Lamegom 25 mg tabletki powlekane

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Agomelatinum
Dostępny od:
Krka, d.d., Novo mesto
Kod ATC:
N06AX22
INN (International Nazwa):
Agomelatinum
Dawkowanie:
25 mg
Forma farmaceutyczna:
tabletki powlekane
Podsumowanie produktu:
28 tabl., 03838989699352, Rp; 56 tabl., 03838989699369, Rp; 84 tabl., 03838989699376, Rp
Numer pozwolenia:
25025

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Lamegom, 25 mg, tabletki powlekane

Agomelatinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Lamegom i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lamegom

Jak przyjmować lek Lamegom

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Lamegom

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Lamegom i w jakim celu się go stosuje

Lek Lamegom zawiera substancję czynną agomelatynę. Należy do grupy leków przeciwdepresyjnych

i został przepisany w celu leczenia depresji.

Lamegom jest stosowany u dorosłych.

Depresja jest przewlekłym zaburzeniem nastroju, które wpływa na codzienne życie. Objawy depresji

są odmienne u różnych osób, ale często obejmują głęboki smutek, poczucie braku wartości, utratę

zainteresowania ulubionymi czynnościami, zaburzenia snu, uczucie spowolnienia, lęku, zmiany masy

ciała.

Spodziewane korzyści ze stosowania leku Lamegom to zmniejszenie nasilenia i stopniowe

ustępowanie objawów związanych z depresją.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lamegom

Kiedy nie stosować leku Lamegom:

jeśli pacjent ma uczulenie na agomelatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6);

jeśli wątroba pacjenta nie pracuje prawidłowo (zaburzenia czynności wątroby);

jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę (inny lek stosowany w leczeniu depresji) lub

cyprofloksacynę (antybiotyk).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku należy omówić to z lekarzem.

Stosowanie leku Lamegom u pacjenta może być nieodpowiednie z kilku przyczyn:

jeśli pacjent zażywa leki o znanym działaniu na wątrobę. Należy poradzić się lekarza, których

leków to dotyczy;

jeśli pacjent jest otyły lub ma nadwagę, powinien poradzić się lekarza;

jeśli pacjent ma cukrzycę, powinien poradzić się lekarza;

jeśli przed leczeniem pacjent ma zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, lekarz

zadecyduje, czy lek Lamegom jest dla niego odpowiedni;

jeśli pacjent ma chorobę afektywną dwubiegunową, wystąpiły lub rozwijają się u niego objawy

manii (nadmierne pobudzenie i rozemocjonowanie), należy porozmawiać z lekarzem przed

rozpoczęciem stosowania tego leku lub przed jego kontynuowaniem (patrz także punkt 4

„Możliwe działania niepożądane”);

jeśli pacjent wykazuje otępienie, lekarz indywidualnie oceni, czy lek Lamegom jest dla pacjenta

odpowiedni.

Podczas leczenia lekiem Lamegom:

Co należy zrobić, aby uniknąć potencjalnych poważnych zaburzeń czynności wątroby

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien sprawdzić, czy wątroba pacjenta

prawidłowo pracuje. U niektórych pacjentów, podczas leczenia lekiem Lamegom, może

zwiększyć się aktywność enzymów wątrobowych we krwi. Z tego względu należy

wykonywać badania

kontrolne zgodnie z następującym kalendarzem

Przed

rozpoczęciem

leczenia lub po

zwiększeniu dawki

po około 3

tygodniach

leczenia

po około 6

tygodniach

leczenia

po około 12

tygodniach

leczenia

po około 24

tygodniach

leczenia

Badania krwi

Na podstawie tych badań lekarz zadecyduje, czy pacjent powinien otrzymać lek lub kontynuować

stosowanie leku Lamegom (patrz także „Jak przyjmować lek Lamegom” w punkcie 3).

Uwaga na objawy nieprawidłowej pracy

wątroby

Jeśli pacjent zaobserwuje którykolwiek z następujących objawów zaburzenia czynności

wątroby: nietypowo ciemny mocz, jasno zabarwiony kał, zażółcenie skóry lub oczu, ból w

prawej górnej części brzucha, nietypowe zmęczenie (zwłaszcza związane z innymi objawami

wymienionymi powyżej), należy niezwłocznie zwrócić się po poradę do lekarza, który może

zalecić przerwanie przyjmowania leku Lamegom.

Działanie leku Lamegom nie jest udokumentowane u pacjentów w wieku 75 lat i starszych. Z tego

względu Lamegom nie powinien być stosowany u tych pacjentów.

Myśli o samobójstwie i nasilenie depresji

Jeśli pacjent ma depresję, może czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o samobójstwie. Mogą

się one nasilić na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki

zaczynają działać dopiero po pewnym czasie, zwykle po około dwóch tygodniach, a czasem później.

Jest bardziej prawdopodobne, że pacjent ma takie myśli:

jeśli wcześniej miał już myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu;

jeśli pacjent jest młodym dorosłym. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko

zachowań samobójczych u młodych dorosłych (w wieku poniżej 25 lat) z zaburzeniami

psychicznymi, którzy byli leczeni lekiem przeciwdepresyjnym.

Jeśli pacjent ma myśli o samookaleczeniu lub o samobójstwie, powinien natychmiast

skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala.

Może być pomocne powiedzenie krewnemu lub przyjacielowi, że pacjent cierpi na depresję i

poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może ich poprosić o informowanie go, gdy

zauważą, że depresja się nasiliła lub jeśli martwią ich zmiany w zachowaniu pacjenta.

Dzieci i młodzież

Lek Lamegom nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat).

Lamegom a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Pacjent nie powinien przyjmować produktu Lamegom razem z niektórymi lekami (patrz także

„Kiedy nie stosować leku Lamegom” w punkcie 2): fluwoksamina (inny lek stosowany w leczeniu

depresji), cyprofloksacyna (antybiotyk) mogą zmieniać ilość agomelatyny we krwi.

Należy pamiętać, by powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje jeden z następujących leków:

propranolol (beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia), enoksacynę (antybiotyk) oraz jeśli

pali więcej niż 15 papierosów dziennie.

Stosowanie leku Lamegom z alkoholem

Nie zaleca się picia alkoholu podczas leczenia lekiem Lamegom.

Ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje

mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Karmienie piersią

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza karmić piersią, ponieważ

karmienie piersią należy przerwać, gdy przyjmuje się lek Lamegom.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

U pacjenta mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia

pojazdów lub obsługiwania maszyn. Przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdu lub do

obsługiwania maszyn należy upewnić się, że reakcje są prawidłowe.

Lamegom zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, to to znaczy lek uznaje się za „wolny od

sodu”

3.

Jak przyjmować lek Lamegom

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości

należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecaną dawką leku Lamegom jest jedna tabletka (25 mg) wieczorem przed snem. W niektórych

przypadkach lekarz może przepisać większą dawkę (50 mg), to jest dwie tabletki przyjmowane

jednocześnie, przed snem.

U większości pacjentów z depresją l

ek Lamegom zaczyna działać na objawy depresji w ciągu dwóch

tygodni od rozpoczęcia leczenia. Lekarz może zalecić kontynuowanie stosowania leku Lamegom,

nawet gdy pacjent poczuje się lepiej, aby zapobiec nawrotowi depresji.

Depresję należy leczyć wystarczająco długo, przynajmniej przez 6 miesięcy, aby upewnić się, że

objawy ustąpiły.

Nie należy przerywać stosowania leku bez zalecenia lekarza nawet w przypadku poprawy

samopoczucia.

Lek Lamegom jest przeznaczony do stosowania doustnego. Należy połknąć tabletkę, popijając wodą.

Lek Lamegom może być przyjmowany z

pokarmem lub bez pokarmu

Jak zmienić leczenie z leku przeciwdepresyjnego z grupy SSRI/SNRI na Lamegom?

Jeśli lekarz zamienia lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI (ang. Selective Serotonin Reuptake

Inhibitors – Selektywne Inhibitory Wychwytu Zwrotnego Serotoniny) lub SNRI (ang. Serotonin

Norepinephrine Reuptake Inhibitors – Inhibitory Wychwytu Zwrotnego Serotoniny i Noradrenaliny)

na Lamegom, doradzi pacjentowi, jak należy przerwać stosowanie poprzedniego leku, gdy

rozpocznie się przyjmowanie leku Lamegom.

Przez kilka tygodni u pacjenta mogą występować objawy odstawienia związane z zaprzestaniem

stosowania poprzedniego leku, nawet jeśli jego dawkę zmniejsza się stopniowo.

Objawy odstawienia to: zawroty głowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk,

bóle głowy, nudności, wymioty i drżenie. Objawy te są zwykle łagodne lub umiarkowane i

przemijają samoistnie w ciągu kilku dni.

Jeśli podczas zmniejszania dawki poprzednio stosowanego leku rozpoczyna się przyjmowanie leku

Lamegom, nie należy mylić możliwych objawów odstawienia z brakiem wczesnego działania leku

Lamegom.

Należy omówić z lekarzem najlepszy sposób przerwania stosowania poprzedniego leku

przeciwdepresyjnego podczas rozpoczynania terapii lekiem Lamegom.

Kontrolowanie czynności wątroby (patrz także punkt 2)

Aby sprawdzić, czy wątroba pacjenta prawidłowo pracuje, lekarz zaleci wykonanie badań

laboratoryjnych przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co pewien czas podczas terapii, zwykle po

3 tygodniach, 6 tygodniach, 12 tygodniach i 24 tygodniach.

Jeśli lekarz zwiększy dawkę do 50 mg, należy przeprowadzić badania laboratoryjne na początku

stosowania tej dawki, a następnie okresowo podczas leczenia, zwykle po 3 tygodniach, 6 tygodniach,

12 tygodniach i 24 tygodniach. Jeśli lekarz uzna to za konieczne, zaleci też późniejsze badania.

Nie wolno stosować leku Lamegom, jeśli wątroba pacjenta nie pracuje prawidłowo.

Jeśli pacjent ma problemy z nerkami, lekarz dokona indywidualnej oceny pacjenta, czy zażywanie

leku Lamegom jest dla niego bezpieczne.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lamegom

Jeśli pacjent zażył większą ilość leku Lamegom niż powinien lub jeśli na przykład dziecko

przypadkowo przyjęło lek, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Doświadczenie dotyczące przedawkowania leku Lamegom jest ograniczone. Do zgłaszanych

objawów należy ból w górnej części żołądka, senność, zmęczenie, pobudzenie, lęk, napięcie, zawroty

głowy, zasinienie lub złe samopoczucie.

Pominięcie przyjęcia leku Lamegom

Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy zażyć

następną dawkę o zwykłej porze.

Przerwanie przyjmowania leku Lamegom

Przed przerwaniem przyjmowania tego leku pacjent powinien omówić to z lekarzem.

Jeśli pacjent uważa, że działanie leku Lamegom jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do

lekarza lub farmaceuty.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana. Działania niepożądane występują

zwykle w ciągu dwóch pierwszych tygodni leczenia i są zazwyczaj przemijające.

Działania niepożądane to:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): ból

głowy.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów): zawroty

głowy, senność, trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, biegunka, zaparcie, ból brzucha, ból

pleców, zmęczenie, lęk, nietypowe sny, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi,

wymioty, zwiększenie masy ciała.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów):

migrena, uczucie kłucia i mrowienia w palcach rąk i nóg (parestezje), zamazane widzenie, zespół

niespokojnych nóg (niekontrolowany przymus poruszania nogami), dzwonienie w uszach, nadmierne

pocenie, wyprysk, swędzenie, pokrzywka, pobudzenie, drażliwość, niepokój, agresywne zachowanie,

koszmary senne, mania lub hipomania (patrz także „Ostrzeżenia i środki ostrożności” w punkcie 2),

myśli samobójcze lub zachowania samobójcze, splątanie (dezorientacja), zmniejszenie masy ciała.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów): poważne

wykwity skórne (wysypka o charakterze rumienia), obrzęk twarzy (opuchlizna) i obrzęk

naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, co może powodować trudności z

oddychaniem lub połykaniem), zapalenie wątroby, zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka),

niewydolność wątroby*, omamy, niezdolność do pozostawania w bezruchu (z powodu fizycznego i

psychicznego niepokoju), niezdolność do całkowitego opróżnienia pęcherza moczowego. *

Zgłoszono kilka przypadków zakończonych przeszczepieniem wątroby lub zgonem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181 C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Lamegom

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i

blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Lamegom

Substancją czynną leku jest agomelatyna w postaci agomelatyny z kwasem cytrynowym. Każda

tabletka powlekana zawiera 25 mg agomelatyny. Pozostałe składniki rdzenia to:

Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (celuloza mikrokrystaliczna i krzemionka koloidalna

bezwodna), mannitol, powidon 30, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon (typ A), sodu

stearylofumaran, magnezu stearynian, kwas stearynowy

Pozostałe składniki otoczki to:

hypromeloza, makrogol, tytanu dwutlenek (E 171), talk i żelaza tlenek żółty (E 172).

Jak wygląda lek Lamegom i co zawiera opakowanie

Tabletki powlekane 25 mg leku Lamegom są żółte, podłużne i dwuwypukłe o długości 9 mm i

szerokości 4,5 mm.

Opakowania zawierają 28, 30, 56, 84 lub 98 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Krka, d.d., Novo mesto

Šmarješka cesta 6

8501 Novo mesto

Słowenia

Wytwórca

MEDIS International a.s.,vyrobni zavod Bolatice

Prumyslova 961/16

747 23 Bolatice

Republika Czeska

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Lamegom, 25 mg, tabletki powlekane

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera agomelatynę z kwasem cytrynowym co odpowiada 25 mg

agomelatyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

każda tabletka powlekana zawiera 0,2 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych: patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana [tabletka].

Żółta, podłużna, obustronnie wypukła tabletka powlekana, o długości 9 mm i szerokości 4,5 mm

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Leczenie dużych epizodów depresyjnych.

Produkt leczniczy Agomelatyna jest wskazany do stosowania u dorosłych.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zalecana dawka to 25 mg raz na dobę, zażywana doustnie wieczorem przed snem.

Po dwóch tygodniach leczenia, jeżeli nie ma poprawy, dawka może być zwiększona do 50 mg raz na

dobę, tj. do dwóch tabletek po 25 mg przyjmowanych przed snem.

Decydując o zwiększeniu dawki należy wziąć pod uwagę wyższe ryzyko zwiększenia aktywności

aminotransferaz. W każdym przypadku zwiększenie dawki do 50 mg powinno być oparte na ocenie

korzyści i ryzyka u konkretnego pacjenta oraz na ścisłym przestrzeganiu monitorowania wyników

testów czynnościowych wątroby.

wszystkich

pacjentów

należy

przeprowadzić

badania

czynności

wątroby

przed

rozpoczęciem

leczenia.

należy

rozpoczynać

terapii,

jeśli

aktywność

aminotransferaz

surowicy

3-krotnie

przekracza górny zakres normy (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Podczas leczenia należy okresowo monitorować aktywność aminotransferaz: po około trzech

tygodniach, po sześciu tygodniach (koniec ostrej fazy), po dwunastu tygodniach i po dwudziestu

czterech tygodniach leczenia (koniec fazy podtrzymującej) oraz później, kiedy jest to klinicznie

wskazane (patrz także punkt 4.4). Terapię należy przerwać, jeśli aktywność aminotransferaz w surowicy

3- krotnie przekracza górny zakres normy (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Zwiększając dawkowanie, należy znowu przeprowadzić badania czynności wątroby z tą samą

częstością, jak podczas rozpoczynania leczenia.

Czas trwania leczenia

Aby zapewnić ustąpienie objawów, pacjenci z depresją powinni być leczeni wystarczająco długo,

przynajmniej 6 miesięcy.

Zmiana leczenia z leku przeciwdepresyjnego z grupy SSRI/SNRI na leczenie agomelatyną

Po przerwaniu stosowania leku przeciwdepresyjnego z grupy SSRI (ang. Selective Serotonin Reuptake

Inhibitors – Selektywne Inhibitory Wychwytu Zwrotnego Serotoniny) lub SNRI (ang. Serotonin

Norepinephrine Reuptake Inhibitors – Inhibitory Wychwytu Zwrotnego Serotoniny i Noradrenaliny) u

pacjentów mogą wystąpić objawy odstawienia. Aby ich uniknąć, należy sprawdzić w Charakterystyce

Produktu Leczniczego aktualnie stosowanego produktu leczniczego z grupy SSRI/SNRI, jak należy go

odstawiać. Podawanie agomelatyny można rozpocząć od razu w trakcie zmniejszania dawkowania leku

z grupy SSRI/SNRI (patrz punkt 5.1).

Przerwanie leczenia

Nie jest wymagane stopniowe zmniejszanie dawki podczas przerywania leczenia.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Ustalono skuteczność i bezpieczeństwo stosowania agomelatyny (25 do 50 mg/dobę) u pacjentów w

podeszłym wieku (<75 lat) z depresją. Działanie leku nie jest udokumentowane u pacjentów ≥75 lat. Z

tego względu agomelatyny nie należy stosować u pacjentów z tej grupy wiekowej (patrz punkty 4.4 i

5.1). Nie wymaga się dostosowania dawki w zależności od wieku (patrz punkt 5.2).

Zaburzenie czynności nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek nie obserwowano istotnej zmiany parametrów

farmakokinetycznych agomelatyny. Jednak dostępne są tylko ograniczone kliniczne dane dotyczące

stosowania agomelatyny u chorujących na depresję pacjentów z ciężkim lub umiarkowanym

zaburzeniem czynności nerek i z dużymi epizodami depresyjnymi. Z tego względu należy zachować

ostrożność przepisując agomelatynę tym pacjentom.

Zaburzenie czynności wątroby

Produkt leczniczy Agomelatyna jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby

(patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności agomelatyny u dzieci powyżej 2

lat w leczeniu dużych epizodów depresyjnych. Brak dostępnych danych (patrz punkt 4.4).

Agomelatyna nie ma zastosowania w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dzieci do 2 roku życia

Sposób podawania

Podanie doustne.

Tabletki powlekane produktu Lamegom mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez pokarmu.

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną

w punkcie 6.1.

Zaburzenia czynności wątroby (tj. marskość lub czynna choroba wątroby) lub aktywność

aminotransferaz w surowicy 3-krotnie przekraczająca górny zakres normy (patrz punkty 4.2 i

4.4).

Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP1A2 (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna)

(patrz punkt 4.5).

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Monitorowanie czynności wątroby

U pacjentów leczonych produktem Lamegom, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki

uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność wątroby (wyjątkowo zgłoszono kilka przypadków

zakończonych zgonem lub wymagających przeszczepienia wątroby u pacjentów z czynnikami ryzyka

uszkodzenia wątroby), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych powyżej 10- krotnej wartości

górnej granicy prawidłowego zakresu, zapalenie wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość tych

przypadków wystąpiła w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby następuje głównie na

poziomie hepatocytów, przy czym aktywności aminotransferaz w surowicy zwykle powracają do

poziomów prawidłowych po przerwaniu stosowania produktu Lamegom.

Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować ostrożność, a przez cały okres terapii uważnie

monitorować wszystkich pacjentów, zwłaszcza tych z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby lub

jednocześnie stosujących produkty lecznicze związane z ryzykiem uszkodzenia wątroby.

Przed rozpoczęciem leczenia

U pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby, np.: z otyłością, nadwagą, niealkoholową

chorobą stłuszczeniową wątroby, cukrzycą, z zaburzeniami spowodowanymi spożywaniem alkoholu i

(lub) spożywających znaczne ilości alkoholu oraz jednocześnie leczonych produktami leczniczymi,

których stosowanie niesie ryzyko uszkodzenia wątroby, leczenie produktem Lamegom można zalecać

tylko po uważnym rozważeniu korzyści i ryzyka.

U wszystkich pacjentów należy przeprowadzić badania czynności wątroby, a leczenia nie należy

rozpoczynać u pacjentów z wartościami AlAT i (lub) AspAT >3-krotnej wartości górnej granicy

prawidłowego zakresu (patrz punkt 4.3).

Należy zachować ostrożność, podając produkt Lamegom pacjentom, u których przed leczeniem

aktywność aminotransferaz była zwiększona (>wartości górnej granicy prawidłowego zakresu i ≤3-

krotnej wartości górnej granicy prawidłowego zakresu).

Jak często badać czynność wątroby

- przed rozpoczęciem leczenia

- następnie:

po około 3 tygodniach,

po około 6 tygodniach (koniec ostrej fazy),

po około 12 i 24 tygodniach (koniec fazy podtrzymującej)

oraz później, kiedy jest to klinicznie wskazane.

- Zwiększając dawkę należy ponownie przeprowadzić badania czynności wątroby z tą samą częstością,

jak podczas rozpoczynania leczenia.

U każdego pacjenta, u którego wystąpi zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, należy w

ciągu 48 godzin powtórzyć badania czynności wątroby.

W czasie leczenia

Leczenie produktem Lamegom należy natychmiast przerwać, jeśli:

u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe potencjalnego uszkodzenia wątroby

(takie jak ciemno zabarwiony mocz, jasny kał, zażółcenie skóry lub oczu, ból w prawej górnej części

brzucha, utrzymujące się i niewyjaśnione zmęczenie).

aktywność aminotransferaz w surowicy 3-krotnie przekracza górny zakres normy.

Po przerwaniu leczenia produktem Lamegom należy powtarzać badania czynności wątroby, dopóki

aktywność aminotransferaz w surowicy nie powróci do normy.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się produktu Lamegom w leczeniu depresji u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, ponieważ

nie ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności produktu Lamegom w tej grupie wiekowej. W badaniach

klinicznych dzieci i młodzieży leczonych innymi lekami przeciwdepresyjnymi częściej obserwowano

zachowania związane z samobójstwem (próby samobójcze i myśli samobójcze) oraz wrogość (głównie

agresja, sprzeciw i gniew) niż u pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.2).

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie udokumentowano działania u pacjentów ≥75 lat, z tego względu agomelatyna nie powinna być

stosowana przez pacjentów z tej grupy wiekowej (patrz także punkty 4.2 i 5.1).

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem

Produkt Lamegom nie powinien być stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u pacjentów

w podeszłym wieku z otępieniem, ponieważ nie ustalono u nich bezpieczeństwa i skuteczności tego

produktu.

Choroba afektywna dwubiegunowa/mania/hipomania

Produkt Lamegom powinien być stosowany z ostrożnością u pacjentów z chorobą afektywną

dwubiegunową, manią lub hipomanią w wywiadzie, a leczenie należy przerwać, jeżeli u pacjenta

wystąpią objawy manii (patrz punkt 4.8).

Samobójstwo/myśli samobójcze

Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstwa

(zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej remisji.

Poprawa może nie wystąpić w ciągu pierwszych tygodni leczenia a nawet dłużej, dlatego pacjentów

należy ściśle obserwować, aż do uzyskania znaczącej poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że

ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnych etapach powrotu do zdrowia.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub przejawiający przed rozpoczęciem leczenia

znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli

samobójczych lub prób samobójczych i powinni być uważnie obserwowani podczas leczenia.

Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych, dotyczących leków przeciwdepresyjnych

stosowanych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała u pacjentów w wieku

poniżej 25 lat zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych.

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianach dawki, należy ściśle obserwować

pacjentów, szczególnie z grupy wysokiego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy powiadomić

o konieczności obserwowania jakiegokolwiek klinicznego pogorszenia stanu, zachowań lub myśli

samobójczych i niezwykłych zmian w zachowaniu oraz natychmiastowego zwrócenia się o poradę

lekarską, jeśli te objawy wystąpią.

Jednoczesne leczenie inhibitorami CYP1A2 (patrz punkty 4.3 i 4.5)

Należy zachować ostrożność, stosując produkt Lamegom z umiarkowanymi inhibitorami CYP1A2 (np.

propranololem, enoksacyną), ponieważ może to powodować zwiększoną ekspozycję na agomelatynę.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to to znaczy lek uznaje się za „wolny od

sodu”

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Możliwe interakcje wpływające na agomelatynę

Agomelatyna jest metabolizowana głównie przez cytochrom P450 1A2 (CYP1A2) (90%) i przez

CYP2C9/19 (10%). Produkty lecznicze, które oddziałują na te izoenzymy, mogą zmniejszać lub

zwiększać biodostępność agomelatyny.

Fluwoksamina, silny inhibitor CYP1A2 i umiarkowany inhibitor CYP2C9, znacząco hamuje

metabolizm agomelatyny, co powoduje 60-krotne (zakres 12-412 razy) zwiększenie ekspozycji na

agomelatynę. Dlatego jednoczesne stosowanie produktu Lamegom z silnymi inhibitorami CYP1A2 (np.

fluwoksamina i cyprofloksacyna) jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie agomelatyny z estrogenami (umiarkowane inhibitory CYP1A2) powoduje

kilkakrotne zwiększenie ekspozycji na agomelatynę. Choć nie otrzymano specyficznych sygnałów

dotyczących bezpieczeństwa od 800 pacjentek stosujących leczenie skojarzone z estrogenami, należy

zachować ostrożność przepisując agomelatynę z innymi umiarkowanymi inhibitorami CYP1A2 (np.

propranololem, enoksacyną) do czasu uzyskania większego doświadczenia (patrz punkt 4.4).

Ryfampicyna – środek indukujący wszystkie trzy cytochromy biorące udział w metabolizmie

agomelatyny, może zmniejszać jej biodostępność.

Palenie tytoniu indukuje CYP1A2, co, jak wykazano, zmniejsza biodostępność agomelatyny, zwłaszcza

u osób palących duże ilości papierosów (≥15 papierosów/dobę) (patrz punkt 5.2).

Możliwy wpływ agomelatyny na inne produkty lecznicze

In vivo agomelatyna nie pobudza izoenzymów CYP450. Agomelatyna nie hamuje CYP1A2 in vivo ani

innego izoenzymu CYP450 in vitro. Z tego względu agomelatyna nie powinna zmieniać ekspozycji na

produkty lecznicze metabolizowane przez CYP450.

Produkty lecznicze silnie wiążące się z białkami osocza

Agomelatyna nie zmienia wolnego stężenia produktów leczniczych silnie wiążących się z białkami

osocza ani vice versa.

Inne produkty lecznicze

W I fazie badań klinicznych nie znaleziono dowodów na występowanie interakcji farmakokinetycznych

czy farmakodynamicznych z produktami leczniczymi, które mogłyby być w populacji docelowej

przepisywane jednocześnie z produktem Lamegom: pochodnymi benzodiazepiny, litem, paroksetyną,

flukonazolem i teofiliną.

Alkohol

Skojarzenie produktu Lamegom z alkoholem nie jest wskazane.

Terapia elektrowstrząsami (TE)

Brak doświadczenia dotyczącego jednoczesnego stosowania agomelatyny i TE. Badania na zwierzętach

nie wykazały właściwości prodrgawkowych (patrz punkt 5.3). Dlatego konsekwencje kliniczne

jednoczesnego leczenia za pomocą TE i produktu Lamegom są uważane za mało prawdopodobne.

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak danych lub jest ich ograniczona liczba (dotyczących mniej niż 300 ciąż) odnośnie stosowania

agomelatyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni ani pośredni

szkodliwy wpływ na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród czy na rozwój pourodzeniowy (patrz punkt

5.3). Ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikać stosowania produktu Lamegom podczas ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy agomelatyna lub jej metabolity są wydzielane do kobiecego mleka. Dostępne dane

farmakodynamiczne i toksykologiczne pochodzące od zwierząt wykazały wydzielanie agomelatyny i

jej metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków lub

niemowląt. Należy zdecydować, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać terapię lub nie

zastosować produktu Lamegom, biorąc pod uwagę korzyść z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyść

z leczenia dla kobiety.

Płodność

Badania dotyczące rozmnażania u szczurów i królików nie wykazały wpływu agomelatyny na płodność

(patrz punkt 5.3).

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania

maszyn. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę zawroty głowy i senność jako częste działania

niepożądane, należy ostrzec pacjentów przed ograniczeniem ich zdolności prowadzenia pojazdów i

obsługiwania maszyn.

4.8

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W badaniach klinicznych ponad 8 000 pacjentów z depresją otrzymywało produkt Lamegom. Działania

niepożądane zazwyczaj były łagodne lub umiarkowane i występowały w pierwszych dwóch tygodniach

leczenia.

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, nudności i zawroty głowy. Zazwyczaj były

to przemijające działania niepożądane i na ogół nie prowadziły do przerwania leczenia.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych

kontrolowanych placebo oraz kontrolowanych substancją czynną.

Działania niepożądane wymieniono poniżej zgodnie z następującą konwencją: bardzo częste

(≥1/10); częste (≥1/100 do <1/10); niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100); rzadkie (≥1/10 000

do <1/1 000); bardzo rzadkie (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być oceniona na podstawie

dostępnych danych). Częstości występowania nie były korygowane względem placebo.

Klasyfikacja układów

i narządów

Częstość

występowania

Preferowane określenie

Zaburzenia psychiczne

Często

Lęk

Niezbyt często

Myśli lub zachowania samobójcze (patrz punkt 4.4)

Pobudzenie oraz powiązane objawy* (takie jak

drażliwość i niepokój)

Agresja*

Koszmary senne*

Nietypowe sny*

Stan splątania*

Mania/hipomania*

Objawy te mogą być także spowodowane przez

chorobę podstawową (patrz punkt 4.4).

Rzadko

Omamy*

Zaburzenia układu

nerwowego

Bardzo często

Ból głowy

Często

Zawroty głowy

Senność

Bezsenność

Niezbyt często

Parestezje

Zespół niespokojnych nóg*

Migrena

Rzadko

Akatyzja*

Zaburzenia oka

Niezbyt często

Niewyraźne widzenie

Zaburzenia ucha i błędnika

Niezbyt często

Szumy uszne*

Zaburzenia żołądka i jelit

Często

Nudności

Biegunka

Zaparcie

Ból brzucha

Wymioty*

Zaburzenia wątroby i dróg

żółciowych

Często

Zwiększone wartości AlAT i (lub) AspAT [w

badaniach klinicznych wartości >3- krotnej wartości

górnej granicy prawidłowego zakresu dla AlAT i

(lub) AspAT stwierdzono u 1,2% pacjentów

stosujących agomelatynę w dawce 25 mg na dobę

oraz u 2,6% pacjentów stosujących dawkę 50 mg na

dobę wobec 0,5% po placebo].

Niezbyt często

Zwiększona aktywność gamma-

glutamylotransferazy* (GGT) (>3-krotnej wartości

górnej granicy prawidłowego zakresu)

Rzadko

Zapalenie wątroby

Zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej*

(>3-krotnej wartości górnej granicy prawidłowego

zakresu)

Niewydolność wątroby*(1)

Żółtaczka*

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

Niezbyt często

Egzema

Wzmożone pocenie

Świąd*

Pokrzywka*

Rzadko

Wysypka rumieniowata

Obrzęk twarzy i obrzęk naczynioruchowy*

Zaburzenia mięśniowo-

szkieletowe i tkanki łącznej

Często

Ból pleców

Zaburzenia nerek i dróg

moczowych

Rzadko

Zatrzymanie moczu*

Zaburzenia ogólne i stany w

miejscu podania

Często

Zmęczenie

Badania diagnostyczne

Często

Zwiększenie masy ciała*

Niezbyt często

Zmniejszenie masy ciała*

* Częstość działań niepożądanych określona w badaniach klinicznych na podstawie spontanicznych

raportów.

(1) Wyjątkowo zgłoszono kilka przypadków zakończonych zgonem lub wymagających przeszczepienia

wątroby dotyczących pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów

Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

Objawy

Doświadczenie związane z przedawkowaniem agomelatyny jest ograniczone. Po przedawkowaniu

agomelatyny zgłaszano objawy: ból nadbrzusza, senność, zmęczenie, pobudzenie, lęk, napięcie, zawroty

głowy, sinicę lub złe samopoczucie.

Jedna osoba, która przyjęła 2450 mg agomelatyny, wyzdrowiała samoistnie, nie wystąpiły u niej

nieprawidłowości sercowo-naczyniowe ani biologiczne.

Leczenie

Nie jest znane swoiste antidotum na agomelatynę. Postępowanie w przedawkowaniu powinno polegać

na leczeniu objawów klinicznych i rutynowej kontroli. Zaleca się kontrolne badania lekarskie w

specjalistycznym ośrodku.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: psychoanaleptyki, inne leki przeciwdepresyjne, kod ATC: N06AX22.

Mechanizm działania

Agomelatyna jest agonistą melatonergicznym (receptorów MT1 i MT2) i antagonistą receptorów 5-

HT2C. Badania wykazują, że agomelatyna nie ma wpływu na wychwyt monoamin i nie ma

powinowactwa do receptorów α- i β-adrenergicznych, histaminergicznych, cholinergicznych,

dopaminergicznych i benzodiazepinowych.

Agomelatyna przywraca rytm okołodobowy w modelach zwierzęcych zakłóconego rytmu

okołodobowego.

Agomelatyna zwiększa uwalnianie noradrenaliny i dopaminy, szczególnie w korze czołowej i nie ma

wpływu na zewnątrzkomórkowe stężenia serotoniny.

Działanie farmakodynamiczne

Wykazano wpływ agomelatyny podobny do działania przeciwdepresyjnego w zwierzęcych modelach

depresji (wyuczony test bezradności, test rozpaczy, przewlekły umiarkowany stres), jak również w

modelach desynchronizacji rytmu okołodobowego i w modelach związanych ze stresem i lękiem.

U ludzi agomelatyna wykazuje właściwości pozytywnego przesunięcia faz, wywołuje przyspieszoną

fazę snu, spadek temperatury ciała oraz rozpoczęcie działania melatoniny.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania agomelatyny w dużych epizodach depresyjnych badano w

programie klinicznym, w którym uczestniczyło 7 900 pacjentów leczonych agomelatyną.

Przeprowadzono dziesięć kontrolowanych placebo badań z ustaloną i(lub) zwiększaną dawką w celu

sprawdzenia krótkoterminowej skuteczności agomelatyny w dużym zaburzeniu depresyjnym u

dorosłych. Pod koniec leczenia (po ponad 6 lub 8 tygodniach) wykazano znaczącą skuteczność

agomelatyny w dawce 25-50 mg w 6 z dziesięciu krótkoterminowych, podwójnie zaślepionych,

kontrolowanych placebo badaniach. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana punktacji w

skali HAM-D-17 w stosunku do wartości wyjściowych. W dwóch badaniach, których czułość

potwierdzono za pomocą paroksetyny lub fluoksetyny, będących aktywnymi kontrolami, nie udało się

wykazać różnic między stosowaniem agomelatyny a placebo. Agomelatyny nie porównywano

bezpośrednio z paroksetyną czy fluoksetyną, ponieważ te substancje porównawcze zostały dodane w

celu zapewnienia czułości badań. W dwóch innych badaniach nie można było wyciągnąć jakichkolwiek

wniosków, ponieważ nie udało się wykazać różnic między paroksetyną lub fluoksetyną, będących

aktywnymi kontrolami, a placebo. Jednakże, w tych badaniach nie było dozwolone zwiększanie dawki

początkowej ani agomelatyny, ani paroksetyny czy fluoksetyny, nawet gdy odpowiedź na leczenie nie

była odpowiednia.

Skuteczność obserwowano także u pacjentów z cięższą depresją (wyjściowa ocena w skali HAM-D

≥25) we wszystkich pozytywnych badaniach kontrolowanych placebo.

Wskaźniki odpowiedzi były statystycznie istotnie większe dla agomelatyny niż dla placebo.

Większą skuteczność (2 badania) lub nie mniejszą skuteczność (4 badania) wykazano w sześciu z

siedmiu badań w zróżnicowanych populacjach dorosłych pacjentów z depresją, w porównaniu z lekami

z grup selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI) i inhibitorów wychwytu

zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI) (sertralina, escytalopram, fluoksetyna, wenlafaksyna

lub duloksetyna). Działanie przeciwdepresyjne oceniano za pomocą punktacji skali HAM-D-17 jako

pierwszorzędowy lub drugorzędowy punkt końcowy.

Utrzymywanie się skuteczności przeciwdepresyjnej wykazano w badaniu zapobiegania nawrotom.

Pacjenci odpowiadający na leczenie metodą otwartej próby przez 8/10 tygodni agomelatyną w dawce

25-50 mg raz na dobę, podanym zgodnie z metodą otwartej próby, zostali przydzieleni losowo na dalsze

6 miesięcy do grupy otrzymującej agomelatynę w dawce 25-50 mg raz na dobę albo do grupy

otrzymującej placebo. Wykazano statystycznie istotną (p = 0,0001) przewagę agomelatyny w dawce 25-

50 mg raz na dobę nad placebo odnośnie pierwotnego punktu końcowego, zapobiegania nawrotom

depresji, mierzonego jako czas do wystąpienia nawrotu. Częstość nawrotów podczas podwójnie

zaślepionego 6-miesięcznego okresu obserwacji wynosiła 22% i 47%, odpowiednio dla agomelatyny

oraz placebo.

Produkt Lamegom nie zmienia czuwania w ciągu dnia ani pamięci u zdrowych ochotników. U

pacjentów z depresją leczenie agomelatyną w dawce 25 mg wydłużało sen wolnofalowy, nie

modyfikując czasu trwania fazy REM (Rapid Eye Movement) ani nie opóźniając jej wystąpienia.

Agomelatyna w dawce 25 mg skracała także czas zapadania w sen oraz czas do zmniejszenia częstości

akcji serca. W ocenie pacjentów od pierwszego tygodnia leczenia znacznie poprawił się czas zasypiania

i jakość snu, bez zaburzenia sprawności w ciągu dnia.

W specyficznym badaniu porównawczym dotyczącym zaburzeń funkcji seksualnych u zdrowiejących

pacjentów z depresją u stosujących agomelatynę zauważono liczbową tendencję (statystycznie

nieistotną) do mniej licznych zaburzeń funkcji seksualnych niż u leczonych wenlafaksyną, w skali Sex

Effects Scale (SEXFX), dotyczących osiągania podniecenia lub orgazmu. Zbiorcza analiza badań

wykorzystująca Arizona Sexual Experience Scale (ASEX) wykazała, że stosowaniu agomelatyny nie

towarzyszyły zaburzenia funkcji seksualnych. U zdrowych ochotników agomelatyna zachowywała

funkcje seksualne w porównaniu z paroksetyną.

W badaniach klinicznych agomelatyna wykazywała neutralny wpływ na częstość akcji serca i ciśnienie

krwi.

W badaniu zaprojektowanym w celu oceny objawów odstawienia za pomocą listy kontrolnej

Discontinuation Emergent Signs and Symptoms (DESS) u zdrowiejących pacjentów z depresją, nagłe

zaprzestanie leczenia agomelatyną nie indukowało zespołu odstawienia.

Produkt Lamegom nie ma potencjału uzależniającego, jak wykazano w badaniach u zdrowych

ochotników za pomocą specyficznej wizualnej skali analogowej lub 49 punktowej listy kontrolnej

Addiction Research Center Inventory (ARCI).

W trwającym 8 tygodni badaniu kontrolowanym placebo, z zastosowaniem agomelatyny w dawce 25-

50 mg/dobę u pacjentów w podeszłym wieku z depresją (≥65 lat, N=222, w tym 151 osób

przyjmujących agomelatynę) wykazano statystycznie istotną różnicę wynoszącą 2,67 punktów w skali

HAM-D (główny punkt końcowy). Analiza odsetka osób reagujących na leczenie wykazała przewagę

agomelatyny. U pacjentów w bardzo podeszłym wieku nie obserwowano poprawy (≥75 lat, N=69, w

tym 48 osób przyjmujących agomelatynę). Tolerancja agomelatyny u pacjentów w podeszłym wieku

była porównywalna do obserwowanej u młodszych osób dorosłych.

Przeprowadzono specyficznie kontrolowane, trwające 3 tygodnie badanie u pacjentów z ciężkimi

epizodami depresyjnymi, których leczenie za pomocą paroksetyny (lek z grupy SSRI) lub wenlafaksyny

(lek z grupy SNRI) było niewystarczające. Zmianie dotychczas stosowanego leku przeciwdepresyjnego

na agomelatynę towarzyszyły objawy odstawienia, zarówno po nagłym przerwaniu terapii lekiem z

grupy SSRI lub SNRI, jak i podczas stopniowego zmniejszania dawki. Te objawy odstawienia mogą

być mylone z brakiem wczesnych korzyści ze stosowania agomelatyny.

Odsetek pacjentów, u których wystąpił przynajmniej jeden objaw odstawienia tydzień po zaprzestaniu

leczenia lekiem z grupy SSRI/SNRI, był mniejszy w grupie o długim okresie zmniejszania dawki

(stopniowe zaprzestawanie terapii lekiem z grupy SSRI/SNRI przez 2 tygodnie) niż w grupie o krótkim

okresie zmniejszania dawki (stopniowe zaprzestawanie terapii lekiem z grupy SSRI/SNRI przez 1

tydzień) oraz w grupie, u której dokonano nagłej substytucji (nagłe przerwanie stosowania leku) i

wynosił, odpowiednio: 56,1%, 62,6% i 79,8%.

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego

zawierającego agomelatynę w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu

dużych epizodów depresyjnych (patrz punkt 4.2 – informacja dotycząca stosowania u dzieci i

młodzieży).

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie i dostępność biologiczna

Agomelatyna jest szybko i dobrze (≥80%) wchłaniana po podaniu doustnym. Całkowita dostępność

biologiczna jest mała (<5% doustnej dawki terapeutycznej), a zmienność międzyosobnicza - znaczna.

Dostępność biologiczna jest zwiększona u kobiet w porównaniu do mężczyzn. Dostępność biologiczną

zwiększa przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, a zmniejsza palenie tytoniu.

Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane w ciągu 1 do 2 godzin.

W zakresie dawek terapeutycznych ogólna ekspozycja na agomelatynę zwiększa się proporcjonalnie do

dawki. Po większych dawkach występuje efekt nasycenia pierwszego przejścia.

Spożycie pokarmu (posiłek standardowy lub bogatotłuszczowy) nie zmienia dostępności biologicznej

ani szybkości wchłaniania. Zmienność jest zwiększona po posiłku bogatotłuszczowym.

Dystrybucja

Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 35 l, a stopień wiązania z białkami osocza

95% niezależnie od stężenia i nie ulega modyfikacji wraz z wiekiem oraz u pacjentów z zaburzeniem

czynności nerek, ale wielkość wolnej frakcji jest podwojona u pacjentów z zaburzeniem czynności

wątroby.

Metabolizm

Po podaniu doustnym agomelatyna jest szybko metabolizowana głównie przez wątrobowy izoenzym

CYP1A2; izoenzymy CYP2C9 i CYP2C19 biorą także udział w metabolizmie, ale w mniejszym

stopniu. Główne metabolity, hydroksylowane i demetylowe pochodne agomelatyny, są nieaktywne i

zostają szybko sprzęgane oraz wydalane w moczu.

Eliminacja

Eliminacja jest szybka, średni okres półtrwania w osoczu wynosi od 1 do 2 godzin, klirens jest duży

(około 1 100 ml/min) i głównie metaboliczny.

Wydalanie zachodzi głównie z moczem (80%) i w postaci metabolitów, niezmieniony związek

występuje w moczu w ilościach pomijalnych.

Wielokrotne podanie nie zmienia kinetyki.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 8, pojedyncza dawka 25 mg) nie

obserwowano istotnej zmiany parametrów farmakokinetycznych. Należy jednak zachować ostrożność u

pacjentów z ciężkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek, ponieważ dostępne są tylko

ograniczone kliniczne dane ich dotyczące (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby

W specyficznym badaniu ekspozycja na agomelatynę w dawce 25 mg u pacjentów z marskością

wątroby, z przewlekłymi łagodnymi (typ A w klasyfikacji Child-Pugh) lub umiarkowanymi (typ B w

klasyfikacji Child-Pugh) zaburzeniami czynności wątroby, była znacznie zwiększona (odpowiednio 70 i

140 razy) w porównaniu do dobranych grup ochotników (wiek, masa ciała i nawyk palenia tytoniu) bez

niewydolności wątroby (patrz punkt 4.2, 4.3 i 4.4).

Pacjenci w podeszłym wieku

W badaniu dotyczącym farmakokinetyki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) wykazano, że po

podaniu dawki 25 mg mediana wartości AUC i mediana wartości Cmax były około 4 razy i 13 razy

większe u pacjentów ≥75 lat niż u pacjentów <75 lat. Całkowita liczba pacjentów otrzymujących dawkę

50 mg była za mała, aby móc wyciągnąć jakieś wnioski. Nie wymaga się dostosowania dawki u

pacjentów w podeszłym wieku.

Grupy etniczne

Brak danych dotyczących wpływu rasy na farmakokinetykę agomelatyny.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie sedatywne obserwowano u myszy, szczurów i małp po pojedynczym i wielokrotnym podaniu

dużych dawek.

U gryzoni stwierdzono znaczną indukcję CYP2B i umiarkowaną indukcję CYP1A i CYP3A po

dawkach powyżej 125 mg/kg mc./dobę, podczas gdy u małp indukcja CYP2B i CYP3A po dawkach

375 mg/kg mc./dobę była niewielka. U gryzoni i małp nie obserwowano hepatotoksyczności w

badaniach toksykologicznych z użyciem dawki wielokrotnej.

Agomelatyna przenika przez łożysko i do płodu u ciężarnych szczurów.

Badania rozrodczości u szczurów i królików nie wykazały wpływu agomelatyny na płodność, rozwój

zarodkowo-płodowy, ani na rozwój przed- i pourodzeniowy.

Seria standardowych prób in vitro i in vivo dotyczących genotoksyczności nie wykazała potencjału

mutagennego ani klastogennego agomelatyny.

W badaniach dotyczących rakotwórczości agomelatyna zwiększała częstości występowania

nowotworów wątroby u szczurów i myszy po dawce przynajmniej 110 razy większej od dawki

terapeutycznej. Nowotwory wątroby są najprawdopodobniej związane z indukcją enzymów swoistą dla

gryzoni. Częstość występowania łagodnych gruczolakowłókniaków gruczołu sutkowego u szczurów

była zwiększona w przypadku dużej ekspozycji (ekspozycja 60 razy większa niż dawka terapeutyczna),

ale pozostawała w zakresie takim, jak dla kontroli.

Badania bezpieczeństwa farmakologicznego nie wykazały wpływu agomelatyny na prąd hERG (human

Ether à-go-go Related Gene), ani na potencjał czynnościowy komórek Purkinjego u psów. Agomelatyna

nie wykazała właściwości prodrgawkowych u myszy i szczurów po dawkach do 128 mg/kg mc.

podanych dootrzewnowo.

Nie obserwowano wpływu agomelatyny na zachowanie młodych zwierząt, widzenie czy czynności

rozrodcze. Obserwowano niewielkie, niezależne od dawki zmniejszenie masy ciała, związane z

właściwościami farmakologicznymi oraz pewne mniejsze oddziaływania na układ rozrodczy u samców

bez jakiegokolwiek zaburzenia czynności rozrodczych.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:

Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (celuloza mikrokrystaliczna i krzemionka koloidalna

bezwodna)

Mannitol

Powidon 30

Krzemionka koloidalna bezwodna

Krospowidon (typ A)

Sodu stearylofumaran

Magnezu stearynian

Kwas stearynowy 50

Otoczka:

Hypromeloza 2910/5

Makrogol 6000

Tytanu dwutlenek (E 171)

Talk

Żelaza tlenek żółty (E 172)

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

2 lata.

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry OPA/Aluminium/PVC/ Aluminium pakowane w tekturowe pudełka (opakowanie

kalendarzowe).

Opakowania zawierające 28, 30, 56, 84 i 98 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Krka, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

8.

NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr:

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację