Lanzul S

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Lanzul S 15 mg kapsułki
  • Dawkowanie:
  • 15 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • kapsułki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Lanzul S 15 mg kapsułki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 28 kaps., 5909990869817, Rp; 56 kaps., 5909990649082, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 08698
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Lanzul S, 15 mg, kapsułki

Lansoprazolum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Lanzul S i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lanzul S

Jak stosować lek Lanzul S

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Lanzul S

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Lanzul S i w jakim celu się go stosuje

Lansoprazol, substancja czynna leku Lanzul S, jest inhibitorem pompy protonowej. Inhibitory pompy

protonowej zmniejszają ilość kwasu wydzielanego w żołądku.

Lekarz może przepisać Lanzul S dorosłym pacjentom w następujących wskazaniach:

Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka

Leczenie zapalenia przełyku (refluksowego)

Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku

Leczenie zgagi i zarzucania kwasu żołądkowego do przełyku

Leczenie zakażeń wywołanych przez bakterię

Helicobacter pylori

w połączeniu z kuracją

odpowiednimi antybiotykami

Leczenie lub zapobieganie chorobie wrzodowej dwunastnicy lub żołądka u pacjentów

wymagających stałego leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ)

(stosowanymi w zwalczaniu bólu lub zapalenia)

Leczenie zespołu Zollingera i Ellisona.

Lekarz może również przepisać lek Lanzul S w innych wskazaniach lub w dawkach różnych od

opisanych w tej ulotce. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lanzul S

Kiedy nie stosować leku Lanzul S:

jeśli pacjent ma uczulenie na lansoprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego

leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby. Lekarz może

wówczas zmniejszyć dawkę.

Aby potwierdzić rozpoznanie choroby i (lub) wykluczyć nowotwór złośliwy, lekarz przeprowadził lub

być może przeprowadzi dodatkowe badanie tzw. endoskopię.

Jeżeli w trakcie leczenia lekiem Lanzul S wystąpi biegunka, należy jak najszybciej powiadomić

lekarza, gdyż stosowanie leku Lanzul S jest związane z niewielkim zwiększeniem częstości

występowania biegunek zakaźnych.

Jeżeli lekarz przepisał pacjentowi lek Lanzul S wraz z innymi lekami (antybiotykami) przeciwko

zakażeniu

Helicobacter pylori

lub lekami przeciwzapalnymi łagodzącymi ból lub objawy choroby

reumatycznej: należy również uważnie przeczytać ulotki tych leków.

Przyjmując inhibitory pompy protonowej, jak lek Lanzul S, zwłaszcza w okresie dłuższym niż jeden

rok, może zwiększyć się nieznacznie ryzyko wystąpienia złamań kości biodrowej, kości nadgarstka

lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza w przypadku rozpoznanej osteoporozy lub

przyjmowania leków z grupy kortykosteroidów (mogących zwiększać ryzyko wystąpienia

osteoporozy).

Jeżeli pacjent stosuje leczenie lekiem Lanzul S przez dłuższy okres (ponad 1 rok), lekarz

prawdopodobnie będzie regularnie kontrolować stan pacjenta. Podczas każdej wizyty u lekarza należy

zgłaszać ewentualne nowe i niezwykłe objawy i okoliczności.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lanzul S należy skonsultować się z lekarzem:

jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała reakcja skórna w wyniku stosowania leku

podobnego do leku Lanzul S, który zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego,

jeśli planowane jest specyficzne badanie krwi (stężenie chromograniny A).

Jeśli u pacjenta wystąpiła wysypka skórna, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni

słonecznych, należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ konieczne może być

przerwanie stosowania leku Lanzul S. Należy również powiedzieć o wszelkich innych występujących

działaniach niepożądanych takich, jak ból stawów.

Lanzul S a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o innych lekach zawierających następujące substancje

czynne, których działanie może być zaburzone podczas stosowania leku Lanzul S:

inhibitory proteazy HIV, takie jak atazanawir i nelfinawir (stosowane w leczeniu zakażeń HIV),

metotreksat (stosowany w leczeniu choroby autoimmunologicznej i raka),

ketokonazol, itrakonazol, ryfampicyna (stosowane w leczeniu zakażeń),

digoksyna (stosowana w leczeniu chorób serca),

warfaryna (stosowana w leczeniu zakrzepów krwi),

teofilina (stosowana w leczeniu astmy),

takrolimus (stosowany w zapobieganiu odrzucenia przeszczepu),

fluwoksamina (stosowana w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych),

leki zobojętniające kwas żołądkowy (stosowane w leczeniu zgagi lub zarzucania kwasu

żołądkowego do przełyku),

sukralfat (stosowany w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy),

leki zawierające ziele dziurawca (

Hypericum perforatum

) (stosowane w leczeniu depresji o

niewielkim nasileniu).

Lanzul S z jedzeniem i piciem

Aby uzyskać najlepsze wyniki leczenia, lek Lanzul S należy zażywać co najmniej 30 minut przed

posiłkiem.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

U pacjentów przyjmujących lek Lanzul S czasami mogą wystąpić działania niepożądane, np. zawroty

głowy, zaburzenia równowagi, zmęczenie i zaburzenia widzenia. Jeżeli u pacjenta wystąpią

podobne działania niepożądane, powinien zachować ostrożność ze względu na ograniczenie zdolności

reakcji.

Pacjent sam powinien zdecydować, czy jest w stanie prowadzić pojazdy lub wykonywać inne

czynności wymagające koncentracji uwagi. Ze względu na możliwość działań niepożądanych

leków, sposób ich przyjmowania przez pacjenta może ujemnie wpływać na zdolność do bezpiecznego

wykonywania tego rodzaju czynności.

Opis działań niepożądanych zamieszczono w innych częściach ulotki.

Należy przeczytać wszystkie informacje przedstawione w niniejszej ulotce.

W razie jakichkolwiek pytań należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Lanzul S zawiera sacharozę

Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3.

Jak stosować lek Lanzul S

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Kapsułkę należy połknąć w całości, popijając szklanką wody. Jeżeli pacjent ma trudności z

połknięciem kapsułek, lekarz może zalecić inne drogi podawania leku. Nie można zgniatać ani

rozgryzać kapsułek lub ich zawartości, ponieważ uniemożliwi to prawidłowe działanie leku.

Jeżeli lekarz zalecił przyjmowanie leku Lanzul S raz na dobę, pacjent powinien przyjmować go w

miarę możliwości każdego dnia o tej samej porze. Najlepsze wyniki leczenia można uzyskać,

przyjmując lek Lanzul S rano, przed śniadaniem.

Jeżeli lek Lanzul S przyjmowany jest dwa razy na dobę, pierwszą dawkę należy przyjąć rano, a drugą

wieczorem.

Dawkę leku Lanzul S lekarz dobiera w zależności od stanu pacjenta. Poniżej przedstawiono zazwyczaj

stosowane dawkowanie leku Lanzul S u osób dorosłych. Lekarz poinformuje pacjenta jak długo

potrwa leczenie. Niekiedy lekarz może również przepisać inną dawkę.

Leczenie zgagi i zarzucania kwasu żołądkowego:

15 mg lub 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie.

Jeżeli objawy się utrzymują, należy poinformować lekarza. Jeżeli objawy utrzymują się po 4

tygodniach leczenia, należy skontaktować się z lekarzem.

Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy:

30 mg raz na dobę przez 2 tygodnie.

Leczenie choroby wrzodowej żołądka:

30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie.

Leczenie refluksowego zapalenia przełyku (wywołanego zarzucaniem kwasu żołądkowego):

30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie.

Długotrwałe zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku:

15 mg raz na dobę. Lekarz może

zmienić dawkę i przepisać stosowanie 30 mg raz na dobę.

Leczenie zakażenia Helicobacter pylori:

zwykle stosuje się 30 mg lansoprazolu w połączeniu z

dwoma różnymi antybiotykami rano i tę samą dawkę wieczorem. Leki najczęściej przyjmuje się przez

7 dni.

Zaleca się łączne podawanie następujących antybiotyków:

lansoprazol 30 mg z klarytromycyną 250-500 mg i amoksycyliną 1000 mg

lansoprazol 30 mg z klarytromycyną 250 mg i metronidazolem 400-500 mg.

U pacjentów z chorobą wrzodową, u których pomyślnie zakończono leczenie, ryzyko nawrotu

zakażenia jest niewielkie. Aby zapewnić skuteczne działanie leku, należy przyjmować go o

odpowiednim czasie

i nie pominąć żadnej dawki

Leczenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u pacjentów wymagających ciągłego leczenia NLPZ:

30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie.

Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy u pacjentów wymagających ciągłego

leczenia NLPZ:

15 mg raz na dobę. Lekarz może zmienić dawkę i przepisać stosowanie 30 mg raz na

dobę.

Zespół Zollingera i Ellisona:

zwykle leczenie rozpoczyna się od 60 mg raz na dobę; następnie lekarz

dobierze odpowiednią dawkę w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania lansoprazolu u dzieci, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania

nie zostały potwierdzone w tej grupie wiekowej. Należy unikać podawania lansoprazolu małym

dzieciom w wieku poniżej 1 roku życia, ponieważ dostępne dane nie wykazują korzyści z leczenia

choroby refluksowej przełyku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lanzul S

Jeżeli pacjent przyjmie lek Lanzul S w dawce większej od zalecanej, powinien bezzwłocznie

zasięgnąć porady lekarza.

Pominięcie zastosowania leku Lanzul S

Jeżeli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien ją przyjąć, gdy tylko sobie o tym przypomni. Jeżeli

jednak nadszedł czas zażycia następnej dawki, należy ją przyjąć o zwykłej porze. Nie należy stosować

dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Lanzul S

Pacjent nie powinien zbyt wcześnie przerywać leczenia, nawet jeśli dolegliwości ustąpiły. Jeżeli nie

zakończono przepisanego okresu kuracji, choroba może nie zostać w pełni wyleczona i może

nawrócić.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

Bóle, zawroty głowy

Biegunki, zaparcia, bóle brzucha, nudności lub wymioty, wiatry, suchość lub ból w obrębie

jamy ustnej lub gardła, łagodne polipy żołądka

Zmiany wyników badań enzymów wątrobowych

Zaczerwienienie, świąd skóry

Zmęczenie.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

Zmiana liczby krwinek

Depresja

Ból stawów lub mięśni, złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa

Zatrzymanie płynów w organizmie lub obrzęki.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

Niedokrwistość (bladość)

Bezsenność, omamy, splątanie

Niepokój, zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, uczucie mrowienia i drętwienia

(parestezje), senność, drżenie

Zaburzenia widzenia

Zapalenie języka, kandydoza (zakażenie grzybicze mogące obejmować skórę lub błony

śluzowe), zapalenie trzustki, zaburzenia smaku

Zapalenie wątroby (mogące objawiać się zażółceniem skóry lub spojówek oczu)

Reakcje skórne, np. uczucie pieczenia lub kłucia pod skórą, zasinienie, zaczerwienienie,

wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło

Zaburzenia dotyczące nerek

Obrzęk piersi u mężczyzn

Gorączka, nadmierne pocenie się, obrzęk naczynioworuchowy, utrata łaknienia, impotencja;

pacjent powinien bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia

objawów obrzęku naczynioruchowego, np. obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w

przełykaniu, pokrzywka i trudności w oddychaniu.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

Bardzo rzadko Lanzul S może powodować zmniejszenie liczby białych krwinek, prowadzące

do zmniejszenia odporności pacjenta na zakażenia. Pacjent powinien niezwłocznie

skonsultować się z lekarzem, jeśli dojdzie do zakażenia, którego objawami są np. gorączka,

istotne pogorszenie ogólnego stanu zdrowia lub gorączka z objawami miejscowego zakażenia

(np. ból gardła, krtani lub jamy ustnej) względnie dolegliwości podczas oddawania moczu.

Zostanie wykonane badanie krwi w celu rozpoznania ewentualnego zmniejszenia liczby

białych krwinek (agranulocytoza).

Zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

Bardzo ciężkie reakcje skórne przebiegające z zaczerwienieniem, tworzeniem pęcherzy,

nasilonymi zmianami zapalnymi i utratą skóry

Bardzo ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs. Objawy reakcji nadwrażliwości mogą

obejmować gorączkę, wysypkę, obrzęk i niekiedy zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi.

Zaburzenia wyników badań laboratoryjnych, np. stężenia sodu, cholesterolu i triglicerydów.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie

dostępnych danych):

Wysypka mogąca przebiegać z bólem stawów

Jeżeli przyjmowano lek Lanzul S przez okres dłuższy niż trzy miesiące, istnieje możliwość,

zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu może objawiać się jako

zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientacja, drgawki, zawroty głowy, przyspieszona

akcja serca. W razie zaobserwowania któregoś z powyższych objawów, należy o tym

niezwłocznie poinformować lekarza. Małe stężenie magnezu może prowadzić do zmniejszenia

stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może zalecić regularne przeprowadzanie badań

krwi w celu kontrolowania stężenia magnezu.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Lanzul S

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić przed wilgocią.

Nie należy tego leku stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu po skrócie

,,EXP’’. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Numer serii podany jest na opakowaniu po skrócie ,,Lot”.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Lanzul S

Substancją czynną leku jest lansoprazol. Każda kapsułka zawiera 15 mg lansoprazolu.

Pozostałe składniki to sacharoza, ziarenka, hydroksypropyloceluloza, magnezu węglan ciężki,

sacharoza, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, hypromeloza, kwasu metakrylowego i

etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%, talk, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171);

skład kapsułki żelatynowej:

wieczko:

tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172),

woda, żelatyna;

denko:

tytanu dwutlenek (E 171), woda, żelatyna.

Jak wygląda lek Lanzul S i co zawiera opakowanie

Kapsułki wypełnione są białymi do jasnobrązowych lub lekko różowych peletkami; wieczko kapsułki

jest czerwonobrązowe, denko kapsułki jest białe.

Opakowania: 28 lub 56 kapsułek w blistrach w tekturowym pudełku

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

KRKA, d. d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Data ostatniej aktualizacji ulotki: