Dafalgan codeine

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Dafalgan codeine 500 mg + 30 mg tabletki powlekane
  • Dawkowanie:
  • 500 mg + 30 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki powlekane
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Dafalgan codeine 500 mg + 30 mg tabletki powlekane
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 16 tabl., 5909990679713, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 06797
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Dafalgan Codeine, 500 mg + 30 mg, tabletki powlekane

Paracetamolum + Codeini phosphas

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić

innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Dafalgan Codeine i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dafalgan Codeine

Jak stosować lek Dafalgan Codeine

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Dafalgan Codeine

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Dafalgan Codeine i w jakim celu się go stosuje

Dafalgan Codeine jest lekiem przeciwbólowym, zawierającym dwie substancje czynne o działaniu

przeciwbólowym: paracetamol działający także przeciwgorączkowo oraz fosforan kodeiny półwodny -

opioidowy lek przeciwbólowy.

Paracetamol w mniejszym stopniu niż salicylany podrażnia błonę śluzową żołądka.

Kodeina należy do grupy leków zwanych opioidowymi lekami przeciwbólowymi, które łagodzą ból.

Może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak

paracetamol.

Połączenie paracetamolu i kodeiny powoduje silniejsze oraz dłuższe działanie przeciwbólowe od działania

każdego z tych składników oddzielnie.

Wskazania do stosowania:

Ból o średnim i dużym nasileniu, nieustępujący po zastosowaniu leków przeciwbólowych o działaniu

obwodowym.

Lek Dafalgan Codeine można stosować u młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg (w wieku powyżej

15 lat) w krótkotrwałym łagodzeniu umiarkowanego bólu, który nie jest łagodzony innymi lekami

przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol lub ibuprofen stosowanymi w monoterapii oraz u dorosłych.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dafalgan Codeine

Kiedy nie stosować leku Dafalgan Codeine

jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na paracetamol lub chlorowodorek

propacetamolu (prolek paracetamolu), kodeinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku

Dafalgan Codeine,

do łagodzenia bólu u dzieci i młodzieży (w wieku 0 do 18 lat) po zabiegu usunięcia migdałków

podniebiennych lub gardłowych w związku z zespołem obturacyjnego bezdechu śródsennego,

u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży,

u dzieci i młodzieży o masie ciała 50 kg i poniżej (w wieku 15 lat i poniżej),

jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub czynna niewyrównana choroba

wątroby,

jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek,

jeśli u pacjenta występuje choroba alkoholowa,

jeśli pacjent jest leczony inhibitorami MAO (leki stosowane m.in. w depresji) oraz w okresie do

14 dni po zakończeniu leczenia,

w przypadku jednoczesnego stosowania z lekami przeciwbólowymi o działaniu agonistyczno-

antagonistycznym: buprenorfiną, butorfanolem, nalbufiną, nalorfiną, pentazocyną,

jeśli u pacjenta występuje astma oskrzelowa lub niewydolność oddechowa,

jeśli pacjent zbyt szybko metabolizuje kodeinę do morfiny,

jeśli pacjentka karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Dafalgan Codeine zawiera paracetamol i kodeinę - opioidowy lek przeciwbólowy, dlatego należy go

stosować z uwzględnieniem jednoczesnego przyjmowania innych leków zawierających paracetamol

lub kodeinę (w tym wydawanych na receptę lub bez recepty), aby nie stosować dawki dobowej

większej niż zalecana (patrz punkt 3. Jak stosować lek Dafalgan Codeine).

Nie należy stosować bez zalecenia lekarza.

Długotrwałe stosowanie dużych dawek kodeiny może prowadzić do uzależnienia. Nie zaleca się

długotrwałego przyjmowania leku. U pacjentów z obecnym lub stwierdzonym w przeszłości

uzależnieniem od opioidów, lekarz powinien podawać lek Dafalgan Codeine z zachowaniem

ostrożności lub może zlecić inne leczenie przeciwbólowe.

Ból neurogenny nie ustępuje po podaniu kodeiny i paracetamolu.

Nie należy stosować dawek większych niż zalecane. Stosowanie dawek paracetamolu większych niż

zalecane niesie ze sobą ryzyko bardzo ciężkiego uszkodzenia wątroby. Objawy uszkodzenia wątroby

pojawiają się zazwyczaj po jednym do dwóch dnia od przedawkowania paracetamolu, z

maksymalnym nasileniem występującym zazwyczaj po 3–4 dniach.

Paracetamol może powodować ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 4), takie jak ostra uogólniona

osutka krostkowa,

zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka,

które mogą być śmiertelne. Należy poinformować lekarza o wystąpieniu reakcji skórnych i zaprzestać

stosowania leku w przypadku wystąpienia wysypki skórnej lub jakiegokolwiek innego objawu

uczulenia.

U osób uprawiających sport lek może powodować pozytywny wynik testów antydopingowych.

Działanie opioidów na ośrodkowy układ nerwowy może powodować ciężką, zagrażającą życiu

depresję oddechową (hamowanie czynności oddechowej). Ryzyko depresji oddechowej może być

zwiększone w przypadku stosowania jednocześnie innych leków oraz przez uwarunkowania

genetyczne pacjenta.

Stosowanie kodeiny może nasilać istniejące nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. Należy stosować

ostrożnie u pacjentów z urazami głowy i innymi uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi.

Stosować ostrożnie u pacjentów z padaczką.

Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych, w tym leków opioidowych, zwiększa ryzyko

wystąpienia bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leku.

U niektórych osób leczenie opioidami, szczególnie przy przewlekłym stosowaniu, może powodować

zwiększenie wrażliwości na ból.

Podawanie opioidów może przesłaniać objawy ciężkich dolegliwości w obrębie jamy brzusznej.

Kodeina jest przekształcana w morfinę przez enzymy wątrobowe. Morfina jest substancją, która

łagodzi ból. Niektóre osoby mają zmieniony ten enzym i może to wpływać na nich w różny sposób.

U niektórych osób, morfina nie jest wytwarzana lub jest wytwarzana w bardzo małych ilościach, co

nie zapewnia odpowiedniego złagodzenia bólu. Inne osoby są bardziej narażone na ciężkie działania

niepożądane spowodowane wytwarzaniem bardzo dużej ilości morfiny. Jeśli u pacjenta wystąpi

którekolwiek z następujących działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie tego leku

i natychmiast skontaktować się z lekarzem: wolny lub płytki oddech, dezorientacja, senność, małe

źrenice, nudności lub wymioty, zaparcia, utrata apetytu.

U chorych po usunięciu pęcherzyka żółciowego, ponieważ kodeina może wywoływać ostry ból

brzucha związany z drogami żółciowymi lub trzustką, któremu zwykle towarzyszą nieprawidłowości

badań laboratoryjnych wskazujące na skurcz zwieracza Oddiego.

Stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami dróg żółciowych (kamica żółciowa), z rozrostem

gruczołu krokowego lub utrudnionym odpływem moczu, z niedoczynnością tarczycy,

z niedoczynnością kory nadnerczy. Opioidy mogą powodować zatrzymanie moczu poprzez

zmniejszenie napięcia mięśni gładkich pęcherza i rozciągnięcie pęcherza, a także hamowanie odruchu

oddawania moczu.

Kodeina może hamować odruch kaszlowy i z tego powodu nie powinna być stosowana u pacjentów

odkrztuszających wydzielinę.

Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami hormonalnymi.

W czasie przyjmowania leku mogą wystąpić sztywność i (lub) naprzemienne skurcze i rozkurcze

mięśni (drgawki kloniczne).

Podczas długotrwałego stosowania leków opioidowych może wystąpić tolerancja na lek lub

zmniejszona skuteczność przeciwbólowa.

Niektóre opioidy, w tym morfina mogą mieć hamujący wpływ na układ odpornościowy.

U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej oraz zbyt niskim ciśnieniem tętniczym krwi,

którzy są leczeni opioidami, należy stale kontrolować czynność układu krążenia.

Kodeina może powodować zaparcia, które nie poddają się leczeniu środkami przeczyszczającymi i

wymagają stałego kontrolowania czynności jelit; nudności i wymioty, świąd.

Należy zachować ostrożność podczas podawania paracetamolu pacjentowi, u którego występuje

którykolwiek z poniższych stanów:

łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, w tym zespół Gilberta (rodzinna

hiperbilirubinemia),

umiarkowane i ciężkie zaburzenia czynności nerek,

niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej,

przewlekła choroba alkoholowa, nadmierne spożywanie alkoholu (przyjmowanie 3 lub więcej

napojów alkoholowych codziennie),

jadłowstręt, bulimia, wyniszczenie organizmu,

długotrwałe niedożywienie,

małe rezerwy glutationu w wątrobie np. z zaburzenia łaknienia, mukowiscydoza, zakażenie wirusem

HIV, głodzenie lub wyniszczenie, posocznica,

odwodnienie organizmu,

oligemia (zmniejszona objętość krwi krążącej).

Należy poinformować lekarza o stosowaniu tego leku, jeśli lekarz zleci pacjentowi wykonanie badania

stężenia kwasu moczowego lub glukozy we krwi.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku mogą wykazywać zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych

związanych z leczeniem opioidami, takich jak depresyjne działanie na układ oddechowy oraz zaparcia.

U tych pacjentów zaleca się rozpoczęcie stosowania leku od mniejszych dawek początkowych niż zwykle

stosowane u dorosłych (patrz punkt 3). U pacjentów w podeszłym wieku istnieje także większe

prawdopodobieństwo jednoczesnego stosowania innych leków, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia

działań niepożądanych.

Dzieci i młodzież

Kodeiny nie należy stosować w łagodzeniu bólu u dzieci i młodzieży po zabiegu usunięcia migdałków

podniebiennych lub gardłowych w związku z zespołem obturacyjnego bezdechu śródsennego.

Nie zaleca się stosowania kodeiny u dzieci z zaburzeniami oddychania, gdyż objawy toksyczności

morfiny mogą nasilać się u tych dzieci.

Dzieci i młodzież należy ściśle monitorować w kierunku postępujących objawów depresyjnego działania

kodeiny na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak nadmierna senność i zmniejszona częstość oddechu. U

niektórych pacjentów zmienność osobnicza w metabolizmie kodeiny może zwiększać ryzyko wystąpienia

działań niepożądanych lub zmniejszać odpowiedź na leczenie.

Lek Dafalgan Codeine a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które

wydawane są bez recepty.

Lek Dafalgan Codeine i inne leki mogą wzajemnie wpływać na swoje działanie podczas równoczesnego

stosowania:

Inhibitory MAO - nie należy stosować równocześnie z inhibitorami MAO oraz w ciągu

2 tygodni po zakończeniu leczenia tymi lekami ze względu na możliwość wystąpienia stanu

pobudzenia i wysokiej gorączki.

Leki zawierające salicylamid (lek przeciwbólowy, stosowany też w stanach gorączkowych) -

jednoczesne stosowanie wydłuża czas wydalania paracetamolu.

Leki zwiększające metabolizm wątrobowy - równoczesne stosowanie paracetamolu i leków, takich

jak: ziele dziurawca, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany (lek stosowany głównie w padaczce),

ryfampicyna (lek stosowany w gruźlicy i innych chorobach zakaźnych), może prowadzić do

uszkodzenia wątroby, nawet podczas stosowania zalecanych dawek paracetamolu (patrz

„Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dafalgan Codeine” w punkcie 3).

Izoniazyd (lek stosowany w gruźlicy) i zydowudyna (lek przeciwwirusowy, stosowany w zakażeniu

wirusem HIV) - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z tymi lekami.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko wystąpienia

zaburzeń czynności nerek.

Doustne leki przeciwzakrzepowe - jednoczesne stosowanie paracetamolu z lekami

przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny w tym warfaryną może nieznacznie zmieniać wartość

współczynnika INR. Należy zwiększyć częstość monitorowania współczynnika INR w trakcie

jednoczesnego stosowania, jak również przez tydzień po odstawieniu paracetamolu.

Fenytoina (lek stosowany w padaczce) - jednoczesne przyjmowanie może spowodować zmniejszenie

skuteczności paracetamolu i zwiększenie ryzyka toksyczności dla wątroby. Pacjenci leczeni fenytoiną

powinni unikać dużych i (lub) przewlekle stosowanych dawek paracetamolu. Pacjentów tych należy

stale kontrolować pod kątem wystąpienia objawów uszkodzenia wątroby.

Probenecyd (lek stosowany w dnie moczanowej) - powoduje zmniejszenie wydalania paracetamolu.

Podczas jednoczesnego stosowania leku Dafalgan Codeine z probenecydem należy rozważyć

zmniejszenie dawki paracetamolu.

Substancje indukujące enzymy: należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania.

Inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak barbiturany,

anksjolityki (leki przeciwlękowe) i leki przeciwdepresyjne, w tym trójpierścieniowe leki

przeciwdepresyjne, selektywne

inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory monoaminooksydazy (IMAO),

benzodiazepiny oraz leki nasenne mogą nasilać depresyjne działanie kodeiny na ośrodkowy układ

nerwowy.

Inne leki, które są metabolizowane przez enzym wątrobowy CYP2D6 lub hamują jego aktywność,

takie jak SSRI (paroksetyna, fluoksetyna, bupropion i sertralina), neuroleptyki (chloropromazyna,

haloperydol, lewomepromazyna, tiorydazyna) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne

(imipramina, klomipramina, amitryptylina, nortryptylina), celekoksyb, chinidyna, deksametazon oraz

ryfampicyna mogą zmniejszać przeciwbólowe działanie kodeiny.

Agoniści i antagoniści morfiny (buprenorfina, butorfanol, nalbufina, nalorfina, pentazocyna -

opioidowe leki przeciwbólowe) - jednoczesne stosowanie prowadzi do ograniczenia działania

przeciwbólowego oraz wzrostu ryzyka wystąpienia zespołu odstawiennego.

Naltrekson (antagonista (bloker) receptorów opioidowych) - jednoczesne stosowanie stwarza ryzyko

zmniejszenia działania przeciwbólowego. Dawki pochodnych morfiny należy zwiększyć w razie

konieczności.

Inne pochodne morfiny o działaniu przeciwbólowym (alfentanyl, dekstromoramid,

dekstropropoksyfen, dihydrokodeina, fentanyl, hydromofron, morfina, oksykodon, petydyna,

fenoperydyna, remifentanyl, sufentanyl, tramadol) oraz pochodne morfiny o działaniu

przeciwkaszlowym (dekstrometorfan, noskapina, folkodyna) i pochodne morfiny o działaniu

hamującym odruch kaszlowy (kodeina, etylomorfina), a także benzodiazepiny (leki o działaniu

przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym, przeciwdrgawkowym), barbiturany (leki o działaniu

m.in. nasennym), metadon (opioidowy lek o działaniu przeciwbólowym) - jednoczesne stosowanie

powoduje zwiększone ryzyko zahamowania ośrodka oddechowego w mózgu, które w przypadku

przedawkowania może prowadzić do zgonu.

Inne leki o działaniu uspokajającym: pochodne morfiny (przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i leki

stosowane w leczeniu substytucyjnym), neuroleptyki, barbiturany, benzodiazepiny, leki

przeciwlękowe inne niż z grupy benzodiazepin (meprobamat), leki nasenne, leki przeciwdepresyjne

o działaniu uspokajającym, mogące powodować senność (amitryptylina, doksepina, mianseryna,

mirtazapina, trymipramina) leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H

o działaniu

uspokajającym, leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym, baklofen i talidomid -

jednoczesne stosowanie powoduje zwiększone ryzyko depresji ośrodkowego układu nerwowego

powodujące zaburzenia stanu świadomości mogące stwarzać zagrożenie w przypadku prowadzenia

pojazdów lub obsługi maszyn.

Jednoczesne podawanie kodeiny z lekami cholinolitycznymi może zwiększać hamowanie czynności

jelit i prowadzić do niedrożności porażennej jelit.

Stosowanie leku Dafalgan Codeine z alkoholem

Podczas przyjmowania leku Dafalgan Codeine nie należy pić alkoholu ani zażywać leków zawierających

alkohol. Alkohol zwiększa działanie uspokajające opioidowych leków przeciwbólowych. Nasilenie

działania kodeiny, powodujące zaburzenie stanu świadomości, może stanowić zagrożenie w przypadku

prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ponadto istnieje ryzyko wystąpienia toksycznego uszkodzenia

wątroby, szczególnie dotyczy to osób długotrwale niedożywionych i regularnie pijących alkohol.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Nie ma ostatecznych dowodów dotyczących zaburzeń płodności związanych ze stosowaniem kodeiny.

Nie ma dostępnych wystarczających danych, aby wskazać czy paracetamol ma wpływ na płodność.

Lek jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży. W drugim i trzecim trymestrze ciąży można

stosować pojedyncze dawki leku, jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Nie należy przyjmować kodeiny w okresie karmienia piersią. Kodeina i morfina przenikają do mleka

kobiecego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Ten lek może zaburzać sprawność psychofizyczną i dlatego podczas stosowania nie należy prowadzić

pojazdów i obsługiwać maszyn.

3.

Jak stosować lek Dafalgan Codeine

Lek stosuje się u osób dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg (w wieku powyżej 15 lat).

Dafalgan Codeine należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy

ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek należy stosować doustnie. Tabletkę należy połknąć w całości popijając szklanką wody.

Tabletki nie należy łamać ani żuć.

Uwaga!

Nie stosować dawek większych niż zalecane.

Aby uniknąć przedawkowania należy sprawdzić, czy inne przyjmowane jednocześnie leki (w tym

wydawane na receptę lub bez recepty) nie zawierają paracetamolu lub kodeiny.

Kodeinę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy okres.

Zalecana dawka leku Dafalgan Codeine to:

Dorośli: jednorazowo 1 tabletka powlekana. W razie konieczności dawkę można powtarzać lecz nie

częściej niż co 6 godzin. W razie wystąpienia intensywnego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabletki

powlekane.

Zwykle nie jest konieczne stosowanie dawki dobowej większej niż 6 tabletek powlekanych. Jednak

w przypadku bardzo nasilonego bólu dawka dobowa może być zwiększona do maksymalnie 8 tabletek

powlekanych. Maksymalna dawka dobowa paracetamolu, uwzględniając wszystkie leki zawierające

paracetamol, wynosi 4 g, a kodeiny – 240 mg.

Dzieci i młodzież:

Leku Dafalgan Codeine nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na ryzyko

ciężkich zaburzeń oddychania.

Młodzież o masie ciała powyżej 50 kg (w wieku powyżej 15 lat; przybliżony zakres wiekowy

w odniesieniu do masy ciała podano tylko informacyjnie): jednorazowo 1 tabletka powlekana. W razie

konieczności dawkę można powtarzać lecz nie częściej niż co 6 godzin. W razie wystąpienia

intensywnego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabletki powlekane.

Zwykle nie jest konieczne stosowanie dawki dobowej większej niż 6 tabletek powlekanych. Jednak

w przypadku bardzo nasilonego bólu dawka dobowa może być zwiększona do maksymalnie 8 tabletek

powlekanych. Maksymalna dawka dobowa paracetamolu, uwzględniając wszystkie leki zawierające

paracetamol, wynosi 4 g, a kodeiny – 240 mg. Patrz też „Dzieci i młodzież” w punkcie 2.

Częstość stosowania leku:

Regularne stosowanie leku pozwala zapobiec okresowym nasileniom bólu lub gorączki.

Odstęp pomiędzy dawkami nie może być krótszy niż 6 godzin.

Pacjenci w podeszłym wieku: pacjenci w podeszłym wieku mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na

działanie opioidowych leków przeciwbólowych. Dawka początkowa powinna być zmniejszona o połowę

w stosunku do zwykle zalecanej dawki dla osób dorosłych. Dawkę można następnie zwiększać

w zależności od tolerowania leku i potrzeb. Ze względu na postać farmaceutyczną (tabletki powlekane),

uniemożliwiającą dzielenie tabletki, lek nie jest zalecany u osób w wieku podeszłym. U tych pacjentów

zaleca się stosowanie leku w postaci tabletek musujących (Efferalgan Codeine).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: w przypadku zaburzonej czynności nerek istnieje ryzyko

kumulacji kodeiny i paracetamolu. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeń czynności nerek

zalecana dawka to 500 mg paracetamolu i 30 mg fosforanu kodeiny półwodnego (1 tabletka powlekana)

a minimalny odstęp pomiędzy dawkami powinien być zgodny z następującym schematem:

Klirens kreatyniny

Odstęp pomiędzy dawkami

CrCl 10 - 50 ml/min

6 godziny

CrCl < 10 ml/min

8 godzin

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy

zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami. W następujących sytuacjach

maksymalna dawka dobowa paracetamolu nie powinna przekroczyć 60 mg/kg mc./dobę (nie powinna

przekroczyć 2 g/dobę):

u dorosłych o masie ciała poniżej 50 kg,

przewlekła lub wyrównana czynna choroba wątroby, zwłaszcza łagodna do umiarkowanej

niewydolność wątroby, zespół Gilberta (rodzinna hiperbilirubinemia niehemolityczna),

przewlekła choroba alkoholowa,

długotrwałe niedożywienie (małe rezerwy glutationu w wątrobie),

odwodnieniu.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy także rozważyć zmniejszenie dawki kodeiny.

Okres stosowania leku:

Okres trwania leczenia należy ograniczyć do 3 dni i jeśli nie osiągnięto skutecznego złagodzenia bólu,

pacjenci (opiekunowie) powinni zasięgnąć opinii lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dafalgan Codeine

W przypadku przyjęcia za dużej dawki lub zażycia leku Dafalgan Codeine pomyłkowo należy

niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania odpowiedniej porady.

W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Paracetamol

Przedawkowanie jest szczególnie niebezpieczne u osób w podeszłym wieku, małych dzieci, pacjentów

długotrwale niedożywionych, z chorobą alkoholową, z chorobami wątroby oraz pacjentów przyjmujących

leki indukujące enzymy wątrobowe, ponieważ u tych osób występuje zwiększone ryzyko uszkodzenia

wątroby.

Objawy: Przedawkowanie leku może spowodować w ciągu kilku – kilkunastu godzin objawy takie, jak:

nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, nadmierną potliwość, senność i ogólne osłabienie. Objawy te

mogą ustąpić następnego dnia, pomimo że zaczyna rozwijać się uszkodzenie wątroby, które następnie daje

o sobie znać rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką.

Sposób postępowania przy przedawkowaniu: w każdym przypadku przyjęcia jednorazowo paracetamolu

w dawce 5 g (10 tabletek) lub więcej trzeba sprowokować wymioty, jeśli od spożycia nie upłynęło więcej

czasu niż godzina i skontaktować się natychmiast z lekarzem. Zaleca się podanie 60-100 g węgla

aktywnego doustnie, najlepiej rozmieszanego z wodą. Należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarskiej.

Kodeina

Objawy u dorosłych: Ostre zahamowanie ośrodka oddechowego (sinica, zahamowanie czynności

oddechowej, spłycenie oddechu), nadmierne uspokojenie oraz zwężenie źrenic są głównymi objawami

przedawkowania kodeiny i innych opioidów. Mogą wystąpić także inne objawy związane z ośrodkowym

układem nerwowym, takie jak ból głowy, wymioty, zatrzymanie moczu, spowolnienie pracy jelit,

bradykardia i obniżenie ciśnienia tętniczego. Ponadto może dojść do zwolnienia czynności serca, może

pojawić się senność, wysypka, wymioty, świąd skóry, niezborność ruchów, obrzęk płuc (rzadziej),

przerwy w oddychaniu, drgawki, objawy uwalniania histaminy: zaczerwienienie i obrzęk twarzy,

pokrzywka, zapaść, zatrzymanie moczu.

Objawy u dzieci: (progowa dawka toksyczna: 2 mg/kg mc. podane jednorazowo) zmniejszona częstość

oddechów, przerwy w oddychaniu, zwężenie źrenic, drgawki, objawy uwalniania histaminy:

zaczerwienienie i obrzęk twarzy, pokrzywka, zapaść, zatrzymanie moczu.

Sposób postępowania przy przedawkowaniu: Pacjenta należy niezwłocznie przewieźć do szpitala

i kontrolować oddech, w razie potrzeby zastosować wspomaganie oddychania, tlenoterapię i inne leczenie

objawowe oraz podać odtrutkę - nalokson.

Pominięcie zastosowania leku Dafalgan Codeine

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek Dafalgan Codeine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one

wystąpią.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych poniżej określono następująco:

Rzadko: u mniej niż 1 na 1 000, ale u ponad 1 na 10 000 leczonych pacjentów.

Bardzo rzadko: u mniej niż 1 na 10 000 leczonych pacjentów.

Rzadko: złe samopoczucie, obniżenie ciśnienia krwi, zwiększona aktywność aminotransferaz

wątrobowych.

Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości, częstoskurcz, biegunka, bóle brzucha, nudności, wymioty, kolka

nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek, trombocytopenia (zmniejszenie

liczby płytek krwi), leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), neutropenia (zmniejszenie liczby

neutrofilów – typu białych krwinek), spadek lub wzrost wartości INR (współczynnik krzepliwości krwi).

Zgłaszane były bardzo rzadkie, wymagające odstawienia leczenia, przypadki reakcji nadwrażliwości:

zaczerwienienie skóry, wysypka, rumień lub pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk głębokich

warstw skóry i tkanki podskórnej), duszność, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie, obniżenie ciśnienia

tętniczego krwi aż do objawów wstrząsu anafilaktycznego (spowodowanego ciężką ogólnoustrojową

reakcją alergiczną, jego objawy to: duszność, obrzęk krtani i gardła, świąd skóry i jej zaczerwienienie, ból

głowy, uczucie „ucisku”, zawroty głowy, znaczne osłabienie, aż do utraty przytomności włącznie;

w ciężkich przypadkach może zagrażać życiu), oraz obrzęk, ciężkie reakcje skórne: ostra wysypka

krostkowa na całym ciele, pęcherze i nadżerki na skórze, w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych,

gorączka i bóle stawowe, pękające olbrzymie pęcherze, rozległe nadżerki na skórze, złuszczanie dużych

płatów naskórka

toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona).

Kodeina stosowana w dawkach terapeutycznych może wywołać objawy niepożądane podobne do

objawów obserwowanych podczas stosowania innych opiodów, ale występują one rzadziej i mają

łagodniejszy charakter.

Może wystąpić: sedacja, euforia, zaburzenia nastroju, zwężenie źrenic, zatrzymanie moczu, reakcje

nadwrażliwości (świąd, pokrzywka i wysypka), zaparcia, nudności, wymioty, senność, zawroty głowy,

skurcz oskrzeli, zahamowanie ośrodka oddechowego (patrz punkt 2. Kiedy nie stosować leku Dafalgan

Codeine), ostry ból brzucha z cechami bólu charakterystycznego dla schorzeń dróg żółciowych lub

trzustki, wskazujący na skurcz zwieracza Oddiego; dotyczy to głównie pacjentów po usunięciu

pęcherzyka żółciowego.

Stosowanie kodeiny w dawkach większych niż terapeutyczne wiąże się z ryzykiem uzależnienia

i wystąpienia objawów odstawiennych po nagłym przerwaniu podawania leku. Objawy odstawienne mogą

wystąpić u osoby leczonej lub u noworodka urodzonego przez matkę uzależnioną od kodeiny.

Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Dafalgan Codeine: zapalenie trzustki,

osłabienie, złe samopoczucie, kolka żółciowa, zapalenie wątroby, reakcje anafilaktyczne (gwałtownie

przebiegające reakcje uczuleniowe), zwiększony poziom fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększony

poziom gamma-glutamylotransferazy, rabdomioliza (zespół objawów związanych z uszkodzeniem mięśni

poprzecznie prążkowanych), naprzemienne skurcze i rozkurcze mięśni, parestezja (mrowienie,

drętwienie), omdlenia, drżenie, stan splątania, nadużywanie leków, lekozależność, halucynacje, rumień,

niedociśnienie.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu

Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu

działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania

leku.

5.

Jak przechowywać lek Dafalgan Codeine

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku Dafalgan Codeine po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dafalgan Codeine

Substancjami czynnymi leku są paracetamol i fosforan kodeiny półwodny.

Pozostałe składniki to: powidon, celuloza mikrokrystaliczna, sodowa kroskarmeloza, magnezu stearynian.

Skład otoczki: hydroksypropylometyloceluloza, tytanu dwutlenek, glikol propylenowy.

Jak wygląda lek Dafalgan Codeine i co zawiera opakowanie

Tabletka powlekana

Opakowanie:

16 sztuk w dwóch blistrach po 8 sztuk, blistry z folii PVC/Al w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny

Bristol-Myers Squibb Polska Sp. z o.o.

Al. Armii Ludowej 26, 00-609 Warszawa

Wytwórca

UPSA SAS

304, Avenue du Dr Jean Bru

47000 Agen, Francja

UPSA SAS

979, Avenue des Pyrénées

47520 Le Passage, Francja

Data ostatniej aktualizacji ulotki: