Biotrakson

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Biotrakson 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
  • Dawkowanie:
  • 1 g
  • Forma farmaceutyczna:
  • proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Biotrakson 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 1 fiol. proszku, 5909990079612, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 00796
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Biotrakson, 1 g

proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji

Biotrakson, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji

Ceftriaxonum

Należy uważnie

zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub

pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest Biotrakson i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Biotrakson

Jak stosować lek Biotrakson

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Biotrakson

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest Biotrakson i w jakim celu się go stosuje

Biotrakson jest antybiotykiem stosowanym u dorosłych i dzieci (także u noworodków). Jego działanie

polega na zabijaniu bakterii powodujących zakażenia. Należy do grupy leków zwanych

cefalosporynami

Biotrakson stosowany jest w leczeniu zakażeń:

mózgu (zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych),

płuc,

ucha środkowego,

brzucha i ściany jamy brzusznej (zapalenia otrzewnej),

dróg moczowych i nerek,

kości i stawów,

skóry i tkanek miękkich,

krwi,

serca.

Lek ten można stosować:

w leczeniu określonych zakażeń przenoszonych drogą płciową (rzeżączki i kiły),

w leczeniu pacjentów z małą liczbą białych krwinek (neutropenią), którzy mają gorączkę

spowodowaną zakażeniem bakteryjnym,

w leczeniu zakażeń w obrębie klatki piersiowej u dorosłych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli,

w leczeniu boreliozy (choroby przenoszonej przez kleszcze) u dorosłych i dzieci, w tym

u noworodków od 15. doby życia,

w celu zapobiegania zakażeniom podczas operacji.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Biotrakson

Kiedy nie stosować leku Biotrakson:

jeśli pacjent ma uczulenie na ceftriakson lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6);

jeśli pacjent miał nagłą lub ciężką reakcję alergiczną na penicylinę lub podobne antybiotyki

(takie jak cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy); objawami takiej reakcji są: nagły

obrzęk gardła lub twarzy, który może utrudniać oddychanie lub przełykanie, nagły obrzęk dłoni,

stóp i kostek (stawów skokowych) oraz szybko pojawiająca się ciężka wysypka;

jeśli pacjent ma uczulenie na lidokainę i ma otrzymać Biotrakson w zastrzyku domięśniowym.

Nie wolno stosować leku Biotrakson u małych dzieci, jeśli:

dziecko jest wcześniakiem,

dziecko jest noworodkiem (w wieku do 28 dni) i ma pewne zaburzenia dotyczące krwi lub

żółtaczkę [zażółcenie skóry i (lub) białkówek oczu], lub ma otrzymać dożylnie lek zawierający

wapń.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Biotrakson należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub

pielęgniarką, jeśli:

pacjent niedawno otrzymał lub ma niedługo otrzymać produkty zawierające wapń,

pacjent niedawno miał biegunkę po leczeniu antybiotykiem,

pacjent miał kiedykolwiek problemy z jelitami, w szczególności zapalenie okrężnicy (jelita

grubego),

pacjent ma problemy z wątrobą lub nerkami,

pacjent ma kamienie żółciowe lub kamienie nerkowe,

pacjent ma inne choroby, takie jak niedokrwistość hemolityczna (zmniejszenie liczby

czerwonych krwinek, co powoduje bladość oraz osłabienie lub duszność),

pacjent stosuje dietę niskosodową.

W razie konieczności wykonania badania krwi lub moczu

Jeżeli pacjent otrzymuje Biotrakson przez dłuższy czas, mogą być konieczne regularne badania krwi.

Biotrakson może wpływać na wyniki oznaczania zawartości cukru w moczu oraz badania krwi

zwanego testem Coombsa. Jeżeli pacjent ma wykonywane badania:

należy poinformować osobę pobierającą próbkę, że pacjent otrzymuje Biotrakson.

Dzieci

Przed podaniem dziecku leku Biotrakson należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, lub

pielęgniarką, jeśli:

dziecko niedawno otrzymało lub ma otrzymać dożylnie produkt zawierający wapń.

Biotrakson a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie

o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek

z poniższych leków:

antybiotyk należący do grupy aminoglikozydów,

antybiotyk o nazwie chloramfenikol, stosowany w leczeniu zakażeń, szczególnie zakażeń oka.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz oceni korzyści z leczenia lekiem Biotrakson dla matki i zagrożenia dla dziecka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Biotrakson może spowodować zawroty głowy. Jeśli pacjent odczuwa zawroty głowy, nie powinien

prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią

takie objawy.

Lek Biotrakson zawiera sód

Każdy gram leku zawiera 83 mg sodu (3,6 mmol), należy to wziąć pod uwagę u pacjentów ze

zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

3.

Jak stosować lek Biotrakson

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza.

Biotrakson jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Może być podawany w postaci

wlewu dożylnego (kroplówki) lub we wstrzyknięciu bezpośrednio do żyły lub w mięsień. Biotrakson

jest przygotowywany przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i nie będzie mieszany ani podawany

jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń.

Zazwyczaj stosowana dawka

Lekarz zdecyduje, jaka dawka leku Biotrakson jest właściwa dla danego pacjenta. Dawka zależy od

ciężkości i rodzaju zakażenia; od tego, czy pacjent stosuje inne antybiotyki; od wieku i masy ciała

pacjenta; od czynności wątroby i nerek pacjenta.

Liczba dni lub tygodni, przez które pacjent będzie

otrzymywać Biotrakson, zależy od rodzaju zakażenia.

Dorośli, osoby w podeszłym wieku i dzieci w wieku 12 i więcej lat o masie ciała co najmniej

50 kilogramów (kg):

1 do 2 g raz na dobę w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia. W przypadku ciężkiego

zakażenia lekarz zastosuje większą dawkę (do 4 g raz na dobę). Jeśli dawka dobowa jest

większa niż 2 g, lek można podać w jednej dawce lub w dwóch oddzielnych dawkach.

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia

do 12 lat o masie ciała poniżej 50 kg:

50 do 80 mg leku Biotrakson na każdy kg masy ciała dziecka raz na dobę w zależności od

ciężkości i rodzaju zakażenia. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz zastosuje większą

dawkę, do 100 mg na każdy kg masy ciała dziecka, maksymalnie 4 g raz na dobę. Jeśli dawka

dobowa jest większa niż

2 g, lek można podać w jednej dawce na dobę lub w dwóch

oddzielnych dawkach.

Dzieci o masie ciała 50 kg i większej powinny otrzymać zwykłą dawkę dla dorosłych.

Noworodki w wieku 0

14 dni

20 do 50 mg leku Biotrakson na każdy kg masy ciała dziecka raz na dobę w zależności od

ciężkości i rodzaju zakażenia.

Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 50 mg na każdy kg masy ciała dziecka.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

Pacjent może otrzymać dawkę inną od zwykle stosowanej. Lekarz określi, jaka dawka leku Biotrakson

jest właściwa dla danego pacjenta i będzie kontrolować dokładnie jego stan w zależności od ciężkości

choroby wątroby i nerek.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Biotrakson

W razie przypadkowego otrzymania dawki większej od przepisanej przez lekarza, należy natychmiast

skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem.

Pominięcie zastosowania leku Biotrakson

Jeżeli pacjent pominął wstrzyknięcie, powinien je jak najszybciej otrzymać. Jednakże jeśli zbliża się

pora następnego wstrzyknięcia, nie przyjmować pominiętego wstrzyknięcia. Nie należy stosować

dawki podwójnej (dwóch wstrzyknięć jednocześnie) w celu uzupełnienia pominiętej

dawki.

Przerwanie stosowania leku Biotrakson

Nie przerywać stosowania leku Biotrakson, dopóki nie zaleci tego lekarz. W razie jakichkolwiek

dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub

pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas stosowania tego leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

Ciężkie reakcje alergiczne (częstość nieznana - nie może być określona na podstawie dostępnych

danych)

W razie wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi.

Objawami mogą być:

nagły obrzęk twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej; może to utrudniać oddychanie lub

przełykanie;

nagły obrzęk dłoni, stóp i kostek (stawów skokowych).

Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana - nie może być określona na podstawie dostępnych

danych)

W razie wystąpienia ciężkiej reakcji skórnej należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi.

Objawami takiej reakcji mogą być: szybko rozwijająca się ciężka wysypka, z pęcherzami lub

łuszczeniem się skóry i możliwymi pęcherzami w jamie ustnej.

Inne możliwe działania niepożądane

Występujące często

(maksymalnie u 1 na 10 pacjentów)

nieprawidłowości dotyczące białych krwinek (takie jak zmniejszenie liczby leukocytów

i zwiększenie liczby eozynofili) i płytek krwi (zmniejszenie liczby płytek),

luźne stolce lub biegunka,

zmiany w wynikach badań krwi oceniających czynność wątroby,

wysypka.

Występujące niezbyt często

(maksymalnie u 1 na 100 pacjentów)

zakażenia grzybicze (na przykład pleśniawki),

zmniejszenie liczby białych krwinek (granulocytopenia),

zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość),

problemy z krzepnięciem krwi; objawy takiego działania mogą obejmować łatwe powstawanie

siniaków oraz ból i obrzęk stawów,

ból głowy,

zawroty głowy,

nudności i (lub) wymioty,

świąd (swędzenie),

ból lub pieczenie wzdłuż żyły, do której podano Biotrakson; ból w miejscu wstrzyknięcia leku,

wysoka temperatura ciała (gorączka),

nieprawidłowy wynik badania czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi).

Występujące rzadko (maksymalnie 1 na 1000 pacjentów)

zapalenie jelita grubego (okrężnicy); objawy obejmują biegunkę, zwykle z zawartością krwi

i śluzu, ból brzucha i gorączkę,

trudności w oddychaniu (skurcz oskrzeli),

wypukła wysypka (pokrzywka), która może obejmować dużą część ciała, swędzenie i obrzęk,

krew lub cukier w moczu,

obrzęk (zatrzymanie wody w organizmie),

dreszcze.

O nieznanej częstości (która nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

zakażenie wtórne, które nie daje się leczyć poprzednio przepisanymi antybiotykami,

pewien rodzaj niedokrwistości, w którym dochodzi do niszczenia czerwonych krwinek

(niedokrwistość hemolityczna),

znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek (agranulocytoza),

drgawki,

silne zawroty głowy (uczucie wirowania),

zapalenie trzustki; objawy obejmują silny ból brzucha, który promieniuje do pleców,

zapalenie błony śluzowej wyścielającej jamę ustną,

zapalenie języka; objawy obejmują obrzęk, zaczerwienienie i bolesność języka,

problemy dotyczące pęcherzyka żółciowego, mogące powodować ból, nudności i wymioty,

stan neurologiczny, który może wystąpić u noworodków z ciężką żółtaczką (żółtaczka jąder

podkorowych mózgu),

problemy z nerkami spowodowane odkładaniem się soli wapniowej ceftriaksonu; mogą

objawiać się bólem przy oddawaniu moczu lub wytwarzaniem małej ilości moczu,

fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (testu wykrywającego pewne zaburzenia krwi),

fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowego nagromadzenia się

w organizmie cukru zwanego galaktozą),

Biotrakson może wpływać na wyniki niektórych testów oznaczających glukozę we krwi -

należy to sprawdzić z lekarzem prowadzącym.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Biotrakson

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła.

Zgodnie z zasadami prawidłowego postępowania zaleca się przygotowywanie roztworów

bezpośrednio przed podaniem.

Sporządzony roztwór można przechowywać 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze od 2°C do 8°C.

Roztworów do infuzji dożylnych sporządzonych z użyciem jednocześnie chlorku sodu i glukozy nie

należy przechowywać w chłodni (2-8°C) ze względu na niezgodność fizyczną składników w niskich

temperaturach.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Biotrakson

Substancją czynną leku jest ceftriakson. Każda fiolka zawiera odpowiednio 1 g lub 2 g

ceftriaksonu w postaci ceftriaksonu sodowego.

Jak wygląda Biotrakson i co zawiera opakowanie

Lek ma postać białego lub żółtawego, krystalicznego proszku.

Opakowanie zawiera 1 fiolkę.

Podmiot odpowiedzialny

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA

ul. Pelplińska 19

83-200 Starogard Gdański

Wytwórca

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA

Oddział Produkcyjny w Duchnicach

ul. Ożarowska 28/30

05-850 Ożarów Mazowiecki

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA

ul. Pelplińska 19

83-200 Starogard Gdański

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego.

POLPHARMA Biuro Handlowe Sp. z o.o.

ul. Bobrowiecka 6

00-728 Warszawa

tel. 22 364 61 01

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

INFORMACJE PRZEZNACZONE WYŁĄCZNIE DLA FACHOWEGO PERSONELU

MEDYCZNEGO

Sposób nakłucia fiolki

W celu nakłucia korka należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm (21 G w skali Gauge [G]).

Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym polu pod kątem 90°.

Sposób podawania

Lek Biotrakson można podawać w infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut (zalecany sposób

podania) lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym 5 minut lub w głębokim wstrzyknięciu

domięśniowym. Dożylne wstrzyknięcie w sposób przerywany w czasie dłuższym niż 5 minut należy

wykonać najlepiej w duże żyły. U niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawki dożylne

wynoszące 50 mg/kg mc. lub więcej należy podawać w postaci infuzji. U noworodków dawki dożylne

należy podawać w czasie dłuższym niż 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej.

Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać na odpowiednią głębokość w obrębie względnie

dużego mięśnia; nie podawać w jedno miejsce więcej niż 1 g. Podawanie domięśniowe należy

rozważyć wtedy, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej odpowiednie dla danego

pacjenta.

Dawki większe niż 2 g należy podawać dożylnie.

Do rekonstytucji leku Biotrakson ani do dalszego rozcieńczania sporządzonego roztworu do podania

dożylnego nie używać rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztworu Ringera lub roztworu

Hartmanna) ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu. Sól wapniowa ceftriaksonu może się także

wytrącić w razie zmieszania ceftriaksonu z roztworem zawierającym wapń w tym samym zestawie do

podawania dożylnego. W związku z tym ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie

z roztworami zawierającymi wapń.

W celu uniknięcia wytrącania się osadu u pacjentów w wieku powyżej 28 dni, ceftriakson i roztwory

zawierające wapń można podawać kolejno jeden po drugim, jeżeli linie infuzyjne są wkłute w różne

miejsca lub są wymienione, lub pomiędzy infuzjami zostaną starannie przepłukane fizjologicznym

roztworem soli. Jeśli u pacjentów konieczne jest podawanie w ciągłej infuzji zawierających wapń

roztworów do całkowitego żywienia pozajelitowego (ang.

total parenteral nutrition,

TPN), osoba

z fachowego personelu medycznego może rozważyć zastosowanie alternatywnych metod leczenia

przeciwbakteryjnego, które nie wiążą się z takim ryzykiem wytrącania się osadu. Jeżeli zastosowanie

ceftriaksonu u pacjentów, u których konieczne jest ciągłe żywienie pozajelitowe, zostanie uznane za

niezbędne, ceftriakson i roztwory do TPN można podawać jednocześnie, ale przez różne linie

infuzyjne wkłute w różne miejsca. Inna możliwość to przerwanie podawania TPN na czas infuzji

ceftriaksonu i przepłukanie linii infuzyjnej pomiędzy podaniem roztworów.

Sporządzanie roztworów do wstrzykiwań i infuzji

Zawartość

antybiotyku w fiolce

Objętość rozpuszczalnika

Wstrzyknięcie domięśniowe

Wstrzyknięcie dożylne

Infuzja dożylna

3,5 ml

10 ml

40-50 ml

7,0 ml

20 ml

40-50 ml

Przed podaniem leku należy sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty i nie zawiera

nierozpuszczalnych cząstek.

Wstrzyknięcie domięśniowe

Lek należy podawać głęboko domięśniowo po rozpuszczeniu w odpowiedniej ilości wody do

wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy.

Wstrzyknięcie dożylne (5 minut)

Zawartość fiolki rozpuszcza się w wodzie do wstrzykiwań, w objętości zależnej od dawki, tak jak to

przedstawiono w powyższej tabeli.

Infuzja dożylna (co najmniej 30 minut)

W celu sporządzenia roztworów do infuzji dożylnej o stężeniu ceftriaksonu od 10 mg/ml do 40 mg/ml,

proszek rozpuszcza się w wodzie do wstrzykiwań. Otrzymany roztwór należy następnie rozcieńczyć

jednym z następujących roztworów:

0,9% roztwór chlorku sodu;

5% roztwór glukozy;

10% roztwór glukozy;

6% roztwór dekstranu w 5% roztworze glukozy;

0,45% roztwór chlorku sodu w 2,5% roztworze glukozy.

Roztwór leku Biotrakson może być bezbarwny lub jasnożółty, nasilenie zabarwienia zależy od rodzaju

rozpuszczalnika i stężenia ceftriaksonu.