Alenato

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Alenato 10 mg tabletki
  • Dawkowanie:
  • 10 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Alenato 10 mg tabletki
    Polska
  • Język:
  • polski

Informacje terapeutyczne

  • Podsumowanie produktu:
  • 30 tabl., 5909990919017, Rp

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Numer pozwolenia:
  • 09190
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 17-03-2018

Ulotkę dla pacjenta: substancji czynnych, wskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ciąża, laktacja

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Alenato, 10 mg, tabletki

Acidum alendronicum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy

niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Spis treści ulotki:

Co to jest Alenato i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem Alenato

Jak stosować Alenato

Możliwe działania niepożądane

Jak przechow

ywać Alenato

Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Alenato i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku Alenato jest kwas alendronowy w postaci sodu alendronianu trójwodnego.

Jedna tabletka zawiera 10 mg kwasu alendronowego. Alendronian sodu jest bisfosfonianem. W

organizmie jest wychwytywany przez tkankę kostną. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu

aktywności komórek wywołujących niszczenie kości, bez wyraźnego wpływu na komórki

wytwarzające kość.

W wyniku tego działania procesy kościotwórcze biorą przewagę nad procesami kościogubnymi, co

prowadzi do zwiększenia masy, gęstości i siły kości oraz zmniejszenia ryzyka złamań. Dochodzi

również do zmniejszenia stężenia wapnia i fosforanów w surowicy krwi.

Działanie terapeutyczne alendronianu

występuje po około 3 tygodniach od rozpoczęcia leczenia

i zanika po kilku do kilkunastu tygodniach po zaprzestaniu przyjmowania leku.

Lek Alenato stosowany jest w:

leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie w celu zapobiegania złamaniom,

leczeniu osteoporozy u mężczyzn w celu zapobiegania złamaniom,

leczeniu osteoporozy wywołanej długotrwałym stosowaniem glikokortykosteroidów w dawce co

najmniej 7,5 mg prednizonu na dobę lub w dawce równoważnej w przypadku stosowania innego

glikokortykosteroidu u kobiet po menopauzie nie otrzymujących estrogenów.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem Alenato

Kiedy nie stosować Alena

to

- jeśli pacjent ma uczulenie na alendronian sodu lub którykolwiek z pozostałych składników tego

leku (wymienione w punkcie 6);

jeśli pacjent nie jest w stanie utrzymać pozycji stojącej lub wyprostowanej siedzącej przez co

najmniej 30 minut;

jeśli u pacjenta występują nieprawidłowości w budowie przełyku lub inne nieprawidłowości

opóźniające przechodzenie pokarmów przez przełyk;

jeśli u pacjenta występuje hipokalcemia (zmniejszone stężenie wapnia we krwi).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Alenato należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Należy zachować szczególną ostrożność stosując Alenato:

jeśli u pacjenta występują choroby górnego odcinka przewodu pokarmowego (zapalenie błony

śluzowej przełyku, żołądka lub dwunastnicy, owrzodzenia przewodu pokarmowego, trudności

w przełykaniu lub inne choroby przełyku), ponieważ lek Alenato może zaostrzać te stany (patrz

również punkt „Kiedy nie stosować Alenato”);

jeśli lekarz rozpoznał u pacjenta przełyk Barretta (chorobę związaną ze zmianami w komórkach

wyściełających dolną część przełyku);

gdy u pacjenta występują stany, m

ogące zwiększać ryzyko wystąpienia martwicy kości szczęki

(gdy występuje u niego nowotwór, stosowana jest chemioterapia, radioterapia, leki hormonalne

z grupy kortykosteroidów, jeśli stan zdrowia jamy ustnej pacjenta jest zły lub jej higiena

niewłaściwa), ponieważ w takich przypadkach przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć

wykonanie badania stomatologicznego wraz z przeprowadzeniem odpowiedniego leczenia;

gdy w czasie terapii lekiem Alenato u pacjenta ma być przeprowadzony zabieg chirurgiczny

w obrębie jamy ustnej np. usunięcie zęba (zabiegi takie zwiększają ryzyko wystąpienia martwicy

kości szczęki i mogą zaostrzać już istniejącą martwicę, w związku z czym należy ich unikać

w trakcie stosowania leku Alenato);

jeśli przed rozpoczęciem leczenia stężenie wapnia we krwi jest zmniejszone, występuje niedobór

witaminy D

lub inne zaburzenia mające wpływ na gospodarkę mineralną organizmu

(np. niedoczynność przytarczyc), ponieważ konieczne jest wówczas skorygowanie tych

nieprawidłowości przed rozpoczęciem stosowania leku Alenato, a w trakcie leczenia

kontrolowanie, czy nie doszło do zmniejszenia stężenia wapnia we krwi;

jeśli w trakcie leczenia wystąpi znaczna niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż

35 ml/min), ponieważ konieczne może być wówczas odstawienie leku Alenato;

gdy wystąpią bóle kości, stawów i (lub) mięśni, ponieważ mogą być one związane ze

stosowaniem leku Alenato (mogą wystąpić od jednego dnia do wielu miesięcy po rozpoczęciu

leczenia, zwykle ustępują po zakończeniu leczenia, jednak po ponownym rozpoczęciu stosowania

tego lub innego leku z grupy bisfosfonianów mogą nawrócić);

jeśli u pacjenta wystąpią objawy podrażnienia przełyku, takie jak trudności w przeły

kaniu, ból

w czasie połykania, ból zamostkowy, zgaga lub nasilenie się zgagi (mogą one być spowodowane

przez lek Alenato, w związku z czym, gdy wystąpią, lek należy odstawić i bezzwłocznie zgłosić

się do lekarza).

Ryzyko wystąpienia uszkodzenia przełyku wydaje się być większe w przypadku stosowania leku

Alenato niezgodnie z zaleceniami i (lub) przyjmowania go mimo wystąpienia objawów mogących

świadczyć o uszkodzeniu przełyku. Z tego też powodu niezmiernie ważne jest, by przestrzegać

zaleceń dotyczących stosowania leku, a w przypadku wystąpienia trudności lub bólu w czasie

połykania, bólów zamostkowych oraz wystąpienia lub nasilania się zgagi, by odstawić lek i zgłosić się

do lekarza. Nieprzestrzeganie tych zaleceń może zwiększać ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń

w obrębie przełyk

W pierwszym miesiącu leczenia, szczególnie, jeśli jednocześnie stosuje się leki z grupy

glikokortykosteroidów, wystąpić może zwykle niewielkie, bezobjawowe i przemijające zmniejszenie

stężenia wapnia i fosforanów w surowicy krwi (odnotowano jednak przypadki objawowego

zmniejszenia stężenia wapnia, rzadko o ciężkim przebiegu).

Niezależnie od stosowania leku Alenato należy przyjmować wapń (1 – 1,5 g/dobę) i witaminę D

(400 – 800 j.m./dobę).

Nie należy przyjmować większych dawek leku niż zalecone przez lekarza.

Inne leki i Alenato

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach,

które pacjent planuje stosować.

Niektóre leki doustne (w tym produkty zawierające wapń i zobojętniające sok żołądkowy), pokarmy

i napoje (takie jak woda mineralna, kawa, herbata lub soki) mogą upośledzać wchłanianie

alendronianu sodu z przewodu pokarmowego, dlatego od przyjęcia leku musi upłynąć co najmniej

30 minut do przyjęcia innego leku, spożycia pokarmu lub wypicia napoju.

U kobiet po menopauzie z osteoporozą stosowanie alendronianu jednocześnie z hormonalną terapią

zastępczą (estrogeny lub połączenie estrogenu z pochodnymi progesteronu) powoduje większy

przyrost masy kostnej oraz znaczne zmniejszenie obrotu kostnego w porównaniu z leczeniem przy

pomocy obu tych metod oddzielnie, a bezpieczeństwo i tolerancja łączonej metody leczenia są

porównywalne z obiema metodami stosowanymi oddzielnie.

Mało prawdopodobne jest, by alendronian sodu w sposób istotny wpływał na działanie leków innych

niż wymienione lub by inne leki istotnie zmieniały jego działanie.

Alenato z jedzeniem i piciem

Lek Alenato należy p

rzyjmować w godzinach rannych, na co najmniej pół godziny przed pierwszym

posiłkiem lub wypiciem kawy, herbaty, wody mineralnej lub soku albo zażyciem innego leku.

Tabletki należy popijać szklanką przegotowanej wody. Po zażyciu leku nie należy kłaść się aż do

czasu spożycia posiłku.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Leku Alenato nie wolno stosować w okresie ciąży.

Leku Alenato nie należy stosować w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy nie

przenika do mleka matek karmiących.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Alenato zawiera laktozę

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. Jak stosować Alenato

Stosowanie dawek większych niż zalecane zagraża wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka, to:

Dorośli:

We wszystkich wskazaniach - doustnie, 10 mg (jedna tabletka) jeden raz na dobę.

W celu zabezpieczenia się przed postępującą utratą masy kostnej leczenie lekiem Alenato

powinno

być prowadzone jednocześnie z przyjmowaniem odpowiedniej ilości wapnia (1 - 1,5 g wapnia/dobę)

oraz witaminy D

(400 - 800 j.m./dobę).

Stosowanie u dzieci

i młodzieży

(w wieku poniżej 18 lat):

Leku Alenato nie należy stosować u dzieci.

Pacjenci w podeszły

m wieku:

Brak konieczności zmiany dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:

Jeśli klirens kreatyniny wynosi mniej niż 35 ml/min, nie należy stosować leku chyba, że lekarz zaleci

inaczej; natomiast, jeśli klirens kreatyniny jest większy, nie występuje konieczność zmiany

dawkowania.

Instrukcja dotycząca stosowania leku

W celu ułatwienia przedostania się tabletki do żołądka i zmniejszenia tym samym ryzyka wystąpienia

miejscowych podrażnień przełyku oraz działań niepożądanych należy postępować w następujący

sposób:

lek Alenato pacjent powinien przyjmować rano, bezpośrednio po wstaniu z łóżka, popijając

pełną szklanką przegotowanej wody (nie mniej niż 200 ml);

pacjent nie powinien rozgryzać ani rozpuszczać tabletki w jamie ustnej ze względu na ryzyko

wystąpienia owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej lub gardła;

po połknięciu

tabletki pacjent nie powinien kłaść się aż do przyjęcia pierwszego posiłku, który

powinien spożyć nie wcześniej niż 30 minut po połknięciu tabletki;

pacjent nie powinien kłaść się przez co najmniej 30 minut po zastosowaniu leku Alenato;

leku Alenato nie należy stosować przed snem ani przed rannym wstaniem z łóżka.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki Alenato

Zażycie większej niż zalecana dawki leku Alenato może być przyczyną wystąpienia objawów

podrażnienia lub uszkodzenia przewodu pokarmowego (m. in. bóle brzucha, wymioty, pieczenie

w przełyku). Ponadto może powodować hipokalcemię (zmniejszone stężenie wapnia we krwi) oraz

hipofosfatemię (zmniejszone stężenie fosforu we krwi).

Osoba, która przedawkowała lek, powinna bezzwłocznie wezwać lekarza.

W celu związania leku w przewodzie pokarmowym należy wypić j

ak największą ilość mleka lub

zażyć lek zobojętniający sok żołądkowy.

Ze względu na ryzyko uszkodzeń przełyku, nie należy prowokować wymiotów, a pacjent powinien

pozostawać w pozycji stojącej lub wyprostowanej siedzącej.

Pominięcie zastosowania leku Alenato

W przypadku niezastosowania kolejnej dawki leku w wyznaczonym czasie należy

zastosować ją jak

najszybciej.

Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Alenato

Przerw

anie stosowania leku Alenato może doprowadzić do nasilenia osteoporozy.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Alendronian sodu badano w dziewięciu dużych badaniach klinicznych (n = 5886), z których

najdłuższe, przeprowadzone u kobiet w wieku menopauzalnym, trwało 5 lat.

Dostępne są również dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwasu alendronowego u mężczyzn z

osteoporozą oraz u kobiet i mężczyzn przyjmujących glikokortykosteroidy (obejmują okres dwóch

lat).

Działania niepożądane zostały zestawione według częstości ich występowania: bardzo często –

obserwowane częściej niż

u 1 na 10 pacjentów, często – obserwowane rzadziej niż u 10 na 100

pacjentów, niezbyt często – obserwowano rzadziej niż u 10 na 1000 pacjentów, rzadko –

obserwowane rzadziej niż u 10 na 10 000 pacjentów, bardzo rzadko – występujące u mniej niż 1 osoby

na 10 000, częstość nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.

Zaburzenia żołądka i jelit

często: ból brzucha, niestrawność, zaparcie, biegunka, oddawanie gazów, owrzodzenie przełyku*,

trudności w połykaniu*, wzdęcia, zarzucanie treści żołądkowej do przełyku;

niezbyt często: nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku*,

nadżerki przełyku*, smoliste stolce;

rzadko: zwężenie przełyku*, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej i gardła*, perforacja

(przedziurawienie), owrzodzenia oraz krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

często: bóle mięśniowo-stawowe (kości, mięśni lub stawów);

rzadko: martwica kości szczęki (u pacjentów leczonych bisfosfonianami), bóle mięśniowo-

szkieletowe (kości, mięśni lub stawów).

Większość przypadków martwicy kości szczęki związanej ze stosowaniem

bisfosfonianów

odnotowano u pacjentów z rakiem, chociaż występowała ona również u pacjentów leczonych

z powodu osteoporozy. Martwica kości szczęki jest na ogół związana z usuwaniem zęba i (lub)

miejscowym zakażeniem (w tym z zapaleniem szpiku kostnego). Rozpoznany rak, chemioterapia,

radioterapia, przyjmowanie kortykosteroidów i nieprawidłowa higiena jamy ustnej są również

uważane za czynniki ryzyka.

Zaburzenia układu nerwowego

często: bóle głowy.

Zaburzenia układu immunologicznego

rzadko: reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

rzadko: przemijające objawy takie, jak w reakcji ostrej fazy (bóle mięśni, złe samopoczucie

i w rzadkich przypadkach gorączka), zazwyczaj związane z rozpoczęciem leczenia.

Zaburzenia oka

rzadko: zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie twardówki, zapalenie nadtwardówki.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

niezbyt często: wysypka, rumień, świąd;

rzadko: wysypka z reakcją nadwrażliwości na światło;

bardzo rzadko: ciężkie rea

kcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze

oddzielanie się naskórka

(zmiany na skórze i błonach śluzowych o charakterze pęcherzy, z których

powstają nadżerki a następnie strupy, którym często towarzyszą takie objawy ogólne, jak gorączka

i bóle stawów).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

rzadko: objawowe zmniejszenie stężenia wapnia we krwi, zwykle związane z czynnikami

predysponującymi (patrz punkt: „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Po wprowadzeniu alendronianu sodu do obrotu, zgłoszono następujące działania niepożądane:

Zaburzenia układu nerwowego

częstość nieznana: zawroty głowy.

Zaburzenia ucha i błędnika

częstość nieznana: zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego).

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

częstość nieznana: astenia, obrzęki obwodowe.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

rzadko: nietypowe złamania kości udowej szczególnie u pacjentów długotrwale leczonych z

powodu osteoporozy. Należy zwrócić się do lekarza w przypadku pojawienia się bólu, osłabienia

lub uczucia dyskomfortu w okolicy uda, biodra lub w pachwinie, ponieważ może to już wcześniej

wskazywać na prawdopodobieństwo wystąpienia złamania kości udowej.

częstość nieznana: obrzęk stawów.

Badania diagnostyczne

bardzo często: łagodne i przemijające zmniejszenie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy krwi.

*Patrz punkt 2 i punkt 3

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

5. Jak przechowywać Alenato

Przechowywać w tem

peraturze poniżej 25

C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP. Termin

ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których już się nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Alenato

- Substancją czynną leku jest kwas alendronowy w postaci sodu alendronianu trójwodnego.

- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, żelatyna, krzemionka koloidalna

bezwodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.

Jak wygląda Alenato i co zawiera opakowanie

Lek Alenato produkowany jest w postaci tabletek. Tabletki są białe lub lekko kremowe, okrągłe,

obustronnie wypukłe z napisem „10” na jednej stronie. Blister z folii PVC/Al zawierający 30 tabletek

umieszczony jest w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

ICN Polfa Rz

eszów S.A.

ul Przemysłowa 2,

35-959 Rzeszów

Tel. (48 17) 865 51 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: