Ezetimibe Alchemia 10 mg tabletki

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Ezetimibum
Dostępny od:
Sigillata Limited
Kod ATC:
C10AX09
INN (International Nazwa):
Ezetimibum
Dawkowanie:
10 mg
Forma farmaceutyczna:
tabletki
Podsumowanie produktu:
10 tabl., 5909991328627, Rp; 20 tabl., 5909991328634, Rp; 28 tabl., 5909991328641, Rp; 30 tabl., 5909991328658, Rp; 50 tabl., 5909991328665, Rp; 98 tabl., 5909991328672, Rp; 100 tabl., 5909991328689, Rp
Numer pozwolenia:
23970

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Ezetimibe Alchemia, 10 mg, tabletki

Ezetimibum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Ezetimibe Alchemia i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed przyjęciem leku Ezetimibe Alchemia

Jak przyjmować lek Ezetimibe Alchemia

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Ezetimibe Alchemia

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Ezetimibe Alchemia i w jakim celu się go stosuje

Ezetimibe Alchemia jest lekiem zmniejszającym podwyższone stężenie cholesterolu.

Lek Ezetimibe Alchemia powoduje zmniejszenie we krwi stężenia cholesterolu całkowitego, „złego”

cholesterolu (cholesterolu LDL) i substancji tłuszczowych, nazywanych triglicerydami. Ponadto, lek

Ezetimibe Alchemia zwiększa stężenie „dobrego” cholesterolu (cholesterolu HDL).

Lek Ezetimibe Alchemia zmniejsza wchłanianie cholesterolu w przewodzie pokarmowym.

Lek Ezetimibe Alchemia nasila działanie statyn, grupy leków, które zmniejszają stężenie cholesterolu

wytwarzanego w organizmie.

Cholesterol jest jedną z kilku substancji tłuszczowych występujących we krwi. Cholesterol całkowity

składa się głównie z frakcji LDL i frakcji HDL cholesterolu.

Cholesterol LDL, zwany jest często „złym” cholesterolem, ponieważ może się odkładać w ścianie

naczyń tętniczych w postaci blaszek miażdżycowych. Nagromadzenie tych blaszek może ostatecznie

prowadzić do zwężenia światła tętnic, co może spowodować zwolnienie tempa przepływu krwi lub

zatrzymanie dopływu krwi do ważnych narządów, takich jak serce i mózg. Zatrzymanie dopływu krwi

może być przyczyną zawału serca lub udaru mózgu.

Cholesterol HDL zwany jest często „dobrym” cholesterolem, ponieważ pomaga powstrzymać proces

odkładania się złego cholesterolu w tętnicach i chroni przed rozwojem choroby serca.

Triglicerydy to inny rodzaj tłuszczów występujących we krwi, które mogą przyczynić się do

zwiększenia ryzyka rozwoju choroby serca.

Lek stosowany jest u pacjentów, u których sama dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu nie

wystarcza, żeby kontrolować jego stężenie we krwi. Podczas przyjmowania tego leku należy nadal

przestrzegać diety zmniejszającej stężenie cholesterolu.

Lek Ezetimibe Alchemia jest stosowany jako uzupełnienie diety w przypadku:

zwiększonego stężenia cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna, heterozygotyczna

rodzinna lub nierodzinna])

w skojarzeniu ze statyną, jeśli stężenie cholesterolu nie jest odpowiednio kontrolowane

podczas stosowania wyłącznie statyny

w monoterapii, jeśli stosowanie statyny nie jest odpowiednie lub źle tolerowane,

dziedzicznej choroby (homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), która powoduje

zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi. Lekarz przepisze ponadto lek z grupy statyn

i może

zalecić

dodatkowo inne metody leczenia,

Jeśli u pacjenta występuje choroba serca, stosowanie leku Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu z innym

lekiem zmniejszającym stężenie cholesterolu, zwanym statyną, zmniejsza ryzyko wystąpienia zawału

serca, udaru mózgu, zabiegu chirurgicznego w celu zwiększenia ilości krwi przepływającej przez serce

lub hospitalizacji z powodu bólu w klatce piersiowej.

Lek nie wspomaga odchudzania.

2.

Informacje ważne przed przyjęciem leku Ezetimibe Alchemia

W przypadku stosowania leku Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną należy zapoznać się z

treścią ulotki dla danego leku.

Kiedy nie przyjmować leku Ezetimibe Alchemia:

jeśli pacjent ma uczulenie na ezetymib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

Kiedy nie przyjmować leku Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną:

jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby,

jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ezetimibe Alchemia należy omówić to z lekarzem lub

farmaceutą.

Należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, w tym o uczuleniach.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną lekarz

powinien przeprowadzić badania krwi oceniające czynność wątroby.

Lekarz może również przeprowadzić badania krwi oceniające czynność wątroby po rozpoczęciu

przyjmowania leku Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną.

Lek Ezetimibe Alchemia nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim

zaburzeniem czynności wątroby.

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Ezetimibe Alchemia stosowanego w

skojarzeniu z pewnymi lekami powodującymi zmniejszenie stężenia cholesterolu - fibratami.

Dzieci i młodzież

Nie należy stosować tego leku u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, o ile nie zostanie

przepisany przez specjalistę, ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i

skuteczności jego stosowania.

Nie należy stosować tego leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat ze względu na brak danych w tej grupie

wiekowej.

Lek Ezetimibe Alchemia a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy

powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu jakiegokolwiek z następujących leków:

cyklosporyny (często stosowanej u pacjentów po przeszczepieniu narządu),

leków zawierających substancje czynne, które zapobiegają tworzeniu się zakrzepów krwi,

takich jak warfaryna, fenprokumon, acenokumarol lub fluindion (leki przeciwzakrzepowe),

kolestyraminy (stosowanej również w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu), ponieważ

wpływa na działanie leku Ezetimibe Alchemia,

fibratów (stosowanych również w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Nie wolno przyjmować leku Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną, jeśli pacjentka jest w

ciąży, zamierza zajść w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży. Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę

w okresie stosowania leku Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną, powinna natychmiast

przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Brak doświadczenia dotyczącego stosowania leku Ezetimibe Alchemia bez stosowania statyny

podczas ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży, przed zastosowaniem leku Ezetimibe Alchemia powinna

zapytać lekarza o poradę.

Nie wolno przyjmować leku Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną w okresie karmienia

piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek przenika do mleka.

Lek Ezetimibe Alchemia, nawet bez skojarzenia ze statyną nie powinien być stosowany u pacjentki,

która karmi piersią. Pacjentka powinna zapytać lekarza o poradę.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie należy się spodziewać, aby lek Ezetimibe Alchemia miał wpływ na prowadzenie pojazdów i

obsługiwanie maszyn. Niemniej jednak, należy wziąć pod uwagę, że u niektórych osób mogą wystąpić

zawroty głowy po przyjęciu leku Ezetimibe Alchemia.

Lek Ezetimibe Alchemia zawiera laktozę

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3.

Jak przyjmować lek Ezetimibe Alchemia

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy

zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

O ile lekarz nie zaleci inaczej, należy nadal stosować przyjmowane poprzednio leki zmniejszające

stężenie cholesterolu.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ezetimibe Alchemia należy stosować dietę

zmniejszającą stężenie cholesterolu.

Podczas przyjmowania leku Ezetimibe Alchemia należy przestrzegać diety zmniejszającej

stężenie cholesterolu.

Zalecana dawka to jedna tabletka leku Ezetimibe Alchemia 10 mg doustnie, raz na dobę.

Lek Ezetimibe Alchemia można przyjmować o dowolnej porze dnia. Lek można przyjmować z

jedzeniem lub bez.

Jeżeli lekarz przepisał jednocześnie lek Ezetimibe Alchemia i statynę, oba leki można przyjmować w

tym samym czasie. W takim przypadku należy zapoznać się z informacją dotyczącą dawkowania w

ulotce dla danego leku.

Jeżeli lekarz przepisał lek Ezetimibe Alchemia i inny lek powodujący obniżenie stężenia cholesterolu,

który zawiera substancję czynną kolestyraminę lub jakikolwiek inny lek zawierający żywicę wiążącą

kwasy żółciowe, lek Ezetimibe Alchemia należy zażyć co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po

przyjęciu żywicy wiążącej kwasy żółciowe.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ezetimibe Alchemia

Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie przyjęcia leku Ezetimibe Alchemia

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Należy przyjąć

zazwyczaj stosowaną dawkę leku Ezetimibe Alchemia następnego dnia o zwykłej porze.

Przerwanie przyjmowania leku Ezetimibe Alchemia

Należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, ponieważ poziom cholesterolu może ponownie

wzrosnąć.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do

oddziału ratunkowego najbliższego szpitala, jeśli wystąpią następujące objawy:

niewyjaśnione bóle mięśni, ich tkliwość lub osłabienie. W rzadkich przypadkach

dolegliwości ze strony mięśni, w tym rozpad mięśni prowadzący do uszkodzenia nerek,

mogą być ciężkie i przejść w stan potencjalnie zagrażający życiu.

reakcje uczuleniowe, w tym obrzęk twarzy, ust, języka i (lub) gardła, mogące powodować

trudności w oddychaniu lub połykaniu.

Podczas stosowania w monoterapii występowały następujące działania niepożądane:

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

ból brzucha, biegunka, wzdęcia z oddawaniem wiatrów

uczucie zmęczenia.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

zwiększenie parametrów niektórych testów czynnościowych wątroby (aminotransferaz) lub

mięśni (CK)

kaszel

niestrawność, zgaga

nudności

bóle stawów, kurcze mięśni, bóle karku

zmniejszenie apetytu

ból

bóle w klatce piersiowej

nagłe zaczerwienienie twarzy

wysokie ciśnienie tętnicze

Ponadto, podczas stosowania w skojarzeniu ze statyną występowały następujące działania

niepożądane:

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

zwiększenie parametrów niektórych testów czynnościowych wątroby (aminotransferaz)

ból głowy

bóle, tkliwość lub osłabienie mięśni.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

uczucie mrowienia

suchość w ustach

świąd

wysypka, pokrzywka

bóle pleców

osłabienie mięśni

ból rąk i nóg

nieuzasadnione zmęczenie lub osłabienie

obrzęki, szczególnie dłoni i stóp

Podczas stosowania w skojarzeniu z fenofibratem często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)

występował:

ból brzucha

Ponadto, podczas zwykłego stosowania odnotowano następujące działania niepożądane:

zawroty głowy

bóle mięśni

problemy z wątrobą

reakcje uczuleniowe w tym wysypka i pokrzywka, czerwona, wypukła wysypka, czasami ze

zmianami w kształcie tarczy (rumień wielopostaciowy)

bóle, tkliwość lub osłabienie mięśni, rozpad mięśni

kamica żółciowa lub zapalenie pęcherzyka żółciowego (może powodować ból brzucha,

nudności, wymioty)

zapalenie trzustki często z silnym bólem brzucha

zaparcia

zmniejszenie liczby krwinek, które może powodować siniaki/krwawienia (małopłytkowość)

uczucie mrowienia

depresja

nieuzasadnione zmęczenie lub osłabienie

skrócony oddech

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Ezetimibe Alchemia

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku lub opakowaniu po

„Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Ten lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ezetimibe Alchemia

Substancją czynną leku jest ezetymib. Każda tabletka zawiera 10 mg ezetymibu.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, sodu

laurylosiarczan, magnezu stearynian, hypromeloza i krospowidon.

Jak wygląda lek Ezetimibe Alchemia i co zawiera opakowanie

Tabletki leku Ezetimibe Alchemia to białe lub prawie białe tabletki o kształcie kapsułki, o rozmiarach

8 mm x 4 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „713” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.

Lek Ezetimibe Alchemia jest dostępny w blistrach typu push-through lub w blistrach zdzieralnych.

Wielkość opakowania: 10, 20, 28, 30, 50, 98, 100 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny

Alchemia Limited

5th Floor, 86 Jermyn Street

SW1Y 6AW Londyn

Wielka Brytania

Wytwórca/ Importer:

Balkanpharma-Dupnitsa AD

3 Samokovsko Shosse Str.

2600 Dupnitsa

Bułgaria

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego

Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Dania:

Ezetimib Alchemia

Polska:

Ezetimibe Alchemia

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ezetimibe Alchemia, 10 mg, tabletki

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 10 mg ezetymibu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda tabletka zawiera 63 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Białe lub prawie białe tabletki o kształcie kapsułki, o rozmiarach 8 mm x 4 mm, z wytłoczonym

oznakowaniem „713” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia pierwotna

Produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia podawany w skojarzeniu z inhibitorem reduktazy HMG-CoA

(statyną) jest wskazany jako produkt leczniczy wspomagający wraz z dietą u pacjentów z pierwotną

hipercholesterolemią (heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną), u których nie jest możliwe

odpowiednie zmniejszenie stężenia lipidów przy zastosowaniu samej statyny.

Produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia w monoterapii jest wskazany jako produkt leczniczy

wspomagający wraz z dietą u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną rodzinną

lub nierodzinną), u których stosowanie statyny jest niewskazane lub ten produkt leczniczy nie jest

tolerowany.

Zapobieganie wystąpieniu incydentów sercowo-naczyniowych

Produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia, podawany jako lek uzupełniający pacjentom wcześniej

leczonym statyną lub włączany do leczenia jednocześnie ze statyną, jest wskazany do stosowania w

celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych (patrz punkt 5.1) u

pacjentów z chorobą wieńcową (ang. CHD, Coronary Heart Disease) i ostrym zespołem wieńcowym

w wywiadzie (ang. ACS, Acute Coronary Syndrome).

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną jest wskazany jako produkt leczniczy

wspomagający wraz z dietą u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. U

pacjentów mogą być również stosowane dodatkowe metody leczenia (np. afereza LDL).

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Pacjent powinien stosować odpowiednią dietę obniżającą stężenie lipidów przed rozpoczęciem

przyjmowania produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia oraz kontynuować ją przez cały okres

leczenia.

Produkt leczniczy podawany jest doustnie. Zalecana dawka to jedna tabletka produktu leczniczego

Ezetimibe Alchemia 10 mg raz na dobę. Produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia można przyjmować o

dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

W przypadku stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną, należy

stosować wskazaną dawkę początkową lub już ustaloną większą dawkę danej statyny. Należy

zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi stosowania danej statyny.

Stosowanie u pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie

W celu zmniejszenia częstości występowania incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z

chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie produkt leczniczy może być

podawany w skojarzeniu ze statyną o udowodnionym korzystnym wpływie na układ

sercowo-naczyniowy.

Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi wiążącymi kwasy żółciowe

Produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed lub co

najmniej 4 godziny po przyjęciu produktu leczniczego wiążącego kwasy żółciowe.

Osoby w podeszłym wieku

Nie jest wymagane dostosowanie dawki produktu leczniczego dla pacjentów w podeszłym wieku

(patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Leczenie należy rozpocząć pod nadzorem lekarza specjalisty.

Dzieci i młodzież w wieku 6 lat i powyżej: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności

ezetymibu u dzieci w wieku od 6 do 17 lat. Dostępne obecnie dane opisano w punktach 4.4, 4.8, 5.1

oraz 5.2, jednak na tej podstawie nie można opracować zaleceń dotyczących dawkowania.

Jeśli produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia jest podawany w skojarzeniu ze statyną, dawkowanie

statyny u młodzieży należy omówić z lekarzem.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat: Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ezetymibu u

dzieci w wieku poniżej 6 lat. Brak dostępnych danych.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów wg skali Child-Pugh) nie

jest wymagane dostosowanie dawkowania. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Ezetimibe

Alchemia u pacjentów z umiarkowanymi (7-9 punktów wg skali Child-Pugh) lub ciężkimi

zaburzeniami czynności wątroby (>9 punktów wg Child-Pugh) (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz

punkt 5.2).

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

W przypadku stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną należy

zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) danego produktu leczniczego.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia i statyny w

okresie ciąży i laktacji.

Produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną jest przeciwwskazany u pacjentów z

czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się zwiększeniem aktywności

aminotransferaz w surowicy.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W przypadku jednoczesnego stosowania ze statyną, należy zapoznać się z ChPL danego produktu

leczniczego.

Enzymy wątrobowe

W badaniach z grupą kontrolną, w których pacjenci przyjmowali ezetymib i statynę, obserwowano

zwiększenie aktywności aminotransferaz (≥ 3 razy powyżej górnej granicy wartości prawidłowych).

W przypadku jednoczesnego stosowania ezetymibu i statyny należy przeprowadzać testy

czynnościowe wątroby przed rozpoczęciem leczenia oraz zgodnie z zaleceniami ChPL dotyczącymi

danej statyny (patrz punkt 4.8).

W badaniu IMPROVE-IT (ang. IMProved Reduction of Outcomes: Vytorin Efficacy International

Trial) 18 144 pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie

przydzielano w sposób losowy do grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg +

40 mg na dobę (n=9067) lub symwastatynę w dawce 40 mg na dobę (n=9077). Podczas okresu

obserwacji, którego mediana wynosiła 6,0 lat, częstość występowania kolejnych wzrostów poziomu

transaminaz (≥ 3x GGN) w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej

symwastatynę wynosiła odpowiednio 2,5% i 2,3% (patrz punkt 4.8).

W kontrolowanym badaniu klinicznym, w którym ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek

zostało losowo przydzielonych do grupy której raz na dobę podawano produkt leczniczy zawierający

10 mg ezetymibu i 20 mg symwastatyny (n=4650) lub placebo (n=4620) (średni okres obserwacji 4,9

roku), częstość występowania zwiększonej aktywności aminotransferaz (≥ 3 razy powyżej górnej

granicy wartości prawidłowych) wynosiła 0,7% dla skojarzenia ezetymibu z symwastatyną oraz 0,6%

dla placebo (patrz punkt 4.8).

Mięśnie szkieletowe

Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu zgłaszano przypadki wystąpienia miopatii i rabdomiolizy.

Większość pacjentów, u których doszło do rabdomiolizy, przyjmowała statyny jednocześnie z

ezetymibem. Jednak bardzo rzadko zgłaszano również występowanie rabdomiolizy w przypadku

monoterapii oraz w przypadku jednoczesnego stosowania ezetymibu z innymi produktami

leczniczymi, których związek ze zwiększeniem ryzyka rabdomiolizy jest znany. Jeśli podejrzewany

jest rozwój miopatii na podstawie objawów ze strony mięśni lub zostanie ona potwierdzona

zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK), przekraczającym 10-krotnie górną granicę

wartości prawidłowych, należy niezwłocznie przerwać stosowanie ezetymibu, statyn i wszelkich

innych wymienionych wcześniej produktów leczniczych, równocześnie przyjmowanych przez

pacjenta. Wszystkich pacjentów rozpoczynających leczenie produktem leczniczym Ezetimibe

Alchemia należy poinformować o ryzyku wystąpienia miopatii i o konieczności natychmiastowego

zgłoszenia wszelkich niewyjaśnionych bólów mięśni, ich tkliwości lub osłabienia (patrz punkt 4.8).

W badaniu IMPROVE-IT 18 144 pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w

wywiadzie przydzielano w sposób losowy do grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną w dawce

10 mg + 40 mg na dobę (n=9067) lub symwastatynę w dawce 40 mg na dobę (n=9077). Podczas

okresu obserwacji, którego mediana wynosiła 6,0 lat, częstość występowania miopatii w grupie

otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie przyjmującej symwastatynę wynosiła

odpowiednio 0,2% i 0,1%. Miopatię zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze

zwiększoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) w surowicy wynoszącej ≥ 10x GGN lub dwa

kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszące ≥ 5 i < 10x GGN. Częstość występowania

rabdomiolizy w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej

symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,1% i 0,2%. Rabdomiolizę zdefiniowano jako niewyjaśnione

osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥ 10x GGN i

objawami uszkodzenia nerek, dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszącej ≥ 5 i

< 10 x GGN z objawami uszkodzenia nerek lub CK ≥ 10 000 j.m./l bez objawów uszkodzenia nerek

(patrz punkt 4.8.).

W badaniu klinicznym, w którym ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek zostało losowo

przydzielonych do leczenia skojarzeniem 10 mg ezetymibu i 20 mg symwastatyny na dobę (n=4650)

lub placebo (n=4620) (średni okres obserwacji 4,9 roku), częstość występowania miopatii i (lub)

rabdomiolizy wynosiła 0,2% dla skojarzenia ezetymibu z symwastatyną oraz 0,1% dla placebo (patrz

punkt 4.8).

Zaburzenia czynności wątroby

Ze względu na to, że nie są znane skutki zwiększonej ekspozycji na ezetymib u pacjentów z

umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nie zaleca się stosowania produktu

leczniczego Ezetimibe Alchemia u tych pacjentów (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania ezetymibu u pacjentów w wieku od 6 do 10 lat z

heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną hipercholesterolemią oceniono w kontrolowanym placebo

badaniu klinicznym trwającym 12 tygodni. W tej grupie wiekowej nie badano działania ezetymibu

podczas stosowania powyżej 12 tygodni (patrz punkty 4.2, 4.8, 5.1 i 5.2).

Nie badano stosowania ezetymibu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat (patrz punkty 4.2 i 4.8).

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania ezetymibu w skojarzeniu z symwastatyną u pacjentów w

wieku od 10 do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oceniono w badaniu

klinicznym z grupą kontrolną z udziałem dorastających chłopców (w skali Tannera, w fazie II i

powyżej) oraz dziewcząt, u których pierwsza miesiączka wystąpiła co najmniej 1 rok wcześniej.

W tym ograniczonym badaniu z grupą kontrolną, ogólnie nie stwierdzono wykrywalnego wpływu na

wzrost lub dojrzewanie płciowe u dorastających chłopców lub dziewcząt, ani na długość cyklu

miesiączkowego u dziewcząt. Nie przeprowadzono jednak badań dotyczących wpływu stosowania

ezetymibu przez okres > 33 tygodni na wzrost i proces dojrzewania płciowego (patrz punkt 4.2 oraz

punkt 4.8).

Nie przeprowadzono badań dotyczących oceny bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ezetymibu

w skojarzeniu z symwastatyną w dawkach przekraczających 40 mg na dobę u dzieci w wieku od 10 do

17 lat.

Nie przeprowadzono badań dotyczących oceny bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ezetymibu

w skojarzeniu z symwastatyną u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 10 lat (patrz punkty 4.2 oraz

4.8.).

Nie przeprowadzono oceny długotrwałej skuteczności stosowania ezetymibu u pacjentów w wieku

poniżej 17 lat w zakresie zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności w wieku dojrzałym.

Fibraty

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ezetymibu w skojarzeniu z fibratami. Jeśli u

pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia i fenofibrat podejrzewa się

wystąpienie kamicy żółciowej, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego, a leczenie to należy

przerwać (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Cyklosporyna

Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania stosowania produktu leczniczego Ezetimibe

Alchemia u pacjentów przyjmujących cyklosporynę. Należy monitorować stężenia cyklosporyny u

pacjentów przyjmujących ją w skojarzeniu z produktem leczniczym Ezetimibe Alchemia (patrz punkt

4.5).

Leki przeciwzakrzepowe

W przypadku rozpoczęcia stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia u pacjentów

leczonych warfaryną, inną substancją przeciwzakrzepową z grupy pochodnych kumaryny lub

fluindionem, należy odpowiednio monitorować wartości INR (międzynarodowy wskaźnik

znormalizowany) (patrz punkt 4.5).

Substancja pomocnicza

Tabletki zawierają laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko

występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub z zespołem

złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W badaniach przedklinicznych wykazano, że ezetymib nie indukuje metabolizujących produkty

lecznicze enzymów z grupy cytochromu P450. Nie obserwowano znamiennych interakcji

farmakokinetycznych pomiędzy ezetymibem a produktami leczniczymi, o których wiadomo, że są

metabolizowane przez cytochromy P450 1A2, 2D6, 2C8, 2C9 lub 3A4 albo przez

N-acetylotransferazę.

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji stwierdzono, że ezetymib nie wpływał na parametry

farmakokinetyczne dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, doustnych środków antykoncepcyjnych

(zawierających etynyloestradiol lub lewonorgestrel), glipizydu, tolbutamidu lub midazolamu, podczas

jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych. Cymetydyna, podawana jednocześnie z

ezetymibem, nie miała wpływu na jego dostępność biologiczną.

Produkty lecznicze zobojętniające

Jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych zobojętniających zmniejszało szybkość

wchłaniania ezetymibu, ale nie miało wpływu na jego dostępność biologiczną. Zmniejszenie

szybkości wchłaniania nie jest uważane za znamienne klinicznie.

Kolestyramina

Jednoczesne podawanie kolestyraminy zmniejszało średnią wartość pola pod krzywą (AUC)

ezetymibu całkowitego (ezetymib + glukuronian ezetymibu) o około 55%. Efekt zwiększonej redukcji

stężenia cholesterolu LDL po włączeniu produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia do leczenia

kolestyraminą może ulec osłabieniu w wyniku tej interakcji (patrz punkt 4.2).

Fibraty

Lekarze powinni wziąć pod uwagę możliwe ryzyko wystąpienia kamicy żółciowej i choroby

pęcherzyka żółciowego u pacjentów przyjmujących fenofibrat i produkt leczniczy Ezetimibe

Alchemia (patrz punkt 4.4 i 4.8).

Jeśli u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia i fenofibrat podejrzewa się

wystąpienie kamicy żółciowej, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego, a leczenie to należy

przerwać (patrz punkt 4.8).

Podczas jednoczesnego przyjmowania fenofibratu lub gemfibrozylu następuje nieznaczne zwiększenie

całkowitego stężenia ezetymibu (odpowiednio o 1,5 i 1,7 razy).

Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania ezetymibu w skojarzeniu z innymi

fibratami.

Fibraty mogą zwiększać wydalanie cholesterolu do żółci, co prowadzi do kamicy żółciowej. W

badaniu na zwierzętach, ezetymib czasem zwiększał stężenie cholesterolu w żółci zawartej w

pęcherzyku żółciowym, ale nie u wszystkich gatunków (patrz punkt 5.3). Ryzyko powstawania

kamieni w pęcherzyku żółciowym związane z leczeniem ezetymibem nie może być wykluczone.

Statyny

Nie stwierdzono znamiennych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego stosowania

ezetymibu z atorwastatyną, symwastatyną, prawastatyną, lowastatyną, fluwastatyną lub

rozuwastatyną.

Cyklosporyna

W badaniu z udziałem 8 pacjentów po przeszczepieniu nerki (klirens kreatyniny > 50 ml/min), którzy

przyjmowali ustaloną dawkę cyklosporyny, po podaniu pojedynczej dawki 10 mg ezetymibu

stwierdzono 3,4-krotne zwiększenie średniej wartości AUC całkowitego ezetymibu (zakres od 2,3 do

7,9 razy) w porównaniu z grupą osób zdrowych, otrzymujących ezetymib w monoterapii w ramach

innego badania (n= 17). W innym badaniu u pacjenta po zabiegu przeszczepienia nerki, u którego

rozwinęła się ciężka niewydolność nerek i który przyjmował cyklosporynę i wiele innych produktów

leczniczych, wykazano 12-krotne zwiększenie stężenia całkowitego ezetymibu, w porównaniu z

osobami z grupy kontrolnej otrzymującymi ezetymib w monoterapii. W badaniu skrzyżowanym

złożonym z dwóch okresów, w którym uczestniczyło dwunastu zdrowych ochotników, stosowanie

20 mg ezetymibu na dobę przez 8 dni z podaniem pojedynczej dawki cyklosporyny wielkości 100 mg

w dniu 7. badania spowodowało średnie zwiększenie AUC cyklosporyny o 15 % (zakres wynosił od

10% zmniejszenia do 51 % zwiększenia) w porównaniu z podaniem wyłącznie pojedynczej dawki

cyklosporyny wielkości 100 mg. Nie przeprowadzono badania kontrolowanego dotyczącego wpływu

jednoczesnego stosowania ezetymibu na ekspozycję na cyklosporynę u pacjentów po przeszczepieniu

nerki. Należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie produktem leczniczym Ezetimibe

Alchemia w trakcie stosowania cyklosporyny. Należy monitorować stężenie cyklosporyny u

pacjentów przyjmujących jednocześnie produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia i cyklosporynę (patrz

punkt 4.4).

Leki przeciwzakrzepowe

Jednoczesne stosowanie ezetymibu (10 mg raz na dobę) nie miało istotnego wpływu na dostępność

biologiczną warfaryny i czas protrombinowy w badaniu przeprowadzonym z udziałem dwunastu

zdrowych dorosłych mężczyzn. Jednakże istnieją doniesienia z okresu po wprowadzeniu do obrotu

dotyczące zwiększenia wartości INR u pacjentów stosujących warfarynę lub fluindion, u których

dołączono leczenie ezetymibem. W przypadku stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia

jednocześnie z warfaryną, inną substancją przeciwzakrzepową z grupy pochodnych kumaryny lub

fluindionem, należy odpowiednio monitorować INR (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Badania interakcji przeprowadzono jedynie u dorosłych.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia w skojarzeniu ze statyną jest przeciwwskazane

w okresie ciąży i laktacji (patrz punkt 4.3). Należy zapoznać się z ChPL dotyczącą określonej statyny.

Ciąża

Produkt leczniczy Ezetimibe Alchemia wolno podawać kobietom w ciąży jedynie wówczas, gdy jest

to bezwzględnie konieczne. Brak danych klinicznych na temat stosowania ezetymibu w okresie ciąży.

Badania na zwierzętach dotyczące stosowania ezetymibu w monoterapii nie wykazały żadnego

bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego oddziaływania na przebieg ciąży, rozwój zarodka i

płodu, przebieg porodu lub rozwój noworodka (patrz punkt 5.3).

Karmienie piersią

Produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia nie należy stosować w okresie laktacji. Badania na

szczurach wykazały, że ezetymib jest wydzielany do mleka tych zwierząt. Nie wiadomo, czy ezetymib

przenika do mleka kobiecego.

Płodność

Brak dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu ezetymibu na płodność u ludzi.

Ezetymib nie miał wpływu na płodność u samców i samic szczurów (patrz punkt 5.3).

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia

pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania

maszyn należy wziąć pod uwagę, że zgłaszano występowanie zawrotów głowy.

4.8

Działania niepożądane

Badania kliniczne

W trwających do 112 tygodni badaniach klinicznych ezetymib w dawce 10 mg na dobę podawano

2396 pacjentom w monoterapii, 11308 pacjentom w skojarzeniu ze statyną oraz 185 pacjentom w

skojarzeniu z fenofibratem. Działania niepożądane były zwykle łagodne i przemijające. Ogólna

częstość występowania działań niepożądanych ezetymibu i placebo była podobna. Również

liczba pacjentów, którzy przerwali leczenie z powodu działań niepożądanych była porównywalna w

grupie przyjmującej ezetymib i placebo.

Ezetymib w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych ezetymibem w

monoterapii (n= 2396), które pojawiły się z większą częstością, niż u pacjentów przyjmujących

placebo (n= 1159) lub u pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu ze statyną (n= 11308), które

pojawiły się z większą częstością niż u pacjentów przyjmujących jedynie statynę (n = 9361). Działania

niepożądane po wprowadzeniu do obrotu uzyskano ze zgłoszeń dotyczących ezetymibu podawanego

w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną.

Częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥l/10), często (≥l/100 do

<1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥l/10 000 do <1/1 000), bardzo (<1/10 000) oraz

nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Ezetymib w monoterapii

Klasyfikacja układów i

narządów

Działania niepożądane

Częstość

Zaburzenia metabolizmu

i odżywiania

zmniejszone łaknienie

Niezbyt

często

Zaburzenia naczyniowe

nagłe zaczerwienienie twarzy; nadciśnienie tętnicze

Niezbyt

często

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki

piersiowej i śródpiersia

kaszel

Niezbyt

często

Zaburzenia żołądka i jelit

bóle brzucha; biegunka; wzdęcia z oddawaniem wiatrów

Często

niestrawność; choroba refluksowa przełyku (GERD);

nudności

Niezbyt

często

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe i

tkanki łącznej

bóle stawów; kurcze mięśni; bóle karku

Niezbyt

często

Zaburzenia ogólne i stany

w miejscu podania

zmęczenie

Często

ból w klatce piersiowej; ból

Niezbyt

często

Badania diagnostyczne

Zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności

AspAT; zwiększenie aktywności CPK we krwi;

zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy;

nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby

Niezbyt

często

Dodatkowe działania niepożądane ezetymibu w skojarzeniu ze statyną

Klasyfikacja układów i

narządów

Działania niepożądane

Częstość

Zaburzenia układu

nerwowego

ból głowy

Często

parestezje

Niezbyt

często

Zaburzenia żołądka i jelit

suchość w jamie ustnej; zapalenie żołądka

Niezbyt

często

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

świąd, wysypka, pokrzywka

Niezbyt

często

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe i

tkanki łącznej

bóle mięśni

Często

bóle pleców; osłabienie mięśni; bóle kończyn

Niezbyt

często

Zaburzenia ogólne i stany

w miejscu podania

osłabienie; obrzęki obwodowe

Niezbyt

często

Badania diagnostyczne

zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT

Często

Doświadczenie po wprowadzeniu do obrotu (w skojarzeniu ze statyną lub w monoterapii)

Klasyfikacja układów i

narządów

Działania niepożądane

Częstość

Zaburzenia krwi i układu

chłonnego

trombocytopenia

Nieznana

Zaburzenia układu

immunologicznego

nadwrażliwość, w tym wysypka, pokrzywka, anafilaksja i

obrzęk naczynioruchowy

Nieznana

Zaburzenia psychiczne

depresja

Nieznana

Zaburzenia układu

nerwowego

zawroty głowy; parestezje

Nieznana

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki

piersiowej i śródpiersia

duszność

Nieznana

Zaburzenia żołądka i jelit

zapalenie trzustki; zaparcia

Nieznana

Zaburzenia wątroby

zapalenie wątroby; kamica żółciowa; zapalenie pęcherzyka

żółciowego

Nieznana

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej

rumień wielopostaciowy

Nieznana

Zaburzenia

mięśniowo-szkieletowe i

tkanki łącznej

bóle mięśni; miopatia i (lub) rabdomioliza (patrz punkt 4.4)

Nieznana

Zaburzenia ogólne i stany

w miejscu podania

osłabienie

Nieznana

Ezetymib w skojarzeniu z fenofibratem

Zaburzenia żołądka i jelit: często - bóle brzucha.

W kontrolowanym placebo klinicznym badaniu wieloośrodkowym, z podwójnie ślepą próbą,

uczestniczyli pacjenci z mieszaną hiperlipidemią, spośród których 625 leczonych było przez

12 tygodni, a 576 przez 1 rok. W badaniu tym, 172 pacjentów przyjmujących ezetymib i fenofibrat

ukończyło 12-tygodniowe leczenie, a 230 pacjentów przyjmujących ezetymib i fenofibrat (w tym 109

przyjmujących ezetymib w monoterapii przez pierwszych 12 tygodni) ukończyło leczenie trwające

1 rok. Celem badania nie było porównanie leczonych grup pacjentów pod względem występowania

rzadkich działań niepożądanych. Wskaźnik występowania (przedział ufności 95%) klinicznie

znamiennego zwiększenia (> 3 razy powyżej górnego zakresu wartości prawidłowych, podczas

kolejnych oznaczeń) aktywności aminotransferaz w surowicy wynosił odpowiednio 4,5% (1,9; 8,8)

dla fenofibratu stosowanego w monoterapii i 2,7% (1,2; 5,4) dla ezetymibu podawanego w skojarzeniu

z fenofibratem, dostosowany do odpowiedzi na leczenie. Natomiast wskaźnik występowania

przypadków wycięcia pęcherzyka żółciowego wynosił odpowiednio, dla fenofibratu stosowanego w

monoterapii 0,6% (0,0; 3,l) i dla ezetymibu podawanego w skojarzeniu z fenofibratem l,7% (0,6; 4,0)

(patrz punkty 4.4 i 4.5).

Dzieci i młodzież (w wieku od 6 do 17 lat)

W badaniu z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 10 lat) z heterozygotyczną

hipercholesterolemią rodzinną lub nierodzinną (n=138) obserwowano zwiększenie aktywności AlAT i

(lub) AspAT (≥ 3 razy powyżej górnego zakresu wartości prawidłowych, podczas kolejnych

oznaczeń) u 1,1% pacjentów (1 osoba) w grupie stosującej ezetymib w porównaniu do 0% pacjentów

w grupie placebo. Nie odnotowano zwiększenia aktywności CPK (≥ 10 razy powyżej górnego zakresu

wartości prawidłowych). Nie zgłaszano przypadków miopatii.

W osobnym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku od 10 do 17 lat) z heterozygotyczną

hipercholesterolemią rodzinną (n = 248), u 3% pacjentów (4 osoby) leczonych ezetymibem w

skojarzeniu z symwastatyną obserwowano podwyższenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥ 3 razy

powyżej górnego zakresu wartości prawidłowych, podczas kolejnych oznaczeń) w porównaniu z 2%

pacjentów (2 osoby) z grupy stosującej symwastatynę w monoterapii; Zwiększenie aktywności CPK

(≥10 razy powyżej górnego zakresu wartości prawidłowych) stwierdzono odpowiednio u 2%

(2 pacjentów) i 0% uczestników badania. Nie zaobserwowano przypadków miopatii.

Te badania nie były dostosowane do oceny porównawczej rzadko występujących działań

niepożądanych.

Pacjenci z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie

W badaniu IMPROVE-IT (patrz punkt 5.1) z udziałem 18 144 pacjentów leczonych ezetymibem z

symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg (n=9067, przy czym u 6% pacjentów dawkę ezetymibu i

symwastatyny zwiększono do 10 mg + 80 mg) lub symwastatyną w dawce 40 mg (n=9077, przy czym

u 27% pacjentów dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg) w okresie obserwacji, którego mediana

wynosiła 6,0 lat, obserwowano zbliżone profile bezpieczeństwa. Wskaźnik przerwania leczenia z

powodu działań niepożądanych wynosił 10,6% u pacjentów leczonych ezetymibem z symwastatyną

oraz 10,1% u pacjentów leczonych symwastatyną. Częstość występowania miopatii w grupie

otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła

odpowiednio 0,2% i 0,1%. Miopatię zdefiniowano, jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze

zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥ 10x GGN lub dwa kolejne epizody zwiększenia

aktywności CK wynoszące ≥ 5 i < 10x GGN. Częstość występowania rabdomiolizy w grupie

otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła

odpowiednio 0,1% i 0,2%. Rabdomiolizę zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból

ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥ 10x GGN i objawami uszkodzenia nerek,

dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszącej ≥ 5 i < 10x GGN z objawami

uszkodzenia nerek lub CK ≥ 10 000 j.m./l bez objawów uszkodzenia nerek. Częstość występowania

kolejnych wzrostów poziomu aminotransferaz (≥ 3x GGN) w grupie otrzymującej ezetymib z

symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 2,5% i 2,3%. (Patrz

punkt 4.4.). Działania niepożądane ze strony pęcherzyka żółciowego zgłoszono u 3,1% pacjentów z

grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz u 3,5% pacjentów z grupy leczonej symwastatyną.

Częstość hospitalizacji z powodu cholecystektomii w obu leczonych grupach wynosiła 1,5%.

Nowotwór (zdefiniowany jako dowolny nowy nowotwór) zdiagnozowano podczas badania u

odpowiednio 9,4% i 9,5% pacjentów.

Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek

W badaniu SHARP (ang. Study of Heart and Renal Protection; patrz punkt 5.1), obejmującym ponad

9000 pacjentów otrzymujących codziennie produkt złożony zawierający 10 mg ezetymibu i 20 mg

symwastatyny (n=4650), albo placebo (n=4620), profile bezpieczeństwa były porównywalne w

okresie obserwacji o medianie 4,9 roku. W badaniu tym rejestrowano jedynie ciężkie zdarzenia

niepożądane i przypadki przerywania leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych. Wskaźniki

przerywania leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych były porównywalne (10,4% u pacjentów

leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną, 9,8% u pacjentów otrzymujących placebo).

Częstość występowania miopatii i (lub) rabdomiolizy wynosiła 0,2% u pacjentów leczonych

ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną i 0,1% u pacjentów otrzymujących placebo. Do

zwiększenia aktywności aminotransferaz (>3 x górna granica normy) doszło u 0,7% pacjentów

leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną w porównaniu z 0,6% pacjentów otrzymujących

placebo (patrz punkt 4.4). W tym badaniu nie stwierdzono istotnego statystycznie zwiększenia

częstości występowania określonych wcześniej zdarzeń niepożądanych, takich jak nowotwory (9,4%

w grupie ezetymibu z symwastatyną, 9,5% w grupie placebo), zapalenie wątroby, cholecystektomia

lub powikłania kamicy żółciowej czy zapalenie trzustki.

Wpływ na parametry laboratoryjne

W badaniach z grupą kontrolną, w których produkt leczniczy był stosowany w monoterapii, częstość

występowania klinicznie znamiennego zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy

(zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT 3 razy powyżej górnego zakresu wartości

prawidłowych) była podobna w grupie przyjmujących ezetymib (0,5 %) oraz placebo (0,3 %). W

badaniach, w których produkty lecznicze stosowano w skojarzeniu, częstość występowania

wspomnianego uprzednio zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy wynosiła 1,3% w

grupie pacjentów przyjmujących ezetymib w skojarzeniu ze statyną oraz 0,4 % w grupie pacjentów

przyjmujących wyłącznie statynę. Zwiększenie aktywności enzymów przebiegało na ogół bez

objawów; nie stwierdzano cech zastoju żółci. Aktywność aminotransferaz powracała do wartości

początkowych po zaprzestaniu przyjmowania produktów leczniczych albo podczas dalszego ich

stosowania (patrz punkt 4.4).

W badaniach klinicznych zgłaszano zwiększenie aktywności CPK przekraczające 10 razy górną

granicę wartości prawidłowych u 4 spośród 1647 (0,2 %) pacjentów stosujących wyłącznie ezetymib

w porównaniu z l spośród 786 (0, l%) pacjentów stosujących placebo oraz u l spośród 917 (0, l%)

pacjentów stosujących jednocześnie ezetymib i statyny w porównaniu z 4 spośród 929 (0,4%)

pacjentów stosujących wyłącznie statyny. Nie stwierdzono większej liczby przypadków miopatii lub

rabdomiolizy związanych ze stosowaniem ezetymibu w porównaniu z odpowiednią grupą kontrolną

(placebo lub wyłącznie statyny) (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

W badaniach klinicznych, w których dawkę dobową 50 mg ezetymibu podawano 15 zdrowym

ochotnikom w okresie do 14 dni, bądź też dawkę dobową 40 mg ezetymibu podawano 18 pacjentom z

pierwotną hipercholesterolemią w okresie do 56 dni, ezetymib był na ogół dobrze tolerowany. W

badaniach przeprowadzonych na zwierzętach nie obserwowano działania toksycznego po przyjęciu

ezetymibu w postaci pojedynczej dawki doustnej 5 000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3 000 mg/kg u

psów.

Odnotowano kilka przypadków przedawkowania ezetymibu: większość z nich nie była związana z

występowaniem działań niepożądanych. Odnotowane działania niepożądane nie były poważne.

W przypadku przedawkowania produktu leczniczego należy zastosować leczenie objawowe i

wspomagające.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki modyfikujące stężenie lipidów; inne leki modyfikujące stężenie

lipidów, kod ATC: C10AX09

Mechanizm działania

Ezetymib należy do grupy produktów leczniczych zmniejszających stężenie lipidów, które

selektywnie hamują wchłanianie cholesterolu i pokrewnych steroli roślinnych w jelitach. Ezetymib

działa po podaniu doustnym, a jego mechanizm działania różni się od innych grup produktów

leczniczych zmniejszających stężenie cholesterolu (np. statyn, produktów leczniczych wiążących

kwasy żółciowe (żywice), pochodnych kwasu fibrynowego, stanoli roślinnych). Celem działania

ezetymibu na poziomie molekularnym jest nośnik steroli, Niemann-Pick C1-Like 1 (NPC1L1), które

odgrywa rolę w wychwytywaniu cholesterolu i fitosteroli w jelicie.

Ezetymib wiąże się z rąbkiem szczoteczkowym jelita cienkiego i hamuje wchłanianie cholesterolu,

zmniejszając ilość cholesterolu transportowanego z jelit do wątroby. Statyny zmniejszają syntezę

cholesterolu w wątrobie, a połączenie tych dwóch mechanizmów działania zapewnia uzupełniające się

zmniejszenie stężenia cholesterolu. W trwających 2 tygodnie badaniach klinicznych,

przeprowadzonych u 18 pacjentów z hipercholesterolemią, ezetymib hamował wchłanianie

cholesterolu z jelit o 54%, w porównaniu z placebo.

Działanie farmakodynamiczne

Przeprowadzono szereg badań przedklinicznych, aby określić czy działanie ezetymibu hamujące

wchłanianie cholesterolu jest wybiórcze. Ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu znakowanego

izotopem węgla

C, nie miał zaś wpływu na wchłanianie trójglicerydów, kwasów tłuszczowych,

kwasów żółciowych, progesteronu, etynyloestradiolu lub rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A i

Badania epidemiologiczne wykazały, że zachorowalność i umieralność z powodu chorób układu

krążenia zmieniają się proporcjonalnie do stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL, a

odwrotnie proporcjonalnie do stężenia cholesterolu HDL.

Podawanie produktu leczniczego Ezetimibe Alchemia ze statyną skutecznie zmniejsza ryzyko

wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem

wieńcowym w wywiadzie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

W kontrolowanych badaniach klinicznych ezetymib stosowany w monoterapii znacząco zmniejszał

stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B (Apo B) oraz trójglicerydów,

a także zwiększał stężenie cholesterolu HDL u pacjentów z hipercholesterolemią.

Hipercholesterolemia pierwotna

W trwającym 8 tygodni badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo,

uczestniczyło 769 pacjentów z hipercholesterolemią, którzy przyjmowali statynę w monoterapii i u

których nie osiągnięto docelowego stężenia cholesterolu LDL (2,6 do 4,1 mmol/l [100 do 160 mg/dl],

w zależności od stężenia początkowego) wg National Cholesterol Education Program (NCEP).

Pacjentów losowo dobrano do grup przyjmujących ezetymib w dawce 10 mg lub placebo, w

skojarzeniu ze stosowaną już statyną.

Wśród pacjentów leczonych statyną, u których nie osiągnięto docelowego stężenia cholesterolu LDL

(ok. 82%), znamiennie więcej pacjentów przyjmujących ezetymib uzyskało docelowe stężenie

cholesterolu LDL na zakończenie okresu obserwacji niż pacjentów przydzielonych losowo do grupy

placebo, odpowiednio 72 % i 19 %. Znaczne różnice obserwowano również w redukcji stężenia

cholesterolu LDL (25% i 4%, odpowiednio u pacjentów przyjmujących ezetymib i placebo). Ponadto

dołączenie ezetymibu do leczenia statyną znacząco zmniejszało stężenie cholesterolu całkowitego,

apolipoproteiny B i trójglicerydów, a także zwiększało stężenie cholesterolu HDL, w porównaniu z

grupą pacjentów otrzymujących placebo. Dołączenie do leczenia statyną ezetymibu lub placebo

zmniejszało medianę stężenia białka C-reaktywnego odpowiednio o 10% lub 0%, w porównaniu z

wartościami początkowymi.

W dwóch randomizowanych badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych

placebo, prowadzonych przez 12 tygodni u 1719 pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną,

obserwowano znaczące zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego (o 13%), cholesterolu LDL (o

19%), apolipoproteiny B (o 14%) oraz trójglicerydów (o 8%), a także zwiększenie stężenia

cholesterolu HDL (o 3%) po zastosowaniu ezetymibu w dawce 10 mg, w porównaniu z grupą placebo.

Ponadto ezetymib nie miał wpływu na osoczowe stężenie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D

i E oraz na czas protrombinowy, a także, podobnie jak inne produkty lecznicze zmniejszające stężenie

lipidów, nie zaburzał wytwarzania hormonów sterydowych kory nadnerczy.

W wieloośrodkowym, podwójnie ślepym, kontrolowanym badaniu klinicznym (ENHANCE)

720 pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną podzielono losowo do leczenia

ezetymibem 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną 80 mg (n = 357) lub samą symwastatyną w dawce

80 mg (n =363) przez 2 lata. Głównym celem tego badania była ocena wpływu terapii skojarzonej

ezetymibem/symwastatyną na grubość kompleksu blaszki wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej

(intima-media thickness; IMT) w porównaniu z monoterapią symwastatyną. Znaczenie tego markera

zastępczego dla zachorowalności i śmiertelności sercowo-naczyniowej wciąż nie zostało

potwierdzone.

Główny punkt końcowy, zmiana średniej IMT wszystkich 6 odcinków tętnicy szyjnej, oceniana na

podstawie badania USG w prezentacji B, nie różniła się istotnie (p = 0,29) między dwoma ocenianymi

grupami. W czasie dwuletniej obserwacji w grupie ezetymibu 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną

80 mg grubość kompleksu blaszki wewnętrznej i środkowej zwiększyła się o 0,0111 mm zaś w grupie

samej symwastatyny 80 mg o 0,0058 mm (wyjściowa średnia IMT tętnicy szyjnej wynosiła w tych

grupach odpowiednio 0,68 mm i 0,69 mm).

Ezetymib w dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną 80 mg zmniejszał stężenie cholesterolu LDL,

cholesterolu całkowitego, Apo B i trójglicerydów istotnie silniej niż symwastatyna 80 mg. Procentowy

wzrost stężenia cholesterolu HDL był podobny w obu badanych grupach. Działania niepożądane

opisywane w przypadku ezetymibu 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną 80 mg pokrywały się z

dotychczas poznanym profilem bezpieczeństwa tego produktu leczniczego.

Dzieci i młodzież

W wieloośrodkowym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym 138 pacjentów

(59 chłopców i 79 dziewcząt) w wieku od 6 do 10 lat (średni wiek 8,3 lat) z heterozygotyczną

hipercholesterolemią rodzinną lub nierodzinną, z wyjściowymi stężeniami cholesterolu LDL między

3,74 a 9,92 mmol/l, przydzielono losowo na okres 12 tygodni do grupy leczonej ezetymibem w dawce

10 mg lub do grupy otrzymującej placebo.

W 12. tygodniu ezetymib istotnie zmniejszył stężenie cholesterolu całkowitego (-21% w porównaniu z

0%), cholesterolu LDL (-28% w porównaniu z -1%), Apo B (-22% w porównaniu z -1%) i

cholesterolu nie-HDL (-26% w porównaniu z 0%) w porównaniu z placebo. Wyniki dla TG i

cholesterolu HDL były porównywalne w obu grupach badania (odpowiednio -6% w porównaniu z

+8% i +2% w porównaniu z +1%).

W wieloośrodkowym, podwójnie ślepym, kontrolowanym badaniu klinicznym, 142 chłopców (faza II

lub wyższa wg Tannera) i 106 dziewczynek po pierwszej miesiączce, w wieku od 10 do 17 lat (średni

wiek 14,2 lat), z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (ang. heterozygous familiar

hypercholesterolemia; HeFH) i z wyjściowymi stężeniami cholesterolu LDL między 4,1 a 10,4 mmol/l

podzielono losowo do leczenia ezetymibem w dawce 10 mg podawanym jednocześnie z symwastatyną

(10, 20 lub 40 mg) lub do leczenia samą symwastatyną (10, 20 lub 40 mg) przez okres 6 tygodni, po

którym to okresie przez kolejne 27 tygodni stosowano albo ezetymib z 40 mg symwastatyny, albo

tylko 40 mg symwastatyny a następnie, przez kolejne 20 tygodni stosowano w ramach próby otwartej

ezetymib z symwastatyną (10 mg, 20 mg lub 40 mg).

Po 6 tygodniach ezetymib podawany jednocześnie z symwastatyną (wszystkie dawki) istotnie

zmniejszał stężenie cholesterolu całkowitego (38% w porównaniu z 26%), cholesterolu LDL (49% w

porównaniu z 34%), Apo B (39% w porównaniu z 27%) i cholesterolu nie-HDL (47% w porównaniu z

33%) w porównaniu z samą symwastatyną (wszystkie dawki). Wyniki dotyczące stężenia

trójglicerydów i cholesterolu HDL w obu ocenianych grupach były podobne (odpowiednio -17% w

porównaniu z -12% i +7% w porównaniu z +6%). Wyniki w 13. tygodniu były zgodne z wynikami z

6 tygodnia; istotnie więcej pacjentów otrzymujących ezetymib łącznie z 40 mg symwastatyny (62%)

osiągnęło idealny cel leczenia według NCEP AAP (<2,8 mmol/l [110 mg/dl]) dla cholesterolu LDL w

porównaniu z pacjentami otrzymującymi 40 mg symwastatyny (25%). W tygodniu 53, na koniec

badania otwartego stanowiącego przedłużenie podwójnie ślepej próby, wpływ ocenianego leczenia na

parametry lipidowe utrzymywał się.

Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności ezetymibu podawanego jednocześnie z symwastatyną w

dawkach powyżej 40 mg na dobę u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat. Nie badano

bezpieczeństwa i skuteczności ezetymibu podawanego jednocześnie z symwastatyną u pacjentów

pediatrycznych w wieku < 10 lat. Nie badano czy długotrwałe leczenie ezetymibem pacjentów poniżej

17 lat wpływa na redukcję zachorowalności i śmiertelności w wieku dorosłym.

Zapobieganie wystąpieniu incydentów sercowo-naczyniowych

Badanie IMPROVE-IT było wieloośrodkowym, randomizowanym badaniem klinicznym, z podwójnie

ślepą próbą i z kontrolą aktywną, przeprowadzonym z udziałem 18 144 pacjentów włączonych do

badania w ciągu 10 dni od hospitalizacji z powodu wystąpienia ostrego zespołu wieńcowego (OZW,

tj. ostrego zawału mięśnia sercowego lub niestabilnej dławicy piersiowej). W dniu przyjęcia do

szpitala z powodu OZW u pacjentów, którzy nie stosowali leczenia obniżającego stężenie lipidów,

stężenie cholesterolu LDL wynosiło ≤ 125 mg/dl (≤ 3,2 mmol/l), a u pacjentów, którzy stosowali

leczenie obniżające stężenie lipidów, wynosiło ≤ 100 mg/dl (≤ 2,6 mmol/l). Wszystkich pacjentów

przydzielano w sposób losowy w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną w

dawce 10 mg+ 40 mg (n=9067) lub symwastatynę w dawce 40 mg (n=9077). Mediana okresu

obserwacji wynosiła 6,0 lat.

Średnia wieku pacjentów wynosiła 63,6 lat. 76% pacjentów stanowili mężczyźni, 84% pacjentów było

rasy białej, a 27% pacjentów chorowało na cukrzycę. Średnie stężenie cholesterolu LDL w czasie

wystąpienia incydentu kwalifikującego do badania u pacjentów stosujących leczenie obniżające

stężenie lipidów (n=6390) i u tych, którzy nie stosowali leczenia obniżającego stężenie lipidów (n=11

594) wynosiło odpowiednio 80 mg/dl (2,1 mmol/l) i 101 mg/dl (2,6 mmol/l). Przed hospitalizacją z

powodu wystąpienia OZW kwalifikującego do badania 34% pacjentów przyjmowało statynę. Po

upływie jednego roku średnie stężenie cholesterolu LDL u pacjentów kontynuujących leczenie

wynosiło 53,2 mg/dl (1,4 mmol/l) w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną i 69,9 mg/dl

(1,8 mmol/l) w grupie przyjmującej symwastatynę w monoterapii. Stężenie lipidów badano na ogół u

pacjentów, którzy w dalszym ciągu stosowali badane leczenie.

Na pierwszorzędowy punkt końcowy składał się zgon z przyczyn naczyniowo-sercowych, poważne

incydenty wieńcowe (zdefiniowane jako zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem,

udokumentowana niestabilna dławica piersiowa wymagająca hospitalizacji lub jakakolwiek procedura

rewaskularyzacji wieńcowej przeprowadzona przynajmniej 30 dni po losowym przydzieleniu leczenia)

oraz udar mózgu niezakończony zgonem. Badanie wykazało, że leczenie ezetymibem w skojarzeniu z

symwastatyną pozwalało uzyskać dodatkowe korzyści w zmniejszeniu pierwszorzędowego złożonego

punktu końcowego, tj. zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnego incydentu wieńcowego i

udaru mózgu niezakończonego zgonem, w porównaniu z samą symwastatyną (zmniejszenie ryzyka

względnego o 6,4%, p=0,016). Pierwszorzędowy punkt końcowy wystąpił u 2572 z 9067 pacjentów

(7-letni wskaźnik Kaplana-Meiera [KM] wynosił 32,72%) w grupie przyjmującej ezetymib z

symwastatyną oraz u 2742 z 9077 pacjentów (7-letni wskaźnik KM wynosił 34,67%) w grupie

otrzymującej samą symwastatynę (patrz Rycina 1 i Tabela 1.). Oczekuje się, że w przypadku

jednoczesnego podawania innych statyn o udowodnionej skuteczności w zmniejszeniu ryzyka

incydentów sercowo-naczyniowych korzyści te będą zbliżone. Całkowita liczba zgonów w tej grupie

podwyższonego ryzyka nie uległa zmianie (patrz Tabela 1).

Stwierdzono ogólną korzyść w przypadku wszystkich udarów mózgu; jakkolwiek odnotowano

niewielkie, nieistotne zwiększenie liczby udarów krwotocznych w grupie ezetymib-symwastatyna w

porównaniu do grupy pacjentów otrzymujących samą symwastatynę (patrz Tabela 1). Ryzyko udaru

krwotocznego w przypadku jednoczesnego podawania ezetymibu w skojarzeniu ze statyną o

silniejszym działaniu nie zostało ocenione w długoterminowych badaniach.

Efekt leczenia ezetymibem z symwastatyną był na ogół spójny z efektami uzyskiwanymi w szeregu

podgrup, tj. zależnie od płci, wieku, rasy, cukrzycy w wywiadzie, wyjściowego stężenia lipidów,

wcześniejszego leczenia statyną, przebytego udaru mózgu i nadciśnienia.

Rycina 1: Wpływ leczenia skojarzonego ezetymibem z symwastatyną na pierwszorzędowy złożony

punkt końcowy, tj. zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważny incydent wieńcowy lub udar

mózgu niezakończony zgonem.

Tabela 1: Poważne incydenty sercowo-naczyniowe u wszystkich przydzielanych w sposób losowy

pacjentów w badaniu IMPROVE-IT z podziałem na grupy leczenia

Wynik

Ezetymib +Symwastatyna

10 + 40 mg

a

(N=9067)

Symwastatyna

40 mg

b

(N=9077)

Współczynnik

ryzyka

(95% CI)

Wartość

p

K-M %

K-M %

Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy skuteczności

(zgon z przyczyn

sercowo-naczyniowych,

poważny incydent

wieńcowy i udar mózgu

niezakończony

zgonem)

2572

32,72%

2742

34,67%

0,936 (0,887,

0,988)

0,016

Drugorzędowe złożone punkty końcowe skuteczności

Zgon związany z

chorobą wieńcową,

zawał mięśnia

sercowego

niezakończony zgonem,

rewaskularyzacja

wieńcowa w trybie

pilnym po 30 dniach

1322

17,52%

1448

18,88%

0,912 (0,847,

0,983)

0,016

Poważny incydent

wieńcowy, udar mózgu

niezakończony zgonem,

zgon (z dowolnej

przyczyny)

3089

38,65%

3246

40,25%

0,948 (0,903,

0,996)

0,035

Zgon z przyczyn

sercowo-naczyniowych,

zawał mięśnia

sercowego

niezakończony zgonem,

niestabilna dławica

piersiowa wymagająca

hospitalizacji,

jakakolwiek procedura

rewaskularyzacji, udar

mózgu niezakończony

zgonem

2716

34,49%

2869

36,20%

0,945 (0,897,

0,996)

0,035

Składowe pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego skuteczności i wybrane punkty końcowe

skuteczności (pierwsze wystąpienie określonego zdarzenia w dowolnym momencie)

Zgon z przyczyn

sercowo-naczyniowych

6,89%

6,84%

1,000 (0,887,

1,127)

0,997

Poważny incydent

wieńcowy:

zawał mięśnia

sercowego

niezakończony zgonem

12,77%

1083

14,41%

0,871 (0,798,

0,950)

0,002

Niestabilna dławica

piersiowa wymagająca

hospitalizacji

2,06%

1,92%

1,059 (0,846,

1,326)

0,618

Rewaskularyzacja

wieńcowa po 30 dniach

1690

21,84%

1793

23,36%

0,947 (0,886,

1,012)

0,107

Udar mózgu

niezakończony zgonem

3,49%

4,24%

0,802 (0,678,

0,949)

0,010

Wszystkie przypadki

zawału mięśnia

sercowego (zakończone

i niezakończone

zgonem)

13,13%

1118

14,82%

0,872 (0,800,

0,950)

0,002

Wszystkie przypadki

udaru (zakończone i

niezakończone zgonem)

4,16%

4,77%

0,857 (0,734,

1,001)

0,052

Udar niekrwotoczny

3,48%

4,23%

0,793 (0,670,

0,939)

0,007

Udar krwotoczny

0,77%

0,59%

1,377 (0,930,

2,040)

0,110

Zgon z dowolnej

przyczyny

1215

15,36%

1231

15,28%

0,989 (0,914,

1,070)

0,782

u 6% pacjentów dawkę ezetymibu + symwastatyny zwiększono do 10 + 80 mg.

u 27% pacjentów dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg.

estymator Kaplana-Meiera po 7 latach.

w tym udar niedokrwienny mózgu lub udar nieokreślonego rodzaju.

Zapobieganie poważnym zdarzeniom naczyniowym w przewlekłej chorobie nerek

Badanie SHARP było wielonarodowym, randomizowanym badaniem, z grupą kontrolną placebo i

podwójnie ślepą próbą, przeprowadzonym z udziałem 9438 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, z

których w chwili rozpoczęcia badania 1/3 była poddawana hemodializie. 4650 pacjentów przydzielono

do grupy leczonej produktem złożonym zawierającym skojarzenie ezetymibu i symwastatyny w stałej

dawce 10/20 mg, a 4620 do grupy placebo. Obserwację prowadzono średnio przez 4,9 roku. Średnia

wieku pacjentów wynosiła 62 lata, 63% uczestników stanowili mężczyźni, 72% osób było rasy białej,

u 23% stwierdzono cukrzycę, a w przypadku pacjentów niedializowanych średnia szacunkowa

szybkość przesączania kłębuszkowego (ang. eGFR, estimated glomerular filtration rate) wynosiła

26,5 ml/min/1,73 m

. W kryteriach przystąpienia do badania nie uwzględniono parametrów

lipidowych.

Średnie wyjściowe stężenie frakcji cholesterolu LDL wynosiło 108 mg/dl. Po upływie jednego roku,

w tym u pacjentów nie przyjmujących już badanego produktu leczniczego, stężenie cholesterolu LDL

zmniejszyło się względem placebo o 26% w grupie leczonej symwastatyną w monoterapii w dawce

20 mg i o 38% w grupie stosującej ezetymib w dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną w dawce

20 mg.

Porównaniem pierwotnym określonym w protokole badania SHARP była analiza wyodrębniona

zgodnie z zaplanowanym leczeniem „poważnych zdarzeń naczyniowych” (zdefiniowanych jako zawał

mięśnia sercowego niezakończony zgonem lub zgon z przyczyn sercowych, udar mózgu lub

jakakolwiek procedura rewaskularyzacji) wyłącznie u tych pacjentów przydzielanych w sposób

losowy na początku do grupy leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną (n=4193) lub do

grupy placebo (n=4191). W analizach wtórnych uwzględniono tę samą kombinację zdarzeń, którą

analizowano w całej kohorcie pacjentów przydzielanych w sposób losowy (w chwili rozpoczęcia

badania lub po upływie 1 roku) do grupy leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną

(n=4650) lub do grupy placebo (n=4620), a także poszczególne składowe tej kombinacji.

Analiza pierwszorzędowego punktu końcowego wykazała, że stosowanie ezetymibu w skojarzeniu z

symwastatyną wiązało się z istotnym zmniejszeniem ryzyka wystąpienia poważnych zdarzeń

naczyniowych (749 pacjentów ze stwierdzonymi zdarzeniami w grupie placebo, w porównaniu z 639

przypadkami w grupie leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną), przy czym ryzyko

względne zmniejszyło się o 16% (p=0,001).

Jednakże plan tego badania nie pozwala na odrębną ocenę wpływu ezetymibu na skuteczność w

zakresie istotnego zmniejszenia ryzyka występowania poważnych zdarzeń naczyniowych u pacjentów

z przewlekłą chorobą nerek.

W Tabeli 2 przedstawiono poszczególne zdarzenia opisywane jako poważne incydenty naczyniowe,

stwierdzone u pacjentów przydzielanych w sposób losowy. Stosowanie ezetymibu w skojarzeniu z

symwastatyną wiązało się z istotnym zmniejszeniem ryzyka wystąpienia udaru mózgu oraz wykonania

jakiejkolwiek procedury rewaskularyzacji, przy nieistotnych różnicach liczbowych na korzyść

ezetymibu w skojarzeniu z symwastatyną w odniesieniu do zdarzeń w postaci zawału mięśnia

sercowego niezakończonego zgonem i zgonu z przyczyn sercowych.

Tabela 2: Poważne zdarzenia naczyniowe stwierdzone u wszystkich przydzielanych w sposób losowy

pacjentów w badaniu SHARP

z podziałem na grupy leczenia

Wynik

Ezetymib 10 mg w

skojarzeniu z

symwastatyną

20 mg

(N=4650)

Placebo

(N=4620)

Współczynnik

ryzyka

(95% CI)

Wartość

p

Poważne zdarzenia naczyniowe

701 (15,1%)

814 (17,6%)

0,85 (0,77-0,94)

0,001

Zawał mięśnia sercowego

niezakończony zgonem

134 (2,9%)

159 (3,4%)

0,84 (0,66-1,05)

0,12

Zgon z przyczyn sercowych

253 (5,4%)

272 (5,9%)

0,93 (0,78-1,10)

0,38

Jakikolwiek udar

171 (3,7%)

210 (4,5%)

0,81 (0,66-0,99)

0,038

Niekrwotoczny udar mózgu

131 (2,8%)

174 (3,8%)

0,75 (0,60-0,94)

0,011

Krwotoczny udar mózgu

45 (1,0%)

37 (0,8%)

1,21 (0,78-1,86)

0,40

Jakakolwiek procedura

rewaskularyzacji

284 (6,1%)

352 (7,6%)

0,79 (0,68-0,93)

0,004

Duże zdarzenia miażdżycowe

(ang, MAE, major atherosclerotic

events)

526 (11,3%)

619 (13,4%)

0,83 (0,74-0,94)

0,002

Analiza wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem z uwzględnieniem wszystkich

uczestników badania SHARP przydzielanych w sposób losowy do grupy leczonej ezetymibem w

skojarzeniu z symwastatyną lub do grupy placebo w chwili rozpoczęcia badania lub po upływie

1 roku.

MAE: zdefiniowane jako złożony punkt końcowy obejmujący zawał mięśnia sercowego

niezakończony zgonem, zgon z przyczyn wieńcowych, niekrwotoczny udar mózgu lub jakąkolwiek

procedurę rewaskularyzacji.

W przypadku pacjentów, u których wyjściowe stężenie cholesterolu LDL było mniejsze (<

2,5 mmol/l) oraz pacjentów, którzy w chwili rozpoczęcia badania poddawani byli dializie, całkowite

zmniejszenie stężenia frakcji cholesterolu LDL uzyskane za pomocą ezetymibu w skojarzeniu z

symwastatyną było mniejsze niż w przypadku pozostałych pacjentów i, analogicznie, zmniejszenie

ryzyka w obu tych grupach było relatywnie osłabione.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

W randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą, trwającym 12 tygodni, wzięło

udział 50 pacjentów z rozpoznaną klinicznie i (lub) na podstawie badań genetycznych,

homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, przyjmujących atorwastatynę lub symwastatynę (w

dawce 40 mg) w monoterapii lub w połączeniu z aferezą LDL. Jednoczesne stosowanie ezetymibu z

atorwastatyną (w dawce 40 lub 80 mg) lub symwastatyną (w dawce 40 lub 80 mg) powodowało

znaczące zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL (o 15%), w porównaniu z przyjmowaniem

zwiększonych dawek atorwastatyny lub symwastatyny (z 40 mg do 80 mg) w monoterapii.

Zwężenie zastawki aorty

Badane Simvastatin and Ezetimibe for the Treatment of Aortic Stenosis (SEAS) było

wieloośrodkowym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniem klinicznym, z medianą

czasu trwania 4,4 lat i udziałem 1873 pacjentów z bezobjawowym zwężeniem zastawki aortalnej (ang.

Aortic stenosis; AS),udokumentowanym poprzez maksymalną prędkość przepływu w badaniu

dopplerowskim między 2,5 a 4,0 m/s. Do badania włączono wyłącznie tych pacjentów, którzy nie

wymagali leczenia statyną w celu zmniejszenia ryzyka choroby sercowo-naczyniowej na tle

miażdżycy. Pacjentów przydzielano losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej placebo lub

ezetymib w dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną w dawce 40 mg na dobę.

Głównym punktem końcowym były rozpatrywane łącznie poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe

(major cardiovascular event; MCE), takie jak zgon sercowo-naczyniowy, operacja wymiany zastawki

aortalnej (ang. aortic valve replacement; AVR), zastoinowa niewydolność serca (ang. congestive heart

failure; CHF) na skutek progresji AS, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem, operacja

pomostowania tętnic wieńcowych (ang. coronary artery bypass grafting; CABG), przezskórna

interwencja wieńcowa (ang. percutaneous coronary inrervention; PCI), hospitalizacja z powodu

niestabilnej dławicy piersiowej oraz niekrwotoczny udar mózgu. Głównymi dodatkowymi punktami

końcowymi były różne zestawienia zdarzeń wymienionych jako kategorie wchodzące w skład

głównego punktu końcowego.

W porównaniu z placebo, leczenie ezetymibem/symwastatyną w dawce 10/40 mg nie powodowało

istotnego zmniejszenia ryzyka MCE. Główny punkt końcowy wystąpił u 333 pacjentów (35,3%) w

grupie ezetymibu/symwastatyny i u 355 pacjentów (38,2%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka w

grupie ezetymibu/symwastatyny 0,96; 95% przedział ufności 0,83 do 1,12; p = 0,59). Operację

wymiany zastawki aortalnej przeprowadzono u 267 pacjentów (28,3%) w grupie

ezetymibu/symwastatyny i u 278 pacjentów (29,9%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,00;

95% przedział ufności 0,84 do 1,18; p = 0,97). Niedokrwienne zdarzenia sercowo-naczyniowe

wystąpiły u mniejszej liczby pacjentów z grupy ezetymibu/symwastatyny (n = 148) niż z grupy

placebo (n=187) (współczynnik ryzyka 0,78; 95% przedział ufności 0,63 do 0,97; p = 0,02), głównie z

powodu mniejszej liczby pacjentów poddanych operacji pomostowania tętnic wieńcowych.

Nowotwory występowały częściej w grupie ezetymibu/symwastatyny (105 w porównaniu z 70,

p=0,01). Kliniczne znaczenie tej obserwacji nie jest pewne, gdyż w większym badaniu SHARP

całkowite liczby pacjentów z nowo rozpoznanym nowotworem (438 w grupie

ezetymibu/symwastatyny w porównaniu z 439 w grupie placebo) nie różniły się. Ponadto w badaniu

IMPROVE-IT całkowita liczba pacjentów z nowo zdiagnozowanym nowotworem złośliwym (853 w

grupie ezetymib/symwastatyna w stosunku do 863 w grupie otrzymującej tylko symwastatynę) nie

różniła się znacząco, a więc wyniki badania SEAS nie zostały potwierdzone w badaniu SHARP lub

IMPROVE-IT.

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym ezetymib jest szybko wchłaniany i w znacznym stopniu sprzęgany do postaci

czynnego farmakologicznie glukuronianu fenolowego (glukuronian ezetymibu). Glukuronian

ezetymibu osiąga maksymalne stężenie w osoczu (C

) średnio w ciągu 1-2 godzin, natomiast

ezetymib w ciągu 4-12 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna ezetymibu nie może być

określona, ponieważ jest on praktycznie nierozpuszczalny w wodnych roztworach do wstrzykiwań.

Przyjmowanie produktu leczniczego podczas posiłku (wysokotłuszczowego lub beztłuszczowego) nie

miało wpływu na dostępność biologiczną ezetymibu podczas podawania w postaci tabletek o mocy

10 mg. Ezetymib może być przyjmowany z posiłkiem lub na czczo.

Dystrybucja

Ezetymib i glukuronian ezetymibu wiążą się z ludzkimi białkami osocza odpowiednio w 99,7% oraz

w 88-92%.

Metabolizm

Ezetymib jest metabolizowany głównie w jelicie cienkim i w wątrobie przez sprzęganie z

glukuronianem (reakcja fazy II), a następnie jest wydalany z żółcią. U wszystkich badanych gatunków

obserwowano również nieznaczny metabolizm oksydacyjny (reakcja fazy I). Ezetymib i glukuronian

ezetymibu są głównymi pochodnymi produktu leczniczego wykrywalnymi w osoczu, stanowiącymi

odpowiednio ok. 10-20% i 80-90% całkowitego stężenia produktu leczniczego w osoczu. Obydwie

postacie produktu leczniczego są powoli wydalane z osocza przy znaczącym udziale krążenia

jelitowo-wątrobowego. Okres półtrwania ezetymibu i glukuronianu ezetymibu wynosi ok. 22 godziny.

Eliminacja

Po doustnym podaniu ezetymibu znakowanego izotopem węgla

C (w dawce 20 mg) ludziom,

całkowity ezetymib stanowił ok. 93% całkowitej aktywności promieniotwórczej w osoczu. W ciągu

dziesięciodniowej zbiórki, około 78% całkowitej ilości izotopu promieniotwórczego zostało wydalone

z kałem, zaś 11% z moczem. Po 48 godzinach od podania produktu leczniczego nie stwierdzono

wykrywalnego poziomu aktywności promieniotwórczej w osoczu.

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka ezetymibu jest podobna u dzieci ≥6 lat i u dorosłych. Brak danych dotyczących

farmakokinetyki produktu leczniczego u dzieci w wieku <6 lat. Doświadczenie kliniczne obejmuje

dzieci i młodzież z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną i heterozygotyczną

hipercholesterolemią rodzinną.

Osoby w podeszłym wieku

Stężenie całkowitego ezetymibu w osoczu było około dwukrotnie większe u pacjentów w podeszłym

wieku (≥ 65 lat), niż u młodszych osób (od 18 do 45 lat). Zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL oraz

profil bezpieczeństwa były porównywalne po zastosowaniu ezetymibu w obu grupach. W związku z

tym nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.

Zaburzenia czynności wątroby

Po podaniu ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności

wątroby (5 lub 6 punktów wg skali Child-Pugh), stwierdzono około 1,7- krotne zwiększenie średniej

wartości pola pod krzywą (AUC) dla całkowitego ezetymibu, w porównaniu ze zdrowymi osobami. W

14-dniowym badaniu, w którym podawano dawki wielokrotne produktu leczniczego (10 mg na dobę)

u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (od 7 do 9 punktów wg skali Child-

Pugh), średnia wartość AUC dla ezetymibu całkowitego zwiększyła się około 4-krotnie między

pierwszym, a czternastym dniem badania, w porównaniu ze zdrowymi osobami. U pacjentów z

łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. Ze

względu na brak danych dotyczących wpływu zwiększonej ekspozycji na ezetymib u pacjentów z

umiarkowanymi lub ciężkimi (>9 punktów wg skali Child-Pugh) zaburzeniami czynności wątroby, nie

zaleca się stosowania ezetymibu w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek

Po podaniu ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności

nerek (n=8, średni klirens kreatyniny ≤30 ml/min/1,73 m

), średnia wartość AUC dla ezetymibu

całkowitego zwiększyła się około 1,5-krotnie w porównaniu ze zdrowymi osobami (n=9). Różnice te

nie są istotne klinicznie i nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami

czynności nerek.

U jednego pacjenta biorącego udział w tym badaniu (poddanego przeszczepieniu nerki i

przyjmującego wiele produktów leczniczych, w tym cyklosporynę) stwierdzono 12-krotne

zwiększenie ekspozycji na całkowity ezetymib.

Płeć

Stężenie całkowitego ezetymibu w osoczu jest nieco większe (o około 20%) u kobiet, niż u mężczyzn.

Zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL i profil bezpieczeństwa produktu leczniczego były

porównywalne u kobiet i u mężczyzn leczonych ezetymibem. Nie ma zatem potrzeby dostosowania

dawkowania w zależności od płci pacjenta.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania na zwierzętach dotyczące przewlekłego działania toksycznego nie wskazały na istnienie

narządów narażonych na takie działanie. U psów, którym podawano ezetymib przez cztery tygodnie

(≥0,03 mg/kg na dobę) stwierdzono zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci znajdującej się w

pęcherzyku żółciowym o 2,5 do 3,5 razy. W badaniu trwającym rok, przeprowadzonym u psów

otrzymujących ezetymib w dawkach do 300 mg/kg/dobę, nie stwierdzono zwiększenia częstości

występowania kamicy żółciowej lub innego oddziaływania na wątrobę i drogi żółciowe. Nie wiadomo,

czy wyniki tych badań mają jakieś odniesienie do ludzi. Nie można wykluczyć ryzyka powstawania

kamieni żółciowych w przypadku stosowania ezetymibu.

W badaniach, w których ezetymib stosowany był w skojarzeniu ze statynami, działania toksyczne były

typowe, jak przy stosowaniu statyn. Niektóre z tych działań były nasilone przy skojarzonym

stosowaniu produktów leczniczych w porównaniu ze stosowaniem statyn w monoterapii. Efekt ten ma

związek z farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi interakcjami pomiędzy produktami

leczniczymi stosowanymi w leczeniu skojarzonym. Nie obserwowano takich interakcji podczas badań

klinicznych.

Miopatia występowała u szczurów dopiero po podaniu dawek kilkakrotnie większych od dawki

terapeutycznej stosowanej u ludzi (około 20-krotnie większa wartość AUC dla statyn oraz 500-2000

razy większa wartość AUC dla czynnych metabolitów ezetymibu).

W szeregu badań in vivo i in vitro nie stwierdzono działania genotoksycznego ezetymibu stosowanego

w monoterapii lub w skojarzeniu ze statynami. Wyniki badań rakotwórczego działania ezetymibu

podczas długotrwałego stosowania były negatywne.

Ezetymib nie miał wpływu na płodność samic i samców szczurów, jak również nie wykazywał

działania teratogennego na szczury czy króliki, nie miał też wpływu na rozwój zarodków i

noworodków. Ezetymib przenikał przez barierę łożyskową u ciężarnych szczurów i królików podczas

stosowania wielokrotnych dawek po 1000 mg/kg/dobę. Nie zaobserwowano działania teratogennego u

szczurów podczas jednoczesnego stosowania ezetymibu w skojarzeniu ze statyną. U ciężarnych

królików odnotowano niewielką liczbę zaburzeń rozwoju kośćca płodu (połączenie kręgów

piersiowych i ogonowych, zmniejszenie liczby kręgów ogonowych). Stosowanie ezetymibu w

skojarzeniu z lowastatyną wywierało działanie letalne na zarodki.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Kroskarmeloza sodowa

Laktoza jednowodna

Magnezu stearynian

Celuloza mikrokrystaliczna

Sodu laurylosiarczan

Hypromeloza (3 mPas)

Krospowidon

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

3 lata

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych środków ostrożności podczas przechowywania.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Przezroczyste blistry typu push-through PVC/Aclar/Aluminium w tekturowym pudełku

Przezroczyste blistry zdzieralne PVC/Aclar/Papier/Aluminium w tekturowym pudełku.

Pudełko tekturowe: 10, 20, 28, 30, 50, 98 lub 100 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak specjalnych wymagań.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Alchemia Limited

5th Floor, 86 Jermyn Street

SW1Y 6AW Londyn

Wielka Brytania

8.

NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację