wystąpić

owrzodzenie ust, gardła, nosa, kończyn, narządów płciowych oraz zapalenie spojówek

(zaczerwienienie i obrzęk oczu); wysypka może rozwijać się w rozległe pęcherze lub złuszczanie

naskórka i może zagrażać życiu

ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna (osutka polekowa z eozynofilią i

objawami ogólnymi), która może obejmować skórę oraz, co ważniejsze, inne narządy znajdujące

się pod skórą, takie jak nerki oraz wątroba

choroba skóry (ostra uogólniona osutka krostkowa) wraz z towarzyszącą jej gorączką. Choroba ta

objawia się licznymi małymi pęcherzami wypełnionymi płynem, zlokalizowanymi na spuchniętej

i zaczerwienionej dużej powierzchni skóry

obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała (częstość nieznana)

zadyszka, świszczący oddech lub trudności w oddychaniu (częstość nieznana)

ciężka wysypka lub pokrzywka (niezbyt często), świąd lub wysypka na skórze (często)

żółte zabarwienie białkówek oczu lub skóry (częstość nieznana)

uszkodzenie komórek krwi [objawy obejmują: niespodziewany brak tchu, czerwone lub brązowe

zabarwienie moczu (częstość nieznana), krwawienie z nosa (rzadko) oraz niewielkie siniaki

(częstość nieznana), znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek (rzadko)

ciężka lub nieustępująca biegunka z gorączką lub osłabieniem (rzadko)

Jeśli nasili się

którykolwiek

z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy

niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pracownikowi służby

zdrowia.

Bardzo często występujące działania niepożądane

(mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10

pacjentów):

biegunka

Często występujące działania niepożądane

(mogą wystąpić u 1 na 10 pacjentów):

zakażenia drożdżakami

zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek lub barwnika

krwi/hemoglobiny, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych (dodatni odczyn bezpośredni

Coombsa), wydłużony czas krzepnięcia krwi (wydłużony czas częściowej tromboplastyny po

aktywacji)

zmniejszenie ilości białka we krwi

ból głowy, bezsenność

ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcie, dolegliwości żołądkowe

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi

wysypka na skórze, świąd

nieprawidłowe wyniki badań krwi określających czynność nerek

gorączka, reakcja w miejscu wstrzyknięcia

Niezbyt często występujące działania niepożądane

(mogą wystąpić u 1 na 100 pacjentów):

zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), wydłużony czas krzepnięcia krwi (wydłużony

czas protrombinowy)

zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zmniejszenie stężenia cukru we krwi

niskie ciśnienie krwi, zapalenie żył (uczucie nadmiernej wrażliwości na dotyk lub

zaczerwienienie obszaru objętego stanem zapalnym), zaczerwienienie skóry

zwiększenie stężenia bilirubiny (produktu rozpadu barwnika krwi)

reakcje skórne obejmujące zaczerwienienia, zmiany skórne, pokrzywka

bóle stawów i mięśni

dreszcze

Rzadko występujące działania niepożądane

(mogą wystąpić u 1 na 1000 pacjentów):

znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek (agranulocytoza), krwawienia z nosa

ciężkie zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej ust

oddzielanie się zewnętrznej warstwy skóry na całym ciele (toksyczne martwicze oddzielanie się

naskórka)

Częstość nieznana

(nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

znaczne zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi (pancytopenia),

zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek ze

względu na przedwczesne uszkodzenie lub degradację, niewielkie zasinienia, wydłużony czas

krwawienia, zwiększenie liczby płytek krwi, zwiększenie liczby specyficznego rodzaju białych

krwinek (eozynofilia)

reakcja alergiczna i ciężka reakcja alergiczna

zapalenie wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oczu

ciężka reakcja alergiczna dotycząca całego ciała, z wystąpieniem wysypki na skórze oraz na

błonach śluzowych, pęcherzy i innych wykwitów skórnych (zespół Stevensa-Johnsona), ciężka

reakcja alergiczna obejmująca skórę oraz inne narządy, takie jak nerki oraz wątrobę (osutka

polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi), liczne małe pęcherze wypełnione płynem,

zlokalizowane na spuchniętej i zaczerwienionej dużej powierzchni skóry wraz z gorączką (ostra

uogólniona osutka krostkowa), reakcje skórne z pęcherzami (pęcherzowe zapalenie skóry)

osłabiona czynność nerek i problemy dotyczące nerek

choroba płuc z wystąpieniem w płucach zwiększonej liczby eozynofilii (rodzaj białych krwinek)

Podawanie piperacyliny pacjentom z mukowiscydozą wiązało się z częstszym występowaniem

gorączki i wysypki.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Tazocin

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po: “EXP”.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nieotwarte fiolki: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Wyłącznie do jednorazowego użycia. Należy wyrzucić wszelkie resztki niewykorzystanego roztworu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Tazocin

Substancjami czynnymi leku są piperacylina i tazobaktam.

Tazocin, 2 g + 0,25 g: każda fiolka zawiera 2 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) i 0,25 g

tazobaktamu (w postaci soli sodowej).

Tazocin, 4 g + 0,5 g: każda fiolka zawiera 4 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) i 0,5 g

tazobaktamu (w postaci soli sodowej).

Pozostałe składniki to: kwas cytrynowy jednowodny i edetynian disodu (EDTA).

Jak wygląda lek Tazocin i co zawiera opakowanie

Tazocin, 2 g + 0,25 g, ma postać białego lub prawie białego proszku w fiolce.

Opakowanie zawiera 1, 5, 10, 12, 25 lub 50 fiolek.

Tazocin, 4 g + 0,5 g, ma postać białego lub prawie białego proszku w fiolce.

Opakowanie zawiera 1, 5, 10, 12, 25 lub 50 fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Pfizer Europe MA EEIG

Boulevard de la Plaine 17

1050 Bruxelles

Belgia

Wytwórca

Wyeth-Lederle S.r.l

Via Franco Gorgone – Zona Industriale

95100 Catania CT

Włochy

Pfizer Service Company BVBA,

Hoge Wei 10,

Zaventem, 1930

Belgia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego

Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria

- Tazonam 4,0 g/0,5 g - Trockenstechampullen

Belgia

- Tazocin 2 g/250 mg poudre pour solution injectable

Belgia

- Tazocin 4 g/500 mg poudre pour solution injectable

Bułgaria

- TAZOCIN 4 g/0,5 g powder for solution for injection/infusion

(Piperacillin/Tazobactam)

Cypr

- TAZOCIN EF

Czechy

- Tazocin 2,25 g; Tazocin 4,5 g

Dania

- Tazocin

Estonia

- Tazocin 4,5 g

Finlandia

- Tazocin

Francja

- TAZOCILLINE 2 g/250 mg, poudre pour solution pour perfusion;

TAZOCILLINE 4 g/500 mg, poudre pour solution pour perfusion

Grecja

- TAZOCIN EF

Węgry

- Tazocin 4,5 g injekció

Irlandia

- Tazocin 2 g/0.25 g Powder for Solution for Injection or Infusion; Tazocin 4 g/0.5 g

Powder for Solution for Injection or Infusion

Włochy

- Tazocin

Łotwa

- TAZOCIN 4,0 g/0,5 g pulveris injekciju vai infūziju šķīduma pagatavošanai

Litwa

- TAZOCIN

Luksemburg

- Tazocin 2 g/250 mg poudre pour solution injectable; Tazocin 4 g/500 mg poudre

pour solution injectable

Malta

- Tazocin 2 g/0.25 g Powder for Solution for Injection or Infusion; Tazocin 4 g/0.5 g

Powder for Solution for Injection or Infusion

Holandia

- Tazocin 2 g/ 250 mg; Tazocin 4 g/ 500 mg

Norwegia

- Tazocin

Polska

- Tazocin

Portugalia

- Tazobac

Rumunia

- Tazocin 2,25 g, liofilizat pentru soluţie injectabilă/ perfuzabilă; Tazocin 4,5 g,

liofilizat pentru soluţie injectabilă/ perfuzabilă

Słowacja

- Tazocin 2,25 g; Tazocin 4,5 g

Słowenia

- TAZOCIN 4,5 g prašek za raztopino za injiciranje ali infundiranje

Hiszpania

- Tazocel 2/0,25 g Polvo para solución inyectable; Tazocel 4/0,5 g Polvo para solución

inyectable

Szwecja

- Tazocin

Wielka Brytania - TAZOCIN 2 g/0.25 g Powder for Solution for Injection or Infusion,

TAZOCIN 4 g/0.5 g Powder for Solution for Injection or Infusion

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego: Pfizer Polska Sp. z o.o., ul. Postępu 17B, 02-676 Warszawa, tel.: 22 335 61 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

05/2018

Szczegółowa informacja o tym leku jest dostępna na stronie internetowej: www.urpl.gov.pl

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Instrukcje dotyczące stosowania

Tazocin należy podać w infuzji dożylnej (trwającej ponad 30 minut).

Podanie dożylne

Roztwór należy przygotować dodając do fiolki odpowiednią objętość jednego z wymienionych niżej,

zgodnych

rozpuszczalników.

Fiolkę obracać aż do rozpuszczenia. Proszek rozpuszcza się zazwyczaj w

ciągu 5 do 10 min ciągłego obracania (szczegółowe informacje dotyczące postępowania z lekiem

znajdują się poniżej).

Zawartość fiolki

Objętość dodawanego do fiolki

rozpuszczalnika*

2 g + 0,25 g

(2 g piperacyliny i 0,25 g tazobaktamu)

10 ml

4 g + 0,5 g

(4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu)

20 ml

* Zgodne rozpuszczalniki stosowane do rozpuszczania:

0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań

jałowa woda do wstrzykiwań

5% roztwór glukozy

Maksymalna zalecana objętość jałowej wody do wstrzykiwań wynosi 50 ml na dawkę.

Przygotowany roztwór należy pobrać z fiolki za pomocą strzykawki. Po rozpuszczeniu proszku

w zalecany sposób, zawartość fiolki pobrana za pomocą strzykawki będzie zawierać podaną na etykiecie

ilość piperacyliny i tazobaktamu.

Tak przygotowany roztwór można dalej rozcieńczać do potrzebnej objętości (np.

50 ml lub 150 ml)

jednym z niżej wymienionych rozcieńczalników:

0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań

5% roztwór glukozy

6% roztwór dekstranu w 0,9% (9 mg/ml) roztworze chlorku sodu

płyn Ringera z mleczanami

roztwór Hartmanna

płyn Ringera z octanem

płyn Ringera z octanem i jabłczanem

Niezgodności

Jeżeli Tazocin podaje się równocześnie z innym antybiotykiem (np. aminoglikozydem), to produkty te

należy podawać oddzielnie. Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydem

in vitro

może powodować znaczne unieczynnienie aminoglikozydu. Jednakże udowodniono, że amikacyna

i gentamycyna są zgodne z lekiem Tazocin

in vitro

w niektórych rozcieńczalnikach w określonych

stężeniach (patrz poniżej

Podawanie Tazocin z aminoglikozydami

Nie należy mieszać produktu Tazocin z innymi substancjami w strzykawce ani w pojemniku do

infuzji, gdyż nie ustalono zgodności.

Ze względu na niestabilność chemiczną, produktu Tazocin nie należy stosować z roztworami

zawierającymi tylko wodorowęglan sodu.

Tazocin jest zgodny z płynem Ringera z mleczanami i może być jednocześnie podawany przez

wspólny dren infuzyjny Y.

Nie dodawać produktu Tazocin do preparatów krwi ani hydrolizatów albumin.

Podawanie Tazocin z aminoglikozydami

Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydowymi w warunkach

in vitro

może

spowodować istotne unieczynnienie aminoglikozydów, dlatego zaleca się, aby Tazocin

i aminoglikozyd podawać oddzielnie. Jeżeli jednoczesne podawanie aminoglikozydu i produktu

Tazocin jest konieczne, należy je rozpuszczać i rozcieńczać oddzielnie.

Jeżeli zalecane jest jednoczesne podanie, Tazocin jest zgodny i może być podawany jednocześnie

przez wspólny dren infuzyjny Y wyłącznie z niżej wymienionymi aminoglikozydami i w opisanych

niżej warunkach.

Aminoglikozyd

Moc

produktu

Tazocin [g]

Objętość

rozcieńczalnika

produktu Tazocin

[ml]

Zakres stężeń

aminoglikozydu*

[mg/ml]

Dopuszczalne

rozcieńczalniki

Amikacyna

2 g + 0,25 g

4 g + 0,5 g

50, 100, 150

1,75–7,5

0,9% roztwór

chlorku sodu lub

5% roztwór glukozy

Gentamycyna

2 g + 0,25 g

4 g + 0,5 g

50, 100, 150

0,7–3,32

0,9% roztwór

chlorku sodu lub

5% roztwór glukozy

* Dawkę aminoglikozydu należy dostosować do masy ciała pacjenta, ciężkości zakażenia (ciężkie lub

zagrażające życiu) i czynności nerek (klirens kreatyniny).

Zgodność leku Tazocin z innymi aminoglikozydami nie została określona. Jedynie podane wyżej

stężenia i rozpuszczalniki amikacyny i gentamycyny z wymienionymi dawkami produktu Tazocin

określono jako zgodne do równoczesnego podawania przez wspólny dren infuzyjny Y. Równoczesne

stosowanie przez wspólny dren infuzyjny Y, w inny sposób niż podany powyżej, może spowodować

unieczynnienie aminoglikozydu przez produkt Tazocin.