Doxar

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Doxar 1 mg tabletki
  • Dawkowanie:
  • 1 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Doxar 1 mg tabletki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 20 tabl. (10 tabl. 1 mg + 10 tabl. 2 mg), 5909990484928, Rp; 30 tabl. (1 mg), 5909990484911, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 04849
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

DOXAR, 1 mg, tabletki

DOXAR, 2 mg, tabletki

DOXAR, 4 mg, tabletki

(Doxazosinum)

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek

może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Doxar i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doxar

Jak stosować lek Doxar

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Doxar

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Doxar i w jakim celu się go stosuje

Lek Doxar zawiera jako substancję czynną doksazosynę, zaliczaną do grupy antagonistów receptora

α-adrenergicznego.

Doksazosyna podawana pacjentom z objawami łagodnego rozrostu gruczołu krokowego powoduje

zmniejszenie dolegliwości odczuwanych przez chorego oraz poprawę parametrów przepływu moczu.

Lek Doxar stosuje się także w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doxar

Kiedy nie stosować leku Doxar

Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na chinazoliny (np. doksazosynę, prazosynę,

terazosynę) lub na którykolwiek z pozostałych składników leku Doxar (wymienionych w

punkcie 6).

Jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek hipotonia ortostatyczna (zawroty głowy przy zmianie

pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą oraz zaburzenia widzenia).

Jeśli u pacjenta występuje łagodny rozrost gruczołu krokowego i współistniejące przekrwienie

górnych dróg moczowych; przewlekłe zakażenia dróg moczowych lub kamienie pęcherza

moczowego.

Jeśli pacjent ma łagodny rozrost gruczołu krokowego i niedociśnienie tętnicze.

Jeśli pacjent ma nietrzymanie moczu z przepełnienia (brak potrzeby oddawania moczu) lub

bezmocz (brak wytwarzania moczu) z niewydolnością nerek lub bez niej.

U kobiet z nadciśnieniem tętniczym karmiących piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia doksazosyną łagodnego rozrostu gruczołu krokowego należy wykluczyć

raka tego narządu. Zdarza się, że obie te choroby występują równocześnie.

W czasie rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki leku zalecane jest regularne wykonywanie

kontrolnych pomiarów ciśnienia tętniczego.

Niedociśnienie ortostatyczne

Rozpoczęcie leczenia: Na początku leczenia, u pacjentów może wystąpić hipotonia ortostatyczna,

objawiająca się zawrotami głowy i uczuciem słabości lub, rzadko, utratą przytomności (omdlenia).

Zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego krwi na początku leczenia, aby ograniczyć możliwość

wystąpienia objawów ortostatycznych. Lekarz powinien poinformować pacjentów, by w

początkowym okresie leczenia unikali sytuacji, w których może dojść do urazu w przypadku

zawrotów głowy lub osłabienia.

Stosowanie u pacjentów z ciężką chorobą serca: Pacjenci z następującymi ciężkimi chorobami serca

powinni zachować ostrożność podczas stosowania doksazosyny:

obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zwężeniem zastawki dwudzielnej serca,

niewydolność serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej,

prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem

osierdziowym,

lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania.

U pacjentów z ciężką chorobą wieńcową serca, szybkie i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi

może powodować zaostrzenie dolegliwości dusznicowych.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby: Pacjenci ze stwierdzoną niewydolnością

wątroby powinni zachować szczególną ostrożność w czasie stosowania doksazosyny. Z uwagi na brak

doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, podawanie leku tej

grupie pacjentów nie jest zalecane.

Stosowanie jednocześnie z lekami stosowanymi w zaburzeniach erekcji: Podczas jednoczesnego

stosowania doksazosyny z tymi lekami (np. syldenafil, wardenafil i tadalafil) należy zachować

ostrożność, ponieważ u niektórych pacjentów może to prowadzić do objawowej hipotonii

(niedociśnienia). Zaleca się również, aby leczenie zaburzeń erekcji tymi lekami rozpocząć od

możliwie najmniejszej dawki i aby zachować co najmniej 6-godzinną przerwę po przyjęciu

doksazosyny.

Operacje oka

Należy poinformować chirurga okulistę przed planowaną operacją usunięcia zaćmy (katarakty) o

stosowaniu obecnie lub w przeszłości leku Doxar. Doxar może bowiem spowodować komplikacje

podczas operacji, którym można zapobiec, jeśli chirurg okulista przygotuje się odpowiednio

wcześniej.

Lek Doxar a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub

ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi mogą nasilać:

inne leki obniżające ciśnienie krwi,

leki rozszerzające naczynia krwionośnie, azotany,

inhibitory PDE-5, np. syldenafil.

Jednoczesne stosowanie doksazosyny z inhibitorem PDE-5 może prowadzić u niektórych pacjentów

do objawowego niedociśnienia (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Doxar”).

Doksazosyna nasila działanie obniżające ciśnienie krwi innych leków α-adrenolitycznych oraz leków

przeciwnadciśnieniowych.

Działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi mogą osłabiać:

niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen,

estrogeny,

leki sympatykomimetyczne, np. salbutamol, fenoterol.

Nie stwierdzono by jednoczesne stosowanie doksazosyny z digoksyną, warfaryną, fenytoiną lub

indometacyną wpływało na działanie tych leków.

Doksazosyna może natomiast osłabiać działanie następujących leków stosowanych w nadciśnieniu

krwi: dopaminy, efedryny, fenylefryny, metaraminolu, metoksaminy.

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających

na metabolizm wątrobowy, np. cymetydyna.

W badaniach klinicznych nie stwierdzono interakcji z diuretykami tiazydowymi (np. furosemid),

β-adrenolitykami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami, lekami działającymi

hipoglikemizująco, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami

przeciwzakrzepowymi.

Doksazosyna, jak wynika z badań in vitro, może zwiększać aktywność reninową osocza oraz

wydalanie kwasu wanilinomigdałowego z moczem.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ciąża

Leczenie nadciśnienia

Lek może być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad

potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy doksazosyna po podaniu doustnym przenika do mleka kobiecego, jednakże w

przypadku gdy leczenie doksazosyną jest konieczne należy zaprzestać karmienia piersią.

Stosowanie doksazosyny w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Ze względu na możliwość nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, doksazosyna może przejściowo

spowodować ograniczenie zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na

początku leczenia.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku

Lek zawiera laktozę bezwodną. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych

cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3.

Jak stosować lek Doxar

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy

zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Sposób podawania

Lek stosuje się doustnie.

Samoistne nadciśnienie tętnicze

Dawkowanie leku Doxar należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta.

Stosowanie leku Doxar należy rozpocząć od dawki początkowej 1 mg na dobę. Dawkę początkową

należy stosować przez okres 1 do 2 tygodni, następnie można ją zwiększyć do 2 mg na dobę. Jeśli

istnieje potrzeba, dawka dobowa może być zwiększana do 4 lub 8 mg na dobę w zależności od

indywidualnej reakcji na lek.

Średnia dawka podtrzymująca to 2 mg do 4 mg na dobę.

Maksymalna zalecana dawka dobowa leku wynosi 16 mg.

Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:

dzień 1-8, rano 1 mg doksazosyny

dzień 9-14, rano 2 mg doksazosyny

Następnie zaleca się zwiększenie dawki do dawki podtrzymującej.

Leczenie objawowe łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

Stosowanie leku Doxar należy rozpocząć od dawki 1 mg na dobę. W zależności od nasilenia objawów

dawkę można zwiększyć do 2 mg, 4 mg lub 8 mg na dobę z zachowaniem 1-2 tygodniowych

odstępów podczas stopniowego zwiększania dawki.

Maksymalna dawka dobowa to 8 mg doksazosyny.

Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:

dzień 1-8, 1 mg doksazosyny raz na dobę

dzień 9-14, 2 mg doksazosyny raz na dobę

Następnie zaleca się zwiększenie dawki do dawki podtrzymującej.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Lekarz powinien zastosować jeden z omówionych wcześniej schematów dawkowania.

Dawka leku powinna być możliwie jak najmniejsza, a jej zwiększanie powinno odbywać się pod ścisłą

kontrolą lekarza.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek

Ponieważ niewydolność nerek nie zmienia farmakokinetyki leku Doxar, nie ma potrzeby zmiany

dawkowania.

Dawka leku powinna być możliwie jak najmniejsza, a jej zwiększanie powinno odbywać się pod ścisłą

kontrolą lekarza.

Doksazosyna, ze względu na znaczne wiązanie się z białkami osocza, nie może być usuwana przez

dializę.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby

Brak doświadczeń klinicznych u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Należy zachować

szczególną ostrożność podczas stosowania leku Doxar u pacjentów z zaburzeniami czynności

wątroby.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania leku Doxar u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak

danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Doxar

W razie przyjęcia większej niż zalecane dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub

farmaceuty.

W przypadku przedawkowania prowadzącego do hipotonii (obniżenie ciśnienia tętniczego poniżej

100 mmHg ciśnienia skurczowego i 60 mmHg ciśnienia rozkurczowego), pacjenta należy ułożyć na

plecach z uniesionymi nogami. W zależności od potrzeb lekarz może zastosować inne środki

wspomagające np.: dożylne podanie płynów w celu uzupełnienia łożyska naczyniowego, oraz środki

wspomagające np. płukanie żołądka z zastosowaniem węgla aktywnego.

Jeśli postępowanie to jest niewystarczające należy w pierwszej kolejności zastosować środki

zwiększające objętość krwi krążącej. Następnie, jeśli nastąpi taka konieczność, lekarz zastosuje

leczenie objawowe. Należy monitorować i w razie potrzeby wspierać czynność nerek.

Ze względu na wysoki stopień wiązania się doksazosyny z białkami osocza dializa jest nieskuteczna.

Pominięcie zastosowania leku Doxar

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one

wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Doxar i natychmiast skontaktować się z pogotowiem

ratunkowym, jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych objawów niepożądanych:

zawał serca,

uczucie słabości w kończynach lub zaburzenia mówienia, które mogą być objawem udaru,

obrzęk twarzy, języka lub gardła, które mogą być objawem reakcji alergicznej na lek.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych objawów

niepożądanych:

ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa),

przyspieszony oddech, trudności z oddychaniem,

przyspieszone, zwolnione lub nieregularne bicie serca,

kołatanie serca (palpitacje),

omdlenie,

zażółcenie białkówek oczu i skóry (żółtaczka),

zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi, które może zwiększać ryzyko

występowania krwawień lub siniaków.

U pacjentów stosujących doksazosynę raportowano występowanie następujących działań

niepożądanych :

Częste działania niepożądane (występujace u 1 do 10 na 100 pacjentów):

zakażenia dróg oddechowych,

zakażenia układu moczowego, zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu,

zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i błędnikowego, bóle głowy,

senność,

niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne,

kołatanie serca, przyspieszone bicie serca,

zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, katar,

bóle brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności,

świąd,

bóle pleców, bóle mięśni, osłabienie,

ból w klatce piersiowej,

objawy grypopodobne,

obrzęk stóp.

Niezbyt częste działania niepożądane (występujące u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

reakcje alergiczne na lek,

zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała, jadłowstręt (anoreksja),

bóle stawów, dna moczanowa,

pobudzenie, niepokój, depresja, bezsenność, nerwowość,

udar mózgu,

zmniejszona wrażliwość na dotyk, omdlenie, drżenie,

szumy uszne,

dusznica bolesna, zawał serca,

krwawienie z nosa,

zaparcia, biegunka, wzdęcia, wymioty, zapalenie żołądka i jelit,

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych widoczne w wynikach badania czynności

wątroby,

wysypka,

trudności w oddawaniu moczu, krwiomocz, zaburzenia częstości oddawania moczu, impotencja,

ból, obrzęk twarzy.

Rzadkie działania niepożądane (występujące u mniej niż 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

kurcze mięśni, osłabienie mięśni,

częste oddawanie moczu.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (występujące u mniej niż 1 pacjenta na 100 000):

mała liczba białych krwinek, mała liczba płytek krwi,

zawroty głowy podczas wstawania z pozycji siedzącej lub leżącej,

uczucie drętwienia, mrowienia w kończynach (parestezje),

niewyraźne widzenie,

uderzenia gorąca,

wolne bicie serca, nieregularne bicie serca,

świszczący oddech (skurcz oskrzeli),

zastój żółci, zapalenie wątroby, żółtaczka,

łysienie, pokrzywka, plamica (czerwone plamy na skórze),

zaburzenia oddawania moczu, moczenie nocne, zwiększona diureza,

powiększenie piersi u mężczyzn,

bolesny, utrzymujący się wzwód prącia,

zmęczenie, złe samopoczucie.

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością:

śródoperacyjny syndrom miękkiej tęczówki,

wsteczna ejakulacja.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301,

Faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Doxar

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności

oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Doxar

Substancją czynną leku jest mezylan doksazosyny stanowiący odpowiednio równoważnik 1 mg, 2 mg

lub 4 mg doksazosyny.

Inne składniki leku to: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza bezwodna, karboksymetyloskrobia sodowa,

magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan.

Jak wygląda lek Doxar i co zawiera opakowanie

Tabletki koloru białego, okrągłe, obustronnie wypukłe o jednolitej powierzchni.

Doxar, 1 mg, tabletki – 3 blistry po 10 tabletek (30 szt.) w tekturowym pudełku.

Doxar, 1 mg i 2 mg, tabletki – 1 blister po 10 tabletek 1 mg i 1 blister po 10 tabletek 2 mg (20 szt.)

w tekturowym pudełku.

Doxar, 2 mg, tabletki – 3 blistry po 10 tabletek (30 szt.) w tekturowym pudełku.

Doxar, 4 mg, tabletki – 3 blistry po 10 tabletek (30 szt.) lub 12 blistrów po 10 tabletek (120 szt.) w

tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny

Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.

ul. Emilii Plater 53

00-113 Warszawa

Polska

Wytwórca

Teva Operations Poland Sp. z o.o.

ul. Mogilska 80

31-546 Kraków

Polska

Data zatwierdzenia ulotki: