Survanta

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Survanta 25 mg/ml zawiesina do podawania dotchawiczego
  • Dawkowanie:
  • 25 mg/ml
  • Forma farmaceutyczna:
  • zawiesina do podawania dotchawiczego
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Survanta 25 mg/ml zawiesina do podawania dotchawiczego
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 1 fiol. 4 ml, 5909990745623, Lz; 1 fiol. 8 ml, 5909990745616, Lz

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 07456
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Survanta, 25 mg/ml, zawiesina do podawania dotchawiczego

Beractantum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem tego leku u dziecka, ponieważ

zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Jeśli u dziecka wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Survanta i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Survanta

Jak stosować lek Survanta

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Survanta

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Survanta i w jakim celu się go stosuje

Lek Survanta jest sterylnym, niepirogennym, bardzo dobrze oczyszczonym wyciągiem z płuc

wołowych, przeznaczonym do podawania dotchawiczego.

Płuca noworodków zawierają substancję zwaną „surfaktantem”. Substancja ta obniża napięcie

powierzchniowe pęcherzyków płucnych podczas oddychania umożliwiając w ten sposób prawidłowe

oddychanie. Niektóre noworodki, zwłaszcza wcześniaki, mają po urodzeniu niedobór surfaktantu, co

jest przyczyną występowania u nich zespołu zaburzeń oddychania - RDS (ang. Respiratory Distress

Syndrome). Lek Survanta uzupełnia niedobór endogennego surfaktantu. Lek Survanta zawiera

beraktant - naturalną substancję, która działa w ten sam sposób, jak własny surfaktant dziecka i

dlatego pomaga mu w prawidłowym oddychaniu do czasu wytworzenia własnego surfaktantu.

Lek Survanta jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu zespołu zaburzeń oddychania u noworodków.

Zapobieganie

Wcześniakom o urodzeniowej masie ciała mniejszej niż 1250 g lub z objawami niedoboru surfaktantu

lek Survanta należy podawać jak najwcześniej, najlepiej w ciągu 15 minut po urodzeniu.

Leczenie

Noworodkom z zespołem zaburzeń oddychania potwierdzonym badaniami radiologicznymi i

wymagającym mechanicznej wentylacji należy podawać lek Survanta jak najwcześniej, najlepiej

przed upływem ósmej godziny życia.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Survanta

Ze stosowaniem wszystkich leków wiążą się korzyści i zagrożenia. Należy zatem rozważyć wszystkie

możliwe zagrożenia i możliwe korzyści związane ze stosowaniem leku Survanta.

3.

Jak stosować lek Survanta

Lek Survanta zawsze podaje lekarz specjalista w szpitalu, który posiada odpowiednie wyposażenie

pozwalające na opiekę nad wcześniakiem z zaburzeniami oddychania.

Lekarz ustali odpowiednią dawkę w zależności od masy ciała noworodka.

Jeśli noworodek otrzymuje lek Survanta, aby zapobiec rozwinięciu się zespołu zaburzeń oddychania

lek należy podać w ciągu 15 minut po urodzeniu się dziecka.

Jeśli noworodek otrzymuje lek Survanta w leczeniu zespołu zaburzeń oddychania, lek należy podać

jak najszybciej po rozpoznaniu zespołu zaburzeń oddychania.

Jak podaje się lek Survanta

Lek podaje się noworodkowi przez cienki cewnik umieszczony w tchawicy. Podczas podawania leku

dziecko może być układane w różnym położeniu, aby zapewnić równomierne rozmieszczenie leku w

całych płucach.

Lekarz może podać dodatkowe dawki leku Survanta. Jest to prawidłowe postępowanie, jeśli

noworodek nie wykaże pełnej reakcji na leczenie. Lek Survanta podaje się w ciągu pierwszych 48

godzin po porodzie. Podczas podawania leku Survanta i po podaniu można w dalszym ciągu

prowadzić wentylację mechaniczną.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Wcześniaki zagrożone są wieloma powikłaniami. Lek Survanta stosowany jest wyłącznie w

leczeniu lub zapobieganiu zespołowi zaburzeń oddychania i nie wpływa na inne zaburzenia

związane z wcześniactwem.

W czasie podawania leku Survanta wystąpić może krótkotrwałe spowolnienie czynności serca

noworodka i zmniejszenie stężenia tlenu we krwi. Lekarz podejmie wszystkie konieczne kroki,

aby ograniczyć te zaburzenia do minimum.

Istnieje zwiększone zagrożenie zakażeniami wewnątrzszpitalnymi.

Możliwe jest zwiększenie zagrożenia krwawieniem do płuc i mózgu oraz bezdechem

(przejściowe zatrzymanie oddychania).

Po podaniu leku Survanta, przejściowo mogą wystąpić rzężenia i wilgotne szmery oddechowe.

Nie ma potrzeby odsysania wydzieliny z dróg oddechowych jeśli są drożne. Jeśli to konieczne

lekarz usunie nadmiar leku z płuc.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań

Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301

faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Survanta

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w lodówce (2

C - 8

C). Nie zamrażać. Chronić przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po EXP. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się

już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Survanta

Substancją czynną leku jest beraktant. Każdy 1 ml leku Survanta zawiera:

całkowite fosfolipidy 25 mg (ekstrakt z płuc wołowych – źródło całkowitych fosfolipidów,

distearoilofosfatydylocholiny 11 - 15,5 mg,

wolnych kwasów tłuszczowych 1,4 - 3,5 mg,

triglicerydów 0,5 - 1,75 mg,

chlorku sodu 9 mg).

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: dipalmitynian fosfatydylocholiny q.s., kwas

palmitynowy q.s., tripalmitynian q.s., chlorek sodu q.s., woda do wstrzykiwań do 1,0 ml, sodu

wodorotlenek q.s., kwas solny q.s.

Jak wygląda lek Survanta i co zawiera opakowanie

Lek Survanta jest zawiesiną o barwie prawie białej lub jasnobrązowej.

Lek dostępny jest w fiolkach ze szkła bezbarwnego zawierających 4 ml lub 8 ml zawiesiny.

Podmiot odpowiedzialny

AbbVie Polska Sp. z o.o.

ul. Postępu 21B

02-676 Warszawa

tel.: + 48 22 372 78 00

Wytwórca

AbbVie Logistics B.V.

Zuiderzeelaan 53

8017 JV Zwolle

Holandia

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

[linia perforowana oddzielająca od ulotki dla pacjenta]

Informacje przeznaczone są wyłącznie dla fachowego personelu medycznego.

INSTRUKCJE DLA PODAJĄCEGO PRODUKT LECZNICZY

Lek wyłącznie do podawania dotchawiczego.

Beraktant powinien być podawany wyłącznie przez lekarzy wyspecjalizowanych w stosowaniu

intubacji i sztucznej wentylacji oraz ogólnej opiece nad przedwcześnie urodzonymi noworodkami lub

pod nadzorem takich lekarzy.

W ciągu kilku minut od podania beraktantu może nastąpić znaczna poprawa utlenowania krwi. Z tego

względu, aby zapobiec hiperoksji konieczne jest prowadzenie częstych i dokładnych obserwacji

klinicznych oraz monitorowanie stężenia tlenu w krwi tętniczej.

Dawkowanie

Dawka beraktantu wynosi 100 mg fosfolipidów/kg urodzeniowej masy ciała (4 ml/kg mc.). Poniższa

tabela przedstawia dawkowanie leku w zależności od urodzeniowej masy ciała.

Tabela dawkowania beraktantu

Masa ciała

(gramy)

Całkowita dawka

(ml)

Masa ciała

(gramy)

Całkowita dawka

(ml)

600-650

1301-1350

651-700

1351-1400

701-750

1401-1450

751-800

1451-1500

801-850

1501-1550

851-900

1551-1600

901-950

1601-1650

951-1000

1651-1700

1001-1050

1701-1750

1051-1100

1751-1800

1101-1150

1801-1850

1151-1200

1851-1900

1201-1250

1901-1950

1251-1300

1951-2000

W ciągu pierwszych 48 godzin życia można podać cztery dawki beraktantu. Dawek leku nie należy

podawać częściej niż co 6 godzin.

Sposób przygotowania

Przed podaniem fiolkę z beraktantem należy dokładnie obejrzeć, aby sprawdzić, czy substancja nie

jest przebarwiona. Beraktant jest barwy białawej do jasnobrązowej.

Jeśli podczas przechowywania w fiolce pojawił się osad, fiolkę należy delikatnie obrócić (nie

wstrząsać) w celu przywrócenia właściwej konsystencji. Podczas manipulacji fiolką może nastąpić

niewielkie spienienie produktu leczniczego, które wynika z jego właściwości.

Beraktant należy przechowywać w lodówce, w temperaturze od 2

C do 8

C. Przed podaniem, lek

należy ocieplić przez pozostawienie w temperaturze pokojowej przez co najmniej 20 minut lub

ogrzewanie w dłoni przez co najmniej 8 minut. Nie należy sztucznie podgrzewać fiolki. Jeśli dawka

ma być podana profilaktycznie, przygotowanie produktu leczniczego należy rozpocząć przed

urodzeniem się dziecka.

Nieotwarte fiolki z beraktantem, które zostały ocieplone do temperatury pokojowej, można przed

upływem 24 godzin od ocieplenia z powrotem umieścić w lodówce i przechowywać w celu zużycia w

przyszłości. Leku nie należy ocieplać i powtórnie oziębiać w lodówce częściej niż jeden raz. Fiolka z

lekiem może być użyta tylko raz. Fiolkę z resztką leku należy wyrzucić.

Lek gotowy do użycia. Nie rozcieńczać.

Sposób podawania

Uwagi ogólne

Beraktant podaje się dotchawiczo przez cewnik o średnicy 1,65 mm (5 w skali French’a; 1 stopień =

średnica 0,33 mm). Zaleca się jeden z wymienionych niżej sposobów: podanie przez cewnik

wprowadzony do rurki intubacyjnej podczas jej odłączenia na krótki czas od respiratora; podanie

przez cewnik wprowadzony przez dodatkowy port do odsysania, bez odłączania rurki intubacyjnej od

respiratora lub podanie przez drugie światło rurki intubacyjnej o podwójnym świetle.

Cewnik, przez który podawany jest lek należy skrócić, tak by jego końcówka wystawała tuż poza

rurkę intubacyjną powyżej ostrogi tchawicy. Beraktantu nie należy podawać do oskrzela głównego.

Aby zapewnić równomierne rozmieszczenie beraktantu w płucach, obliczoną z tabeli dawkę podaje

się w dawkach podzielonych - dwóch lub czterech. Podczas podawania każdej z dawek podzielonych

zmienia się ułożenie noworodka.

Zalecane ułożenie noworodka podczas podawania beraktantu w dwóch dawkach podzielonych:

głowa i tułów obrócone w prawo pod kątem około 45

głowa i tułów obrócone w lewo pod kątem około 45

Zalecane ułożenie noworodka podczas podawania beraktantu w czterech dawkach podzielonych:

głowa i tułów nachylone w dół pod kątem 5-10

, głowa skierowana w prawo

głowa i tułów nachylone w dół pod kątem 5-10

, głowa skierowana w lewo

głowa i tułów uniesione pod kątem 5-10

, głowa skierowana w prawo

głowa i tułów uniesione pod kątem 5-10

, głowa skierowana w lewo.

Ułożenie noworodka podczas podawania beraktantu w czterech dawkach podzielonych przedstawione

jest na rysunkach.

1. Głowa i tułów noworodka nachylone

2. Głowa i tułów noworodka nachylone

w dół, głowa skierowana w prawo

w dół, głowa skierowana w lewo.

3. Głowa i tułów noworodka uniesione,

4. Głowa i tułów noworodka uniesione,

głowa skierowana w prawo.

głowa skierowana w lewo.

Podawanie leku jest ułatwione, gdy jedna osoba podaje lek, a druga przytrzymuje noworodka we

właściwym ułożeniu i monitoruje jego stan.

Rurka intubacyjna o podwójnym świetle, przez którą podaje się beraktant, spełnia tą samą funkcję co

wykorzystanie dodatkowego portu w rurce intubacyjnej służącego do odsysania, tzn. dostarcza

beraktant do dystalnego końca rurki intubacyjnej, bez konieczności przerwania sztucznej wentylacji.

Ta metoda podawania powinna powodować mniejsze nasilenie hipoksji i bradykardii bezpośrednio po

podaniu dawki leku. Nie ma jednak różnic w bliskich lub odległych skutkach leczenia w porównaniu

do innych metod podawania. Jeśli noworodkowi założono już rurkę intubacyjną o pojedynczym

świetle, nie należy dokonywać powtórnej intubacji i wprowadzać rurki dotchawiczej o podwójnym

świetle wyłącznie po to, by podać beraktant.

Pierwsza dawka

Podawanie przez cewnik

Posługując się tabelą dawkowania należy obliczyć dawkę beraktantu uwzględniając masę

urodzeniową noworodka. Powoli wprowadzić całą zawartość fiolki do plastikowej strzykawki za

pomocą igły o dużym przekroju (rozmiar co najmniej 20G). Nie filtrować beraktantu i nie

wstrząsać fiolką.

Przytwierdzić cewnik o średnicy 1,65 mm i odpowiedniej długości do strzykawki. Napełnić cewnik

beraktantem. Usunąć nadmiar beraktantu przez cewnik, tak aby w strzykawce pozostała obliczona z

tabeli dawka, którą należy podać.

Przed podaniem beraktantu sprawdzić, czy rurka intubacyjna została właściwie umieszczona i jest

drożna. Lekarz może podjąć decyzję o odessaniu rurki intubacyjnej przed podaniem beraktantu. Przed

rozpoczęciem podawania stan noworodka powinien być stabilny.

Kiedy lek podawany jest profilaktycznie należy zważyć, zaintubować noworodka oraz

ustabilizować jego stan. Podać dawkę jak najszybciej po urodzeniu, najlepiej w ciągu pierwszych 15

minut. Ułożyć odpowiednio noworodka, a następnie delikatnie wstrzykiwać pierwszą dawkę

podzieloną przez cewnik przez okres 2-3 sekund.

Po podaniu pierwszej dawki podzielonej wyjąć cewnik z rurki intubacyjnej. Prowadzić wentylację

ręczną za pomocą worka oddechowego, dostarczając wystarczającą ilość tlenu, aby zapobiec sinicy, z

częstością 60 oddechów/minutę i pod wystarczającym ciśnieniem dodatnim, aby uzyskać

odpowiednią wymianę powietrza i wychylenia klatki piersiowej przy oddechu.

Kiedy lek podawany jest leczniczo dla ratowania życia, pierwszą dawkę należy podać jak

najszybciej po podłączeniu noworodka do respiratora w ramach postępowania w zespole zaburzeń

oddychania. W badaniach klinicznych, bezpośrednio przed podaniem pierwszej dawki podzielonej

modyfikowano parametry respiratora: częstość oddechów - 60/min., czas wdechu - 0,5 sekundy oraz

- 1,0.

Należy odpowiednio ułożyć noworodka i ostrożnie wstrzykiwać pierwszą dawkę podzieloną przez

cewnik przez okres 2-3 sekund. Po podaniu pierwszej dawki podzielonej usunąć cewnik z rurki

intubacyjnej. Ponownie podłączyć noworodka do respiratora.

W obu przypadkach, zarówno wtedy gdy lek podawany jest profilaktycznie, jak i wtedy gdy

podawany jest leczniczo, należy prowadzić wentylację noworodka przez co najmniej 30 sekund lub

do ustabilizowania się jego stanu. Następnie odpowiednio ułożyć noworodka w celu podania

następnej dawki podzielonej.

Podać pozostałe dawki podzielone postępując według tego samego schematu. Po podaniu każdej

dawki podzielonej usunąć cewnik i prowadzić wentylację przez co najmniej 30 sekund lub do czasu

ustabilizowania się stanu noworodka. Po podaniu ostatniej dawki podzielonej usunąć cewnik bez

przepłukiwania. Nie odsysać wydzieliny z dróg oddechowych przez godzinę po podaniu leku, chyba

że wystąpią oznaki obturacji dróg oddechowych.

Po zakończeniu podawania leku wznowić wentylację i opiekę kliniczną.

Podawanie przez drugie światło rurki intubacyjnej o podwójnym świetle

Należy upewnić się, że noworodek zaintubowany jest rurką właściwego rozmiaru o podwójnym

świetle. Posługując się tabelą dawkowania należy obliczyć dawkę beraktantu zgodną z masą

urodzeniową noworodka. Powoli wprowadzić całą zawartość fiolki do plastikowej strzykawki

stosując igłę o dużym przekroju (rozmiar co najmniej 20G). Nie filtrować beraktantu i nie

wstrząsać fiolką.

Przed podaniem beraktantu sprawdzić, czy rurka intubacyjna została właściwie umieszczona i czy jest

drożna. Lekarz może podjąć decyzję o odessaniu rurki intubacyjnej przed podaniem beraktantu. Przed

rozpoczęciem podawania leku stan noworodka powinien być stabilny.

Kiedy lek podawany jest profilaktycznie należy zważyć, zaintubować noworodka oraz

ustabilizować jego stan. Podać dawkę jak najszybciej po urodzeniu, najlepiej w ciągu pierwszych 15

minut. Podłączyć strzykawkę zawierającą beraktant do drugiego światła rurki intubacyjnej. Ułożyć

odpowiednio noworodka, a następnie delikatnie wstrzykiwać pierwszą dawkę podzieloną przez drugie

światło rurki intubacyjnej przez okres 2-3 sekund, bez przerywania wentylacji. Jeśli prowadzi się

wentylację ręczną za pomocą worka oddechowego należy dostarczyć wystarczającą ilość tlenu, aby

zapobiec sinicy. Aby uzyskać odpowiednią wymianę powietrza i wychylenia ściany klatki piersiowej

przy oddechu należy prowadzić wentylację z częstością oddechów 60/min. i pod wystarczającym

ciśnieniem dodatnim.

Kiedy lek podawany jest leczniczo dla ratowania życia, pierwszą dawkę należy podać jak

najszybciej po podłączeniu noworodka do respiratora, co stanowi element postępowania w zespole

zaburzeń oddychania. Bezpośrednio przed podaniem pierwszej dawki podzielonej zmodyfikować

parametry respiratora: częstość oddechów - 60/min, czas wdechu - 0,5 sekundy oraz Fi

- 1,0. Należy

odpowiednio ułożyć noworodka i ostrożnie wstrzykiwać pierwszą dawkę podzieloną przez drugie

światło rurki intubacyjnej przez okres 2-3 sekund, bez przerywania sztucznej wentylacji.

Podczas podawania leku profilaktycznie i leczniczo należy prowadzić wentylację noworodka przez co

najmniej 30 sekund lub do ustabilizowania się jego stanu. Następnie odpowiednio ułożyć noworodka

w celu podania następnej dawki podzielonej.

Podać pozostałe dawki podzielone postępując według tego samego schematu. Po podaniu każdej

dawki podzielonej prowadzić wentylację przez co najmniej 30 sekund lub do czasu ustabilizowania

się stanu noworodka. Po podaniu ostatniej dawki podzielonej usunąć strzykawkę z drugiego światła

rurki intubacyjnej i wstrzyknąć 0,5 ml powietrza w celu udrożnienia drugiego światła rurki,

które następnie trzeba zamknąć.

Po zakończeniu podawania leku wznowić wentylację i opiekę kliniczną.

Następne dawki

Wszystkie następne dawki beraktantu, przy podawaniu wielokrotnym, wynoszą również 100 mg

fosfolipidów/kg mc. i zależą od urodzeniowej masy ciała noworodka. Noworodka nie należy

powtórnie ważyć przed podaniem następnej dawki beraktantu. W celu ustalenia dawki należy

posługiwać się tabelą dawkowania.

Na potrzebę podania dodatkowych dawek beraktantu wskazują objawy utrzymującego się zespołu

zaburzeń oddychania. W badaniach klinicznych z użyciem wielokrotnych dawek beraktantu

zaobserwowano istotne zmniejszenie śmiertelności z powodu RDS przyjmując następujące kryteria

przy podawaniu następnych dawek:

Podać kolejną dawkę najwcześniej po 6 godzinach od poprzedniej dawki, jeśli noworodek

pozostaje zaintubowany i wymaga co najmniej 30% wdychanego tlenu, aby utrzymać Pa

poziomie 80 mmHg (80 torów).

U noworodka, który otrzymał dawkę profilaktyczną przed podaniem dawek dodatkowych,

należy radiologicznie potwierdzić RDS.

Przed podaniem każdej dawki podzielonej należy przygotować beraktant i ułożyć noworodka jak

opisano wyżej. Po podaniu każdej dawki podzielonej usunąć cewnik z rurki intubacyjnej i prowadzić

wentylację noworodka przez co najmniej 30 sekund lub do ustabilizowania się jego stanu.

W badaniach klinicznych parametry respiratora w czasie podawania dodatkowych dawek były inne

niż podczas podawania pierwszej dawki. W czasie podawania dodatkowych dawek leku Fi

zwiększano o 0,20 lub o taką frakcję, która pozwalała uniknąć sinicy. Respirator pracował z

częstością 30 oddechów/minutę przy czasie wdechu poniżej 1 sekundy. Jeśli przed podaniem

beraktantu częstość wynosiła 30 lub więcej oddechów/minutę nie zmieniano jej podczas podawania

beraktantu.

Podczas podawania dawek dodatkowych nie należy prowadzić wentylacji ręcznej przy pomocy worka

oddechowego. Podczas podawania leku lekarz decyduje o parametrach respiratora

zapewniających właściwe utlenowanie krwi i wentylację.

Po zakończeniu podawania leku wznowić wentylację i opiekę kliniczną.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące podawania leku

Jeżeli podczas podawania leku wystąpi bradykardia lub zmniejszenie saturacji tlenem, należy

zaprzestać podawania leku i podjąć odpowiednie postępowanie w celu zmniejszenia nasilenia

objawów. Po ustąpieniu tych objawów należy wznowić podawanie leku.

Po podaniu leku wystąpić mogą krótkotrwałe rzężenia i wilgotne szmery oddechowe. Nie ma

potrzeby odsysania wydzieliny z dróg oddechowych przez rurkę intubacyjną lub podejmowania

innych działań, jeśli nie wystąpią wyraźne oznaki niedrożności dróg oddechowych.

Uwaga

Podmiot odpowiedzialny

AbbVie Polska Sp. z o.o.

ul. Postępu 21B

02-676 Warszawa

tel.: + 48 22 372 78 00

udostępni na żądanie Charakterystykę Produktu Leczniczego Survanta.