Salazopyrin EN

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Salazopyrin EN 500 mg tabletki dojelitowe
  • Dawkowanie:
  • 500 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki dojelitowe
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Salazopyrin EN 500 mg tabletki dojelitowe
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 50 tabl., 5909990864416, Rp; 100 tabl., 5909990864423, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 08644
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

SALAZOPYRIN EN, 500 mg, tabletki dojelitowe

Sulfasalazyna

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe obajwy

niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz

punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Salazopyrin EN i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Salazopyrin EN

Jak stosować lek Salazopyrin EN

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Salazopyrin EN

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Salazopyrin EN i w jakim celu się go stosuje

Lek Salazopyrin EN zawiera sulfasalazynę jako substancję czynną.

Salazopyrin EN należy do leków przeciwzapalnych stosowanych w leczeniu:

reumatoidalnego zapalenia stawów, opornego na leczenie z zastosowaniem niesteroidowych leków

przeciwzapalnych,

chorób zapalnych jelit (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna).

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Salazopyrin EN

Kiedy nie stosować leku Salazopyrin EN

jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego

leku (wymienionych w punkcie 6);

jeśli pacjent ma uczulenie na sulfonamidy lub salicylany i ich pochodne;

jeśli u pacjenta występuje porfiria ostra przerywana, porfiria mieszana;

jeśli u pacjenta występuje niedrożność dróg moczowych lub jelit;

u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Salazopyrin EN należy omówić to z lekarzem:

jeśli pacjent ma ciężkie uczulenie i (lub) astmę oskrzelową;

jeśli pacjent ma niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ponieważ może ona

powodować u tych pacjentów niedokrwistość hemolityczną;

jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby

jeśli pacjent ma nieprawidłowy skład krwi.

Zgłaszano przypadki ciężkich zakażeń w tym: przypadki posocznicy i zapalenia płuc, związanych z

zahamowaniem czynności szpiku kostnego.

Jeżeli u pacjenta w czasie leczenia lekiem Salazopyrin EN wystąpi zakażenie, należy niezwłocznie

zgłosić się do lekarza. U pacjenta z ciężkim zakażeniem lekarz zadecyduje o przerwaniu stosowania

leku.

U pacjentów z nawracającymi lub przewlekłymi zakażeniami w przeszłości lub obecnie, lub u których

występują inne choroby mogące zwiększać podatność na zakażenia, lekarz wnikliwie rozważy

konieczność zastosowania sulfasalazyny.

W przypadku pacjentów z łagodną nadwrażliwością należy rozważyć odczulanie. W przypadku

ciężkich reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku.

Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą obejmować narządy wewnętrzne i być przyczyną np. zapalenia

wątroby, zapalenia nerek, zapalenia mięśnia sercowego, zespołu mononukleozopodobnego (np.

mononukleozy rzekomej), zaburzeń krwi i (lub) zapalenia płuc.

Podczas stosowania leku Salazopyrin EN odnotowano ciężkie, zagrażające życiu reakcje

nadwrażliwości ogólnej, takie jak osutka (przemijająca wysypka różnego typu, rozsiana prawie na

całym ciele) polekowa z eozynofilią (zwiększenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych -

granulocytów kwasochłonnych we krwi) i objawami ogólnymi. Wczesne objawy uczulenia, takie jak:

gorączka i powiększenie węzłów chłonnych, mogą się pojawić, nawet jeśli nie wystąpi wysypka.

Podczas stosowania leku Salazopyrin EN bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne (w

niektórych przypadkach prowadzące do zgonu), takie jak: złuszczające zapalenie skóry, zespół

Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Największe ryzyko wystąpienia

tych działań niepożądanych istnieje na wczesnym etapie leczenia, w większości przypadków

występują one w pierwszym miesiącu. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy grypopodobne, wysypka,

zaburzenia błon śluzowych [np. owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych oraz

zapalenie spojówek (zaczerwienione i opuchnięte oczy)], rozległe pęcherze lub złuszczanie się dużych

powierzchni naskórka, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. W takich przypadkach

należy przerwać stosowanie leku Salazopyrin EN.

Najlepsze wyniki w leczeniu zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się

naskórka osiąga się, gdy rozpozna się te choroby jak najwcześniej i natychmiast odstawi lek. Wczesne

odstawienie leku daje lepsze rokowania.

Jeśli u pacjenta wystąpi zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka

podczas stosowania leku Salazopyrin EN, nie wolno już nigdy ponownie podejmować leczenia tym

lekiem.

Wystąpienie objawów klinicznych takich, jak: ból gardła, gorączka, bladość, plamica oraz żółtaczka

podczas leczenia sulfasalazyną może wskazywać na zahamowanie czynności szpiku, hemolizę (rozpad

krwinek czerwonych) oraz hepatotoksyczność (zatrucie wątroby). Leczenie sulfasalazyną należy

przerwać w czasie oczekiwania na wyniki badań krwi.

W razie wystąpienia niektórych zaburzeń składu krwi lekarz może zalecić stosowanie kwasu

foliowego.

Podczas stosowania należy pić dużo płynów ze względu na możliwość tworzenia się kamieni

nerkowych.

Po otwarciu pojemnika zawierającego lek Salazopyrin EN czasami wyczuwalny jest intensywny

zapach, który jest związany z procesem wytwarzania leku i nie ma negatywnego wpływu na zdrowie

pacjenta. Zapach wynika z procesu powlekania tabletek dojelitowych rozpuszczalnikiem.

Rozpuszczalnik odparowuje podczas procesu wytwarzania, pozostawiając śladowe ilości w gotowym

leku, co można wykryć za pomocą węchu.

Uwaga! Aby zmniejszyć nieprzyjemny zapach, tabletki mogą być pozostawione na świeżym

powietrzu, by rozpuszczalniki ulotniły się z tabletek.

Badania kontrolne w czasie leczenia:

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zalecić kontrolne badanie krwi, w tym rozmaz krwinek

białych i badania czynności wątroby, a następnie powtarzać te badania co 2 tygodnie w czasie

pierwszych 3 miesięcy leczenia. Przez okres kolejnych 3 miesięcy należy przeprowadzać badania

kontrolne co 4 tygodnie, a następnie co 3 miesiące oraz w sytuacjach, gdy jest to wskazane ze

względów klinicznych.

Ocenę czynności nerek (w tym analizę moczu) należy przeprowadzać u wszystkich pacjentów na

początku leczenia, jak również przynajmniej raz w miesiącu przez pierwsze 3 miesiące leczenia.

Następnie kontrolę należy przeprowadzać, gdy jest to wskazane ze względów klinicznych.

Podczas stosowania leku Salazopyrin EN lekarz podda ścisłej obserwacji pacjentów pod kątem reakcji

skórnych.

Salazopyrin EN a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o

lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek Salazopyrin EN może:

zmniejszać wchłanianie digoksyny (stosowanej w leczeniu niewydolności serca i migotania

przedsionków);

zmniejszać wchłanianie kwasu foliowego (zaleconego przez lekarza jako uzupełnienie diety)

powodując jego niedobór.

Jednoczesne doustne podanie sulfasalazyny i merkaptopuryny (stosowanej w leczeniu niektórych

białaczek i chorób autoimmunologicznych, czyli takich, w których układ odpornościowy niszczy

własne tkanki) lub azatiopryny (stosowanej w transplantologii i leczeniu chorób

autoimmunologicznych) może powodować zaburzenia czynności szpiku kostnego oraz wystąpienie

leukopenii (zmniejszenie liczby krwinek białych).

U pacjentów przyjmujących sulfasalazynę lub jej metabolity — mesalaminę lub mesalazynę można

uzyskiwać fałszywie większe, niż są w rzeczywistości, stężenia normetanefryny w moczu oznaczane

metodą chromatografii cieczowej.

Salazopyrin EN z jedzeniem i piciem

Patrz punkt 3.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ponieważ ryzyko związane ze stosowaniem leku w okresie ciąży nie może być wykluczone,

sulfasalazyna może być stosowana przez kobiety w ciąży jedynie w przypadku bezwzględnej

konieczności.

Lek powoduje zmniejszenie liczby i ruchliwości plemników, co może mieć wpływ na płodność.

Działanie to jest zwykle odwracalne po zakończeniu leczenia.

Sulfasalazyna i sulfapirydyna przenikają w niewielkiej ilości do mleka matki. Nie powinno to

stanowić zagrożenia dla zdrowego dziecka.

U wcześniaków i u noworodków z żółtaczką fizjologiczną wskazana jest ostrożność. Zgłaszano

występowanie krwawych stolców lub biegunki u niemowląt karmionych piersią przez matki stosujące

lek Salazopyrin EN. W tych przypadkach, krwawe stolce lub biegunka ustąpiły u niemowląt po

zakończeniu stosowania przez matkę leku Salazopyrin EN.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie zaobserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

3.

Jak stosować lek Salazopyrin EN

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Reumatoidalne zapalenie stawów

Dorośli i osoby w podeszłym wieku

Zalecana dawka wynosi od 1 g do 3 g na dobę. Najczęściej stosowaną dawką są 2 tabletki dojelitowe

dwa razy na dobę. Leczenie rozpoczyna się od mniejszych dawek, które są stopniowo zwiększane

zgodnie ze schematem przedstawionym w tabeli poniżej.

Dzień 1 - 4

Dzień 5 - 8

Dzień 9 i następne

Rano

1 tabletka dojelitowa

1 tabletka dojelitowa

2 tabletki dojelitowe

Wieczorem

2 tabletki dojelitowe

2 tabletki dojelitowe

2 tabletki dojelitowe

Jeśli po 2-3 miesiącach lekarz stwierdzi, że reakcja pacjenta na leczenie jest niezadowalająca, dobowa

dawka sulfasalazyny może zostać zwiększona maksymalnie do 3 g.

U pacjentów, u których wystąpiły działania niepożądane można czasowo zmniejszyć dawkę.

Choroby zapalne jelit (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna)

Lekarz zaleci odpowiednią dawkę w zależności od stanu klinicznego, tolerancji leku przez

pacjenta i reakcji pacjenta na leczenie.

Zaleca się, aby u pacjentów, którzy nigdy wcześniej nie byli leczeni sulfasalazyną, dawkę zwiększać

stopniowo (przez kilka tygodni). Dawka dobowa powinna być rozłożona równomiernie na dawki

podzielone.

Ostra postać choroby

Dorośli i osoby w podeszłym wieku

Ciężkie zaostrzenia choroby: 2 do 4 tabletek 3 do 4 razy na dobę (3 g do 8 g na dobę).

Łagodne i umiarkowane rzuty: 2 tabletki 3 do 4 razy na dobę.

Dzieci

40-60 mg/kg mc./dobę w 3 do 6 dawkach podzielonych.

Leczenie podtrzymujące

Dorośli i osoby w podeszłym wieku

Zalecana dawka podtrzymująca w leczeniu pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oraz

z chorobą Crohna w stadium remisji to 2 tabletki 2 do 3 razy na dobę. Leczenie tą dawką nie powinno

być przerywane i należy je kontynuować długotrwale, jeśli nie wystąpią działania niepożądane. W

razie zaostrzenia choroby lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki do ilości 2 do 4 tabletek

podawanych 3 do 4 razy na dobę.

Dzieci

20-30 mg/kg mc./dobę w 3 do 6 dawkach podzielonych.

Sposób podawania:

Tabletki należy przyjmować podczas posiłków połykając w całości, nie wolno ich kruszyć ani łamać.

Należy przyjmować odpowiednią ilość płynów podczas stosowania sulfasalazyny (patrz „Ostrzeżenia i

środki ostrożności” w punkcie 2).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Salazopyrin EN

Jednorazowe przyjęcie doustne dużych ilości leku spowodowało w rzadkich przypadkach ciężkie

zatrucie.

Objawami zatrucia mogą być: nudności, wymioty, krystaluria (tworzenie się kryształów w moczu),

krwiomocz, skąpomocz i bezmocz, hipoglikemia, w pojedynczych przypadkach methemoglobinemia

(utrata przez hemoglobinę zdolności do przenoszenia tlenu), sinica, objawy wątrobowe,

sulfhemoglobinemia. Reakcje nadwrażliwości, takie jak zmiany w morfologii krwi (mogąca

prowadzić do zgonu agranulocytoza – brak pewnego rodzaju krwinek białych, granulocytów),

pokrzywka, zapalenie wielonerwowe, objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

W przypadku zastosowania większej dawki leku Salazopyrin EN niż zalecana, należy skontaktować

się z lekarzem. W zależności od występujących objawów lekarz zastosuje odpowiednie leczenie.

Pominięcie zastosowania leku Salazopyrin EN

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Salazopyrin EN

O przerwaniu leczenia decyduje lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występują u około 1/3 pacjentów leczonych sulfasalazyną. Zazwyczaj są to

zaburzenia żołądka i jelit lub bóle głowy. Niektóre działania niepożądane są działaniami zależnymi od

dawki leku. Około 75% działań niepożądanych występuje w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.

Ocena działań niepożądanych opiera się na poniższych kryteriach częstości:

Bardzo częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

- zaburzenia żołądkowe, nudności

Częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 na 100 pacjentów, ale rzadziej niż u 1

na 10 pacjentów):

- leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi obwodowej)

- utrata apetytu

- zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku

- szum w uszach

- kaszel

- ból brzucha, biegunka

, wzdęcia, wymioty

- skaza krwotoczna

świąd

- bóle stawów

- proteinuria (występowanie białka w moczu)

- gorączka

- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Niezbyt częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 na 1000 pacjentów, ale rzadziej

niż u 1 na 100 pacjentów):

- trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi)

- żółtaczka

- depresja

- duszność (trudności w oddychaniu)

- łysienie, pokrzywka

- obrzęk twarzy

Rzadkie działania niepożądane (występują częściej niż u 1 na 10000 pacjentów, ale rzadziej niż u

1 na 1000 pacjentów):

- zmiany w obrębie paznokcia

Bardzo rzadkie działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 10000 pacjentów):

- potencjalnie zagrażające życiu wysypki skórne: martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół

Lyella) - choroba charakteryzująca się występowaniem dużych wiotkich pęcherzy na plamach

rumieniowych (zwłaszcza w miejscach narażonych na ucisk), które szybko pękają, w wyniku czego

tworzą się rozległe nadżerki; zespół Stevensa-Johnsona (gorączka, ciężka wysypka z tworzeniem się

pęcherzy na błonach śluzowych)

Częstość nieznana działań niepożądanych (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych

danych):

- aseptyczne zapalenie opon mózgowych, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy

- agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, makrocytoza,

niedokrwistość megaloblastyczna, pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich elementów

komórkowych krwi: krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek krwi), mononukleoza rzekoma

- wstrząs anafilaktyczny* (objawy wstrząsu anafilaktycznego to: szybko pogarszające się

samopoczucie, świąd, pokrzywka, blada i wilgotna skóra, szybki i płytki oddech, duszność,

przyspieszona akcja serca, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, wymioty, biegunka, obrzęk gardła

i języka, zaburzenia świadomości), choroba posurowicza (alergiczny, ogólnoustrojowy odczyn na

wprowadzoną pozajelitowo obcogatunkową surowicę lub lek)

- niedobór kwasu foliowego

- encefalopatia, neuropatia obwodowa, zaburzenia węchu

- zapalenie osierdzia, sinica, zapalenie mięśnia sercowego

- bladość*

- włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych, śródmiąższowa choroba płuc*, nacieki eozynofilowe,

ból jamy ustnej i gardła

- zaostrzenie objawów w przebiegu wrzodziejącego zapalenia okrężnicy

, zapalenie trzustki

- niewydolność wątroby*, piorunujące zapalenie wątroby*, zapalenie wątroby

, cholestatyczne

zapalenie wątroby

, cholestaza (zastój żółci)

- osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi*, obrzęk naczynioruchowy*, toksyczne,

krostkowe zapalenia skóry, rumień, wysypka, złuszczające zapalenie skóry, liszaj płaski,

nadwrażliwość na światło

- układowy toczeń rumieniowaty (przewlekła choroba autoimmunologiczna, w której dochodzi do

uszkodzenia różnych narządów, szczególnie skóry, stawów, krwi i nerek), zespół Sjörgena

- zespół nerczycowy (zespół objawów wywołany nadmierną utratą białka z moczem), śródmiąższowe

zapalenie nerek, kryształy w moczu, krwiomocz, kamica nerkowa

- przemijająca oligospermia

- żółte zabarwienie skóry i płynów ustrojowych*

- indukowanie autoprzeciwciał

Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu leku do obrotu.

Patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” w punkcie 2

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Salazopyrin EN

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 30

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: (EXP). Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Salazopyrin EN

Substancją czynną leku jest sulfasalazyna.

Pozostałe składniki to: powidon, skrobia kukurydziana, magnezu stearynian, krzemu dwutlenek

koloidalny.

Skład otoczki: octanoftalan celulozy, glikol propylenowy, wosk biały, wosk Carnauba, glicerolu

monostearynian samoemulgujący, makrogol 20 000, talk.

Jak wygląda lek Salazopyrin EN i co zawiera opakowanie

Salazopyrin EN, 500 mg to żółto-pomarańczowe, owalne, wypukłe tabletki dojelitowe, oznaczone

symbolem „KPh” po jednej stronie i „102” po drugiej stronie tabletki.

Opakowanie zawiera biały pojemnik HDPE zamknięty pomarańczową nakrętką PP zawierający 50 lub

100 tabletek w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny

Pfizer Europe MA EEIG, Boulevard de la Plaine 17, 1050 Bruxelles, Belgia

Wytwórca

Recipharm Uppsala AB, Björkgatan 30, SE-751 82 Uppsala, Szwecja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Pfizer Polska Sp. z o.o.; ul. Postępu 17 B; 02-676 Warszawa; tel. 22 335 61 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05/2018