Furosemidum Polpharma

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Furosemidum Polpharma 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
  • Dawkowanie:
  • 10 mg/ml
  • Forma farmaceutyczna:
  • roztwór do wstrzykiwań
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Furosemidum Polpharma 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 5 amp. 2 ml, 5909990045112, Rp; 50 amp. 2 ml, 5909990045129, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 00451
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Furosemidum Polpharma, 10 mg/ml (20 mg/2 ml), roztwór do wstrzykiwań

Furosemidum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Furosemidum Polpharma i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Furosemidum Polpharma

Jak stosować lek Furosemidum Polpharma

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Furosemidum Polpharma

Zawartość opakowania i inne informacje

Co to jest lek Furosemidum Polpharma i w jakim celu się go stosuje

Furosemid jest silnie działającym lekiem moczopędnym.

Działanie przeciwnadciśnieniowe furosemidu jest spowodowane zmniejszeniem objętości krwi

krążącej. Furosemid zmniejsza także napięcie ścian naczyń krwionośnych.

Po dożylnym podaniu furosemidu, działanie moczopędne występuje w ciągu 5 minut po podaniu

i trwa około 2 godzin, maksimum działania występuje po 20-60 minutach.

Lek Furosemidum Polpharma wskazany jest w leczeniu:

obrzęków związanych z zastoinową niewydolnością krążenia, z marskością wątroby

i chorobami nerek, w tym obrzęku płuc, gdy wskazane jest zastosowanie leków moczopędnych

o silnym i szybkim działaniu;

ostrego hemodynamicznego obrzęku płuc - także związanego z przełomem nadciśnieniowym

lub ostrą niewydolnością nerek;

W przełomie nadciśnieniowym furosemid należy stosować w skojarzeniu z innymi szybko

działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

zwiększonego stężenia jonów wapnia we krwi (hiperkalcemii);

Furosemid stosowany jest łącznie z izotonicznym roztworem sodu chlorku w celu zwiększenia

ilości moczu (diurezy) i zwiększenia wydalania jonów wapnia w moczu.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Furosemidum Polpharma

Kiedy nie stosować leku Furosemidum Polpharma

jeśli pacjent ma uczulenie na furosemid, sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych

składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

jeśli u pacjenta występuje bezmocz lub niewydolność nerek przebiegająca z bezmoczem, nie

reagujące na furosemid;

jeśli pacjent ma hipowolemię (stan zminiejszonego wypełnienia naczyń układu krwionośnego)

lub jest odwodniony;

jeśli pacjent ma niewydolność nerek powstałą w wyniku zatrucia substancjami

nefrotoksycznymi lub hepatotoksycznymi lub niewydolność nerek związaną ze śpiączką

wątrobową;

jeśli pacjent ma ciężką hipokaliemię i ciężką hiponatremię;

jeśli pacjent jest w stanie przedśpiączkowym i stanach śpiączki związanych z encefalopatią

wątrobową;

jeśli pacjentka karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Furosemidum Polpharma należy omówić to z lekarzem.

Należy zachować szczególną ostrożność:

jeśli pacjent ma przerost gruczołu krokowego lub inne zaburzenia objawiające się utrudnieniem

oddawania moczu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia gwałtownego zatrzymania

moczu w czasie stosowania furosemidu;

jeśli znacznie zmniejszy się objętość oddawanego moczu, należy wówczas odstawić lek

i skontaktować się z lekarzem;

jeśli pacjent ma marskość wątroby;

Pacjenci z marskością wątroby powinni rozpoczynać leczenie furosemidem w szpitalu.

jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek lub przyjmuje jednocześnie furosemid i antybiotyki

aminoglikozydowe, kwas etakrynowy lub inne leki, które mogą uszkadzać słuch, gdyż częściej

występują zaburzenia objawiające się uczuciem dzwonienia w uszach, szumami usznymi,

niedosłuchem;

O wystąpieniu wymienionych lub podobnych objawów należy jak najszybciej poinformować

lekarza.

jeśli pacjent jest uczulony na sulfonamidy, gdyż mogą występować reakcje nadwrażliwości na

furosemid;

W czasie leczenia furosemidem mogą nasilić się objawy tocznia rumieniowatego.

jeśli pacjent ma cukrzycę, gdyż podczas leczenia furosemidem może zwiększyć się stężenie

glukozy we krwi;

Pacjenci chorzy na cukrzycę powinni częściej oznaczać stężenie glukozy we krwi i (lub)

w moczu.

jeśli furosemid jest stosowany u noworodków, gdyż zwiększa ryzyko przetrwania przewodu

tętniczego;

jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku, przyjmuje inne leki mogące powodować obniżenie

ciśnienia krwi lub występują u niego inne stany chorobowe, które wiążą się z ryzykiem

obniżenia ciśnienia krwi.

W czasie stosowania furosemidu może wystąpić odwodnienie i zaburzenia składu elektrolitów

w surowicy krwi. Konieczna jest częsta kontrola stężenia elektrolitów w surowicy krwi (szczególnie

potasu), kreatyniny, mocznika, parametrów równowagi kwasowo-zasadowej.

Ścisłe monitorowanie stanu zdrowia konieczne jest:

u pacjentów z niedociśnieniem;

u pacjentów narażonych na wyraźne spadki ciśnienia krwi;

u pacjentów z dną moczanową;

u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym;

u pacjentów z hipoproteinemią na przykład powiązaną z zespołem nerczycowym (działanie

furosemidu może być osłabione, a jego działanie ototoksyczne może ulec nasileniu);

Wymagana jest ostrożność przy dostosowywaniu dawki.

u wcześniaków (ze względu na możliwość wystąpienia wapnicy/kamicy nerkowej czynność

nerek należy monitorować i wykonać badanie ultrasonograficzne nerek).

Nadmierne odwodnienie może powodować zaburzenia czynności układu krążenia (np. omdlenie).

W leczeniu obrzęków zmniejszenie masy ciała pacjenta nie powinno być większe niż 1 kg na dobę.

Jeśli jest to wskazane przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać hipotensję i hipowolemię.

Nie jest wskazane podawanie furosemidu jako środka zwiększającego diurezę u pacjentów, będących

w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia nefropatii na skutek podania środków cieniujących w trakcie

badań radiologicznych.

Lek Furosemidum Polpharma a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,

a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Leki moczopędne z innych grup farmakologicznych stosowane z furosemidem nasilają jego

działanie moczopędne.

Leki moczopędne oszczędzające potas podawane jednocześnie z furosemidem zmniejszają

wydalanie potasu z moczem i zapobiegają hipokaliemii (zmniejszenie poziomu potasu).

Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) mogą zwiększać

toksyczność niektórych leków (np. produktów naparstnicy i leków wywołujących zespół

wydłużonego odcinka QT).

Furosemid wydłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej, wywołanej przez leki

blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. tubokurarynę).

Furosemid może zmniejszyć oddziaływanie amin katecholowych na mięśniówkę tętnic.

Równoczesne podawanie z kortykosteroidami może wywołać zatrzymanie sodu.

Kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo, karbenoksolon, lukrecja, β

-sympatykomimetyki

stosowane w dużych ilościach, długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających,

reboksetyna, kortykotropina i amfoterycyna B zwiększają ryzyko wystąpienia hipokaliemii.

Furosemid zwiększa toksyczność litu podczas równoczesnego stosowania. Nie zaleca się

łącznego stosowania tych leków. W razie konieczności takiego leczenia należy pacjenta

hospitalizować i kontrolować stężenie litu w surowicy krwi.

Furosemid zmniejsza siłę działania insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Furosemid nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, salicylanów, nasila

ototoksyczne działanie antybiotyków aminoglikozydowych, cisplatyny i innych leków

ototoksycznych.

Po dodaniu inhibitorów ACE i antagonistów receptorów angiotensyny II do terapii furosemidem

lub po zwiększeniu ich dawki obserwuje się wyraźne obniżenie ciśnienia krwi i pogorszenie

czynności nerek. Dawka furosemidu powinna zostać zmniejszona lub lek powinien być

odstawiony przynajmniej na trzy dni przed rozpoczęciem leczenia lub zwiększeniem podawanej

dawki inhibitorów ACE i antagonistów receptorów angiotensyny II.

Indometacyna oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabić działanie moczopędne

i przeciwnadciśnieniowe furosemidu. Równoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko

wystąpienia ostrej niewydolności nerek.

Fenytoina i jej pochodne stosowane przez dłuższy czas osłabiają działanie moczopędne

furosemidu.

Podczas równoczesnego stosowania furosemidu z antybiotykami, które działają nefrotoksycznie

(działanie toksyczne na nerki), zwiększa się ich nefrotoksyczność.

Jednoczesne stosowanie z karbamazepiną lub aminoglutemidem może zwiększać ryzyko

hiponatremii (zmniejszenie poziomu sodu).

Probenecyd, metrotreksat i inne leki, które jak furosemid są w znacznym stopniu wydalane

przez kanaliki nerkowe, mogą zmniejszać działanie furosemidu. Z drugiej strony furosemid

może zmniejszać wydalanie kanalikowe tych leków. Stosowanie dużych dawek (zarówno

furosemidu, jak i innych leków) może prowadzić do zwiększenia stężenia w surowicy i ryzyka

wystąpienia działań niepożądanych przypisanych furosemidowi lub innym równocześnie

stosowanym lekom.

Doustne podanie furosemidu i sukralfatu należy rozdzielić co najmniej dwugodzinną przerwą,

gdyż sukralfat zmniejsza wchłanianie furosemidu z przewodu pokarmowego przez co zmniejsza

efekt jego działania.

Przy równoczesnym stosowaniu z rysperydonem należy zachować ostrożność i ocenić stosunek

korzyści do ryzyka, ze względu na wzrost śmiertelności.

U pacjentów otrzymujących równocześnie z furosemidem wysokie dawki niektórych

cefalosporyn może wystąpić upośledzenie czynności nerek.

Równoczesne podawanie cyklosporyny i furosemidu niesie ze sobą ryzyko wystąpienia dny

moczanowej.

Podczas łącznego stosowania furosemidu w postaci iniekcji i roztworów o obniżonym pH (np.

roztworów glukozy) może wystąpić wytrącenie się furosemidu.

Produktu nie należy mieszać w strzykawce z innymi lekami.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Furosemid może być stosowany w okresie ciąży, wyłącznie w krótkotrwałej terapii, jeśli korzyści

wynikające z leczenia matki przewyższają ryzyko uszkodzenia płodu.

Stosowanie furosemidu podczas ciąży wymaga monitorowania płodu.

Karmienie piersią

Stosowanie furosemidu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Furosemid przenika do mleka matki i może zatrzymać laktację.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Niektóre działania niepożądane występujące u pacjentów przyjmujących furosemid, takie jak zawroty

głowy, uczucie nadmiernej senności, niewyraźne widzenie, mogą w niewielkim lub umiarkowanym

stopniu zaburzać sprawność psychofizyczną. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza.

Lek zawiera sód

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

3.

Jak stosować lek Furosemidum Polpharma

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza.

Dawkę lekarz ustala indywidualnie dla każdego pacjenta.

Szczegółowe dawkowanie oraz sposób stosowania i przygotowywania leku do podawania

zamieszczono na końcu ulotki, w punkcie „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego

personelu medycznego”.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Furosemidum Polpharma

Jeśli pacjent przypuszcza, że otrzymał zbyt dużą dawkę leku, należy poinformować o tym lekarza.

Objawy podania zbyt dużej dawki leku zależą przede wszystkim od zakresu i skutków utraty

elektrolitów i płynów np. hipowolemii (stan zminiejszonego wypełnienia naczyń układu

krwionośnego), odwodnienia, zagęszczenia krwi, zaburzeń rytmu serca spowodowanych nadmiernym

działaniem moczopędnym. Obserwuje się ciężkie niedociśnienie (prowadzące do wstrząsu), ostrą

niewydolność nerek, zakrzepicę, drgawki, porażenia wiotkie, apatię i zmęczenie.

Leczenie ma na celu uzupełnienie płynów i korygowanie zaburzeń elektrolitowych. Jednocześnie

lekarz zaleci dokładne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta.

Pominięcie zastosowania leku Furosemidum Polpharma

Jeśli pacjent przypuszcza, że pominięto podanie dawki leku, należy jak najszybciej powiedzieć o tym

lekarzowi.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Furosemid jest na ogół dobrze tolerowany. Działania niepożądane mają zwykle umiarkowane

nasilenie, najczęściej przemijają bez leczenia i tylko sporadycznie są przyczyną odstawienia leku.

Furosemid może powodować wystąpienie następujących działań niepożądanych:

niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi),

niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek),

agranulocytoza (zmniejszenie liczby neutrofili), eozynofilia (zmniejszenie liczby eozynofili);

zahamowanie czynności szpiku kostnego, należy wówczas zaprzestać podawania leku;

wysypka, nadwrażliwość na światło, zapalenie naczyń, gorączka, śródmiąższowe zapalenie

nerek, wstrząs;

W przypadku wystąpienia wyżej wymienionych reakcji podawanie furosemidu powinno

zostać przerwane.

ciężkie reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne;

brak łaknienia, odwodnienie znacznego stopnia, hiperglikemia;

uczucie niepokoju;

bóle głowy, zawroty głowy, parestezje (czucie opaczne);

zaburzenia słuchu i szumy uszne, chociaż zwykle przemijające, mogą pojawić się rzadko,

zwykle u pacjentów z niewydolnością nerek, hipoproteinemią (na przykład w zespole

nerczycowym) i (lub) kiedy furosemid został podany dożylnie zbyt szybko;

niedociśnienie ortostatyczne nasilone przez alkohol, barbiturany lub narkotyczne leki

przeciwbólowe;

kurczowe bóle brzucha, biegunka, zaparcia, podrażnienie żołądka, nudności, wymioty,

sporadycznie w czasie długotrwałego stosowania - ostre zapalenie trzustki;

żółtaczka, cholestaza wewnątrzwątrobowa (zastój żółci);

U pacjentów z uszkodzeniem komórek wątrobowych może wystąpić encefalopatia wątrobowa.

złuszczające zapalenie skóry, plamica, rumień wielopostaciowy, pemfigoid pęcherzowy,

pokrzywka, wysypka, świąd, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna

naskórka;

częstomocz;

U wcześniaków obserwowano wapnicę nerek/kamicę nerkową. Zwiększenie produkcji moczu

może powodować lub nasilać dolegliwości u pacjentów z utrudnionym odpływem moczu. Tak

więc u pacjentów cierpiących na zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego, przerost

gruczołu krokowego lub zwężenie cewki moczowej może wystąpić ostre zatrzymanie moczu

z możliwością pojawienia się wtórnych powikłań.

uczucie osłabienia, gorączka;

po podaniu domięśniowym ból w miejscu podania.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

głuchota, czasami nieodwracalna.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie

dostępnych danych):

ostra uogólniona krostkowica (ostra gorączkowa wysypka polekowa - AGEP, ang. acute

generalised exanthematous pustulosis);

zawroty głowy, omdlenia i utrata świadomości (na skutek niedociśnienia objawowego).

Podobnie jak inne leki moczopędne furosemid podczas długotrwałego stosowania, może zaburzać

bilans elektrolitów i wody. Furosemid powoduje zwiększone wydalanie sodu i chlorków, a tym

samym wody. Ponadto podczas terapii furosemidem wzrasta wydalanie pozostałych elektrolitów

(w szczególności potasu, wapnia i magnezu). Objawy zaburzenia poziomu elektrolitów i zasadowica

metaboliczna mogą rozwinąć się w postaci stopniowo narastającego deficytu elektrolitów lub (na

przykład, gdy podawane są wyższe dawki furosemidu pacjentom z prawidłową funkcją nerek) ostrej

i ciężkiej utraty elektrolitów. Objawami towarzyszącymi niedoborowi elektrolitów są zwiększone

pragnienie, ból głowy, niedociśnienie, splątanie, skurcze mięśni, tężyczka, osłabienie mięśni,

zaburzenia rytmu serca i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Podczas leczenia furosemidem może nasilić się istniejąca wcześniej alkaloza metaboliczna (na

przykład w niewyrównanej marskości wątroby).

Działanie moczopędne furosemidu może prowadzić lub przyczynić się do hipowolemii i odwodnienia,

szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Znaczna utrata płynów może doprowadzić do

zagęszczenia krwi z możliwością wystąpienia zakrzepicy.

Furosemid podawany wcześniakom w pierwszych tygodniach życia może zwiększać utrzymywanie

się przetrwałego przewodu tętniczego.

Badania diagnostyczne

Glikozuria, wzrost stężenia aminotransferaz wątrobowych, może zmniejszyć się stężenie wapnia

w surowicy, w bardzo rzadkich przypadkach obserwowano tężyczkę.

Podczas terapii furosemidem może wzrosnąć stężenie cholesterolu i trójglicerydów w surowicy. Po

długotrwałej terapii furosemidem ich poziom wróci do normy w ciągu sześciu miesięcy.

Podanie furosemidu może obniżyć tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą może to prowadzić do

zaburzeń metabolicznych, a także mogą ujawnić się objawy cukrzycy utajonej.

Tak jak w przypadku innych diuretyków podawanie furosemidu może prowadzić do przejściowego

wzrostu stężenia kreatyniny oraz mocznika we krwi. Może wzrosnąć stężenie kwasu moczowego

w surowicy i wystąpić atak dny moczanowej.

W przypadku zaobserwowania następujących objawów: gorączka, wysypka na skórze, osłabienie,

zawroty głowy, senność, niewyraźne widzenie, należy odstawić lek Furosemidum Polpharma

i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Furosemidum Polpharma

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Furosemidum Polpharma

Substancją czynną leku jest furosemid. 2 ml roztworu (1 ampułka) zawiera 20 mg furosemidu.

Pozostałe składniki to: sodu wodorotlenek, disodu wersenian, sodu chlorek, woda do

wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Furosemidum Polpharma i co zawiera opakowanie

Przezroczysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań dożylnych lub domięśniowych w ampułkach ze

szkła oranżowego. Opakowanie zawiera 5 lub 50 ampułek po 2 ml.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA

ul. Pelplińska 19

83-200 Starogard Gdański

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

POLPHARMA Biuro Handlowe Sp. z o.o.

ul. Bobrowiecka 6

00-728 Warszawa

tel. + 48 22 364 61 01

Data ostatniej aktualizacji ulotki: grudzień 2015 r.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Lek Furosemidum Polpharma należy podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, wlewie

dożylnym (z szybkością nie większą niż 4 mg na minutę) lub wstrzyknięciu domięśniowym.

Podanie domięśniowe furosemidu należy ograniczyć do wyjątkowych sytuacji, gdy ani podanie

doustne, ani dożylne nie może być wykonane. Należy pamiętać, że podanie domięśniowe nie jest

zalecane w leczeniu ostrych stanów, takich jak obrzęk płuc.

Lek stosować bezpośrednio po otwarciu ampułki.

Nie stosować leku, jeżeli roztwór zmienił barwę lub pojawiło się zanieczyszczenie widoczne okiem

nieuzbrojonym.

Stosowanie u dorosłych

Obrzęki związane z zastoinową niewydolnością krążenia, z marskością wątroby i chorobami

nerek:

20-40 mg furosemidu (1-2 ampułki) jednorazowo dożylnie lub domięśniowo z szybkością nie większą

niż 4 mg/minutę. W zależności od potrzeby, kolejną taką dawkę 20 mg leku można podawać co

2 godziny, aż do uzyskania odpowiedniego efektu leczenia. Jeśli wskazane jest podanie większej

dawki, należy lek podawać w formie wlewu dożylnego.

Maksymalna zalecana dawka dobowa furosemidu podawanego dożylnie dorosłym wynosi 1500 mg.

Furosemid w postaci wstrzyknięć należy stosować przez krótki czas.

Podczas stosowania furosemidu w dużych dawkach lub przez dłuższy czas, konieczna jest częsta

kontrola stężenia elektrolitów w surowicy, równowagi kwasowo-zasadowej oraz stężenia kreatyniny

i mocznika w surowicy.

Obrzęk płuc

Dawka początkowa wynosi zwykle 40 mg (2 ampułki) furosemidu dożylnie. W razie potrzeby po

upływie pół godziny można podać dawkę 40-80 mg.

Przełom nadciśnieniowy

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek dawka początkowa wynosi zwykle 40-80 mg (2 do

4 ampułek) dożylnie łącznie z innymi szybko działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

U pacjentów ze współistniejącym obrzękiem płuc lub ostrą niewydolnością nerek, 100-200 mg (5 do

10 ampułek) furosemidu.

Hiperkalcemia

Dożylnie 80-100 mg (4 do 5 ampułek) w odstępach co 2-12 godzin przez 24 godziny, łącznie

z izotonicznym roztworem sodu chlorku. Po zakończeniu leczenia hiperkalcemii może wystąpić

spowodowana podawaniem furosemidu hipokaliemia, którą należy usunąć.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku podeszłym furosemid jest wolniej eliminowany z organizmu, co może wymagać

zmniejszenia dawek.

Stosowanie u niemowląt i dzieci

U niemowląt i dzieci furosemid stosuje się w dawce 0,5-1,5 mg/kg mc. na dobę. Maksymalna dawka

dobowa wynosi 20 mg niezależnie od masy ciała dziecka.

Stosowanie w ostrej i przewlekłej niewydolności nerek

W tych stanach zwykle podaje się 80-120 mg (4 do 6 ampułek) na dobę.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >5 mg/dl) zaleca się, aby

szybkość wlewu nie przekraczała 2,5 mg na minutę.