Biodroxil

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Biodroxil 250 mg granulat do sporządzania zawiesiny doustnej
  • Dawkowanie:
  • 250 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • granulat do sporządzania zawiesiny doustnej
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Biodroxil 250 mg granulat do sporządzania zawiesiny doustnej
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 1 butelka 60 ml, 5909990780211, Rp; 1 butelka 100 ml, 5909990780228, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 07802
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Biodroxil, 250 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej

Biodroxil, 500 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej

Cefadroxilum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest Biodroxil i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Biodroxil

Jak stosować Biodroxil

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać Biodroxil

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest Biodroxil i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku Biodroxil jest cefadroksyl, który jest antybiotykiem z grupy tzw. cefalosporyn

- antybiotyków podobnych do penicyliny. Cefadroksyl działa bakteriobójczo.

Biodroxil stosuje się w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefadroksyl,

takich jak:

zakażenia górnych dróg oddechowych, szczególnie zapalenie gardła i migdałków podniebiennych

wywołane przez paciorkowce beta-hemolizujące grupy A;

niepowikłane zakażenia dróg moczowych wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis

i Klebsiella pneumoniae;

zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez gronkowce i (lub) paciorkowce.

Biodroxil skutecznie usuwa paciorkowce beta-hemolizujące grupy A z gardła, ale nie jest wskazany

w zapobieganiu gorączce reumatycznej.

Leku Biodroxil nie należy stosować w ciężkich zakażeniach ogólnoustrojowych, w których

skuteczniejsze są cefalosporyny oporne na działanie beta-laktamaz.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Biodroxil

Kiedy nie stosować leku Biodroxil

jeśli pacjent ma uczulenie na cefadroksyl lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6);

jeśli pacjent ma stwierdzone lub podejrzewane uczulenie (nadwrażliwość) na dowolny antybiotyk

z grupy cefalosporyn;

jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek w przeszłości ciężka reakcja alergiczna na dowolną

penicylinę lub na inne antybiotyki beta-laktamowe.

CMDh_326_2015

Nie wszystkie osoby z uczuleniem na penicylinę są uczulone również na cefalosporyny. Jeśli jednak

w przeszłości leczenie antybiotykiem z grupy penicylin spowodowało wystąpienie ciężkiej reakcji

alergicznej, nie należy stosować leku Biodroxil ze względu na ewentualne ryzyko alergii.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Biodroxil należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli

pacjenta dotyczą opisane niżej sytuacje:

występująca kiedykolwiek w przeszłości reakcja alergiczna na antybiotyk z grupy penicylin, nawet

o lekkim nasileniu;

ciężka alergia lub astma;

stwierdzone zaburzenia czynności nerek; pacjentom z ciężką niewydolnością nerek lekarz może

zalecić zmniejszenie dawki lub wydłużenie przerw pomiędzy kolejnymi dawkami leku oraz zleci

badania kontrolne czynności nerek i badania krwi.

Podczas stosowania leku Biodroxil należy skonsultować się z lekarzem, jeśli:

u pacjenta wystąpią reakcje nadwrażliwości na lek (np. pokrzywka, wysypka, świąd, zmniejszenie

ciśnienia tętniczego, przyspieszenie czynności serca, trudności w oddychaniu, omdlenie) - należy

natychmiast przerwać podawanie tego leku i jak najszybciej zgłosić się do lekarza;

u pacjenta wystąpią objawy nowego zakażenia bakteryjnego lub grzybiczego (np. pleśniawki) -

stosowanie cefadroksylu zwiększa możliwość zakażenia innymi drobnoustrojami;

podczas leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi ciężka i uporczywa biegunka - należy

niezwłocznie zwrócić się do lekarza i nie stosować leków przeciwbiegunkowych, które hamują

perystaltykę jelit;

podczas przedłużonego stosowania leku u pacjenta wystąpią krwawienia (mogą to być objawy

niedoboru witaminy K) i (lub) zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, języka, zapalenie nerwów

obwodowych, zmniejszenie apetytu (mogą to być objawy niedoboru witaminy B);

u pacjenta wystąpią dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty lub

biegunka; wówczas wchłanianie antybiotyku może być niedostateczne i lekarz może zalecić

stosowanie antybiotyku w postaci zastrzyków; biegunka może również zmniejszyć wchłanianie

innych leków stosowanych jednocześnie przez pacjenta.

Dzieci

Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefadroksylu u noworodków (w tym

u wcześniaków), gdyż doświadczenie dotyczące stosowania tego leku w tej grupie pacjentów jest

ograniczone.

Biodroxil a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które

wydawane są bez recepty.

W niektórych przypadkach Biodroxil i inne leki mogą wzajemnie wpływać na swoje działanie.

Dotyczy to szczególnie następujących leków:

niektóre inne leki stosowane w leczeniu zakażeń i zapobieganiu im (leki przeciwbakteryjne), takie

jak tetracykliny, erytromycyna, chloramfenikol, sulfonamidy –nie należy stosować leku Biodroxil

razem z tymi lekami;

leki mogące uszkadzać nerki, takie jak aminoglikozydy, polimyksyna B, kolistyna (antybiotyki)

oraz niektóre leki moczopędne – należy unikać stosowania leku Biodroxil razem z tymi lekami;

leki przeciwzakrzepowe;

probenecyd (lek stosowany między innymi w leczeniu dny moczanowej);

kolestyramina (lek zmniejszający stężenie cholesterolu w surowicy).

Wpływ leku Biodroxil na wyniki badań laboratoryjnych

U pacjentów leczonych lekiem Biodroxil obserwowano fałszywie dodatnie wyniki niektórych badań

laboratoryjnych, takich jak:

CMDh_326_2015

testy wykrywające glukozę w moczu (jeśli stosowane były odczynnik Benedicta lub roztwór

Fehlinga);

testy stosowane w oznaczaniu pewnych substancji we krwi (test Coombsa).

Biodroxil z jedzeniem i piciem

Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Lek można przyjmować na czczo lub podczas posiłków.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie udowodniono bezpieczeństwa stosowania leku Biodroxil u kobiet w ciąży.

Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią, gdyż w niewielkich ilościach przenika on do

mleka kobiecego. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna w okresie stosowania leku zaprzestać

karmienia – w czasie stosowania leku i przez dwa dni po jego zakończeniu pokarm należy odciągać

i usuwać.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Biodroxil może spowodować ból głowy, zawroty głowy, nerwowość, bezsenność i uczucie zmęczenia

i wpływać w ten sposób niekorzystnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Biodroxil zawiera sacharozę

Jeśli wcześniej stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, przed przyjęciem leku pacjent

powinien skontaktować się z lekarzem.

3. Jak stosować Biodroxil

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Dawka zalecona przez lekarza zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia. Należy ściśle przestrzegać

otrzymanych zaleceń.

W leczeniu zakażeń wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące Biodroxil należy stosować

przez co najmniej 10 dni.

Dawkowanie u dorosłych i u dzieci o masie ciała większej niż 40 kg

Od 500 mg do 1000 mg dwa razy na dobę co 12 godzin, w zależności od ciężkości zakażenia.

W zakażeniach skóry i tkanek miękkich oraz w niepowikłanych zakażeniach układu moczowego:

1000 mg raz na dobę.

Dawkowanie u dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg

Wiek

Dawkowanie

poniżej 1 roku

25 mg/kg mc. (masy ciała) na dobę w dawkach podzielonych

od 1do 6 lat

250 mg dwa razy na dobę

powyżej 6 lat

500 mg dwa razy na dobę

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki

leku ani zachowanie specjalnych środków ostrożności.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz ustala dawkę leku na podstawie klirensu

kreatyniny w celu uniknięcia gromadzenia się leku w organizmie. Zaleci również kontrolowanie

stężenia leku w surowicy.

CMDh_326_2015

Nie jest konieczna zmiana dawkowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 50 ml/min.

U pacjentów z klirensem kreatyniny 50 ml/min lub mniejszym zalecany jest przedstawiony niżej

schemat dawkowania.

Pacjenci z niewydolnością nerek mogą otrzymywać dawkę początkową od 500 mg do 1000 mg.

Kolejne dawki mogą być podawane zgodnie z następującym schematem.

Klirens kreatyniny

[ml/min/1,73 m² pc.]

Dawka

Przerwa między dawkami

0−10

500 do 1000 mg

36 godzin

11−25

500 do 1000 mg

24 godziny

26−50

500 do 1000 mg

12 godzin

Sposób podawania

Zawiesinę należy przyjmować z dużą ilością płynu.

Sposób przygotowania zawiesiny

Butelkę napełnić przegotowaną ostudzoną wodą do poziomu nieznacznie poniżej pierścienia na

butelce i silnie wstrząsnąć. Następnie dopełnić wodą do poziomu pierścienia i ponownie silnie

wstrząsnąć. Przed każdym użyciem butelkę należy wstrząsnąć.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Biodroxil

W razie przyjęcia większej dawki leku niż zalecana należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub

udać się do najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie po leku, aby personel mógł

dokładnie sprawdzić, jaki lek został zażyty.

Przedawkowanie cefadroksylu może powodować nudności, omamy, nadreaktywność, objawy

pozapiramidowe (objawy neurologiczne), stany pomroczne lub nawet śpiączkę, zaburzenia czynności

nerek.

Pierwsza pomoc po przyjęciu dawki toksycznej polega na natychmiastowym wywołaniu wymiotów

lub płukaniu żołądka. Może być konieczne przeprowadzenie hemodializy. Lekarz będzie kontrolował

czynność nerek, bilans wodno-elektrolitowy i w razie konieczności podejmie działania w celu jego

normalizacji.

Pominięcie przyjęcia leku Biodroxil

Jeśli pacjent zapomni zażyć lek, powinien zrobić to niezwłocznie po przypomnieniu sobie. Nie należy

stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Biodroxil

Ważne jest przyjmowanie leku aż do zakończenia zaleconego cyklu leczenia. Nie należy przerywać

leczenia wcześniej, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej. Zbyt wczesne odstawienie leku może

spowodować nawrót zakażenia. Jeśli po zakończeniu cyklu leczenia pacjent nadal czuje się źle lub

poczuje się gorzej w trakcie stosowania leku, powinien poinformować o tym lekarza.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Możliwe są następujące ciężkie reakcje alergiczne związane ze stosowaniem leku:

świąd;

wysypka;

pokrzywka;

gorączka polekowa;

CMDh_326_2015

wstrząs anafilaktyczny (nagła, zagrażająca życiu reakcja alergiczna);

obrzęk powiek, twarzy, warg;

ciężkie wysypki skórne, również w postaci pęcherzy, które mogą obejmować okolice oczu, ust,

gardła i narządów płciowych;

utrata przytomności (omdlenie).

Jeśli wystąpi którakolwiek z wymienionych wyżej reakcji alergicznych, konieczna jest pilna pomoc

lekarza. Należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

Inne działania niepożądane

Występujące często (rzadziej niż u 1 na 10 osób):

reakcje nadwrażliwości, świąd, wysypka, wyprysk alergiczny, pokrzywka, nudności, biegunka,

wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zapalenie błony śluzowej języka.

Występujące niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób):

grzybica pochwy, pleśniawki.

Występujące rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

zmniejszenie liczby różnych rodzajów krwinek (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza),

zwiększenie liczby niektórych rodzajów białych krwinek (eozynofilia), zmniejszenie liczby płytek

krwi (małopłytkowość) mogące powodować skłonność do krwawień i powstawania siniaków, obrzęk

naczynioruchowy (obrzęk powiek, twarzy, warg lub gardła), reakcje alergiczne z gorączką (objawy

choroby posurowiczej), zapalenie okrężnicy, zastój żółci, niewydolność wątroby, zwiększenie

wartości parametrów określających czynność wątroby (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa), bóle

stawów, śródmiąższowe zapalenie nerek, gorączka polekowa.

Występujące bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

natychmiastowa, ciężka reakcja alergiczna (wstrząs anafilaktyczny), niedokrwistość spowodowana

rozpadem krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna), rumień wielopostaciowy

(sinoczerwone rumienie niekiedy z obecnością pęcherzy na skórze w okolicy naturalnych otworów

ciała i błonach śluzowych jamy ustnej), zespół Stevensa-Johnsona (choroba z nietrwałymi pęcherzami

pojawiającymi się na błonach śluzowych, głównie jamy ustnej i narządów płciowych, które pękają

tworząc bolesne nadżerki), rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (od lekkiego do zagrażającego

życiu), nerwowość, zawroty głowy, bóle głowy, bezsenność, uczucie zmęczenia, kandydoza narządów

płciowych, zmiana wyników niektórych badań (patrz punkt 2 „Wpływ leku Biodroxil na wyniki badań

laboratoryjnych”).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/e-mail: adr@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Biodroxil

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Proszek: przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Chronić przed światłem i wilgocią.

Przygotowana zawiesina: przechowywać przez 14 dni w temperaturze poniżej 25ºC. Chronić

przed światłem.

CMDh_326_2015

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Biodroxil

Substancją czynną leku Biodroxil jest cefadroksyl.

Biodroxil

, 250 mg/5ml

5 ml (1 łyżka miarowa) przygotowanej zawiesiny zawiera 262 mg cefadroksylu jednowodnego,

co odpowiada 250 mg cefadroksylu.

Biodroxil

, 500 mg/5 ml

5 ml (1 łyżka miarowa) przygotowanej zawiesiny zawiera 525 mg cefadroksylu jednowodnego,

co odpowiada 500 mg cefadroksylu.

Pozostałe składniki to: krzemionka koloidalna, sacharyna, magnezu stearynian, guma guar, tytanu

dwutlenek (E171), substancja poprawiająca smak i zapach brzoskwiniowo-morelowa, talk, sacharoza.

Jak wygląda Biodroxil i co zawiera opakowanie

Proszek w butelce z oranżowego szkła o pojemności 60 ml (45 g proszku do sporządzania 60 ml

zawiesiny) i 100 ml (75 g proszku do sporządzania 100 ml zawiesiny) z polietylenowym zamknięciem

typu „cap-to-cap”, w tekturowym pudełku. Do opakowania dołączona jest polipropylenowa łyżka

miarowa.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Sandoz GmbH

Biochemiestrasse 10

6250 Kundl, Austria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do:

Sandoz Polska Sp. z o.o.

ul. Domaniewska 50 C

02-672 Warszawa

tel. 22 209 70 00

<Logo Sandoz>

Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2016

CMDh_326_2015