Relanium

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Relanium 2 mg tabletki
  • Dawkowanie:
  • 2 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Relanium 2 mg tabletki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 20 tabl., 5909990149513, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 01495
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

RELANIUM, 2 mg, tabletki

RELANIUM, 5 mg, tabletki

Diazepamum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Relanium i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Relanium

Jak stosować lek Relanium

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Relanium

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Relanium i w jakim celu się go stosuje

Relanium zawiera substancję czynną diazepam, należącą do grupy leków zwanych pochodnymi

benzodiazepiny.

Lek ma działanie przeciwlękowe, uspokajające, nasenne oraz przeciwdrgawkowe. Zmniejsza również

napięcie mięśni szkieletowych.

Wskazania do stosowania:

Leczenie stanów lękowych.

Leczenie bezsenności związanej ze stanami lękowymi, jedynie w przypadku ciężkich

zaburzeń, uniemożliwiających prowadzenie normalnego trybu życia lub będących przyczyną

skrajnego dyskomfortu dla chorego.

Kontrola skurczy mięśniowych, także tych związanych ze spastycznością pochodzenia

ośrodkowego.

Farmakologiczne przygotowanie pacjenta przed mniejszymi zabiegami chirurgicznymi

(premedykacja).

Leczenie objawów nagłego odstawienia alkoholu.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Relanium

Kiedy nie stosować leku Relanium

jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną, inne benzodiazepiny

lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6),

jeśli pacjent ma nadmierne osłabienie mięśni (zwane nużliwością mięśni – miastenia gravis),

jeśli pacjent ma ciężką niewydolność oddechową,

jeśli pacjent ma zespół bezdechu sennego (powtarzające się przerwy w oddychaniu

występujące podczas snu i powodujące niedotlenienie),

jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby,

jeśli pacjent ma fobie, natręctwa lub przewlekłe psychozy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Relanium należy to omówić z lekarzem.

Nie należy stosować leku Relanium jednocześnie z alkoholem, lekami nasennymi czy

uspokajającymi, gdyż mogą nasilać działanie leku Relanium (patrz punkt: Lek Relanium

a inne leki).

Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu lub leków, należy unikać stosowania leku Relanium.

Nie dotyczy to leczenia ostrych objawów odstawiennych.

Jeśli pacjent w przeszłości nadużywał alkoholu lub leków, lek Relanium należy stosować

ze szczególną ostrożnością.

Jeśli lek Relanium jest stosowany przez kilka tygodni, może wystąpić tzw. tolerancja na lek

(zmniejszenie skuteczności leku).

Długotrwałe stosowanie leku Relanium, zwłaszcza w dużych dawkach, może spowodować

fizyczne i psychiczne uzależnienie. Ryzyko uzależnienia zwiększa się wraz z dawką i czasem

trwania leczenia. Jest ono większe u pacjentów, którzy w przeszłości nadużywali alkoholu

lub leków oraz u pacjentów z zaburzeniami osobowości.

Jeśli pacjent jest uzależniony od leku Relanium, nagłe odstawienie leku może spowodować

wystąpienie objawów odstawiennych, takich jak: bóle głowy, bóle mięśniowe, skrajny lęk,

napięcie, niepokój, splątanie, drażliwość. W cięższych przypadkach może wystąpić: utrata

poczucia rzeczywistości, zaburzenia osobowości, drętwienie i mrowienie kończyn, omamy,

napady padaczkowe, nadwrażliwość na światło, dźwięk lub dotyk.

Wystąpienie objawów odstawiennych może także spowodować zamiana leku Relanium

na benzodiazepiny o krótkim czasie działania.

Podczas odstawienia lub po odstawieniu leku Relanium może wystąpić przemijające nasilenie

objawów choroby, która była przyczyną zastosowania leku. Aby temu zapobiec, lek należy

odstawiać stopniowo, ściśle według zaleceń lekarza (patrz punkt: Przerwanie stosowania leku

Relanium).

Relanium może powodować niepamięć następczą (niemożność uczenia się i zapamiętywania

nowych informacji, patrz punkt 4: Możliwe działania niepożądane). Aby zmniejszyć ryzyko

wystąpienia niepamięci następczej ważne jest aby pacjent miał zapewniony nieprzerwany sen

przez 7 do 8 godzin.

U dzieci oraz osób w podeszłym wieku istnieje większe ryzyko niepożądanych reakcji

psychicznych i paradoksalnych (patrz punkt 4: Możliwe działania niepożądane).

Stosowanie leku Relanium u dzieci; lekarz ustali dawkę i długość leczenia (patrz punkt 3: Jak

stosować lek Relanium).

U dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy należy stosować lek ze szczególną ostrożnością

i tylko wtedy, gdy niemożliwe jest stosowanie leków zastępczych. Nie oceniono

bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej grupie wiekowej.

U pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych lekarz może zalecić mniejszą dawkę leku

(patrz punkt 3: Jak stosować lek Relanium). Lek zmniejsza napięcie mięśni. Zwiększa to

ryzyko upadków i w konsekwencji złamania stawu biodrowego u osób w podeszłym wieku.

Jeśli pacjent ma przewlekłą niewydolność oddechową, lekarz zastosuje mniejszą dawkę leku,

gdyż mogą wystąpić zaburzenia oddychania.

Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby nie należy stosować leku Relanium ze względu

na ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności układu nerwowego (encefalopatii wątrobowej).

U pacjentów z niewydolnością nerek lek Relanium należy stosować ostrożnie.

Jeśli pacjent ma zaburzenia psychotyczne (np. schizofrenię), nie należy stosować leku

Relanium.

Jeśli pacjent ma depresję lub stany lękowe związane z depresją, lek Relanium nie powinien

być stosowany jako jedyny lek, ponieważ może zwiększać ryzyko samobójstw.

Stosowanie leku Relanium u osób będących w żałobie (po utracie bliskich) nie powoduje

poprawy samopoczucia.

Lek Relanium a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Szczególnie należy powiedzieć lekarzowi o następujących lekach, gdyż mogą nasilać działanie leku

Relanium:

cymetydyna - lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy,

ketokonazol - lek stosowany w leczeniu grzybicy,

leki stosowane w leczeniu depresji, na przykład fluwoksamina, fluoksetyna,

omeprazol - lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego,

cyzapryd - lek stosowany w chorobie refluksowej przełyku,

leki przeciwpsychotyczne,

leki przeciwlękowe i uspokajające,

leki nasenne,

leki stosowane w leczeniu padaczki,

opioidowe leki przeciwbólowe,

leki stosowane do znieczulenia ogólnego,

leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym - stosowane w leczeniu np. alergii.

Lek Relanium może wpływać na działanie fenytoiny – stosowanej jako lek przeciwpadaczkowy.

Relanium z jedzeniem, piciem i alkoholem

Podczas stosowania tego leku nie należy pić żadnych napojów alkoholowych. Alkohol nasila działanie

uspokajające leku Relanium.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku Relanium w okresie ciąży, zwłaszcza w I i III trymestrze.

Przyjmowanie leku Relanium w okresie ciąży lub karmienia piersią jest dopuszczalne jedynie wtedy,

gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne.

Jeśli kobieta zażywa lek Relanium w ostatnich trzech miesiącach ciąży lub w czasie porodu,

u noworodka może dojść do obniżenia temperatury ciała, zmniejszenia napięcia mięśniowego,

niemiarowej pracy serca, trudności w ssaniu i zaburzenia oddychania.

U dzieci matek, które przyjmują długotrwale diazepam w późnym okresie ciąży, może rozwinąć się

uzależnienie fizyczne oraz istnieje ryzyko pojawienia się objawów zespołu odstawiennego w okresie

po urodzeniu.

Lek przenika do mleka matki, dlatego nie należy stosować go w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Relanium może powodować zaburzenia sprawności psychofizycznej. Nie należy prowadzić

pojazdów mechanicznych i obsługiwać maszyn w trakcie jego przyjmowania.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Relanium

Lek zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent

powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Relanium, 2 mg, tabletki, zawiera barwnik czerwień koszenilową (E124), która może powodować

reakcje uczuleniowe.

Lek Relanium, 5 mg, tabletki, zawiera barwnik żółcień chinolinową (E104), która może powodować

reakcje uczuleniowe.

3.

Jak stosować lek Relanium

Relanium należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy

skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dawkowanie u dorosłych

stany lękowe i bezsenność

stany lękowe: zwykła dawka to 2 mg trzy razy na dobę; maksymalna dawka stosowana

w leczeniu stanów lękowych to 30 mg na dobę w dawkach podzielonych

bezsenność związana ze stanami lękowymi: 5 mg do 15 mg na dobę przed snem.

Lekarz zaleci najmniejszą dawkę zapewniającą kontrolę objawów.

stany związane ze skurczem mięśni

skurcze mięśni: 2 mg do 15 mg na dobę w dawkach podzielonych

kontrola spastyczności pochodzenia ośrodkowego w wybranych przypadkach:

2 mg do 60 mg na dobę w dawkach podzielonych

jako środek do premedykacji przed znieczuleniem ogólnym

5 mg do 20 mg.

Dawkowanie u dzieci

stany lękowe i bezsenność

nie zaleca się stosowania Relanium w leczeniu stanów lękowych i bezsenności u dzieci.

stany związane ze skurczem mięśni

w kontroli napięcia i drażliwości w spastyczności pochodzenia ośrodkowego

w wybranych przypadkach: 5 mg do 40 mg na dobę, w dawkach podzielonych.

dzieci od 12 do 18 lat: zwykła dawka to 10 mg dwa razy na dobę; maksymalna dawka

wynosi 40 mg na dobę.

dzieci od 6 do 12 lat: 5 mg dwa razy na dobę.

jako środek do premedykacji przed znieczuleniem ogólnym

dzieci od 6 do 18 lat: 2 mg do 10 mg.

Dawkowanie u dzieci poniżej 6 lat

Diazepam tabletki nie jest przeznaczony dla dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku oraz osłabionych

Nie należy przekraczać połowy dawki zwykle stosowanej u dorosłych.

Leczenie objawów nagłego odstawienia alkoholu

Zwykle 10 mg, 3 do 4 razy w ciągu pierwszych 24 godzin, następnie lekarz może zmniejszyć dawkę

do 5 mg, 3 do 4 razy na dobę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki.

Pacjenci z zaburzeniami wątroby

U pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby lekarz może zalecić zmniejszenie dawki.

Sposób podawania

Lek należy stosować doustnie.

Nie stosować dłużej niż 4 tygodnie w przypadku bezsenności lub 8 do 12 tygodni

w przypadku stanów lękowych (wliczając w to czas stopniowego odstawiania leku).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Relanium

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast zwrócić się o pomoc

do lekarza lub najbliższego szpitala.

Przedawkowanie leku Relanium rzadko zagraża życiu, jeśli lek był przyjmowany jako jedyny.

Mogą wystąpić następujące objawy przedawkowania: senność, niezborność ruchów, upośledzenie

wymowy, oczopląs, arefleksja (zniesienie odruchów), bezdech, obniżenie ciśnienia, depresja

krążeniowa i oddechowa oraz śpiączka.

Śpiączka zwykle trwa kilka godzin, ale może trwać dłużej i powtarzać się, zwłaszcza u osób

w podeszłym wieku.

Pominięcie zastosowania leku Relanium

W przypadku pominięcia dawki leku, należy przyjąć lek tak szybko, jak to jest możliwe. Jeśli zbliża

się pora przyjęcia kolejnej dawki leku, należy opuścić pominięta dawkę. Następną dawkę leku przyjąć

zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia dawki

pominiętej.

Przerwanie stosowania leku Relanium

Lek należy odstawiać stopniowo. Nagłe przerwanie stosowania leku Relanium może przemijająco

spowodować nasilenie się objawów choroby, która była przyczyną zastosowania leku. Mogą

równocześnie wystąpić inne objawy, takie jak: bóle głowy, bóle mięśniowe, skrajny lęk, napięcie,

podniecenie, splątanie, drażliwość, zmiany nastroju, zaburzenia snu i niepokój. W cięższych

przypadkach mogą pojawić się następujące objawy: utrata poczucia rzeczywistości, zaburzenia

osobowości, nadwrażliwość na dźwięk, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło,

hałas i dotyk, omamy, drgawki padaczkowe.

Należy zawsze postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie jakichkolwiek wątpliwości

związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęściej występujące działania niepożądane to:

zmęczenie,

senność,

osłabienie siły mięśniowej.

Częstość nieznana:

reakcje paradoksalne: niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywne zachowanie, złość,

wściekłość, urojenia,

koszmary senne, omamy, psychozy,

zmiana zachowania, w tym zachowania nieadekwatne do sytuacji,

zaburzenie toku myślenia, zaburzenia orientacji dotyczące czasu, miejsca, sytuacji lub własnej

osoby (splątanie),

zobojętnienie (spłycenie emocjonalne),

osłabienie czujności,

depresja,

zmniejszenie lub zwiększenie popędu płciowego (libido),

niezborność ruchów (trudności z utrzymaniem równowagi) – może być przyczyną upadku

i niebezpiecznych złamań kości, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku,

upośledzenie wymowy, niewyraźna mowa,

bóle głowy, zawroty głowy,

drżenia,

niemożność uczenia się i zapamiętywania nowych informacji (tzw. niepamięć następcza);

aby jej zapobiec, pacjent powinien mieć zapewniony nieprzerwany 7 - 8 godzinny sen,

podwójne widzenie, nieostre widzenie,

niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, nieregularne bicie serca,

obniżenie ciśnienia krwi, spowolnienie pracy serca,

zwolnienie i spłycenie oddechu, bezdech,

nudności, zaparcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. wzdęcia),

suchość w jamie ustnej lub nadmierne wydzielanie śliny,

żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i białkówki oczu), zwiększenie aktywności enzymów

wątrobowych (aminotransferaz i fosfatazy zasadowej) we krwi,

reakcje skórne,

nietrzymanie moczu lub niemożność oddania moczu (silne parcie na pęcherz moczowy, ból

w podbrzuszu).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.

Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,

tel.: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub

przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Relanium

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od światła i wilgoci. Przechowywać

w oryginalnym opakowaniu.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Termin ważności ‘EXP’ oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Skrót ‘Lot’ oznacza numer serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Relanium

Substancją czynną leku jest diazepam.

Jedna tabletka zawiera 2 mg lub 5 mg diazepamu.

Pozostałe składniki to:

Relanium, 2 mg, tabletki: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, talk, magnezu stearynian,

krzemionka koloidalna bezwodna, czerwień koszenilowa (E124).

Relanium, 5 mg, tabletki: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, talk, magnezu stearynian,

krzemionka koloidalna bezwodna, żółcień chinolinowa (E104).

Jak wygląda lek Relanium, 2 mg, tabletki i co zawiera opakowanie

Lek Relanium, 2 mg, tabletki ma postać tabletek barwy różowej, okrągłych, obustronnie wypukłych,

o gładkiej powierzchni.

Opakowanie zawiera 20 tabletek.

Jak wygląda lek Relanium, 5 mg, tabletki i co zawiera opakowanie

Lek Relanium, 5 mg, tabletki ma postać tabletek barwy żółtej, okrągłych, obustronnie wypukłych,

o gładkiej powierzchni.

Opakowanie zawiera 20 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

GlaxoSmithKline Pharmaceuticals Spółka Akcyjna

ul. Grunwaldzka 189

60-322 Poznań

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego.

GSK Services Sp. z o.o.

ul. Rzymowskiego 53

02-697 Warszawa

tel. (22) 576-90-00

NCDS v.03

Data ostatniej aktualizacji ulotki: