Maalox

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Maalox (35 mg + 40 mg)/ml zawiesina doustna
  • Dawkowanie:
  • (35 mg + 40 mg)/ml
  • Forma farmaceutyczna:
  • zawiesina doustna
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Maalox (35 mg + 40 mg)/ml zawiesina doustna
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 30 sasz. 15 ml, 5909990225330, OTC; 30 sasz. 10 ml, 5909990225323, OTC; 1 butelka 60 ml, 5909991215729, OTC; 1 butelka 250 ml, 5909990225316, OTC; 1 butelka 355 ml, 5909991215736, OTC

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 02253
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Maalox (35 mg + 40 mg)/ml, zawiesina doustna

Aluminii hydroxidum +Magnesii hydroxidum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ

zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

Lek ten należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub

według zaleceń lekarza lub farmaceuty.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

Jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja, należy zwrócić się do farmaceuty.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe

objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi,

farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Jeśli po upływie 7 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy

skontaktować się z lekarzem.

Spis treści ulotki

Co to jest Maalox i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem Maalox

Jak stosować Maalox

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać Maalox

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest Maalox i w jakim celu się go stosuje

Maalox jest lekiem złożonym, o miejscowym działaniu zobojętniającym nadmiar kwasu

solnego soku żołądkowego, ściągającym i osłaniającym błonę śluzową żołądka

i dwunastnicy. Nie powoduje nadmiernego zobojętnienia treści żołądka i wtórnego

pobudzenia wydzielania kwasu.

Maalox jest wskazany w leczeniu objawowym zaburzeń ze strony górnego odcinka przewodu

pokarmowego, związanych z nadkwaśnością:

- nieżyt żołądka,

- zarzucanie wsteczne treści żołądka do przełyku w przebiegu przepukliny rozworu

przełykowego przepony,

- niestrawność, zgaga z powodu nadkwaśności,

oraz pomocniczo w leczeniu:

- choroby wrzodowej dwunastnicy,

- choroby wrzodowej żołądka.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Maalox

Kiedy nie stosować leku Maalox

- jeśli pacjent ma uczulenie na glinu wodorotlenek, magnezu wodorotlenek lub którykolwiek

z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),

- jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek (patrz Ostrzeżenia i środki

ostrożności).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Maalox należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Zachować szczególną ostrożność stosując lek Maalox:

- u pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie,

- u dzieci poniżej 6 lat lek podawać po konsultacji z lekarzem,

- u pacjentów w podeszłym wieku,

- przy stosowaniu leku dłużej niż 2 tygodnie lub u pacjentów z ryzykiem hipofosfatemii

(obniżone stężenie fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi) zalecana jest konsultacja

z lekarzem.

Dzieci

małych

dzieci

stosowanie

wodorotlenku

magnezu

może

prowadzić

wystąpienia

hipermagnezemii,

zwłaszcza

jeśli

stwierdza

się

u nich

zaburzenie

czynności

nerek

odwodnienie.

Maalox a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez

pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Maalox należy zażywać nie wcześniej niż 2 godziny po zażyciu innego leku (w przypadku

fluorochinolonów - ponad 4 godziny) lub 1-2 godziny przed przyjęciem innego leku.

Wchłanianie leku Maalox może być zmniejszone podczas równoczesnego stosowania z niżej

wymienionymi lekami:

lekami blokującymi receptor H

(leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka

i dwunastnicy)

atenololem, metoprololem, propranololem (stosowanymi w zaburzeniach rytmu serca,

nadciśnieniu tętniczym, dławicy piersiowej)

cefdinirem, cefpodoksmem (antybiotyki)

tetracyklinami, fluorochinolonami, linkozamidami (antybiotyki)

chlorochiną (stosowaną w leczeniu i zapobieganiu malarii)

diflunizalem (lek przeciwbólowy, pochodna kwasu acetylosalicylowego)

digoksyną (stosowaną w migotaniu przedsionków, w niewydolności serca)

etambutolem, izoniazydem (stosowanymi w leczeniu gruźlicy)

pochodnymi fenotiazyny (szeroka grupa leków: leki przeciwhistaminowe I generacji

stosowane w alergii, także grupa leków przeciwkaszlowych oraz leki stosowane

w leczeniu chorób psychicznych)

indometacyną (lek o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym,

przeciwzapalnym, stosowany w chorobach reumatycznych)

ketokonazolem (stosowanym w leczeniu grzybicy)

penicylaminą (stosowaną w chorobie Wilsona - choroba związana z zaburzeniami

metabolizmu miedzi, co powoduje gromadzenie miedzi w wątrobie, mózgu, nerkach,

rogówce i innych tkankach oraz w reumatoidalnym zapaleniu stawów)

glikokortykosteroidami (leki działające przeciwzapalnie – szeroko stosowane

w chorobach reumatycznych, przeciwuczuleniowo – w różnych postaciach alergii,

immunosupresyjnie – stosowane, np. po przeszczepach narządów i tkanek)

fluorkiem sodu (stosowanym w osteoporozie)

solami żelaza (stosowanymi w niedokrwistościach)

difosfonianami (stosowanymi w leczeniu osteoporozy postmenopauzalnej)

lewotyroksyną (stosowaną w leczeniu niedoczynności tarczycy)

rosuwastatyną (stosowaną w obniżaniu stężenia cholesterolu).

Równoczesne stosowanie leku Maalox z:

chinidyną (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca oraz w ich zapobieganiu), może

powodować zwiększenie stężenia chinidyny w osoczu i prowadzić do jej

przedawkowania

sulfonianem polistyrenu (stosowany w leczeniu hiperkalemii - nadmiernego stężenia

potasu we krwi) zmniejsza działanie zobojętniające leku Maalox.

Maalox zmniejsza skuteczność sulfonianu polistyrenu. Jednoczesne stosowanie leków

zwiększa ryzyko zasadowicy metabolicznej u pacjentów z niewydolnością nerek oraz

niedrożności jelit.

Wodorotlenek magnezu a inne leki

Wodorotlenek magnezu może wpływać na działanie niektórych leków albo niektóre leki

mogą wpływać na skuteczność wodorotlenku magnezu. Należy powiedzieć lekarzowi lub

farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje:

- salicylany.

Wodorotlenek glinu i cytryniany mogą powodować zwiększenie stężenia glinu w osoczu

krwi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.

Maalox z jedzeniem i piciem

Lek stosować po posiłku.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy

planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie stwierdzono negatywnego wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów

i obsługiwanie maszyn.

Lek Maalox zawiera sorbitol

Leku nie należy stosować u pacjentów, u których stwierdzono nietolerancję niektórych

cukrów.

3.

Jak stosować Maalox

Zwykle stosowana dawka:

1 łyżka stołowa (10 ml) około 90 minut po posiłku lub w czasie bólu.

Dawka maksymalna: 140 ml/dobę.

Wstrząsnąć przed użyciem.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Maalox

W razie podejrzenia przedawkowania leku należy zasięgnąć porady lekarza.

Pominięcie przyjęcia Maalox

przypadku opuszczenia jednej dawki leku należy

przyjąć ją

najszybciej jak to jest

możliwe, z wyjątkiem sytuacji, gdy zbliża się pora kolejnej dawki.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy

zwrócić się do lekarza.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one

wystąpią.

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób): biegunki lub zaparcia.

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): mogą wystąpić nudności, wymioty, jasne

zabarwienie stolca.

- hipermagnezemia (zwiększenie stężenia magnezu w surowicy krwi): łącznie

z hipermagnezemią, którą obserwowano po długotrwałym stosowaniu wodorotlenku magnezu

u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Częstość występowania nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych

danych):

reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i reakcje

anafilaktyczne

hiperaluminemia (zwiększona zawartość glinu w tkankach organizmu)

hipofosfatemia (obniżenie stężenia fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi)

ból brzucha.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych

Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów

Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na

temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać Maalox

Przechowywać w temperaturze poniżej 25

C, należy zużyć w ciągu 6 miesięcy od daty

pierwszego otwarcia.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.

Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie

pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Maalox

- Substancjami czynnymi leku są:

Glinu wodorotlenek

Magnezu wodorotlenek

Substancje czynne:

butelka

60 ml

butelka

250 ml

butelka

355 ml

Glinu wodorotlenek

2,1 g

8,75 g

12,425 g

Magnezu wodorotlenek

2,4 g

10 g

14,2 g

- Pozostałe substancje pomocnicze to:

kwas solny rozcieńczony, kwas cytrynowy bezwodny, olejek miętowy, mannitol, bromek

domifenu, sacharyna sodowa, sorbitol 70 %, nadtlenek wodoru 30 %, woda oczyszczona.

100 ml zawiesiny zawiera 3,5 g glinu wodorotlenku i 4,0 g magnezu wodorotlenku.

Jak wygląda Maalox i co zawiera opakowanie

Butelka z PET zamknięta zakrętką z PP z uszczelnieniem ze spienionego polietylenu,

zawierająca 60 ml, 250 ml lub 355 ml zawiesiny w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Sanofi-Aventis Sp. z o.o.

ul. Bonifraterska 17

00-203 Warszawa

Wytwórca

Sanofi S.p.A

Viale Europa 11

21 040 Origgio

Włochy

A.Nattermann & Cie. GmbH

Nattermannallee 1

50829 Cologne

Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do:

Sanofi – Aventis Sp. z o.o.

ul. Bonifraterska 17

00-203 Warszawa

Data ostatniej aktualizacji ulotki: