Fenactil

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Fenactil 25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
  • Dawkowanie:
  • 25 mg/ml
  • Forma farmaceutyczna:
  • roztwór do wstrzykiwań
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Fenactil 25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 10 amp. 2 ml, 5909990243419, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 02434
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

FENACTIL, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

FENACTIL, 25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

Chlorpromazini hydrochloridum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Fenactil i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Fenactil

Jak stosować lek Fenactil

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Fenactil

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Fenactil i w jakim celu się go stosuje

Fenactil zawiera chloropromazynę, jako substancję czynną, i jest zaliczany do grupy leków zwanej

neuroleptykami.

Lek jest przeznaczony do leczenia chorób, które wpływają na sposób myślenia, odczuwania

i zachowania. Choroby te mogą powodować:

stany dezorientacji, zmieszania, splątania;

widzenie, słyszenie lub odczuwanie rzeczy, które nie istnieją (omamy);

błędne osądy, niezgodne z rzeczywistością, uważane przez chorego za prawdziwe (urojenia);

nietypową podejrzliwość;

nadmierne podniecenie, pobudzenie, entuzjazm (mania);

niepohamowaną agresję i inne impulsywne zachowania.

Fenactil jest również stosowany:

w leczeniu nudności i wymiotów w chorobach terminalnych, np. nowotworowych (gdy inne

leki nie są skuteczne lub dostępne);

w nieustępującej, opornej na leczenie innymi lekami czkawce;

jako lek ułatwiający wprowadzanie do hipotermii (zapobieganie wystąpieniu dreszczy);

w autyzmie.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Fenactil

Kiedy nie stosować leku Fenactil

jeśli pacjent ma uczulenie na chloropromazynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego

leku (wymienionych w punkcie 6);

jeśli pacjent ma zahamowanie czynności szpiku (zbyt mało komórek krwi).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Fenactil należy omówić to z lekarzem, jeśli:

pacjent ma niewydolność serca, choruje lub chorował na niektóre choroby serca, powodujące

spowolnione albo bardzo szybkie bicie serca z zaburzeniami rytmu serca (tzw. arytmią) lub ktoś

z bliskiej rodziny nagle zmarł na serce;

badania laboratoryjne wykazały niski poziom składników mineralnych krwi (jonów, np. wapnia,

potasu, sodu, magnezu);

pacjent odżywiał się niewłaściwie przez dłuższy czas lub jest niedożywiony;

pacjent ma zaburzenia nerek lub wątroby;

pacjent choruje na padaczkę lub w przeszłości wystąpiły u niego drgawki;

pacjent ma depresję;

pacjent ma zaburzenia tarczycy (niedoczynność tarczycy);

u pacjenta stwierdzono guz chromochłonny nadnerczy (guz znajdujący się w gruczołach

położonych powyżej nerek);

pacjent ma miastenię (osłabienie mięśni szkieletowych);

u pacjenta stwierdzono rozrost gruczołu krokowego;

pacjent ma jaskrę (podwyższone ciśnienie w oczach) z wąskim kątem przesączania;

pacjent ma agranulocytozę (małą liczbę białych krwinek), która objawia się np. skłonnością do

zakażeń;

u pacjenta wystąpi nagle gorączka, nadmierna potliwość, wahania ciśnienia krwi - objawy te

należy natychmiast zgłosić lekarzowi, ponieważ mogą to być objawy poważnej choroby;

pacjent nadużywa alkoholu;

pacjent choruje na chorobę Parkinsona.

W niektórych przypadkach pacjent może wymagać częstszej kontroli lekarza, dotyczy to szczególnie:

pacjentów w podeszłym wieku z demencją;

-

pacjentów, u których ktoś z bliskiej rodziny miał w przeszłości zaburzenia związane

z tworzeniem się zakrzepów.

Przed rozpoczęciem leczenia, lekarz może zalecić wykonanie elektrokardiogramu (EKG) lub badanie

zawartości składników mineralnych krwi.

Podczas stosowania leku należy unikać przebywania na słońcu.

Fenactil należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, gdy temperatura otoczenia jest

wysoka lub niska, z uwagi na ryzyko przegrzania lub wychłodzenia ciała. Osoby w podeszłym wieku

są szczególnie podatne na występowanie nagłych spadków ciśnienia krwi i omdleń po podaniu leku.

Fenactil a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub

ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli pacjent stosuje jednocześnie lit i Fenactil.

Jeśli wystąpią takie objawy jak: gorączka, niekontrolowane ruchy ciała, dezorientacja, ból

głowy, trudności z zachowaniem równowagi, senność, należy natychmiast odstawić oba leki

i porozumieć się z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy poważnej choroby.

Należy koniecznie powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniżej podanych

leków, ponieważ lek Fenactil może wpływać na działanie innych leków i odwrotnie - niektóre leki

mogą wpływać na działanie leku Fenactil. Są to leki:

uspokajające i nasenne;

stosowane w chorobach, które działają na sposób myślenia, odczuwania lub zachowania (leki

przeciwpsychotyczne i neuroleptyczne);

stosowane w leczeniu depresji (fluoksetyna);

stosowane w chorobie Parkinsona (lewodopa);

obniżające ciśnienie krwi (guanetydyna, klonidyna, propranolol);

zobojętniające sok żołądkowy;

stosowane w ciężkich reakcjach alergicznych (adrenalina);

zmieniające częstość bicia serca i wpływające na bicie serca;

obniżające poziom glukozy we krwi;

obniżające stężenie żelaza we krwi (deferoksamina);

przeciwlękowe (prochloroperazyna);

cholinolityczne (np. atropina);

stosowane w leczeniu raka (cytotoksyczne);

przeciwpadaczkowe (fenobarbital, karbamazepina);

stosowane w zakażeniach wywołanych przez bakterie (niektóre antybiotyki).

Amfetamina wywołuje działanie przeciwstawne do chloropromazyny.

Fenactil z jedzeniem, piciem i alkoholem

Należy unikać picia alkoholu podczas stosowania leku, ponieważ może to spowodować senność,

obniżenie sprawności psychofizycznej oraz poważne trudności z oddychaniem.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę. O stosowaniu leku

Fenactil w czasie ciąży zdecyduje lekarz.

Następujące objawy mogą wystąpić u noworodków matek, które stosowały Fenactil w ostatnim

trymestrze (ostatnie trzy miesiące ciąży): drżenia, sztywność i (lub) osłabienie mięśni, senność,

pobudzenie, trudności z oddychaniem i ze ssaniem. Jeśli u dziecka pacjentki wystąpi którykolwiek

z tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

Nie należy stosować leku w czasie karmienia piersią, ponieważ lek może przenikać do mleka

kobiecego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Fenactil może utrudniać prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn (mogą wystąpić nadmierne

uspokojenie oraz zaburzenia koncentracji), szczególnie w początkowym okresie stosowania i po

dużych dawkach leku. Nie należy wykonywać tych czynności do momentu ustąpienia zaburzeń.

3.

Jak stosować lek Fenactil

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza.

Fenactil roztwór do wstrzykiwań jest zazwyczaj podawany przez personel medyczny, w głębokich

wstrzyknięciach domięśniowych.

Lekarz określi dawki leku Fenactil oraz czas jego stosowania, w zależności od stanu pacjenta.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Fenactil

Lek podaje personel medyczny, dlatego zastosowanie większej dawki niż właściwa jest mało

prawdopodobne. Jeżeli jednak wystąpi którykolwiek z objawów takich jak: nasilona senność, spadek

ciśnienia krwi, przyspieszenie bicia serca, zaburzenia bicia serca, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

W przypadku zastosowania większej dawki leku niż zalecona przez lekarza należy natychmiast

skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

Pominięcie zastosowania leku Fenactil

Lek podaje zazwyczaj personel medyczny, dlatego pominięcie dawki jest mało prawdopodobne.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Fenactil

Lek należy stosować przez okres, który zalecił lekarz. Pełny efekt działania leku jest odczuwalny po

upływie pewnego czasu.

Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, przerwanie stosowania leku powinno odbywać się stopniowo. Nagłe

odstawienie leku może spowodować wystąpienie nudności, wymiotów, trudności ze snem. Należy

przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących odstawiania leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast wezwać lekarza lub przewieźć pacjenta do szpitala, jeżeli wystąpią

którekolwiek z poniżej wymienionych objawów, ponieważ mogą one wymagać

natychmiastowego leczenia:

zakrzepy w naczyniach krwionośnych, szczególnie w nogach (objawiające się obrzękiem,

bólem i zaczerwienieniem nóg), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych

w kierunku płuc, wywołując ból w klatce piersiowej i trudności z oddychaniem;

obrzęk twarzy i gardła, wysypka (zwana pokrzywką lub wypryskiem), ciężkie podrażnienie lub

zaczerwienienie, lub pojawienie się pęcherzy na skórze. Są to objawy reakcji alergicznych

i występują u niewielkiej liczby pacjentów;

szybkie bicie serca, zmiany ciśnienia krwi, gorączka i nadmierna potliwość, szybki oddech,

sztywność mięśni, zmniejszona świadomość i śpiączka (ciężkie działanie niepożądane określane

jako złośliwy zespół neuroleptyczny);

szybkie, mimowolne ruchy języka, twarzy, ust lub szczęki (objawy dyskinez późnych) oraz

spowolnienie, zahamowanie ruchowe, sztywność mięśni, drżenia kończyn i głowy, nadmierne

wydzielanie śliny, drżenia i mimowolne ruchy języka, twarzy, ust, szczęki, gardła (objawy

parkinsonizmu). Jeżeli wystąpi którykolwiek z tych objawów, lekarz zdecyduje o zastosowaniu

dodatkowego leku;

zażółcenie skóry i (lub) gałek ocznych; mogą to być objawy żółtaczki oraz zaburzeń wątroby;

takie objawy występują rzadko;

powtarzające się zakażenia, objawiające się gorączką, bólem gardła, owrzodzeniami w jamie

ustnej; mogą to być objawy zaburzeń w składzie krwi (leukopenia). Niewielka leukopenia

występuje bardzo często.

Należy porozumieć się z lekarzem w przypadku wystąpienia innych, poniżej podanych działań

niepożądanych, które odnotowano po stosowaniu chloropromazyny:

zmniejszenie liczby białych krwinek (leukocytoza), zmniejszenie liczby granulocytów

obojętnochłonnych (agranulocytoza) - występuje rzadko i nie zależy od wielkości zastosowanej

dawki;

reakcje alergiczne takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka; wstrząs

anafilaktyczny, toczeń rumieniowaty układowy (ciężka choroba skóry i wielu narządów

wewnętrznych) występują bardzo rzadko - patrz informacje zamieszczone na początku punktu

4 ulotki;

zwiększone stężenie hormonu - prolaktyny we krwi (hiperprolaktynemia), prowadzące do

niespodziewanego wydzielania mleka (mlekotoku), powiększenie piersi u mężczyzn

(ginekomastia), brak miesiączki oraz impotencja;

ostre dystonie (zaburzenie napięcia mięśni) lub dyskinezy (upośledzenie precyzyjnych ruchów,

zwłaszcza rąk i palców) zwykle przemijające - występują częściej u dzieci i młodzieży,

zazwyczaj w czasie pierwszych dni leczenia lub po zwiększeniu dawki; akatyzja (niepokój

ruchowy wymuszający częste zmiany pozycji kończyn lub całego ciała) występuje zwykle po

podaniu dużych dawek początkowych leku; parkinsonizm - występuje częściej u dorosłych

i pacjentów w podeszłym wieku, zwykle po kilku tygodniach leczenia lekiem - patrz informacje

zamieszczone na początku punktu 4 ulotki; dyskinezy późne mogą wystąpić po długotrwałym

stosowaniu dużych dawek leku, a także po przerwaniu leczenia - patrz informacje zamieszczone

na początku punktu 4 ulotki; bezsenność i pobudzenie;

zmiany w oczach oraz metaliczne szaroróżowe przebarwienia odsłoniętej skóry - występują

głównie u kobiet długotrwale leczonych lekiem (od 4 do 8 lat);

zaburzenia rytmu serca (arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia

komorowa i migotanie komór) prawdopodobnie zależne od dawki; wystąpienie tych zaburzeń

jest bardziej prawdopodobne u pacjentów z chorobami serca, w podeszłym wieku, z niskim

stężeniem potasu we krwi (hipokaliemią); zmiany w zapisie EKG, z reguły o łagodnym

charakterze (wydłużenie odstępu QT, obniżenie odcinka ST, załamka U oraz zmiany

załamka T);

niedociśnienie tętnicze, z reguły ortostatyczne (objawiające się spadkiem ciśnienia krwi,

zawrotami głowy i omdleniem, zwłaszcza podczas wstawania) - występuje częściej po

domięśniowym podaniu leku u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej oraz osób

w podeszłym wieku;

odnotowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym przypadki zatoru tętnicy

płucnej oraz zakrzepicy żył głębokich po stosowaniu leków przeciwpsychotycznych - patrz

informacje zamieszczone na początku punktu 4 ulotki;

suchość w ustach;

depresja oddechowa (zahamowanie oddychania), uczucie niedrożności nosa;

żółtaczka - zazwyczaj przemijająca; objawem poprzedzającym jej wystąpienie może być nagła

gorączka, występująca po upływie jednego do trzech tygodni leczenia; w przypadku

wystąpienia żółtaczki, leczenie należy przerwać; uszkodzenie wątroby (występuje rzadko)

i może prowadzić do zgonu;

alergia kontaktowa - objawy uczulenia występujące u osób mających częsty kontakt

z chloropromazyną; wysypki skórne; nadwrażliwość skóry na światło słoneczne u pacjentów

przyjmujących duże dawki leku - pacjenci powinni unikać bezpośredniego narażenia na światło

słoneczne;

zespół odstawienia leku u noworodka;

priapizm (bolesny i długotrwały wzwód);

złośliwy zespół neuroleptyczny - patrz informacje zamieszczone na początku punktu 4 ulotki.

U osób w podeszłym wieku z demencją odnotowano niewielkie zwiększenie liczby zgonów

u pacjentów, którzy stosowali leki neuroleptyczne, w porównaniu do osób, które tych leków nie

przyjmowały. Nie wiadomo dokładnie, jak często takie przypadki występują.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać Fenactil

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25ºC. Przechowywać ampułki w opakowaniu

zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności

oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Fenactil

Substancją czynną leku jest chloropromazyny chlorowodorek. Każdy ml roztworu zawiera

odpowiednio 5 mg lub 25 mg chloropromazyny chlorowodorku.

Pozostałe składniki to: kwas askorbowy, sodu chlorek, sodu wodorosiarczyn (40% roztwór),

sodu węglan, woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Fenactil i co zawiera opakowanie

Fenactil jest bezbarwnym lub jasnożółtym albo jasnozielonym przezroczystym płynem.

Opakowanie leku Fenactil 5 mg/ml zawiera 5 ampułek z oranżowego szkła o pojemności 5 ml.

Opakowanie leku Fenactil 25 mg/ml zawiera 10 ampułek z bezbarwnego szkła o pojemności 2 ml.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.

ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.

ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa

tel. 22 691 39 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

FENACTIL, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

FENACTIL, 25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Chlorpromazini hydrochloridum

Sposób podawania leku Fenactil

Fenactil należy stosować pozajelitowo w stanach nagłych.

Podawać tylko w głębokich wstrzyknięciach domięśniowych.

Nie podawać podskórnie, ponieważ lek podany tą drogą ma silne działanie drażniące.

Jeżeli jest to możliwe, należy unikać wielokrotnych wstrzyknięć domięśniowych.

Uwaga: leku Fenactil nie należy łączyć z benzylopenicyliną potasową, pentobarbitalem sodowym ani

fenobarbitalem sodowym, ponieważ wykazuje niezgodności.

Instrukcja otwierania ampułki

Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki.

Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu.

Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się

poniżej niej punktu nacięcia.

- Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie -

patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się

powyżej kolorowej kropki.

- Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3.

Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed

użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi

przepisami.

Rysunek 1

Rysunek 2

Rysunek 3

Dawkowanie leku Fenactil

Schizofrenia i inne psychozy, mania i hipomania, stany lękowe, pobudzenie psychoruchowe,

gwałtowne lub niebezpieczne zachowania impulsywne, schizofrenia dziecięca i autyzm

Dorośli

Zwykle od 25 mg do 50 mg chloropromazyny w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Jeżeli

zachodzi konieczność, wstrzyknięcia można powtarzać co 6-8 godzin.

Zaleca się kontynuację leczenia chloropromazyną w postaci doustnej.

Pacjenci w podeszłym wieku

Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszych dawek stosowanych u dorosłych, zwykle 25 mg

chloropromazyny co 8 godzin.

Dzieci

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 0,5 mg/kg mc. chloropromazyny co 6-8 godzin. Dawka nie powinna

być większa niż 75 mg na dobę.

Dzieci od ukończenia pierwszego roku życia do ukończenia 6 lat: 0,5 mg/kg mc. chloropromazyny co

6-8 godzin. Dawka nie powinna być większa niż 40 mg na dobę.

Dzieci poniżej pierwszego roku życia: stosować wyłącznie w stanach zagrożenia życia.

Czkawka oporna na leczenie

Dorośli

Podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym od 25 mg do 50 mg chloropromazyny.

W przypadku braku poprawy, można podać od 25 mg do 50 mg chloropromazyny w powolnym

wlewie dożylnym, po uprzednim rozcieńczeniu w 500-1000 ml 0,9% roztworu NaCl.

Pacjenci w podeszłym wieku oraz dzieci: brak danych.

Wprowadzanie do hipotermii

Podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym.

Dorośli

Od 25 mg do 50 mg chloropromazyny co 6-8 godzin.

Pacjenci w podeszłym wieku: brak danych.

Dzieci

Dzieci od ukończenia pierwszego roku życia do 12 lat: dawka początkowa od 0,5 mg/kg mc. do

1 mg/kg mc. chloropromazyny. Dawka podtrzymująca: 0,5 mg/kg mc. co 4-6 godzin.

Dzieci poniżej pierwszego roku życia: nie zaleca się stosowania.

Nudności i wymioty w chorobach terminalnych

Podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym.

Dorośli

Dawka początkowa wynosi 25 mg, następnie podaje się od 25 mg do 50 mg chloropromazyny co 3-4

godziny, aż do ustąpienia wymiotów. Następnie zaleca się stosowanie chloropromazyny w postaci

doustnej.

Pacjenci w podeszłym wieku: nie zaleca się stosowania.

Dzieci

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 0,5 mg/kg mc. chloropromazyny co 6-8 godzin. Dawka nie powinna

być większa niż 75 mg na dobę.

Dzieci od ukończenia pierwszego roku życia do ukończenia 6 lat: 0,5 mg/kg mc. chloropromazyny co

6-8 godzin. Dawka nie powinna być większa niż 40 mg na dobę.

Dzieci poniżej pierwszego roku życia: stosować wyłącznie w stanach zagrożenia życia.