Epitoram

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Epitoram 100 mg tabletki powlekane
  • Dawkowanie:
  • 100 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki powlekane
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Epitoram 100 mg tabletki powlekane
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 28 tabl., 5909990649594, Rp; 60 tabl., 5909990649600, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 14665
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Epitoram

, 25 mg, tabletki powlekane

Epitoram

, 50 mg, tabletki powlekane

Epitoram

, 100 mg, tabletki powlekane

Epitoram

, 200 mg, tabletki powlekane

Topiramatum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje

ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy

niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub

farmaceucie.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Epitoram i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Epitoram

Jak stosować lek Epitoram

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Epitoram

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Epitoram i w jakim celu się go stosuje

Lek Epitoram należy do grupy leków nazywanych lekami przeciwpadaczkowymi. Jest on stosowany:

jako jedyny lek w leczeniu napadów padaczkowych u osób dorosłych i u dzieci w wieku

powyżej 6 lat;

wraz z innymi lekami w leczeniu napadów padaczkowych u osób dorosłych i u dzieci w wieku

powyżej 2 lat;

w zapobieganiu bólom migrenowym u osób dorosłych.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Epitoram

Kiedy nie stosować leku Epitoram:

jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na topiramat lub którykolwiek z pozostałych składników

tego leku (wymienione w punkcie 6);

w zapobieganiu migrenie u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, jeśli nie stosują

skutecznej antykoncepcji (w celu uzyskania dokładniejszych informacji - patrz punkt „Ciąża,

karmienie piersią i wpływ na płodność”). Należy poradzić się lekarza odnośnie zastosowania

najlepszej metody antykoncepcji w okresie przyjmowania leku Epitoram.

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy którakolwiek z opisanych powyżej sytuacji go dotyczy, przed

zastosowaniem leku Epitoram powinien zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Epitoram należy poradzić się lekarza lub farmaceuty, jeśli

pacjent ma:

zaburzenia nerek, zwłaszcza kamienie nerkowe czy dializowanie

nieprawidłowości we krwi i płynach ustrojowych (kwasica metaboliczna)

zaburzenia wątroby

choroby oczu, zwłaszcza jaskrę

zaburzenia wzrostu

wskazaną dietę wysokotłuszczową (dieta ketogenna).

Przed przyjęciem leku Epitoram należy poradzić się lekarza lub farmaceuty (w celu uzyskania

dokładniejszych informacji - patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”), jeśli

pacjentka z padaczką, która stosuje lek Epitoram zajdzie w ciążę lub jest w okresie rozrodczym.

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy którykolwiek z opisanych powyżej objawów go dotyczy, powinien

przed zastosowaniem leku Epitoram zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Ważne jest, aby pacjent nie zaprzestał przyjmowania leku bez uprzedniej konsultacji z lekarzem

prowadzącym.

Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem prowadzącym przed przyjęciem jakiegokolwiek leku

zawierającego topiramat, wydanego mu jako zamiennik leku Epitoram.

W trakcie stosowania leku Epitoram u pacjenta może wystąpić zmniejszenie masy ciała, dlatego w

okresie leczenia tym lekiem należy ją regularnie kontrolować. Jeśli zmniejszenie masy ciała u pacjenta

jest zbyt duże lub gdy dziecko przyjmujące ten lek nie przybiera wystarczająco na wadze, należy

skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

U niewielkiej liczby osób, u których stosowano leki przeciwpadaczkowe, takie jak lek Epitoram,

występowały myśli o zrobieniu sobie krzywdy lub popełnieniu samobójstwa. Jeśli kiedykolwiek

wystąpią takie myśli, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Lek Epitoram może rzadko powodować wysokie stężenie amoniaku we krwi (obserwowane w

badaniach krwi), co może prowadzić do zaburzeń czynności mózgu, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje

także kwas walproinowy lub walproinian sodu. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli

wystąpią następujące objawy, ponieważ może to wskazywać na stan ciężki (patrz także punkt 4

,,Możliwe działania niepożądane”):

- zaburzenia myślenia, zapamiętywania informacji lub rozwiązywania problemów

- zmniejszenie zdolności koncentracji uwagi lub świadomości

- objawy nasilonej senności z poczuciem osłabienia

Ryzyko wystąpienia tych objawów może nasilić się w okresie zażywania większych dawek leku

Epitoram.

Inne leki i Epitoram

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio

lekach, również tych, które wydawane są bez recepty, włącznie z preparatami witaminowymi i

produktami ziołowymi. Lek Epitoram może wchodzić w interakcje z innymi lekami. W związku z tym

niekiedy należy dostosować dawkę przyjmowanych przez pacjenta leków lub odpowiednio zmienić

dawkę leku Epitoram.

W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę w razie stosowania:

innych leków, które mają szkodliwy wpływ lub obniżają proces myślenia, koncentrację lub

koordynację mięśniową (na przykład: leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy, takie jak leki

rozkurczające mięśnie i leki uspokajające);

środków antykoncepcyjnych. Lek Epitoram może zmniejszyć skuteczność działania środków

antykoncepcyjnych. Należy poradzić się lekarza odnośnie zastosowania najlepszej metody

antykoncepcji w okresie przyjmowania leku Epitoram.

Należy powiadomić lekarza, jeśli podczas stosowania środków antykoncepcyjnych jednocześnie z

lekiem Epitoram nastąpiła zmiana w przebiegu krwawień miesięcznych.

Należy zachować listę wszystkich przyjmowanych leków. Podczas rozpoczynania terapii nowym

lekiem należy tę listę pokazać lekarzowi i farmaceucie.

Stosowanie innych leków, takich jak leki przeciwpadaczkowe, rysperydon, lit, hydrochlorotiazyd,

metformina, pioglitazon, gliburyd, amitryptylina, propranolol, diltiazem, wenlafaksyna, flunarazyna,

ziele dziurawca (

Hypericum perforatum

) (lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji) należy

przedyskutować z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy powyższe informacje go dotyczą, powinien przed zastosowaniem

leku Epitoram zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Epitoram z jedzeniem i piciem

Można przyjmować lek Epitoram z posiłkiem lub bez posiłku. Należy pić dużo płynów w ciągu dnia,

aby zapobiec tworzeniu się kamieni nerkowych podczas stosowania leku Epitoram. W trakcie

stosowania leku Epitoram należy unikać spożywania alkoholu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Zapobieganie migrenie:

Lek Epitoram może powodować uszkodzenie płodu. Nie należy stosować leku Epitoram jeśli

pacjentka jest w ciąży. Nie należy stosować leku Epitoram w zapobieganiu migrenie, jeśli kobieta jest

w wieku rozrodczym, chyba że stosuje skuteczną antykoncepcję. Należy poradzić się lekarza odnośnie

zastosowania najlepszej metody antykoncepcji, jak również czy lek Epitoram jest odpowiedni dla

pacjentki. Przed rozpoczęciem leczenia topiramatem należy wykonać badania ciążowe.

Leczenie padaczki:

Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna skonultować z lekarzem czy zamiast przyjmowania

leku Etopiram nie zastosować alternatywnej metody leczenia. Jeśli lekarz zdecyduje, aby pacjentaka

przyjmowała Epitoram, należy zastosować skuteczną antykoncepcję. Należy poradzić się lekarza

odnośnie zastosowania najlepszej metody antykoncepcji w okresie przyjmowania leku Epitoram.

Przed rozpoczęciem leczenia topiramatem należy wykonać badania ciążowe.

Należy poradzić się lekarza, jeśli pacjentka pragnie zajść w ciążę.

Jeśli lek Epitoram jest stosowany w okresie ciąży, tak jak w przypadku innych leków

przeciwpadaczkowych, istnieje ryzyko uszkodzenia płodu. Pacjentka powinna upewnić się czy

posiada odpowiednią wiedzę na temat ryzyka i korzyści wynikających ze stosowania leku Epitoram w

leczeniu padaczki w okresie ciąży.

Jeśli pacjentka przyjmuje lek Epitoram w okresie ciąży, u dziecka nasila się ryzyko wad

wrodzonych, szczególnie rozszczepu wargi górnej i rozszczepu podniebienia (górnej części jamy

ustnej). U noworodków płci męskiej mogą także wystąpić wady rozwojowe prącia (spodziectwo -

wada wrodzona polegająca na lokalizacji ujścia cewki moczowej na brzusznej stronie prącia). Te

wady mogą rozwinąć się we wczesnym okresie ciąży, nawet zanim pacjentka zorientuje się, że jest

w ciąży.

Jeśli pacjentka stosuje lek Epitoram w okresie ciąży, dziecko może być po urodzeniu mniejsze niż

oczekiwano. Należy skontaktować się z lekarzem w razie pytań odnośnie tego ryzyka w okresie

ciąży.

Można zastosować inne leki w leczeniu choroby pacjenta, o mniejszym ryzyku powodowania wad

wrodzonych u niemowląt.

Pacjentka powinna niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli zajdzie w ciążę w okresie stosowania

leku Epitoram. Lekarz w porozumieniu z pacjentką zdecyduje, czy leczenie lekiem Epitoram

można kontynuować.

Karmienie piersią

Topiramat - substancja czynna leku Epitoram przenika do mleka matki. Działania niepożądane

zgłaszane u karmionych piersią niemowląt matek leczonych topiramatem to: biegunka, senność,

drażliwość i mały przyrost masy ciała. Dlatego lekarz doradzi pacjentce, czy przerwać karmienie

piersią, czy zakończyć leczenie lekiem Epitoram. Lekarz rozważy korzyści wynikające ze stosowania

leku dla matki i ryzyko dla dziecka.

Matki, które zażywają lek Epitoram w okresie laktacji muszą niezwłocznie poinformować lekarza, gdy

tylko zauważą jakąkolwiek zmianę w zachowaniu ich dzieci.

Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Podczas stosowania leku Epitoram mogą wystąpić zawroty głowy, zmęczenie i zaburzenia wzroku.

Bez konsultacji z lekarzem nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać żadnych urządzeń

mechanicznych ani posługiwać się narzędziami.

3.

Jak stosować lek Epitoram

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz z reguły rozpoczyna leczenie od małej dawki leku Epitoram i stopniowo ją zwiększa, aż

do ustalenia optymalnej dawki dla danego pacjenta.

Tabletki leku Epitoram należy połykać w całości. Nie zaleca się rozgryzania tabletek, gdyż

mogą pozostawić gorzki posmak.

Lek Epitoram można przyjmować przed, w trakcie lub po posiłku. Podczas przyjmowania leku

Epitoram należy pić dużo płynów, aby uniknąć tworzenia kamieni nerkowych.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Epitoram

Natychmiast skontaktować się z lekarzem. Należy wziąć ze sobą opakowanie leku.

Może wystąpić senność, zmęczenie lub zmniejszenie zdolności koncentracji uwagi; zaburzenia

koordynacji; zaburzenia mowy lub koncentracji; podwójne lub niewyraźne widzenie; zawroty

głowy spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi; depresja lub pobudzenie; ból brzucha

lub drgawki.

Przedawkowanie może wystąpić również w przypadku stosowania innych leków z lekiem Epitoram.

Pominięcie zastosowania leku Epitoram

W przypadku pominięcia dawki leku należy ją przyjąć najszybciej, jak to możliwe. Jeśli jednak

zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć poprzednią i dalej kontynuować

leczenie. W przypadku pominięcia dwóch lub większej liczby dawek, należy skontaktować się z

lekarzem.

Nie należy stosować dawki podwójnej (dwóch dawek jednocześnie) w celu uzupełnienia

pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Epitoram

Nie należy przerywać stosowania tego leku, chyba że zalecił to lekarz. Po zaprzestaniu leczenia mogą

powrócić objawy choroby podstawowej. Jeśli lekarz podejmie decyzję o zaprzestaniu leczenia, dawka

leku może być zmniejszana stopniowo przez kilka dni.

W razie dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub

farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zasięgnąć pomocy medycznej jeśli

wystąpią jakiekolwiek z następujących działań niepożądanych:

Bardzo często

(mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10

pacjentów):

Depresja (wystąpienie depresji lub pogorszenie depresji już istniejącej).

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

Drgawki.

Niepokój, rozdrażnienie, zmiany nastroju, splątanie, dezorientacja.

Problemy z koncentracją, spowolnienie procesów myślowych, utrata pamięci, problemy z pamięcią

(nowe przypadki, nagła zmiana lub nasilenie).

Kamienie nerkowe, częste lub bolesne oddawanie moczu.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

Zwiększone stężenie kwasów we krwi (może spowodować trudności w oddychaniu, w tym skrócenie

oddechu, utrata apetytu, nudności, wymioty, nasilone zmęczenie, szybkie lub nieregularne bicie

serca).

Zmniejszone pocenie się lub brak pocenia (szczególnie u małych dzieci narażonych na wysokie

temperatury).

Myśli o ciężkim samookaleczeniu, próby samookaleczenia.

Utrata części pola widzenia.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000

pacjentów):

Jaskra, która charakteryzuje się zaleganiem płynu w komorze oka, powodując zwiększone ciśnienie

wewnątrz gałki ocznej, ból oraz osłabione widzenie.

Zaburzenia myślenia, zapamiętywania informacji lub rozwiązywania problemów, zmniejszenie

zdolności koncentracji uwagi lub świadomości, objawy nasilonej senności z poczuciem osłabienia – te

objawy mogą wskazywać na wysokie stężenie amoniaku we krwi

(hiperamonemię), co może

prowadzić do zaburzeń czynności mózgu, encefalopatii związanej z hiperamonemią.

Inne działania niepożądane wymieniono poniżej. Jeśli się nasilą należy natychmiast

skontaktować się z lekarzem

lub farmaceutą.

Bardzo często

(mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10

pacjentów):

Wyciek z nosa z towarzyszącym uczuciem jego zatkania lub ból gardła.

Mrowienie, ból i (lub) drętwienie różnych części ciała.

Senność, zmęczenie.

Zawroty głowy.

Nudności, biegunka.

Zmniejszenie masy ciała.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

Anemia (zmniejszona liczba krwinek czerwonych).

Reakcje alergiczne (takie jak wysypka skórna, zaczerwienienie, świąd, obrzęk twarzy, pokrzywka).

Zmniejszenie apetytu, utrata apetytu.

Agresja, pobudzenie, napady złości, nieprawidłowe zachowanie.

Trudności z zasypianiem i utrzymaniem snu.

Zaburzenia mowy, mowa zamazana.

Nieskładność ruchowa lub zaburzenia koordynacji, chwiejność podczas chodzenia.

Zmniejszona zdolność wykonywania rutynowych czynności.

Zaburzenia zmysłu smaku (osłabienie lub brak).

Mimowolne drgawki; szybkie, niekontrolowane ruchy gałek ocznych.

Zaburzenia widzenia, takie jak podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, osłabione widzenie,

zaburzenia akomodacji.

Uczucie wirowania (zawroty głowy), dzwonienie w uszach, ból ucha.

Skrócenie oddechu.

Kaszel.

Krwawienia z nosa.

Gorączka, złe samopoczucie, osłabienie.

Wymioty, zaparcia, ból brzucha lub uczucie dyskomfortu, niestrawność, zakażenia żołądka lub jelit.

Suchość w ustach.

Wypadanie włosów.

Świąd.

Ból lub obrzęk stawów, skurcze i drgawki mięśni, bóle mięśni lub osłabienie siły mięśni, bóle w klatce

piersiowej.

Zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

Zmniejszona liczba płytek krwi (komórki krwi, które są odpowiedzialne za zatrzymanie krwawienia),

zmniejszona liczba białych krwinek, które są odpowiedzialne za ochronę przed zakażeniem,

zmniejszenie stężenia potasu we krwi.

Zwiększone stężenie enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie eozynofilów (rodzaj białych

krwinek) we krwi.

Obrzęk węzłów chłonnych szyi, pach oraz pachwin.

Zwiększony apetyt.

Euforia.

Słyszenie, widzenie, czucie nieistniejących zjawisk, ciężkie zaburzenia psychiczne (psychozy).

Brak okazywania emocji i (lub) brak odczuwania emocji, nasilona podejrzliwość, napady paniki.

Problemy z czytaniem, zaburzenia mowy, trudności z pisaniem odręcznym.

Niepokój, wzmożona aktywność umysłowa i fizyczna.

Spowolnienie procesów myślowych, zaburzenia sposobu myślenia i osłabienie czujności.

Ograniczone lub spowolnione ruchy, mimowolne nieprawidłowe lub powtarzające się ruchy mięśni.

Omdlenia.

Nieprawidłowa aktywność zmysłu dotyku; osłabione czucie.

Zaburzenia węchu.

Odczucia lub objawy, które mogą zapowiadać napad migreny lub określony rodzaj drgawek.

Suchość oka, nadwrażliwość oczu na światło, drganie powiek, łzawienie oczu.

Osłabienie lub utrata słuchu, utrata słuchu w jednym uchu.

Wolne lub nieregularne bicie serca, uczucie bicia serca w klatce piersiowej (kołatanie serca).

Zmniejszone ciśnienie krwi lub zmniejszone ciśnienie krwi podczas wstawania (w związku z tym u

pacjentów, którzy przyjmują Epitoram może wystąpić uczucie omdlenia, zawroty głowy, lub omdlenia

związane z nagłą zmianą pozycji ciała na stojącą lub siedzącą).

Uderzenia gorąca, uczucie ciepła.

Zapalenie trzustki.

Nasilone wiatry, zgaga, uczucie pełności w żołądku lub wzdęcia.

Krwawienie z dziąseł, nasilone wytwarzanie śliny, ślinienie się, nieświeży oddech.

Przyjmowanie nadmiernych ilości płynów, nadmierne pragnienie.

Przebarwienia skóry.

Sztywność mięśni, bóle mięśni.

Krew w moczu, nietrzymanie moczu, nagłe parcie na pęcherz, ból nerek lub boku.

Trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji, zaburzenia funkcji seksualnych.

Objawy grypopodobne.

Uczucie zimna (np. palce u rąk i nóg).

Uczucie upojenia.

Trudności z uczeniem się.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000

pacjentów):

Utrata przytomności.

Utrata widzenia w jednym oku, czasowa ślepota, nocna ślepota.

Zespół leniwego oka.

Obrzęk oka i tkanek wokół oka.

Drętwienie, mrowienie i zmiana barwy (białe, niebieskie, następnie czerwone) palców rąk i nóg

podczas ekspozycji na zimno.

Zapalenie wątroby, niewydolność wątroby.

Zespół Stevensa-Johnsona, potencjalnie zagrażająca życiu choroba skóry, która może objawiać się

występowaniem owrzodzeń błony śluzowej w różnych miejscach ciała (np. usta, nos, oczy), wysypką

skórną i pęcherzami.

Nieprzyjemny zapach skóry.

Dolegliwości ze strony ramion lub nóg.

Zaburzenia nerek.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

Zwyrodnienie plamki ocznej jest chorobą plamki żółtej siatkówki oka, które jest miejscem

najostrzejszego widzenia. W razie wrażenia zaburzeń lub osłabienia widzenia, należy skontaktować

się z lekarzem.

Toksyczna nekroliza naskórka, zagrażająca życiu choroba, w której górna warstwa skóry oddziela się

od dolnej. Jest to cięższa odmiana zespołu Stevensa-Johnsona (patrz niezbyt częste działania

niepożądane).

Dzieci

Działania niepożądane występujące u dzieci są zbliżone do tych, które obserwowano u dorosłych.

Jednak następujące działania niepożądane mogą występować częściej u dzieci niż u dorosłych:

Problemy z koncentracją.

Zwiększone stężenie kwasów we krwi.

Myśli o ciężkim samookaleczeniu.

Zmęczenie.

Zmniejszenie lub zwiększenie apetytu.

Agresja, nieprawidłowe zachowanie.

Trudności z zasypianiem i utrzymaniem snu.

Chwiejność podczas chodzenia.

Złe samopoczucie.

Zmniejszenie stężenia potasu we krwi.

Brak okazywania emocji i (lub) brak odczuwania emocji.

Łzawienie oczu.

Wolne lub nieregularne bicie serca.

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić u dzieci to:

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

Uczucie wirowania (zawroty głowy).

Wymioty.

Gorączka.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

Zwiększone stężenie eozynofilów (rodzaj białych krwinek) we krwi.

Wzmożona aktywność umysłowa i fizyczna.

Uczucie ciepła.

Trudności z uczeniem się.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do: Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.

Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail:

ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Epitoram

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25

C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu

ochrony przed wilgocią.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku, blistrze po:

Termin ważności. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Epitoram

Substancją czynną leku jest topiramat. Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg, 50 mg, 100 mg

lub 200 mg topiramatu.

Pozostałe składniki to: metyloceluloza (E461), kroskarmeloza sodowa (E468), magnezu

stearynian (E470b), krzemionka koloidalna bezwodna (E551), hypromeloza (E464),

hydroksypropyloceluloza (E463), makrogol i tytanu dwutlenek (E171). Tabletki 50 mg i 100 mg

zawierają tlenek żelaza żółty (E172) jako barwnik. Tabletki 200 mg zawierają tlenek żelaza

czerwony (E172) jako barwnik.

Jak wygląda lek Epitoram i co zawiera opakowanie

Pacjent powinien upewnić się, że przyjmuje odpowiedni lek:

Epitoram, 25 mg, tabletka powlekana 25 mg jest biała, okrągła, z napisem ,,APO” po jednej

stronie i ,,TP 25” po drugiej stronie.

Epitoram, 50 mg, tabletka powlekana 50 mg jest jasnożółta, okrągła, z napisem ,,APO” po jednej

stronie i ,,TP 50” po drugiej stronie.

Epitoram, 100 mg, tabletka powlekana 100 mg jest koloru musztardowego, okrągła, z napisem

,,APO” po jednej stronie i ,,TP 100” po drugiej stronie.

Epitoram, 200 mg, tabletka powlekana 200 mg jest czerwonawo-brązowa, okrągła, z napisem

,,APO” po jednej stronie i ,,TP 200” po drugiej stronie.

Wielkość opakowań:

Lek Epitoram dostępny jest w opakowaniach blistrowych po 28 i 60 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Apotex Europe B.V.

Darwinweg 20

2333 CR Leiden

Holandia

Wytwórca:

Apotex Nederland B.V.

Archimedesweg 2

2333 CN Leiden

Holandia

Lachifarma S.r.l.

S.S. 16 Zona Industriale

73010 Zollino (LE)

Włochy

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 01.2018