Advertisement

Simvacard

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Simvacard
  • Dostępny od:
  • Zentiva
  • Dawkowanie:
  • 10 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki powlekane
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków
Advertisement

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Simvacard
    Polska
  • Język:
  • polski

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • URPL
  • Data autoryzacji:
  • 19-11-2010
  • Ostatnia aktualizacja:
  • 09-08-2016

Ulotkę dla pacjenta


ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA 

SIMVACARD 10, 10 mg tabletki powlekane (Simvastatinum

SIMVACARD 20, 20 mg tabletki powlekane (Simvastatinum

SIMVACARD 40, 40 mg tabletki powlekane (Simvastatinum) 

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.  

-  Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.  

-  Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.  

-  Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może 

im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.  

-  Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy 

niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.  

Spis treści ulotki:  

1.  Co to jest lek Simvacard i w jakim celu się go stosuje 

2. Informacje  ważne przed zastosowaniem leku Simvacard 

3. Jak  stosować lek Simvacard 

4. Możliwe działania niepożądane  

5.    Jak przechowywać lek Simvacard 

6.  Inne informacje  

1. CO TO JEST LEK SIMVACARD I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE 

Simvacard wpływa na równowagę między wykorzystaniem cholesterolu a jego produkcją w tkankach. 

Przede wszystkim zmniejsza wytwarzanie cholesterolu w wątrobie (najważniejsze źródło cholesterolu 

w organizmie) i zwiększa usuwanie przez wątrobę cholesterolu z krwi krążącej. Simvacard istotnie 

zmniejsza stężenie szkodliwego cholesterolu LDL i związków tłuszczowych zwanych triglicerydami 

oraz zwiększa stężenie cholesterolu HDL, który usuwa cholesterol z naczyń krwionośnych. 

Jednoczesne stosowanie leku Simvacard z dietą pozwala na kontrolę ilości przyjmowanego 

cholesterolu i ilości cholesterolu wytwarzanego w organizmie. Lek Simvacard należy stosować w celu 

zmniejszenia stężenia cholesterolu i triglicerydów we krwi. 

Duże stężenie cholesterolu powoduje miażdżycę (zmiany w naczyniach powodujące ich zwężenie). 

Simvacard należy stosować u pacjentów z miażdżycą celem przedłużenia ich życia i zmniejszenia 

ryzyka wystąpienia objawów choroby poprzez spowolnienie procesu tworzenia blaszki miażdżycowej. 

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU SIMVACARD 

Kiedy nie stosować leku Simvacard  

-  jeśli pacjent jest uczulony na którykolwiek składnik leku 

-  jeśli u pacjenta występuje czynna choroba wątroby lub zwiększona aktywność enzymów 

wątrobowych bez ustalonej przyczyny 

-  jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią 

-  jeśli u pacjenta stosuje się jednocześnie substancje silnie hamujące enzym CYP3A4, tj. niektóre 

leki stosowane w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby (np. itrakonazol, ketokonazol), w 

przypadku jednoczesnego leczenia AIDS; ponadto w trakcie leczenia antybiotykami 

makrolidowymi (erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna) lub nefazodonem (lek 

przeciwdepresyjny). 

Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 

18 lat, z tego względu nie należy stosować leku w tej grupie. 

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować lek tylko w przypadku, gdy ciąża jest bardzo mało 

prawdopodobna. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas stosowania leku, należy przerwać 

stosowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza. 

W przypadku wystąpienia wyżej wymienionych sytuacji podczas stosowania leku, należy o tym 

poinformować lekarza. 

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Simvacard 

Należy poinformować lekarza o wszystkich problemach zdrowotnych stwierdzonych obecnie lub w 

przeszłości. 

Podczas stosowania leku Simvacard należy zachować szczególną ostrożność w przypadku: 

-  podeszłego wieku (powyżej 70 lat) 

-  zaburzenia czynności nerek 

-  nieleczonej niedoczynności tarczycy 

-  występujących u pacjenta lub jego krewnych dziedzicznych zaburzeń mięśniowych 

-  zaburzeń mięśniowych spowodowanych stosowaniem statyn lub fibratów w przeszłości 

-  nadużywania alkoholu. 

Przed rozpoczęciem stosowania leku Simvacard należy skonsultować się z lekarzem lub 

farmaceutą jeśli u pacjenta występuje: 

- ciężka niewydolność oddechowa. 

Przed rozpoczęciem leczenia, a następnie w trakcie leczenia, u niektórych pacjentów należy 

przeprowadzić badanie czynności wątroby. U pacjentów, u których podczas leczenia badanie wykaże 

zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, należy powtórzyć badania, a następnie przeprowadzać 

je częściej. 

W przypadku bólów mięśniowych, osłabienia lub skurczów pojawiających się podczas leczenia 

statyną, należy przeprowadzić badanie aktywności kinazy kreatynowej (CK). Leczenie należy 

przerwać w przypadku podejrzenia uszkodzenia mięśni, niezależnie od przyczyny.  

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny i niektórych leków 

(patrz: Stosowanie leku Simvacard z innymi lekami). Nie zaleca się spożywania soku grejpfrutowego 

podczas leczenia symwastatyną. 

Stosowanie z jedzeniem i piciem 

Pokarm nie zaburza wchłaniania symwastatyny.  

Nie należy spożywać soku grejpfrutowego jednocześnie z symwastatyną. 

Ciąża 

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.  

Leku nie należy stosować w okresie ciąży. 

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować lek tylko w przypadku, gdy ciąża jest bardzo mało 

prawdopodobna. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas stosowania leku, należy przerwać 

stosowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza. 

Karmienie piersią 

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.  

Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią. 

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn 

Simvacard nie wpływa lub jest mało prawdopodobne, aby wpływał na zdolność prowadzenia 

pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak odnotowano rzadkie przypadki występowania zawrotów 

głowy związanych ze stosowaniem leku. Należy wziąć to pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów 

lub obsługiwania maszyn.   

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Simvacard 

Pacjenci, u których występuje nietolerancja niektórych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem 

przed zastosowaniem leku.  

Stosowanie leku Simvacard z innymi lekami 

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które 

wydawane są bez recepty.  

Jest to szczególnie ważne w przypadku stosowania cyklosporyny (lek hamujący działanie układu 

odpornościowego), danazolu, leków przeciwzakrzepowych (leki hamujące krzepnięcie krwi takie, jak 

warfaryna, fenoprokumon lub acenokumarol), pochodnych kwasu fibrynowego (takie jak bezafibrat, 

fenofibrat i gemfibrozyl), dużych dawek (> 1 g na dobę) niacyny (kwas nikotynowy), werapamilu, 

diltiazemu (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego) lub amiodaronu (stosowany w 

leczeniu nieregularnej czynności serca).  

Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego jednocześnie z symwastatyną. 

Żywice należy stosować 2 godziny przed symwastatyną lub 4 godziny po przyjęciu symwastatyny. 

W przypadku, gdy lekarz planuje zalecić stosowanie innych leków, należy poinformować go o 

stosowaniu symwastatyny. 

3. JAK STOSOWAĆ LEK SIMVACARD 

Zawsze należy stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W przypadku wątpliwości, 

należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.  

Dawkę zaleca lekarz. Zazwyczaj stosowaną dawką początkową leku jest 10 mg lub 20 mg podawane 

raz na dobę, wieczorem. Lekarz może zwiększyć dawkę do 80 mg podawanych w taki sam sposób.  

Lekarz może zalecić stosowanie mniejszej dawki, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania 

cyklosporyny lub zaburzeń czynności nerek. 

W przypadku wrażenia, że działanie leku Simvacard jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do 

lekarza lub farmaceuty. 

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Simvacard 

W razie przedawkowania leku lub przypadkowego przyjęcia leku przez dziecko należy natychmiast 

skontaktować się z lekarzem. 

Pominięcie zastosowania leku Simvacard 

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniem lekarza. W razie pominięcia dawki, nie należy przyjmować 

dodatkowej dawki, tylko powrócić do stosowanego schematu. 

Przerwanie stosowania leku Simvacard 

Nie należy przerywać stosowania leku, chyba że tak zaleci lekarz. Po przerwaniu stosowania leku 

Simvacard stężenie cholesterolu może ponownie wzrosnąć. 

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE  

Jak każdy lek, Simvacard może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one 

wystąpią.   

Działania niepożądane występują rzadko i zwykle są łagodne i przemijające.  

Rzadko podczas leczenia symwastatyną (substancja czynna leku Simvacard) obserwowano 

występowanie zaburzeń układu pokarmowego (np. zaparcia, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, nagłe 

nudności lub wymioty, zapalenie trzustki). Do innych rzadko występujących działań niepożądanych 

należą: ból głowy, ogólne osłabienie i ból mięśni lub skurcze mięśni. W wyjątkowych przypadkach 

zaburzenia ze strony mięśni mogą być ciężkie. W przypadku wystąpienia bólu mięśni, osłabienia 

mięśni lub skurczów mięśni, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Rzadko odnotowano 

występowanie działań niepożądanych ze strony wątroby (takich jak żółtaczka lub zapalenie wątroby). 

W rzadkich przypadkach możliwe jest wystąpienie nadwrażliwości na stosowany lek. Może ona 

obejmować wiele objawów, np. wysypkę, pokrzywkę, świąd, ból stawów, gorączkę, bezdech lub 

znużenie. Do rzadko występujących działań niepożądanych należą również zawroty głowy, anemia, 

uczucie mrowienia lub kłucia, utrata włosów. 

Możliwe działania niepożądane 

- zaburzenia snu, w tym bezsenność i koszmary senne 

- utrata pamięci 

- zaburzenia seksualne 

- depresja 

- zaburzenia oddychania, w tym uporczywy kaszel i (lub) duszność lub gorączka 

W razie wystąpienia opisanych powyżej lub innych działań niepożądanych należy skonsultować się z 

lekarzem odnośnie dalszego stosowania leku.  

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane 

nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę. 

5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK SIMVACARD 

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu.  

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. 

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.  

6. INNE INFORMACJE  

Co zawiera lek Simvacard 

Substancją czynną leku jest symwastatyna.  

Simvacard 10: każda tabletka powlekana zawiera 10 mg symwastatyny. 

Simvacard 20: każda tabletka powlekana zawiera 20 mg symwastatyny. 

Simvacard 40: każda tabletka powlekana zawiera 40 mg symwastatyny. 

Inne składniki to:  

Laktoza, zmodyfikowana skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, talk, magnezu stearynian, 

butylohydroksyanizol.  

Skład otoczki: hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, tytanu dwutlenek (E 171), talk.  

Jak wygląda lek i co zawiera opakowanie 

Tabletki powlekane. 

Wielkość opakowania: 28 tabletek. 

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca 

Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Měcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska. 

Data zatwierdzenia ulotki: 07.09.2010 r. 

Document Outline

Charakterystyka produktu leczniczego

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO 

1.  NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO 

SIMVACARD 10, 10 mg tabletki powlekane 

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY  

Każda tabletka zawiera 10 mg symwastatyny (Simvastatinum). 

Substancje pomocnicze: każda tabletka zawiera 74,5 mg laktozy.  

Pozostałe substancje pomocnicze patrz punkt 6.1. 

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA 

Tabletka powlekana. 

Opis produktu: białe, owalne, powlekane tabletki z rowkiem dzielącym po obu stronach i oznaczeniem 

‘SVT 10’ po jednej stronie. 

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE  

4.1 Wskazania do stosowania 

Hipercholesterolemia 

Leczenie pierwotnej hipercholesterolemii lub mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety, kiedy reakcja na 

dietę lub inne niefarmakologiczne metody leczenia (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) jest 

niewystarczająca. 

Leczenie homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej w połączeniu z dietą i innymi metodami leczenia 

obniżającego stężenie lipidów (np. afereza LDL) lub gdy inne metody leczenia są niewłaściwe lub 

niedostępne. 

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego 

Zmniejszenie zachorowań i umieralności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z jawną 

miażdżycą naczyń serca lub cukrzycą, z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem cholesterolu, jako 

leczenie wspomagające, mające na celu skorygowanie innych czynników ryzyka lub uzupełnienie innej 

terapii zapobiegającej chorobom serca (patrz punkt 5.1).    

4.2 Dawkowanie i sposób podawania 

Zakres dawkowania to 5 mg do 80 mg podawane raz na dobę, doustnie, wieczorem. Jeśli jest to konieczne, 

dawkę należy korygować w odstępach co najmniej 4 tygodni do maksymalnie 80 mg podawanych raz na dobę, 

wieczorem. Dawka 80 mg na dobę jest zalecana tylko pacjentom z ostrą hipercholesterolemią i dużym 

ryzykiem powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego. 

Hipercholesterolemia 

Pacjent powinien stosować standardową niskocholesterolową dietę, którą należy kontynuować podczas 

leczenia preparatem Simvacard. Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 10 do 20 mg raz na dobę, wieczorem. 

U pacjentów, u których konieczne jest znaczne obniżenie LDL-C (o ponad 45%), można rozpocząć od dawki 

20 mg do 40 mg raz na dobę, podawanej wieczorem. Jeśli konieczna jest korekta dawki, należy ją 

przeprowadzić tak, jak opisano powyżej.  

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna  

W oparciu o wyniki kontrolowanych badań klinicznych, zalecane dawkowanie preparatu Simvacard to  

40 mg raz na dobę, wieczorem lub 80 mg na dobę w trzech dawkach: rano i w południe po 20 mg,  

a wieczorem 40 mg. W tej grupie pacjentów, preparat Simvacard należy stosować jako lek uzupełniający inne 

metody leczenia zmniejszające stężenie lipidów (np. afereza LDL) lub jeśli takie leczenie jest niedostępne lub 

niewłaściwe.  

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego 

Zalecana dawka preparatu Simvacard u pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia zdarzeń wieńcowych 

(choroba wieńcowa, z hiperlipidemią lub bez) wynosi 20 do 40 mg raz na dobę, wieczorem. 

Leczenie może być rozpoczęte jednocześnie ze stosowaniem diety i ćwiczeniami fizycznymi. Jeśli konieczna 

jest korekta dawkowania, należy ją przeprowadzić tak, jak opisano powyżej. 

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami zmniejszającymi stężenie lipidów. 

Preparat Simvacard jest skuteczny w monoterapii lub w skojarzeniu z preparatami wiążącymi kwasy żółciowe. 

Symwastatynę należy podawać albo nie później niż 2 godziny przed lub nie wcześniej niż 4 godziny po 

podaniu preparatów wiążących kwasy żółciowe. 

Pacjenci przyjmujący jednocześnie z preparatem Simvacard cyklosporynę, danazol, gemfibrozyl, inne fibraty 

(z wyjątkiem fenofibratu) lub niacynę w dawce zmniejszającej stężenie lipidów (≥ 1g na dobę) nie mogą 

stosować dobowej dawki preparatu Simvacard większej niż 10 mg na dobę. Pacjenci przyjmujący jednocześnie 

z preparatem Simvacard amiodaron lub werapamil, nie mogą stosować dobowej dawki preparatu Simvacard 

większej niż 20 mg na dobę (patrz punkt 4.4 i 4.5). 

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek 

Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek. U 

pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy bardzo starannie rozważyć 

podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli jest to niezbędne, bardzo ostrożnie rozpocząć leczenie. 

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku 

Nie ma potrzeby dostosowania dawkowania. 

Stosowanie u dzieci i młodzieży 

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci. Preparatu  nie należy stosować u dzieci 

i młodzieży.  

4.3 Przeciwwskazania  

  Nadwrażliwość na symwastatynę lub jakikolwiek inny składnik preparatu. 

  Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności         

aminotransferaz w surowicy.  

  Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6). 

  Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy 

wirusa HIV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon) (patrz punkt 4.5). 

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania 

Miopatia/rabdomioliza (rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych) 

Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, wywołuje niekiedy miopatię objawiającą 

się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, z towarzyszącym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej 

(CK) do ponad 10 razy powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową. Miopatia czasem przekształca 

się w rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek spowodowaną mioglobinurią lub bez. Odnotowano bardzo 

rzadko przypadki zgonów. Duża aktywność inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu zwiększa ryzyko 

wystąpienia miopatii. 

Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy zależy od dawki. W badaniach klinicznych, w trakcie 

których pacjenci byli pod ścisłą kontrolą oraz nie otrzymywali niektórych leków powodujących  

interakcje, częstość wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy wynosiła około 0,03% w grupie przyjmującej 

symwastatynę w dawce 20 mg, 0,08% w grupie przyjmującej symwastatynę w dawce 40 mg i 0,4% w grupie 

przyjmującej symwastatynę w dawce 80 mg. 

Pomiar aktywności kinazy kreatynowej 

Kinaza kreatynowa (CK) nie powinna być oznaczana po męczącym wysiłku lub jeśli istnieją jakiekolwiek inne 

przyczyny powodujące zwiększenie aktywności CK, ponieważ może to spowodować trudności w interpretacji 

oznaczanej wartości. Jeżeli aktywność CK jest znacznie większa od górnej granicy wartości uznanej za 

prawidłową (ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), należy w celu 

potwierdzenia wyników powtórzyć badanie w ciągu 5 do 7 dni. 

Przed rozpoczęciem leczenia 

Przed rozpoczęciem stosowania symwastatyny lub w przypadku zwiększenia dawki symwastatyny, należy 

poinformować wszystkich pacjentów o możliwości wystąpienia miopatii i zalecić szybkie zgłoszenie się do 

lekarza w razie odczuwania trudnych do wyjaśnienia bólów mięśni, ich nadmiernej wrażliwości na dotyk lub 

osłabienia.  

Ostrożnie należy stosować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy. Aby 

ustalić referencyjną wartość wyjściową, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia w 

następujących przypadkach: 

  osoby w podeszłym wieku (> 70 lat) 

  osoby z zaburzoną czynnością nerek 

  osoby z oporną na leczenie lub nieleczoną niedoczynnością tarczycy 

  osoby z indywidualnym lub rodzinnym wywiadem świadczącym o dziedzicznych zaburzeniach ze strony 

układu mięśniowego 

  pacjenci u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie 

  pacjenci uzależnieni od alkoholu. 

W powyższych przypadkach należy rozważyć spodziewane korzyści leczenia i związane z tym ryzyko. 

Zalecane jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił szkodliwy wpływ 

statyn lub fibratów na mięśnie, leczenie należy rozpocząć bardzo ostrożnie. Jeśli aktywność CK jest znacznie 

powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową (pięciokrotnie powyżej górnej wartości uznanej za 

prawidłową), nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną.  

Podczas leczenia 

Jeśli podczas leczenia u pacjenta otrzymującego statyny wystąpią bóle mięśni, osłabienie lub kurcze mięśni, 

należy oznaczyć aktywność CK. Podawanie symwastatyny należy przerwać, jeśli aktywność CK badana u 

pacjenta, który nie był po forsownym wysiłku fizycznym, jest znacznie podwyższona (ponad pięciokrotnie 

powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). 

Należy rozważyć odstawienie symwastatyny, nawet jeśli aktywność CK nie przekracza pięciokrotnie górnej 

granicy wartości uznanej za prawidłową, ale niepożądane objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują 

codzienny dyskomfort. Jeśli z jakichkolwiek powodów podejrzewana jest miopatia, lek należy odstawić. Jeśli 

objawy ze strony mięśni ustąpiły i wartość CK powróciła do normy, można rozważyć powtórne podanie 

statyny w najmniejszej skutecznej dawce przy ścisłej kontroli stanu zdrowia pacjenta. 

Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem chirurgicznym i 

(lub) jeśli konieczne jest podjęcie leczenia internistycznego lub chirurgicznego. 

Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów leczniczych 

(patrz także punkt 4.5).  

Ryzyko miopatii i rabdomiolizy znacznie wzrasta podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny z innymi 

silnymi inhibitorami CYP3A4 (takimi jak: itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, 

telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV, nefazodon), jak również gemfibrozyl,  cyklosporyna i danazol 

(patrz punkt 4.2). 

Ryzyko miopatii i rabdomiolizy wzrasta również podczas jednoczesnego stosowania innych fibratów, niacyny 

w dawkach zmniejszających stężenie lipidów (  1g na dobę) lub podczas jednoczesnego stosowania 

amiodaronu lub werapamilu z dużymi dawkami symwastatyny (patrz punkty 4.2 i 4.5). Ryzyko miopatii 

wzrasta również nieznacznie podczas jednoczesnego stosowania diltiazemu i symwastatyny w dawce 80 mg. 

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z inhibitorami CYP3A4: itrakonazolem, 

ketokonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV, erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną 

i nefazodonem (patrz punkty 4.3 i 4.5). Jeśli leczenie itrakonazolem, ketokonazolem, erytromycyną, 

klarytromycyną lub telitromycyną jest konieczne, należy w tym czasie przerwać stosowanie symwastatyny. 

Należy ponadto zachować ostrożność podczas podawania symwastatyny z inhibitorami CYP3A4 o słabszym 

działaniu: cyklosporyną, werapamilem, diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać jednoczesnego 

przyjmowania symwastatyny i soku grejpfrutowego. 

Nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę u pacjentów przyjmujących jednocześnie cyklosporynę, danazol, 

gemfibrozyl, inne fibraty lub niacynę w dawkach zmniejszających stężenie lipidów (  1 g na dobę). Należy 

unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny z gemfibrozylem, chyba że spodziewane korzyści leczenia 

przewyższają ryzyko jednoczesnego podania tych leków. 

Należy bardzo starannie rozważyć korzyści jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawce 10 mg na dobę 

z innymi fibratami (z wyjątkiem fenofibratu), niacyną, danazolem lub cyklosporyną wobec potencjalnego 

ryzyka takich połączeń (patrz punkty 4.2 i 4.5). 

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania fenofibratu z symwastatyną, ponieważ każdy 

z tych preparatów podawany w monoterapii może spowodować miopatię. 

Należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych niż 20 mg na dobę  

z amiodaronem lub werapamilem, chyba że spodziewane korzyści kliniczne przewyższą zwiększone ryzyko 

wystąpienia miopatii (patrz punkty 4.2 i 4.5) 

Wpływ na wątrobę 

Podczas badań klinicznych, u kilku dorosłych pacjentów leczonych symwastatyną doszło do  utrzymującego 

się zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości 

uznanej za prawidłową). Po odstawieniu symwastatyny, aktywność aminotransferaz u tych pacjentów zwykle 

wracała powoli do wartości sprzed leczenia.  

Zaleca się wykonywanie testów określających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem 

stosowania leku a następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie. U pacjentów, u których wymagane jest 

stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg należy wykonać dodatkowy test przed zmianą dawkowania, 

3 miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg, a następnie co pewien czas (np. co pół roku) w pierwszym roku 

leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których stwierdzono zwiększenie aktywności 

aminotransferaz. U tych pacjentów należy niezwłocznie powtórzyć badania, a następnie przeprowadzać je 

częściej. Jeśli następuje dalsze zwiększanie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza do wartości trzykrotnie 

większych od górnej granicy normy i utrzymuje się, lek należy odstawić. 

Lek należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu.  

Po zastosowaniu symwastatyny, podobnie jak i po zastosowaniu innych leków zmniejszających stężenie 

lipidów, obserwowano umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (mniej niż 

trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową). Zwiększenie to występowało wkrótce 

po rozpoczęciu leczenia symwastatyną, często było przemijające i nie towarzyszyły mu żadne dodatkowe 

objawy. Odstawienie leku nie było konieczne. 

Preparat zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną 

nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. 

Śródmiąższowa choroba płuc 

Zgłaszano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc po zastosowaniu niektórych leków z grupy 

statyn, szczególnie podczas długotrwałego leczenia (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować duszność, 

kaszel bez odkrztuszania oraz ogólne pogorszenie stanu zdrowia pacjenta (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała 

oraz gorączka). Jeśli u pacjenta istnieje podejrzenie śródmiąższowej choroby płuc należy przerwać leczenie 

statynami. 

4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji 

Interakcje farmakodynamiczne 

Interakcje z preparatami obniżającymi stężenie lipidów,które podawane w monoterapii mogą spowodować 

miopatię. 

Ryzyko wystąpienia miopatii w tym rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania 

fibratów i niacyny (kwas nikotynowy) (≥ 1 g/dobę). Ponadto, interakcja z gemfibrozylem powoduje 

zwiększenie stężenia symwastatyny w osoczu (patrz poniżej Interakcje farmakokinetyczne oraz punkty 4.2 

i 4.4). Nie ma dowodów, że ryzyko wystąpienia miopatii podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny i 

fenofibratu jest większe niż łączne ryzyko stosowania każdego z tych produktów osobno. Nie ma dostępnych 

danych z zakresu farmakokinetyki i monitorowania bezpieczeństwa stosowania dotyczących innych fibratów.  

Interakcje farmakokinetyczne 

Wpływ innych preparatów na symwastatynę 

Interakcje dotyczące CYP3A4 

Symwastatyna jest substratem cytochromu P450 3A4. Jednoczesne leczenie symwastatyną i silnymi 

inhibitorami cytochromu P450 3A4 zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy, na skutek 

zwiększenia stężenia inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu. Do takich inhibitorów cytochromu 

P450 3A4 należą: itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy 

wirusa HIV i nefazodon. Jednoczesne podanie itrakonazolu spowodowało ponad 10-krotne zwiększenie 

narażenia na kwas powstający z symwastatyny (aktywnym metabolitem jest  beta-hydroksykwas). 

Telitromycyna spowodowała 11-krotnie większe narażenie na kwas powstający z symwastatyny.  

Dlatego też, przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z itrakonazolem, ketokonazolem, inhibitorami 

proteazy wirusa HIV, erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną i nefazodonem.  

Jeśli leczenie itrakonazolem, ketokonazolem, erytromycyną, klarytromycyną lub telitromycyną jest konieczne, 

należy podczas tego leczenia przerwać stosowanie symwastatyny. Ostrożnie należy stosować symwastatynę 

jednocześnie z innymi słabszymi inhibitorami CYP3A4: cyklosporyną, werapamilem, diltiazemem (patrz 

punkty 4.2 i 4.4). 

Cyklosporyna 

Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania 

cyklosporyny, szczególnie z symwastatyną w większych dawkach (patrz punkty 4.2 i 4.4). Dlatego też, u 

pacjentów  otrzymujących jednocześnie cyklosporynę, dawki symwastatyny nie powinny być większe niż 

10 mg na dobę. Mechanizm tej interakcji nie jest w pełni wyjaśniony. Cyklosporyna zwiększa stężenie kwasu 

symwastatyny w czasie (pole powierzchni pod krzywą, AUC) przypuszczalnie częściowo na skutek 

hamowania CYP3A4. 

Gemfibrozyl 

Gemfibrozyl zwiększa 1,9-krotnie wartość AUC kwasu symwastatyny prawdopodobnie w wyniku 

zahamowania szlaku glukuronidowego (patrz punkty 4.2 i 4.4). 

Danazol 

Jednoczesne stosowanie danazolu i większych dawek symwastatyny zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i 

rabdomiolizy (patrz punkty 4.2 i 4.4.). 

Amiodaron lub werapamil 

Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy jest większe podczas stosowania amiodaronu lub 

werapamilu jednocześnie z symwastatyną w większych dawkach (patrz punkt 4.4). W badaniach klinicznych 

wystąpienie miopatii zaobserwowano u 6 % pacjentów otrzymujących symwastatynę w dawce 80 mg i 

amiodaron. 

Analiza dostępnych badań klinicznych wskazuje na około 1 % przypadków miopatii u pacjentów 

otrzymujących symwastatynę w dawce 40 mg lub 80 mg i werapamil.  

W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z werapamilem powoduje 2,3-krotne zwiększenie 

narażenia na kwas symwastatyny, przypuszczalnie na skutek hamowania CYP3A4. Dlatego też u pacjentów 

otrzymujących jednocześnie symwastatynę i amiodaron lub werapamil dawka symwastatyny nie powinna być 

większa niż 20 mg na dobę, chyba, że przewidywana korzyść przeważa nad zwiększonym ryzykiem 

wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. 

Diltiazem 

Analiza dostępnych badań klinicznych wskazuje na około 1 % przypadków miopatii u pacjentów 

otrzymujących symwastatynę w dawce 80 mg i diltiazem. Ryzyko wystąpienia miopatii u pacjentów 

otrzymujących symwastatynę w dawce 40 mg nie zwiększyło się na skutek jednoczesnego stosowania 

diltiazemu (patrz punkt 4.4). W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z diltiazemem 

powoduje 2,7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, przypuszczalnie na skutek hamowania 

CYP3A4.  Dlatego też o ile korzyści z leczenia nie przeważają nad zwiększonym ryzykiem wystąpienia 

miopatii i rabdomiolizy, dawka symwastatyny u pacjentów otrzymujących jednocześnie diltiazem nie powinna 

być większa niż 40 mg na dobę. 

Sok grejpfrutowy 

Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4. Jednoczesne stosowanie symwastatyny i picie dużych ilości 

soku grejpfrutowego (ponad 1 litr dziennie) powoduje 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny. 

Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego rano i przyjęcie wieczorem symwastatyny powoduje 1,9-krotne 

zwiększenie narażenia. Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną. 

Doustne leki przeciwzakrzepowe  

W dwóch badaniach klinicznych: jednym - obejmującym zdrowych ochotników, drugim - pacjentów  

z hipercholesterolemią, symwastatyna w dawce 20 mg – 40 mg na dobę umiarkowanie nasilała działanie leków 

przeciwzakrzepowych, pochodnych kumaryny: czas protrombinowy (podawany jako International Normalized 

Ratio, INR) zwiększył się z wartości sprzed podania leku wynoszącej 1,7 do wartości 1,8 oraz z 2,6 do 3,4 

odpowiednio u zdrowych ochotników i osób chorych. Informowano o bardzo rzadkich przypadkach 

podwyższenia wartości INR. U pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny, czas 

protrombinowy należy ocenić zarówno przed rozpoczęciem terapii symwastatyną, jak i odpowiednio często w 

początkowym okresie trwania terapii, aby upewnić się, czy nie występują istotne zmiany w czasie 

protrombinowym. Po stwierdzeniu stabilności czasu protrombinowego należy go oceniać z częstością zalecaną 

podczas terapii pochodnymi kumaryny. Powyższą procedurę należy powtórzyć w przypadku zmiany dawki 

symwastatyny lub przerwania stosowania tego leku. U pacjentów nie przyjmujących leków 

przeciwzakrzepowych, jednoczesne przyjmowanie symwastatyny nie było związane z występowaniem 

krwawień lub zmian czasu protrombinowego.  

Wpływ symwastatyny na farmakokinetykę innych preparatów leczniczych  

Symwastatyna nie wpływa hamująco na cytochrom P450 3A4. Dlatego też symwastatyna nie wpływa na 

stężenie w osoczu innych substancji metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4. 

4.6 Ciąża i laktacja 

Stosowanie w okresie ciąży 

Nie należy stosować preparatu Simvacard w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). 

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań 

klinicznych u kobiet ciężarnych. Obserwowano rzadkie przypadki występowania wad wrodzonych  

u dzieci, których matki w okresie ciąży leczone były inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Jednak  

w analizie danych dotyczących około 200 ciężarnych, które były prospektywnie obserwowane  

w pierwszym trymestrze ciąży, a przyjmowały symwastatynę lub inny inhibitor reduktazy HMG-CoA 

o podobnej strukturze chemicznej, częstość występowania wad wrodzonych nie była większa od tej jaka 

występuje w ogólnej populacji. Liczba odnotowanych przypadków ciąży u kobiet przyjmujących 

symwastatynę była statystycznie wystarczająca, aby wykluczyć 2,5-krotny lub większy wzrost występowania 

wad rozwojowych płodów wobec ogólnej częstości występowania. Chociaż nie ma dowodów świadczących, 

że przypadki wad wrodzonych u potomstwa pacjentów przyjmujących symwastatynę lub inny pokrewny 

inhibitor reduktazy HMG-CoA są różne od tych obserwowanych ogólnie w populacji, leczenie w okresie ciąży 

preparatem Simvacard może zmniejszyć u płodu stężenie mewalonianu, który jest prekursorem biosyntezy 

cholesterolu. Miażdżyca jest chorobą przewlekłą i przerwanie leczenia zmniejszającego stężenie lipidów 

podczas ciąży ma prawdopodobnie niewielki wpływ na wyniki długotrwałego leczenia pierwotnej 

hipercholesterolemii. Z tego względu, preparat Simvacard nie może być stosowany u kobiet w ciąży, u kobiet 

planujących ciążę w najbliższym czasie lub tych, u których podejrzewana jest ciąża. Leczenie preparatem 

Simvacard należy przerwać w okresie trwania ciąży lub do czasu ustalenia czy pacjentka nie jest w ciąży 

(patrz punkt 4.3). 

Stosowanie w okresie karmienia piersią  

Nie wiadomo, czy symwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiet. Ponieważ jednak wiele leków 

jest wydzielanych z mlekiem matki, kobiety przyjmujące Simvacard nie powinny karmić piersią ze względu na 

możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka (patrz punkt 4.3). 

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych  

w ruchu 

Brak jest informacji dotyczących negatywnego wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów 

i obsługi urządzeń mechanicznych. Jednakże podczas prowadzenia pojazdu lub obsługi maszyn 

mechanicznych należy wziąć pod uwagę, że po zastosowaniu symwastatyny mogą wystąpić zawroty głowy, o 

czym donoszono po wprowadzeniu symwastatyny na rynek. 

4.8 Działania niepożądane 

Działania niepożądane, o których informowano w czasie trwania badań klinicznych i po wprowadzeniu 

symwastatyny do obrotu, uszeregowano w oparciu o częstość ich występowania, w szeroko zakrojonych, 

długoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, w tym HPS i 4S z udziałem odpowiednio 

20 536 i 4444 pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu HPS, odnotowano poważne działania niepożądane jak 

również bóle mięśni, zwiększenie aktywności aminotransferaz i CK w surowicy. W badaniu 4S odnotowano 

wszystkie poniżej wymienione działania niepożądane. Jeśli częstość występowania działań niepożądanych po 

symwastatynie była mniejsza lub podobna do tej, jaka występuje w badaniach po podaniu placebo oraz jeśli 

spontanicznie zgłaszane działania niepożądane były przypuszczalnie przyczynowo związane ze stosowaniem 

symwastatyny, takie działania niepożądane klasyfikowano jako „rzadko” występujące. 

W badaniu HPS (patrz punkt 5.1), w którym uczestniczyło 20 536 pacjentów leczonych symwastatyną  w 

dawce 40 mg na dobę (n = 10 269) lub placebo (n = 10 267), parametry bezpieczeństwa były porównywalne 

wśród pacjentów przyjmujących symwastatynę lub placebo, przez okres wynoszący średnio 5 lat obserwacji. 

Wskaźniki przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych były w tych grupach porównywalne (4,8% w 

grupie pacjentów leczonych symwastatyną, w porównaniu z 5,1% w grupie placebo). Częstość występowania 

miopatii była poniżej 0,1% (<0,1%) u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 40 mg. Zwiększenie 

aktywności aminotransferaz (więcej niż trzykrotnie powyżej górnej granicy uznanej za prawidłową, 

potwierdzone powtórnym badaniem) wystąpiło u 0,21% pacjentów (n = 21) leczonych symwastatyną w dawce 

40 mg, w porównaniu do 0,09% pacjentów (n = 9) otrzymujących placebo. 

Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowano zgodnie z następującą klasyfikacją:   

Bardzo często (>1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, < 1/100),  

rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) włączając pojedyncze przypadki. 

Zaburzenia krwi i układu chłonnego 

Rzadko: niedokrwistość. 

Zaburzenia układu nerwowego 

Rzadko: ból głowy, parestezje, zawroty głowy, neuropatia obwodowa. 

Zaburzenia żołądka i jelit 

Rzadko: zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty, 

zapalenie trzustki. 

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych 

Rzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka.  

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej 

Rzadko: wysypka, świąd, łysienie. 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej  

Rzadko: miopatia, rabdomioliza (patrz punkt 4.4), bóle mięśniowe, kurcze mięśni. 

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: 

Rzadko: astenia 

W rzadkich przypadkach opisywano objawy zespołu nadwrażliwości, przebiegającego z jednym lub więcej 

spośród objawów, takich jak: obrzęk naczynioruchowy, bóle mięśni typu reumatoidalnego, zapalenie mięśni 

i skóry, zapalenie naczyń, małopłytkowość, eozynofilia, podwyższone OB, zapalenie stawów, bóle stawów, 

pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, uderzenia gorąca, duszność, złe samopoczucie. 

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych 

Rzadko: zwiększenie aktywności aminotransferaz (aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza 

asparaginowa, gamma-glutamylotranseptydaza (patrz punkt 4.4), podwyższenie aktywności fosfatazy 

zasadowej, zwiększenie aktywności CK w surowicy (patrz punkt 4.4). 

Po zastosowaniu niektórych leków z grupy statyn zgłaszano następujące działania niepożądane: 

  zaburzenia snu, w tym bezsenność i koszmary senne 

  utrata pamięci 

  zaburzenia seksualne 

  depresja 

  pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie podczas długotrwałego leczenia (patrz 

punkt 4.4) 

4.9 Przedawkowanie  

Opisano kilka przypadków przedawkowania symwastatyny; przyjęta maksymalna dawka to 3,6 g.  

U wszystkich  pacjentów nastąpiło wyzdrowienie bez powikłań. Nie ma specyficznych metod leczenia w 

przypadku przedawkowania. Należy zastosować leczenie objawowe i inne wspomagające środki.  

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE 

5.1 Właściwości  farmakodynamiczne 

Grupa farmakoterapeutyczna: Inhibitory reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A 

Kod ATC: C10A A01 

Po podaniu doustnym, symwastatyna, będąca nieaktywnym laktonem, jest hydrolizowana w wątrobie do 

odpowiedniego beta-hydroksykwasu, który jest inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3- metyloglutarylo-

koenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje przemianę HMG-CoA w mewalonian. Jest to wczesny etap 

przemian prowadzących do powstawania cholesterolu. Ograniczenie tego procesu ma wpływ na szybkość 

syntezy cholesterolu. 

Symwastatyna powoduje zmniejszenie stężenia LDL-cholesterolu (LDL-C), zarówno w przypadkach gdy 

stężenie to jest podwyższone jak i prawidłowe. LDL składa się z protein o bardzo niskiej gęstości (VLDL) 

i jest katabolizowany głównie za pośrednictwem receptora LDL o bardzo wysokim powinowactwie. 

Mechanizm działania symwastatyny prowadzącego do zmniejszenia stężenia LDL może być wynikiem 

zarówno obniżenia stężenia cholesterolu VLDL (VLDL-C) jak i indukcji receptora LDL. Prowadzi to do 

zmniejszenia wytwarzania oraz zwiększonego katabolizmu LDL-C. W wyniku leczenia symwastatyną 

znacznie zmniejsza się stężenie apolipoproteiny B. Dodatkowo, symwastatyna powoduje niewielki wzrost 

stężenia HDL-C oraz zmniejszenie stężenia TG w osoczu. W wyniku tych działań stosunek całkowitego 

cholesterolu do HDL-C oraz LDL do HDL-C jest obniżony.  

Duże ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej (CHD) lub istniejąca choroba wieńcowa. 

W badaniu HPS (ang. Heart Protection Study), oceniono wpływ leczenia symwastatyną u 20 536 pacjentów (w 

wieku od 40 do 80 lat), z chorobą naczyń wieńcowych, inną zarostową chorobą tętnic lub cukrzycą, u których 

stwierdzono lub nie stwierdzono hiperlipidemii. W trakcie tego badania 10 269 pacjentów przyjmowało 

symwastatynę w dawce 40 mg/dobę i 10 267 pacjentów przyjmowało placebo przez okres wynoszący średnio 

5 lat. Na początku badania stężenia LDL-C u 6 793 pacjentów (33%) były poniżej 116 mg/dl, u 5 063 

pacjentów (25%) pomiędzy 116 mg/dl a 135 mg/dl, natomiast u 8 680 pacjentów (42%) powyżej 135 mg/dl.  

W porównaniu z placebo leczenie symwastatyną w dawce 40 mg/dobę w znacznym stopniu powodowało 

istotne zmniejszenie ryzyka śmierci z powodu wszystkich przyczyn (1 328 [12,9%] u pacjentów leczonych 

symwastatyną, w porównaniu z 1 507 [14,7%] u pacjentów otrzymujących placebo; p = 0,0003); powodowało 

zmniejszenie ryzyka zgonów wieńcowych o 18% (587 [5,7%] w porównaniu do 707 [6,9%]; p = 0,0005; 

bezwzględne zmniejszenie ryzyka 1,2%). Zmniejszenie liczby zgonów z innych przyczyn niż dotyczące 

układu naczyniowego nie osiągnęło poziomu istotnego statystycznie. Przyjmowanie symwastatyny 

zmniejszało także ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (złożony punkt końcowy składający 

się z zawału serca nie prowadzącego do zgonu lub zgonu z przyczyn wieńcowych) o 27% (p < 0,0001). 

Symwastatyna zmniejszała potrzebę wykonania procedury rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (w tym 

pomosty aortalno-wieńcowe lub przezskórna angioplastyka balonowa) i rewaskularyzację naczyń 

obwodowych oraz naczyń innych niż wieńcowych, odpowiednio o 30% (p < 0,0001) i 16% (p = 0,006).  

Symwastatyna zmniejszała o 25% (p < 0,0001) ryzyko wystąpienia udaru, a do 30% zmniejszała ryzyko udaru 

niedokrwiennego (p < 0,0001). Dodatkowo, w podgrupie pacjentów z cukrzycą, symwastatyna zmniejszała 

ryzyko rozwoju powikłań ze strony dużych naczyń krwionośnych, konieczność wykonania rewaskularyzacji 

naczyń obwodowych (zabiegi chirurgiczne lub angioplastyka), konieczność wykonania amputacji kończyn lub 

częstość wystąpienia owrzodzeń nóg o 21% (p = 0,0293). Proporcjonalne zmniejszenie częstości zdarzeń było 

podobne w każdej podgrupie badanych pacjentów, w tym również u pacjentów, u których nie stwierdzono 

choroby wieńcowej, ale u których stwierdzono schorzenia naczyń mózgowych lub tętnic obwodowych, w 

grupie kobiet i mężczyzn mających w momencie włączenia do badania mniej lub ponad 70 lat, z 

nadciśnieniem tętniczym lub bez oraz w szczególności u pacjentów, u których w momencie włączenia do 

badania stężenie cholesterolu LDL było niższe niż 3,0 mmol/l. 

W badaniu 4S (ang. Scandinavian Simvastatin Survival Study), oceniono wpływ leczenia symwastatyną na 

śmiertelność całkowitą u 4 444 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych, u których stężenie całkowitego 

cholesterolu w momencie rozpoczęcia badania zawierało się w przedziale 212 – 309 mg/dl (5,5-8,0 mmol/l). 

W tym badaniu wieloośrodkowym, z randomizacją, prowadzonym na zasadzie podwójnie ślepej próby, 

kontrolowanym placebo, pacjenci z dławicą piersiową lub, u których wcześniej wystąpił zawał serca, 

otrzymywali leczenie złożone z diety, standardowych leków i podawano im symwastatynę w dawce 20 mg do 

40 mg/dobę (n = 2 221) albo placebo (n = 2 223) przez okres wynoszący średnio 5,4 lat. Symwastatyna 

zmniejszyła ryzyko zgonu o 30% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,3%). Ryzyko śmierci z powodu 

choroby naczyń wieńcowych zostało zredukowane o 42% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,5%). 

Symwastatyna zmniejszyła także ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (zgon z powodu 

choroby wieńcowej wraz ze zweryfikowanym w trakcie hospitalizacji zawałem serca nie powodującym 

śmierci) o 34%. Ponadto, symwastatyna w znaczącym stopniu (o 28%) zmniejszyła ryzyko wystąpienia 

zakończonych śmiercią i nie powodujących śmierci zdarzeń ze strony naczyń mózgowych (udar i przemijające 

epizody niedokrwienia). Pomiędzy grupami nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy częstości 

występowania zgonów nie spowodowanych chorobami serca i naczyń. 

Pierwotna hipercholestrolemia i mieszana hiperlipidemia  

W badaniach mających na celu porównanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania symwastatyny  

w dawkach 10, 20, 40 i 80 mg na dobę, u pacjentów z hipercholestrolemią, obserwowano średnie zmniejszenie 

stężenia LDL-C o 30, 38, 41 i 47%. W badaniach pacjentów ze złożoną (mieszaną) hiperlipidemią, którzy 

otrzymywali symwastatynę w dawkach 40 i 80 mg, mediana zmniejszenia stężenia triglicerydów wynosiła 

odpowiednio 28 i 33% (placebo: 2%), średni wzrost stężenia HDL-C odpowiednio 13 i 16% (placebo: 3%). 

5.2  Właściwości farmakokinetyczne    

Symwastatyna jest nieaktywnym laktonem, który in vivo łatwo ulega hydrolizie do odpowiedniego  

beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Proces hydrolizy odbywa się głównie  

w wątrobie; w osoczu ludzkim proces ten przebiega bardzo powoli. 

Wchłanianie 

Symwastatyna jest dobrze wchłaniana i znaczny jej wychwyt następuje w wątrobie (efekt pierwszego 

przejścia). Wychwyt w wątrobie zależy od przepływu krwi w wątrobie. Wątroba jest głównym miejscem 

działania formy aktywnej. 

Po doustnym podaniu symwastatyny, wchłanianie beta-hydroksykwasu do krążenia ogólnego było mniejsze 

niż 5% dawki. Maksymalne stężenie w osoczu aktywnego inhibitora jest osiągane około 1 do 2 godzin po 

podaniu symwastatyny. Przyjęcie symwastatyny z posiłkiem nie wpływa na wchłanianie symwastatyny. 

Farmakokinetyka po jednorazowym i wielokrotnym podaniu symwastatyny wskazuje na brak kumulacji 

produktu po wielokrotnym podaniu. 

Dystrybucja 

Symwastatyna i jej aktywne metabolity są w znacznym stopniu > 95% wiązane z białkami. 

Wydalanie 

Symwastatyna jest substratem dla CYP3A4 (patrz punkty 4.3 i 4.5). Głównymi metabolitami symwastatyny 

obecnymi w ludzkim osoczu są beta hydroksykwasy i inne cztery aktywne metabolity. Po podaniu doustnym 

znakowanej symwastatyny, w ciągu 96 godzin 13% dawki jest wydalane z moczem, a 60% z kałem. Zawartość 

leku wykryta w kale odpowiadała ilości wchłoniętych metabolitów, które zostały wydalone z żółcią oraz 

lekowi niewchłoniętemu. 

Po dożylnym podaniu metabolitu beta-hydroksykwasu, okres półtrwania wynosił przeciętnie 1,9 godzin. 

Przeciętnie tylko 0,3% dawki podanej dożylnie było wydalane w moczu w postaci inhibitorów. 

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie 

W oparciu o konwencjonalne badania na zwierzętach, dotyczące farmakodynamiki, toksyczności po podaniu 

dawki wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości, stwierdzono, że dla ludzi  

nie występuje inne zagrożenie poza tym, jakie może wyniknąć z samego mechanizmu farmakologicznego 

działania symwastatyny.  

Po podaniu maksymalnej tolerowanej dawki symwastatyny, zarówno u szczurów jak i królików,     

nie stwierdzono zniekształceń płodów, wpływu na płodność, funkcje rozrodcze lub rozwój noworodków. 

6.  DANE FARMACEUTYCZNE 

6.1 Wykaz substancji pomocniczych 

Laktoza, zmodyfikowana skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, talk, magnezu stearynian, 

butylohydroksyanizol. Skład otoczki: hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, tytanu dwutlenek (E 171), talk.  

6.2 Niezgodności farmaceutyczne 

Nieznane. 

6.3 Okres ważności 

2 lata. 

6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu 

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C w oryginalnym opakowaniu. 

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 

Blistry z folii Al/PVC/PE/PVDC w tekturowym pudełku.  

Wielkość opakowania: 28 tabletek (2 blistry po 14 tabletek). 

6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania 

Brak szczególnych wymagań. 

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO 

OBROTU 

Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Měcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska. 

8.  NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 

Pozwolenie nr: 9401. 

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA 

PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 

26.06.2002 

09.07.2008 

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI 

PRODUKTU LECZNICZEGO 

07.09.2010 r. 

Document Outline

Advertisement