Lincocin

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Lincocin 500 mg kapsułki
  • Dawkowanie:
  • 500 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • kapsułki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Lincocin 500 mg kapsułki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 12 kaps., 5909990146512, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 01465
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Lincocin, 500 mg, kapsułki

(Lincomycinum)

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera

ona informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub

pielęgniarki.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub

pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Lincocin i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lincocin

Jak stosować lek Lincocin

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Lincocin

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Lincocin i w jakim celu się go stosuje

Lek Lincocin jest antybiotykiem z grupy linkozamidów.

W zależności od wrażliwości bakterii i stężenia leku, lek Lincocin może działać bakteriobójczo lub

bakteriostatycznie.

Lek Lincocin jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń spowodowanych przez wrażliwe bakterie

beztlenowe, a także spowodowanych przez wrażliwe paciorkowce lub gronkowce:

zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie ucha

środkowego;

zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zachłystowe zapalenie płuc, ropniak opłucnej i ropień

płuca;

zakażenia skóry i tkanek miękkich;

zakażenia kości i stawów, w tym zapalenie szpiku kostnego;

posocznica.

Lekarz zaleci stosowanie leku Lincocin, jeśli zastosowanie innych antybiotyków jest niewłaściwe lub

przeciwwskazane lub gdy leczenie innymi antybiotykami jest nieskuteczne.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lincocin

Kiedy nie stosować leku Lincocin

Jeśli pacjent ma uczulenie na linkomycynę, klindamycynę lub którykolwiek z pozostałych

składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lincocin należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub

pielęgniarką, jeśli pacjenta dotyczą niżej opisane sytuacje.

Jeśli pacjent jest nadwrażliwy na penicylinę. Podczas stosowania leku Lincocin mogą wystąpić u

niego reakcje z nadwrażliwości (np. rumień, świąd skóry, wysypka, obrzęk, duszność). Należy

wówczas natychmiast zwrócić się do lekarza o pomoc (może być konieczne podanie adrenaliny,

tlenu i steroidów w postaci dożylnej oraz ewentualnie udrożnienie dróg oddechowych lub nawet

intubacja).

Jeśli pacjent przebył w przeszłości chorobę układu pokarmowego, szczególnie zapalenie jelita

grubego.

Jeśli u pacjenta podejrzewa się zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Linkomycyna nie przenika

dostatecznie do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Jeśli pacjent ma bardzo poważne zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby, przebiegające z

zaburzeniami metabolicznymi. Podczas stosowania dużych dawek leku lekarz może zalecić

kontrolowanie stężenia linkomycyny we krwi. Czynność wątroby i nerek powinna być

kontrolowana również w przypadku długotrwałego stosowania leku Lincocin.

Jeśli pacjent jednocześnie otrzymuje leki blokujące połączenia nerwowo-mięśniowe (leki

zwiotczające stosowane w znieczuleniu ogólnym, takie jak: tubokuraryna, pankuronium,

wekuronium).

Jeśli pacjent ma skłonność do alergii.

Jeśli podczas stosowania leku Lincocin u pacjenta wystąpią niżej opisane objawy, należy niezwłocznie

powiedzieć o tym lekarzowi.

Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka,

zwłaszcza ciężka i uporczywa, pacjent powinien natychmiast zwrócić się do lekarza. Należy

podejrzewać rzekomobłoniaste zapalenie jelit (w większości przypadków wywołane przez

enterotoksyny bakterii Clostridium difficile). Choroba ta, będąca powikłaniem antybiotykoterapii,

może mieć różny przebieg: od mało nasilonej, wodnistej biegunki do zespołu przebiegającego z

ciężką, przewlekłą biegunką, leukocytozą, silnymi spastycznymi bólami brzucha, ewentualnie z

domieszką śluzu i krwi w stolcu. W skrajnych przypadkach może zagrażać życiu, zwłaszcza u

osób starszych lub osłabionych.

Lekarz zaleci natychmiastowe przerwanie stosowania leku, a po ustaleniu rozpoznania

rzekomobłoniastego zapalenia jelit zastosuje odpowiednie leczenie (podaje się doustnie

metronidazol, a w ciężkich przypadkach – wankomycynę).

Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit ani innych leków działających

zapierająco.

Możliwe są nawroty choroby pomimo zastosowania właściwego leczenia.

Biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile, o przebiegu od łagodnego po zapalenie

jelita grubego zakończone zgonem, zgłaszano w przypadku stosowania prawie wszystkich leków

przeciwbakteryjnych, w tym leku Lincocin. Leczenie lekami przeciwbakteryjnymi zmienia

prawidłową mikroflorę okrężnicy, co prowadzi do nadmiernego namnażania C. difficile. U

wszystkich pacjentów, u których po zastosowaniu antybiotykoterapii pojawiła się biegunka,

należy rozważyć obecność zakażenia C. difficile. Biegunkę związaną z C. difficile zgłaszano

nawet po upływie ponad dwóch miesięcy od podania leków przeciwbakteryjnych.

Jeśli u pacjenta zaobserwuje się objawy dodatkowego zakażenia - stosowanie antybiotyków może

powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków.

Lek Lincocin a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub

ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek Lincocin może nasilać działanie leków blokujących połączenia nerwowo-mięśniowe,

stosowanych w znieczuleniu ogólnym.

Drobnoustroje oporne na klindamycynę są również oporne na lek Lincocin (oporność krzyżowa).

Linkomycyna może wpływać na wyniki badania aktywności fosfatazy zasadowej w osoczu krwi,

powodując ich zawyżenie.

Leki zawierające kaolin i pektynę hamują wchłanianie leku Lincocin przyjmowanego doustnie,

dlatego leki te należy przyjmować co najmniej 2 godziny wcześniej lub 3 do 4 godzin później niż lek

Lincocin.

Stosowanie leku Lincocin z jedzeniem i piciem

W celu zapewnienia optymalnego wchłaniania leku zaleca się, by przed podaniem leku Lincocin oraz

po jego podaniu nie przyjmować pokarmów przez 1−2 godziny.

Ciąża, karmienie piersią

i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Linkomycyna przenika przez łożysko.

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania leku Lincocin w ciąży. Lek Lincocin można

stosować podczas ciąży tylko wówczas, gdy lekarz uzna, że jest to konieczne.

Linkomycyna przenika do mleka ludzkiego. Leku Lincocin nie należy stosować podczas karmienia

piersią.

Brak danych dotyczących wpływu leku Lincocin na płodność.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie badano wpływu leku Lincocin na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek Lincocin zawiera 605 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę.

Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3.

Jak stosować lek Lincocin

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Zazwyczaj stosowana dawka leku Lincocin

Dorośli

- 500 mg trzy razy na dobę (co 8 godzin).

- Ciężkie zakażenia: 500 mg cztery razy na dobę (co 6 godzin).

Dzieci (powyżej 1 miesiąca)

Lek w postaci kapsułek nie jest zalecany do stosowania u dzieci z powodu niemożności precyzyjnego

dawkowania.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby lekarz rozważy możliwość zmniejszenia

częstotliwości podawania leku Lincocin.

Jeśli u pacjenta z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest leczenie linkomycyną, właściwa dawka

wynosi od 25% do 35% dawki zalecanej pacjentom z prawidłową czynnością nerek.

Czas trwania leczenia

Lek należy podawać tak długo, jak zaleci lekarz. W zakażeniach paciorkowcami beta-hemolizującymi,

leczenie trwa co najmniej 10 dni.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Lincocin jest zbyt silne lub za słabe, należy ponownie

zwrócić się do lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lincocin

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

W razie przedawkowania leku Lincocin mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego,

takie jak: ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka.

Przedawkowanie można leczyć wywołując wymioty lub stosując płukanie żołądka. Nie ma swoistego

antidotum. Hemodializa lub dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu leku Lincocin z osocza.

Pominięcie zastosowania leku Lincocin

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (występujące nie częściej niż u 1 do 10 na 100 pacjentów)

biegunka, nudności, wymioty

Niezbyt częste działania niepożądane (występujące nie częściej niż u 1 do 100 na 1000 pacjentów)

wysypka, pokrzywka

zakażenie pochwy

Rzadkie działania niepożądane (występujące nie częściej niż u 1 do 1000 na 10 000 pacjentów)

swędzenie

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zakażenie bakterią Clostridium difficile

pancytopenia (niedobór podstawowych rodzajów krwinek), agranulocytoza, niedokrwistość

aplastyczna, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów objętochłonnych), leukopenia

(zmniejszenie liczby krwinek białych), plamica małopłytkowa

reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zespół choroby posurowiczej

zatrzymanie krążenia i oddechu

niedociśnienie

, zakrzepowe zapalenie żył

zapalenie błony śluzowej przełyku

, dolegliwości w obrębie jamy brzusznej

żółtaczka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby

zespół Stevensa-Johnsona, pęcherzowe zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, rumień

wielopostaciowy

jałowy ropień w miejscu podania infuzji

, stwardnienie w miejscu podania

, ból w miejscu

podania

, podrażnienie w miejscu podania

Raportowano rzadkie przypadki po zbyt szybkim podaniu dożylnym.

Po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza po zbyt szybkim.

Zdarzenie zaraportowano po podaniu dożylnym.

Zdarzenie zaraportowano po podaniu doustnym.

Zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań

Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i

Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301

faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi

podmiotu odpowiedzialnego.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Lincocin

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „Termin

ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Lincocin

Substancją czynną leku jest linkomycyna w postaci chlorowodorku. Każda kapsułka zawiera

500 mg linkomycyny.

Pozostałe składniki to: magnezu stearynian, talk, laktoza jednowodna;

kapsułka żelatynowa: tytanu dwutlenek (E171), indygotyna FD&C Blue2 (E132), żelatyna.

Jak wygląda lek Lincocin i co zawiera opakowanie

Kapsułki są niebiesko-granatowe z białym napisem „P&U 500” po obu stronach.

Opakowanie zawiera 12 kapsułek (2 blistry po 6 kapsułek).

Podmiot odpowiedzialny

Pfizer Europe MA EEIG

Boulevard de la Plaine 17

1050 Bruxelles

Belgia

Wytwórca

Pfizer Italia s.r.l.,

Località Marino del Tronto,

63100 Ascoli Piceno (AP), Włochy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Pfizer Polska Sp. z o.o.

ul. Postępu 17 B

02-676 Warszawa

tel. 22 335 61 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05/2018