Doxanorm

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Doxanorm 1 mg tabletki
  • Dawkowanie:
  • 1 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Doxanorm 1 mg tabletki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 30 tabl., 5909990854318, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 08543
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Doxanorm, 1 mg, tabletki

Doxanorm, 2 mg, tabletki

Doxanorm, 4 mg, tabletki

Doxazosinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest Doxanorm i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doxanorm

Jak stosować Doxanorm

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać Doxanorm

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest Doxanorm i w jakim celu się go stosuje

Doxanorm

należy do grupy leków nazywanych lekami alfa-adrenolitycznymi. Działa rozszerzająco

na naczynia krwionośne, zmniejszając opór obwodowy, co prowadzi do zmniejszenia ciśnienia

tętniczego.

Doxanorm jest również antagonistą receptorów alfa

-adrenergicznych znajdujących się w gruczole

krokowym i pęcherzu moczowym. Zmniejsza dolegliwości związane z utrudnieniem odpływu moczu i

poprawia wyniki badań urodynamicznych (dotyczących przepływu moczu).

Lek Doxanorm jest wskazany w leczeniu:

samoistnego nadciśnienia tętniczego

objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doxanorm

Kiedy nie stosować leku Doxanorm

jeśli pacjent ma uczulenie na doksazosynę lub pochodne chinazoliny (takie jak prazosyna,

terazosyna), lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)

u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie

u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych

dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego

u kobiet karmiących piersią

u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym.

Lek Doxanorm jest przeciwwskazany w monoterapii u pacjentów z przepełnieniem pęcherza,

bezmoczem bez postępującej niewydolności nerek lub z nią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Doxanorm należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Na początku leczenia może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne objawiające się zawrotami

głowy, uczuciem słabości, rzadko omdleniami. Lekarz może zalecić kontrolę ciśnienia tętniczego

na początku terapii.

U pacjentów z ciężkimi chorobami serca (obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub

zwężeniem zastawki dwudzielnej, niewydolność serca przy wysokiej pojemności minutowej,

prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem

osierdziowym, lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania), szybkie i

znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może powodować zaostrzenie dolegliwości dusznicowych.

U pacjentów ze stwierdzoną niewydolnością wątroby podawanie doksazosyny nie jest zalecane.

U pacjentów jednocześnie przyjmujących inhibitory PDE-5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil –

leki stosowane w impotencji), gdyż może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze.

Nadmiernie przedłużające się i czasem bolesne wzwody - występują bardzo rzadko. Jeśli wzwód

utrzymuje się ponad 4 godziny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Doxanorm lekarz może przeprowadzić badania mające

na celu wykluczenie innych chorób, w tym raka gruczołu krokowego, który powoduje

wystąpienie takich samych objawów jak w łagodnym rozroście gruczołu krokowego.

Stosowanie u pacjentów poddawanych operacji usunięcia zaćmy

Podczas operacji usunięcia zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących obecnie lub poprzednio

tamsulosynę zaobserwowano „śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki” (odmiana zespołu małej

źrenicy). Przed zabiegiem należy powiedzieć okuliście o przyjmowaniu leków alfa-adrenolitycznych.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeżeli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji

występujących w przeszłości.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania leku Doxanorm u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ dotychczas

nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności w tej grupie wiekowej.

Doxanorm a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio

a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Obniżające ciśnienie tętnicze działanie doksazosyny może być nasilone przez:

− inne leki zmniejszające ciśnienie,

− leki rozszerzające naczynia lub azotany (leki stosowane w chorobach serca),

− inhibitory PDE-5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil).

Obniżające ciśnienie tętnicze działanie doksazosyny może być osłabione przez:

− leki z grupy NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne),

− estrogeny,

− sympatykomimetyki.

Doksazosyna może osłabiać działanie dopaminy, efedryny, epinefryny, metaraminolu, metoksaminy

oraz fenylefryny na ciśnienie tętnicze, oraz naczynia. Ponieważ nie ma danych dotyczących interakcji

z lekami wpływającymi na metabolizm wątrobowy (np. cymetydyna), zaleca się zachowanie

szczególnej ostrożności w podawaniu tych leków z doksazosyną.

W badaniach in vitro nie stwierdzono, by doksazosyna wpływała na wiązanie się z białkami osocza

digoksyny, warfaryny, fenytoiny lub indometacyny.

Podczas podawania doksazosyny w badaniach klinicznych nie stwierdzono interakcji z tiazydowymi

lekami moczopędnymi, furosemidem, beta-adrenolitykami, niesteroidowymi lekami

przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami hipoglikemizującymi (stosowanymi w

cukrzycy), lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami przeciwzakrzepowymi.

Doksazosyna może zwiększać aktywność reninową osocza oraz wydalanie kwasu

wanilinomigdałowego z moczem. Należy wziąć to pod uwagę podczas interpretowania wyników

badań laboratoryjnych.

Doksazosyna nasila działanie zmniejszające ciśnienie krwi innych leków alfa-adrenolitycznych i

innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Badania kliniczne wykazały, że doksazosyna wpływa korzystnie na lipidy, istotnie zmniejszając

całkowite stężenie triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz frakcji LDL w osoczu. Leczenie

doksazosyną korzystnie wpływa na nadciśnienie tętnicze i stężenie lipidów, w wyniku czego ulega

zmniejszeniu ryzyko rozwoju choroby wieńcowej.

Niektórzy pacjenci przyjmujący leki alfa-adrenolityczne stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia

krwi lub powiększenia gruczołu krokowego, mogą doświadczyć zawrotów głowy lub uczucia pustki w

głowie, które mogą być spowodowane nagłym obniżeniem się ciśnienia krwi wywołanym szybką

zmianą pozycji ciała przy siadaniu lub wstawaniu. Niektórzy pacjenci doświadczyli tych objawów

podczas przyjmowania leków alfa-adrenolitycznych z lekami stosowanymi w zaburzeniach erekcji

(impotencji). Aby zmniejszyć możliwość wystąpienia tych objawów, zaleca się regularne

przyjmowanie dziennych dawek leków alfa-adrenolitycznych przed rozpoczęciem stosowania leków

na zaburzenia erekcji.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Stosowanie leku Doxanorm nie było oceniane u kobiet w ciąży.

Lek Doxanorm jest przeciwwskazany w okresie laktacji.

Lekarz zadecyduje o zaprzestaniu karmienia piersią lub odstawieniu leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Z uwagi na indywidualne reakcje na doksazosynę zdolność do wykonywania takich czynności, jak

prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn, lub wykonywanie szczególnych rodzajów pracy, przy

których konieczne jest utrzymywanie równowagi, mogą być pogorszone szczególnie na początku

leczenia, po zwiększeniu dawki, przejściu na inny lek lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.

Doxanorm zawiera laktozę.

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. Jak stosować Doxanorm

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Samoistne nadciśnienie tętnicze

Dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę. Zależnie od skuteczności po 1–2 tygodniach lekarz

może zwiększyć dawkę do 2 mg doksazosyny raz na dobę, następnie do 4 mg doksazosyny raz na

dobę, wreszcie do 8 mg doksazosyny raz na dobę. Średnia dawka w leczeniu podtrzymującym wynosi

od 2 do 4 mg doksazosyny raz na dobę.

Maksymalna zalecana dawka wynosi 16 mg doksazosyny na dobę.

Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:

dzień 1.–8. rano 1 mg doksazosyny

dzień 9.–14. rano 2 mg doksazosyny

Następnie zaleca się zwiększanie dawki do skutecznej dawki podtrzymującej.

Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH)

Dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę. W razie potrzeby po tygodniu do 2 tygodni lekarz może

zwiększyć dawkę do 2 mg doksazosyny raz na dobę, a następnie do 4 mg doksazosyny raz na dobę.

Maksymalna zalecana dawka wynosi 8 mg doksazosyny raz na dobę.

Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:

dzień 1.–8. 1 mg doksazosyny raz na dobę

dzień 9.–14. 2 mg doksazosyny raz na dobę

Następnie można indywidualnie zwiększać dawkę do skutecznej dawki podtrzymującej.

Podanie doustne.

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Czas trwania leczenia określa lekarz.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania leku Doxanorm u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowywania dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku. Jednakże dawka

leku powinna być możliwie jak najmniejsza, zwiększanie zaś dawki powinno odbywać się pod ścisłą

kontrolą lekarza.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Należy zachować szczególną ostrożność. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku u

pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Pacjenci z zaburzeniami czynności

nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednakże

dawka leku powinna być możliwie jak najmniejsza, zwiększanie zaś dawki powinno odbywać się pod

ścisłą kontrolą lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Doxanorm

Po przedawkowaniu może wystąpić niedociśnienie tętnicze.

W razie zastosowania większej dawki leku Doxanorm niż zalecana należy skontaktować się z

lekarzem.

Zależnie od występujących objawów lekarz zastosuje odpowiednie leczenie. Ponieważ doksazosyna

wiąże się z białkami w 98%, dializa jako metoda leczenia przedawkowania nie jest wskazana.

Pominięcie zastosowania leku Doxanorm

Jeśli pacjent zapomni przyjąć lek Doxanorm, powinien przyjąć go tak szybko, jak to możliwe, chyba

że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy przyjąć kolejną dawkę o

wyznaczonej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas stosowania tego leku możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych:

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 do 10 na 100 osób)

zakażenia dróg oddechowych, zakażenia dróg moczowych

senność, zawroty głowy, ból głowy

zaburzenia akomodacji

zawroty głowy pochodzenia błędnikowego

kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej

niedociśnienie tętnicze, ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego krwi (występujące w wyniku

zmiany pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą), obrzęki

zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt nosa (uczucie zatkania nosa)

ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności

świąd

ból pleców, ból mięśni

zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, odczuwanie zwiększonej potrzeby oddawania moczu,

częstomocz

osłabienie, objawy podobne do objawów grypy, obrzęk uogólniony, obrzęki obwodowe.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 do 10 na 1000 osób)

reakcje alergiczne

anoreksja, skaza moczanowa, pragnienie, zwiększony apetyt

niepokój, bezsenność, nerwowość, pobudzenie, depresja, chwiejność emocjonalna

udar naczyniowy mózgu, niedoczulica, omdlenia, drżenie, apatia

łzawienie, światłowstręt

szum w uszach

zawał mięśnia sercowego, omdlenia, dusznica bolesna

niedokrwienie obwodowe

zapalenie gardła, krwawienie z nosa

zaparcia, wzdęcia i oddawanie wiatrów, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka

nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych

wysypka

ból stawów

dyzuria (ból w czasie oddawania moczu), zaburzenia częstości oddawania moczu, krwiomocz

impotencja

ból, gorączka, dreszcze, obrzęk twarzy, uderzenia gorąca, bladość

hipokaliemia (zmniejszenie ilości potasu we krwi), zwiększenie masy ciała.

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 do 10 na 10000 osób)

zaburzenia mózgowo-naczyniowe

hipoglikemia (zmniejszenie ilości glukozy we krwi)

wielomocz

obrzęk krtani.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10000 osób)

zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, niedokrwistość

przeczulica, sztywność mięśni, zaburzenia smaku, koszmary nocne, utrata pamięci, ortostatyczne

zawroty głowy (związane ze zmianą pozycji ciała z leżącej lub siedzącej na stojącą), parestezje

(uczucie mrowienia, drętwienia, kłucia)

niewyraźne widzenie

zwolnienie częstości pracy serca (bradykardia), arytmie serca

uderzenia krwi do głowy

skurcz oskrzeli

zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka

pokrzywka, łysienie, plamica

skurcze mięśni, osłabienie mięśni

zaburzenia w oddawaniu moczu, zwiększenie stężenia kreatyniny w moczu i osoczu, zwiększone

wydzielanie moczu, oddawanie moczu w nocy

powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia)

długo utrzymujący się, bolesny wzwód. Należy pilnie zasięgnąć porady lekarskiej.

uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, obniżona temperatura ciała u pacjentów w podeszłym

wieku.

Działania niepożądane o częstości nieznanej (nie może być określona na podstawie dostępnych

danych)

śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki podczas operacji usuwania zaćmy (patrz „Ostrzeżenia i

środki ostrożności”)

wytrysk wsteczny.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.

Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Doxanorm

Przechowywać w temperaturze poniżej 30

Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Doxanorm

Substancją czynną leku jest doksazosyna (w postaci mezylanu doksazosyny).

Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ

A), krzemionka koloidalna bezwodna, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian.

Jak wygląda Doxanorm i co zawiera opakowanie

Doxanorm ma postać tabletek.

Opakowanie (tekturowe pudełko) zawiera 3 blistry po 10 tabletek (30 tabletek).

Podmiot odpowiedzialny

PharmaSwiss Česká republika s.r.o.

Jankovcova 1569/2c

170 00 Praga 7

Republika Czeska

Wytwórca

ICN Polfa Rzeszów S.A.

ul. Przemysłowa 2

35-959 Rzeszów

Valeant sp. z o.o. sp. j.

ul. Przemysłowa 2

35-959 Rzeszów

W celu uzyskania szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego:

Valeant sp. z o.o. sp. j.

ul. Przemysłowa 2, 35-959 Rzeszów

tel.: (+48 17) 865 51 00, faks: (+48 17) 862 46 18

Data ostatniej aktualizacji ulotki: