Flonidan

Główne informacje

  • Nazwa własna:
  • Flonidan
  • Dostępny od:
  • Sandoz
  • Dawkowanie:
  • 10 mg
  • Forma farmaceutyczna:
  • tabletki
  • Używać do:
  • Ludzie
  • Typ medycyny:
  • alopatycznych narkotyków

Dokumenty

Lokalizacja

  • Dostępne w:
  • Flonidan
    Polska
  • Język:
  • polski

Inne informacje

Status

  • Źródło:
  • URPL
  • Data autoryzacji:
  • 20-11-2011
  • last_update:
  • 09-08-2016

Ulotkę dla pacjenta


ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UśYTKOWNIKA

FLONIDAN

10 mg, tabletki

(Loratadinum)

NaleŜy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

- NaleŜy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

- NaleŜy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie naleŜy go przekazywać innym.

Lek moŜe zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

- Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepoŜądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy

niepoŜądane niewymienione w ulotce, naleŜy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest lek Flonidan i w jakim celu się go stosuje

2. Informacje waŜne przed zastosowaniem leku Flonidan

3. Jak stosować lek Flonidan

4. MoŜliwe działania niepoŜądane

5. Jak przechowywać lek Flonidan

6. Inne informacje

1. CO TO JEST LEK FLONIDAN I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Loratadyna, substancja czynna leku Flonidan, naleŜy do grupy leków przeciwhistaminowych. Podczas

reakcji alergicznej uwalniane są róŜne substancje (tzw. mediatory), powodujące rozwój objawów

alergii. Jednym z najwaŜniejszych mediatorów jest histamina. Lek Flonidan hamuje aktywność

histaminy, wykazując w ten sposób działanie przeciwalergiczne. Flonidan łagodzi następujące

objawy, wywołane przez histaminę w trakcie reakcji alergicznej: świąd, zaczerwienienie, obrzęk i

wydzielinę z nosa.

Flonidan łagodzi objawy związane z:

 alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, takie jak kichanie, wodnista wydzielina z nosa lub

ś wiąd nosa, świąd podniebienia, zaczerwienienie lub łzawienie oczu;

 przewlekłą pokrzywką o nieznanej przyczynie (tzn. przewlekłą pokrzywką idiopatyczną), takie jak

bąble na skórze, obrzęk i świąd.

2. INFORMACJE WAśNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU FLONIDAN

Kiedy nie stosować leku Flonidan

 jeśli pacjent ma uczulenie (nadwraŜliwość) na loratadynę lub na którykolwiek z pozostałych

składników leku Flonidan (patrz punkt 6),

 u kobiet w ciąŜy.

Kiedy zachować szczególną ostroŜność stosując Flonidan

 jeśli lek stosowany jest przez długi czas,

 jeśli po przyjęciu leku Flonidan objawy alergii nie ustępują lub nasilają się,

 jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności wątroby lub nerek,

NaleŜy przerwać stosowanie leku co najmniej 2 dni przed wykonaniem alergicznych testów skórnych,

gdyŜ lek Flonidan moŜe maskować objawy nadwraŜliwości i hamować lub osłabiać dodatnią reakcję na

alergeny wykrywaną tymi testami. Po badaniu lek moŜna przyjmować, jak poprzednio.

Stosowanie innych leków

NaleŜy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, równieŜ

tych, które wydawane są bez recepty.

Dotyczy to zwłaszcza następujących leków:

 cymetydyny (leku stosowanego w celu zmniejszenia wydzielania kwasu solnego w Ŝołądku),

 ketokonazolu lub flukonazolu (leków stosowanych w leczeniu zakaŜeń grzybiczych),

 erytromycyny (antybiotyku),

 fluoksetyny (leku stosowanego w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych).

Przyjmowanie leku Flonidan z jedzeniem i piciem

Lek moŜna przyjmować niezaleŜnie od posiłków.

Tabletkę naleŜy połknąć w całości, popijając szklanką wody.

Flonidan nie nasila działania alkoholu.

CiąŜa i karmienie piersią

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku naleŜy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie leku Flonidan u kobiet w ciąŜy jest przeciwwskazane, gdyŜ bezpieczeństwo stosowania

loratadyny w okresie ciąŜy nie zostało ustalone.

Loratadyna przenika do mleka kobiecego, dlatego stosowanie leku Flonidan w okresie karmienia

piersią nie jest zalecane.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Badania wykazały, Ŝe loratadyna stosowana w zalecanych dawkach nie wpływa na zdolność

prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Jednak u niektórych osób przyjęcie leku moŜe

spowodować senność, zaburzającą zdolność wykonywania tych czynności.

WaŜne informacje o niektórych składnikach leku Flonidan

Tabletki Flonidan zawierają laktozę. JeŜeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych

cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. JAK STOSOWAĆ LEK FLONIDAN

Flonidan naleŜy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie naleŜy zmieniać dawki lub

przerywać stosowania leku bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Dorośli i dzieci w wieku powyŜej 12 lat: 1 tabletka leku Flonidan (10 mg) raz na dobę.

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat (o masie ciała większej niŜ 30 kg): 1 tabletka leku Flonidan (10 mg)

raz na dobę.

U dzieci o masie ciała mniejszej niŜ 30 kg stosowanie tabletek 10 mg nie jest wskazane.

Tabletek Flonidan nie naleŜy podawać dzieciom w wieku poniŜej 2 lat.

U dzieci w wieku poniŜej 12 lat zaleca się stosowanie leku Flonidan w postaci zawiesiny doustnej.

W przypadku wraŜenia, Ŝe działanie leku Flonidan jest zbyt mocne lub za słabe, naleŜy skonsultować

się z lekarzem lub farmaceutą.

Przyjęcie większej niŜ zalecana dawki leku Flonidan

Jeśli pacjent przyjął zbyt duŜo tabletek, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Przedawkowanie moŜe spowodować senność, ból głowy i przyspieszoną czynność serca. Lek

naleŜy usunąć z przewodu pokarmowego tak szybko, jak to jest moŜliwe.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Pominięcie przyjęcia dawki leku Flonidan

Jeśli pacjent zapomni przyjąć lek o zwykłej porze, powinien przyjąć go zaraz po przypomnieniu sobie

o tym. Jeśli zbliŜa się juŜ pora zaŜycia następnej dawki, nie naleŜy przyjmować pominiętej tabletki,

ale powrócić do zwykłego schematu dawkowania.

Nie naleŜy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku naleŜy zwrócić się do

lekarza lub farmaceuty.

4. MOśLIWE DZIAŁANIA NIEPOśĄDANE

Jak kaŜdy lek, Flonidan moŜe powodować działania niepoŜądane, chociaŜ nie u kaŜdego one

wystąpią.

Działania niepoŜądane występujące często (u 1 do 10 na 100 osób przyjmujących lek):

 ból głowy, nerwowość i uczucie zmęczenia (u dzieci),

 senność (u dorosłych).

Działania niepoŜądane występujące niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 osób przyjmujących lek):

 ból głowy, zwiększone łaknienie i bezsenność (u dorosłych).

Działania niepoŜądane występujące bardzo rzadko (rzadziej niŜ u 1 na 10 000 osób przyjmujących

lek):

 cięŜkie reakcje alergiczne z nagłymi trudnościami w oddychaniu, bardzo silnymi zawrotami głowy

lub zasłabnięciem, obrzękiem twarzy lub gardła. W takim przypadku naleŜy niezwłocznie

skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliŜszego szpitala.

 zawroty głowy, przyspieszone bicie serca (tachykardia), kołatanie serca, nudności, suchość

w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej Ŝołądka, zaburzenia czynności wątroby, wysypka,

wypadanie włosów, uczucie zmęczenia.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepoŜądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy

niepoŜądane niewymienione w ulotce, naleŜy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK FLONIDAN

 Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

 Nie stosować po upływie terminu waŜności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin

waŜności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

 Przechowywać w temperaturze poniŜej 25ºC. Chronić przed światłem i wilgocią.

 Leków nie naleŜy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. NaleŜy zapytać

farmaceutę co zrobić z lekami, które nie są juŜ potrzebne. Takie postępowanie pomoŜe chronić

ś rodowisko.

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Flonidan

- Substancją czynną leku jest loratadyna. KaŜda tabletka zawiera 10 mg loratadyny.

- Ponadto lek zawiera: skrobię kukurydzianą, laktozę jednowodną, magnezu stearynian, skrobię

Ŝ elowaną.

Jak wygląda lek Flonidan i co zawiera opakowanie

Tabletki Flonidan są białe lub prawie białe, okrągłe, z linią podziału po jednej stronie, ułatwiającą

przełamywanie. Pakowane są w blistry z folii PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Opakowania zawierają 10, 30, 60 lub 90 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny

Sandoz GmbH

Biochemiestrasse 10

A-6250 Kundl, Austria

Wytwórca:

Lek Pharmaceuticals d.d.

Verovškova 57

1526 Ljubljana, Słowenia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji naleŜy zgłosić się do:

Sandoz Polska Sp. z o.o.

ul. Domaniewska 50 C

02-672 Warszawa

tel. 022 549 15 00

Data zatwierdzenia ulotki:

Logo Sandoz

Charakterystyka produktu leczniczego


CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

FLONIDAN 10 mg, tabletki

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

KaŜda tabletka zawiera 10 mg loratadyny (Loratadinum).

Substancje pomocnicze:

Jedna tabletka zawiera 71,3 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Biała lub prawie biała, okrągła tabletka z linią podziału po jednej stronie, ułatwiającą przełamywanie.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

 Objawy alergicznego (sezonowego i całorocznego) zapalenia błony śluzowej nosa.

 Objawy przewlekłej pokrzywki idiopatycznej.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dorośli i dzieci w wieku powyŜej 12 lat:

10 mg loratadyny (1 tabletka) raz na dobę.

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat i masie ciała większej niŜ 30 kg:

10 mg loratadyny (1 tabletka) raz na dobę.

U dzieci o masie ciała mniejszej niŜ 30 kg stosowanie tabletek 10 mg nie jest wskazane.

U dzieci w wieku poniŜej 12 lat zaleca się podawanie produktu Flonidan w postaci zawiesiny

doustnej.

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci w wieku poniŜej 2 lat.

Dawkowanie u pacjentów z cięŜką niewydolnością wątroby

U pacjentów z cięŜką niewydolnością wątroby naleŜy zastosować mniejszą dawkę początkową, gdyŜ

klirens loratydyny moŜe być u nich zmniejszony. U dorosłych i dzieci o masie ciała większej niŜ 30 kg

zaleca się podawanie 10 mg loratadyny (1 tabletka) co drugi dzień.

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku i u pacjentów z niewydolnością nerek

Zmiana dawkowania nie jest konieczna.

Sposób podawania

Flonidan moŜna przyjmować niezaleŜnie od posiłków. Tabletki naleŜy połykać bez rozgryzania,

popijając płynem.

4.3 Przeciwwskazania

NadwraŜliwość na loratadynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CiąŜa.

4.4 Specjalne ostrzeŜenia i środki ostroŜności dotyczące stosowania

 NaleŜy zachować ostroŜność podczas długotrwałego leczenia oraz u pacjentów z zaburzeniami

czynności wątroby lub nerek.

 Flonidan naleŜy stosować ostroŜnie u pacjentów z cięŜkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz

punkt 4.2).

 Stosowanie produktu Flonidan naleŜy przerwać co najmniej 48 godzin przed planowanym

wykonaniem skórnych testów alergicznych, gdyŜ leki przeciwhistaminowe mogą hamować lub

osłabiać dodatnią reakcję na alergeny wykrywaną tymi testami.

 Tabletki Flonidan zawierają laktozę jednowodną. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów

z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp)

lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

 Flonidan nie nasila działania alkoholu, co wykazano w badaniach sprawności psychomotorycznej.

 MoŜliwe są interakcje ze wszystkimi znanymi inhibitorami izoenzymów CYP3A4 lub CYP2D6,

prowadzące do zwiększenia stęŜenia loratadyny (patrz punkt 5.2) i w konsekwencji, do nasilenia

działań niepoŜądanych.

4.6 Wpływ na płodność, ciąŜę i laktację

W badaniach na zwierzętach nie wykazano teratogennego działania loratadyny, ale nie ustalono

bezpieczeństwa jej stosowania u kobiet w ciąŜy. Stosowanie loratadyny w okresie ciąŜy jest

przeciwskazane.

Loratadyna przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się jej stosowania u kobiet karmiących

piersią.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

W badaniach klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów nie stwierdzono

osłabienia sprawności pacjentów otrzymujących loratadynę. NaleŜy jednak poinformować pacjentów,

Ŝ e bardzo rzadko u niektórych osób występowała senność, która moŜe zaburzać zdolność prowadzenia

pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8 Działania niepoŜądane

W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 2 do 12 lat często notowanymi działaniami

niepoŜądanymi, które występowały częściej niŜ po podaniu placebo, były bóle głowy (2,7%),

nerwowość (2,3%) i uczucie zmęczenia (1%).

W badaniach klinicznych z udziałem dorosłych i młodzieŜy otrzymujących loratadynę w zalecanej

dawce dobowej 10 mg i we wskazaniach obejmujących alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa

i przewlekłą pokrzywkę idiopatyczną, działania niepoŜądane występujące częściej niŜ po podaniu

placebo notowano u 2% pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepoŜądanymi, które

występowały częściej niŜ po podaniu placebo, były: senność (1,2%), bóle głowy (0,6%), zwiększone

łaknienie (0,5%) i bezsenność (0,1%).

Inne działania niepoŜądane, notowane bardzo rzadko w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu,

wymieniono w tabeli:

Zaburzenia układu immunologicznego

Anafilaksja

Zaburzenia układu nerwowego

Zawroty głowy

Zaburzenia serca

Tachykardia, kołatanie serca

Zaburzenia Ŝołądka i jelit

Nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej Ŝołądka

Zaburzenia wątroby i dróg Ŝółciowych

Nieprawidłowa czynność wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Wysypka, łysienie

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Uczucie zmęczenia

4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie loratadyny powoduje nasilenie objawów cholinolitycznych. Obserwowano senność,

tachykardię i bóle głowy.

W razie przedawkowania naleŜy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące, i prowadzić je tak

długo, jak to jest konieczne. MoŜna podjąć próbę podania węgla aktywowanego w postaci zawiesiny z

wodą. MoŜna rozwaŜyć płukanie Ŝołądka. Loratadyna nie jest usuwana z organizmu metodą

hemodializy, a skuteczność dializy otrzewnowej nie jest znana. Po zakończeniu postępowania

doraźnego naleŜy w dalszym ciągu kontrolować stan pacjenta.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwhistaminowe do stosowania wewnętrznego.

Kod ATC: R06AX13

Loratadyna jest trójpierścieniowym lekiem przeciwhistaminowym, który działa częściowo wybiórczo

na obwodowe receptory histaminowe H

1 i słabo przenika do ośrodkowego układu nerwowego.

U większości osób loratadyna stosowana w zalecanych dawkach nie wykazuje klinicznie istotnego

ośrodkowego działania sedatywnego i przeciwcholinergicznego.

Podczas długotrwałego podawania nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian parametrów

czynności Ŝyciowych, wyników badań laboratoryjnych, badań fizykalnych czy zapisu EKG.

Loratadyna nie wykazuje istotnego działania na receptory H

2 , nie hamuje wychwytu noradrenaliny

oraz praktycznie nie wywiera wpływu na czynność układu krąŜenia i aktywność układu

przewodzącego serca.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Po podaniu doustnym loratadyna szybko i dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Lek jest

w znacznym stopniu metabolizowany w procesie pierwszego przejścia przez wątrobę, głównie

z udziałem CYP3A4 i CYP2D6. Pokarm nieznacznie opóźnia wchłanianie loratadyny, ale bez wpływu

na jej działanie kliniczne. Główny metabolit, desloratadyna (DCL), jest czynny farmakologicznie i w

duŜym stopniu odpowiada za działanie kliniczne. Maksymalne stęŜenie loratadyny i DCL w surowicy

występuje odpowiednio, po 1-1,5 godziny i 1,5-3,7 godziny po podaniu.

W kontrolowanych badaniach klinicznych wykazano, Ŝe równoczesne stosowanie loratadyny

z ketokonazolem, erytromycyną i cymetydyną powoduje zwiększenie stęŜenia loratadyny w osoczu,

jednak bez zmian istotnych klinicznie (w tym zmian w EKG).

Loratadyna wiąŜe się z białkami osocza w duŜym stopniu (97-99%), a jej metabolit w stopniu

umiarkowanym (73-76%). Średni okres półtrwania wynosi dla loratadyny 8,4 godziny (zakres od 3 do

20 godzin), a dla głównego metabolitu 28 godzin (zakres od 8,8 do 92 godzin).

W ciągu 10 dni około 40% dawki wydalane jest w moczu, a 42% z kałem, głównie w postaci

sprzęŜonych metabolitów. Około 27% dawki wydalane jest w moczu w ciągu pierwszych 24 godzin.

Dostępność biologiczna loratadyny i jej czynnego metabolitu jest proporcjonalna do dawki.

Profil farmakokinetyczny loratadyny i jej metabolitu jest podobny u zdrowych, dorosłych ochotników

i zdrowych ochotników w podeszłym wieku.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek wartości pola pod krzywą (AUC) i maksymalne

stęŜenie w osoczu (C

max ) loratadyny i jej metabolitu są większe niŜ u pacjentów z prawidłową

czynnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek średnie wartości okresu półtrwania loratadyny

i jej metabolitu nie róŜnią się istotnie od wartości stwierdzanych u osób zdrowych. U pacjentów

z przewlekłą niewydolnością nerek hemodializa nie wpływa na parametry farmakokinetyczne

loratadyny i jej czynnego metabolitu.

U pacjentów z przewlekłą poalkoholową chorobą wątroby wartości AUC i maksymalne stęŜenie

loratadyny w osoczu było dwukrotnie większe od wartości u pacjentów z prawidłową czynnością

wątroby, bez znaczącej zmiany profilu farmakokinetycznego metabolitu. Okres półtrwania loratadyny

i jej metabolitu wynosił, odpowiednio, 24 godziny i 37 godzin, i wydłuŜał się wraz ze stopniem

uszkodzenia wątroby.

Loratadyna i jej czynny metabolit przenikają do mleka kobiecego.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących

bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności

i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniają występowania szczególnego zagroŜenia dla

człowieka.

W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję nie obserwowano teratogennego działania

loratadyny. Jednak u szczurów, przy stęŜeniach w osoczu 10 razy większych niŜ stęŜenia występujące

po podaniu dawki leczniczej obserwowano wydłuŜenie porodu i zmniejszenie przeŜywalności

potomstwa.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Skrobia kukurydziana

Laktoza jednowodna

Magnezu stearynian

Skrobia Ŝelowana

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie są znane.

6.3 Okres waŜności

4 lata

6.4 Specjalne środki ostroŜności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniŜej 25ºC. Chronić przed światłem i wilgocią.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Opakowanie zawiera 10, 30, 60 i 90 tabletek.

6.6 Specjalne środki ostroŜności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Bez szczególnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady naleŜy usunąć zgodnie z lokalnymi

przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE

DO OBROTU

Sandoz GmbH

Biochemiestrasse 10

A-6250 Kundl, Austria

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 7392

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU /

DATA PRZEDŁUśENIA POZWOLENIA

21.11.1997 / 21.01.2005 / 27.12.2007 / 05.11.2008

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Nie ma żadnych ostrzeżeń co do bezpieczeństwa dotyczących tego produktu.

Nie ma żadnych newsów dotyczących tego produktu.

z samego składnika aktywnego