Meronem

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Meronem 500 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
  • Dawkowanie:
  • 500 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Meronem 500 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 10 fiol. proszku, 5909990651610, Lz

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 06516
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dla pacjenta: informacja dla użytkownika

Meronem, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji

Meronem, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji

Meropenem

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić

innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy

niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub

pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Meronem i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Meronem

Jak stosować lek Meronem

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Meronem

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Meronem i w jakim celu się go stosuje

Meronem należy do grupy leków nazywanych antybiotykami karbapenemowymi. Jego działanie polega na

niszczeniu bakterii, które mogą powodować ciężkie zakażenia.

Meronem jest stosowany do leczenia następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku 3 miesięcy i

starszych:

Zakażenie płuc (zapalenie płuc).

Zapalenie oskrzeli i płuc w przebiegu mukowiscydozy.

Powikłane zakażenia układu moczowego.

Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej.

Zakażenia śródporodowe i poporodowe (mogące rozwinąć się podczas lub po porodzie).

Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich.

Ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (meningokokowe).

Meronem może być stosowany w leczeniu gorączkujących pacjentów z neutropenią, u których podejrzewa

się zakażenie bakteryjne.

Meronem może być stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych krwi, które mogą być związane

zakażeniami wymienionymi powyżej.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Meronem

Kiedy nie stosować leku Meronem

Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na meropenem lub którykolwiek z pozostałych składników

(wymienionych w punkcie 6 Zawartość opakowania i inne informacje).

Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na inne antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny lub

karbapenemy, ponieważ pacjent taki może być także uczulony na meropenem.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Meronem

Przed zastosowaniem leku Meronem należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę:

jeśli pacjent ma choroby wątroby lub nerek;

jeśli u pacjenta występowała ciężka biegunka po zastosowanu innych antybiotyków.

Podczas leczenia u pacjenta może wystąpić dodatni test Coombsa, który świadczy o obecności przeciwciał,

które mogą niszczyć czerwone krwinki. Lekarz omówi to z pacjentem.

Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy któraś z wyżej wymienionych sytuacji go dotyczy, należy o tym

powiedzieć lekarzowi.

Meronem i inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach

oraz tych, które pacjent zamierza przyjmować, ponieważ lek Meronem może zmieniać działanie niektórych

leków a inne leki mogą wpływać na działanie leku Meronem.

Szczególnie należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje:

Probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej).

Kwas walproinowy, walproinian sodu lub walpromid (stosowane w leczeniu padaczki). Lek Meronem

nie powinien być stosowany, ponieważ może spowodować osłabienie działania walproinianu sodu.

Doustne leki przeciwzakrzepowe (stosowane w leczeniu lub zapobieganiu powstawania zakrzepów

w naczyniach krwionośnych).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Zaleca się, aby unikać

podawania meropenemu pacjentkom w ciąży.

O tym czy pacjentka powinna przyjąć Meronem zdecyduje lekarz.

Jeśli pacjentka karmi lub zamierza karmić piersią, bardzo ważne jest, aby poinformowała o tym lekarza

przed zastosowaniem leku Meronem. Małe ilości tego leku przenikają do mleka matki. Dlatego o

zastosowaniu leku Meronem u kobiety w okresie karmienia piersią zdecyduje lekarz.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie prowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Stosowanie leku Meronem było związane z bólami głowy, uczuciem kłucia i drętwienia (parestezje). Każde

z tych działań niepożądanych może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Meronem może powodować mimowolne skurcze mięśni powodujące szybkie i niekontrolowane drżenia

całego ciała (drgawki). Zazwyczaj towarzyszy temu utrata przytomności. Jeżeli u pacjenta wystąpi to

działanie niepożądane, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Meronem zawiera sód

Lek Meronem 500 mg: ten lek zawiera około 2 mEq sodu w dawce 500 mg, co należy wziąć pod uwagę

u pacjentów stosujących dietę niskosodową.

Lek Meronem 1 g: ten lek zawiera około 4 mEq sodu w dawce 1 g, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów

stosujących dietę niskosodową.

Jeżeli stan zdrowia pacjenta wymaga nadzorowania ilości spożywanego sodu, należy o tym poinformować

lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.

3.

Jak stosować lek Meronem

Należy zawsze stosować ten lek zgodnie z instrukcjami otrzymanymi od lekarza, farmaceuty lub

pielęgniarki. W przypadku wątpliwości należy upewnić się, kontaktując się z lekarzem, farmaceutą lub

pielęgniarką.

Stosowanie u dorosłych

Dawka leku zależy od rodzaju zakażenia występującego u pacjenta, miejsca zakażenia w organizmie

i nasilenia zakażenia. Lekarz zadecyduje o dawce potrzebnej pacjentowi.

Dawka zwykle stosowana u dorosłych wynosi od 500 mg (miligramów) do 2 g (gramów). Lek jest

zwykle stosowany co 8 godzin. Jednakże w przypadku uszkodzenia nerek dawki mogą być podawane

rzadziej.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dawka leku u dzieci starszych niż 3 miesiące do 12 lat zależy od wieku i masy ciała dziecka.

Zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 10 mg do 40 mg leku Meronem na każdy kilogram (kg) masy

ciała dziecka. Lek jest zwykle podawany co 8 godzin. Dzieciom o masie ciała większej niż 50 kg

podaje się dawkę jak dorosłym.

Jak stosować Meronem

Lek Meronem będzie podany pacjentowi we wstrzyknięciu lub wlewie do dużej żyły.

Lek Meronem będzie podany przez lekarza lub pielęgniarkę.

Czasami, niektórzy pacjenci, rodzice i opiekunowie mogą być przeszkoleni, by móc podać lek

Meronem w domu. Instrukcja podawania jest umieszczona w tej ulotce (w punkcie „Instrukcja

samodzielnego podawania leku Meronem w domu”). Samodzielne podawanie leku sobie lub innej

osobie w warunkach domowych jest dozwolone wyłącznie po uprzednim przeszkoleniu przez lekarza

lub pielęgniarkę. Zawsze należy stosować lek Meronem ściśle według zaleceń lekarza. W razie

wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Lek nie powinien zostać podany po zmieszaniu z innym lub dodany do roztworów zawierających inne

leki.

Podanie może trwać 5 minut lub od 15 do 30 minut. Lekarz zdecyduje jak długo powinno trwać

podawanie leku u pacjenta.

Zazwyczaj lek powinien być podawany o tych samych porach dnia.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Meronem

W razie przypadkowego podania dawki leku większej niż zalecona przez lekarza, należy niezwłocznie

skontaktować się z lekarzem lub udać do najbliższego szpitala.

Pominięcie zastosowania leku Meronem

Jeśli pominięto podanie leku, powinno to nastąpić jak najszybciej jest to możliwe. Jeśli czas do podania

kolejnej dawki jest krótki, należy dawkę pominąć.

Nie należy podawać dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Meronem

Nie należy przerywać stosowania leku Meronem dopóki nie zaleci tego lekarz.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty

lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, ten lek również może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one

wystąpią.

Ciężkie reakcje alergiczne

Jeśli wystąpi ciężka reakcja alergiczna,

należy przerwać stosowanie leku Meronem i niezwłocznie

skontaktować się z lekarzem

. Pacjent może pilnie potrzebować pomocy medycznej. Do objawów mogą

należeć szybko pojawiające się:

ciężka wysypka, swędzenie lub wypryski na skórze;

obrzęki twarzy, ust, języka lub innych części ciała;

duszność, świsty lub trudności w oddychaniu.

Uszkodzenie czerwonych krwinek (częstość nieznana)

Do objawów należy:

pojawienie się niespodziewanej duszności;

czerwone lub brązowe zabarwienie moczu.

Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów

należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem

Inne możliwe działania niepożądane

Częste (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)

bóle brzucha

nudności

wymioty

biegunka

bóle głowy

wysypka, świąd skóry

stan zapalny i ból

zwiększenie liczby płytek krwi (w badaniu krwi)

zmiany wyników badań diagnostycznych świadczących o czynności wątroby

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)

Zmiany we krwi. W tym zmniejszenie liczby płytek krwi (może powodować łatwe siniaczenie),

zwiększenie liczby niektórych białych krwinek, zmniejszenie liczby innych białych krwinek,

zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi. Lekarz może zalecić wykonanie kontrolnych badań krwi.

Zmiany wyników badań krwi, w tym badań świadczących o czynności nerek.

Uczucie mrowienia (igły, szpilki).

Zakażenia grzybicze jamy ustnej lub pochwy (pleśniawki).

Zapalenie jelit z biegunką.

Ból żył w miejscu podania leku Meronem.

Inne zmiany we krwi. Do objawów należą częste zakażenia, gorączka i ból gardła. Od czasu do czasu

lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych krwi.

Nagle pojawiająca się ciężka wysypka lub powstawanie pęcherzy lub złuszczanie się skóry. Może

występować z gorączką i bólami stawów.

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób)

Drgawki.

Częstość nieznana (nie może ustalona na podstawie dostępnych danych)

Ciężkie reakcje nadwrażliwości w tym gorączka, wysypka skórna, zmiany wyników badania krwi

służących ocenie czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych) oraz

zwiększenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych (eozynofilów), a także powiększenie węzłów

chłonnych. Mogą być one objawami wielonarządowego zaburzenia na tle nadwrażliwości,

określanego jako zespół osutki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można

zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

tel.: +48 22 49 21 301

fax.: +48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Meronem

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności oznacza

ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze do 30

Wstrzyknięcie

Po rozpuszczeniu: roztwór do wstrzyknięcia dożylnego należy podać niezwłocznie po sporządzeniu.

Sporządzonego roztworu przed podaniem w postaci dożylnego wstrzyknięcia nie należy przechowywać

dłużej niż:

3 godziny w temperaturze do 25°C;

12 godzin w stanie schłodzonym (2-8°C).

Infuzja (wlew dożylny)

Po rozpuszczeniu: roztwór do infuzji dożylnej należy podać bezpośrednio po sporządzeniu. Sporządzonego

roztworu przed jego podaniem w postaci infuzji nie należy przechowywać dłużej niż:

3 godziny w temperaturze do 25°C, jeśli Meronem rozpuszczono w roztworze chlorku sodu;

24 godziny w stanie schłodzonym (2-8°C

jeśli Meronem rozpuszczono w roztworze chlorku sodu;

jeśli Meronem rozpuszczono w roztworze dekstrozy, sporządzony roztwór należy podać natychmiast.

Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej roztwór należy podać niezwłocznie, chyba że sposób

otwierania, rozpuszczania i rozcieńczania wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego.

Jeżeli roztwór nie zostanie podany niezwłocznie, odpowiedzialność za okres i warunki przechowywania

ponosi użytkownik.

Nie zamrażać sporządzonego roztworu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Meronem

Lek Meronem 500 mg: Substancją czynną leku jest meropenem. Każda fiolka zawiera 500 mg meropenemu

bezwodnego w postaci meropenemu trójwodnego.

Lek Meronem 1 g: Substancją czynną leku jest meropenem. Każda fiolka zawiera 1 g meropenemu

bezwodnego w postaci meropenemu trójwodnego.

Innym składnikiem leku jest sodu węglan bezwodny.

Jak wygląda lek Meronem i co zawiera opakowanie

Meronem to biały do jasnożółtego proszek w fiolce, służący do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

lub infuzji. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny

Pfizer Europe MA EEIG

Boulevard de la Plaine 17

1050 Bruxelles

Belgia

Wytwórca

AstraZeneca UK Ltd.

Silk Road Business Park

Macclesfield

Cheshire SK10 2NA

Wielka Brytania

Corden Pharma S.P.A.

Viale dell'Industria 3

20867 Caponago (MB)

Włochy

Pfizer Service Company BVBA

10 Hoge Wei

1930 Zaventem

Belgia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji, należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego:

Pfizer Polska Sp. z o.o.

ul. Postępu 17B

02-676 Warszawa

tel: +48 22 335 61 00

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru

Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria: Optinem

Belgia: Meronem IV

Cypr: MERONEM

Republika Czech: MERONEM

Dania: MERONEM

Estonia: Meronem

Finlandia: Meronem

Francja: MERONEM

Niemcy: Meronem

Grecja: Meronem

Islandia: Meronem

Irlandia: Meronem IV

Włochy: MERREM

Luksemburg: Meronem IV

Holandia: Meronem i.v.

Norwegia: Meronem

Polska: Meronem

Portugalia: Meronem

Rumunia: Meronem i.v.

Hiszpania: Meronem I.V.

Szwecja: Meronem

Wielka Brytania: Meronem IV

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05/2018

Porada - informacja medyczna

Antybiotyki są stosowane w celu leczenia zakażeń bakteryjnych. Są one nieskuteczne

w przypadku zakażeń wirusowych.

Zdarzają się zakażenia bakteryjne niepoddające się leczeniu antybiotykami. Jedną

najczęstszych przyczyn takich przypadków jest oporność bakterii na stosowany antybiotyk.

To oznacza, że mimo stosowania antybiotyków niektóre bakterie mogą przetrwać lub się

namnażać.

Może być wiele przyczyn oporności bakterii. Ostrożne stosowanie antybiotyków może pomóc

w zmniejszeniu możliwości tworzenia się oporności.

Jeśli lekarz przepisał antybiotyk, oznacza to, że pacjent potrzebuje go wyłącznie z powodu

występującej aktualnie choroby. Stosując się do poniższych uwag można zapobiegać oporności

bakterii, powodującej, że antybiotyk przestaje działać.

Bardzo ważne jest stosowanie antybiotyku w odpowiedniej dawce, w odpowiednim czasie

i przez odpowiednią liczbę dni. Należy przeczytać instrukcje w ulotce dla pacjenta,

a w przypadku wątpliwości zwrócić się do lekarza lub farmaceuty z prośbą o objaśnienie.

Nie powinno się stosować antybiotyku dopóki nie został przepisany przez lekarza

i powinno się go stosować wyłącznie do leczenia zakażenia, na które został przepisany.

Nie powinno się stosować antybiotyku przepisanego innej osobie nawet, jeśli miała ona

podobne objawy.

Nie powinno się przekazywać przepisanego dla siebie antybiotyku innym osobom.

Resztę niezużytego antybiotyku przepisanego przez lekarza należy odnieść do apteki

w celu prawidłowego zniszczenia.

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby

zdrowia

Instrukcja samodzielnego podawania leku Meronem w domu

Niektórzy pacjenci, rodzice i opiekunowie mogą zostać przeszkoleni by móc podać lek Meronem w domu.

Ostrzeżenie. Lek można podawać samodzielnie w domu tylko po wcześniejszym przeszkoleniu przez

lekarza lub pielęgniarkę.

Jak przygotować lek

Ten lek musi być zmieszany z innym płynem (rozpuszczalnik). Lekarz poinstruuje ile rozpuszczalnika

należy użyć.

Lek należy podać bezpośrednio po sporządzeniu. Nie zamrażać przygotowanego leku.

Należy umyć i dobrze osuszyć ręce. Przygotować czyste miejsce robocze.

Wyjąć butelkę (fiolkę) leku Meronem z opakowania. Należy sprawdzić fiolkę i datę ważności. Należy

sprawdzić czy nie ma oznak zniszczenia opakowania leku.

Należy usunąć kolorowe zamknięcie i przetrzeć szary gumowy korek wacikiem nasączonym

alkoholem. Poczekać aż korek wyschnie.

Należy połączyć nową jałową igłę z nową jałową strzykawką, nie dotykając ich końców.

Do strzykawki należy nabrać zaleconą ilość wody do wstrzykiwań. Potrzebna ilość wody znajduje się

w tabeli poniżej:

Dawka leku Meronem

Ilość wody do wstrzykiwań

potrzebna do rozpuszczenia

500 mg (miligramów)

10 ml (mililitrów)

1 g (gram)

20 ml

1,5 g

30 ml

40 ml

Uwaga:

Jeśli przepisana dawka leku Meronem jest większa niż 1 g, będzie potrzebna więcej niż jedna fiolka

leku Meronem. Można wtedy roztwór z wielu fiolek nabrać do jednej strzykawki.

Igłę strzykawki umieścić na środku gumowego korka, wbić ją i dodać wodę do wstrzykiwań

znajdującą się w strzykawce do fiolki lub fiolek z lekiem Meronem.

Usunąć igłę z fiolki i wstrząsnąć dobrze fiolką przez około 5 sekund lub do czasu rozpuszczenia

proszku. Jeszcze raz przetrzeć gumowy korek nowym wacikiem nasączonym alkoholem i poczekać

aż korek wyschnie.

Upewnić się, że tłok strzykawki jest wciśnięty do końca, następnie ponownie wkłuć igłę przez

gumowy szary korek. Należy trzymać strzykawkę i fiolkę, a następnie odwrócić fiolkę do góry dnem.

Trzymając koniec igły zanurzony w roztworze, należy pociągnąć tłok strzykawki i nabrać roztwór

z fiolki do strzykawki.

Igłę na strzykawce usunąć z fiolki i odłożyć pustą fiolkę w bezpieczne miejsce.

Należy trzymać strzykawkę w pozycji pionowej, a koniec igły skierowany do góry. Puknąć lekko

w strzykawkę tak, aby pęcherzyki powietrza w strzykawce przedostały się do góry.

Usunąć całe powietrze ze strzykawki delikatnie naciskając tłok, aż całe powietrze zostanie usunięte.

Jeśli lek Meronem jest stosowany w domu, użyte igły i linie do podawania infuzji należy usunąć we

właściwy sposób. Jeśli lekarz zadecyduje o przerwaniu leczenia, należy niewykorzystany lek usunąć

zgodnie z lokalnymi przepisami.

Podawanie leku

Lek może być podany przez krótką kaniulę lub wenflon lub przez port lub linię centralną.

Podawanie leku Meronem przez krótką kaniulę lub wenflon

Usunąć igłę ze strzykawki i ostrożnie wyrzucić do pojemnika przeznaczonego na ostre odpady.

Przeczyścić koniec kaniuli lub wenflonu wacikiem nasączonym alkoholem i poczekać aż

wyschnie. Zdjąć zamknięcie kaniuli i podłączyć strzykawkę.

Powoli naciskać tłok strzykawki tak, aby podawać antybiotyk równomiernie przez około 5 minut.

Po zakończeniu podawania antybiotyku i opróżnieniu strzykawki, odłączyć strzykawkę

i przepłukać kaniulę zgodnie z zaleceniami lekarza lub pielęgniarki.

Zamknąć kaniulę i ostrożnie wyrzucić strzykawkę do pojemnika przeznaczonego na ostre odpady.

Podawanie leku Meronem przez port lub dojście centralne

Zdjąć zamknięcie portu lub linii centralnej, przeczyścić koniec linii wacikiem nasączonym

alkoholem i poczekać aż wyschnie.

Podłączyć strzykawkę i powoli naciskać tłok strzykawki, aby podawać antybiotyk równomiernie,

przez około 5 minut.

Po zakończeniu podawania antybiotyku, odłączyć strzykawkę i przepłukać linię zgodnie

z zaleceniami lekarza lub pielęgniarki.

Założyć nowe zamknięcie na linię centralną i ostrożnie wyrzucić strzykawkę do pojemnika

przeznaczonego na ostre odpady.