Diazidan

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Diazidan 80 mg tabletki
  • Dawkowanie:
  • 80 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Diazidan 80 mg tabletki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 60 tabl., 5909990911127, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 09111
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Diazidan, 80 mg, tabletki

Gliclazidum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli

nasili

się

którykolwiek

objawów

niepożądanych

wystąpią

jakiekolwiek

objawy

niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie

Spis treści ulotki:

Co to jest Diazidan i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Diazidan

Jak stosować Diazidan

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać Diazidan

Inne informacje

1.

CO TO JEST DIAZIDAN I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Diazidan

jest lekiem przeciwcukrzycowym z grupy pochodnych sulfonylomocznika, który u osób z

cukrzycą niezależną od insuliny zmniejsza stężenie glukozy we krwi.

Diazidan stosowany jest w leczeniu cukrzycy typu 2 (niezależnej od insuliny), u pacjentów, u których

dieta nie wystarcza do utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi.

2.

INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU DIAZIDAN

Kiedy nie stosować leku Diazidan

jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub

którykolwiek z pozostałych składników leku Diazidan,

jeśli

pacjenta

występują

powikłania

cukrzycy,

takie

stan

przedśpiączkowy,

śpiączka

cukrzycowa, ketonuria (obecność tzw. ciał ketonowych w moczu), kwasica (zwiększenie

kwasowości krwi);

jeśli pacjent ma znacznie zwiększone zapotrzebowanie na insulinę (wysoka gorączka, ciężkie

zakażenie, uraz lub

gdy będzie miał przeprowadzony zabieg chirurgiczny

jeśli pacjent ma cukrzycę typu 1 (insulinozależna, cukrzyca typu młodzieńczego);

jeśli pacjent ma ciężka niewydolność nerek lub wątroby;

jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Diazidan

jeśli występuje niewydolność nerek lub wątroby oraz wówczas, gdy lek stosowany jest przez

osobę w podeszłym wieku (patrz punkt 3. Jak stosować Diazidan),

gdy następuje zmiana diety, gdyż wraz z nią może zajść potrzeba modyfikacji dawki gliklazydu.

Stosowanie gliklazydu nie zwalnia z konieczności zachowania diety, systematycznych ćwiczeń

fizycznych i kontroli lekarskiej.

W przypadku, gdy się zbyt mało je w trakcie stosowania leku Diazidan, dojść może do zmniejszenia

stężenia glukozy we krwi. Objawami tego są m.in.: nadmierne pocenie się, zblednięcie skóry, złe

samopoczucie i skurcze głodowe żołądka. Jeśli wystąpią powyższe objawy, należy zjeść coś

zawierającego dużo glukozy (cukierki, cukier, miód) lub wypić słodzony sok, posłodzoną wodę lub

herbatę oraz skontaktować się z lekarzem.

Diazidan nie jest skuteczny w leczeniu cukrzycy typu 1 (insulinozależnej).

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, również

tych, które wydawane są bez recepty.

Gliklazyd

może

oddziaływać

wieloma

różnymi

lekami.

Należą

nich

między

innymi:

asparaginaza, kortykosteroidy, tiazydowe leki moczopędne (hydrochlorotiazyd i in.), lit, guanetydyna,

inhibitory MAO (selegilina, fenelzyna, tranylcypromina, moklobemid), chinina, chinidyna, salicylany,

leki przeciwza-krzepowe, barbiturany (tiopental, cyklobarbital, fenobarbital i in.), leki blokujące

receptory

-adrenergiczne

(metoprolol,

atenolol

in.),

cymetydyna,

ranitydyna,

ryfabutyna,

ryfampicyna, chloramfenikol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, klofibrat, probenecyd, sulfonamidy,

sulfinpirazon, insulina, steroidy anaboliczne, bromokryptyna, dyzopiramid, pirydoksyna, tetracykliny,

teofilina,

leki

blokujące

kanał

wapniowy

(werapamil

in.),

klonidyna,

danazol,

estrogeny

estrogenowo-progesteronowe

środki

antykoncepcyjne,

diazoksyd,

furosemid,

glukagon,

hormon

wzrostu, izoniazyd, kwas nikotynowy, hormony tarczycy, morfina, pochodne fenotiazyny (takie, jak

chloropromazyna), sympatykomimetyki, leki przeciwgrzybicze (mikonazol).

Stosowanie leku Diazidan z jedzeniem i piciem

Lek należy przyjmować razem z posiłkiem.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Leku Diazidan nie należy stosować w ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Aż do czasu unormowania stężenia glukozy we krwi nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych

ani obsługiwać maszyn, gdyż zarówno zbyt duże, jak i zbyt małe stężenie glukozy we krwi powoduje

ograniczenie sprawności psychofizycznej.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Diazidan

Lek zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,

pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. JAK STOSOWAĆ DIAZIDAN

Diazidan

należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zazwyczaj stosowana dawka leku Diazidan

Dorośli i osoby w podeszłym wieku:

doustnie, od 40 do 320 mg na dobę. Dawka dobowa do 160 mg

może być podawana jednorazowo, natomiast większe dawki należy stosować w 2 dawkach

podzielonych. Leczenie świeżo rozpoznanej cukrzycy rozpoczyna się zwykle od dawki 80 mg na

dobę. Dawka ta jest zwiększana o 40 do 80 mg na dobę co kilka dni (zwykle co tydzień), aż do

unormowania stężenia glukozy we krwi. Dawka maksymalna wynosi 320 mg na dobę. Lek należy

przyjmować razem z posiłkami.

Stosowanie u dzieci: Leku Diazidan nie należy stosować u dzieci.

Stosowanie leku Diazidan u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u osób w

podeszłym wieku:

W przypadku niewydolności nerek lub wątroby oraz w podeszłym wieku leczenie należy rozpoczynać

od małych dawek, a kontrolę stężenia glukozy we krwi w trakcie terapii prowadzić szczególnie

uważnie; w przypadku ciężkiej niewydolności nerek lub wątroby leku nie należy stosować (patrz

punkt 2. „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Diazidan”).

Tabletki można dzielić.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Diazidan

W wyniku przyjęcia leku Diazidan w dawce większej niż zalecana, mogą pojawić się objawy niskiego

stężenia cukru we krwi, tj. niepokój, trudności w koncentracji uwagi, senność, bóle głowy, nudności,

niewyraźna

mowa,

zmiany

zachowania

podobne

obserwowanych,

które

obserwuje

się

nadużyciu alkoholu, niewyraźne widzenie, szybkie bicie serca, głód, bladość i chłód skóry, zmęczenie,

osłabienie, a w skrajnych przypadkach drgawki i śpiączka.

Jeśli wystąpią powyższe objawy, należy zjeść coś zawierającego dużo glukozy (cukierki, cukier,

miód) lub wypić słodzony sok, posłodzoną wodę lub herbatę oraz skontaktować się z lekarzem.

Pominięcie zastosowania leku Diazidan

W przypadku niezastosowania kolejnej dawki leku w wyznaczonym czasie należy zastosować ją jak

najszybciej. Jeśli jednak zbliża się pora zastosowania następnej dawki, należy pominąć opuszczoną

dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Diazidan

Przerwanie stosowania leku Diazidan może doprowadzić do zwiększenia stężenia glukozy we krwi.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do

lekarza lub farmaceuty.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

każdy

lek,

Diazidan

może

powodować

działania

niepożądane,

chociaż

każdego

wystąpią.

Często występujące objawy niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10, ale częściej niż u 1 na

100 osób):

zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia) – występuje u ok. 5% pacjentów leczonych

gliklazydem; zwykle jest ono łagodne i ustępuje po zmniejszeniu dawki, choć opisywano

przypadki, w których w celu jego opanowania konieczne było odstawienie leku;

zwiększenie masy ciała – szczególnie częste u osób przyjmujących równocześnie gliklazyd i

insulinę.

objawy żołądkowo-jelitowe: pojawiają się u ok. 1,7% pacjentów i obejmują: nudności, wymioty,

bóle brzucha, biegunkę, zaburzenia smaku;

Niezbyt często występujące objawy niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób,

ale częściej niż u 1 na 1000 osób):

reakcje skórne: pojawiają się u ok. 0,7% pacjentów i obejmują wysypki skórne, świąd,

zaczerwienienie skóry.

Rzadko występujące objawy niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób, ale częściej

niż u 1 na 10 000 osób):

zawroty głowy, bóle głowy, senność;

spadek stężenia sodu we krwi oraz zatrzymanie w organizmie wody, zaburzenia hematologiczne

(nie mający znaczenia klinicznego spadek liczby erytrocytów i leukocytów), wzrost aktywności

aminotransferaz w surowicy, zmniejszenie masy ciała.

Bardzo rzadko występujące objawy niepożądane (mogą wystąpić z częstością mniejszą niż 1 na 10

000 osób):

znaczne zmniejszenie stężenia cukru we krwi prowadzące do śpiączki, zapalenie wątroby,

uczulenie na światło.

Reakcje skórne i zaburzenia hematologiczne pojawiają się zwykle w trakcie pierwszych

6 tygodni leczenia.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ DIAZIDAN

Przechowywać w temperaturze poniżej 25

C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku Diazidan po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie.

Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera Diazidan

Substancją czynną leku jest gliklazyd.

Ponadto

zawiera:

laktozę

jednowodną,

celulozę

mikrokrystaliczną

460),

powidon,

karboksymetyloskrobię sodową (typ A), magnezu stearynian (E 572).

Jak wygląda Diazidan i co zawiera opakowanie

Tabletki białe lub lekko kremowe, okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętym obrzeżem. Tabletki leku

Diazidan pakowane są w blistry z folii Aluminium/PVC. Każdy blister zawiera 20 tabletek.

Tekturowe pudełko zawiera 3 blistry wraz z ulotką informacyjną.

Podmiot odpowiedzialny:

PharmaSwiss Česká republika s.r.o.

Jankovcova 1569/2c

170 00 Praha 7

Republika Czeska

Wytwórca:

Valeant sp. z o.o. sp. j.

ul. Przemysłowa 2

35-959 Rzeszów

Data zatwierdzenia ulotki:

01.12.2013