Furosemidum Polpharma

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Furosemidum Polpharma 40 mg tabletki
  • Dawkowanie:
  • 40 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Furosemidum Polpharma 40 mg tabletki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 30 tabl., 5909990135028, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 01350
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Furosemidum Polpharma, 40 mg, tabletki

Furosemidum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Furosemidum Polpharma i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Furosemidum Polpharma

Jak stosować lek Furosemidum Polpharma

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Furosemidum Polpharma

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Furosemidum Polpharma i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku Furosemidum Polpharma jest furosemid, który należy do grupy leków

moczopędnych. Furosemid zwiększa ilość wytwarzanego przez organizm moczu, co pomaga łagodzić

objawy spowodowane zbyt dużą ilością płynów w organizmie.

Furosemid stosowany jest u dorosłych i dzieci w leczeniu obrzęków związanych z zastoinową

niewydolnością krążenia, z marskością wątroby i chorobami nerek, gdy wskazane jest zastosowanie

leków moczopędnych o silnym i szybkim działaniu.

Furosemid stosuje się również w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Furosemidum Polpharma

Kiedy nie przyjmować leku Furosemidum Polpharma:

jeśli pacjent ma uczulenie na furosemid, sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych

składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

jeśli u pacjenta występuje niewydolność nerek i bezmocz pomimo podania furosemidu;

jeśli u pacjenta występuje mała objętość wewnątrznaczyniowa (zmniejszone wypełnienie

naczyń krwionośnych) lub pacjent jest odwodniony (utrata znacznej ilości płynów np. z powodu

silnej biegunki lub wymiotów);

jeśli pacjent ma niewydolność nerek powstałą w wyniku zatrucia substancjami toksycznymi dla

nerek i wątroby lub niewydolność nerek związaną ze śpiączką wątrobową;

jeśli u pacjenta występuje małe stężenie potasu lub sodu we krwi;

jeśli pacjent jest w stanie przedśpiączkowym lub w stanie śpiączki na skutek niewydolności

wątroby;

jeśli pacjentka karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Furosemidum Polpharma należy omówić to z lekarzem.

Należy zachować szczególną ostrożność:

jeśli pacjent ma przerost gruczołu krokowego lub inne zaburzenia objawiające się utrudnieniem

oddawania moczu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia gwałtownego zatrzymania

moczu w czasie stosowania furosemidu;

jeśli znacznie zmniejszy się objętość oddawanego moczu - należy wówczas odstawić lek

i skontaktować się z lekarzem;

jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby;

jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek lub przyjmuje jednocześnie furosemid i antybiotyki

aminoglikozydowe, kwas etakrynowy lub inne leki, które mogą uszkadzać słuch, gdyż częściej

występują zaburzenia objawiające się uczuciem dzwonienia w uszach, szumami usznymi,

niedosłuchem - o wystąpieniu wymienionych lub podobnych objawów należy jak najszybciej

poinformować lekarza;

jeśli pacjent jest uczulony na sulfonamidy, gdyż mogą występować reakcje nadwrażliwości na

furosemid;

jeśli pacjent ma toczeń rumieniowaty, ponieważ w czasie leczenia furosemidem mogą nasilić

się objawy tej choroby;

jeśli pacjent ma cukrzycę, gdyż podczas leczenia furosemidem może zwiększyć się stężenie

glukozy we krwi - pacjenci z cukrzycą powinni częściej oznaczać stężenie glukozy we krwi

i (lub) w moczu;

jeśli pacjent ma porfirię (chorobę, w której zaburzone jest wiązanie tlenu przez krwinki

czerwone oraz pojawia się fioletowe zabarwienie moczu);

jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku, przyjmuje inne leki mogące powodować obniżenie

ciśnienia krwi lub występują u niego inne stany chorobowe, które wiążą się z ryzykiem

obniżenia ciśnienia krwi.

W czasie stosowania furosemidu może wystąpić odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe. Z tego

powodu lekarz będzie częściej kontrolował stężenie elektrolitów, szczególnie potasu, w surowicy krwi

oraz stężenie kreatyniny i mocznika, a także parametry równowagi kwasowo-zasadowej.

Lekarz będzie uważnie obserwować pacjenta w przypadku:

występowania niedociśnienia tętniczego - znaczne niedociśnienie może spowodować omdlenie,

a także prowadzić do wstrząsu;

pacjentów z ryzykiem zawału serca lub udaru mózgu w przypadku znacznego obniżenia

ciśnienia tętniczego (pacjenci z zaburzeniami ukrwienia mózgu lub chorobą niedokrwienną

serca);

pacjentów z dną moczanową;

pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym (marskości wątroby z jednoczesnym

pogorszeniem czynności nerek);

pacjentów ze zmniejszonym stężeniem białek we krwi (hipoproteinemią), na przykład

powiązaną z zespołem nerczycowym (działanie furosemidu może być osłabione, a jego

działanie toksyczne na słuch może ulec nasileniu).

Dzieci

Leku Furosemidum Polpharma w postaci tabletek nie należy stosować u niemowląt i dzieci, które nie

potrafią połknąć tabletki.

Furosemidum Polpharma a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek

z następujących leków:

leki moczopędne z innych grup farmakologicznych, gdyż stosowane z furosemidem nasilają

jego działanie moczopędne,

leki moczopędne oszczędzające potas, ponieważ podawane jednocześnie z furosemidem

zmniejszają wydalanie potasu w moczu, co może łagodzić hipokaliemię (zmniejszenie stężenia

potasu),

teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy), gdyż furosemid może nasilać jej działanie,

glikozydy naparstnicy i leki wywołujące zespół wydłużonego odstępu QT, gdyż może

zwiększyć się toksyczność tych leków i mogą wystąpić zagrażające życiu zaburzenia rytmu

serca,

leki blokujące przewodzenie nerwowo-mięśniowe (np. tubokuraryna),

antybiotyki (np. cefalosporyny lub aminoglikozydy),

sukralfat (lek osłaniający błonę śluzową żołądka) - furosemid należy przyjmować doustnie

w odstępie co najmniej dwóch godzin, ponieważ sukralfat zmniejsza wchłanianie furosemidu

z przewodu pokarmowego, przez co osłabia jego działanie,

kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo, karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu choroby

wrzodowej), lukrecja, β

-sympatykomimetyki stosowane w dużych dawkach, środki

przeczyszczające długotrwale stosowane, reboksetyna (stosowana w leczeniu ciężkich depresji),

kortykotropina (hormon przysadki mózgowej) i amfoterycyna B (antybiotyk przeciwgrzybiczy),

z powodu zwiększenia ryzyka wystąpienia hipokaliemii (zmniejszenie stężenia potasu),

leki zwiększające ciśnienie tętnicze, takie jak np. noradrenalina, dopamina i adrenalina (aminy

katecholowe), gdyż furosemid może zmniejszyć oddziaływanie tych leków na mięśniówkę

tętnic,

lit - lek stosowany w zaburzeniach psychicznych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu

z furosemidem. Lekarz może zalecić jednoczesne stosowanie obu leków tylko, jeśli jest to

konieczne. W takim przypadku będzie monitorować stężenie litu we krwi i dostosuje dawkę

litu.

cyklosporyna (lek stosowany, aby zapobiec odrzuceniu przeszczepionego narządu), gdyż

jednoczesne stosowanie z furosemidem zwiększa ryzyko wystąpienia dny moczanowej,

leki przeciwnadciśnieniowe (np. enalapryl, kaptopryl, walsartan, telmisartan), ponieważ

furosemid może spowodować zbyt duże obniżenie ciśnienia tętniczego. Lekarz zmniejszy

dawkę furosemidu lub odstawi go przynajmniej trzy dni przed rozpoczęciem leczenia lub

zwiększeniem podawanej dawki leku przeciwnadciśnieniowego.

insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, gdyż furosemid osłabia działanie tych leków,

indometacyna oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, ponieważ mogą one osłabić

działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe furosemidu. Jednoczesne stosowanie tych

leków zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek.

fenytoina i jej pochodne (stosowane w leczeniu padaczki), ponieważ stosowane przez dłuższy

czas osłabiają działanie moczopędne furosemidu,

salicylany, gdyż furosemid nasila ich działanie,

cisplatyna (lek stosowany w leczeniu nowotworów), ponieważ furosemid może nasilać

działania niepożądane cisplatyny,

karbamazepina (stosowana w leczeniu padaczki) lub aminoglutetymid (stosowany w leczeniu

zespołu Cushinga), gdyż jednoczesne przyjmowanie z furosemidem może zwiększać ryzyko

hiponatremii (zmniejszenie stężenia sodu we krwi),

probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej), gdyż może osłabiać działanie

furosemidu,

metotreksat (lek stosowany w ciężkim zapaleniu stawów i leczeniu nowotworów), gdyż może

osłabiać działanie furosemidu,

rysperydon (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych) - lekarz oceni stosunek

korzyści do ryzyka stosowania.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek może być stosowany u kobiet w ciąży tylko wtedy, jeśli lekarz uważa, że jest to bezwzględnie

konieczne.

Furosemid może hamować laktację. Furosemid przenika do mleka kobiecego, dlatego karmienie

piersią jest przeciwwskazane.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Niektóre działania niepożądane występujące u pacjentów przyjmujących furosemid, takie jak: zawroty

głowy, uczucie nadmiernej senności, niewyraźne widzenie, mogą w niewielkim lub umiarkowanym

stopniu zaburzać sprawność psychofizyczną. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić

pojazdów ani obsługiwać maszyn. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza.

Lek Furosemidum Polpharma zawiera laktozę

Każda tabletka zawiera 30 mg laktozy jednowodnej.

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3.

Jak stosować lek Furosemidum Polpharma

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza.

Dorośli

Początkowa jednorazowa dawka przyjmowana rano wynosi od 40 do 80 mg (od 1 do 2 tabletek).

Lekarz może zalecić przyjmowanie ustalonej jednorazowej dawki podtrzymującej od 1 do 2 razy na

dobę, co drugą dobę, lub przez 2 do 4 kolejnych dni każdego tygodnia.

W długotrwałym leczeniu obrzęków dobowa dawka podtrzymująca wynosi zwykle od 40 mg do

80 mg. W leczeniu ciężkich obrzęków maksymalna dawka dobowa wynosi 600 mg podawana w 3 lub

4 dawkach podzielonych.

Dzieci i młodzież

Ze względu na postać farmaceutyczną leku - tabletki, Furosemidum Polpharma nie należy stosować

u niemowląt i dzieci, które nie potrafią połknąć tabletki.

Zwykle stosuje się dawki od 1 mg do 3 mg/kg masy ciała dziecka raz na dobę. Nie należy stosować

dawek większych niż 40 mg na dobę niezależnie od masy ciała dziecka.

Pacjenci w podeszłym wieku

Dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku nie jest zwykle konieczne.

Sposób podawania

Lek można zażywać niezależnie od posiłków.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Furosemidum Polpharma

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub

zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.

Objawy przedawkowania związane są z nasileniem działania moczopędnego, które powoduje

odwodnienie, obniżenie ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, omdlenie.

Leczenie polega na zwiększeniu objętości krwi krążącej i uzupełnieniu niedoboru elektrolitów.

Pominięcie zastosowania leku Furosemidum Polpharma

W przypadku pominięcia dawki leku należy ją przyjąć tak szybko, jak jest to możliwe. Nie należy

stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Furosemid jest na ogół dobrze tolerowany. Działania niepożądane mają zwykle umiarkowane

nasilenie, najczęściej przemijają bez leczenia i tylko sporadycznie są przyczyną odstawienia leku.

Należy odstawić lek Furosemidum Polpharma i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli

wystąpi którykolwiek z następujących objawów:

trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub warg - mogą to być objawy ciężkiej reakcji

alergicznej

wysypka skórna, świąd

silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do placów, mogący być objawem zapalenia trzustki

łatwe powstawanie siniaków, częste zakażenia, osłabienie lub zmęczenie - mogą to być objawy

zaburzeń krwi

nasilone pragnienie, ból i zawroty głowy, omdlenie, splątanie, ból lub osłabienie mięśni lub

stawów, kurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca - mogą to być objawy odwodnienia i zaburzeń

elektrolitowych

zażółcenie skóry lub oczu oraz ciemne zabarwienie moczu - mogą to być objawy zaburzeń

wątroby

powstawanie pęcherzy oraz złuszczanie skóry, zwłaszcza wokół warg i oczu, z gorączką

i objawami grypopodobnymi - mogą to być ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona,

toksyczne, martwicze oddzielanie się naskórka).

Podczas stosowania furosemidu obserwowano następujące działania niepożądane.

Działania niepożądane występujące bardzo często (u co najmniej 1 na 10 pacjentów):

zaburzenia wodno-elektrolitowe (w tym objawowe), odwodnienie, hipowolemia (stan

zmniejszonego wypełnienia naczyń krwionośnych), szczególnie u pacjentów w podeszłym

wieku, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi

niedociśnienie, w tym niedociśnienie ortostatyczne.

Działania niepożądane występujące często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

zagęszczenie krwi

hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu we krwi), hipochloremia (zmniejszenie stężenia

chlorków we krwi), hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi), zwiększenie stężenia

cholesterolu, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i napady dny, zwiększona

objętość moczu

encefalopatia wątrobowa

u pacjentów

z niewydolnością

wątroby

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

zmniejszona liczba płytek krwi

zaburzenia tolerancji glukozy

głuchota, czasami nieodwracalna, zaburzenia słuchu

nudności

świąd, pokrzywka, wysypka, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, choroba

pęcherzowa skóry o podłożu autoimmunologicznym (pemfigoid), złuszczające zapalenie skóry,

plamica, nadwrażliwość na światło.

Działania niepożądane występujące rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

zmniejszona liczba białych krwinek, zwiększona liczba granulocytów kwasochłonnych

ciężkie reakcje alergiczne

uczucie drętwienia, mrowienia (parestezja)

zapalenie naczyń krwionośnych

wymioty, biegunka

śródmiąższowe zapalenie nerek

gorączka.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

zmniejszenie liczby granulocytów we krwi (agranulocytoza), niedokrwistość

dzwonienie w uszach

ostre zapalenie trzustki

zastój żółci, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie

dostępnych danych):

zahamowanie czynności szpiku kostnego

zaostrzenie lub uaktywnienie tocznia rumieniowatego (SLE)

hipokalcemia (zmniejszenie stężenia wapnia we krwi), hipomagnezemia (zmniejszenie stężenia

magnezu we krwi), zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zasadowica metaboliczna

(zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej), rzekomy zespół Barttera (zasadowica

hipokaliemiczna na skutek stosowania dużych dawek leków moczopędnych), jadłowstręt,

hiperglikemia (zwiększenie stężenia cukru we krwi)

bóle głowy, zawroty głowy, omdlenie i utrata świadomości (na skutek niedociśnienia

objawowego), niepokój ruchowy

niewyraźne widzenie, widzenie na żółto

zakrzepica

kurczowe bóle brzucha, zaparcie, podrażnienie żołądka

zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka)

zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona

krostkowica (ostra gorączkowa wysypka polekowa), wysypka polekowa ze zwiększeniem

liczby granulocytów kwasochłonnych i objawami narządowymi (DRESS)

zwiększenie stężenia sodu w moczu, zwiększenie stężenia chlorków w moczu, zatrzymanie

moczu (u pacjentów z z

aburzeniem odpływu moczu z pęcherza

moczowego), niewydolność nerek,

częstomocz, obecność cukru w moczu (glikozuria)

osłabienie.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Furosemidum Polpharma

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności

zamieszczonego na opakowaniu. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot/LOT oznacza numer

serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Furosemidum Polpharma

Substancją czynną leku jest furosemid.

Każda tabletka zawiera 40 mg furosemidu.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, żelatyna, talk, magnezu

stearynian.

Jak wygląda lek Furosemidum Polpharma i co zawiera opakowanie

Białe lub żółtawobiałe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki.

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA

ul. Pelplińska 19

83-200 Starogard Gdański

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

POLPHARMA Biuro Handlowe Sp. z o.o.

ul. Bobrowiecka 6

00-728 Warszawa

tel. 22 364 61 01

Data ostatniej aktualizacji ulotki: