Milurit

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Milurit 100 mg tabletki
  • Dawkowanie:
  • 100 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Milurit 100 mg tabletki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 50 tabl., 5909990163212, Rp; 40 tabl., 5909991332860, Rp; 60 tabl., 5909991332877, Rp; 70 tabl., 5909991332884, Rp; 80 tabl., 5909991332891, Rp; 120 tabl., 5909991332907, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 01632
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Milurit, 100 mg, tabletki

Milurit, 300 mg, tabletki

Allopurinolum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Milurit i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Milurit

Jak stosować lek Milurit

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Milurit

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Milurit i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną tabletek Milurit jest allopurynol. Allopurynol należy do grupy leków nazywanych

inhibitorami enzymów. Substancje te są skuteczne w kontrolowaniu tempa niektórych zmian

zachodzących w organizmie.

Milurit stosuje się długotrwale w celu zapobiegania dnie moczanowej i może być stosowany w innych

stanach związanych z nadmiarem kwasu moczowego w organizmie, takich jak kamienie nerkowe i

inne choroby nerek oraz kiedy pacjent otrzymuje leczenie z powodu nowotworu lub ma zaburzenia

czynności niektórych enzymów.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Milurit

Kiedy nie stosować leku Milurit

Jeśli pacjent ma uczulenie na allopurynol lub którykolwiek z pozostałych składników tego

leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Milurit należy omówić to z lekarzem.

Szczególna ostrożność i ścisła kontrola lekarska może być konieczna:

Jeśli pacjent należy do grupy etnicznej Han z Chin lub pochodzi z Korei.

Jeśli pacjent ma chorobę wątroby lub nerek. Lekarz może zalecić przyjmowanie mniejszej

dawki lub przyjmowanie leku rzadziej niż codziennie. Będzie też dokładniej obserwował

pacjenta.

Jeśli pacjent ma chorobę serca lub wysokie ciśnienie tętnicze i przyjmuje leki moczopędne i

(lub) leki obniżające ciśnienie krwi nazywane inhibitorami ACE.

Jeśli aktualnie występuje napad dny.

Jeśli pacjent lub jego bliski krewny ma hemochromatozę (rzadko występująca choroba

cechująca się nieprawidłowo dużym wchłanianiem żelaza z przewodu pokarmowego, co

prowadzi do nadmiernego magazynowania żelaza, szczególnie w wątrobie).

Jeśli pacjent ma chorobę tarczycy.

Jeśli pacjent jest leczony azatiopryną (lekiem stosowanym w celu osłabienia odpowiedzi

immunologicznej - immunosupresyjnym), merkaptopuryną (lekiem stosowanym w

białaczkach).

W razie wątpliwości, czy ma miejsce któraś z powyższych sytuacji, należy porozmawiać z lekarzem

lub farmaceutą.

Zgłaszano występowanie nasilonych wysypek skórnych (zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-

Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) podczas stosowania allopurynolu. Często

wysypka może obejmować owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i spojówek

(zaczerwienienie i obrzęk oczu). Te potencjalnie zagrażające życiu ciężkie wysypki skórne są często

poprzedzane objawami grypopodobnymi takimi jak gorączka, bóle głowy bóle całego ciała. Wysypka

może postępować przekształcając się w uogólnione pęcherze i złuszczanie skóry.

Te ciężkie reakcje skórne mogą występować częściej u osób pochodzenia chińskiego, tajskiego lub

koreańskiego. Przewlekła choroba nerek może dodatkowo zwiększać ryzyko u tych pacjentów.

W razie wystąpienia wysypki lub objawów skórnych należy przerwać stosowanie leku Milurit,

zasięgnąć pilnie porady lekarza i poinformować go o przyjmowaniu tego leku. Jeśli podczas

stosowania leku Milurit u pacjenta wystapią ciężkie wysypki skórne, zespół nadwrażliwości,

zespół Stevensa Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka nie wolno ponownie

rozpoczynać leczenia lekiem Milurit.

We wczesnym okresie leczenia lekiem Milurit można spodziewać się ostrego ataku dnawego

zapalenia stawów. Dlatego lekarz może zalecić profilaktyczne stosowanie odpowiedniego leku

przeciwzapalnego lub kolchicyny przez co najmniej miesiąc.

W celu monitorowania bezpieczeństwa i skuteczności leczenia lekiem Milurit lekarz może zlecić

wykonanie jednego lub więcej badań laboratoryjnych. Należy te badania wykonać i okazać ich wyniki

lekarzowi.

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano chorobę nowotworową lub zespół Lesch-Nyhana, ilość kwasu

moczowego w moczu może wzrastać. By zapobiec temu zjawisku należy pić wystarczająco dużo

płynów, by odpowiednio rozcieńczyć mocz.

Jeśli pacjent ma kamicę moczową, kamienie w nerkach będą się (w trakcie leczenia) zmniejszać i

mogą przemieszczać się do dróg moczowych.

Dzieci i młodzież

Dzieci i młodzież poniżej 15 lat nie powinny stosować leku Milurit, z wyjątkiem przypadków

niektórych nowotworów (szczególnie białaczek), lub w leczeniu pewnych zaburzeń enzymatycznych,

takich jak zespół Lescha-Nyhana.

Lek Milurit a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o stosowaniu obecnie lub ostatnio, a także o planowaniu przyjmowania

następujących leków:

salicylany (stosowane w celu zmniejszenia bólu, gorączki lub zapalenia np. kwas

acetylosalicylowy)

teofilina, lek stosowany w razie problemów z oddychaniem. Lekarz może zlecić oznaczanie

poziomu teofiliny we krwi, zwłaszcza na początku leczenia lekiem Milurit lub zmodyfikować

jego dawkę

leki stosowane w leczeniu drgawek (padaczki) (fenytoina)

ampicylina lub amoksycylina (stosowane w zakażeniach bakteryjnych). Ponieważ częstsze są

reakcje uczuleniowe, jeśli to możliwe pacjenci powinni otrzymywać inne antybiotyki.

didanozyna, stosowana w leczeniu zakażenia wirusem HIV

widarabina, stosowana w leczeniu zakażeń wirusowych. Uwaga: częściej mogą występować

działania niepożądane widarabiny. Należy zachować szczególne środki ostrożności w razie ich

wystąpienia.

leki stosowane w chorobie nowotworowej; zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy

allopurynol przyjmuje się razem z cytostatykami (np. cyklofosfamid, doksorubicyna,

bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) niż gdy te substancje czynne przyjmuje się

osobno.

Dlatego regularnie należy poddawać się badaniom kontrolującym morfologię krwi.

wodorotlenek glinu; jeśli jednocześnie przyjmuje się wodorotlenek glinu, allopurynol może

mieć słabsze działanie. Należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem

obu leków.

leki stosowane w celu osłabienia odpowiedzi immunologicznej (leki immunosupresyjne),

takie jak cyklosporyna (mogą częściej występować działania niepożądane cyklosporyny),

azatiopryna (konieczne jest zmniejszenie dawki azatiopryny)

merkaptopuryna (stosowana w leczeniu białaczki). Konieczne jest zmniejszenie dawki

merkaptopuryny

leki stosowane w leczeniu cukrzycy (chlorpropamid). Może być konieczne zmniejszenie

dawki chlorpropamidu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

leki stosowane w leczeniu chorób serca lub wysokiego ciśnienia tętniczego, takie jak

inhibitory ACE (np. kaptopryl, ramipryl) lub leki moczopędne (diuretyki, szczególnie

diuretyki tiazydowe lub furosemid)

leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi (leki przeciwzakrzepowe), takie jak warfaryna,

fenprokumon i acenokumarol. Lekarz będzie częściej kontrolował parametry krzepnięcia krwi,

a w razie potrzeby zmniejszał dawkę tych leków

inne leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd).

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków

sprzedawanych bez recepty, w tym leków ziołowych. Jest to konieczne, ponieważ Milurit może

wpływać na działanie innych leków. Również inne leki mogą wpływać na działanie leku Milurit.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania leku Milurit podczas ciąży nie jest wystarczająco udokumentowane.

Milurit może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy,

a sama choroba niesie za sobą ryzyko dla matki lub nienarodzonego dziecka.

Karmienie piersią

Allopurynol jest wydzielany z mlekiem kobiet karmiących piersią. Nie zaleca się stosowania

allopurynolu podczas karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Może wystąpić senność, zawroty głowy lub zaburzenia koordynacji. Jeśli takie objawy wystąpią, nie

należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Każda tabletka leku Milurit 100 mg zawiera 50 mg laktozy.

Jeżeli lekarz poinformował pacjenta o nietolerancji niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

3. Jak stosować lek Milurit

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Milurit należy przyjmować raz na dobę po posiłku. Tak długo, jak pacjent będzie przyjmował ten lek,

powinien pić dużo płynów (2-3 litry na dobę). Jeśli dawka dobowa przekracza 300 mg i u pacjenta

występują objawy niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego takie jak nudności i wymioty

(patrz punkt 4). Aby zmniejszyć te działania, lekarz może przepisać allopurynol w dawkach

podzielonych

Dawkowanie zawsze powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza.

Zalecane dawki

Dorośli

Zalecana dawka początkowa wynosi 100 mg raz na dobę. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę,

jeśli stężenie moczanów w surowicy w odpowiedzi na lek jest niezadowalające.

Zalecane dawki podtrzymujące wynoszą:

100 do 200 mg na dobę w stanach łagodnych, 300 do 600 mg na dobę w stanach o umiarkowanym

nasileniu i 700 do 900 mg na dobę w stanach ciężkich.

Jeśli potrzebne jest ustalenie dawki w mg/kg masy ciała, należy stosować dawkę 2 do 10 mg/kg masy

ciała/dobę.

We wczesnym okresie leczenia lekarz może przepisać lek przeciwzapalny lub kolchicynę do

stosowania przez co najmniej miesiąc w celu zapobiegania wystąpieniu ataków dnawego zapalenia

stawów.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (poniżej 15 lat)

U dzieci w wieku poniżej 15 lat lek Milurit stosuje się w dawkach 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę,

do maksymalnej dawki 400 mg na dobę w 3 dawkach podzielonych. Stosowanie leku u dzieci jest

rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (szczególnie białaczki) i niektórych zaburzeń

enzymatycznych, takich jak zespół Lescha-Nyhama.

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Lekarz zaleci najmniejszą dawkę leku Milurit, jaka będzie najlepiej kontrolować objawy.

Jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką chorobę nerek

pacjent może otrzymać zalecenie, aby przyjmować dawkę mniejszą niż 100 mg każdego dnia

lub otrzymać zalecenie, aby przyjmować dawkę 100 mg w odstępach czasu dłuższych niż raz

na dobę

Jeśli pacjent jest dializowany 2 lub 3 razy w tygodniu, lekarz może zalecić dawkę 300 lub 400 mg do

przyjmowania bezpośrednio po dializie.

W przypadku choroby nerek lekarz może kontrolować czynność nerek, zwłaszcza jeśli pacjent

przyjmuje jednocześnie leki moczopędne (diuretyki, szczególnie diuretyki tiazydowe).

Jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę wątroby

Lekarz może zalecić przyjmowanie mniejszych dawek. Konieczne mogą być okresowe badania

czynności wątroby, szczególnie na początku leczenia.

Leczenie stanów przebiegających ze zwiększonym obrotem moczanów (np. choroby

nowotworowe, zaburzenia czynności niektórych enzymów)

Zaleca się, aby przed rozpoczęciem terapii cytotoksycznej wyrównać zwiększone stężenie kwasu

moczowego. Ważne jest zapewnienie odpowiedniej podaży płynów.

Reakcje skórne

W razie wystąpienia reakcji skórnych należy natychmiast zaprzestać podawania allopurynolu. Po

ustąpieniu łagodnych reakcji skórnych można przywrócić podawanie leku w małej dawce (np.

50 mg/dobę) po starannym rozważeniu występujących zagrożeń. Następnie można stopniowo

zwiększać dawkę monitorując występowanie reakcji skórnych i innych ewentualnych działań

niepożądanych. W razie nawrotu wysypki należy odstawić lek na stałe, biorąc pod uwagę możliwość

wystąpienia nasilonych reakcji skórnych (patrz punkt 4 Możliwe działania niepożądane).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Milurit

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Milurit, lub jeśli pacjent myśli, że połknęło

tabletki dziecko należy skontaktować się z lekarzem lub natychmiast zgłosić się do szpitalnego

oddziału ratunkowego. Należy zabrać ze sobą tę ulotkę, pozostałe tabletki i opakowanie leku, tak aby

lekarz wiedział, które tabletki zostały przyjęte.

Do najczęstszych objawów przedawkowania należą nudności, wymioty, biegunka lub zawroty głowy.

Do czasu udzielenia pomocy przez lekarza należy zapewnić dużą podaż płynów.

Pominięcie zastosowania leku Milurit

W razie pominięcia przyjęcia dawki leku należy ją przyjąć jak najszybciej po uświadomieniu sobie

tego faktu. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę. Nie

należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy kontynuować

leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Przerwanie stosowania leku Milurit

Długość okresu leczenia jest ustalana przez lekarza.

Nie należy przerywać przyjmowania leku Milurit bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, o ile nie

występują reakcje alergiczne lub inne ciężkie objawy niepożądane (patrz punkt 4.)

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane, związane ze stosowaniem leku Milurit, występują rzadko w populacji

leczonych pacjentów i w większości przypadków mają niewielkie nasilenie. Częstość występowania

działań niepożądanych zwiększa się w przypadkach współistniejącej choroby nerek i (lub) wątroby.

Opisywano przypadki potencjalnie zagrażającej wysypki skórnej (zespół Stevensa-Johnsona,

toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) (patrz punkt 2.)

Jeśli w czasie przyjmowania leku Milurit u pacjenta wystąpi którekolwiek z niżej wymienionych

działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z

lekarzem.

Niezbyt często (mogą występować do 1 na 100 osób)

Reakcje alergiczne

Objawami mogą być:

wysypka skórna, złuszczanie się skóry, owrzodzenie warg i jamy ustnej

obrzęk twarzy, rąk, ust, języka lub gardła

trudności w połykaniu lub oddychaniu

bardzo rzadko nagły świszczący oddech, kołatanie serca lub ucisk w klatce piersiowej i

zapaść.

Nie należy przyjmować więcej tabletek, o ile lekarz nie powiedział pacjentowi, że ma to zrobić.

Rzadko (mogą występować do 1 na 1000 osób)

gorączka i dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni (objawy grypopodobne) i ogólnie złe

samopoczucie

zmiany skórne, na przykład owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i

zapalenie spojówek (czerwone i opuchnięte oczy), rozlane pęcherze lub złuszczanie naskórka

ciężkie reakcje nadwrażliwości z gorączką, wysypką skórną, bólami stawów i

nieprawidłowymi wynikami badań krwi i badań czynności wątroby (mogą to być objawy

wielonarządowej nadwrażliwości)

Inne możliwe działania niepożądane

Często (mogą występować do 1 na 10 osób):

Wysypka

Zwiększone stężenie TSH (hormonu kontrolującego funkcję tarczycy) we krwi

Niezbyt często (mogą występować do 1 na 100 osób):

nudności, wymioty i biegunka

nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby

Rzadko (mogą występować do 1 na 1000 osób):

bóle stawów lub bolesne obrzmienie w okolicach pachwin, pach lub szyi

żółtaczka (zażółcenie skóry i białkówek oczu)

zaburzenia wątroby, takie jak zapalenie wątroby

choroby nerek

powstawanie kamieni w drogach moczowych, objawy mogą obejmować obecność krwi w

moczu oraz ból brzucha, boku lub pachwiny

Bardzo rzadko (mogą występować do 1 na 10.000 osób):

Czasami allopurynol w postaci tabletek może wpływać na krew, co może się objawiać jako

łatwiejsze niż zwykle powstawanie siniaków lub może wystąpić ból gardła bądź też inne

objawy zakażenia. Objawy te występują zwykle u osób, które mają problemy z wątrobą lub

nerkami. Należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi.Milurit może mieć wpływ na

węzły chłonne

wysoka temperatura

krew w moczu, niewydolność nerek

wymioty krwią

duże stężenie tłuszczów we krwi

ogólne złe samopoczucie

osłabienie, drętwienie dłoni lub stóp, brak równowagi, mrowienie, niezdolność do ruchów

mięśni (porażenie) lub utrata świadomości

bóle głowy, zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia

ból w klatce piersiowej, wysokie ciśnienie tętnicze lub wolne tętno

niepłodność u mężczyzn lub niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji

powiększenie piersi u mężczyzn i kobiet

zmiana rytmu wypróżnień, obecność tłuszczu w kale

zaburzenia smaku

zaćma (zmętnienie soczewki oka), choroba plamki żółtej oka

wypadanie lub zmiana koloru włosów

drgawki

depresja

zatrzymanie płynów prowadzące do obrzęków, szczególnie wokół kostek

wzmożone pragnienie, zmęczenie, utrata wagi ciała (mogą to być objawy cukrzycy). Lekarz

może zalecić badanie stężenia cukru we krwi, aby ustalić czy taka jest przyczyna.

czyraki (czyraczność, niewielkie tkliwe czerwone guzki na skórze)

bóle mięśni

Częstość nieznana (nie można określić częstości występowania na podstawie dostępnych danych ):

bóle brzucha

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych

ul. Al. Jerozolimskie 181C

PL - 02 222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl..

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Milurit

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (miesiąc, rok) zamieszczonego na pudełku

tekturowym po: „termin ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Milurit

Substancją czynną leku jest allopurynol.

Tabletki 100 mg: każda tabletka zawiera 100 mg allopurynolu

Tabletki 300 mg: każda tabletka zawiera 300 mg allopurynolu

Pozostałe składniki to:

Tabletki 100 mg: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, powidon K-25, talk, magnezu

stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A).

Tabletki 300 mg: mikrokrystaliczna celuloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), żelatyna,

krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Milurit i co zawiera opakowanie

Wygląd:

Tabletki 100 mg: białe lub szarawe tabletki, bez zapachu, okrągłe, płaskie, o niezaokrąglonych

brzegach, z wygrawerowanym napisem „E 351” na jednej stronie i linią podziału na drugiej stronie.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Tabletki 300 mg:

Białe lub szarawe tabletki, bez zapachu, okrągłe, płaskie, o niezaokrąglonych brzegach, z

wygrawerowanym napisem „E 352” na jednej stronie i linią podziału na drugiej stronie.

Opakowanie

Tabletki 100 mg

40, 50, 60, 70, 80 lub 120 tabletek w butelce z barwnego szkła z zakrętką PE w tekturowym pudełku.

Tabletki 300 mg

30, 40, 60, 70, 80, 100 lub 120 tabletek w butelce z barwnego szkła z zakrętką PE w tekturowym

pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

PROTERAPIA Spółka z o.o.

ul. 17 Stycznia 45 D

02-146 Warszawa

Wytwórca

EGIS PHARMACEUTICALS PLC.

Mátyás király u. 65

9900 Körmend

Węgry

W

celu

uzyskania

bardziej

szczegółowych

informacji

należy

zwrócić

się

do

przedstawicielstwa

Podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.

Nazwa: EGIS Polska Sp. z o.o.

ul. 17 Stycznia 45 D

02-146 Warszawa

Telefon: +48 22 417 92 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12.12.2017