Rispolept

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Rispolept 1 mg/ml roztwór doustny
  • Dawkowanie:
  • 1 mg/ml
  • Forma farmaceutyczna:
  • roztwór doustny
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Rispolept 1 mg/ml roztwór doustny
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 1 butelka 30 ml, 5909990423811, Rp; 1 butelka 100 ml, 5909990423828, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 04238
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Rispolept,

1 mg/ml, roztwór doustny

risperidonum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Rispolept i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rispolept

Jak stosować lek Rispolept

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Rispolept

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Rispolept i w jakim celu się go stosuje

Lek Rispolept należy do grupy leków nazywanych lekami przeciwpsychotycznymi.

Lek Rispolept stosuje się w:

leczeniu schizofrenii - stanu, w którym pacjent może widzieć, słyszeć lub czuć rzeczy

nieistniejące, wierzyć w rzeczy nieprawdziwe lub odczuwać niezwykłą podejrzliwość lub

dezorientację

leczeniu epizodów maniakalnych – stanu, w którym pacjent może odczuwać silne pobudzenie,

podniecenie, wzburzenie, entuzjazm lub być nadmiernie aktywny. Epizody maniakalne

występują w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych

krótkotrwałym leczeniu (do 6 tygodni) długo utrzymującej się agresji u osób z otępieniem

w chorobie Alzheimera, którzy szkodzą sobie lub innym. Przed zastosowaniem leku należy

zastosować alternatywne, niefarmakologiczne metody leczenia

krótkotrwałym leczeniu (do 6 tygodni) długotrwałej agresji u niepełnosprawnych intelektualnie

dzieci (w wieku powyżej 5 lat) i młodzieży z zaburzeniami zachowania.

Rispolept łagodzi objawy choroby i zapobiega ich nawrotom.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rispolept

Kiedy nie stosować leku Rispolept

jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników

tego leku (wymienione w punkcie 6).

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy powyższa informacja go dotyczy, powinien zwrócić się do lekarza

lub farmaceuty przed zastosowaniem leku Rispolept.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Rispolept należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności serca, na przykład niemiarowy rytm pracy

serca, lub jeśli pacjent ma skłonność do niskiego ciśnienia krwi, lub stosuje leki regulujące

ciśnienie krwi. Lek Rispolept może powodować obniżenie ciśnienia krwi. Może być konieczne

dostosowanie dawki leku

jeśli pacjent wie o jakichkolwiek czynnikach, które mogą sprzyjać wystąpieniu u niego udaru,

takich jak wysokie ciśnienie tętnicze krwi, zaburzenia sercowo-naczyniowe lub zaburzenia

naczyń mózgowych

jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpiły mimowolne rytmiczne ruchy języka, ust lub twarzy

jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpił stan objawiający się gorączką, silnym zesztywnieniem

mięśni, potami lub obniżeniem poziomu świadomości (zwany również złośliwym zespołem

neuroleptycznym)

jeśli u pacjenta występuje choroba Parkinsona lub otępienie

jeśli pacjent miał w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło być lub nie musiało być

spowodowane działaniem innych leków)

jeśli pacjent ma cukrzycę

jeśli pacjent ma padaczkę

jeśli pacjent jest mężczyzną i doświadczył przedłużającej się lub bolesnej erekcji

jeśli u pacjenta występują zaburzenia regulacji temperatury ciała lub pacjent się przegrzewa

jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek

jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby

jeśli pacjent ma nieprawidłowo duże stężenie hormonu prolaktyny we krwi lub podejrzenie guza

prolaktynozależnego

jeśli u pacjenta lub któregoś z jego krewnych występowały w przeszłości zakrzepy krwi, gdyż

stosowanie takich leków, jak Rispolept wiąże się z powstawaniem zakrzepów.

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy którykolwiek z opisanych powyżej objawów go dotyczy, powinien

przed zastosowaniem leku Rispolept zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz prowadzący może zlecić wykonanie badania liczby białych krwinek, gdyż we krwi pacjentów

stosujących lek Rispolept obserwowano bardzo rzadko niebezpiecznie małą liczbę pewnego rodzaju

białych krwinek niezbędnych do zwalczania zakażeń.

Lek Rispolept może powodować zwiększenie masy ciała. Znaczne zwiększenie masy ciała może

wpływać niekorzystnie na stan zdrowia. Lekarz prowadzący będzie regularnie kontrolował masę ciała

pacjenta.

Lekarz powinien sprawdzać czy u pacjenta występują objawy dużego stężenia glukozy we krwi,

ponieważ u pacjentów przyjmujących lek Rispolept obserwowano zachorowania na cukrzycę i

nasilenie istniejącej wcześniej cukrzycy. U pacjentów z występującą wcześniej cukrzycą, należy

regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi.

Lek Rispolept często zwiększa stężenie hormonu zwanego prolaktyną. Może to powodować działania

niepożądane takie jak: zaburzenia miesiączkowania, problemy z płodnością u kobiet, obrzęk sutków u

mężczyzn, (patrz Możliwe działania niepożądane). W razie wystąpienia takich działań niepożądanych

zaleca się wykonanie badania stężenia prolaktyny we krwi.

Podczas operacji usunięcia zaćmy z oka, źrenica może nie rozszerzać się wystarczająco.

Również tęczówka oka może być wiotka podczas zabiegu, co może skutkować uszkodzeniem oka.

Jeśli pacjent ma zaplanowaną operację oka, należy powiedzieć lekarzowi okuliście o przyjmowaniu

tego leku.

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem

U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem istnieje zwiększone ryzyko udaru.

Pacjenci z otępieniem spowodowanym udarem nie powinni przyjmować rysperydonu.

Podczas leczenia rysperydonem, pacjent powinien często konsultować się z lekarzem.

Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli pacjent lub osoba sprawująca opiekę nad

pacjentem stwierdzą nagłą zmianę jego stanu psychicznego lub nagłe zwiotczenie lub odrętwienie

mięśni twarzy, kończyn, szczególnie jednostronne, lub zaburzenia wymowy, nawet występujące przez

krótki czas. Objawy te mogą sygnalizować udar.

Dzieci i młodzież

Zanim rozpocznie się leczenie zaburzeń zachowania, należy wykluczyć inne przyczyny zachowań

agresywnych.

Jeśli podczas leczenia wystąpi u pacjenta znużenie, koncentrację może poprawić zmiana czasu

podawania rysperydonu.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w trakcie leczenia, może być mierzona masa ciała

pacjenta.

W małym badaniu stwierdzono zwiększenie wzrostu u dzieci, które przyjmowały lek Rispolept, lecz

nie wiadomo, czy wynika to z działania leku czy z innych przyczyn.

Rispolept a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Pacjenci powinni w szczególności powiadomić lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmują

którykolwiek z poniżej wymienionych leków:

leki uspokajające oddziałujące na mózg (benzodiazepiny) lub niektóre leki przeciwbólowe

(opioidy), leki przeciwalergiczne (niektóre leki przeciwhistaminowe), jako że rysperydon może

nasilać ich działanie uspokajające

leki, które mogą wywołać zmianę aktywności elektrycznej serca, takie jak leki na malarię,

przeciwarytmiczne, przeciwalergiczne (leki przeciwhistaminowe), niektóre leki

przeciwdepresyjne lub inne leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych

leki, które powodują zwolnienie rytmu serca

leki, które zmniejszają stężenie potasu we krwi (np.: niektóre leki moczopędne)

leki stosowane w nadciśnieniu tętniczym. Rispolept może obniżać ciśnienie krwi

leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. lewodopa)

leki moczopędne (diuretyki), stosowane u pacjentów z chorobą serca lub łagodzące obrzęk

w miejscach, w których doszło do nadmiernego nagromadzenia płynu (np. furosemid lub

chlorotiazyd). Rispolept przyjmowany osobno lub jednocześnie z furosemidem może zwiększać

ryzyko wystąpienia udaru lub zgonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.

Następujące leki mogą osłabiać działanie rysperydonu:

ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu niektórych zakażeń)

karbamazepina, fenytoina (leki na padaczkę)

fenobarbital.

W przypadku rozpoczęcia lub zakończenia przyjmowania tych leków, może być konieczna zmiana

dawki rysperydonu.

Następujące leki mogą nasilać działanie rysperydonu:

chinidyna (stosowana w pewnych chorobach serca)

leki przeciwdepresyjne, takie jak paroksetyna, fluoksetyna, trójpierścieniowe leki

przeciwdepresyjne

leki beta-adrenolityczne, (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego)

fenotiazyny (np. stosowane w leczeniu psychoz lub w celu uspokojenia)

cymetydyna, ranitydyna (zmniejszające kwaśność soku żołądkowego)

itrakonazol lub ketokonazol (stosowane w zakażeniach grzybiczych)

niektóre leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS, takie jak rytonawir

werapamil, stosowany w leczeniu nadciśnienia i (lub) zaburzeń rytmu serca

sertralina i fluwoksamina, stosowane w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych.

W przypadku rozpoczęcia lub zakończenia przyjmowania tych leków, może być konieczna zmiana

dawki rysperydonu.

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy przyjmował lub przyjmuje którykolwiek z opisanych powyżej leków,

powinien przed zastosowaniem leku Rispolept zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Rispolept z jedzeniem, piciem i alkoholem

Ten lek można zażywać z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Podczas stosowania leku Rispolept,

należy unikać picia alkoholu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje

mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz podejmie decyzję czy pacjentka może przyjmować lek Rispolept

u noworodków, których matki stosowały lek Rispolept w ostatnim trymestrze (ostatnie

3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub)

osłabienie, senność, pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z

karmieniem. W razie zaobserwowania takich objawów u dziecka, należy skontaktować się z

lekarzem

Rispolept może zwiększyć stężenie prolaktyny we krwi - hormonu, który może wpływać na

płodność (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Podczas stosowania leku Rispolept mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie zmęczenia, oraz

zaburzenia widzenia. Dlatego bez konsultacji z lekarzem nie należy prowadzić pojazdów, używać

żadnych narzędzi, ani obsługiwać żadnych maszyn

Rispolept, 1 mg/ml, roztwór doustnyór doustny zawiera kwas benzoesowy (E210).

Ten lek zawiera 2 mg kwasu benzoesowego w 1 ml roztworu doustnego. Kwas benzoesowy może

nasilać żółtaczkę (zażółcenie skóry i oczu) u noworodków (do 4. tygodnia życia).

3.

Jak stosować lek Rispolept

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecane dawki podano poniżej:

W leczeniu schizofrenii

Dorośli

zwykle dawka początkowa wynosi 2 mg na dobę, dawka ta może być zwiększona drugiego dnia

do 4 mg na dobę

w zależności od reakcji pacjenta na leczenie, lekarz może dostosowywać dawkę

dla większości pacjentów dawka dobowa wynosi od 4 mg do 6 mg

ta całkowita dawka dobowa może być podawana jednorazowo lub być podzielona na dwie

dawki. Lekarz poinformuje, jaki sposób przyjmowania leku jest najlepszy dla danego pacjenta.

Pacjenci w podeszłym wieku

dawka początkowa to zwykle 0,5 mg dwa razy na dobę

następnie lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do 1 mg - 2 mg dwa razy na dobę

lekarz poinformuje, jaki sposób przyjmowania leku jest najlepszy dla danego pacjenta.

W leczeniu epizodów maniakalnych

Dorośli

dawka początkowa wynosi zwykle 2 mg raz na dobę

w zależności od reakcji pacjenta na leczenie, lekarz może stopniowo dostosowywać dawkę

dla większości pacjentów dawka wynosi od 1 mg do 6 mg raz na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku

początkowa dawka wynosi zwykle 0,5 mg dwa razy na dobę

następnie lekarz może stopniowo dostosowywać dawkę do 1 mg do 2 mg dwa razy na dobę,

w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.

W leczeniu długo utrzymującej się agresji u osób z otępieniem w chorobie Alzheimera

Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku)

początkowa dawka wynosi zwykle 0,25 mg dwa razy na dobę

w zależności od reakcji pacjenta na leczenie, lekarz może stopniowo dostosowywać dawkę

dla większości pacjentów dawka dobowa wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę. Niektórzy pacjenci

mogą potrzebować dawki 1 mg dwa razy na dobę

czas trwania leczenia u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera nie powinien być

dłuższy niż 6 tygodni.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie należy stosować leku Rispolept w leczeniu

schizofrenii lub manii.

W leczeniu zaburzeń zachowania

Dawka zależy od masy ciała dziecka:

W przypadku dzieci o masie ciała mniejszej niż 50 kg

dawka początkowa wynosi zwykle 0,25 mg raz na dobę

dawka może być zwiększana co drugi dzień (stopniowo) o 0,25 mg na dobę

zwykle dawka podtrzymująca wynosi od 0,25 mg do 0,75 mg raz na dobę.

W przypadku dzieci o masie ciała 50 kg i większej

dawka początkowa wynosi zwykle 0,5 mg raz na dobę

dawka może być zwiększana co drugi dzień o 0,5 mg na dobę

zwykle dawka podtrzymująca wynosi od 0,5 mg do 1,5 mg raz na dobę.

Czas trwania leczenia u pacjentów z zaburzeniami zachowania nie powinien przekraczać 6 tygodni.

U dzieci w wieku poniżej 5 lat nie należy stosować leku Rispolept w leczeniu zaburzeń zachowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

Niezależnie od leczonej choroby, wszystkie dawki początkowe, jak i kolejne, powinny być

zmniejszone o połowę. U tych pacjentów dawki powinny być zwiększane wolniej.

Rysperydon należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Rispolept roztwór do stosowania doustnego

Do opakowania dołączona jest pipetka dozująca. Dzięki temu możliwe jest dokładne odmierzenie

takiej ilości leku, jakiej wymaga pacjent.

Należy postępować w następujący sposób:

zdjąć zakrętkę zabezpieczającą lek przed dziećmi. W tym celu należy wcisnąć plastikową

zakrętkę i odkręcić w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara (Rysunek 1)

umieścić pipetkę w butelce

przytrzymując korpus pipetki za kołnierz, podciągnąć tłoczek do oznaczenia na pipetce

odpowiadającej liczbie mililitrów lub miligramów, jaką należy przyjąć (Rysunek 2)

trzymając pipetkę za kołnierz korpusu, wyjąć ją z butelki (Rysunek 3)

naciskając tłok, opróżnić pipetkę wyciskając zawartość do dowolnego napoju (poza herbatą),

nie zawierającego alkoholu

zamknąć butelkę

przepłukać pipetkę niewielką ilością wody.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Rispolept

należy niezwłocznie udać się do lekarza. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku

po przedawkowaniu leku, pacjent może odczuwać senność lub zmęczenie, lub mogą wystąpić

nieprawidłowe ruchy ciała, trudności ze staniem i chodzeniem, pacjent może odczuwać zawroty

głowy ze względu na niskie ciśnienie krwi lub mieć nieprawidłową czynność serca, lub może

wystąpić napad drgawkowy.

Pominięcie zastosowania leku Rispolept

jeśli pacjent zapomni o zażyciu dawki leku, powinien zażyć kolejną dawkę najszybciej gdy

tylko sobie o tym przypomni. Jednakże, jeśli zbliża się czas zażycia kolejnej dawki, należy

pominąć zapomnianą dawkę i następną zażyć zgodnie z zaleceniem. Jeśli pacjent zapomni o

zażyciu dwóch lub więcej dawek, należy skontaktować się z lekarzem

nie należy stosować dawki podwójnej (dwóch dawek jednocześnie) w celu uzupełnienia

pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Rispolept

Nie należy przerywać stosowania leku, chyba że jest to zgodne z zaleceniem lekarza. Możliwe jest

ponowne wystąpienie objawów choroby. Jeśli lekarz zadecyduje o zaprzestaniu stosowania leku,

dawka leku może być stopniowo zmniejszana przez kilka dni.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z

następujących, niezbyt częstych działań niepożądanych (może wystąpić u mniej niż 1 osoby na

100):

u pacjenta z otępieniem wystąpi nagła zmiana stanu psychicznego lub nagłe zwiotczenie lub

odrętwienie twarzy, kończyn, szczególnie jednostronne, lub zaburzenia wymowy, nawet przez

krótki czas. Objawy te mogą sygnalizować udar

późne dyskinezy (drgające lub szarpiące niekontrolowane ruchy twarzy, języka lub innych

części ciała). Należy niezwłocznie poinformować lekarza w razie wystąpienia mimowolnych

rytmicznych ruchów języka, ust lub twarzy. Może być konieczne odstawienie leku Rispolept.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z

następujących rzadkich działań niepożądanych (może wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1000):

zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza nóg (objawy obejmują ból i zaczerwienienie nogi), które

mogą przemieszczać się poprzez naczynia krwionośne do płuc, powodując ból w klatce

piersiowej i trudności w oddychaniu. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast

zwrócić się o pomoc medyczną

gorączka, zesztywnienie mięśni, poty lub obniżenie poziomu świadomości (stan zwany

złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczne zastosowanie natychmiastowego

leczenia

u mężczyzny występuje przedłużona lub bolesna erekcja. Stan ten jest określany terminem

priapizm. Może być konieczne zastosowanie natychmiastowego leczenia

wystąpi ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg

lub języka, dusznością, swędzeniem skóry, wysypką lub spadkiem ciśnienia krwi.

Wystąpić mogą również inne działania niepożądane:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):

trudności z zasypianiem lub budzenie się

parkinsonizm: ten stan może obejmować wolne lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności

lub napięcia mięśni (co powoduje, że ruchy pacjenta są nierówne, gwałtowne), a czasami nawet

uczucie „zamrożenia” ruchów, po którym następuje odblokowanie. Inne objawy parkinsonizmu

obejmują: wolny posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny/

ślinienie się i twarz bez wyrazu

uczucie senności lub osłabienie czujności

ból głowy.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10):

zapalenie płuc, zakażenie dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli), objawy przeziębienia,

zakażenie zatok, zakażenie dróg moczowych, zakażenie ucha, objawy grypopodobne

zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi (z objawami lub bez objawów).

Objawy zwiększenia stężenia prolaktyny występują niezbyt często i mogą one obejmować u

mężczyzn: obrzęk sutków, trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji, zmniejszenie popędu

płciowego lub inne zaburzenia seksualne. U kobiet mogą one obejmować uczucie dyskomfortu

dotyczące piersi, wyciek mleka z piersi, brak krwawień miesięcznych lub inne zaburzenia cyklu

miesięcznego, lub zaburzenia płodności

zwiększenie masy ciała, zwiększony apetyt, zmniejszony apetyt

zaburzenia snu, drażliwość, depresja, lęk, niepokój

dystonia: w tym stanie występują powolne lub utrzymujące się mimowolne skurcze mięśni.

Mogą dotyczyć każdej części ciała (co może skutkować nieprawidłową postawą ciała), jednak

dystonia najczęściej obejmuje mięśnie twarzy, w tym nieprawidłowe ruchy oczu, ust, języka czy

żuchwy

zawroty głowy

dyskinezy: w tym stanie występują mimowolne ruchy mięśni, w tym powtarzalne, spastyczne

lub skręcające ruchy lub szarpnięcia

drżenie

niewyraźne widzenie, zakażenie oka lub zapalenie spojówek

przyspieszone bicie serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, skrócenie oddechu (zadyszka)

ból gardła, kaszel, krwawienie z nosa, zatkany nos

ból brzucha, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka,

niestrawność, suchość w ustach, ból zęba

wysypka, zaczerwienienie skóry

skurcz mięśni, ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów

nietrzymanie moczu

obrzęk ciała, kończyn górnych lub dolnych, gorączka, ból w klatce piersiowej, osłabienie

zmęczenie (znużenie), ból

upadek.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 100):

zakażenie dróg oddechowych, zakażenie pęcherza moczowego, zakażenie oczu, zakażenie

migdałków, grzybicze zakażenie paznokci, zakażenie skóry, zakażenie skóry ograniczające się

do jednego obszaru lub do jednej części ciała, zakażenie wirusowe, zapalenie skóry

spowodowane przez roztocza

zmniejszenie liczby białych krwinek (w tym tych, które pomagają chronić przed zakażeniami),

zmniejszenie liczby płytek krwi (komórki krwi, które pomagają zatrzymać krwawienia),

niedokrwistość, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, zwiększenie liczby eozynofili

(rodzaj białych krwinek) we krwi

reakcja alergiczna

wystąpienie cukrzycy lub nasilenie już istniejącej cukrzycy, duże stężenie cukru we krwi,

nadmierne picie wody

utrata masy ciała, utrata apetytu skutkująca niedożywieniem i małą masą ciała

zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi

podwyższony nastrój (mania), splątanie, zmniejszone libido, nerwowość, koszmary senne

brak reakcji na bodźce, utrata świadomości, niski poziom świadomości

drgawki, omdlenia

przymus poruszania częściami ciała, zaburzenia równowagi, nieprawidłowa koordynacja,

zawroty głowy po zmianie pozycji na stojącą, zaburzenia koncentracji, trudności w mówieniu,

utrata lub nieprawidłowe odczuwanie smaku, osłabione odczuwanie bodźców bólowych

i dotykowych na skórze, uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia skóry

nadwrażliwość oczu na światło, suche oko, zwiększone łzawienie, zaczerwienienie oczu

uczucie zawrotów głowy, dzwonienie w uszach, ból ucha

migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca), blok przewodzenia impulsów między

jamami serca, nieprawidłowe przewodzenie impulsów elektrycznych w sercu, wydłużenie

odstępu QT w sercu, wolne bicie serca, nieprawidłowy zapis czynności elektrycznej serca

w EKG, uczucie kołatania serca

niskie ciśnienie tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze po zmianie pozycji na stojącą

(w następstwie czego niektórzy pacjenci przyjmujący lek Rispolept mogą mdleć, mieć zawroty

głowy lub tracić przytomność, gdy nagle wstaną lub się podniosą), nagłe zaczerwienienie

zachłystowe zapalenie płuc (spowodowane przedostaniem się pokarmu do dróg oddechowych),

zastój krwi w płucach, przekrwienie dróg oddechowych, trzeszczenia, rzężenia, kłopoty z

mówieniem, zaburzenia w obrębie dróg oddechowych

zakażenie żołądka lub jelit, nietrzymanie stolca, bardzo twardy stolec, trudności z połykaniem,

nadmierne oddawanie gazów

pokrzywka, swędzenie, utrata włosów, zgrubienie skóry, wyprysk, sucha skóra, odbarwienie

skóry, trądzik, łuszcząca i swędząca skóra głowy i reszty ciała, zaburzenia skórne, uszkodzenia

skóry

zwiększona aktywność CPK (fosfokinaza kreatynowa) we krwi - enzymu, który czasem jest

uwalniany z uszkodzonych mięśni

nieprawidłowa postawa, sztywność stawów, obrzęk stawów, osłabienie mięśni, ból szyi

częste oddawanie moczu, nietrzymanie moczu, bolesne oddawanie moczu

zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji

niewystąpienie krwawienia miesięcznego, brak krwawień miesięcznych i inne zaburzenia cyklu

miesięcznego (kobiety)

powiększenie sutków u mężczyzn, wyciek mleka z piersi, zaburzenia seksualne, ból piersi,

uczucie dyskomfortu dotyczące piersi, wydzielina z pochwy

obrzęk twarzy, ust, oczu lub warg

dreszcze, zwiększenie temperatury ciała

zmiana sposobu chodu

uczucie pragnienia, złe samopoczucie, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, czucie się

„nieswojo”, uczucie dyskomfortu

zwiększona aktywność aminotransferaz we krwi, zwiększona aktywność enzymu GGTP (enzym

wątrobowy - gammaglutamylotransferaza) we krwi, zwiększona aktywność enzymów

wątrobowych we krwi

ból związany z procedurami medycznymi.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1000):

zakażenie

nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego ilość moczu

lunatykowanie (chodzenie we śnie)

zaburzenia odżywiania związane ze snem

cukier w moczu, niskie stężenie cukru we krwi, duże stężenie triglicerydów (tłuszczy) we krwi

brak emocji, niezdolność do osiągnięcia orgazmu

zaburzenia naczyń mózgowych

śpiączka wskutek niekontrolowanej cukrzycy

ruchy trzęsące, kiwające głowy

jaskra (zwiększone ciśnienie w gałce ocznej), zaburzenia ruchu oczu, rotacyjne ruchy oczu,

owrzodzenia brzegów powiek (z tworzeniem strupków)

powikłania dotyczące oka podczas operacji usunięcia zaćmy. W trakcie tego zabiegu może

wystąpić zespół wiotkiej tęczówki (ang.

Intraoperative Floppy Iris Syndrome,

IFIS), jeśli

pacjent przyjmuje lub przyjmował lek Rispolept. Jeśli pacjent ma planowaną operację zaćmy,

należy powiedzieć lekarzowi okuliście o przyjmowaniu tego leku w przeszłości lub obecnie

niebezpiecznie mała liczba pewnych białych krwinek, odpowiedzialnych za zwalczanie zakażeń

niebezpieczne, nadmierne picie wody

nieregularny rytm serca

zaburzenia oddychania podczas snu (bezdech senny), szybki, płytki oddech

zapalenie trzustki, niedrożność jelit

obrzęk języka, spierzchnięte wargi, wysypka polekowa

łupież

rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza)

opóźnienia krwawień miesięcznych, powiększenie gruczołów piersiowych, powiększenie piersi,

wydzielina z piersi

zwiększenie stężenia insuliny we krwi (hormon regulujący stężenie cukru we krwi)

stwardnienie skóry

niska temperatura ciała, ochłodzenie rąk i nóg

objawy z odstawienia leku

zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka).

Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10 000):

zagrażające życiu powikłania związane z niewyrównaną cukrzycą

ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem, który może obejmować krtań i prowadzić do trudności z

oddychaniem

brak czynności jelit prowadzący do niedrożności.

Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania innego leku – paliperydonu, bardzo

podobnego do rysperydonu, które mogą one również wystąpić podczas stosowania leku Rispolept:

szybkie bicie serca po zmianie pozycji na stojącą.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Na ogół działania niepożądane u dzieci będą podobne jak u dorosłych.

Następujące działania niepożądane stwierdzano częściej u dzieci i młodzieży (w wieku od 5 do 17 lat)

niż u dorosłych: uczucie senności lub mniejszej czujności, zmęczenie (znużenie), ból głowy,

zwiększony apetyt, wymioty, częste objawy przeziębienia, przekrwienie nosa, ból brzucha, zawroty

głowy, kaszel, gorączka, drżenie, biegunka i nietrzymanie moczu.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Rispolept

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i

butelce. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C.

Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać.

Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki: 3 miesiące.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Rispolept

Substancją czynną leku jest rysperydon.

1 ml roztworu doustnego zawiera 1 mg rysperydonu.

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: kwas winowy, kwas benzoesowy (E 210), sodu

wodorotlenek, sodu wodorotlenek, woda oczyszczona.

Jak wygląda lek Rispolept

i co zawiera opakowanie

Butelka z oranżowego szkła z zakrętką z PP/LDPE, z zabezpieczeniem gwarancyjnym oraz

zabezpieczeniem przed dostępem dzieci, zawierająca 30 ml lub 100 ml produktu leczniczego, w

tekturowym pudełku.

Do butelki dołączono pipetkę dozującą z PS/LDPE, z podziałką w miligramach co 0,25 mg oraz w

mililitrach co 0,25 ml.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:

Janssen-Cilag International NV

Turnhoutseweg 30

B-2340 Beerse

Belgia

Wytwórca:

Janssen Pharmaceutica NV

Turnhoutseweg 30

B-2340 Beerse

Belgia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Janssen-Cilag Polska sp. z o.o.

ul. Iłżecka 24

02-135 Warszawa

tel. 0 22 237 60 00

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego

Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria: Risperdal

Belgia/Cypr/Czechy/Dania/Finlandia/Francja/Grecja/Hiszpania/Holandia/Irlandia/Islandia/

Luxemburg/Malta/Niemcy/Norwegia/Portugalia/Słowenia/Szwecja/Węgry/Wielka Brytania/Włochy:

RISPERDAL

Estonia/Litwa/Łotwa/Polska/Rumunia: RISPOLEPT

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05/2018