DicloDuo

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • DicloDuo 75 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu
  • Dawkowanie:
  • 75 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • DicloDuo 75 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 30 kaps., 5909990752010, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 07520
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

1(8)

Ulotka dla pacjenta: informacja dla użytkownika

DicloDuo, 75 mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu

Diclofenacum natricum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek DicloDuo i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed przyjęciem leku DicloDuo

Jak stosować lek DicloDuo

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek DicloDuo

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek DicloDuo i w jakim celu się go stosuje

Diklofenak należy do grupy leków niesteroidowych o działaniu przeciwzapalnym, jest pochodną

kwasu aminofenylooctowego. Oprócz działania przeciwzapalnego ma właściwości przeciwbólowe

i przeciwgorączkowe oraz hamuje agregację płytek krwi. Diklofenak nie wpływa na metabolizm

glukozy. Mechanizm działania diklofenaku, tak jak i innych niesteroidowych leków

przeciwzapalnych, polega na hamowaniu syntezy cyklooksygenazy prostaglandynowej, warunkującej

występowanie stanu zapalnego.

Lek DicloDuo stosuje się:

W leczeniu objawowym:

zapalnych postaci chorób reumatycznych (np. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające

zapalenie stawów kręgosłupa, choroby zwyrodnieniowe stawów);

reumatycznych i pourazowych stanów zapalnych ścięgien, więzadeł i tkanek miękkich

okołostawowych.

Przeciwbólowo:

po zabiegach chirurgicznych;

w bolesnym miesiączkowaniu.

2.

Informacje ważne przed przyjęciem leku DicloDuo

Kiedy nie stosować leku DicloDuo

Jeśli pacjent ma uczulenie na diklofenak lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

U pacjentów z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy,

krwawieniem lub perforacją.

U kobiet w ostatnim trymestrze ciąży.

Jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność wątroby, nerek i serca.

2(8)

Podobnie jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ),

nie należy stosować u osób, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innych leków

hamujących syntezę prostaglandyn może być przyczyną wystąpienia napadu astmy,

pokrzywki lub ostrego zapalenia błony śluzowej nosa.

Jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowało krwawienie lub perforacja w obrębie przewodu

pokarmowego po zastosowaniu NLPZ.

Jeśli u pacjenta występuje krwawienie z naczyń mózgowych lub inne czynne krwawienie.

Jeśli u pacjenta występują niewyjaśnione zaburzenia krwiotworzenia.

Jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę serca i (lub) chorobę naczyń mózgowych np. po

przebyciu zawału serca, udaru, mini-udaru (przejściowego niedokrwienia mózgu) lub zatoru

naczyń krwionośnych serca lub mózgu, albo zabiegu udrożnienia, lub pomostowania

zamkniętych naczyń.

Jeśli u pacjenta występują lub występowały zaburzenia krążenia (choroba naczyń

obwodowych).

Przed przyjęciem diklofenaku należy poinformować lekarza

jeśli pacjent pali tytoń

jeśli pacjent choruje na cukrzycę

jeśli u pacjenta występuje dusznica bolesna, zakrzepy, nadciśnienie tętnicze, zwiększone

stężenie cholesterolu, lub zwiększone stężenie triglicerydów.

Występowanie działań niepożądanych można ograniczyć stosując lek w najmniejszej skutecznej

dawce i nie dłużej niż to konieczne.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku DicloDuo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Przyjmowanie leku w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy okres konieczny do

łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.

Krwawienie, owrzodzenie lub perforacja przewodu pokarmowego, które mogą wywoływać

groźne dla życia działania niepożądane (niekiedy z możliwym skutkiem śmiertelnym),

raportowane w przypadku wszystkich NLPZ mogą wystąpić w każdym okresie leczenia, z lub bez

objawów poprzedzających i niezależnie od ciężkich powikłań dotyczących przewodu

pokarmowego w wywiadzie. Powikłania te są bardziej niebezpieczne u osób w podeszłym wieku.

W przypadkach, gdy u pacjentów otrzymujących DicloDuo pojawi się krwawienie lub

owrzodzenie przewodu pokarmowego, lekarz zaleci odstawienie leku.

W związku z zastosowaniem NLPZ, w tym diklofenaku, bardzo rzadko raportowano o ciężkich

reakcjach skórnych, mogących wywoływać groźne dla życia działania niepożądane (niekiedy

z możliwym skutkiem śmiertelnym), w tym o złuszczającym zapaleniu skóry, zespole

Stevensa-Johnsona i o toksycznym martwiczym oddzielaniu się naskórka (patrz punkt 4).

U pacjentów będących w najwyższej grupie ryzyka wystąpienia tych reakcji w początkowym

okresie leczenia, w większości przypadków pojawiły się one w pierwszym miesiącu leczenia.

DicloDuo należy odstawić od razu po wystąpieniu wysypki, zmian chorobowych błon śluzowych

lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości.

Tak jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), rzadko mogą

wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, nawet wtedy,

gdy lek nie był wcześniej stosowany.

Podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), DicloDuo może maskować objawy

zakażenia.

Diklofenak może utrudniać zajście w ciążę. Jeżeli pacjentka planuje ciążę lub ma problemy z

zajściem w ciążę, powinna o tym poinformować lekarza.

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku DicloDuo z ogólno działającymi NLPZ, w tym

selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na brak dowodów dotyczących

korzyści wynikających ze stosowania skojarzonego oraz potencjalnego nasilenia działań

niepożądanych.

Lek należy stosować ostrożnie u osób w podeszłym wieku. W przypadku osób w podeszłym

3(8)

wieku i u osób z małą masą ciała lekarz zaleci stosowanie najmniejszej skutecznej dawki.

U pacjentów z astmą, sezonowym alergicznym nieżytem nosa, obrzękiem błony śluzowej nosa,

(np. polipy nosa), przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub przewlekłymi zakażeniami układu

oddechowego (szczególnie gdy mają objawy podobne do objawów alergicznego nieżytu nosa)

częściej niż u innych pacjentów występują zaostrzenia astmy w wyniku zastosowania NLPZ

(astma wywołana podaniem leków przeciwbólowych), obrzęk Quinckego lub pokrzywka.

W związku z tym u tych pacjentów zaleca się szczególną ostrożność (należy umożliwić szybki

dostęp do pomocy lekarskiej). Szczególne środki ostrożności należy zachować u pacjentów

uczulonych na inne substancje, np. z odczynami skórnymi, świądem lub pokrzywką.

Przyjmowanie takich leków jak DicloDuo, może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka

ataku serca (zawału serca) lub udaru. Ryzyko to zwiększa długotrwałe przyjmowanie dużych

dawek leku. Nie należy stosować większych dawek i dłuższego czasu leczenia niż zalecane.

W przypadku kłopotów z sercem, przebytego udaru lub podejrzenia, że występuje ryzyko tych

zaburzeń (np. zwiększenie ciśnienia tętniczego, cukrzyca, zwiększenie stężenia cholesterolu,

palenie tytoniu) należy omówić sposób leczenia z lekarzem lub farmaceutą.

Lek może przemijająco hamować agregację płytek krwi.

U pacjentów z objawami wskazującymi na zaburzenia żołądka i jelit lub z wywiadem

sugerującym chorobę wrzodową żołądka i (lub) jelit, krwawienia lub perforację tak jak w

przypadku innych NLPZ niezbędny jest ścisły nadzór lekarski. Lek będzie szczególnie ostrożnie

zalecany przez lekarza tym pacjentom.

Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego zwiększa się po zastosowaniu większych dawek

NLPZ i u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie gdy przebiegała z

krwotokami lub perforacją oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

Aby zmniejszyć ryzyko toksycznego wpływu na układ pokarmowy u pacjentów z chorobą

wrzodową w wywiadzie, szczególnie gdy przebiegała z krwotokami lub perforacją, oraz u

pacjentów w podeszłym wieku leczenie będzie rozpoczynane i kontynuowane z zastosowaniem

najmniejszych skutecznych dawek.

U tych pacjentów może być rozważone przez lekarza leczenie skojarzone z lekami osłonowymi

(np. inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem) jak również u pacjentów, u których

konieczne jest jednoczesne stosowanie leków zawierających małe dawki kwasu

acetylosalicylowego lub innych leków mogących zwiększyć ryzyko wystąpienia zaburzeń żołądka

i jelit.

Pacjenci ze stwierdzonymi zaburzeniami żołądka i jelit w wywiadzie, szczególnie pacjenci w

podeszłym wieku, powinni informować lekarza o jakichkolwiek nietypowych objawach

brzusznych (szczególnie o krwawieniach z przewodu pokarmowego). Należy zachować

ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą powodować zwiększenie

ryzyka powstania choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienia, takie jak

kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo, leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwpłytkowe, lub

selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny.

Pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy lub z chorobą Crohna powinni być objęci ścisłą

kontrolą lekarską, ze względu na możliwość zaostrzenia choroby.

Ścisły nadzór medyczny jest konieczny w przypadku zalecenia leku DicloDuo pacjentom z

zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na możliwość zaostrzenia choroby.

Tak jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), DicloDuo może zwiększać aktywność

jednego lub więcej enzymów wątrobowych. W trakcie długotrwałego leczenia lekiem DicloDuo

zaleca się, profilaktyczne, regularne kontrolowanie czynności wątroby.

Należy przerwać stosowanie leku DicloDuo, jeśli utrzymują się nieprawidłowe wyniki badań

czynnościowych wątroby lub ulegają pogorszeniu oraz gdy wystąpią kliniczne oznaki lub objawy

wskazujące na zaburzenia czynności wątroby oraz inne objawy (np.: eozynofilia, wysypka itp.).

Zapalenie wątroby może wystąpić nie poprzedzone objawami prodromalnymi.

Należy zachować ostrożność stosując DicloDuo u pacjentów z porfirią wątrobową, ponieważ

może on wywołać zaostrzenie choroby.

W trakcie długotrwałego stosowania diklofenaku lekarz zaleci regularne badanie wskaźników

czynności nerek i morfologii krwi.

4(8)

W trakcie długotrwałego stosowania leków przeciwbólowych mogą wystąpić bóle głowy, których

nie wolno leczyć większą dawką leku.

Zbyt częste stosowanie leków przeciwbólowych, a zwłaszcza jednoczesne stosowanie kilku leków

o różnych substancjach czynnych, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek i ryzyka

niewydolności nerek.

Dzieci i młodzież

Ze względu na wielkość dawki, produkt leczniczy nie jest zalecany do stosowania u dzieci i

młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek DicloDuo a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Równoczesne stosowanie leku DicloDuo może zmienić działanie następujących leków lub stosowanie

następujących leków może zmienić działanie równocześnie stosowanego leku DicloDuo:

Lit;

Digoksyna;

Fenytoina;

Glikokortykosteroidy;

Probenecyd;

Kolestypol;

Cholestyramina;

Sline inhibitory CYP2C9, np. sulfinpyrazon i worykonazol

Leki moczopędne i leki zmniejszające ciśnienie krwi (np. leki blokujące receptor β-adrenergiczny,

inhibitory ACE);

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i kortykosteroidy: jednoczesne podawanie

diklofenaku i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub kortykosteroidów może

zwiększać częstość występowania działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego;

Leki przeciwzakrzepowe i antyagregacyjne: należy zachować ostrożność, ponieważ jednocześnie

stosowane z diklofenakiem mogą zwiększyć ryzyko krwawień;

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: jednoczesne stosowanie NLPZ i

selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny może zwiększyć ryzyko krwawień

z przewodu pokarmowego;

Leki przeciwcukrzycowe: monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest konieczne podczas terapii

skojarzonej;

Metotreksat: zaleca się ostrożność podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych

w czasie krótszym niż 24 godziny, przed lub po leczeniu metotreksatem, ponieważ może wystąpić

zwiększenie stężenia metotreksatu we krwi i może wystąpić zwiększenie toksyczności działania

tej substancji;

Cyklosporyna i takrolimus: diklofenak powinien być podawany w dawkach mniejszych niż u

pacjentów nie otrzymujących cyklosporyny i takrolimusu;

Chinolony przeciwbakteryjne;

Mifepryston: diklofenaku i innych NLPZ nie należy stosować przez 8-12 dni po zastosowaniu

mifeprystonu.

DicloDuo z jedzeniem i piciem lub alkoholem

Kapsułki należy przyjmować najlepiej w czasie posiłków, popijając płynem. Nie rozgryzać i

nie rozdrabniać.

Jednoczesne przyjmowanie leku DicloDuo i alkoholu może spowodować nasilenie działań

niepożądanych, a zwłaszcza tych, które występują w obrębie układu pokarmowego lub ośrodkowego

układu nerwowego.

5(8)

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Diklofenak może być stosowany podczas ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za niezbędne.

W związku z tym należy zawsze skonsultować się z lekarzem przed zażyciem leku DicloDuo podczas

ciąży. Stosowanie leku DicloDuo w trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

Diklofenak przenika do mleka kobiet karmiących piersią w niewielkich ilościach, dlatego nie należy

podawać go kobietom karmiącym piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Jeżeli podczas stosowania diklofenaku występują zawroty głowy lub uczucie zmęczenia, zaburzenia

widzenia, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

3.

Jak stosować lek DicloDuo

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Nie należy przekraczać zalecanych dawek i okresu leczenia.

Dorośli

Dawkę należy ustalać indywidualnie, zależnie od wskazań i stanu pacjenta. Zalecana dawka dobowa

wynosi do 150 mg diklofenaku sodowego (2 kapsułki). Dorosłym podaje się zwykle 1 kapsułkę leku

DicloDuo 75 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę tę można zwiększyć do 2 kapsułek na dobę (2 razy

po 75 mg diklofenaku sodowego). W szczególnie ciężkich przypadkach można podawać po 2 kapsułki

leku DicloDuo 75 mg 1 raz na dobę, przez krótki okres (raz 150 mg diklofenaku sodowego). Kapsułki

należy przyjmować najlepiej w czasie posiłków. Kapsułki nie należy rozgryzać ani rozdrabniać.

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe należy zwrócić się do lekarza.

Lekarz dostosuje dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta i będzie stosować najmniejszą skuteczną

dawkę przez możliwie najkrótszy okres.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Ze względu na wielkość dawki, lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku

poniżej 18 lat.

Stosowanie leku DicloDuo u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby

Nie ma konieczności zmniejszenia dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami

czynności nerek i (lub) wątroby (zalecenia dotyczące pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i (lub)

wątroby, patrz punkt 2.

Stosowanie leku

DicloDuo u pacjentów w podeszłym wieku

Brak przeciwwskazań. Nie ma konieczności modyfikacji dawki. Lek należy stosować ostrożnie u osób

w podeszłym wieku.

W przypadku osób w podeszłym wieku i osób z małą masą ciała zaleca się stosowanie najmniejszej

skutecznej dawki.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku DicloDuo

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku lub przypadkowego zażycia leku przez

dziecko, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Przedawkowanie może wywołać wymioty, krwotok z przewodu pokarmowego, biegunkę, zawroty

głowy, szumy uszne lub drgawki. W przypadku znacznego zatrucia może nastąpić ostra niewydolność

nerek i uszkodzenie wątroby.

Nie istnieje specyficzne antidotum dla diklofenaku. Leczenie jest objawowe.

6(8)

Pominięcie zastosowania dawki leku DicloDuo

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku DicloDuo

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.

Należy przerwać stosowanie leku DicloDuo i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem jeśli pacjent

zauważy u siebie:

łagodne bolesne skurcze i tkliwość brzucha, rozpoczynające się wkrótce po rozpoczęciu

stosowania leku DicloDuo, po których wystąpią krwawienia z odbytu lub krwawa biegunka, na

ogół w ciągu 24 godzin od pojawienia się bólu brzucha (częstość nieznana – nie może być

określona na podstawie dostępnych danych).

Przedstawione poniżej działania niepożądane obejmują działania niepożądane odnotowane podczas

stosowania postaci diklofenaku, stosowanych krótko- lub długotrwale.

Często (występują u mniej niż 1 na 10, ale u więcej niż 1 na 100 leczonych pacjentów): bóle w

nadbrzuszu, inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka, skurcze

w jamie brzusznej, niestrawność, wzdęcia, brak łaknienia), bóle głowy, uczucie oszołomienia,

zawroty głowy, wysypki i wykwity skórne, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy

(AlAT, AspAT).

Rzadko (występują u mniej niż 1 na 1 000, ale u więcej niż 1 na 10 000 leczonych pacjentów):

zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego (wymioty krwawe, smoliste

stolce, krwawe biegunki), owrzodzenia przewodu pokarmowego ze współistniejącymi krwawieniami

lub perforacjami lub bez, senność, uczucie zmęczenia, pokrzywka, obrzęki, zaburzenia czynności

wątroby z zapaleniem wątroby włącznie (pojedyncze przypadki o piorunującym przebiegu), ze

współistniejącą żółtaczką lub bez, reakcje nadwrażliwości (np. zaostrzenie astmy, skurcze oskrzeli lub

duszność, układowe odczyny anafilaktyczne lub odczyny podobne do anafilaktycznych, w tym nagłe

obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i wstrząs), obrzęk.

Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 leczonych pacjentów): aftowe zapalenie jamy

ustnej, zapalenie języka, zmiany w obrębie błony śluzowej przełyku, dolegliwości ze strony dolnego

odcinka jelita grubego (np. niespecyficzne krwotoczne zapalenie okrężnicy, zaostrzenie

wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub zapalenia okrężnicy i odbytnicy w przebiegu choroby

Crohna, uszkodzenie okrężnicy i powstawanie zwężeń), zapalenie trzustki, zaparcia, zaburzenia

czucia, parestezje, zaburzenia pamięci, drgawki, stany lękowe, drżenie, aseptyczne zapalenie opon

mózgowo-rdzeniowych (szczególnie u pacjentów z chorobami z autoagresji, takimi jak toczeń

rumieniowaty trzewny i mieszana choroba tkanki łącznej) z gorączką, sztywnością karku, bólami

głowy, nudnościami i wymiotami, zaburzenia smaku, udar naczyniowy mózgu, zaburzenia widzenia

(niewyraźne lub podwójne widzenie), szumy uszne, zaburzenia słuchu, wykwity pęcherzowe,

wyprysk, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella (ostra toksyczna

martwica naskórka), erytrodermia (złuszczające zapalenie skóry), utrata owłosienia, reakcje

nadwrażliwości na światło, plamica, w tym plamica alergiczna, rumień, świąd, ostra niewydolność

nerek, nieprawidłowości w składzie moczu (np. krwiomocz, białkomocz), śródmiąższowe zapalenie

nerek, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych, trombocytopenia (zmniejszenie liczby

płytek krwi), leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), agranulocytoza (bardzo mała liczba

7(8)

pewnego typu krwinek białych), niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna,

impotencja, obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk twarzy), zapalenie naczyń, zapalenie płuc,

kołatania serca, bóle w klatce piersiowej, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego,

niedociśnienie tętnicze, dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary senne, drażliwość, zaburzenia

psychotyczne.

Przyjmowanie takich leków jak DicloDuo, może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka

ataku serca (zawału serca) lub udaru. Ryzyko to zwiększa długotrwałe przyjmowanie dużych dawek

leku. Nie należy stosować większych dawek i dłuższego czasu leczenia niż zalecane.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181 C,

02-222 Warszawa,

Tel.: +48 22 49 21 301,

Faks: + 48 22 49 21 309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek DicloDuo

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu

ochrony przed światłem i wilgocią.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: {EXP}. Termin

ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek DicloDuo

Substancją czynną jest diklofenak sodowy, w tym 25 mg w peletkach dojelitowych i 50 mg w

peletkach o przedłużonym uwalnianiu.

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to:

- w peletkach dojelitowych: celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 25, krzemionka koloidalna

bezwodna, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1) z dodatkiem 0,28 mg sodu

wodorotlenku (1N), glikol propylenowy, talk.

- w peletkach o przedłużonym uwalnianiu: celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 25, krzemionka

koloidalna bezwodna, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B) - Eudragit RS 100, amoniowego

metakrylanu kopolimer (typ A) - Eudragit RL 100, cytrynian trietylu, talk.

- w otoczce kapsułki: tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132), woda oczyszczona, żelatyna.

- w tuszu na otoczce kapsułki to: szelak, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek (E 171).

8(8)

Jak wygląda lek DicloDuo i co zawiera opakowanie

Blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.

30 kapsułek w blistrach po 10 sztuk.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

PharmaSwiss Česká Republika s.r.o.

Jankovcova 1569/2c

170 00 Praga 7

Republika Czeska

Wytwórca

Temmler Werke GmbH

Weihenstephaner Strasse 28

D-81673 München

Niemcy

Swiss Caps GmbH

Grassingerstraße 9

83043 Bad Aibling,

Germany

Data ostatniej aktualizacji ulotki: